De FilmBlog

Er zit mogelijks een nieuw dieptepunt aan te komen voor Adam Sandler, want binnenkort is er Jack and Jill (2011), een zoveelste komedie waar hij de Eddie Murphy-toer opgaat en zich verkleed als vrouw. En tot overmaat van ramp zien we ook nog eens Katie Holmes opduiken.

Korte inhoud: Jack Sadelstein (Adam Sandler) is een succesvolle reclameman die in Los Angeles woont met zijn mooie vrouw (Katie Holmes) en kinderen. Echter, er is één moment in het jaar dat hij absoluut verafschuwt: het bezoek tijdens Thanksgiving van zijn identieke tweelingzuster Jill (Adam Sandler). Jills enorme drang naar aandacht en haar passief-agressieve houding maken Jack helemaal gek en zetten zijn rustige leventje op z'n kop.

Tot mijn grote verbazing zag ik in de trailer ook een kleine rol voor Al Pacino, die in de film zichzelf speelt. Het leek op het eerste gezicht een soort cameo, maar de acteur heeft duidelijk ook een paar zinnen in de film. Je zou denken dat de man nood heeft aan een kleine bijverdienste. De laatste film die ik me voor de geest kan halen waarin Pacino nog een (min of meer) sterke rol kon vertolken was in Two For the Money (2005). De meer recentere films zijn het vermelden nauwelijks waard.

Spijtig genoeg is er een afzetmarkt voor Adam-Sandler-komediefilms. Het is een vehikel die veel geld opbrengt en dus blijven ze die troep uit de grond stampen. En de acteur/regisseur die alles voor Adam Sandler inblikt de laatste jaren is en blijft Dennis Dugan. Ik denk dus niet dat er iets aan de formule zal worden gewijzigd. Het probleem met typetjes is dat er heel snel slijt op zit. The Wedding Singer (1998) vond ik nog wel ‘ok’, en Anger Management (2003) was best grappig. Maar veel van zijn films zijn het bekijken niet waard (cf. The Waterboy, Little Nicky, 50 First Dates, The Longest Yard,…). Nu en dan zien we hem in een ander soort film, maar deze film scoren meestal geen hoge toppen. Neem nu Reign Over Me (2007). Die film heeft met moeite wereldwijd 20 miljoen opgebracht, en dat was dan nog een film met Don Cheadle, Liv Tyler, Jada Pinkett Smith en Donald Sutherland.

De film zou maar pas op 1 februari 2012 in de bioscoop draaien, ook al is de film al lijkt het erop dat de Jack and Jill zo goed als afgewerkt is. Een mogelijke reden voor de late release is dat andere (lees: betere) films voorrang krijgen. Zoiets gebeurt wel vaker.

Update 02/04/2012: De film Jack and Jill van Adam Sandler heeft tien Razzies gewonnen voor slechte filmprestaties. De komedie met Sandler in de hoofdrollen won zondagnacht in alle categorieën voor slechte filmprestaties. Dat is nog nooit gebeurd in de geschiedenis van de filmprijzen, maakte de organisatie zondag bekend. De 45-jarige Sandler kreeg de prijs voor slechtste film, acteur, actrice en scenario. De melige komedie was genomineerd voor elf Razzies, maar Sandler verloor van zichzelf in de categorie slechtste scenario. Al Pacino won de prijs voor slechtste mannelijke bijrol. De acteur is er volgens de Razzie-jury niet in geslaagd zichzelf goed te spelen.

De film won ook in de categorieën slechtste vrouwelijke bijrol, slechtse ensemble, slechtste regisseur, slechtse koppel en slechtse gestolen filmidee, omdat het scenario te veel zou lijken op Glen or Glenda (1953). De komedie gaat over de huisvader Jack, gespeeld door Sandler, die onverwacht bezoek krijgt van zijn zuster Jill, ook een rol van Sandler. De winnaars worden bepaald door een jury met 650 leden en aan de hand van de Amerikaanse website Rotten Tomatoes waarop recensies worden verzameld. De Razzies werden zondagnacht voor de 32e keer uitgereikt.

Vreemd genoeg was ik deze Top 10 van de Slechtste films uit 2010 compleet vergeten, maar op aanvraag van een aantal bezoekers ga ik deze met wat vertraging dan toch publiceren. Zoals ik bij mijn Top 10 van de Beste Films al liet weten is 2010 mij niet zo goed bevallen. Voor mij zaten er meer teleurstellingen in dan leuke verrassingen. Het is dan ook niet simpel om een keuze te maken welke films nu al dan niet in deze ‘list of shame’ moeten komen. Er zijn namelijk veel potentiële kandidaten. Maar kiezen is verliezen en ik verwacht dan ook dat er hier en daar mensen zullen zijn die andere films liever hadden willen zien. Jullie kunnen deze in ieder geval kenbaar maken in de reacties. Maar veel van die films stonden al in mijn Films om te mijden in 2010.

Eén van de slechtste films van het voorbije jaar was Birdemic: Shock and Terror (2010). Maar ik heb de film echter niet opgenomen in deze lijst, om de simpele reden dat niemand iets had verwacht van de Vietnamese regisseur James Nguyen die misschien maar een paar honderd euro had om The Birds (1963) van Hitchcock te verkrachten. Ook een dwaze film als Furry Vengeance (2010) zit er niet in, omdat deze film uiteindelijk gemaakt is voor pubers en deze wel zijn publiek heeft bereikt. Zelfs Vampires Suck (2010) heb ik vermeden, omdat er nu films zijn die echt wel de bedoeling hebben om slecht te zijn. Wat mij meer interesseert voor deze Top 10, zijn films die de middelen hadden (acteurs, geld, talent, ...) om een sterke of ontspannende film te maken, maar uiteindelijk een beschamende prent hebben afgeleverd.

10. The Romantics (2010) Galt Niederhoffer

Met The Romantics probeert Katie Holmes hopeloos te bewijzen dat ze meer is dan gewoon de vrouw van Tom Cruise, maar met deze onaannemelijke vertolking heeft ze in ieder geval niemand kunnen overtuigen. Maar ook de rest van de cast staat er wat verloren bij. Anna Paquin, Candice Bergen, Malin Akerman, Josh Duhamel en Adam Brody zijn op zich geen slechte acteurs, maar je merkt dat ze hier geen bevlogen acteerprestatie opwekken. De personages waren compleet oninteressant en hun confrontaties zijn van een stuitende banaliteit. Met de bewegende schouder-camera en de snelle woordenwisseling wil de film de indruk wekken dat het in het indy circuit wil spelen, maar wijkt hiervoor te weinig af van de romcom formule.

9. Jonah Hex (2010) Jimmy Hayward

Regisseur Jimmy Hayward heeft van Jonah Hex één van de zwakste comic-adaptatie gemaakt van de laatste 10 jaar. Alles in deze film is verkeer op één uitzondering na, en dat is het acteerwerk van Josh Brolin die klaarblijkelijk geen aanwijzingen nodig had van een inspiratieloze pseudo-filmmaker die hier waarschijnlijk zijn natte droom heeft willen waar maken door Megan Fox te casten. De film duurt amper 82 minuten en dat is al een eeuwigheid.

8. Killers (2010) Robert Luketic

Killers is een Ashton Kutcher romcom. Need I say more? De film werd geregisseerd door Robert Luketic die het strakke 21 (2008) drama regisseerde, maar compleet de pedalen verloor met zijn The Ugly Truth (2009). De actrice uit die laatste film, Katherine Heigl moet wel een indruk hebben nagelaten, want hier dook ze opnieuw op in een gelijkaardige prent. En zoals ik eerder had verwacht heeft Tom Selleck de film niet kunnen redden van de ondergang. De film probeert grappig en cool te zijn, maar slaagt daar nooit in.

7. Saw 7 (2010) Kevin Greutert

Als je het mag geloven zou Saw 7 / Saw 3D de 'final chaper' zijn, maar zoiets hebben ze ons eerder verkocht met de The Final Destination die uiteindelijk verder werd gezet met Final Destination 5. Maar deze Saw franchise lijdt al een tijdje aan een ver gevorderd stadium van lethargie. Laten we hopen dat ze deze Jigsaw puzzle nooit meer in elkaar wordt gestoken.

6. My Soul to Take (2010) Wes Craven

My Soul to Take is meteen de zwakste Wes Craven film uit zijn gehele carrier, en het is me een stinker. Het is een verwarrende en verschrikkelijk saaie thriller, ook al was er materiaal genoeg om een deftige film te maken. Maar Craven weet niet wat hij met zijn karakters moet aanvangen en was waarschijnlijk gaandeweg de shooting bewust van de vele zwaktes van het script. Spijtig genoeg was het iets te laat om er nog veel aan te doen. Was dit gemaakt door een waardeloze debutant, dan had ik er niet zo heel veel ophef over gemaakt. Maar dit is Wes Craven begod!

5. Season of the Witch (2010) Dominic Sena

Jullie moeten niet zeggen dat jullie niet gewaarschuwd waren. Season of the Witch had alle ingrediënten van een potentieel treinongeluk. Om te beginnen was er de aanwezigheid van Nicolas Cage, die zowel verantwoordelijk is voor uitstekende films, maar nog meer van films die gewoon verwerpelijk zijn (vooral de laatste jaren). Hij wordt vergezeld door Ron Perlman die meteen de meest fijnzinnige acteur is. De regie van de film is in handen van de videoclip maker Dominic Sena, die voornamelijk bekend staat voor zijn visueel luchtige aanpak (Gone in Sixty Seconds, Swordfish) , maar op dramatisch vlak vaak het noorden verliest (Whiteout). En het fantastische genre met ridders en tovenaars heeft al meer miskleunen gebaard dan geslaagde films, en mocht je nog twijfelen aan de ver overschreden vervaldatumgeur van deze prent, was er nog de oerslechte trailer en het feit dat de film een slechte beurt maakte in de States .

4. Twelve (2010) Joel Schumacher

En Joel Schumacher lijkt hetzelfde pad op te gaan als Wes Craven, en brengt met Twelve een nieuw dieptepunt in zijn carrière. Misschien niet zijn meest verderfelijke film, maar Schumacher is dan ook al veel lager gevallen dan Craven. Het verschil met My Soul to Take is dat deze prent niet alleen verwerpelijk is, maar ook nog eens ten onder gaat aan zijn eigen opgeblazen pretenties. En wat is de bedoeling met die voice-over stem? Ok, Kiefer Sutherland creëerde een dreigende onzichtbare tegenspeler in Phone Booth (2002), maar hier werkt de stem gewoon op de zenuwen. Deze prent is nog geen 12 op 100 waard.

3. Dylan Dog: Dead of Night (2010) Kevin Munroe

Onze Superman Brandon Routh is laag gevallen met deze Dylan Dog: Dead of Night, de tweede comic-adaptatie uit 2010 die het bekijken nauwelijks waard is. Het is het soort film dat goed zou passen op het Studio 100 kanaal, maar is zeker niet bestemd voor diffusie in de bioscoop. Ook al moesten er geen vampieren / weerwolf films en series zijn gemaakt de laatste jaren, dan nog blijft deze prent oeverloos vervelend. De Canadees Kevin Munroe zal met deze flop waarschijnlijk een punt zetten achter zijn regie-carrière.

2. Grown Ups (2010) Dennis Dugan

Grown Ups is troep die waarschijnlijk werd bedacht door een paar mannen in hun mid-life crisis die op een zondagnamiddag uit verveling in-joke grapjes bedachten, en eens wilden zien of ze hier ook geld mee konden maken. Spijtig genoeg is dit flauw excuus voor een film nauwelijks grappig en allesbehalve voor 'grown ups'. Dit is een nieuw dieptepunt in de neerwaartse Adam Sandler spiraal, die samen met Eddie Murphy wil weten hoe laag je kan vallen in het komedie-genre.

1. The Last Airbender (2010) M. Night Shyamalan

The Last Airbender is zo slecht dat deze wel eens Battlefield Earth (2000) de troon kan stoten als meest verderfelijke big budget Hollywood prent van de laatste 25 jaar. Vroeger had je niet te klagen over het acteerwerk in de Shyamalan films. Het mocht er nauwelijks aan mankeren met ervaren rotten als Bruce Willis, Mel Gibson, Joaquin Phoenix, Adrien Brody, William Hurt,… Maar in deze The Last Airbender probeert de regisseur te bewijzen aan iedereen dat hij het ook kan met onervaren acteurs. Een enorme gok met een productiebudget van maar liefst 150 miljoen dollar. Spijtig genoeg blinkt de film uit met houterig acteerwerk. Komt daar nog bij het vreemde montagewerk, walgelijke speciale effecten met amateuristische 3D en een ridicuul en vervelend verhaaltje, en dit zou wel eens The Last Shyamalan kunnen worden…

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Ik ben zelf geen al te grote fan van Adam Sandler, maar deze Just Go With It (2011) zou als romantische komedie nog wel kunnen meevallen. De reden is dat Sandler het scenario voor een keertje NIET heeft geschreven (meestal trekken de films waaraan hij meeschreef op niet veel). Het scenario is wel van Allan Loeb en Timothy Dowling die elk al hebben bewezen bekwame scenaristen te zijn.

Korte inhoud: Danny (Adam Sandler) heeft bindingsangst en vertelt daarom zijn veel jongere vriendin Beverly (Brooklyn Decker) dat hij getrouwd is en kinderen heeft om te voorkomen dat de relatie te serieus wordt. Wanneer ze vermoedens krijgt dat hij liegt vraagt hij zijn kantoormanager Katherine Palmer (Jennifer Aniston) en haar kinderen om als zijn gezin op te treden om zijn eerlijkheid te bewijzen.

De regisseur van dienst is Dennis Dugan, die het teleurstellende Grown Ups, You Don't Mess with the Zohan (2008), I Now Pronounce You Chuck & Larry en The Benchwarmers op zijn cv heeft staan. Je zou denken dat ze misschien eens een andere regisseur zouden nemen voor een nieuwe Adam Sandler komedie, maar niet dus. Laten we hopen dat Jennifer Aniston de boel nog kan redden, of misschien Nicole Kidman die we niet zo vaak aantreffen in dergelijke films. Maar met zo’n sterren heb je uiteraard ook een groot budget nodig, en hiervoor hebben ze een slordige 80 miljoen dollar moeten vinden.

De eye-candy van dienst is het Sports Illustrated Swimsuit model Brooklyn Decker, die met deze prent haar langspeelfilm-debuut maakt en binnenkort te zien is in Battleship (2011).

Ik hoop gewoon dat de titel niet verwoordt wat de filmmakers van het publiek verwachten: "het verhaal trekt op niet veel, maar just go with it.". Bij het zien van de trailer overheerst meteen een gevoel dat het niveau van de film geen hoge toppen scheert en waar seksistische en homofobe grappen elkaar afwisselen terwijl wij als toeschouwer ons afvragen waar de romantiek zit in deze romcom. De film draait al vanaf 6 april 2011 in onze zalen.

*** Brooklyn Decker hq picture gallery ***

*** Just Go With It trailer ***

Het einde van het jaar nadert en we zullen om de oren worden geslagen met allerhande eindejaarslijstjes. De filmliefhebbers kijken dan ook uit naar de Top 10 lijstjes van de Beste en de Slechtste Films uit 2008. Het zorgt ieder jaar in ieder geval voor heftige discussies, gezien deze lijstjes voornamelijk gebaseerd zijn op 'smaak'.

Wat mij betreft was 2008 een teleurstellend jaar met weinig uitschieters. De Arthouse en independent films als Hunger (2008), Gomorra (2008) of Entre Les Murs (2008) staan er niet tussen, voor de simpele reden dat ik deze in de komende dagen/weken zal zien en we deze deadline al een tijdje hadden vastgelegd met het BlogTalk team. Films die vorig jaar net tussen de mazen van het net vielen, en op brutale wijze door mezelf over het hoofd werden gezien, waren: No Country For Old Men (2007) en There Will Be Blood (2007). Twee uitstekende films uit 2007 die pas in 2008 bij ons zijn uitgekomen. Maar gezien ik deze prenten al had vermeld in mijn voorwoord in de lijst van 2007, ga ik deze niet opnemen in deze lijst. Kwestie om misschien ook eens een licht te werpen op andere waardige kandidaten.

Slachtoffers die in de States al uit zijn maar nog niet bij ons (en dus niet in deze lijst voorkomen), zijn The Curious Case of Benjamin Button (2008) van David Fincher, Revolutionary Road (2008) van Sam Mendes, Milk (2008) van Gus Van Sant en Doubt (2008) van John Patrick Shanley. Het lijken mij in ieder geval 4 typische oscarfilms.

Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Mike, Timothy, Tagoean, Richard en Karen. Ga dus ook maar even een kijkje nemen op de blogs van deze die hard filmgeeks. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

10. Iron Man (2008) Jon Favreau
The Dark Knight en Iron Man zijn twee comic-adaptaties die af en toe wel eens een loopje nemen met de wetten van de fysica, maar hoe dan ook trachten ze een min of meer realistische prent te maken. Het verschil tussen de twee is dat Iron Man geen serieus drama voor ogen had, maar eerder een ontspannende prent wou maken met de nodige dosis ironie en sarcasme. En daar is de film volkomen in geslaagd. Ook in deze comic steelt een acteur de show, en in dit geval is dat Robert Downey Jr., die het op het eerste gezicht vlakke karakter van Iron Man omvormt in een uiterst aantrekkelijk personage. Ook regisseur Jon Favreau deed een puike prestatie met zijn eerste actiefilm. De tweede beste comic-adaptatie van het jaar en mogen nog vele sequels volgens.

9. Definitely, Maybe (2008) Adam Brooks
OK, dit is quilty pleasure, maar ik heb hier werkelijk van genoten. Eindelijk nog eens een geslaagde romantische komedie. Definitely, Maybe is grappig en heeft een hart op de juiste plaats. De film is eigenlijk bestemd voor vrouwen, maar als man kan je er zeker ook wel van genieten, gezien het verhaal uiteindelijk verteld wordt vanuit het standpunt van Ryan Reynolds. De film vertoond wel een aantal zwaktes, maar het schittert hoe dan ook met een intelligent script en charmeert ons met uitstekende vertolkingen.

8. In Bruges (2008) Martin McDonagh
Laten we hier ook eens chauvinistisch doen, ook al is het een zuivere Britse film. Qua verhaal valt In Bruges al bij al nog mee, maar dit is een karakterfilm, en waarschijnlijk wel één van de beste karakterfilms die ik de laatste maanden heb gezien. De dialogen zijn zalig en het acteerwerk is verbluffend. Brendan Gleeson is fantastisch en Fiennes is wederom verbluffend. Er zitten heel wat interessante plotwendingen in en het einde is best wel een verrassend stukje cinema. Met een stortvloed aan dialogen worden verschillende relaties op virtuose manier ontbloot en uitgewerkt. We worden meegesleurd met vijanden die vrienden worden en vrienden die zich tot gezworen vijanden bekeren, en dit alles gekruid met intrige en humor.

7. Burn After Reading (2008) Ethan CoenJoel Coen
Burn After Reading begint met een Google Earth-achtige inzoom van ver boven de aarde tot diep in het hoofdkwartier van de CIA in Langley. En meteen is de toon gezet voor wat komen zal. Met een low-angle camerabeweging volgen we een paar glimmende schoenen onder een zwarte broek door de lange gangen. Niemand zal immers kunnen ontkennen dat Ethan Coen en Joel Coen achter de camera zitten en ook het scenario hebben geschreven van dit nihilistisch screwball festival met vertolkingen waar je nog lang mee zal moeten lachen. Hun Country For Old Men heeft net de Top 10 niet gehaald in 2007 (wegens release-delays) maar deze heb ik zeker niet over het hoofd willen zien.

6. Cloverfield (2008) Matt Reeves
Toen ik de promo-campagne en de teaser zag van Cloverfield van producer J.J. Abrams en regisseur Matt Reeves, had ik het gevoel een mislukte nakomeling te zien van Godzilla en The Blair Witch. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een zenuwslopende en originele thriller te zien. Het bezeten camera-geschud en het popcorn-plot moet je er echter wel bijnemen, maar het is plezier verzekerd van begin tot eind. Cloverfield is zo één van die films die je ‘nog eens’ zou willen zien voor de eerste keer om die rush nogmaals te voelen, want bij een tweede visie (laat staan een sequel) zal het nooit meer hetzelfde zijn.

5. Wall•E (2008) Andrew Stanton
Misschien niet zo sterk als The Incredibles (2004) van Brad Bird, maar deze Wall•E kan - ondanks de iets zwakkere tweede helft - een beter verhaal vertellen zonder één woord te zeggen dan heel wat films volgepropt met dialogen. Het is een ode aan de stille film en een zoveelste bewijs van de genialiteit van de mensen van Pixar. We komen terecht in een post-apocalyptische wereld, een immense grauwe stortplaats, waar de mensen zijn vertrokken en de enig overlevende machine op aarde een ijverige opruimrobot Wall•E is. De gecreëerde wereld leunt dicht tegen het fotorealisme en is bij vlagen van een onwerkelijke schoonheid. Het contrast tussen de stortplaats en het spierwitte en reflecterende ruimteschip is al zo treffend als het desolate landschap en de energieke, plichtsgetrouwe robotje. Omdat we door de ogen van robots de menselijke verwoesting bekijken, is dit deel meteen het meest confronterend. Waar Finding Nemo de ecologische tragedie in de verf zette, drukt Wall•E je met de neus in de verf. Ontegensprekelijk een artistieke voltreffer.

4. The Wrestler (2008) Darren Aronofsky
The Wrestler werd opgenomen op super 16mm film in een recordtijd van 35 dagen met het strikte minimum aan middelen (7 miljoen dollar) en het resultaat is op z’n minst opmerkelijk te noemen. Het is tevens ook een film die een ander facet van Mickey Rourke laat zien. In The Wrestler is ook een rol weggelegd voor de bedwelmend mooie Marisa Tomei en de sensuele Evan Rachel Wood die elk bijzonder veel indruk maken. Het is een typisch Amerikaanse prent over de wereld van de roem, maar ook nog één die je niet onberoerd zal laten. Het is dus zeker niet alleen een film voor pro-wrestling fans. Misschien zelfs dé beste worstelaren film ooit, en hier worden de slagen niet ingehouden..

3. Slumdog Millionaire (2008) Danny Boyle & Loveleen Tandan
Slumdog Millionaire is één van de grootste verrassingen uit 2008. Het vertelt het verhaal van Jamal Malik, een jong weeskind dat besluit deel te nemen aan de Hindi versie van het programma 'Who Wants to be a Millionaire'. Het hele land kijkt toe terwijl Jamal nog maar één vraag verwijderd is van de hoofdprijs. Tijdens de pauze van het programma gebeurt er echter iets waar Jamal niet op had gerekend; hij wordt gearresteerd, omdat de politie zeker weet dat hij de boel aan het oplichten is. Ze kunnen het niet geloven dat een straatjongen zoals hij zoveel kennis heeft. Als fan van regisseur Danny Boyle heb ik deze low-budget prent gaan zien op het festival van Londen zo’n 3 maanden geleden en nu nog blijft de film (en vooral zijn emotionele conclusie) nazinderen, met briljante vertolkingen van een cast vol nobele niet-westerse onbekenden en een efficiënte melodramatische, suspensvolle regie. Warner Bros geloofde niet in het project, maar de slimmere Fox Searchlight pikte het op met het indrukwekkende resultaat als gevolg. Deze film is op dit moment nog totaal onbekend, maar hierover zal nog wel gepraat worden begin 2009 tijdens een prestigieuze awardshow.

2. Boy A (2008) John Crowley
Diegene die het filmfestival van Gent hebben bezocht hadden de mogelijkheid om deze Boy A te bewonderen. De officiële release van deze film is bij ons gepland op 11 maart 2009, maar het is zeker een film die jullie moeten meepikken. Een jonge man komt vrij uit de gevangenis nadat hij een straf heeft uitgezeten voor de moord op een meisje tijdens zijn kinderjaren. De aanklager meende dat hij het pure kwaad belichaamde. Jack hoopt op een nieuw leven en krijgt een baantje bij een transportbedrijf. Zijn begeleider Terry, een warme vaderfiguur, is trots op hem. Alles verloopt naar wens: Jack maakt vrienden en wint het hart van een niet onaardige secretaresse. Tot zijn dekmantel in gevaar komt, juist omdat hij een heldendaad verricht. Een Britse film die prangende vragen stelt over hoe je met schuld moet leven, zonder ooit maar te vervallen in platvloers exploitatie, met een indrukwekkende vertolking van Andrew Garfield en een voortreffelijke regie van John Crowley. Het is het soort film waarna je niet gezwind uit je stoel kan wippen.

1. The Dark Knight (2008) Christopher Nolan
De film die dit jaar bij mij het meeste indruk heeft gemaakt is The Dark Knight. De film is een bijna meesterwerkje, maar vertoonde toch iets teveel overbodige zwaktes. Ik denk dan maar aan de soms lachwekkende geforceerde stem van Christian Bale, de grote verdwijntruuk van Batman, de soms lullige mise-en-scène van de vechtsequenties of nog het scenario die het zo nodig vond om alles met de paplepel te willen uitleggen. Een rewrite van het script door iemand anders dan de regisseur zelf en zijn broer, had misschien wel geen overbodige luxe geweest. Desondanks is The Dark Knight superieur aan ALLE andere film die in 2008 zijn uitgekomen. Heath Ledger zet hier een kippenvel-inducerende vertolking neer, de muziek van Hans Zimmer en James Newton Howard is duister, experimenteel en bijzonder efficiënt, maar ook de visuele wereld die Nolan hier schildert met behulp van zijn talentvolle DoP Wally Pfister is verbluffend. Nolan slaagt er trouwens in om het comic-genre op het niveau te brengen van een intelligent drama en legt de lat nu wel erg hoog voor de komende comic-adaptaties.

10. Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008) Steven Spielberg
Ik had deze film hoger willen zetten in de lijst maar gezien de concurrentie dit jaar voor 'slechtste film' zo hevig was, moet deze George Lucas prent het doen met de 10de plaats. Maar wees gerust dat het een vuile, vieze en vettige 10de plaats is! Indy 4 is een praatbarak met tussenin wat versleten stuntwerk en opgekalefaterd met cgi diarree. Het is nog net geen schande te noemen - daarvoor ziet Harrison Ford er eigenlijk nog behoorlijk goed uit – maar het is ver beneden het peil van de vorige Indy films. Het is niet alleen een wegwerpproduct die je snel vergeet, maar wat mij nog meer stoorde is de oeverloze 'saaiheid'! Hoe kan een Indiana Jones film ‘saai’ zijn?! Deze sequel was in ieder geval niet geregisseerd door die Steven Spielberg van Jaws, ET, Munich en Shindler's List maar wel door die Steven Spielberg die flagrant over de schreef van het fatsoen strompelde met films als War of the Worlds en The Lost World. Die zou gewoon moeten stoppen met films maken, want het is niet meer om aan te zien. De film genoot van een unieke set-up, maar de pay-off’s waren om van te huilen. Ze hebben 19 jaar tijd gehad om hieraan te werken; het is bij deze een ode aan de verspilling van tijd, geld en energie.

9. Saw V (2007) David Hackl
Ik denk dat de makers zowat alle hoofdpersonages van de Saw franchise hebben vermoord, en toch blijven ze sequels uit hun duim zuigen. Het is pathetiek van de meest verwerpelijke soort met heel wat onbedoeld hilarische momenten. Saw V blijft in ieder geval verkopen, maar elk jaar een beetje minder. En als er geen geld meer binnen komt zullen ze er spoedig wel mee stoppen (ze hebben volgens mij nog net genoeg voor één sequel). Probeer niet te zoeken naar een verhaal in deze 5de Saw prent want het is al even nuttig als een interview in de Playboy. Ik heb hoe dan ook een idee voor een nieuwe perverse foltering in Saw VI, laat het slachtoffer kiezen tussen het bekijken van Saw V en Disaster Movie.

8. The Women (2008) Diane English
The Women is niet beter of slechter dan die XX-chromosoom films The Hottie and the Nottie of Over Her Dead Body, maar deze film wordt bezet door een leger "talentvolle actrices" (in tegenstelling tot typetjes als Paris Hilton of Eva Longoria) die hier elk hun meest platvloerse kant etaleren. Eva Mendes zien we rondhuppelen in jartelles, Meg Ryan plagieert haar vertolking van When Harry Met Sally en Annette Bening speelt op automatische piloot. Het melige mode-marathon Sex and the City is een meesterwerk vergeleken met deze troep. Regisseuse Diane English heeft ervoor gezorgd dat het origineel uit 1939 een hippere film is. Proficiat!

7. Fool's Gold (2008) Andy Tennant
Fool's Gold had nochtans een geslaagde romantische komedie kunnen zijn, maar toen kwam Andy Tennant en hij verneukte zowat elke scène. De regisseur schreef niet alleen aan het script. Hij werd bijgestaan door het duo Daniel Zelman en John Caflin die al eerder hadden bewezen met Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid dat hun enige verdienste was dat ze een scenario 'zonder schrijffouten' konden opmaken. Het resultaat is niet schokkerend, stout of gewaagd, het is gewoon dom en bezwijkt onder een stortvloed van clichés. En toen Tennant begon te twijfelen aan zijn prestatie, schakelde hij op het einde van zijn film in een andere versnelling, maar reed vast in platte gewelddadigheid. Je moet al echt verzot zijn op het lichaam van Matthew McConaughey om hier nog van te kunnen genieten.

6. The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor (2007) Rob Cohen
The Mummy 3 gaat lachwekkend genoeg niet over mummies, maar is wel al zo dood als een mummie en heeft vrijwel hetzelfde verhaal als de vorige films met dat verschil dat het zich nu allemaal afspeelt in China. Rob Cohen (xXx, Stealth) is een barslechte regisseur die er niet in slaagt, ondanks al die middelen die voorhanden waren (145 miljoen dollar), om maar één memorabele actie-scène in beeld te brengen. Maar dat het script van Smallville scenaristen Alfred Gough en Miles Millar zo’n productiebudget kreeg is onbegrijpelijk. Het is trouwens beschamend hoe deze twee mannen het publiek aanzien als een kudde schapen die tevreden zijn met slapstick en infantiliteiten. Razzies, here they come!

5. You Don't Mess with the Love Guru (2008) Dennis Dugan & Marco Schnabel
You Don't Mess with the Zohan en The Love Guru zijn aan elkaar gewaagd en verdienen beide een plaatsje op de 8ste plaats van deze Top 10. Ik heb niets tegen wacko komedies maar dan moet er tenminste een beetje humor in zitten voor mensen die de puberteit voorbij zijn. En dan nog, er zit meer intelligentie in de dikke teen van een puber dan in deze twee films samen. Adam Sandler en Mike Myers zijn ervan overtuigd dat ze gewoon hun typetje moeten spelen om het publiek aan het lachen te brengen. Spijtig genoeg voor hen is die tijd al lang voorbij. Het materiaal van deze twee films is misschien net genoeg voor een 20 minuten lange stand-up comedy act.

4. The Spirit (2007) Frank Miller
Nog maar pas gezien en ik vond het meteen nodig om Righteous Kill van zijn 10e plaats te wippen om zo ruimte te maken voor The Spirit. De film komt eind februari bij ons in de zalen en bij deze zijn jullie gewaarschuwd voor het treinongeluk die een waarschijnlijk strontbezopen Frank Miller hier in beeld heeft gezet. Je zou het kunnen beschouwen als zijn debuutfilm, gezien hij hier geen steun kreeg van Robert Rodriguez, maar het is een debuut om snel te vergeten (ook al zal dit na het zien van deze rotzooi spijtig genoeg niet mogelijk zijn). De acteursregie in deze prent is beschamend slecht met een Samuel L. Jackson die hier zelfs een nieuw laagterecord neerzet (laten we voor hem hopen dat ie er genoeg geld voor heeft gekregen). Maar Gabriel Macht spant hier de kroon en zal binnenkort beslist de Razzie van Worst Actor in ontvangst mogen nemen. De slimme manager van Macht heeft in ieder geval de acteur nog kunnen verkopen, met The Spirit als verkoops-argument, aan vier nietsvermoedende producties. Wacht tot de filmmakers en het publiek deze amateur te zien krijgen. Na deze film heb ik trouwens immens veel respect gekregen voor de acteurs van 'Thuis' en 'Familie'. Ik snap niet waarom de 3 executive producers hier niet hebben ingegrepen met de aanstelling van een acteurs-coach. Dit is gewoon krankzinnig! Je zou trouwens denken dat met zo veel talentvolle en aantrekkelijke femmes fatales (Eva Mendes, Jaime King, Scarlett Johansson) je niets verkeerd kan doen. Vraag mij dus niet hoe Frank Miller er toch in slaagt om de goede smaak met de voeten te betreden. De wereld van Sin City wordt hier zonder gêne gerecycleerd en het resultaat is een 2 uur lange verkrachting waar je achteraf met een bedrogen en compleet verloren gevoel naar huis strompelt. Maar als je de film gaat bekijken met vrienden zal je toch urenlang kunnen lachen met de vreselijke outfits die in deze film te zien zijn, of de onbegrijpelijke sequenties en de geforceerde stijl. Ik bekeek onlangs de promotie-campagne van The Spirit waar ze uitpakken met woorden als: Heart Pounding, Eye Popping, Mind Blowing, Wild Fun. Welke journalist wordt hier gequote!? Blijkbaar niemand! Het was gewoon het promotie-team die haar eigen film heeft opgeblazen met leugens. Foei, foei!

3. One Missed Call (2008) Eric Valette
De horror-remakes zijn tegenwoordig niet meer om aan te zien. One Missed Call, Shutter, Prom Night zijn stuk voor stuk miskleunen, maar One Missed Call leek wel in elkaar gestoken door een stelletje bavianen. Ik vraag me soms af wat erger is: dat ze in Azië dergelijke troep blijven maken of dat Hollywood die troep blijft reproduceren met een nog meer verderfelijk resultaat tot gevolg. One Missed Opportunity to NOT make a remake. Ben ik blij dat ze nauwelijks hun productiebudget hebben teruggewonnen bij hun bioscoop release in de States. Je zou denken dat het doelpubliek voor deze troep er ook genoeg van heeft. Halleluja!

2. Meet The Spartans in a Disaster Movie (2008) Aaron Seltzer & Jason Friedberg
Zowel Meet the Spartans als Disaster Movie zijn zo slecht dat ik zelfs geen woorden aan deze stompzinnigheid vuil wil maken. Laten we samen hopen dat Jason Friedberg en Aaron Seltzer het nieuwe jaar niet zullen halen. Please, please, please!

1. Star Wars: The Clone Wars (2008) Dave Filoni
Ik ben begonnen met een George Lucas film, ik zal er ook mee eindigen, en dan nog wel met een visueel niet-onaardige maar totaal verderfelijke snoozefest als The Clone Wars. Wie dacht dat met Star Wars: Episode II - Attack of the Clones het absolute dieptepunt was bereikt voor de Star Wars franchise, moet nog bekomen van deze aberratie. De Star Wars mythologie wordt hier met de voeten betreed door een onbenullig regisseur die waarschijnlijk nog nooit van een Star Wars film heeft gehoord. Het resultaat is een irritant spektakel van lawaaierige cliché actie-sequenties en puberale dialogen en synthetiseert ALLES wat verkeerd is gelopen met Star Wars sinds The Phantom Menace met uitzondering van Jar Jar Binks. Als de tv-serie dezelfde kwaliteit heeft als dit afkooksel zal het een kort leven beschoren zijn, dat zeg ik nu al. Zelfs het eerste beste Star Wars game heeft een beter plot. De zoon van Jabba The Hut is ontvoerd (zonder zever) en The Republic stelt alles in het werk om de verloren zoon terug te vinden. WTF!? Wie willen ze hiermee bereiken?! En of dat allemaal nog niet genoeg was wordt Anakin Skywalker (Matt Lanter) vergezeld door de vreselijk ergerlijke teen-sidekick Ahsoka Tano (Ashley Eckstein) die Anakin aanspreek met 'Sky Guy' of R2-D2 met 'D-Twooey'. Ik had bij momenten zin om met een Darth Vader wurggreep dat irritant mormel het zwijgen op te leggen. Lucas heeft na hevig protest Jar Jar Binks uit de film gehaald, maar bij wijze van ironie een al even tergend equivalent ge-excrementeerd op de Star Wars saga. Dank u wel Lucas, je hebt in 2008 je best gedaan, ga nu maar snel genieten van je miljoenen dollars en stop met 'uw eigen fans' nog langer te kwellen.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Een tijdje geleden heb ik mijn Top 10 Worst Actress lijstje vrij gegeven, nu is het de beurt aan de Top 10 Worst Actor. Het zijn stuk voor stuk acteurs die niet beschikken over genoeg dramatisch vermogen om verschillende emoties over te brengen. Het kan gebeuren dat elk van hen op een gegeven moment wel genoeg charisma en uitstraling had om een rol te dragen, maar over de gehele lijn blijven het acteurs die er niet zijn gekomen omwille van hun acteer-talent. Ik heb er ook voor gekozen om Arnold Schwarzenegger bewust niet in de lijst te zetten, juist omwille van het charisma en de overtuigingskracht die de man uitstraalt. Tot op heden is er nog geen enkele bodybuilder in geslaagd om te presteren wat hij deed. Hij is geen groot acteur, maar net zoals een Jean-Claude Van Damme kunnen zij heel overtuigend uit de hoek komen onder begeleiding van een talentvolle regisseur. Daarnaast kan je bij hen weinig tot geen films opnoemen waar ze 'slecht acteren'. Schwarzie was zelf heel overtuigend als barbaar in Conan, één van zijn eerste rollen.

Voor dit lijstje heb ik me onthouden van al die pop-idolen/rappers (50 cent, Mos Def, Usher,…) die de laatste tijd in elke film schijnen op te duiken. Ik dacht, laat ik het houden bij artiesten die hun brood verdienen met acteren. Dit zorgt meteen dat ik mijn gehele lijstje niet moet vol proppen met rappers, want het is gewoon niet om aan te zien.

10. Nicolas Cage
Bekijk dit clipje van Nicolas Cage uit de remake The Wicker Man (2006), en jullie zullen meteen begrijpen dat er een reden is waarom mensen niet naar Nic Cage films willen kijken. Ik heb onlangs de Bangkok Dangerous (2008) remake bekeken in de hoop een acteur te zien die zich volledig kon geven in deze getourmenteerde rol, maar ik was eraan voor de moeite. Maar Cage heeft zeker zijn momenten en heel af en toe weet hij ons te verbazen (Leaving Las Vegas, Adaptation, Matchstick Men), maar dat gebeurt de laatste tijd steeds minder.

9. Keanu Reeves
Er waren momenten in The Matrix (1999) en Constantine (2005) waar ik echt wel onder de indruk was, maar voor de rest blijft Keanu Reeves een droge, expressieloze vis. En wat mij zorgen baart is dat er geen evolutie in zijn vertolking zit. Je zou gemakkelijk zijn gezichtje in Street Kings (2008) kunnen uitknippen en plakken over al zijn scènes in die film, veel verschil zou het niet uitmaken. Nochtans blijft de man in schitterende projecten opduiken.

8. Adam Sandler
Adam Sandler is grappig, maar heeft dus weinig bereik als acteur wanneer hij niet verondersteld is om belachelijk over te komen. Soms doet hij mij een beetje denken aan Tim Allen, maar die laatste heeft nog de verdienste om af en toe te kunnen overtuigen met een iets meer ernstige scène. Punch-Drunk Love (2002) was zijn meest memorabele film en The Wedding Singer (1998) misschien zijn meest grappige film, maar over het algemeen is het huilen met de pet op. Zelfs als komiek is hij niet meer grappig, dat werd duidelijk met You Don’t Mess With the Zohan (2008).

7. Rob Schneider
Ik moet er eigenlijk niets van weten, want Rob Schneider werkt meer op mijn zenuwen dan op mijn lachspieren. Komt daar nog bij dat zijn films oerdom zijn (Deuce Bigalow 1 & 2, The Animal, The Hot Chick, The Benchwarmers, …) en dat hebben de mensen van South Park ook opgemerkt (cf. South Park clip). Hij is vaak te zien in een side-kick achtige rol met Adam Sandler, maar die twee deugen niet afzonderlijk en nog minder met elkaar.

6. Steven Seagal, Vin Diesel & Jason Statham
In tegenstelling tot Van Damme en Schwarzie hebben zij nog niet veel van hun “acteertalent” laten zien. Het zijn actiehelden die met veel overtuiging iemand in elkaar kunnen kloppen, maar wanneer ze emoties onder controle moeten houden, valt hun vertolking als een kaartenhuisje in elkaar. Ik heb ze niet onderverdeeld want ze zijn aan elkander gewaagd. Ze komen wel weg met algemene uitdrukkingen die geheel in hun register van actie-held zit (kwaad, stoer of verrast kijken), maar vraag hen bijvoorbeeld niet om te huilen want dan zou het publiek in een lach kunnen schieten. Steven Seagal is een houten plank, Jason Statham is een uitvinding van Guy Ritchie die op automatische piloot speelt en Vin Diesel heeft tot vervelens toe bewezen dat hij moeite heeft om iets anders te spelen dan de gewelddadige bullebak.

5. Will Ferrell
Typetjes doen het goed in de States, en Will Ferrell is er zo eentje die al een lange weg heeft afgelegd. Het zijn stuk voor stuk pijnlijke films om te zien, maar het publiek is er blijkbaar dol op. Dat blijkt althans uit de box-office cijfers. Maar Will Ferrell is enorm beperkt in zijn acteerwerk. Nochtans zijn de films vaak enorm grappig (Old School, Anchorman), maar dit is niet altijd te wijten aan Will Ferrell. Elf (2003) van Iron Man regisseur Jon Favreau, Blades of Glory (2007) en Semi-Pro (2008) beginnen aan te tonen dat hij dringend zijn parodiërende formule van de onbenullige sufferd zal moeten herzien, want het is niet meer grappig.

4. Zac Efron
Ik snap nog steeds niet waarom bepaalde studio’s, tegen beter weten in, deze Zac Efron willen casten in hun filmprojecten. De man acteert niet beter dan een snotneus van 8 jaar. Hij steelt waarschijnlijk wel de hartjes van heel wat tienermeisjes, maar die kerel bakt er dus op dramatisch vlak niets van en is een beetje het mannelijke equivalent van worst actress Hilary Duff. Hij werd bekend door de Disney prent High School Musical (2006) die nauwelijks de moeite waard is om te bekijken, ook al ben je een die hard musical fan. Maar Zac Efron vertolkt met brio elke simplistische platitude in de film. Spijtig genoeg is hij verder niet bekwaam om iets anders te spelen dan een kartonnen bord, maar dat zal de teenage-fanclub van Efron worst wezen.

3. Mike Myers
Nog zo’n typetje die aan vervanging toe is, is dat van Mike Myers. Ik wil best geloven dat hij een komisch talent is, maar wat hij de laatste tijden laat zien is op zijn zachts uitgedrukt beschamend. Zijn humor is van het niveau ‘pipi-kaka’ en hij recycleert vaak de Austin Powers grappen ad nauseum. En wanneer Love Guru Myers geen synoniemen meer heeft voor geslachtsdelen, begint hij oeverloos te zeveren over winden laten en diarree. Niemand van onder de 10 jaar zou dit moeten ondergaan, en wat dat betreft, eigenlijk ook niemand die ouder is dan 10.

2. Dwayne "The Rock" Johnson
Met een naam als The Rock kan je niet meteen serieus genomen worden, daarom heeft de wrestling-champion zijn geboortenaam heropgevist. Spijtig genoeg had dit zo goed als geen invloed op zijn acterend vermogen. Walking Tall (2004), waar de acteur een slordige 15 miljoen dollar opstreek, had zijn doorbraak moeten betekenen. Maar het was een pijnlijke vertoning die gelukkig slechts een 72 minuten duurde. De bedoeling was dat het publiek zou meevoelen met het hoofdpersonage, maar wie wil zich nu gaan identificeren met een dwaze bruut? En met Doom (2005) deed hij zowaar nog erger.

1. Ashton Kutcher
Ashton Kutcher speelt net iets beter dan de gemiddelde Vlaamse acteur, maar het scheelt maar een haartje. Bekijk hem in films als The Guardian (2006), What Happens in Vegas… (2008) of My Boss's Daughter (2003) en je zal weten wat ik bedoel. In die laatste film wordt hij trouwens vergezeld door Tara Reid, en in plaats van vonken te geven op het scherm doven ze elk komisch-moment met hun vacuüm-vertolkingen. In de meeste gevallen acteert Kutcher zelfs niet, maar loopt hij rond als goofy leeghoofd. Enkel spijtig voor de anders niet onaardige rollen die hij aangeboden krijgt, die met een beter acteur ook betere films hadden geweest.

***Related Post***
27/09/2008: Top 10 Worst Actress

Er is nog een periode geweest waar ik echt wel hield van de humor van Adam Sandler. Die 80’ties komedie The Wedding Singer van Frank Coraci is zo een voorbeeld van een hilarische prent waar ik me kreupel heb zitten lachen. Maar dan waren er ook die tientallen flauwe afkooksel waarin Adam Sandler op automatische piloot zijn typetje kwam brengen (Airheads, Little Nicky, I Now Pronounce You Chuck & Larry,…). De trailer van de nieuwe Adam Sandler film, You Don't Mess with the Zohan (2008) van Dennis Dugan, laat hoe dan ook vermoeden dat dit best wel een leuke film zou kunnen worden

Korte inhoud: Zohan (Adam Sandler), een agent van de Israëlische geheime dienst Mossad, besluit zijn eigen dood in scéne te zetten en vervolgens een carrièreswitch in New York te maken als haarstilist. Niet lang daarna raakt hij steeds dieper in de problemen wanneer zijn ware identiteit dreigt bekend gemaakt te worden.

Adam Sandler is een stand-up comedy artist, geen acteur. Hij heeft even geproefd van het acteurs-wezen in de geschifte Punch-Drunk Love (2002) van Paul Thomas Anderson en Reign Over Me (2007), maar er zijn voor zover ik weet geen nieuwe plannen in die richting. Het ging hem ook niet echt goed af dat acteren, zowel op het scherm als in de box-office. Maar dit belet niet dat we af en toe kunnen genieten van zijn fratsen en zijn woede-uitbarstingen in het soort komediefilms die van hem een ster hebben gemaakt.

Zoals ik al zei is de trailer van deze Zohan best wel grappig. Het heeft bijna iets weg van een dans-film. Hoewel, het blijft een Sandler vehikel en we moeten naar goede gewoonte onze verwachtingen een beetje temperen. Hoewel, het is geschreven door de komedie-revelatie van de laatste jaren, Judd Apatow. In de film zijn ook wat rollen weggelegd voor Rob Schneider, Mariah Carey, Henry Winkler, Donna Feldman en Emmanuelle Chriqui. De film komt op 20 augustus 2008 bij ons in de zalen.

Eén van de minst geanticipeerde awards-show blijft The Razzie Awards Show, waar de Slechte Films even in de aandacht komen, en dan zeker door diegene die genomineerd zijn door 725 filmprofessionelen en filmrecensenten uit 15 verschillende landen. Dit jaar waren er niet meteen veel verrassingen. Het zou een verdeling zijn tussen Lindsay Lohan en Eddie Murphy, en dit werd dan ook gisteren bevestigd tijdens de uitreiking.

En de film die met alle eer gaat lopen is I Know Who Killed Me (2007) die 6 Razzies won waaronder die voor Slechtste Film, maar ook die van Slechtste Actrice (Lindsay Lohan).

Hieronder vinden jullie de lijst met de genomineerden en de razzie-winners. En voor de liefhebbers is hier ook de link naar mijn Top 10 Slechtste Films van 2007.

2008 Razzie Nominees & Winners

Worst Picture
* I Know Who Killed Me
Bratz
Daddy Day Camp
I Now Pronounce You Chuck & Larry
Norbit

Worst Actor
* Eddie Murphy, Norbit
Nicolas Cage, in Ghost Rider, National Treasure 2 and Next
Jim Carrey, The Number 23
Cuba Gooding, Jr., Daddy Day Camp and Norbit
Adam Sandler, I Now Pronounce You Chuck & Larry

Worst Actress
* Lindsay Lohan, I Know Who Killed Me
Jessica Alba, Awake, Fantastic Four 2, and Good Luck Chuck
Logan Browning, Janel Parrish, Nathalia Ramos AND Skyler Shaye, Bratz
Elisha Cuthbert, Captivity
Diane Keaton, Because I Said So

Worst Supporting Actor
* Eddie Murphy, Norbit
Orlando Bloom, PatC: At World’s End
Kevin James, I Now Pronounce You Chuck & Larry
Rob Schneider, I Now Pronounce You Chuck & Larry
Jon Voight, Bratz, National Treasure September Dawn and Transformers

Worst Supporting Actress
* Eddie Murphy (as Rasputia), Norbit
Jessica Biel, I Now Pronounce You Chuck & Larry
Carmen Electra, Epic Movie
Julia Ormond, I Know Who Killed Me
Nicolette Sheridan, Code Name: The Cleaner

Worst Screen Couple
* Lindsay Lohan and Lindsay Lohan in I Know Who Killed Me
Jessica Alba & either Hayden Christensen in Awake; Dane Cook in Good Luck Chuck; or Ioan Gruffudd in Fantastic Four
Any Combination of Two Totally Air-Headed Characters in Bratz
Eddie Murphy (as Norbit) & either Eddie Murphy (as Mr. Wong) or Eddie Murphy (as Rasputia) in Norbit
Adam Sandler & either Kevin James or Jessica Biel in I Now Pronounce You Chuck & Larry

Worst Remake or Ripoff
* I Know Who Killed Me (Rip-off of Hostel, Saw and The Patty Duke Show)
Are We Done Yet? (remake of Mr. Blandings Builds His Dream House)
Bratz (A rip-off if there ever was one)
Epic Movie (Rip-off of every movie it rips off)
Who's Your Caddy (Rip-off of Caddy Shack)

Worst Director
* Chris Siverston, I Know Who Killed Me
Dennis Dugan, I Now Pronounce You Chuck & Larry
Roland Joffe, Captivity
Brian Robbins, Norbit
Fred Savage, Daddy Day Camp

Worst Excuse for a Horror Movie
* I Know Who Killed Me
Aliens vs Predator 2: Requiem
Captivity
Hannibal Rising
Hostel: part II

***Related Post***
22/01/2008: De Razzie nominaties

 ‘De behoeders van de goede smaak’ hebben dit jaar gekozen voor Lindsay Lohan en Eddie Murphy die samen records breken in het aantal nominaties. Lindsay Lohans acteerdebuut in het thrillergenre met I Know Who Killed Me (2007) haalde namelijk maar liefst 9 nominaties binnen, waaronder die voor slechtste film en slechtste actrice. Naast deze 'topscoorders' waren er ook nominaties weggelegd voor de Adam Sandler komedie I Now Pronounce You Chuck & Larry, tienerkomedie Bratz: The Movie en een mislukt vervolg op een andere Murphy komedie, Daddy Day Camp.

Worst Picture

Nominees:

- I Know Who Killed Me (2007) van Chris Sivertson

- Norbit (2007) van Brian Robbins

- Daddy Day Camp (2007) van Fred Savage

- Bratz (2007) van Sean McNamara

- I Now Pronounce You Chuck & Larry (2007) van Dennis Dugan

Worst Actor

Nominees:

- Eddie Murphy voor Norbit (2007)

- Adam Sandler voor I Now Pronounce You Chuck & Larry (2007)

- Cuba Gooding Jr. voor Daddy Day Camp (2007) en Norbit (2007)

- Nicolas Cage voor Ghost Rider (2007), National Treasure 2 (2007) en Next (2007)

- Jim Carrey voor Number 23, The (2007)

Worst Actress

Nominees:

- Lindsay Lohan voor I Know Who Killed Me (2007) als Aubrey

- Lindsay Lohan voor I Know Who Killed Me (2007) als Dakota

- Elisha Cuthbert voor Captivity (2007)

- Jessica Alba voor Awake (2007) -
- Diane Keaton voor 4: Rise of the Silver Surfer (2007), Good Luck Chuck (2007) en Because I Said So (2007)

- Logan Browning, Janel Parrish, Nathalia Ramos, Skyler Shaye voor Bratz (2007)

Worst Supporting Actor

Nominees:

- Orlando Bloom voor Pirates of the Caribbean: At World's End (2007)  - of nog bekend als Pirates of the Carobbean: At Wit's End

- Jon Voight voor Bratz (2007), National Treasure 2 (2007), September Dawn (2006) en Transformers (2007)

- Eddie Murphy voor Norbit (2007) als Mr. Wong

- Kevin James voor I Now Pronounce You Chuck & Larry (2007)

- Rob Schneider voor I Now Pronounce You Chuck & Larry (2007)

Worst Supporting Actress

Nominees:

- Nicollette Sheridan voor Code Name: The Cleaner (2007)

- Carmen Electra voor Epic Movie (2007)

- Julia Ormond voor I Know Who Killed Me (2007)

- Jessica Biel voor I Now Pronounce You Chuck & Larry (2007) en Next (2007)

- Eddie Murphy voor Norbit (2007) als Rasputia

Worst Director

Nominees:

- Roland Joffe voor Captivity (2007)

- Fred Savage voor Daddy Day Camp (2007)

- Chris Sivertson voor I Know Who Killed Me (2007)

- Dennis Dugan voor I Now Pronounce You Chuck & Larry (2007)

- Brian Robbins voor Norbit (2007)

Worst Screenplay

Nominees:

- Geoff Rodkey, J. David Stem, David N. Weiss voor Daddy Day Camp (2007)

- Jason Friedberg, Aaron Seltzer voor Epic Movie (2007)

- Jeff Hammond voor I Know Who Killed Me (2007)

- Barry Fanaro, Alexander Payne, Jim Taylor voor I Now Pronounce You Chuck & Larry (2007)

- Eddie Murphy, Charles Q. Murphy, Jay Scherick, David Ronn voor Norbit

Worst Remake or Rip-Off

Nominees:

- Are We Done Yet? (2007) - Remake/Rip-Off of Mr. Blandings Builds His Dream House.

- Bratz (2007) - A Rip-Off If Ever There Was One!

- Epic Movie (2007) - Rip-Off of Every Movie It Rips Off

- I Know Who Killed Me (2007) - Rip-Off of Hostel, Saw and the Patty Duke Show

- Who's Your Caddy? (2007) - Rip-Off of Caddy Shack

Worst Excuse for a Horror Movie

Nominees:

AVPR: Aliens vs Predator - Requiem (2007)

Captivity (2007)

Hannibal Rising (2007)

Hostel: Part II (2007)

I Know Who Killed Me (2007)

Worst Prequel or Sequel

Nominees:

AVPR: Aliens vs Predator - Requiem (2007)

Daddy Day Camp (2007)

Evan Almighty (2007)

Hannibal Rising (2007)

Hostel: Part II (2007)

Worst Screen Couple

Nominees:

- Norbit (2007) Eddie Murphy met elke combinatie van eerderwelk personage

- Awake (2007) - Jessica Alba, Hayden Christensen, Dane Cook, Ioan Gruffudd

- Bratz (2007) elke combinatie van om het even welke zwakzinnige personages

- I Know Who Killed Me (2007) - Lindsay Lohan als de yang tot haar eigen yin
- I Now Pronounce You Chuck & Larry (2007) - Adam Sandler, Kevin James, Jessica Biel

Is het jullie al opgevallen dat bij de eerste blik van een filmposter of de hoes van een dvd, je meteen een idee kan vormen over het genre en de stijl van de film. En dat zelfs zonder de titel te lezen. "Don't judge a book by it's cover?" Wel, bij filmposters liggen de zaken toch iets anders. Er zijn grafische patronen en kleurtinten die inspelen op onze verwachtingen. En dit is essentieel bij het promoten van een film. Laten we eens kort de kleuren van een filmposter ontleden.

Eén van de weblogs die ik af en toe eens bezoek is Speak Up, en een paar dagen geleden had de blog een interessante analyse gemaakt over de kleur van blockbuster films. Het onderzoek gebeurde met een kleurschema van de 5 meest succesvolle films in elke MPAA categorie (NC-17, R, PG-13, PG, D). De auteur Armin Vit wou uitzoeken of er effectief een patroon was voor het design van filmposters. Uiteraard zijn er uitzonderingen, maar zoals dat bij alle uitzonderingen het geval is, zetten ze 'de regel' nog maar eens in de verf.

Ik zal bij deze de bevinden eens toepassen op een aantal recente films en deze groeperen volgens genre. Armin merkte op dat er een aantal basisregels in het kleurenschema zitten. Zo hebben Komediefilms & Romantische Komedies voornamelijk volle kleuren en een witte achtergrond terwijl andere films eerder naar een donkere/zwarte achtergrond neigen. Filmgenres kan je verder onderverdelen naar gelang het gebruik van kleuren. Science Fiction & Fantasy Films gebruiken nogal graag blauwe of groene tinten (al dan niet te wijten aan het veelvuldig gebruik van Blue- en Green-Screens tijdens de productie). Actiefilms zoeken het in de warme tinten met een voorkeur voor rood en geel (al dan niet te wijten aan de kleur van explosies). Horrorfilms gebruiken aardse-kleuren met een voorkeur voor bruin en zwart, al dan niet besprenkeld met bloed. Animatiefilms gebruiken een brede waaier van kleuren die het kleurenpatroon weergeven van de animatiefilm in kwestie.

*** Horror Posters ***

100 Tears (2007) van regisseur Marcus Koch vertelt het verhaal van een circusperformer die beschuldigd wordt van misdaden die hij niet gepleegd heeft. Jaren later komen zijn innerlijke demonen naar boven en neemt hij, volledig verworpen, z'n wraak op de mensen die zijn leven in deze staat hadden gebracht. Hij lijkt niet meer te kunnen stoppen. Pathology (2007) van Marc Schoelermann gaat dan weer over een groepje geneeskundestudenten die een discussie beginnen over de 'perfecte moord'. Ze besluiten een weddenschap af te sluiten wie van hen een dusdanig perfecte moord kan begaan, dat zelfs de beste pathologen niet kunnen achterhalen wat er gebeurd is met het slachtoffer... In Resident Evil: Extinction (2007) van Russell Mulcahy volgen we de overlevenden van Raccoon City die door de Nevada woestijn reizen, hopende dat ze Alaska kunnen bereiken. Alice (gespeeld door Milla Jovovich) sluit zich bij deze karavaan aan, en bindt tezamen de strijd aan tegen de kwaadaardige Umbrella Corporation.

*** Comedy Posters ***

In Good Luck Chuck (2007) van Mark Helfrich zien we Chuck (Dane Cook) die het uitmaakt met zijn vriendin en al vrij snel hierna te horen krijgt dat zij de ware heeft gevonden en op het punt staat te trouwen. Met Chuck's nieuwe (ex)vriendin gebeurt hetzelfde. En zo herhaalt dit patroon zich. Het blijkt dat Chuck een soort geluksbrenger is voor alleenstaande jongedames. Ze willen allemaal met hem omgaan, om daarna de ware te vinden. Chuck echter moet een manier vinden om dit patroon te doorbreken en een vriendin voor zichzelf te houden. The Nanny Diaries (2007) van Robert Pulcini en Shari Springer Berman vertelt het verhaal van een studente (Scarlett Johansson) die een baantje krijgt bij een rijke New Yorkse familie als kinderoppas. Al snel komt ze er achter dat de ouders van het nogal verwaarloosde 4-jarige jongetje een zeer moeilijk huwelijk hebben. Bovendien is de moeder een verwend nest dat alleen aan zichzelf denkt en vader vrijwel nooit aanwezig. De studente wordt al snel Nan (naar 'nanny') genoemd en ze krijgt niet alleen haar handen vol met het jongetje, maar met het gehele disfunctionele familieleven. In I Now Pronounce You Chuck and Larry (2007) (een tweede komedie met de naam 'Chuck' in de titel) van Dennis Dugan vertelt het verhaal van Chuck Levine (Adam Sandler) en Larry Valentine (Kevin James). Ze zijn de trots van hun brandweerkorps: je kunt altijd op hen aan en ze staan altijd aan elkaars zijde. Chuck echter is een verstokt vrijgezel, terwijl Larry dol is op zijn gezin. Ooit heeft Larry Chuck's leven gered zodat hij hem wat schuldig is en de tijd is gekomen dat Larry iets terugvraagt: ze moeten zich als formaliteit registreren als samenwonende heren, zodat Larry's kinderen aanspraak maken op een levensverzekering-uitkering. Helaas dat toevallig een vervelende bureaucraat uitgerekend deze zaak besluit te onderzoeken en de heren gedwongen worden daadwerkelijk samen te wonen...

*** SF & Fantasy Posters ***

Transformers (2007) van Michael Bay vertelt de clash tussen de Autobots en de Decepticons op planeet aarde. Stardust (2007) van Matthew Vaughn vertelt het verhaal over de half-elf jongen Tristran, die het hart van zijn geliefde Victoria wil winnen. Hiervoor moet hij op zoek naar een vallende ster, genaamd Yvaine, die hem naar een magische wereld leidt. Hier moet hij het opnemen tegen de boosaardige heks Lamia en piraat Captain Shakespeare. In Beowulf (2007) van Robert Zemeckis zien we Beowulf (Ray Winstone) die besluit om een einde te gaan maken aan de ellende en verwoestingen, waarvan het monster Grendel (Crispin Glover) de oorzaak is. Maar de strijd blijkt vele malen moeilijker en zwaarder dan Beowulf ooit had kunnen denken. Maar Grendel blijkt niet het enige probleem, zijn moeder (Angelina Jolie) verschijnt al spoedig ten tonele om ook strijd tegen Beowulf te leveren.

*** Action Posters ***

DOA: Dead or Alive (2006) van Corey Yuen gaat over een jaarlijks martial arts toernooi waar alleen de beste vechters van de wereld welkom zijn. Laat de Japanse prinses Kasumi dit jaar een uitnodiging voor DOA gekregen hebben: een perspectief om de schijnbare dood van haar broer te onderzoeken, die het toernooi ervoor verdwenen is... Kasumi, drie andere puike dames en de wereldtop van de mannelijke kunne vechten om de titel en het prijzengeld. Gebaseerd op het gelijknamige spel. In War (2007) van Philip G. Atwell zien we de collega van FBI agent Jack Crawford vermoord worden door de mysterieuze huurmoordenaar 'Rogue'. Jack zweert om wraak te nemen. Wat volgt is een intensieve klopjacht op 'Rogue', die bovendien een dodelijke oorlog heeft ontketend tussen twee Aziatische misdaadsyndicaten. In Rush Hour 3 (2007) van Brett Ratner zien we inspecteur Lee (Jackie Chan) en detective James Carter (Chris Tucker) die in Parijs verblijven. Blijkbaar is er een Chinese triade in de stad aanwezig. Lee en Carter raken onvrijwillig betrokken bij de zoektocht naar deze criminelen.

Wel, de box-office nummers zijn binnen van de nieuwe Lindsay Lohan prent I Know Who Killed Me (2007). En wat blijkt, het publiek begint na lange tijd in te zien dat Lohan eigenlijk als actrice maar weinig voorstelt en bleven massaal weg. De prent flopte met glans en je kon bijna de vreugdekreet horen bij heel wat filmrecensenten.

De film opende op 1320 schermen in de States met een miserabele recette van 3,5 miljoen dollar. Verwacht wordt dat de film niet meer dan 10 miljoen dollar zal opbrengen in zijn bioscoop-release in de States. Betekent dit het einde van Lohan? Een mens mag toch hoop blijven koesteren, niet? Toch vrees ik er voor. Hoe dan ook, regisseur Chris Sivertson begon het zaakje niet te minimaliseren, maar bekritiseerde ook wel het feit dat sommige pop-idolen niet altijd een voordeel zijn voor een filmproject. Dit is wat hij zei op de blog van Matt Dentler over zijn film:

"Well, what can you do? We try to get well-known people in our movies to get some awareness going and to get attention, and then I guess you can't really complain when the attention takes an unwanted turn. The only thing that bums me out about the entire experience is that it didn't make more money.

I don't mind being hated by the critics. It's interesting to see how the press covers it. After the opening weekend, they were happy to proclaim that we had "tanked." Bratz (2007) and Hot Rod (2007) came out the next weekend and when you look at the amount of screens they were on, they basically had the same box office results we did.

But come Monday morning, those films 'had difficulty finding an audience in a crowded marketplace.' Well, at least they didn't tank! But whatever, you know, press and publicity is so fleeting that it's hard to take seriously whether it's positive or negative. The only thing to do is ignore it and make more movies."

Ik kan de man enkel maar gelijk geven. Hopelijk zal hij met zijn volgende prent zich niet laten leiden door wat de producers hem voorschotelen. Of misschien moet hij maar eens beroep doen op een “echte acteur” zoals Matt Damon, die volgens de cijfers van Forbes ‘bankable’ is. Zo bleek uit de cijfers van The Bourne Ultimatum (2007). Hieronder staat de top 10 van de meest succesvolle acteurs:

Ultimate Star Payback - Forbes Magazine
1. Matt Damon
2. Brad Pitt
3. Vince Vaughn
4. Johnny Depp
5. Jennifer Aniston
6. Angelina Jolie
7. Renee Zellwegger
8. Reese Witherspoon
9. Ben Stiller
10. Sandra Bullock
11. Tom Hanks
12. Leonardo DiCaprio
13. Tom Cruise
14. Will Smith
15. Denzel Washington
16. Cameron Diaz
17. Adam Sandler
18. Will Ferrell
19. Jim Carrey
20. Nicole Kidman

***Related Posts***
29/07/2007: I Know Who Killed Me trailer + pics
25/03/2005: Lindsay Lohan HQ pics
Check Out: Matt Damon posts