abel korzeniowski

  • Het eerste seizoen van Penny Dreadful op Blu-ray

    Pin it!

    Het woord 'penny dreadful' was eigenlijk een pejoratieve term die gebruikt werd om te verwijzen naar goedkope populaire serie-literatuur geproduceerd tijdens de negentiende eeuw in Victoriaans Groot-Brittannië, gericht op de jonge werkende klasse. Het waren verhaaltjes die je voor een 'penny' kon kopen. Het onderwerp van deze verhalen was typisch sensationeel, met de nadruk op de heldendaden van detectives, criminelen, of bovennatuurlijke entiteiten. En dat is zo een beetje wat we kunnen verwachten van deze Brits-Amerikaanse Showtime horror-serie "Penny Dreadful" van John Logan, weliswaar gemaakt met een hogere production value.

    penny_dreadful_2014_season_1_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: We volgen Sir Malcolm Murray (Timothy Dalton), een aristocratische avonturier in het Victoriaanse Londen, die op zoek is naar zijn dochter Mina (Olivia Llewellyn). Om hem te helpen in deze taak is er Vanessa Ives (Eva Green), een vrouw die alles afweet van het bovennatuurlijke en zijn zwarte bodyguard (Danny Sapani). Een goede zaak zo blijkt, gezien waarschijnlijk kwade wezens aan het werk waren bij de ontvoering van zijn dochter. De twee rekruteren een Amerikaanse revolverheld genaamd Ethan Chandler (Josh Hartnett) uit een Wild West om hen bij te staan, alsook een jonge geniale dokter genaamd Victor Frankenstein (Harry Treadaway).

    Dit is het soort serie dat beter wordt naargelang je de personages beter begint te kennen, misschien wel iets wat jij bij heel wat drama's kan zeggen. Bij de eerste episode had ik een enorm déjà-vu gevoel. Zelfs Eva Green speelde een scène na, terwijl ze haar tegenspeler ontleed aan de hand van in het oog springende kenmerken, die ze al had vertolkt in Casino Royale (2006) (zie clip). Maar later in de serie begint het personage van Vanessa Ives behoorlijk veel diepgang te krijgen en kom je werkelijk onder de magie van haar betoverende en aangrijpende vertolking.

    Maar ook de andere acteurs stralen in deze serie, en uiteraard wordt zoiets mogelijk gemaakt door de aanstekelijke horror iconen die ze mogen vertolken en de manier hoe de makers deze excentrieke en bizarre personages willen benaderen. Net zoals bij heel wat recente series is 'seks' een essentieel onderdeel geworden van de menselijke interacties (gaande van Rome tot True Blood en Game of Thrones), en ook in deze film is er heel wat erotiek. Het Victoriaanse Londen, met onderliggende ziektes en kille Jack the Ripper moorden is misschien niet meteen de plek voor romance, maar deze serie schrikt er niet voor terug om een seksscène in beeld te brengen tussen de jonge Dorian Gray (Reeve Carney) en een bloedspuwende zieke Brona Croft (Billie Piper). Ook homoseksualiteit is aan de orde, deze serie gaat geen enkel taboe uit de weg. We zijn in ieder geval mijlenver verwijderd van de wereld van Bela Lugosi en Boris Karloff. En ondanks de bovennatuurlijke context en de wereld van vampieren en duivels, werd alles heel realistisch in beeld gebracht.

    penny_dreadful_2014_eva_green_poster.jpgpenny_dreadful_2014_josh_hartnett_poster2.jpgpenny_dreadful_2014_timothy_dalton_poster.jpgpenny_dreadful_2014_josh_hartnett_poster.jpgpenny_dreadful_2014_harry_treadaway_poster.jpg
    penny_dreadful_2014_danny_sapani_poster.jpgpenny_dreadful_2014_sarah_greene_poster.jpgpenny_dreadful_helen_mccrory_2014_poster.jpgpenny_dreadful_2014_reeve_carney_poster.jpgpenny_dreadful_2014_rory_kinnear_poster.jpg

    Normaal had Sam Mendes de serie moeten regisseren, maar met succes van de Bond-film Skyfall (2012) en zijn voorbereidingen voor de nieuwe Bondfilm Spectre (2015) heeft hij de job moeten afstaan. Mendes was echter wel betrokken als executieve producent. Een groot pluspunt naast de sfeervolle setdesign, prachtige kostuums, sterk acteerwerk en strakke regie is zeker ook de geniale muziekscore van niemand minder dan Abel Korzeniowski (A Single Man, W.E.) een schot in de roos. Mijn enige verwijt is dat het aan originaliteit ontbreekt en dat er heel wat zaken in de serie zitten die ik al duizend keer heb gezien in de andere films en series. Maar ik heb er hoe dan ook van genoten en het is een plezier om Eva Green bezig te zien.

    Morgen 8 april 2015 komt het eerste seizoen van Penny Dreadful uit op DVD en Blu-ray. Daarop staat een making of over de kostuums, de creatie van de verschillende wezens en nog heel wat ander beeldmateriaal. En ondertussen is het toch wel uitkijken naar het tweede seizoen van deze serie.

    *** Penny Dreadful season 1 trailer ***

  • W.E. van Madonna wordt niet gesmaakt door pers en publiek

    Pin it!

    Mochten jullie het gemist hebben op de Golden Globes, pop-diva Madonna is terug, en tegen beter weten in heeft ze een nieuwe film gemaakt na haar wat tegenvallende Filth and Wisdom (2008). De nieuwe film heet W.E. (2011) en deze wordt zowaar nog slechter bevonden dan de vorige film. Nu ben ik het daarmee niet eens. De muziek van de film is van Abel Korzeniowski, en dat is op zich al een meerwaarde.

    we,madonna,abel korzeniowski,filth and wisdom,andrea riseborough,james darcy,abbie cornish,alek keshishian,lourdes,harvey weinstein

    Korte inhoud: 1936, Engeland. De Amerikaanse Wallis Simpson (Andrea Riseborough) verovert het hart van koning Edward VIII (James D’Arcy). Echter, Edward krijgt van de kerk en de Minister President te horen dat hij niet met Wallis kan trouwen en tegelijkertijd koning blijven. Hij besluit af te treden voor de vrouw die hij lief heeft. Eenmaal getrouwd zijn ze bekend als de hertog en hertogin van Windsor en velen beschouwen hen als meest romantische koppel van de eeuw. Parallel aan dit verhaal loopt de romance van Wally Winthrop (Abbie Cornish) in het New York van 1998. Wanneer ze in een ongelukkig huwelijk met een succesvolle psychiater belandt, raakt ze geobsedeerd door het verhaal van koning Edward VIII. Als Sotheby's diverse persoonlijke eigendommen van de Windsors veilt, probeert ze de romance tussen Wallis en Edward te begrijpen middels de voorwerpen die het echtpaar toebehoorden. Beveiliger Evgeni (Oscar Isaac), die ze daarbij ontmoet, laat haar echter inzien dat liefde niet altijd zo romantisch is als het lijkt.

    In de film, die mede werd geschreven door regisseur Alek Keshishian, was er zelfs een rolletje weggelegd voor haar 15-jarige dochter Lourdes, wat haar eerste rolletje in een film zou worden, maar mama heeft haar acteerprestatie uit de film geknipt. "Dankjewel, liefste mama. " Vraag is nu, speelde ze niet zo goed, werkte de scène niet of heeft de regisseuse haar niet voldoende kunnen coachen, we zullen het nooit weten. Lourdes speelde in een scène de jonge Wallis Simpson.

    Wat scheelt er aan W.E., buiten die onnozele 'Google onvriendelijke titel'? Wel het publiek vond het een lauwe film die nauwelijks enige dramatische verdienste heeft, en veel weg heeft van een uitgerekte reclamespot voor vintage kledij die een beetje knullig is geregisseerd en gefilmd. Hadden we iets anders verwacht van de ex-queen of pop? Wel ja, ik wel. Madonna zou toch al wat geleerd moeten hebben van haar fouten en zij heeft datgene wat vele andere beginnende filmmakers niet hebben: geld en connecties. Maar misschien mist ze gewoon talent, zowel voor als achter de camera. Veel journalisten blijken ook een hekel te hebben aan de acteursregie, wat niet meteen flatterend is om te horen als regisseur. Maar distributeur Harvey Weinstein staat als één man achter de film en de regisseuse.

    we,madonna,Oscar Isaac,abel korzeniowski,filth and wisdom,andrea riseborough,james darcy,abbie cornish,alek keshishian,lourdes,harvey weinsteinwe,madonna,abel korzeniowski,filth and wisdom,andrea riseborough,james darcy,abbie cornish,alek keshishian,lourdes,harvey weinsteinwe,madonna,abel korzeniowski,filth and wisdom,andrea riseborough,james darcy,abbie cornish,alek keshishian,lourdes,harvey weinstein

    Maar ik ga zeker de film gaan zien, al was het maar om te genieten van de muziek. En als het moet sluit ik wel hier en daar even de ogen. W.E. draait bij ons in de bioscoop vanaf 28 maart 2012.

    *** W.E. trailer ***

  • World Soundtrack Awards met Hans Zimmer en Elliot Goldenthal

    Pin it!

    Het Festival sloot zoals elk jaar opnieuw in schoonheid af met de muziek der groten. De vrij banale sportzaal ’t Kuipke werd omgetoverd tot muziek-arena voor 3000 toeschouwers met muziek van de Brussels Philharmonic onder leiding van Dirk Brossé. De 11e editie van de World Soundtrack Awards werd ingekleurd met de aanwezigheid van oscarwinnende componisten Hans Zimmer (Gladiator, Inception) en Elliot Goldenthal (Titus, Heat, Alien 3). Normaal had ook Howard Shore (Se7en, The Lord of the Rings) van de partij moeten zijn, maar hij kon zich onmogelijk vrijmaken ten gevolge van het drukke schema voor de opkomende The Hobbit (2012). Het concert had tevens een herdenkings-sfeertje voor de vermoorde PR-agente en consultant van het festival, Ronni Chasen.

    World Soundtrack Awards,hans zimmer,Elliot Goldenthal,howard shore,Alexandre Desplat,Ronni Chasen,Giorgio Moroder,Abel Korzeniowski,Randy Newman,inception,toy story 3,alien 3,a single man,flashdance,top gun,midnight express,Looking for Richard,Driving Miss Daisy

    De avond bestond uit twee delen. Het begon met wat uitreikingen van awards voor Beste publieks muziekscores, beste muzieksong en een ode aan componist Giorgio Moroder, en in het tweede gedeelte kwam de muziek van Howard Shore, Elliot Goldenthal en Hans Zimmer aan de beurt. Het beste van de avond zat echter in de tweede helft.

    Alles begon wat moeizaam met muziek op een caleidoscopische kortfilm, d’Amour van de Belgische filmmaker Nicolas Provost die de SABAM Award For Best Young European Composer won. De muziek van Abel Korzeniowski (A Single Man, w.e.), die vorig jaar de World Soundtrack Discovery Award in ontvangst mocht nemen, bracht ons in blijde verwachting naar het opkomende W.E. (2011) project van Madonna. Alexandre Desplat werd voor de 3de keer verkozen tot Beste componist en de prijs voor Beste Song in een film werd voor de zoveelste keer uitgereikt aan Randy Newman voor Toy Story 3 (2010). Nu ja, de competitie was in deze categorie niet bijzonder groot.

    Maar met de Lifetime Achievement Award voor de Italiaanse synthesizerpionier Giorgio Moroder liep het toch ietwat in mineur toen de organisatoren hadden beslist om twee populaire songs te brengen uit zijn oeuvre, die van "Take My Breath Away" uit Top Gun (1986) en" What a Feeling" uit Flashdance (1983), twee filmscores die een Oscar hadden opgeleverd, in plaats van muziekscores die onder begeleiding Brossé en de Brussels Philharmonic misschien voor meer vuurwerk konden zorgen. Het leek bij momenten dat ze het publiek tevreden wou stellen met alom bekende nummers. Kwam daar nog bij dat ze jazz zangers Sofie Verbruggen hadden gevraagd. Niet dat de dame een minder goede zangeres is, maar bij momenten had je de indruk dat ze maar niet boven het orkest uitkwam. Ik ben zelf geen grote van Natalia, maar deze zangeres had misschien met wat meer punch kunnen zingen. Uiteraard zou je dan met haar iets teveel aandacht wegnemen van de muziek, waarmee ik opnieuw concludeer dat ze misschien beter andere partituren hadden genomen ZONDER zangeres. Nadien heeft Brossé het zaakje toch iets recht getrokken met e muziek uit Midnight Express (1978), ook al vond ik de klassieke adaptatie van de elektronische muziekscore van Moroder toch geen voltreffer.

    Maar de avond ging van een lauwe ontvangst tot een muzikaal orgasme. Goldenthal, Shore (van op afstand) en Zimmer brachten er een ode aan de overleden Ronni Chasen, met muziek van Titus met een voltallig zangkoor, Alien ³, Looking for Richard, Driving Miss Daisy en de kers op de taart was de muziek van Inception (2010), waarbij Hans Zimmer een aantal van zijn muzikanten had overgebracht om het orkest van Brossé te vervoegen. En het resultaat was om kippenvel van te krijgen. Het eindigde dan ook in een gepaste staande ovatie. Hier is een link naar de video.