De FilmBlog

Mochten jullie het gemist hebben op de Golden Globes, pop-diva Madonna is terug, en tegen beter weten in heeft ze een nieuwe film gemaakt na haar wat tegenvallende Filth and Wisdom (2008). De nieuwe film heet W.E. (2011) en deze wordt zowaar nog slechter bevonden dan de vorige film. Nu ben ik het daarmee niet eens. De muziek van de film is van Abel Korzeniowski, en dat is op zich al een meerwaarde.

Korte inhoud: 1936, Engeland. De Amerikaanse Wallis Simpson (Andrea Riseborough) verovert het hart van koning Edward VIII (James D’Arcy). Echter, Edward krijgt van de kerk en de Minister President te horen dat hij niet met Wallis kan trouwen en tegelijkertijd koning blijven. Hij besluit af te treden voor de vrouw die hij lief heeft. Eenmaal getrouwd zijn ze bekend als de hertog en hertogin van Windsor en velen beschouwen hen als meest romantische koppel van de eeuw. Parallel aan dit verhaal loopt de romance van Wally Winthrop (Abbie Cornish) in het New York van 1998. Wanneer ze in een ongelukkig huwelijk met een succesvolle psychiater belandt, raakt ze geobsedeerd door het verhaal van koning Edward VIII. Als Sotheby's diverse persoonlijke eigendommen van de Windsors veilt, probeert ze de romance tussen Wallis en Edward te begrijpen middels de voorwerpen die het echtpaar toebehoorden. Beveiliger Evgeni (Oscar Isaac), die ze daarbij ontmoet, laat haar echter inzien dat liefde niet altijd zo romantisch is als het lijkt.

In de film, die mede werd geschreven door regisseur Alek Keshishian, was er zelfs een rolletje weggelegd voor haar 15-jarige dochter Lourdes, wat haar eerste rolletje in een film zou worden, maar mama heeft haar acteerprestatie uit de film geknipt. "Dankjewel, liefste mama. " Vraag is nu, speelde ze niet zo goed, werkte de scène niet of heeft de regisseuse haar niet voldoende kunnen coachen, we zullen het nooit weten. Lourdes speelde in een scène de jonge Wallis Simpson.

Wat scheelt er aan W.E., buiten die onnozele 'Google onvriendelijke titel'? Wel het publiek vond het een lauwe film die nauwelijks enige dramatische verdienste heeft, en veel weg heeft van een uitgerekte reclamespot voor vintage kledij die een beetje knullig is geregisseerd en gefilmd. Hadden we iets anders verwacht van de ex-queen of pop? Wel ja, ik wel. Madonna zou toch al wat geleerd moeten hebben van haar fouten en zij heeft datgene wat vele andere beginnende filmmakers niet hebben: geld en connecties. Maar misschien mist ze gewoon talent, zowel voor als achter de camera. Veel journalisten blijken ook een hekel te hebben aan de acteursregie, wat niet meteen flatterend is om te horen als regisseur. Maar distributeur Harvey Weinstein staat als één man achter de film en de regisseuse.

Maar ik ga zeker de film gaan zien, al was het maar om te genieten van de muziek. En als het moet sluit ik wel hier en daar even de ogen. W.E. draait bij ons in de bioscoop vanaf 28 maart 2012.

De titel van Sucker Punch (2011) verwoord perfect de film. Het is een dreun waar je niet vrolijk van wordt en die je niet hebt zien aankomen, maar zonder grote gevolgen. Het is een feest voor het oog en je kunt met veel opwinding genieten van elk frame uit dit sprookje, maar tezelfdertijd zit je te staren naar een steriele leegte die van het ene droombeeld in het andere verzeilt. Dit moet niet alleen één van de mooiste films zijn van Zack Snyder, maar tevens ook de meest teleurstellende.

Korte inhoud: We bevinden ons in de jaren '50. De moeder van Baby Doll (Emily Browning) is overleden en ze schenkt haar fortuin aan haar twee dochters. De stiefvader (Gerard Plunkett) is in alle staten en probeert zich nog maar eens seksueel te vergrijpen op de jongste zus. Baby Doll probeert dit te verhinderen maar schiet per ongeluk haar eigen zus neer. De stiefvader beslist dan maar om haar naar een psychiatrische inrichting te sturen met de opdracht om binnen vijf dagen een lobotomie op haar te laten uitvoeren. Hiervoor koopt hij de manager Blue Jones (Oscar Isaac) om. Baby Doll komt voorlopig onder de hoede van Dr. Vera Gorski (Carla Gugino) en raakt bevriend met de mede-patiënten Amber (Jamie Chung), Blondie (Vanessa Hudgens), Rocket (Jena Malone) en haar oudere zus Sweet Pea (Abbie Cornish). Ze overtuigt hen mee te doen aan een ontsnappingspoging

Sucker Punch is het soort film die je zal verafschuwen of verafgoden, maar een middenweg is er niet. En dat is vooral te wijten aan het aanwezige talent die deze film in mekaar heeft gestoken. Niemand windt zich nog op wanneer Michael Bay een nieuw dieptepunt bereikt met een zoveelste rampzalige Transformers film, maar Zack Snyder heeft met Watchmen (2009) bewezen dat hij geen onbenullige videoclip-maker is die enkel maar in staat is mooie beeldjes te maken, maar wel één van de meest boeiende filmmakers van het moment. En het is net wanneer talentvolle mensen over de schreef gaan in de verkeerde richting, dat de kritiek feller zal opwaaien. Spijtig genoeg moet ik toegeven dat deze prent ver onder het niveau van Watchmen valt, maar misschien heeft dit ook te maken met het feit dat Snyder het verhaal/script van Sucker Punch zelf heeft geschreven en dus niet kon steunen op een geniale comic (cf. 300, Watchmen), een boek (cf. Legend of the Guardians: The Owls of Ga'Hoole) of een andere film (cf. Dawn of the Dead).

Het is onversneden guilty pleasure voor Snyder. Een exploratie naar zijn schoolgirl fetisjisme, zijn angsten voor dominante vaderfiguren, zijn fobie voor het gesticht met zijn wreedaardig personeel, alsook zijn jongensachtige voorliefde voor over-the-top manga actie, videogames en visuele effecten. Het is een grenzeloze overgave aan al zijn mannelijke driften en impulsen, zonder ook maar de minste rekenschap te houden met de toeschouwer, en dienst verlangen naar consistentie. En daar is op zich niets mis mee, was het niet dat de gemiddelde toeschouwer zonet 8 euro heeft betaald voor zijn bioscoopticket of 20 euro voor zijn blu-ray exemplaar, en hij de teleurstelling nauwelijks zal kunnen verbergen. Misschien waren ze nog beter af met het kopen van een videogame. Zat er achter deze erotische, visuele stimulans nog een boodschap of een verhaal die de moeite was om na te vertellen, maar neen. Ook al wil de film laten uitschijnen diep te graven in de malaise van de gekwelde geest, blijft het allemaal maar bij een sucker punch. Is het dan geen pro-feministische prent? Nope, of dat is althans niet wat ik heb gezien. Het is volgens mij eerder een film die de vrouw stereotypeert en onderdanig maakt aan het brute mannelijke geweld, en hen enkel voldoende bewegingsruimte toelaat in de beslotenheid van hun eigen dromen.

Mijn conclusie is dat de man een geweldige filmmaker is, maar een verschrikkelijke verhalenverteller. Anderzijds heeft Zack Snyder niet zitten ejaculeren met de poen van nietsvermoedende geldschieters, maar was hij zelf producer en heeft bijgevolg een deel gedragen van de verantwoordelijkheid. En met een productiekost van 82 miljoen dollar is hij nog maar net uit de kosten gekomen met een wereldwijde recette van 89 miljoen. En de inkomsten kwamen voornamelijk van niet-Amerikaanse landen, want in de States haalde de prent met moeite 36 miljoen. Ik hoef jullie niet te vertellen dat DC Comics en Warner Bros nu op hun hoede zijn voor hun Zack Snyder Superman reboot die zo maar eventjes 175 miljoen dollar zal kosten.

Net zoals in Inception (2010) begeven we ons ook op de grens van de reële wereld en de droomwereld, maar in plaats van te slapen zien we dat ons hoofdpersonage een erotiserende dans zal uitvoeren (die we overigens nooit zullen zien tot onze grote frustratie). Via deze dans duiken we onder in een soort onderbewustzijn waarin we onze meiden zien vechten tegen samurai, zombie-achtige nazi-soldaten met gasmakers en rode ogen en vuurspuwende draken. Ze worden telkens bijgestaan door een wijze oude man (Scott Glenn). Hun missie in deze droomwereld vertaalt zich in hun acties in de reële wereld. En het heeft er alle schijn van dat Snyder dit scenario dan ook heeft geschreven na het zien van de Christopher Nolan film. Maar spijtig genoeg had hij die dag ook iets teveel tequila's achterover geslagen.

Qua acteerwerk zit er heel veel talent in de film, ook al ben ik zelf geen grote fan van hoofdactrice Emily Browning, die zo goed als geen geloofwaardige emotie in de film weet neer te zetten, ondanks de drama die haar wordt aangeboden. Anderzijds vind ik haar cover-songs, zoals "Sweet Dreams" (Are Made of This), "Asleep" en "Where is My Mind?" heel goed werken in de film. Mocht het acteerwerk haar niet lukken is er dus nog zeker toekomst voor haar in de muziek-industrie. En van muziek gesproken, het nummer van Bjork feat. Skunk Anansie, "Army of Me" (link) is gewoon kick-ass.

Maar als jullie willen weten wat de blik betekent die Baby Doll heeft uitgewisseld met de dokter (Jon Hamm) terwijl ze een lobotomie onderging, dan raad ik jullie de blu-ray aan met de uitgebreide versie van de film. Je vindt er tevens ook nog een dans-act à la Moulin Rouge die geknipt werd omdat het een afbreuk zou zijn aan de dreigende atmosfeer in de film. Je kunt de gehele film bekijken met interactief commentaar van de regisseur die heel wat van de technische kant uit de doeken doet, en dit is voor filmgeeks en mensen uit de audio-visuele sector altijd wel leuk om te zien.

Kortom, teleurstelling is het overheersende gevoel na het zien van deze Kill Bill meets Inception. Niet alleen in de manier waarop alles verteld wordt en hoe de karakters worden uitgediept, maar tevens hoe alles eindigt. Zelfs de extended cut brengt maar weinig toegevoegde waarde. ***SPOILER ALERT*** De grote misdadiger, met name de stiefvader, wordt onberoerd gelaten en het hoofdpersonage blijft achter in een onbekende staat (bewust of onbewust). Maar het is wel een nevenpersonage die we zien vertrekken. Jij blijft achter met meer vragen dan antwoorden. Wat gebeurt er met Baby Doll? Waarom werd Amber uiteindelijk door Blue vermoord? …

Daar waar zelfs 300 (2006) evenveel visueel vertier had, kon je er als toeschouwer nog van genieten. Hier zit je beetje op je honger, zeker bij het zien van alle mogelijkheden en middelen die aangereikt worden. Laten we hopen dat zijn volgende film iets meer 'punch' vertoont en zijn publiek niet opnieuw aanziet als een bende 'suckers'.

***Related Post***
28/07/2010: Sucker Punch posters
07/03/2009: Alice in Wonderland met machinegeweren

De 300 regisseur Zack Snyder heeft zijn tanden gezet in een duister sprookje genaamd Sucker Punch (2011), een film die op dit moment één van de eye-catchers op het jaarlijkse Comic-Con in San Diago is. Voor een keertje niet in 3D, maar wel bezet met een ensemble van aantrekkelijke actrices die nu pronken op een aantal bijzonder aanstekelijke promo-posters.

Korte inhoud: Sucker Punch speelt zich af in de jaren '50. Baby Doll (Emilly Browning) wordt door haar kwaadaardige stiefvader naar een psychiatrische inrichting gestuurd. Zijn plan is om binnen vijf dagen lobotomie op haar toe te passen. Door de trauma's die ze er oploopt creëert ze haar eigen wereld waarin alles mogelijk is. Ze raakt geïnspireerd door dat wat er zich afspeelt en beraamt een plan om te ontsnappen.

Snyder zei zelfs onlangs dat het een ''Alice in Wonderland met machinegeweren, B52 bommenwerpers, draken en bordelen" wordt en actrice Abbie Cornish, die het personage Sweetpea speelt, zei: "Het zijn bijna 6 films in één. Ik draag een shotgun, een mes en een 'broad four'. Ik speel niet alleen een meisje in het gekkenhuis, maar daarnaast ook het gestoorde meisje in de actie sequenties, waarin ik 20 gasten op rij omleg." Met andere woorden is het een verhaal van een meisje die doet wat ze moet doen om te overleven en de foltering te verwerken die ze heeft doorstaan.

De rol van Amber wordt vertolkt door Jamie Chung, Blondie door Vanessa Hudgens, Rocket door Jena Malone, Sweat Pea door Abbie Cornish en Madam Gorski door Carla Gugino. Jon Hamm, de Mad Men acteur die binnenkort te zien is in Ben Affleck’s The Town (2010) speelt er de rol van High Roller.

Het verhaal werd geschreven voor het witte doek door Snyder zelf en na het succes van Watchmen (2009) was Warner Bros bereid om de film te financieren, ook al wisten ze dat het wederom een harde R-rated film zou worden. Naar verluidt zou er ook heel wat muziek in de film zitten en dans-choreografieën en zang, hoewel het niet omschreven wordt als musical. Het budget van de film bedraagt een slordige 85 miljoen dollar, wat een smak geld is voor een dergelijke productie. Verwacht dus maar een film volgepakt met speciale effecten. Ik ben benieuwd.

***Related Post***
07/03/2009: Sucker Punch wordt Alice in Wonderland met machinegeweren

Jane Campion hoeven we u niet meer voor te stellen. Wie haar films The Piano, Portrait of a Lady of Holy Smoke gezien heeft, weet wat van de Nieuw-Zeelandse regisseuse te verwachten. Dit keer werd Campion geraakt door het niet zo bekende liefdesverhaal van de wereldberoemde Lake Poet, John Keats. Zo verguisd in zijn leven, zo groot werd hij na zijn dood. Niet dat ik me durf wagen aan enig melancholisch gerijm.

In haar nieuwste film Bright Star (2009) vervalt Campion gelukkig niet in een puur biografische verfilming van het leven van John Keats, maar staat zijn bijna platonische liefdesrelatie met zijn buurmeisje Fanny Brawne, een volgens de overlevering al even tragische figuur, centraal.

Korte inhoud: John Keats (Ben Whishaw) is een jonge dichter die zijn werk amper aan de straatstenen kwijt raakt. Berooid blijft hij zich samen met zijn vriend Charles Armitage Brown (Paul Schneider) terugtrekken als een kluizenaar en verdiepen in de poëzie. Wanneer hij zijn buurmeisje Frances 'Fanny' Brawne (Abbie Cornish) leert kennen, groeien die twee haast onzichtbaar naar mekaar toe tot de wederzijdse bewondering omslaat in een romantische (Weltschmerz-achtige) onderhuidse borrelende passie. Wanneer de jaloerse vriend Charles en de moeder van Fanny, Mrs Brawne (Kerry Fox), het merken, wordt het de jonge verliefde zielen niet makkelijk gemaakt.

Niet dat we hier een typisch romantisch kostuumdrama voorgeschoteld krijgen a la Pride & Prejudice (2005) met een Darcy die achterna gezeten wordt door giechelende rijkeluisseutjes die hun tijd enkel doorbrengen met irritante theekransjes en roddelen over mannen. Neen, de hele film straalt een ietwat tragisch-melancholische sfeer uit. Van in het begin voel je het onmogelijke van hun liefde. De tergend trage toenaderingen, de ingehouden emoties, Keats die meer een loser is die niet weet wat hij wil in het leven naast Fanny die een stuk steviger in haar schoenen lijkt te staan en zich out als Haute-Couturier avant-la-lettre met haar in het oog springende zelfgemaakte kostuums. Het contrast kan niet groter zijn. Abbie Cornish en Ben Wishaw acteren ingehouden natuurlijk en menselijk. Je voelt hun gevoelens, je voelt hun connectie, je voelt hun wanhoop.

Bright Star is zeker geen topper, maar is wel een geheel eigen stijloefening die bepaalde mensen toch enorm zal aanspreken (uw lief jongens!). Het vrij natuurlijke kleurenpalet maakt het allemaal een stuk frisser dan het in werkelijkheid is. Op het einde van de film slaak je dan ook een zucht van existentialistische melancholie.

Dat Zack Snyder (Watchmen, 300) zich geen zorgen hoeft te maken om begeerlijke acteurs aan te trekken voor zijn visuele films is duidelijk. De man heeft momenteel maar liefst 7 films op stapel liggen en het zijn stuk voor stuk potentiële blockbusters (Cobalt 60, Heavy Metal, The Illustrated Man, The Last Photograph, 300 sequel, Guardians of Ga’Hoole). En na Watchmen (2009) ligt ook Sucker Punch (2011) op tafel, een soort Alice in Wonderland met machinegewerern. En voor deze prent heeft de cineast 4 aanstekelijke dames aangesproken: Amanda Seyfried, Vanessa Hudgens, Abbie Cornish en Evan Rachel Wood. De mensen van MovieWeb schrijven het volgende:

Seyfried would play the lead role of Babydoll, a woman institutionalized by her stepfather who wants her lobotomized in five days. While there she begins to visualize a fantasy world that she escapes into, a world where she begins to plan her escape, needing to steal five things in five days.

Hudgens, Cornish and Wood would all play fellow inmates who escape into the world with Babydoll. Hudgens would portray Blondie, Cornish would play Sweet Pea and Wood would be Rocket, if all the deals are met.

Het heeft er alle schijn van dat ook Snyder de weg heeft gevonden van de Bitch Slap-achtige exploitation film, na Robert Rodriguez en Quentin Tarantino. Dit genre film is op het lijf geschreven van de cineast en ik denk wel dat het een leuk visueel spektakel kan worden. Wat denken jullie?

***Related Posts***
18/01/2009: Warner gaat door de knieën in Watchmen proces
19/03/2008: Heavy Metal op komst
29/03/2007: Army of Dead sequel
11/03/2007: 300 niet zomaar vorm boven inhoud
20/07/2006: Day of the Dead remake

Ik heb nooit echt ingezien wat er zo speciaal was aan die twee truttebellen Mary-Kate en Ashley Olsen. Hoe dan ook bestaat loopt er een gerucht dat ze de eerste Bond Girl-tweeling zouden zijn. Volgens bepaalde bronnen zouden de zusjes aan het onderhandelen zijn voor een rol in de nieuwe 007-film, Quantum of Solace (2008). Zeker is wel al dat Daniel Craig mee zal doen. Niemand had anders verwacht.

Mary-Kate en Ashley houden wel nog enkele verrassingen achter de hand. De 20-jarigen zouden een clausule in hun contract laten opnemen waarin staat dat ze niet (half)naakt voor de camera moeten huppelen, laat staan dat ze een seksscène zouden moeten spelen. Dat ze daarmee volledig voorbij gaan aan het concept Bond girl (lees: Bond babe) kan ze blijkbaar weinig schelen. De tweeling zou het deftig houden op personages die Bond helpen bij zijn missie. Wat een zever! Alsof het publiek staat te wachten om twee b-actrices te zien strippen. Nobody cares!

De Olsenzusjes zijn vooral bekend van hun rol in de flutserie "Full House" en een reeks belachelijk slechte familiefilms, waardoor ze behoorlijk rijk zijn geworden (...met uitwerpselen trek je blijkbaar veel vliegen). Al zal nog moeten blijken of ze ook een eerste echt grote filmrol op hun palmares zullen kunnen schrijven, want dat James Bond verhaaltje lijkt mij serieus uit een dikke duim gezogen. Maar de geruchtenmolen houdt niet op want naast die twee barbiepoppen, werden ook Amy Winehouse (Grey's Anatomy), Carice van Houten en Abbie Cornish al genoemd voor een rol. Wat ik heb geleerd uit de vorige Bondfilm is dat alle namen die gelekt worden meestal geen kans maken, en dat de echte Bondgirls pas een paar weken voor de release worden onthuld.

Wél zeker is dat naast Craig ook Judy Dench (‘M’) en Giancarlo Giannini (Rene Mathis) terug zullen opnemen. ER-acteur Goran Visnijc zou de slechterik spelen. Het filmen van Bond 22 zou pas beginnen in 2008. Een vooropgestelde releasedatum is er nog niet. Als de film al even sterk zal zijn als Casino Royale (2006), ben ik in ieder geval al een grote fan.

***Related Posts***
03/11/2008: Quantum of Solace review
03/10/2008: Quantum of Solace videoclip Another Way to Die
30/09/2008: Quantum of Solace in voetsporen van Casino Royale
30/06/2008: Quantum of Solace trailer
14/02/2008: Al Pacino als Bond-villain in Quantum of Solace?
09/01/2008: Bondgirls Gemma Arterton en Olga Kurylenko
10/12/2007: Mathieu Amalric wordt nieuwe Bondschurk
20/11/2007: Bondgirl casting
14/09/2007: Een blik op Bond 22