a single man

  • Nocturnal Animals (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Nocturnal Animals (1995) is een beetje van een mind twister in de stijl van de David Lynch films, en eist net iets meer van zijn toeschouwers dan een gewone thriller. Ik raad dus ook aan niet naar het toilet te gaan tijdens de film, want het verhaal is al moeilijk te volgen, en mocht je nog een paart scènes missen zou je compleet niet meer weten wat er gaande is.

    nocturnal_animals_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het is bijna twintig jaar geleden dat Susan Morrow (Amy Adams) haar eerste man, de ongepubliceerde schrijver Edward Sheffield (Jake Gyllenhaal), verliet. Inmiddels is ze een succesvol kunstenaar en getrouwd met een rijke echtgenoot, Hutton Morrow (Armie Hammer), waarmee ze een dochter heeft (India Menuez). Op een dag ontvangt ze een manuscript van haar ex-man. Susan wordt opgezogen in de roman, die beschrijft hoe een vakantie van een gezin - Edward (Jake Gyllenhaal), Laura (Isla Fisher) en India (Ellie Bamber) - een vreselijke en gewelddadige wending krijgt. Het verhaal doet bij Susan herinneringen naar boven komen over haar eerste huwelijk en confronteert haar met een ongemakkelijke waarheid over zichzelf.

    De geweldige cast zorgt er meteen voor dat we in het verhaal gezogen worden, ook al was het in het begin niet helemaal duidelijk waarom het personage in het boek gespeeld werd door dezelfde acteur die de auteur speelde, met name Jake Gyllenhaal. Maar uiteraard is dit een evidente link van de regisseur Tom Ford om duidelijk te maken dat deze twee verhalen uiteindelijk met elkaar verband houden. ***spoiler*** Susan had een relatie met Edward, maar ze verliet hem voor een rijke man en pleegde zelf abortus. Met de roman wou Edward haar een idee geven van hoe hij zich voelde na deze situatie en dat is ook de reden waarom hij niet kwam opdagen op hun afspraak. Het thema van wraak zit tevens in beide verhaallijnen. ***end spoiler*** Waarom wordt Edward en Tony gespeeld door dezelfde acteur, wel het boek wordt gelezen door Susan en zij kent de auteur en ziet meteen ook hem als zijnde het hoofdpersonage. Dus binnenin de narratie werkt het wel.

    Dit is de tweede film van regisseur Tom Ford, die zijn carrière begon als creatief directeur bij Gucci en Yves Saint Laurent. Stijl en vormgeving zijn hem dus niet vreemd. Zijn vorige film was A Single Man (2009), waarvoor hoofdacteur Colin Firth een Oscar-nominatie voor Beste Acteur kreeg. Ford heeft slechts twee films op zijn palmares en toch al zijn visuele stempel kunnen zetten, ook al is deze prent iets minder stilistisch en fijnzinnig als de vorige. De film begint al sterk met zwaarlijvige vrouwen die halfnaakt aan het dansen zijn en plezier beleven. Dit maakt deel uit van een expositie van Susane, maar is uiteraard een metafoor: "Vrouwen hoeven niet in een keurslijf te zitten om gelukkig te zijn". En dit is net het tegenovergestelde van Susane. Haar leven beantwoordt volledig aan de maatschappelijke codes, ook al ervaart ze leegte in haar bestaan, en ook financieel duiken er donderwolken aan de hemel.

    nocturnal_animals_2016_pic01.jpgnocturnal_animals_2016_pic02.jpgnocturnal_animals_2016_pic03.jpg
    nocturnal_animals_2016_pic04.jpgnocturnal_animals_2016_pic05.jpgnocturnal_animals_2016_pic06.jpg
    © Universal Pictures International

    Ford levert een interessant script op basis van een roman van Austin Wright. Het meest aangrijpende is wanneer een gezin aan de kant wordt gezet door 3 boefjes; Ray Marcus (Aaron Taylor-Johnson), Lou (Karl Glusman) en Turk (Robert Aramayo). Nadien krijgen we een onderzoek naar de vreselijke gebeurtenissen die geleid wordt door detective Bobby Andes, een zalige rol voor Michael Shannon waarvoor hij tevens een Oscar-nominatie voor kreeg. Je blijft als kijker op het puntje van je stoel zitten van begin tot einde.

    Het concept is op zich knap, maar datgene wat minder goed werkt is uiteindelijk het verhaal van Tony, omdat je snel weet dat dit verhaal "fictie" is. En dat is op zich wel een vreemde toestand...in een "fictie film". De gebeurtenissen zijn erg, maar je weet als kijker dat het verzonnen is door Edward en dus lijkt alles net iets minder erg, ondanks het knappe spel van alle acteurs. Vergelijk dit met Lost Highway (1997) waar er eveneens een verhaal is over een man in een depressie en een metafoor van wie hij wou zijn. Als kijker bekijk je alles als twee afzonderlijke verhalen tot op het einde wanneer alles samenkomt. Bij Nocturnal Animals is er geen twijfel. Mits een betere structuur, en ik ben ervan overtuigd dat het kon, had de kijker iets langer in het duister zitten tasten en was de drama net iets sterker kunnen zijn.

    Al bij al heb ik genoten van Nocturnal Animals. Het is een intrigerende psychologische thriller, ook al is het geen David Lynch film. De kracht zit hem in de strakke visuele stijl van de regisseur en de knappe vertolkingen van de acteurs. Op 10 mei 2017 verschijnt de film op DVD en Blu-ray, spijtig genoeg zonder audio-commentaar van de regisseur maar wel met een making-of.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 29 april 2017

     

    *** Nocturnal Animals trailer ***

  • World Soundtrack Awards met Hans Zimmer en Elliot Goldenthal

    Pin it!

    Het Festival sloot zoals elk jaar opnieuw in schoonheid af met de muziek der groten. De vrij banale sportzaal ’t Kuipke werd omgetoverd tot muziek-arena voor 3000 toeschouwers met muziek van de Brussels Philharmonic onder leiding van Dirk Brossé. De 11e editie van de World Soundtrack Awards werd ingekleurd met de aanwezigheid van oscarwinnende componisten Hans Zimmer (Gladiator, Inception) en Elliot Goldenthal (Titus, Heat, Alien 3). Normaal had ook Howard Shore (Se7en, The Lord of the Rings) van de partij moeten zijn, maar hij kon zich onmogelijk vrijmaken ten gevolge van het drukke schema voor de opkomende The Hobbit (2012). Het concert had tevens een herdenkings-sfeertje voor de vermoorde PR-agente en consultant van het festival, Ronni Chasen.

    World Soundtrack Awards,hans zimmer,Elliot Goldenthal,howard shore,Alexandre Desplat,Ronni Chasen,Giorgio Moroder,Abel Korzeniowski,Randy Newman,inception,toy story 3,alien 3,a single man,flashdance,top gun,midnight express,Looking for Richard,Driving Miss Daisy

    De avond bestond uit twee delen. Het begon met wat uitreikingen van awards voor Beste publieks muziekscores, beste muzieksong en een ode aan componist Giorgio Moroder, en in het tweede gedeelte kwam de muziek van Howard Shore, Elliot Goldenthal en Hans Zimmer aan de beurt. Het beste van de avond zat echter in de tweede helft.

    Alles begon wat moeizaam met muziek op een caleidoscopische kortfilm, d’Amour van de Belgische filmmaker Nicolas Provost die de SABAM Award For Best Young European Composer won. De muziek van Abel Korzeniowski (A Single Man, w.e.), die vorig jaar de World Soundtrack Discovery Award in ontvangst mocht nemen, bracht ons in blijde verwachting naar het opkomende W.E. (2011) project van Madonna. Alexandre Desplat werd voor de 3de keer verkozen tot Beste componist en de prijs voor Beste Song in een film werd voor de zoveelste keer uitgereikt aan Randy Newman voor Toy Story 3 (2010). Nu ja, de competitie was in deze categorie niet bijzonder groot.

    Maar met de Lifetime Achievement Award voor de Italiaanse synthesizerpionier Giorgio Moroder liep het toch ietwat in mineur toen de organisatoren hadden beslist om twee populaire songs te brengen uit zijn oeuvre, die van "Take My Breath Away" uit Top Gun (1986) en" What a Feeling" uit Flashdance (1983), twee filmscores die een Oscar hadden opgeleverd, in plaats van muziekscores die onder begeleiding Brossé en de Brussels Philharmonic misschien voor meer vuurwerk konden zorgen. Het leek bij momenten dat ze het publiek tevreden wou stellen met alom bekende nummers. Kwam daar nog bij dat ze jazz zangers Sofie Verbruggen hadden gevraagd. Niet dat de dame een minder goede zangeres is, maar bij momenten had je de indruk dat ze maar niet boven het orkest uitkwam. Ik ben zelf geen grote van Natalia, maar deze zangeres had misschien met wat meer punch kunnen zingen. Uiteraard zou je dan met haar iets teveel aandacht wegnemen van de muziek, waarmee ik opnieuw concludeer dat ze misschien beter andere partituren hadden genomen ZONDER zangeres. Nadien heeft Brossé het zaakje toch iets recht getrokken met e muziek uit Midnight Express (1978), ook al vond ik de klassieke adaptatie van de elektronische muziekscore van Moroder toch geen voltreffer.

    Maar de avond ging van een lauwe ontvangst tot een muzikaal orgasme. Goldenthal, Shore (van op afstand) en Zimmer brachten er een ode aan de overleden Ronni Chasen, met muziek van Titus met een voltallig zangkoor, Alien ³, Looking for Richard, Driving Miss Daisy en de kers op de taart was de muziek van Inception (2010), waarbij Hans Zimmer een aantal van zijn muzikanten had overgebracht om het orkest van Brossé te vervoegen. En het resultaat was om kippenvel van te krijgen. Het eindigde dan ook in een gepaste staande ovatie. Hier is een link naar de video.

  • Top 10 Beste Films van 2010

    Pin it!

    blog_talk.jpg Hieronder volgt in het kader van de Blogtalk mijn lijstje met de tien beste films van het voorbije jaar. En in tegenstelling tot Dave en Stijn vond ik 2010 best wel een interessant jaar op filmgebied. Het was zeker een divers filmjaar met voor ieder wat wils in elke genre en dat zal zeker een paar zeer verschillende top 10’s opleveren.

    In vergelijking met vorige jaren had ik vrij snel tien films gevonden om in mijn lijstje te zetten en dus zijn er helaas enkele goede films gesneuveld (zoals Scott Pilgrim vs the World, Kick-Ass, Buried, The Runaways, I Love You Phillip Morris of Date Night). Sommige films vielen dan weer (een beetje) tegen (zoals Machete, The Crazies, Chloe, Alice in Wonderland of Nine), en andere heb ik dan weer nog niet gezien (zoals Mr. Nobody, The Fighter, Despicable Me of Harry Potter and the Deathly Hallows).

    Een lijstje met de slechtste films van 2010 krijgen jullie van mij niet, maar Sex and the City 2 en Twilight: Eclipse waren alvast grote kanshebbers op de eerste plaats.

    10. A Single Man (2009) Tom Ford

    Dat deze debuutfilm van mode-ontwerper Tom Ford visueel een erg knappe film is, ligt misschien nog in de lijn der verwachtingen gezien ’s mans hoofdberoep, maar Ford levert met A Single Man bovendien een van de indringendste films van het jaar af. Centraal staat George, een schitterende Colin Firth, die na de dood van zijn partner Jim alle levenslust verloren is en met verregaande plannen voor zelfmoord rondloopt. De film volgt George terwijl hij afscheid neemt van het leven en de weinige mensen die hem nog genegen zijn (waaronder een sterk acterende Julianne Moore). Een ontzettend knap debuut dat emotioneel als een mokerslag aankomt.

    A-Single-Man.jpg

    9. The Town (2010) Ben Affleck

    Dat Gone, Baby, Gone geen toevalstreffer was en Ben Affleck wel degelijk een film kan regisseren, bewijst hij met zijn tweede film The Town, een misdaadthriller die zich wederom afspeelt in zijn hometown Boston. De titel verwijst naar Charleston, een wijk in de stad waar misdaad welig tiert en er niet op een bankoverval meer of minder wordt gekeken. Zoals in zijn debuut wordt er ook in The Town veel aandacht besteed aan de karakteruitwerking, met naast het personage van Affleck zelf ook een vermelding voor Rebecca Hall als zijn love interest.

    The-Town.jpg

    8. How To Train Your Dragon (2010) Dean DeBlois & Chris Sanders

    Dat Pixar niet het monopolie heeft op sterke animatiefilms, bewijst dit jaar Dreamworks met How To Train Your Dragon, een grappig en ontroerend verhaal over de jonge Viking Hiccup die door zijn stam verstoten wordt omdat hij nog nooit een draak heeft gedood. Hiccup sluit echter vriendschap met de gevaarlijke draak Night Fury en ontdekt dat de draken er eigenlijk helemaal niet op uit zijn om mensen te doden. How To Train Your Dragon kan rekenen op een sterk scenario, frisse humor en een uitstekende stemmencast. Een film voor jong en oud.

    How-To-Train-Your-Dragon.jpg

    7. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

    Er is zoveel te doen geweest rond Roman Polanski dit jaar, dat we haast nog zouden vergeten dat er van de Poolse regisseur ook nog een film is uitgekomen dit jaar. En The Ghost Writer is een sterke politieke thriller waarin schrijver Ewan McGregor ontdekt dat de Britse premier Pierce Brosnan niet helemaal zuiver op de graat is. Sfeervol gefilmd in de beste traditie van Alfred Hitchcock en Polanski’s eigen Rosemary’s Baby. Te vermelden valt ook nog de sterke score van Alexandre Desplat.

    The-Ghost-Writer.jpg

    6. Shutter Island (2010) Martin Scorsese

    Na Clint Eastwood (Mystic River) en Ben Affleck (Gone, Baby, Gone) besloot ook Martin Scorsese zich te wagen aan de verfilming van een boek van Dennis Lehane. En met succes, want ondanks het ingewikkelde scenario, weet Scorsese de dreigende sfeer en de talrijke plottwisten uit het boek uitstekend over te brengen naar het grote scherm. Shutter Island is een film waar je je aandacht geen seconde mag laten verslappen, maar je wordt beloond met een intrigerende en spannende thriller vol twists and turns.

    Shutter-Island.jpg

    5. The Social Network (2010) David Fincher

    Toen bekend raakte dat er een film over de sociale netwerksite Facebook zou worden gemaakt, werd er menig wenkbrauw gefronst, en toen de naam van David Fincher als regisseur uitlekte, bleven mijn wenkbrauwen bijna in een permanente frons staan. Maar Fincher heeft met The Social Network een zeer boeiende film afgeleverd die vooral draait om vriendschap en verraad en ons meeneemt achter de schermen van een van de grootste hypes van de laatste jaren. Jesse Eisenberg en Andrew Garfield zijn perfect gecast en als je zelfs Justin Timberlake kan doen acteren, dan ben je een groot regisseur.

    The-Social-Network.jpg

    4. The Kids Are All Right (2010) Lisa Cholodenko

    The Kids Are All Right van Lisa Cholodenko gaat over de zoektocht van twee kinderen naar hun biologische vader. Het is een thema dat wel vaker opduikt in films, maar deze keer worden de kinderen opgevoed door het lesbische koppel Jules en Nic die beide een beroep deden op dezelfde spermadonor. Cholodenko slaagt erin clichés te vermijden en brengt een menselijk en realistisch portret van een familie die plots te maken krijgt met problemen. De film weigert een politiek standpunt in te nemen en wil vooral tonen dat uiteindelijk iedereen ook maar gewoon mens is. De uitstekende vertolkingen van Julianne Moore, Annette Benning en Mia Wasikowska mogen bovendien best erkenning krijgen van The Academy.

    The-Kids-Are-All-Right.jpg

    3. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

    En ook Pixar mag dit jaar niet ontbreken in het lijstje van beste films, en dit jaar is het opnieuw de beurt aan Woody en Buzz Lightyear. Toy Story 3 is misschien wel de donkerste Pixarfilm tot dusver, maar er mag gelukkig ook nog gelachen worden (Ken en Barbie zijn nu al klassiekers). Het is een film voor jong en oud, laat je lachen en huilen en heeft een van de ontroerendste eindes van het filmjaar. Bij Pixar weten ze nog altijd perfect wat de ingrediënten zijn van een goede film.

    Toy-Story-3.jpg

    2. Inception (2010) Christopher Nolan

    Inception heeft alles wat een goede film moet hebben: een ijzersterk scenario, een cast die perfect op elkaar is ingespeeld en waar niemand bovenuit steekt, dreigende muziek, fabelachtige special effects en een onderwerp dat veel meer is dan de zoveelste brainless actiefilm. Het is een droom van een film.

    Inception.jpg

    1. Black Swan (2010) Darren Aronofsky

    Inception leek lange tijd op weg om deze eerste plaats te bezetten, maar op de valreep kwam Darren Aronofsky nog met deze indrukwekkende thriller aanzetten. Een thriller die zich afspeelt in de balletwereld lijkt op het eerste gezicht misschien niet erg interessant, maar zoals we van Aronofsky gewoon zijn, maakt hij van Black Swan een uitermate boeiend kijkstuk en een doordringende studie van de menselijke psyche en de relatie tussen goed en kwaad, en dat op de tonen van Tsjaikovski’s Zwanenmeer. De regisseur wordt daarbij geholpen door uitstekende vertolkingen van Natalie Portman, Mila Kunis, Barbara Hershey, Winona Ryder en Vincent Cassel.

    Black-Swan.jpg

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005