De FilmBlog

Een vervolg kon niet uitblijven na het succes van 300 (2006), ook al schoot er uiteindelijk niet veel meer over van de 300 Trojanen die het aan de stok kregen met een leger opgetutte en gemaskerde janetten uit Perzië. En dus werd er geopteerd voor een prequel in plaats van een sequel, genaamd 300: Battle of Artemisia (2013).

De details over de film zijn nog heel schaars, maar de prent zou gebaseerd zijn op een nieuwe comic van Frank Miller. Scenarist Kurt Johnstad zou alles in een verfilmbaar verhaal gieten met de medewerking van Zack Snyder, die gezien zijn drukke agenda met de nieuwe Superman film de regie zal overlaten aan Noam Murro (Smart People). Het verhaal zou zich afspelen 10 jaar voor de gebeurtenissen in 300, en hoofdzakelijk de focus leggen op Xerxes en zijn greep naar de macht in Perzië. Gezien er heel wat kritiek was op dit personage, omdat hij iets teveel androgyne kenmerken had, ben ik benieuwd of ze diezelfde lijn zullen aanhouden.

Who the hell is Noam Murro? Ik ben zelf ook wat verward door de keuze gezien de man eigenlijk nog maar één langspeelfilm heeft gemaakt, en dan nog een flauwe komedie met Sarah Jessica Parker. Maar als we de berichten mogen geloven hebben we hier te maken met een geniale regisseur en zou hij tevens verantwoordelijk zijn voor de live-action cinematics van het Halo game. Hij zou tevens in aanmerking zijn gekomen voor de regie van Die Hard 5 (2012), maar deze film is ondertussen naar John Moore (Max Payne, The Omen remake, Behind Enemy Lines) gegaan. Hmm, kijk, die regisseur had misschien ook een betere keuze geweest voor deze visuele 300 prequel.

Maar bij de terugkerende cast kunnen we alvast Gerard Butler en Lena Headey rekenen, die een klein rolletje zouden spelen. Benieuwd of ze opnieuw zullen beroep doen op Rodrigo Santoro voor de rol van Xerxes.

***Related Posts***
09/12/2009: 300 op blu-ray
03/07/2009: Gerard Butler tekent voor 300 vervolgfilm
11/03/2007: 300 niet zomaar vorm boven inhoud
27/01/2007: 300 op Imax
10/08/2006: Spartanen trekken ten strijde

Stanley Kubrick filmde in 1960 één van de meest meeslepende sandalenfilms ooit: Spartacus. Kirk Douglas, de man met de legendarische kin, speelde de rol van zijn leven als een slaaf die gladiator werd en die eigenhandig een slavenopstand ontketende tegen het Romeinse Rijk. Wat volgde was één van de meest epische films van de vorige eeuw.

In 2010 besloot producer Steven S. DeKnight (de man achter Smallville ) "Blood and Sand" te ontwikkelen om de Spartacus franchise nieuw leven in te blazen. Hij gooide het samen met de scenaristen over een andere boeg. Een moderne interpretatie is zacht uitgedrukt daar deze 13-delige serie resoluut kiest voor een brutale, bloedrode aanpak. Testosteron, adrenaline en expliciete seks zijn de sleutelwoorden voor deze peplum.

Sierlijk in beeld gezet geweld met veel slowmotion shots en overdreven veel 'gore' in de lijn van 300 en grafische comics vormden duidelijk de bron van inspiratie voor dit over-the-top guilty pleasure vehikel van zender Starz. Na het zien van de trailer was ik al overtuigd: dit ging een klepper worden. Het is heel clever om een serie te maken in het genre van de sandalenfilm dat op zijn gat ligt. Er zijn haast geen op til staande producties in de lijn van Gladiator (2000) , 300 (2006) of Troy (2004) .

Je had vorig jaar Centurion (2010), een bescheiden sandalenfilm van Neil Marshall die geen brokken maakte aan de kassa. Het is afwachten of The Eagle (2011) meer in de smaak gaat vallen bij pers en publiek, maar deze film staat haast zeker het zelfde lot te wachten. Je weet perfect wat je kan verwachten van Spartacus: Blood and Sand. 100% pulp. Onnodig veel gewelddadigheid en veel pikante onzedige scènes. Een serie voor een select publiek dus. Zie het als een "Rome" (2005) voor sadisten.

Korte inhoud: Een strijdlustige Traciër (Andy Withfield) neemt de leidende hand voor zijn volk in een oorlogspact gesloten met Rome tegen een gemeenschappelijke vijand: de Gaeta. Onder strategische leiding van Romeins commandant 'Legatus Claudius Glaber' (Craig Parker), gaat het samengevoegd legioen te strijde tegen de barbaarse troepen die Tracië en omstreken bedreigen. Echter staakt Legatus Glaber in volle oorlog de strijd abrupt. Hij laat zich door zijn lepe vrouw Ilithia (Viva Bianca ) ompraten om te gaan voor persoonlijke roem: hij bindt de strijd aan met Mithridates in Asia Minor en laat de huidige veldslag voor wat hij is. De Traciërs gaan hier niet mee akkoord, want ze hebben niet de mankracht om de Gaeta alleen terug te dringen. Er komt een opstand waarna de Tracische leider wordt gevangen genomen en gescheiden van zijn geliefde vrouw Sura (Erin Cummings). Allebei worden ze als slaaf verkocht. De Traciër wordt verscheept naar Rome en in de arena gedumpt als hapklare brok voor 4 getrainde gladiatoren.

Echter verrast de Traciër door de 4 agressors snel en met gemakzucht koelbloedig af te slachten. Dominus Batiatus (John Hannah ), bezitter van een Ludus die de beste gladiatoren voor het Romeinse rijk traint, eist de slaaf op en doopt hem om tot Spartacus. Een legendarische opmars in de arena staat op til voor Spartacus die zich overgeeft aan beestige trainingen en succes binnen de arena, gevoed door Batiatus’ beloofde hereniging met zijn vrouw Sura…

Na het zien van de teleurstellende pilootaflevering was ik toch niet meteen verkocht. Ik zag goedkoop ogende effecten, belabberde dialogen en een inspiratieloos verhaaltje ontplooien, dat werd opgesmukt door expliciete seksscènes en rauw geweld komende van een legertje afgetrainde (lees: strategisch belichte) Spartanen, inclusief bloot bovenlijf met 6-pack in putje winter. Wat nog het meest stoorde was het overdadig gebruik van blue-screens voor zowat elke actiesequentie. De makers legden de lat enigszins laag en gingen resoluut voor hersenloos vertier…

Tot mijn verbazing groeide de serie aflevering na aflevering naar een volwassener, intelligenter geheel. De softporno en overdreven bloederige actiesequenties waren nog volop aanwezig, maar dit werd plots aangevuld met sierlijke dialogen, stevig acteerwerk en mooie plotwendingen. Ook de effecten oogden professioneler en de gevechten in de Arena waren bij momenten adembenemend. In slechts 3 afleveringen tijd veranderde deze serie dramatisch naar een uitermate entertainend sandalenepos. Naar het einde toe had deze serie me volledig in haar greep. Ik was overdonderd door de opgefokte actietaferelen in de arena en de intriges binnen het slavenhuis Batiatus.

Grote troef hierbij was de charismatische John Hannah, die zo uit de serie Rome geplukt leek te zijn. Hij is de echte ster van de serie. Maar ook Andy Withfield kon overtuigen als het titelpersonage. In eerste instantie leek hij te licht om de serie te dragen, maar hij groeide elke aflevering meer in zijn rol en zijn karakterontwikkeling zorgden uiteindelijk voor een memorabel personage. Bovendien zie je zijn fysiek er elke aflevering op vooruitgaan, wat zijn vertrouwen ongetwijfeld een boost gaf tijdens de opnamen. Verder vermeld ik nog graag Lucy Lawless die de rol van Batiatus’ vrouw Lucretia behartigd, beter bekent als Xena (1995) in een vorig leven. Het is velen hun natte droom geweest om haar naakt in actie te zien. Wel, deze droom komt nu meer dan uit. Je ziet haar in volle glorie aan het werk, elke aflevering opnieuw. Stoeipartijen met manlief en gladiator Crixus, met oog voor detail in beeld gebracht.

De gehele cast is trouwens top. We zien Peter Mensah uit 300 terug als slavenmeester Doctore en een imposante Manu Bennett die perfect gecast werd voor de rol van gladiator Crixus, de nemesis van Spartacus. Deze serie brengt een zeer leuk fenomeen met zich mee. De meeste topseries beginnen enorm goed, maar eindigen in mineur of worden afgevoerd. Denk maar het geannuleerde: "The Sarah Connor Chronicles" (2008) of "Firefly" (2002) , of de teloorgang van kwaliteit in de laatste 2 seizoenen van zowel "Nip/Tuck" (2003) als"24" (2001) … Bij deze serie is het de omgekeerde wereld.

Starz heeft met deze serie zijn paradepaardje. Een hele horde fans scheren zich nu achter deze serie en velen zullen nog bekeerd geraken, hopelijk mede dankzij dit artikel. Critici die de serie afmaken en inhakken op het flauwe begin hebben duidelijk te vroeg naar het zwaard gegrepen. Spartacus is veel meer dan een opgefokte variant op Spartacus de film, of 300. Hij bevat een opbouwend verhaal, memorabele personages maar vooral: heerlijk vertier dat symbool staat voor het eeuwenoude Brood en Spelen.

Update 12/09/2011: Acteur Andy Whitfield is gisteren in zijn huis te Sydney, Australië overleden aan de gevolgen van lymfklierkanker. De acteur vertolkte niet alleen de titelrol in de serie Spartacus: Blood and Sand , maar daarnaast ook een rol in de tv-film The Clinic. Andy Whitfield werd 39 jaar oud.

***Related Post***
09/05/2006: Top 25 Beste TV-Series

De titel van Sucker Punch (2011) verwoord perfect de film. Het is een dreun waar je niet vrolijk van wordt en die je niet hebt zien aankomen, maar zonder grote gevolgen. Het is een feest voor het oog en je kunt met veel opwinding genieten van elk frame uit dit sprookje, maar tezelfdertijd zit je te staren naar een steriele leegte die van het ene droombeeld in het andere verzeilt. Dit moet niet alleen één van de mooiste films zijn van Zack Snyder, maar tevens ook de meest teleurstellende.

Korte inhoud: We bevinden ons in de jaren '50. De moeder van Baby Doll (Emily Browning) is overleden en ze schenkt haar fortuin aan haar twee dochters. De stiefvader (Gerard Plunkett) is in alle staten en probeert zich nog maar eens seksueel te vergrijpen op de jongste zus. Baby Doll probeert dit te verhinderen maar schiet per ongeluk haar eigen zus neer. De stiefvader beslist dan maar om haar naar een psychiatrische inrichting te sturen met de opdracht om binnen vijf dagen een lobotomie op haar te laten uitvoeren. Hiervoor koopt hij de manager Blue Jones (Oscar Isaac) om. Baby Doll komt voorlopig onder de hoede van Dr. Vera Gorski (Carla Gugino) en raakt bevriend met de mede-patiënten Amber (Jamie Chung), Blondie (Vanessa Hudgens), Rocket (Jena Malone) en haar oudere zus Sweet Pea (Abbie Cornish). Ze overtuigt hen mee te doen aan een ontsnappingspoging

Sucker Punch is het soort film die je zal verafschuwen of verafgoden, maar een middenweg is er niet. En dat is vooral te wijten aan het aanwezige talent die deze film in mekaar heeft gestoken. Niemand windt zich nog op wanneer Michael Bay een nieuw dieptepunt bereikt met een zoveelste rampzalige Transformers film, maar Zack Snyder heeft met Watchmen (2009) bewezen dat hij geen onbenullige videoclip-maker is die enkel maar in staat is mooie beeldjes te maken, maar wel één van de meest boeiende filmmakers van het moment. En het is net wanneer talentvolle mensen over de schreef gaan in de verkeerde richting, dat de kritiek feller zal opwaaien. Spijtig genoeg moet ik toegeven dat deze prent ver onder het niveau van Watchmen valt, maar misschien heeft dit ook te maken met het feit dat Snyder het verhaal/script van Sucker Punch zelf heeft geschreven en dus niet kon steunen op een geniale comic (cf. 300, Watchmen), een boek (cf. Legend of the Guardians: The Owls of Ga'Hoole) of een andere film (cf. Dawn of the Dead).

Het is onversneden guilty pleasure voor Snyder. Een exploratie naar zijn schoolgirl fetisjisme, zijn angsten voor dominante vaderfiguren, zijn fobie voor het gesticht met zijn wreedaardig personeel, alsook zijn jongensachtige voorliefde voor over-the-top manga actie, videogames en visuele effecten. Het is een grenzeloze overgave aan al zijn mannelijke driften en impulsen, zonder ook maar de minste rekenschap te houden met de toeschouwer, en dienst verlangen naar consistentie. En daar is op zich niets mis mee, was het niet dat de gemiddelde toeschouwer zonet 8 euro heeft betaald voor zijn bioscoopticket of 20 euro voor zijn blu-ray exemplaar, en hij de teleurstelling nauwelijks zal kunnen verbergen. Misschien waren ze nog beter af met het kopen van een videogame. Zat er achter deze erotische, visuele stimulans nog een boodschap of een verhaal die de moeite was om na te vertellen, maar neen. Ook al wil de film laten uitschijnen diep te graven in de malaise van de gekwelde geest, blijft het allemaal maar bij een sucker punch. Is het dan geen pro-feministische prent? Nope, of dat is althans niet wat ik heb gezien. Het is volgens mij eerder een film die de vrouw stereotypeert en onderdanig maakt aan het brute mannelijke geweld, en hen enkel voldoende bewegingsruimte toelaat in de beslotenheid van hun eigen dromen.

Mijn conclusie is dat de man een geweldige filmmaker is, maar een verschrikkelijke verhalenverteller. Anderzijds heeft Zack Snyder niet zitten ejaculeren met de poen van nietsvermoedende geldschieters, maar was hij zelf producer en heeft bijgevolg een deel gedragen van de verantwoordelijkheid. En met een productiekost van 82 miljoen dollar is hij nog maar net uit de kosten gekomen met een wereldwijde recette van 89 miljoen. En de inkomsten kwamen voornamelijk van niet-Amerikaanse landen, want in de States haalde de prent met moeite 36 miljoen. Ik hoef jullie niet te vertellen dat DC Comics en Warner Bros nu op hun hoede zijn voor hun Zack Snyder Superman reboot die zo maar eventjes 175 miljoen dollar zal kosten.

Net zoals in Inception (2010) begeven we ons ook op de grens van de reële wereld en de droomwereld, maar in plaats van te slapen zien we dat ons hoofdpersonage een erotiserende dans zal uitvoeren (die we overigens nooit zullen zien tot onze grote frustratie). Via deze dans duiken we onder in een soort onderbewustzijn waarin we onze meiden zien vechten tegen samurai, zombie-achtige nazi-soldaten met gasmakers en rode ogen en vuurspuwende draken. Ze worden telkens bijgestaan door een wijze oude man (Scott Glenn). Hun missie in deze droomwereld vertaalt zich in hun acties in de reële wereld. En het heeft er alle schijn van dat Snyder dit scenario dan ook heeft geschreven na het zien van de Christopher Nolan film. Maar spijtig genoeg had hij die dag ook iets teveel tequila's achterover geslagen.

Qua acteerwerk zit er heel veel talent in de film, ook al ben ik zelf geen grote fan van hoofdactrice Emily Browning, die zo goed als geen geloofwaardige emotie in de film weet neer te zetten, ondanks de drama die haar wordt aangeboden. Anderzijds vind ik haar cover-songs, zoals "Sweet Dreams" (Are Made of This), "Asleep" en "Where is My Mind?" heel goed werken in de film. Mocht het acteerwerk haar niet lukken is er dus nog zeker toekomst voor haar in de muziek-industrie. En van muziek gesproken, het nummer van Bjork feat. Skunk Anansie, "Army of Me" (link) is gewoon kick-ass.

Maar als jullie willen weten wat de blik betekent die Baby Doll heeft uitgewisseld met de dokter (Jon Hamm) terwijl ze een lobotomie onderging, dan raad ik jullie de blu-ray aan met de uitgebreide versie van de film. Je vindt er tevens ook nog een dans-act à la Moulin Rouge die geknipt werd omdat het een afbreuk zou zijn aan de dreigende atmosfeer in de film. Je kunt de gehele film bekijken met interactief commentaar van de regisseur die heel wat van de technische kant uit de doeken doet, en dit is voor filmgeeks en mensen uit de audio-visuele sector altijd wel leuk om te zien.

Kortom, teleurstelling is het overheersende gevoel na het zien van deze Kill Bill meets Inception. Niet alleen in de manier waarop alles verteld wordt en hoe de karakters worden uitgediept, maar tevens hoe alles eindigt. Zelfs de extended cut brengt maar weinig toegevoegde waarde. ***SPOILER ALERT*** De grote misdadiger, met name de stiefvader, wordt onberoerd gelaten en het hoofdpersonage blijft achter in een onbekende staat (bewust of onbewust). Maar het is wel een nevenpersonage die we zien vertrekken. Jij blijft achter met meer vragen dan antwoorden. Wat gebeurt er met Baby Doll? Waarom werd Amber uiteindelijk door Blue vermoord? …

Daar waar zelfs 300 (2006) evenveel visueel vertier had, kon je er als toeschouwer nog van genieten. Hier zit je beetje op je honger, zeker bij het zien van alle mogelijkheden en middelen die aangereikt worden. Laten we hopen dat zijn volgende film iets meer 'punch' vertoont en zijn publiek niet opnieuw aanziet als een bende 'suckers'.

***Related Post***
28/07/2010: Sucker Punch posters
07/03/2009: Alice in Wonderland met machinegeweren

Dat een filmcampagne uitpakt met "from the producers of…" betekent in principe niet zo veel. Producers zijn diegene die het geld op tafel liggen en een algemeen beeld van de film voor ogen houden, maar het zijn de creatieven (regisseurs, scenaristen, set designers, DoP’s,…) die uiteindelijk de film maken. Er zijn heel weinig producers die hun stempel kunnen zetten op de look van een film (cf. Jerry Bruckheimer, de Weinstein broers, Joel Silver, George Lucas, Steven Spielberg,…). Dus ook al pakt Immortals (2011) uit met "from the producers of 300", wil dit niet zeggen dat de film van dezelfde kwaliteit zal zijn. De maker van 300 was Zack Snyder, en hij heeft zo goed als niets met deze film te maken.

Korte inhoud: De jonge krijger Theseus (Henry Cavill) verlangt er naar om bij koning Hyperion's (Mickey Rourke) strijd tegen de onderwereldse demonen van Oud Griekenland aan te sluiten, dit tegen zijn moeder’s wil in. Gedurende zijn reis komt hij niet alleen tot de ontdekking dat hij wellicht koning Hyperion’s zoon kan zijn maar ook dat hij mogelijk de enige hoop van het land is om de oorlog te winnen tegen de Titanen die een snood plan aan het smeden zijn om de krachten van de demonen over te nemen.

Het positieve punt aan de film is zijn casting, met ondermeer Henry Cavill, die binnenkort te zien zal zijn als Superman. Maar ook de aanwezigheid van Mickey Rourke, Luke Evans, John Hurt, Stephen Dorff, Freida Pinto en Isabel Lucas. De visuele effecten in de film worden opnieuw verzorgd door Lubo Hristov.

Daar waar ik enige reserves bij heb is de keuze van regisseur, met name Tarsem Singh. Hij wist ons met The Cell (2000) te verbluffen met zijn excentrieke droom-wereld, en met zijn visueel magisch realisme in The Fall (2006). Maar beide films konden mij niet echt overtuigen (ook al heeft deze laatste film een 7,9 rating op Imdb). The Fall was een ambitieuze prent waar veel geld tegen geworpen werd, maar is behoorlijk incoherent en je kan met moeite doordingen tot het verhaal en de personages. En dit zijn dan ook de enige twee films die de cineast op zijn cv heeft staan. Binnenkort zou hij ook de regie van Snow White (2011) op zich moeten nemen, maar ik weet op dit ogenblik compleet niet wat ik van Immortals moet verwachten. Maar de regisseur is een visionair, dus mogen we ons aan een originele aanpak verwachten.

Na onze Catwoman hebben we nu ook onze nieuwe Superman voor de Superman: Man of Steel (2012) reboot van Zack Snyder. Brandon Routh zal vervangen worden door Henry Cavill. Wie? Inderdaad, ik ken hem ook niet.

De 28-jarige Britse acteur was eerder te zien in een belangrijke bijrol in de remake van The Count of Monte Cristo (2002), maar sindsdien bleef hij in bijrollen steken. Ik heb dus geen flauw benul of hij de rol aan zal kunnen, maar Brandon Routh kwam ook maar van het tv-circuit en heeft toch een behoorlijk sterke Superman vertolkt. Spijtig genoeg trok het verhaal op de ballen en was de regie van de film allesbehalve overtuigend. Maar Superman Returns (2006) had zijn verdiensten, en één daarvan was het acteerwerk van de jonge acteur. Afwachten of Henry Cavill evenveel vonken kon geven als zijn voorganger aan dit Dc Comics personage. Ondertussen moet Routh waarschijnlijk met tranen in de ogen zitten na het lezen van het nieuws, gezien de acteur nog steeds de hoop koesterde om nog een Superman-film te vertolken.

Christopher Nolan had eerder interesse vertoond om de film te regisseren, maar haakte toen af en werd uiteindelijk producent van de film. Het mag dus duidelijk zijn dat Nolan ook wel zijn woordje zal zeggen over de productie, en dat kan op zich geen slechte zaak zijn. Toch heeft Zack Snyder bewezen dat hij niet moet onderdoen voor de Batman regisseur met een uitstekende Watchmen (2009) adaptatie en een uit de kluiten gewassen 300 (2006), waarop de serie "Blood and Sand" (2008) zich inspireerde.

Ik vraag me af hoe het Amerikaanse publiek zal reageren nadat ze te weten komen dat hun icoon 'Superman' vertolkt zal worden door een 'Brit'. Henry Cavill was zelfs getipt om de nieuwe James Bond te vertolken, nog vóór Daniel Craig alle twijfel wegnam. Nog een geluk dat ze voor Captain America een Amerikaan hebben gecast, anders zou het niet goed komen. Maar in essentie is Superman niet van Amerika, maar wel van Krypton, en of hij nu met een Brist accent spreekt of een Amerikaans doet eigenlijk niet veel ter zake. Maar het zal wel wat raar doen. Toch denk ik dat ze er een dialect-coach op de filmset zullen hebben.

***Related Posts***
28/03/2011: Amy Adams gecast als Lois Lane
03/03/2011: Kevin Costner en Diane Lane worden pleegouders van Superman
08/10/2010: Zack Snyder regisseert Superman: Man of Steel
01/10/2010: Natalie Portman misschien Lois Lane in Superman: Man of Steel
11/02/2010: Christopher Nolan maakt nieuwe Superman film
25/08/2008: Warner Bros kiest voor Superman reboot
21/08/2008: Superman sequel of Superman reboot
01/09/2006: Een Lois Lane spin-off?
04/08/2006: Terugblik op Superman Returns

De premisse van de film is niet alleen fascinerend, 300 Spartanen binden de strijd aan met het enorme Perzische leger van Xerxes, maar ook het feit dat alles min-of-meer gebaseerd is op de Griekse geschiedenis, maakt deze film toch enigszins speciaal. Toch is de film anders dan de doorsnee peplum film, gezien deze gebaseerd is op de comic van Frank Miller en het dus bestemd is voor een jonger publiek. Indien je op zoek bent naar een getrouwe weergave van wat er toen is gebeurd, dan ben je aan het verkeerde adres want 300 (2006) heeft een ander doelpubliek voor ogen.

Korte inhoud: De toekomstige Koning Leonidas wordt op zevenjarige leeftijd bij zijn moeder weggehaald. Er staat hem een zwaar trainingskamp te wachten dat hem klaar moet stomen voor zijn toekomst. Zijn moeder weet dat de kans bestaat dat de jongen misschien niet meer levend terug zal keren. Om Koning van de Spartanen te worden moet hij namelijk bewijzen niet alleen sterk, maar ook intelligent en moedig te zijn. Na jaren van training volgt zijn uiteindelijke test. Met blote voeten in de sneeuw neemt de jongen het op tegen een reusachtige wolf. Na deze gedood te hebben keert hij als Koning (gespeeld door Gerard Butler) terug naar Sparta. Twintig jaar na zijn overwinning op het beest dient zich een nieuw gevaar aan, het grote Perzische rijk onder leiding van Xerxes die Spartanen wil inpalmen.

De koning der Spartanen beslist om 300 van zijn beste krijgers op te stellen om het oprukkende Perzische geweld te stoppen. Noem het overmoed of pure waanzin, maar deze mannen kennen niets anders dan het voeren van oorlog en zijn hier dus voor geboren. Wat volgt is een bloederig treffen. De 300 krijgers moeten het opnemen tegen duizenden gewapende mannen, gigantische gedrochten met zilveren maskers, gepantserde olifanten en Perzische slaven. Maar deze zijn duidelijk niet opgewassen tegen een regiment van doorwinterde soldaten wiens leven voornamelijk in het teken staat van ‘overleven’. Het is bijgevolg geen film voor doetjes die niet tegen een slag of stoot kunnen, want hier worden de slagen en stoten niet ingehouden en à volonté uitgedeeld. 300 is een brutale prent waar het bloed bijna een stijl-element is geworden in de beeldvoering. En stijl is het voornamelijk om te doen in deze film. Wanneer Leonidas terugkeert naar een dorp die werd aangevallen door de Perzen, stoot hij op een gigantische boom gevormd met lichamen. Iets wat meteen wordt toegeschreven aan de duistere krachten van de Perzen. Maar deze lugubere sfeer komt in geen geval de geloofwaardigheid ten goede. Maar daar is het de makers niet om te doen.

Ondanks dat de film grotendeels voor groen scherm is opgenomen en het filmen na 60 dagen al voltooid was, ziet alles er tot in de puntjes verzorgd uit met een aparte filmstijl en een contrastrijke belichting. De vechtscènes worden mooi in beeld gebracht en je leeft volledig mee met de klappen die worden uitgedeeld. Er wordt gevarieerd gebruik gemaakt van het vertragen van bepaalde shots, met een dramatisch effect. Het bloed wordt rijkelijk in het rond gegoten en nu en dan zien we de ledematen doorheen het scherm vliegen. Toch gaat regisseur Zack Snyder nooit zo ver dat we de ogen moeten wegdraaien. Zoals reeds gezegd komt alles heel gestileerd in beeld. Gerard Butler is bijzonder sterk in de rol van Koning Leonidas. Zijn lage stem-intonatie en gespierde lijf maken van hem een echte Spartaan, het zware Schotse accent van de man is het enige wat ons uit de illusie brengt. Butler speelt de rol ook niet als hersenloze barbaar, maar zet een vertolking neer van een leider en tacticus. Ook de vertolking van Rodrigo Santoro, zijn rivaal, valt op als de bijna onherkenbaar als de slechte Perzische Koning Xerxes.

Spijtig genoeg is de boog niet altijd gespannen. Halverwege de film is het zover en zien we de Spartanen met hun rode cape die wappert in de wind, schild tegen schild in hun bergpas, waar ze ook voor de rest van de film zullen kamperen. De Spartanen kunnen geen weg meer uit en zo zit de film ook wat in een soortpatstelling waar geen ontkomen meer aan is. Wat enigszins verandert is het uiterlijk van de vijand, die niet is gespaard van enige theatraliteit. De structuur van de film houdt dus in geen geval rekening met het aantal minuten een doorsnee kijker een slachtpartij kan verteren. Het directe gevolg is eentonigheid en verveling, ook al blijf je wel kijken. Ik kan me niet van de gedachte ontdoen dat de scenaristen Kurt Johnstad en Michael Gordon misschien beter wat meer afstand hadden genomen van de strip en iets meer de nadruk hadden gelegd op verhaal-elementen en karakter-verfijning. De strip legt het accent op de kracht van de Spartanen en hun onuitputtelijke vechtlust. Maar was de geschiedenis ons leert is dat deze koppige Spartanen ook tenonder zijn gegaan aan hun eigen vechtlust en hun gebrek aan dialoog. Maar dit zijn zaken die je niet zal vinden in deze prent.

Dit verhaal werd ook niet geschreven door Shakespeare en de dialogen zijn dus tot het strikt essentiële gereduceerd, maar blijven wel hangen: “This is Sparta!” Ook het acteerwerk is rudimentair te noemen met veel geschreeuw en strenge blikken. Alle aandacht wordt toch opgeëist door de ontblote torso van de gespierde mannen, waarop vrouwen gaan kwijlen en mannen jaloers op zijn. Als het allemaal misschien nog een stukje slimmer in elkaar stak en waren bepaalde sequenties spectaculairder zoals bij Sin City, dan had dit een uitstekende actie-prent kunnen zijn. Maar het blijft hoe dan ook een film om te beleven, en al zeker in High Definition.

Op de Blu-ray, die deel uitmaakt van de Warner Bros Essentials collectie (merkwaardige films voor een bijzonder gunstige prijs), vinden jullie reportages met Frank Miller, documentaires over de Spartanen en uiteraard de audio-commentaar van Zack Snyder die de effecten in de film volledig uit de doeken zal doen. In de film is ook een rol weggelegd voor The Wire acteur Dominic West en Lena Headey ("Terminator: The Sarah Connor Chronicles"). De fotografie van de film is in handen van Larry Fong (Watchmen). Een must-have voor menig filmliefhebber.

***Related Posts***
03/07/2009: Gerard Butler tekent voor 300 sequel
14/03/2007: Frank Miller wil zijn verhalen zelf regisseren
11/03/2007: 300 is niet zomaar vorm boven inhoud
15/02/2007: Frank Miller’s Ronin verfilmd
27/01/2007: 300 op Imax
10/01/2007: Nieuwe 300 trailer
10/12/2006: Eerste 300 trailer
10/08/2006: De virtuele wereld van 300

Mijn verwachtingen waren niet al te hoog maar ik had er toch goede hoop op dat Ninja Assassin (2009) de terugkeer kon inluiden van het martial art genre. Maar na het zien van de eerste trailer denk ik dat het een enorme teleurstelling zal worden. Kan je een oordeel hebben nog voor je de film hebt gezien? In dit geval denk ik van wel.

De trailer is een samenraapsel van absurde actie-sequenties volgepropt met rondvliegende cgi-shurikens. Het begin van de trailer is een rip-off van 300 (2006) en de rest heeft veel weg van een slechte Mortal Kombat film.

Korte inhoud: Als kind is Raizo (Rain) van straat gehaald en getraind tot één van de meest dodelijke moordenaars van de wereld door de Ozunu-clan, een geheime maatschappij diens bestaan als een mythe wordt beschouwd. Door de genadeloze moord op zijn vriend, door de Ozunu-clan, verdwijnt Raizo, wachtend en voorbereidend op wraak. Ondertussen onderzoekt Europol-agente Mika Coretti (Naomie Harris) een aantal politieke moorden in Berlijn. Ze komt op het spoor van een ondergronds netwerk van Aziatische huurmoordenaars. Ondanks een verbod van haar baas bekijkt ze geheime bestanden om meer over deze Ozunu-clan te weten te komen. Hierdoor wordt ze echter zelf een doelwit. De clan stuurt de gevaarlijke Takeshi (Rick Yune) met een groep moordenaars op haar af, maar Raizo weet haar te redden. Nu staan ze beiden op de dodenlijst...

Vier jaar geleden was er nog even sprake van The Return of the Ninja met ninja-icoon Sho Kosugi, maar deze plannen zijn in rook opgegaan. Regisseur James McTeigue, de protégé van de broers Wachowski, die min-of-meer indruk kon maken met V for Vendetta (2005) heeft dan maar zijn eigen film gemaakt met Aziatisch film-idool Rain en heeft acteur Sho Kosugi een klein rolletje gegeven als ninja-leermeester (zie begin van de trailer). Maar zijn regie kenmerkt zich vooral door kinetische actie-sequenties en overtollig gebruik van computer-animatie en minder door karakter-ontwikkeling en verhaal-opbouw.

Ninja’s vinden hun oorsprong in de Japanse cultuur. Op basis van de trailer die ik nu heb gezien, lijkt het er meer op dat ze de oorsprong en cultuur van de ninja’s hebben verkracht en er een soort cocktail gemaakt van heel wat B-ninja films uit de jaren 80. Nu, in principe heb ik daar niets op tegen (hoewel ik het teleurstellend vind) als je op z’n minst iets meer kan brengen dan een gewone hommage aan oudere exploitation ninjafilms. Hier heb je meteen de indruk dat Warner Bros het basisidee had een soort geschifte R-rated bloodspatter te maken waar de ene geweldscène de andere opvolgt en waar voornamelijk gezocht werd naar leuke shots in plaats van een intelligent verhaal en een aangepaste vormgeving. Maar ik kan er natuurlijk ook vreselijk naast zitten…afwachten tot 25 november 2009. Hopelijk zullen ze in tussentijd hun belachelijke poster hebben veranderd.

***Related Posts***
04/06/2008: Wachowski Brothers mikken op Ninja Assassin
01/04/2005: De terugkeer van Sho Kosugi met 'The Return of the Ninja'?

Een comic-adaptatie waar ik wel naar uitkijk is de 300 sequel (2010), voor de simpele reden dat de eerste film echt wel indruk heeft gemaakt. Niemand hield het voor mogelijk bij het lezen van de strip van Frank Miller, maar regisseur Zack Snyder weet wel hoe hij een comic moet verfilmen. Dat bewees hij trouwens ook met de verrassende comic-adaptatie Watchmen (2009).

Het was niet de bedoeling van de filmmaker om een historisch accurate film te brengen zoals bij een Ridley Scott benadering. Zack wou volledig binnen de comic stijl blijven en het resultaat was bijzonder knap. Uiteraard werd de film niet gesmaakt door heel wat recensenten, die het één-dimensionale karakter van de film en de karikaturale vertolkingen op de korrel namen. Ik zal hen daarin zeker niet tegenspreken, maar zij hebben ook niet verder gekeken dan het meest evidente. De film 300 maakt ook geen pretentie om meer te zijn dan een orgie van gespierde mannen in een meer van bloed, een slow-motion choreografie met gewapende soldaten die zich in een strooptocht werpen voor de bescherming van hun eer en volk. En ik was helemaal verkocht van de eerste tot laatste minuut. En ja, de film bleef trouw aan het bron-materiaal. Fans van de boeken kunnen niet anders dan ook fan te zijn van de film.

Maar vooral ook de vertolking van Gerard Butler was niet te versmaden. En wat blijkt, als we de mensen van Live for Film mogen geloven zou de acteur een nieuwe 300 film wel zien zitten. Dan zullen ze Leonidas wel moeten laten verrijzen uit het Dodenrijk, maar gezien de stijl van de eerste film zal dit wel geen problemen met zich meebrengen. Dit in tegenstelling tot de heropstanding van Maximus is een mogelijke Gladiator sequel.

"Frank Miller’s working on something," revealed producer Mark Canton when MTV spoke to him, telling them that he’s onboard to return for Snyder’s 300 sequel. "That, Zack has said."

"Things are always looking good with , it’s a blessing and a gift. Zack’s a genius, and no matter where you go it's the one movie that people around the world seem to somewhat identify with the most," explained Canton "We’re thrilled for [a sequel]; it'll be a blast. There’s a new Blu-Ray coming out all over again shortly, so that’s great. It’s like the gift that never stops giving."

"[The key to the sequel] is about getting it right, you know," the producer said of their dilemma after having killed off virtually the entire cast in the first film." Frank is a perfectionist, and so is Zack. And I think they set the bar pretty high." Canton had the surprising news that even Gerard Butler’s King Leonidas could be brought back from the dead. "Never assume anything; never assume anything," he repeated when I asked if the original cast were gone for good. "It’ll be what it’ll be. But if we really do it, in this case, we have a visionary creator and a visionary filmmaker."

Kijk, wederom ben ik verkocht voor het idée. Laat Leonidas opstaan vanuit het Dodenrijk. This is Sparta! Die spartanen zijn afstamelingen van Hercules en dus geen gewone stervelingen. Bij de meeste films zou ik er moeite mee hebben, maar hier heb ik er de minste problemen mee. De 300 films zijn al zo subtiel als een speer die dwarsdoor een schedel wordt geboord, maar het is dan ook 'entertrainment' van de bovenste plank om uw vingers van af te likken. Laat maar komen!

***Related Posts***
14/03/2007: Frank Miller wil zijn verhalen zelf regisseren
11/03/2007: 300 is niet zomaar vorm boven inhoud
15/02/2007: Frank Miller’s Ronin verfilmd
27/01/2007: 300 op Imax
10/01/2007: Nieuwe 300 trailer
10/12/2006: Eerste 300 trailer
10/08/2006: De virtuele wereld van 300

Ook al zullen de meningen uiteen liggen, één ding moet men toegeven, regisseur Zack Snyder heeft opnieuw een buitengewoon inspirerende film gemaakt. De man is erin geslaagd om de "onverfilmbare" comic van Alan Moore en David Gibbon, op een overtuigende manier naar het witte doek te brengen. Watchmen (2009) bewijst nog maar eens dat Hollywood – ondanks de reboot/remake/sequel –rage, een nieuwe adem heeft gevonden met de comic-adaptaties want elk jaar worden we opnieuw omver geblazen door geniale cinema.

Snyder heeft meer dan een adaptatie gemaakt. Het is niet zomaar een consecutieve reproductie van de prentjes in de comic, maar een vertaling van de geest en de emotie van Watchmen in een cinematografische context. Niet alleen de karakters maar ook de thematiek en de intenties van Alan Moore zijn op een slimme manier aangepakt. De creatieve en intelligente aanpak van deze Watchmen overstijgt zelfs op vele vlakken The Dark Knight (2008) en hebben we hier ontegensprekelijk te maken met een meesterwerkje. En misschien zelfs het eerste (echte) meesterwerk uit de comic-adaptatie wereld. Of je al dan niet van graphic novels houdt speelt geen enkele rol. Als je een echte filmfanaat bent is dit het neusje van de zalm. Uiteraard is er een drempel die je moet zetten, maar dit geldt voor heel wat meesterwerken. Maar eenmaal de stap gezet, kom je terecht in een fascinerende wereld, waar je niet bij het handje wordt gehouden. De film maakt ook geen compromis, zowel niet op vlak van verhaal als op vlak van duurtijd (163 minuten) en tijdsgeest. Na de rit kan je onmogelijk onberoerd blijven. Je zult het verafschuwen of er verzot op zijn. Iets wat typisch is voor baanbrekende cinema.

Het is niet mijn bedoeling om mensen te willen bekeren tot het geloof in de comic, maar me hebben hier te maken met een buitengewoon werk van dezelfde orde als films als The Godfather (ik kom hier nog op terug). Het zijn films die een stempel zullen zetten op de filmgeschiedenis en waar men nog veel zal over praten. En zeggen dat deze Watchmen door heel wat studio’s werd verworpen en het uiteindelijke meesterwerkje maandenlang gegijzeld werd door een bende advocaten in een rechten-dispuut tussen Warner en Fox. Moore zelf had trouwens geen beetje vertrouwen in de verschillende filmadaptatie-voorstellen van Darren Aronofsky, Paul Greengrass of zelfs Snyder. Het liefst zag hij de verfilming er helemaal niet komen.

Korte inhoud: De koude oorlog staat op nucleair springen, gemaskerde helden zijn vanwege een reeks schandalen verboden en de toekomst ziet er wel heel grauw uit. De groep van de Watchmen, die ooit het geboefte te lijf gingen, is uit elkaar gevallen. Dr. Manhattan/Jon Osterman (Billy Crudup), in een wetenschappelijk ongeluk getransformeerd tot supermens, werkt nu voor de overheid en Nite Owl II/Dan Dreiberg (Patrick Wilson), Ozymandias/Adrian Veidt (Matthew Goode) en Silk Spectre/Laurie Jupiter (Malin Akerman) hebben het bijltje er bij neergelegd. De geharde Rorschach/Walter Kovacs (Jackie Earle Haley) weigert echter van opgeven en ziet met de moord op een andere voormalige Watchman, de Comedian/Edward Blake (Jeffrey Dean Morgan), een complot tegen zichzelf en zijn oude maten. Iemand is bezig met het afslachten van alle superhelden. De Watchmen moeten het krachten bundelen wat de moorden zijn maar het tipje van de ijsberg.

Het eerste halfuur is van het beste van wat ik de laatste 10 jaar heb gezien. Na het eerste plotpunt valt de film wel in een méér klassieke narratieve structuur, maar Snyder onderschat zijn publiek niet. Integendeel, hij verheft de comic naar een hoger intellectueel niveau. De kijker krijgt heel wat informatie te verwerker en moet in het begin wel iets meer moeite doen dan de doorsnee film. Het zal me dus niet verbazen dat heel wat mensen Watchmen een tweede keer in de bioscoop zullen bekijken. Het is in ieder geval een prent die een tweede visie waard is. Maar ook al mis je wat details bij een eerste visie, kan je nog steeds het verhaal volgen. Vooral aan mensen die de graphic novel niet kennen geef ik de raad de vele details gewoon even over zich heen te laten waaien. De essentie van de film ligt elders. Maar als deze film je aanzet de comic ter hand te nemen, zal je nog meer onder de indruk zijn van de virtuositeit van deze adaptatie. En we moeten nog altijd de director's cut van de film zien, want ik had af en toe zelfs het gevoel dat bepaalde stukken nog iets meer speelduur nodig hadden.

Net zoals het meesterwerk van Francis Ford Coppola gaat deze film in tegen de stroming. Het vertelt een intelligent verhaal met stijl en lef die het comic-genre overstijgt, net zoals The Godfather dat deed met het misdaad-genre. We krijgen een eigenzinnig portret van het na-oorlogse machtsspel in Amerika. Deze keer gaat het niet over het bekomen van de macht (cf. The Godfather) dan wel hoe je ermee omgaat. Bij sommige trailers had je echt de indruk een speciale-effecten-spektakel te zien, maar niets is dus minder waar. Het script van David Hayter en Alex Tse overheerst het visuele vertier. De personages zijn niet de overbekende en uitgesproken superhelden, maar wél kwetsbare individuen met menselijke zwaktes en tekortkomingen. Maar wat belangrijker is, het verhaal blijft overeind. De actie wordt bijzonder knap in beeld gebracht, maar de visuele beeldkracht wordt nergens zo overheersend als in 300 (2006). Alles blijft in zijn context heel geloofwaardig, al moet je in het begin de drempel wel oversteken. Het is een comic-adaptatie waar je je even schrap moet voor zetten. De ideeën en de emoties komen hier op de voorgrond en op het einde van de rit besef je dat de beste momenten niet die scènes zijn waar individuen elkaar klappen verkopen, de één of andere explosieve stunt en vernuftige cgi-beelden.

Eén van de meest indrukwekkende scènes uit Watchmen vond ik de inleiding op het personage van Dr. Manhattan. Hij was geboren als een mens maar werd na een wetenschappelijk ongeluk getransformeerd in een Goddelijk wezen en begon de wereld rondom hem te ervaren op manieren waar wij niet mee vertrouwd zijn. Het geeft niet alleen een fascinerend beeld weer van het karakter maar zet meteen de toon en atmosfeer van de film. Elk shot zit vol van ideeën, gaande van kleine details die de comicbook-fan zal prikkelen tot grote plot-elementen die het verhaal onderbouwen. En boven dit horen we de stem van Billy Crudup die ons op een subtiele manier wegwijs brengt in de wereld van Watchmen. Manhattan denkt dat hij zijn menselijke emoties heeft verloren maar die zijn er nog altijd, verborgen achter een koud blauw harnas. Hij is dus niet zomaar een blauw mannetje. Het is het verhaal van een mens die heeft vergeten hoe hij zich als mens moet gedragen. Snyder heeft elk element uit de strip op een harmonieuze manier vertaald in meeslepende scènes.

Zack Snyder is één van die zeldzame visionaire cineasten in Hollywood. Ik was al onder de indruk van zijn eerste films, maar hier overtreft hij gewoon elke verwachting. Hij brengt geen actieprent of een overgestileerde pretentieuze adaptatie zoals The Spirit (2008) van Frank Miller, maar wel een emotioneel geladen film met echte karakters en een confronterend verhaal. Zoals ik al zei in het begin van mijn review probeert Snyder de comic niet beeld voor beeld te verwerken, maar beseft dat er wel degelijk een onderscheid bestaat tussen de twee media, die van de strip- en de filmwereld. En het was geen koud kunstje, want ambivalente en flamboyante superhelden in een realistisch kader onderbrengen en ze ook nog esthetisch-psychologisch uitkleden over hun kwelgeesten en seksleven is toch wel andere koek. Zack's gestileerde, grafisch-surrealistische aanpak doet ons duizelen, net als de verzorgde digitale hoogstandjes, de vele cinema-knipoogjes uit filmklassieker, de gitzwarte humor of het gore geweld.

Snyder snuift de overgestileerde sfeer van de comic op, de verschillende lagen van het verhaal en de karakters; en maakt een eigenzinnige, niet-commercieel, niet-mainstream, cinematografisch meesterwerk waar de verbluffende inhoud primeert op de impressionante vorm. Het is een triomf van de comic-adaptatie die sinds Spider-Man 2 (2004) de 7de Kunst nieuw leven inblaast op een visionaire en intellectuele manier. Watchmen serveert geen hapklare entertainment en brengt zelfs niet meteen datgene wat we verwachten. Het is zelfs confronterend. En is dat nu net de essentie van wat Kunst vertegenwoordigt.

Ik denk dat ik nog uren over de buitengewone karakters kan uitweiden of de confronterende seksualiteit die het het fetisjisme aan het heruitvinden is, maar ik veronderstel dat niemand dit allemaal nog zal lezen. Ga de film gewoon zien en trek je niet veel aan van die ongenuanceerde negatieve commentaren die je hier en daar wel zal aantreffen. Ik heb een paar dagen gewacht alvorens deze review te schrijven om een beetje afstand te nemen van mijn eerste indrukken. Deze Watchmen kan je gewoon niet ongenuanceerd benaderen. Tot slot: Duurt de film te lang? Neen, de film mocht wat mij betreft zelfs nog iets langer zijn.

Update 17/03/2009: Ik heb me niet willen mengen in de onderstaande discussie over de film gezien ik al eerder mijn mening in het lang en het breed heb uitgesmeerd. Maar onlangs vond ik een hilarische grafiek die de verschillende topics van de Watchmen-discussie in kaart bracht. Voor de mensen die de film hebben gezien zullen hier wel mee moeten lachen :)

***Related Posts***
18/01/2009: Warner gaat door de knieën in Watchmen-proces!
31/12/2008: Watchmen één van de meest verwachte films van 2009
29/12/2008: WB verliest Watchmen-proces van Fox
03/09/2008: Watchmen verbannen naar 2010 ?!
19/07/2008: Watchmen trailer
08/03/2008: Watchmen personages

Dat Zack Snyder (Watchmen, 300) zich geen zorgen hoeft te maken om begeerlijke acteurs aan te trekken voor zijn visuele films is duidelijk. De man heeft momenteel maar liefst 7 films op stapel liggen en het zijn stuk voor stuk potentiële blockbusters (Cobalt 60, Heavy Metal, The Illustrated Man, The Last Photograph, 300 sequel, Guardians of Ga’Hoole). En na Watchmen (2009) ligt ook Sucker Punch (2011) op tafel, een soort Alice in Wonderland met machinegewerern. En voor deze prent heeft de cineast 4 aanstekelijke dames aangesproken: Amanda Seyfried, Vanessa Hudgens, Abbie Cornish en Evan Rachel Wood. De mensen van MovieWeb schrijven het volgende:

Seyfried would play the lead role of Babydoll, a woman institutionalized by her stepfather who wants her lobotomized in five days. While there she begins to visualize a fantasy world that she escapes into, a world where she begins to plan her escape, needing to steal five things in five days.

Hudgens, Cornish and Wood would all play fellow inmates who escape into the world with Babydoll. Hudgens would portray Blondie, Cornish would play Sweet Pea and Wood would be Rocket, if all the deals are met.

Het heeft er alle schijn van dat ook Snyder de weg heeft gevonden van de Bitch Slap-achtige exploitation film, na Robert Rodriguez en Quentin Tarantino. Dit genre film is op het lijf geschreven van de cineast en ik denk wel dat het een leuk visueel spektakel kan worden. Wat denken jullie?

***Related Posts***
18/01/2009: Warner gaat door de knieën in Watchmen proces
19/03/2008: Heavy Metal op komst
29/03/2007: Army of Dead sequel
11/03/2007: 300 niet zomaar vorm boven inhoud
20/07/2006: Day of the Dead remake