De FilmBlog

Sommige films vallen ongelegen, en dat kan zeker gezegd worden van Neighborhood Watch (2012) van regisseur Akiva Schaffer (Hot Rod). Vorige maand werd de 17-jarige Trayvon Martin door de 28-jarige buurtwacht George Zimmerman doodgeschoten in de stad Sanford. De zaak doet in de VS veel stof opwaaien, omdat Zimmerman blijkbaar niet wordt vervolgd.

Meer nog, hij is nog steeds in het bezit van zijn wapen waarmee hij een ongewapende jongen neerknalde voor nog onbekende reden. Hij zegt dat de ongewapende Martin zich verdacht gedroeg en dat hij schoot uit zelfverdediging. Wat hij verstond onder "verdacht gedrag" was het dragen van een hoody. Ik heb er ook zo één. Nog een geluk dat de buurtwachters hier (1) ongewapend zijn en (2) meer verstand hebben.

Maar dit incident heeft er in ieder geval voor gezorgd dat Twentieth Century Fox de promotie voor deze komedie heeft stilgelegd in de Verenigde Staten. De filmstudio vindt het materiaal over de melige film over buurtwachten te gevoelig na het dodelijke incident in Florida. In de komedie spelen Ben Stiller en Vince Vaughn vaders die zich verenigen in een buurtwacht. Uiteindelijk moeten ze tegen buitenaardse wezens vechten.

Korte inhoud: Een groep vrienden komen op het idee een burgerwacht te vormen in hun woonwijk om meer tijd met elkaar door te brengen en even aan het familieleven te kunnen ontsnappen. Echter, wanneer de groep een complot ontdekt dat de hele wereld bedreigt, zullen ze tot actie moeten overgaan.

Twentieth Century Fox benadrukt echter dat Neighborhood Watch geen enkel verband houdt met de tragische gebeurtenissen in Florida, en dat de studio zeer behoedzaam met de moordzaak omgaat. De film komt wel gewoon uit: aan de andere kant van de oceaan in juli en op 15 augustus 2012 in België.

Het script van de film is van de hand van Seth Rogen (Superbad), Evan Goldberg (Superbad) en Jared Stern (Mr. Popper's Penguins), en naast de hoofdacteurs zien we ook nog een rol voor Jonah Hill en Billy Crudup. Met al dat aanwezig talent denk ik dat dit hoe dan ook een leuke komedie kan worden. De trailer is in ieder geval geslaagd.

Ridley Scott keert met Prometheus (2012) terug naar het sci-fi genre dat van hem één van de grootste levende cineasten op aarde heeft gemaakt. Dit na maar liefst 30 jaar (!) afwezigheid.

Zijn laatste SF film was namelijk het adembenemende Blade Runner (1982). Samen met Alien (1979) zijn dat meesterwerken die mijlpalen waren in de filmgeschiedenis. De man heeft een gave voor dit soort futuristische projecten, zoveel is duidelijk. Vandaar ook dat Prometheus een enorme hype heeft veroorzaakt. Het is de meest geanticipeerde SF film sinds zijn eigen Blade Runner, die sinds zijn release nooit werd overtroffen qua niveau. De teaser voorspelt alvast veel goeds: Het is één van de meest doeltreffende en angstaanjagende trailers sinds Alien (1979), wat trouwens de meest impactvolle trailer aller tijden is. De promo alleen zorgde voor een ongeziene fascinatie en eivolle zalen na de release.

Prometheus brengt een mooie hommage aan deze klassieker door te kiezen voor dezelfde opbouw, scherpe klanken & intrigerende beelden die weinig weggeven en veel overlaten aan de fantasie. De sfeer is zeer beangstigend, de effecten en vooral de sets zien er werkelijk fantastisch uit. Graag vermeld ik dat H.R. Giger, de geestelijke vader acht het Alien design, ook hier de creatieve leiding kreeg om zijn stempel te drukken op de uitstraling van de film.

Ridley Scott heeft trouwens voor danig wat verwarring gezorgd sinds de aankondiging van zijn nieuw geesteskind. Eerst kreeg Ridley de opdracht om voor 20th Century Fox twee prequels te maken op zijn originele Alien. Dit zag de man echter, terecht, niet zitten. Hij wilde de mythologie achter zijn meesterwerk in tact houden en niet teren op gemaakte successen.

Toch zou hij koste wat het kost terug naar zijn roots terugkeren en een nieuwe sci-fi franchise op poten zetten. Anno 2012 is het echter niet al te makkelijk (en zeker na jaren van middelmatige films/opbrengsten door Scott) om een groot budget los te krijgen bij een op cijfers beluste studio als Fox. Hij kwam gelukkig tot een consensus met de studiohoofden: Géén prequel, noch sequel maar wel een stand-alone film die zich afspeelt in het zelfde universum als Alien. Bepaalde accenten en links naar Alien werden in het scenario verweven, maar het script bevat een origineel verhaal dat op zichzelf kan staan. Om dit te realiseren werd scenarist Damon Lindelof binnengehaald. Een zeer slimme zet van Scott, want de man kan een stukje schrijven. In Lost zagen we vlagen van genialiteit in de door hem geschreven afleveringen. Enig minpuntje, hij schreef ook mee aan het script van Cowboys & Aliens (2011), maar - in zijn verdediging – hij schreef dit met 7 andere scenaristen.

Over wat gaat de film dan wel? Het weinige wat er geweten is, is dat de film handelt over een team wetenschappers die naar een verre planeet reizen, om er aanwijzingen te vinden over de origine van de mensheid op aarde. De cast omvat Noomi Rapace, bekend uit de originele Zweedse The Girl with the Dragon Tattoo (2011), Charlize Theron, Michael Fassbender (Shame, Centurion), Patrick Wilson (Hard Candy, Watchmen), Guy Pearce (Memento, L.A. Confidential) en Idris Elba (Thor, The Wire).

Een indrukwekkende cast in een indrukwekkend project. Deze film bulkt van het potentieel en is hopelijk op weg om een nieuwe mijlpaal te worden in de filmgeschiedenis. Ik ben daar alvast rotsvast van overtuigd. Deze trailer blies me gewoon van mijn stoel. Ik kan niet wachten tot hij in België op 30 mei 2012 in de zalen draait.

Update 23/02/2012: Alle nieuwe trailers tegenwoordig hebben heel veel weg van de Inception trailer, met de bombastisch dreunende beats die flarden laat zien van imposante decors en actie-sequenties, en dus ook deze nieuwe trailer. Geen alien te bespeuren, maar wel alles wat er op wijst dat ze daar zijn geweest ... en daar misschien nog steeds vertoeven. De trailer van deze alien film hebben ze zeker niet gestolen, het beloofd een helse rit te worden op een godvergeten planeet in buitenaards gezelschap.

***Related Posts***
15/12/2011: Gitzwarte posters
17/01/2011: De alien-prequels zijn dood en begraven
06/09/2010: Ridley Scott vertelt over de alien prequels
25/04/2010: Ridley Scott maakt 2 alien prequels
29/04/2009: Alien voor Ridley Scott, Predator voor Rodriguez
07/07/2008: Top 10 Best Monster
28/08/2007: Aliens vs. Predator: Requiem trailer
09/07/2005: Ridley Scott kiest voor Alien 5
10/04/2005: Alien 5 of Gladiator II
09/12/2004: Alien 5 zit er misschien aan te komen
03/11/2004: Alien vs. Predator van Paul W.S. Anderson
27/07/2004: Alien vs. Predator vs. Stupid Scientists

Er werd massaal deelgenomen aan de Jurassic Park wedstrijd en bijgevolg zal het ook wel iets langer duren om ons doorheen alle mails te worstelen. Maar in tussentijd staat hier een nieuwe wedstrijd on-line en heeft 20th Century Fox de prijzenpot wat uitgebreid met blu-rays, dvds en goodies van X-Men: First Class (2011), een uitstekende reboot van Matthew Vaughn.

Om in de prijzen te vallen stuur je een mailtje naar filmblog[a]gmail.com met de correcte filmtitels op de 10 beeldvragen alsook een antwoord op de schiftingsvraag. Vermeld hierbij jullie naam, voornaam en officiële adres. Jullie persoonlijke adresgegevens zullen niet publiek gemaakt worden of verzonden aan derden voor commerciële doeleinden.

Opgelet! Jullie antwoorden moeten verstuurd worden ten laatste op dinsdag 15 november 2011. Jullie eerste email telt. Antwoorden ingestuurd na de deadline, of antwoorden zonder adres of zonder antwoord op de schiftingsvraag, worden niet meer in rekening genomen. Wanneer ik ook maar het minste vermoeden heb van samenwerkende vennootschappen, copy-paste mailtjes of andere oneerlijke praktijken, behoud ik mij het recht voor om de inzendingen te verwijderen. Slechts één email per persoon/familie/adres. Enkel deelnemers uit België toegelaten. De eerste vijf deelnemers met de meeste correcte antwoorden winnen een leuk X-Men First Class-pakket (film+stationary set+ horloge of notitieboekje). In geval van ex aequo zullen de 5 winnaars bepaald worden aan de hand van de schiftingsvraag. Fans van De FilmBlog maken een grotere kans om een horloge te winnen. Daarnaast worden 3 trouwe deelnemers van De FilmBlog wedstrijden beloond met een coole X-Men First Class pet. Volg de correcte antwoorden eind november op de Facebookpagina van De FilmBlog.
Succes !

Schiftingsvraag: Hoeveel minuten film heb ik op het Filmfestival van Gent gezien?

Het is duidelijk dat Jim Carrey op zoek is naar bizarre komedie films. Onlangs bleek hij zelfs nog interesse te hebben voor een Amerikaanse remake van Hasta la Vista (2011). Ondertussen zien we hem in Mr. Popper's Penguins (2011), een film van regisseur Mark Waters (The Spiderwick Chronicles, Mean Girls). Een ijskoude winterfilm die wordt uitgebracht te midden van de zomer: faut le faire.

Korte inhoud: Thomas Popper (Jim Carrey) is een machtige projectontwikkelaar in New York, maar geraakt door zijn werk totaal vervreemd van zijn gezin. Dat verandert allemaal als zijn avontuurlijke vader hem een pinguïn nalaat. Door een misverstand krijgt Popper er zelfs nog vijf pinguïns bij, die zijn leven op z'n kop zetten. Poppers kinderen (Madeline Carroll en Maxwell Perry Cotton) zijn echter dol op de pinguïns alsook zijn ex-vrouw Amanda (Carla Gugino), en om hun liefde voor hem weer terug te winnen, besluit hij de pinguïns te houden. Maar dat valt niet mee, want naast de zorg voor zes pinguïns heeft Popper ook zijn zinnen gezet op een historisch pand in Central Park. Als Popper tijdens een fundraiser de eigenaar wil overhalen het pand aan hem te verkopen, zorgen de pinguïns voor een enorme chaos en dreigt hij zelfs zijn baan kwijt te raken.

De film is gebaseerd op een boek uit 1938 van Richard Atwater, en lijkt er nu te komen na het succes van die andere penguin-films March of the Penguins (2005) en Happy Feet (2006). Zelfs in reclamespotjes bij ons duiken de pinguïns vaak op. Het zijn gekke en fascinerende diertjes die blijkbaar een magneet zijn voor bioscoopbezoekers, en daarop kapitaliseren Jim Carrey en 20th Century Fox hier vandaag op.

In tegenstelling tot The Rise of the Planet of the Apes (2011) zijn de diertjes in deze prent niet 100% cgi, maar hebben de makers ook echte pinguïns opgevoerd (al dan niet met een auditie) naast computer gegenereerde pinguïns (je ziet nauwelijks een verschil tussen de echte en de cgi versies). En voor zover bekend zijn de echte diertjes ook niet mishandeld geweest. Ze hebben zelfs verschillende sets extra afgekoeld, iets wat niet meteen opvalt wanneer je de film bekijkt. Er komen dus geen warme lucht wolkjes uit hun mond terwijl de acteurs praten.

Jim Carrey mag dan nog wel bekend zijn als de smoelentrekker van dienst, de man blijft een talentvolle acteur, die ook deze film volledig naar zich toe weet te trekken, ook al is duidelijk dat de hoofdpersonages in deze film uiteindelijk de pinguïns zijn. Mijn grootste probleem met de film is dat het iets te duidelijk bestemd is voor een publiek van pubers en jonge teenagers. Volwassenen hebben hier eigenlijk maar weinig aan. Sporadisch is er wel hier en daar een leuke woordspeling te rapen en de vertolkingen van de aanwezige cast ontgoochelt niet. Maar voor de jongsten biedt deze prent voldoende ontspanning en hilariteit, ook al valt er hier minder spektakel en actie-scènes te rapen dan andere Jim Carrey vehikels. Persoonlijk heb ik liever films waar Jim Carrey grappig is in plaats van hem te zien kijken naar grappige pinguïns.

Ook al is het ijs overal aan het smelten is ondertussen bekend geworden dat er een Ice Age 4: Continental Drift (2012) op komst is. Je zou denken dat ze na Ice Age 3: Dawn of the Dinosaurs (2009) er definitief de brui zouden aan geven, maar niets is dus minder waar. Wat kan het de mensen van 20th Century Fox Animation schelen dat ze met hun laatste animatiefilm GEEN pre-historische come-back hadden gemaakt. De creativiteit was al na de eerste film compleet weggesmolten en nu moesten we het stellen met onnozele 3D-effecten en vervelende nevenplots.

Maar het is de box-office die de enige maatstaf is in Hollywood, en als de vorige film wereldwijd een slordige 886 miljoen dollar heeft opgebracht (met een productiebudget van 90 miljoen), dan weet je dat de franchise nog niet dood is. Het was tevens de grootste box-office recette van de franchise. De eerste film bracht 383 miljoen op en de sequel 655 miljoen. Het moet tevens één van de meest succesvolle animatie-franchises zijn, en dit met karakters die eigenlijk niet zo héél bijzonder zijn. Maar anderzijds zijn de films wel visueel indrukwekkend.

De regisseurs van dienst zijn Steve Martino en Mike Thurmeier. Het scenario is dan weer geschreven door Michael Berg, Jason Fuchs en Mike Reiss. Naast de bekende stemmen van Manny (Ray Romano), Ellie (Queen Latifah), Diego (Denis Leary), Sid (John Leguizamo), Scrat (Chris Wedge) en Eddie (Josh Peck), zullen we ook de stem horen van Jennifer Lopez, Jeremy Renner en Seann William Scott.

En bij wijze van aankondiging vinden jullie hieronder Scrat's Continental Crack-Up (2010), het kortfilmpje die de 'Continental Drift' een beetje moet gaan verklaren op Scrat's wijze. Enjoy !

***Related Posts***
11/06/2009: Ice Age 3: Dawn of the Dinosaurs trailer
18/01/2007: Top 10 meest succesvolle films van 2006
15/01/2006: Ice Age 2: The Meltdown
19/03/2005: Fox Animation maakt zich klaar voor Ice Age sequel

De beste George Lucas film is niet de eerste Star Wars film, en nog minder de 3 prequels, maar wel zijn tweede langspeelfilm American Graffiti (1973), die zopas werd uitgebracht op blu-ray. Daar waar THX 1138 (1971) eerder een stijloefening was in dystopische science fiction, is American Graffiti een stuk persoonlijker en weerspiegelt op een treffende manier de culturele en sociale context van zijn hoofdpersonages. Hoewel het een blik is op de Amerikaanse jeugd in de 60'ties met de drive-ins en de glimmende hot rods, heeft het een universeel karakter, en gaat de film over jongeren op een kantelmoment in hun leven.

De ongedwongen filmstijl die hij hanteert, en die open stond voor improvisatie, gaf de mogelijkheid aan de acteurs om hun personage beter te ontwikkelen en meer kleur te geven. Daarnaast is deze feel-good-movie meteen ook een stuk toegankelijker voor het publiek, die met volle teugen kan genieten van de nostalgie en de spontane humor. De Amerikaanse 60'ties was een periode vol optimisme, met een gezonde competitiegeest en deze zaken druipen van het scherm terwijl de hot rods voorbij vliegen op 50'ties rock'n'roll muziek. Het is zonder twijfel ook een stuk autobiografisch. Een regisseur die niet in dat milieu en in die periode heeft geleefd, zou nooit die kleine details kunnen weergeven. Hetzelfde kan je tevens zeggen van The Three of Life (2011) van regisseur Terrence Malick. En het zijn die kleine details die de rijkdom maken van de film.

Korte inhoud: Twee jongens, Curt (Richard Dreyfuss) en Steve (Ron Howard), staan op het punt om te gaan studeren. Beiden hebben ze twijfels. Ze brengen een laatste avond door waarin ze elk avontuur mogelijk proberen te hebben voor het ochtend is, en ze moeten beslissen over de rest van hun leven. Daarnaast zien we ook een stoere James Dean figuur genaamd John (Paul Le Mat) die nog lang niet volwassen is en wiens interesse vooral uitgaat naar mooie auto's en knappe meisjes. Terry 'the Toad' (Charles Martin Smith), een volgzame jongen die zijn uiterlijk niet mee heeft en hard op zoek is naar een vriendin.

American Graffiti is een mijlpaal in de filmgeschiedenis. Deze coming-to-age classic heeft heel wat carrières opgestart, niet alleen deze van de George Lucas, Richard Dreyfuss en Ron Howard, maar ook voor Harrison Ford, Bo Hopkins en Cindy Williams die allen een tijdloze acteerprestatie hebben neergezet. Maar het was ook de start voor honderden crewleden en producenten, met name Francis Ford Coppola die toen net The Godfather had gefilmd. het is spijtig dat Lucas nooit meer in staat was om zo goed zijn karakters neer te zetten als in deze prent.

American Graffiti kan je niet vergelijken met een andere gelijkaardige films. Hij is meer volwassen dan een Happy Days of een Grease (1978), maar blijft het nooit echt nazinderen zoals een Rebel Without a Cause (1955) of een West Side Story (1961). American Graffiti heeft hiervoor net iets te weinig drama, en nestelt zich in de naïviteit die zo kenmerkend was voor die periode. Het is misschien daarom dat de film maar zelden wordt opgenomen in top 10 lijstjes van beste filmklassiekers. Nochtans was het een heel avantgarde film in die tijd met een complex script met 4 verhaallijnen die door mekaar liepen en een heel documentaire shoot.

American Graffiti was een enorm succes en had tevens de grootste box-office return ooit. De film had een productiebudget van ongeveer 750’000 dollar, maar haalde tijdens zijn bioscoop-release een slordige 115 miljoen op en nog eens 55 miljoen tijdens zijn video-release. En dankzij dit enorme succes heeft George Lucas ook zijn Star Wars film kunnen maken. Universal heeft toen de grootste vergissing begaan uit hun bestaan. Ze hadden met George Lucas een two-picture deal, voor American Graffiti én Star Wars. Maar de studiobonzen waren niet tevreden met American Graffiti en geloofden niet in het science-fiction project. De studio 20th Century Fox geloofde er wél in en dat bracht hen op termijn meer dan 4 miljard dollar op. George Lucas en James Cameron hebben er uiteindelijk voor gezorgd dat 20th Century Fox de grootste filmstudio werd in de wereld ver voor Universal.

American Graffiti won twee Golden Globes voor beste muziek en beste komedie; en werd ook genomineerd voor vijf Oscars, waaronder de Oscars voor beste film en beste regisseur. Maar het was The Sting (1973) die met de Oscar-beeldjes ging lopen. Vreemd genoeg werd de film niet genomineerd voor zijn klank, ook al zit de klankband geniaal in mekaar en is het niet zomaar de aaneenschakeling van rock muziek. Het budget voor de muziek was slechts 80'000 dollar en bijgevolg konden ze maar een beperkt aantal nummers aankopen en hadden ze geen geld voor een echte muziekscore. Maar de klankmensen hebben bijzonder creatief geweest met sound-effects en tevens de rock-nummers op verschillende manieren opgenomen om alles beter te integreren in de film. Mensen met een surround systeem zullen hier zeker van kunnen genieten.

Het is een knappe editie met veel extraatjes. Op de blu-ray kaft staat echter 'commentary with George Lucas', maar daarnaast staat tussen haakjes (PiP) – wat wil zeggen Picture in Picture. Met andere woorden: 'Er is GEEN audiocommentaar van de regisseur over de gehele film, maar wel korte tekst-commentaren tijdens de film.' Als je het mij vraagt een beetje een lullig alternatief op het ontbrekende audio-commentaar. Anderzijds is er wel een interessante making-off met George Lucas die vertelt over het ontstaan van het filmproject, de productie en de casting, alsook heel wat leuke en interessante interventies van de cast. En ja, George Lucas doet er ook zijn verhaal over de clash met Universal die niet geloofde in American Graffiti en er op de koop toe 5 minuten wou uitknippen (iets waar ze na het succes van Star Wars op terug keerden). Dit commentaar-stukje hebben ze in deze Universal blu-ray uitgave gelukkig 'niet' geknipt.

Ik hield niet van het circus. Niet alleen had ik een fobie van clowns, maar kon ik het niet uitstaan dat dieren in erbarmelijke omstandigheden leefden en met geweld gedwongen werden om onnozele kunstjes uit te voeren. Dierenmishandeling is zowiezo iets waar ik moeite mee heb, en al zeker in films.

Westerns hebben op dit vlak zelfs een heel bedenkelijke reputatie, of dacht je dat paarden 'on cue' zomaar neervallen. En je hoeft zelfs zo ver niet in de filmgeschiedenis te gaan. De filmflop Heaven's Gate (1980) van Michael Cimino is een schoolvoorbeeld van een filmproductie waar brutaliteiten tegen dieren en het afmaken ervan, schering en inslag was. Kippen en paarden werden de keel overgesneden om zo voldoende bloed te hebben om op de acteurs te smeren, en een paard werd zelfs levend opgeblazen met dynamiet.

En zo kan ik nog een waslijst van Hollywood films opnoemen die het niet zo goed meenden met het welzijn van dieren; Reds (1981), Rambo III (1988), The 13th Warrior (1999), Manderlay (2005), … En blijkbaar, in een filmwereld waar cgi en gesofistikeerde mechanica zo goed als alles mogelijk maken, kiezen bepaalde filmproducties nog steeds voor barbaarse en gruwelijke methoden om dieren te laten bewegen voor de camera. Zo ook Water for Elephants (2011) van Francis Lawrence.

Korte inhoud: Wanneer Jacob Jankowski (Robert Pattinson), recentelijk tot wees en zwerver veroordeeld, op een passerende trein springt, belandt hij in de wereld van een tweederangs circus dat probeert te overleven tijdens de Grote Depressie. Als student dierengeneeskunde die bijna zijn diploma behaald heeft, krijgt hij de leiding over de menagerie. Daar ontmoet hij Marlena (Reese Witherspoon), de mooie ster van de paardenact die getrouwd is met August (Christoph Waltz) de dierentemmer. Ook ontmoet hij Rosie, een olifant die zich niet laat trainen... totdat Jacob een manier ontdekt om tot haar door te dringen.

Een echte Hollywood glamour prent, was het niet dat tijdens de voorbereidingen net vóór de filmproductie het olifantje Tai bewerkt werd met elektroshocks en bull hooks (stokken met grote haken). En we hadden dit nooit geweten was het niet door een lid van de Animal Defenders International die alles op camera zette. De videobeelden onthullen dat Tai niet de enige olifant was die gefolterd werd tot het beest een handstand bracht. En of dat nog niet genoeg was zien we hoe de slagtanden van de olifanten worden afgezaagd en hoe de trainers aan de slurf van de baby-olifantjes trekken om ze zo overal mee naar toe te sleuren, ook al hebben ze geen scènes met kleine olifantjes weerhouden in de finale cut (wat het zinloos geweld enkel maar erger maakt). Een jonge olifant krijgt zelfs een haak door zijn lip geplant.

Je kunt je natuurlijk de vraag stellen wie hier allemaal van op te hoogte was en wie het wel kon vermoeden maar zich er niet veel van aantrok. Mijn aanvoelen is dat zowel de producer als de regisseur toch wel wisten wat er gaande was. Of de acteurs er iets van wisten zou me verbazen. Zij hebben zich al ondertussen gedistantieerd van de wanpraktijken, maar misschien kunnen ze er ook voor zorgen dat de olifanten een beter onderdak krijgen, en zweren dat ze nooit meer in films zullen spelen zonder precies te weten wat er met de dieren op de set allemaal gebeurt. 20th Century Fox is blijkbaar ook in alle staten en zij zullen waarschijnlijk wel zoeken naar een schuldige, gezien dit voorval hen miljoenen dollars verlies zal betekenen. Dit kan je, in onze tijd, nog moeilijk goed praten. Een film met een productiebudget van 40 miljoen dollar zou beter moeten weten.

Ik ga in ieder geval de film niet gaan zien. Ik zou constant aan die dieren zitten denken en compleet het verhaal niet meer volgen. Het zal de film in ieder geval niet veel goeds doen want her en der duiken ook al organisaties op die de film willen boycotten. Misschien een beetje laat, maar de film moet in ieder geval nog toeren in Europa en is bij ons pas in de zalen. In de States heeft de film in ieder geval geen brokken gemaakt met een bescheiden openingsweekend en na twee weken met moeite een break-even gehaald.

Je kon er deze zomer niet naast kijken. Er was een onbegrensde promotoer aan de gang met Tom Cruise en Cameron Diaz voor de actie-komedie Knight and Day (2010) van James Mangold, een film die zijn verwachtingen nauwelijks inlost. De lol zat hem echter voornamelijk in de titel, gezien de film in Brussel en Wallonië als 'Night And Day' gedoopt was. Zonder de letter 'K' en met een woordspeling minder, dus. "Franstaligen krijgen dat woord niet uitgesproken", luidt de officiële uitleg in verschillende kranten.

En blijkbaar heeft het Franstalige bastion in België deze titel-verminking overgenomen van Frankrijk. "Géén drukfout", zegt filmverdeler Twentieth Century Fox. "Voor Wallonië en Brussel hebben we de Franse titel overgenomen. In Parijs hebben onze collega's beslist om de 'K' te laten vallen omdat Franstaligen te veel moeite zouden hebben om het woord 'Knight' uit te spreken." Ook al wordt de 'K' zowiezo niet uitgesproken, net zoals de 'C' in het Franse woord estomac (maag) of de 'F' in nerf (zenuw).

Het is verbazingwekkend dat Hollywood zomaar aan zijn titels laat prutsen. "Meestal worden titels vertaald voor Wallonië en Frankrijk", aldus Twentieth Century Fox. "In Vlaanderen en Nederland kent iedereen behoorlijk Engels, maar op andere plaatsen in de wereld is dat minder het geval. Marketingafdelingen van filmverdelers moeten daar rekening mee houden."

Het getuigt van een immense bekrompenheid dat distributeurs het Franse volk met de paplepel willen bedienen, en dat al sinds jaren met de dwaze vertaling van filmtitels. Soms zijn er zelfs vertalingen die niets meer te maken hebben met de originele titel. Hieronder een lijstje van dubieuze vertalingen:

The Shawshank Redemption (1994) --> Les Evadés – terwijl er in de film uiteindelijk maar sprake is van één ontsnapte gevangene
Big Trouble in Little China (1986) --> Les aventures de Jack Burton dans les Griffes du Mandarin – yea right…
Wild at Heart (1990) --> Sailor et Lula – soms ook als Sailor & Lula
Sleeper (1973) --> Woody et les Robots – lijkt wel een tekenfilm voor pubers
Analyze This (1999) -->Mafia Blues – en de sequel dan maar Analyze That (2002) --> Mafia blues 2 - La rechute!
Phone Booth (2002) --> Phone Game – C’est quoi booth…comprend pas…Le Jeu du Telephone ?…hmm…ça ne marche pas…dan maar vertalen naar een andere ENGELSTALIGE titel. WTF ?!?
The Man Who Wasn't There (2001) --> The barber – kwestie van de duidelijkheid?
Star Wars (1977) --> La Guerre des Étoiles (letterlijk had het dan eigenlijk Les Guerres de l'Étoile moeten zijn of in de geest van het Engels Les Guerres des Étoiles) – en je houdt het niet voor mogelijk maar ook onze noorderburen hebben hier ook aan gezondigd door de eerste film 'De Sterrenoorlog' te noemen. Zij hebben later hun dwaasheid moet erkennen en bij alle vervolgfilms gewoon 'star wars' gebruikt. De franstaligen volharden echter in de boosheid met L'Empire Contre-Attaque, Le Retour du Jedi, La Menace Fantôme, L'Attaque des Clones en La revanche des Sith
The Deer Hunter (1978) --> Voyage au bout de l'enfer – Het woord ‘l’enfer’ (de hel) wordt trouwens om de haverklap gebruikt bij vertalingen, denk maar aan:
Die Hard: With a Vengeance (1995) --> Une Journée en Enfer - niet te verwarren met…
From Dusk Till Dawn (1996) --> Une Nuit en Enfer
Any Given Sunday (1999) --> L'enfer du Dimanche
Hard Rain (1998) --> Pluie d'Enfer
Con Air (1997) -->Les Ailes de l'Enfer
Rules of engagement (2000) --> L'enfer du Devoir
The Steel Helmet(1951) --> J'ai Vécu l'Enfer de Corée - het toppunt is dat het Engelse woord ‘hell’ dan meestal niet wordt vertaald door ‘enfer’
Ten Seconds to Hell (1959) --> Tout près de Satan
The Gates of Hell (1980) -->Frayeurs

Ik zou pagina’s kunnen vullen met idiote vertalingen door nitwits bij de filmdistributeurs en ik spaar jullie nog alle slechte vertalingen uit Québec waar alles wat Engels is gezien wordt als onkuis en dus vertaald moet worden. Maar zo zou ik jullie nog de trailer vergeten meegeven van Knight and Day of voor de frenchies Night and Day oftewel Nuit et Jour en Enfer :-)

***Related Post***
28/12/09: Cameron Diaz en Tom Cruise in Knight and Day

Het is niet de eerste keer dat er gesproken wordt over een remake van de horrorfilm The Fly (1986) met Geena Davis en Jeff Goldblum, maar het is wel de eerste keer dat ik hoor dat David Cronenberg het zou overwegen zijn eigen film in een nieuw kleedje te stoppen. Het zijn de jongens van Cinematical die het volgende nieuws de wereld insturen.

Although he said he’d never return to the world of The Fly, The Hollywood Reporter’s Risky Biz Blog reports that David Cronenberg is going to develop a reboot with Fox, direct it and probably write it as well. Yes, dear readers, Cronenberg is returning to The Fly.

Korte inhoud: Seth Brundle, een briljante maar excentrieke wetenschapper, geeft de journaliste Veronica Quaife de primeur voor zijn laatste uitvinden: een teleporter, waarmee materie verplaatst kan worden van de ene naar de andere plaats. Als hij zichzelf teleporteert vliegt er echter net een vlieg zijn capsule binnen. Hierna is Brundle niet langer dezelfde, en krijgt hij steeds meer eigenschappen van de vlieg.

Mijn eerste reactie was ere en van onbegrip. Waarom zou een talentvolle regisseur als Cronenberg, die ons onlangs nog Eastern Promises (2007) en A History of Violence (2005) maakte, zich bezig houden met een remake. En dan nog wel een remake van zijn eigen film die uiteindelijk nog altijd even gruwelijk is vandaag als pakweg 23 jaar geleden bij zijn release. Of moet je deze stap beschouwen als een commercieel intermezzo om genoeg geld aan de kant te kunnen leggen voor thrillers die bestemd zijn voor een select publiek van filmgeeks? Ik heb er het raden naar. Ik weet enkel dat regisseurs gaandeweg hun ziel kunnen verliezen wanneer ze teveel commerciële troep maken. Ik denk dan aan namen als Luc Besson, Wayne Wang, Steven Spielberg, Mathieu Kassovitz, Joel Schumacher, Bryan Singer, Terry Gilliam en ik zou zo nog een tijdje kunnen verder gaan.

Maar hoe je het ook draait of keert, The Fly is eigendom van Fox en zij waren al langer van plan om de film te laten hermaken "voor een jonger publiek". En in plaats van een 12-in-een-dozijn-videoclip-regisseur op het project te zetten is het misschien niet oninteressant om dezelfde regisseur aan het werk te zien. Ook deze formule is niet nieuw (cf. Ju-On/The Grudge, Funny Games) en het resultaat had nooit echt een toegevoegde waarde (integendeel), maar je mag Cronenberg niet onderschatten. Hij is niet de eerste beste regisseur. Ik ben dus uiteindelijk wel benieuwd wat hij met het materiaal zal aanvangen. En laten we het origineel niet vergeten, The Fly (1958) van Kurt Neumann met Vincent Price in de hoofdrol. Dit wordt dus een remake is van een remake. Wat op zich ook al geen nieuwigheid meer is want onlangs kwam The Last House on the Left (2009).

Zijn jullie te vinden voor een remake van The Fly? Laat het weten in de reacties.

***Related Posts***
07/07/2008: Top 10 Best Monster
11/10/2005: Top 10 Beste Horror

Disney die een paar jaar geleden een mooie zet heeft gemaakt door zich te associëren met Pixar, heeft opnieuw iets om over te pronken. Voor het bedrag van 4 miljard dollar (2,8 miljoen euro) kocht de Amerikaanse entertainmentgroep de uitgever van comics Marvel Entertainment. En bij deze wordt Mickey Mouse eigenaar van een slordige 5000 Marvel karakters waaronder Spider-Man, Iron Man, Hulk, Thor, de voltallige X-Men bende,… Films die reeds in productie zijn zoals bijvoorbeeld Iron Man 2 zullen wel nog worden uitgebracht door de respectievelijke studios (zoals Paramount, Universal, Fox, Sony) maar Disney zou dan wel controle nemen over het verdere verloop van de franchisen en zal Iron Man 3 dan uiteindelijk een Disney film worden.

De aandeelhouders van Marvel krijgen per aandeel 30 dollar en 0,745 Disney-aandelen. Op basis van de slotkoers van het aandeel Disney op 28 augustus, bedraagt de overnameprijs 50 dollar per aandeel of zowat 4 miljard dollar in totaal. Het aandeel Disney daalde na de aankondiging met ruim 3 procent, terwijl het aandeel Marvel 26 procent omhoog schoot.

Wat zal dit nu concreet impliceren voor de comic-fans? Wel, hopelijk niet veel want vergeleken met DC-Comics deed Marvel het uitstekend (ook al kende de verkoop van strips een achteruitgang het laatste jaar). Toen Pixar onder de hoede kwam van Disney dacht iedereen ook dat alles naar de vaantjes zou gaan voor het beste animatiehuis ter wereld, maar niets was minder waar. Ik denk net dat wanneer een bedrijf zoveel geld wil investeren in een uitgeverij, ze uiteindelijk iets met het materiaal willen aanvangen. Hoewel…als we de geruchten mogen geloven zijn de mensen van Pixar helemaal NIET gelukkig met de jolige Disney vriendjes. Aan de andere kant heeft John Lasseter er wel voor gezorgd dat Pixar in alle vrijheid kan werken. Ook de netwerken ABC en ESPN die werden opgekocht door Disney hebben hun vrijheden bewaard. Benieuwd of Marvel dezelfde vrijheden zal krijgen…

Toch was ik een beetje verbaasd door de deal, die er komt in de nasleep van de bankencrisis. Marvel is altijd al vrij onafhankelijk geweest in tegenstelling tot bijvoorbeeld DC Comics, die uiteindelijk een aanhangsel was van Warner/Times/AOL/en-wat-nog-allemaal. De Marvel-porche leek goed te boeren dus waarom lieten ze zich opslorpen door de Disney-volkswagen? Het lijkt er wel op dat Disney hier meer uit de deal haalt dan Marvel (net zoals bij Pixar). Wat is jullie aanvoelen van deze deal? Zal Marvel er goed bij varen? Mogen we ons binnenkort verwachten aan Marvel/Pixar animatiefilms? Krijgen we binnenkort een Marvel-pretpark? …

***Related Post***
24/01/2006: Disney koopt Pixar voor 5,7 miljard dollar