Review

  • The Divergent Series: Allegiant (2016) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ondertussen is ook het derde deel van de Divergent trilogie verschenen op DVD en Blu-ray. Allegiant (2016) werd net zoals Insurgent (2015) geregisseerd door de Duitser Robert Schwentke en spijtig genoeg heeft hij niet geleerd uit zijn vorige teleurstelling en is deze film misschien wel de slechtste van de drie.

    allegiant_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Beatrice (Shailene Woodley) en Four (Theo James) besluiten om naar de wereld buiten het hek te reizen. Daar worden ze al snel opgenomen door mysterieuze agenten in dienst van het 'The Bureau of Genetic Welfare'. Ze ontdekken vervolgens de voor hun nog onbekende waarheid over de wereld waarin ze leven.

    Evelyn (Naomi Watts) is het nieuwe hoofd van Chicago geworden en heeft alle volgelingen van Jeanine laten verhoren en executeren. Ze verbiedt iedereen om de stad te verlaten. Toch weten Tris, Four en een paar anderen langs de beveiliging te komen en de muur rondom de stad over te steken. Niet lang daarna merken ze dat de wereld buiten de muren een radioactieve vlakte is met hier en daar meren en vervallen gebouwen. Wanneer ze de overtocht wagen komen ze een onzichtbare muur tegen die hen doorlaat. Aan de andere kant wacht hen echter een leger op.

    Ze worden vervoerd naar een bouwvallige luchthaven en ontsmet (wegens de giftige radioactieve stoffen). Daarna krijgen ze - expositie gewijs - een filmpje te zien dat uitlegt hoe vroeger een bedrijf genetische modificatie uitvoerde op mensen om hun volgende generatie iets beter te maken, maar daar kwamen ook nadelen van. De slimme en stoutmoedigen werden te arrogant en wreed. De zelfverloochenden te zelfverloochenend. De oprechten te eerlijk en ten slotte, de vriendelijken te timide en vergevingsgezind. Een grote kernoorlog of Zuiverheidsoorlog leek onvermijdelijk. Na de oorlog werd het Bureau van Genetisch Welzijn opgericht (de vereniging die hen opgenomen heeft). Daarna wordt Tris meteen gescheiden van de rest en naar het kantoor van David (Jeff Daniels) gebracht, de directeur. Hij gedraagt zich poeslief tegenover haar en vertelt alles over het experiment. Al gauw begint ze door te krijgen dat dit een apartheid is. De genetisch beschadigden (degenen die nog niet van de modificatie zijn genezen) worden door het bureau mishandelt. Ze krijgen ook te horen dat in hun stad een burgeroorlog aan het beginnen is. Een opstandelingengroep, genaamd de Loyalen willen het factiesysteem terug invoeren terwijl de factielozen het juist voor eeuwig en altijd willen stopzetten. David stuurt Peter (Miles Teller) terug naar Chicago om Evelyn over te halen om de loyalen te besmetten met het geheugenserum dat het volledige geheugen van iemand kan wissen. Wat hij haar echter niet vertelt, is dat ze daarmee niet alleen het geheugen van de Loyalen maar van de hele stad wist. Tris verzet zich volledig tegen de plannen van het bureau.

    Dit Hunger Games derivaat is eigenlijk nooit echt goed van de grond gekomen. En wat werkte in boekvorm lijkt helemaal niet te werken in filmversie. De wat onnozele dystopiaanse politiek moet wijken voor nog dwazer utopische politiek. Het lijkt of we met onafhankelijke vrijheidstrijders te maken hebben die zo snel mogelijk een revolutie willen beginnen, maar ze eindigen altijd op dezelfde plaats. The Hunger Games saga had nog een intelligente manier om autoritaire structuren in beeld te brengen en te laten evolueren, de Divergent saga herbezoekt dit thema maar weet er niets nieuws mee aan te vangen. Daarentegen is het herhaling troef van eenzelfde concept. De drie scenaristen (Noah Oppenheim, Adam Cooper en Bill Collage) slagen er maar niet in om de boeken van Veronica Roth dermate te herwerken om alles verrassend en fris te houden.

    allegiant_2016_blu-ray_pic01.jpgallegiant_2016_blu-ray_pic02.jpgallegiant_2016_blu-ray_pic03.jpg
    allegiant_2016_blu-ray_pic04.jpgallegiant_2016_blu-ray_pic05.jpgallegiant_2016_blu-ray_pic06.jpg

    Maar er schort niet alleen iets aan de plot, ook de visuele effecten zijn wat lullig en de dialogen helpen in geen geval het niveau op te krikken. En dat is allemaal wat spijtig voor het gezicht van deze franchise, Shailene Woodley. Op zich geen slechte actrice en zij heeft voor deze franchise waarschijnlijk heel wat projecten moeten afzeggen, en na 3 films is ze binnenkort (waarschijnlijk contractueel vastgelegd) nog te zien in een 4de film, Ascendant (2017), die nu al verbannen werd naar het tv-circuit in plaats van het witte doek. En dat is een beetje logisch gezien de box-office cijfers in vrije val zijn. Daar waar Divergent (2014) en de sequel beiden een kleine 300 miljoen opbrachten, werd deze Allegiant een pijnlijke flop met slechts 180 miljoen opbrengst wereldwijd, en dat met een productiebudget van 110 miljoen (+ een gelijkaardige som voor promotie en distributie). De 4de film zal dus een pak minder moeten kosten.

    The Divergent Series: Allegiant is beschikbaar op Blu-ray, DVD en Video on Demand. Bovendien is er ook een boxset, die de films Divergent, Insurgent én Allegiant bevat. De box bevat naast alle films ook pakken exclusief bonusmateriaal voor elke film en is een absolute must voor elke fan.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 22 juli 2016

    ***Related Posts***
    26/08/2015: Insurgent review
    21/08/2015: Divergent review
    01/11/2014: Shailene Woodley HQ picture gallery

     

    *** Allegiant trailer ***

  • The Shallows (2016) ***½ recensie

    Pin it!

    Laat ik meteen met de deur in huis vallen, ondanks het ronduit belachelijke einde en zijn zeemzoeterig melodramatische afsluiter, is The Shallows (2016) één van de beste shark attack films sinds Jaws (1975). De film van Spielberg is wel superieur aan deze prent, maar deze film heeft dan weer een troefkaart genaamd Blake Lively, die na deze prent haar status als leading lady wel heeft verdiend. Dit is een back-to-basic thriller met wat GoPro's een rottende walvis en een "Steven seagull" om niet te misssen.

    the_shallows_2016_poster02.jpg

    Korte inhoud: 'The Shallows' volgt een vrouw, Nancy (Blake Lively) genaamd, die alleen is aan het surfen op een afgelegen strand. Een strand waar haar moeder vroeger kwam surfen. Op een korte afstand van de kust wordt ze aangevallen door een grote witte haai. Nancy komt vast te zitten op een kleine rots, minder dan 200 meter verwijderd van het strand. Zal ze de oversteek op tijd kunnen maken alvorens de vloed het stuk rots onderdompelt?

    De film duurt 86 minuten en eigenlijk heeft de film niets meer te vertellen dan datgene wat al wereldkundig gemaakt werd met de trailer. Erger nog, je zit te wachten op bepaalde scènes die je in de trailer had gezien en dat is op zich wel een beetje een domper op de spanning. Maar wees gerust, de film is voor geen seconde vervelend, en dat is hoofdzakelijk te danken aan de mooie verschijning en de sterke vertolking van Blake die hier een vrouw van (letterlijk en figuurlijk) 'vlees en bloed' neerzet in plaats van de traditionele scream queen. Blake heeft de perfecte maten, maar is ook groot van gestalte, en wanneer ze tegen een rots stoot of tegen het ijzer van een boei, voelen we duidelijk een harde impact. In het begin van de film is het duidelijk dat ze haar moeder heeft verloren aan (vermoedelijk) kanker, ondanks de strijd de ze had geleverd. Nancy wil daarom proeven van het leven en misschien wel haar medische studies zal laten voor wat het is. Maar het noodlot slaat toe en het personage kijkt nu zelfs recht in de ogen van de dood, en zal al haar kennis en wilskracht moeten gebruiken om het er levend vanaf te brengen.

    Het verhaal - dat op de 2014 Blacklist stond - werd geschreven door Anthony Jaswinski en is al zo voorspelbaar als iets. Gelukkig weet de Spaanse regisseur Jaume Collet-Serra (Non-Stop, Unknown, Orphan) zijn omgeving toch perfect te exploiteren en maakt een toch wel geslaagde thriller. De dialogen zijn niet echt slim, en nog minder zijn de al te evidente texto's. Zelfs het acteerwerk van bepaalde nevenpersonages zijn niet altijd even overtuigend. De nonsense neemt je er wel bij, want in tegenstelling tot veel andere films heeft deze prent geen ambities om meer te zijn wat het uiteindelijk is. Neem nu het feit dat Blake gaat surfen met een halve juwelenwinkel aan. Nu ja, achteraf bekeken wel handig als je een operatie moet uitvoeren. Collet-Serra heeft de ultieme zomer B-film met een goeie mix tussen zon, zee, borsten en bloed. De prachtige fotografie van Flavio Martínez Labiano laat ons ook geregeld onderdompelen in het water en voelen we ons bij momenten al even onveilig als het hoofdpersonage. Er zit zelfs een geweldig moment in waarin Blake voor de eerste keer onderdompelt in bloedrood water tussen de luchtbellen, was al even verontrustend als prachtig in beeld gezet. Anderzijds gebruikt hij naar mijn goesting net iets teveel slow motions en is de lichtgevende kwallen-scène net iets te 'Finding Nemo' achtig, zelfst voor een B-film als deze.

    the_shallows_banner.jpg

    Eigenlijk had Louis Leterrier de film moeten regisseren. Leterrier had echter heel wat meningsverschillen met de productie, en het feit dat het productiebudget voor hem net iets te scherp was trapte hij het af. En dat zal hem nu wel zuur opbreken als je het resultaat bekijkt en dat vergelijkt met Leterrier's tegenvallende Grimsby (2016). En draaien met Blake is toch ook wel iets van een ervaring. Blake heeft zich tevens voor de volle 100% ingezet en deed Blake heel wat van haar eigen stunts in deze prent. Zelfs surfen, ook al werden de meer gewaagde surfstunts wel gedaan door haar stunt double Sarah Friend.

    En wat met de haai? Wel hij is voor 95% digitaal (met uitzondering van een paar shots met een haaienvin die bestuurd werd met een Sea-Doo). Het was echter cgi van degelijke kwaliteit. Zeldzaam zijn de shots waar je wenkbrauwen van gaan fronsen. De film moet veel hebben van zijn visuals en daar is de regisseur bewust van, en dus gaat hij elk frame tot in de kleinste details verzorgen. Voor de rest zijn er niet veel andere personages, buiten misschien een zeemeeuw die met een gebroken vleugel ook is gestrand op de rots. Net zoals de volleyball Wilson in Cast Away (2000) zorgt hij voor wat gezelschap. Het zijn allemaal kleine touches, maar toch werken ze eigenlijk wel super goed en geven ze op hun manier meer diepgang in het hoofdpersonage. Trouwens zit er een scène in de film waar we de haai zien opduiken in een golf (zie tevens bovenstaande banner), een beeld die eerder was gebruikt in de marketing campagne voor de Meg (2018) film, die tot op vandaag nog altijd niet in productie is. Pech voor hen, want de makers van deze film zijn ermee gaan lopen.

    the_shallows_2016_pic04.jpgthe_shallows_2016_pic05.jpgthe_shallows_2016_pic06.jpg
    the_shallows_2016_pic01.jpgthe_shallows_2016_pic03.jpgthe_shallows_2016_pic02.jpg

    De muziek van Marco Beltrami heeft niet dezelfde draagkracht als de John Williams score, maar is zeker wel verdienstelijk en zeker beter dan de smaakloze soundtracks die Jaume Collet-Serra op zijn film heeft geplakt om toch maar een jeugdig publiek aan te spreken. Wat ja, deze film is wel degelijk PG-13 en bedoelt om veel geld in het laatje te brengen. De film had een productiebudget van 17 miljoen en heeft ondertussen in de States al een slordige 50 miljoen opgebracht, maar ik verwacht dat deze prent toch gemakkelijk 200 miljoen zal opbrengen wereldwijd.

    Kortom, The Shallows heeft 10 keer minder gekost dan Independence Day: Resurgence (2016), maar je zal er 10 keer meer plezier aan beleven. Mijn vrees was dat ze er een Piranha (2010) prent van gingen maken waar het accent voornamelijk lag op de vrouwelijke anatomie, en ook al zien we veel van de anatomie van Blake, ligt het accent toch voornamelijk op haar overlevingsdrang. En was het einde niet zo dwaas dan had ik deze prent nog wel een 4 sterren willen geven omdat het volledig is geslaagd in zijn opzet. Jaume Collet-Serra is dan weer een beetje van een hit-and-miss regisseur, wel hier hebben we in ieder geval een hit. The Shallows komt vanaf 3 augustus 2016 in de zalen.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 21 juli 2016

    ***Related Post***
    05/05/2016: Blake Lively in shark attack film The Shallows

     

    *** The Shallows trailer ***

  • London Has Fallen (2016) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De eerste film, Olympus Has Fallen (2013) mocht zich dan wel nestellen in de Top 10 Worst Movie of the Year lijstjes, het werd hoe dan ook een redelijk succes met een recette van 161 miljoen dollar. De film kostte wel 70 miljoen in productiekost zonder de marketing en distributie, dus veel zullen ze er toch niet aan hebben overgehouden. Maar desalniettemin is hier de sequel, London Has Fallen (2016), en wat ons betreft maakt deze sequel kan om ook in onze 'Top 10 Worst Movies of 2016' te belanden.

    london_has_fallen_2016_poster03.jpg

    Korte inhoud: In Londen is de Britse premier onder mysterieuze omstandigheden overleden. Zijn begrafenis is een niet te missen evenement voor de leiders van de westerse wereld. Maar wat begint als het meest beveiligde evenement op aarde, verandert in een dodelijk complot om 's werelds meest machtige leiders te doden en elke bekende bezienswaardigheid in de Britse hoofdstad te vernietigen. Slechts drie mensen hebben enige hoop het te stoppen: de Amerikaanse president Benjamin Asher (Aaron Eckhart), zijn hoofd van de geheime dienst Mike Banning (Gerard Butler) en een Engelse MI-6 agent (Charlotte Riley). Maar ook vice-president Speaker Trumbull (Morgan Freeman) is van de partij.

    Gezien de Die Hard franchise zo goed als als afgeschreven is met 2 vreselijke slechte sequels (Live Free or Die Hard, A Good Day to Die Hard) en ze nu zo zot zijn om te willen uitpakken met een van de pot gerukte Die Hard Year One prequel (alsof iemand interesse zou hebben in een jonge John McClane), profiteert Millennium Films te scoren met hun eigen versie van John McClane. En Liam Neeson heeft ondertussen voldoende bewezen dat er geen leeftijd staat op actiehelden. En laten we eerlijk zijn dat we liever deze sequel zien dan een Die Hard prequel, maar het was spijtig genoeg toch wel een zware tegenvaller.

    De dialoog is tenenkrullend slecht, alsof het script werd geschreven door een puber zonder script ervaring. De F-bommen zijn in ieder geval in overvloed aanwezig, en de wijze waarop de agenten van de geheime dienst de president aanspreken heeft weinig blijk van ook maar de minste research naar het taalgebruik van het personeel tegenover hun overste. En ik kan me niet ontdoen van het gevoel dat de acteurs beseffen in welke lichtvoetige film ze aan het spelen zijn, veel complexiteit of verfijning wordt niet gelegd in hun vertolking. De plot is slecht uitgewerkt, onevenwichtig en eigenlijk nooit echt spannend. Je hebt ook de indruk dat de terroristen met duizenden zijn komen opdraven, ook al waren er "draconische veiligheidsmaatregelen" in Londen. Begrijpen wie begrijpen kan. De flaters zijn zelfs van het Trump niveau waarin wordt verwezen naar drone-aanvalen die door de G8 zouden zijn gestuurd. De G8 is een politiek-economische intergouvernementeel forum die zich in geen enkel geval bezig houdt met militaire activiteiten, laat staan dat ze een eigen leger hebben. En ja hier hebben 4 scenaristen op zitten werken (Creighton Rothenberger, Katrin Benedikt, Christian Gudegast en Chad St. John).

    De cgi ziet er niet meteen geweldig uit, maar dat zag er al niet goed uit in de eerste film, dus op z'n minst blijven ze consistent. London Has Fallen had een productiebudget van 60 miljoen dollar en bracht zowat 200 miljoen op wereldwijd, wat toch een aanzienlijk bedrag is. Paris Falling Down zit dus zeker nog binnen het bereik. De regie van London Has Fallen is in handen van de Zweed Babak Najafi, die met deze film zijn eerste grote mainstream film maakt, en hopelijk ook zijn laatste, wat veel bakte hij er niet van.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 20 juli 2016

     

    *** London Has Fallen trailer ***

  • The Purge: Election Year (2016) *** recensie

    Pin it!

    Wie had ooit gedacht dat The Purge (2013) zou uitgroeien tot een franchise met nu al 3 films? De eerste film was had wel een leuk concept voor een thriller, maar het was verre van een uitstekende film. Maar toen kwam The Purge: Anarchy (2014) en met zijn beperkt budget van 9 miljoen dollar heeft de film toch 112 miljoen dollar opgebracht. En dus was deze The Purge: Election Year (2016) een logische zet.

    the purge election year,the purge anarchy,the purge,Frank Grillo,Elizabeth Mitchell,James DeMonaco,Mykelti Williamson,Joseph Julian Soria,Brittany Mirabile,Juani Feliz,

    Korte inhoud: Het is twee jaar geleden dat Leo Barnes (Frank Grillo) zich ervan weerhouden heeft om wraak te nemen tijdens de Purge-avond. Inmiddels is hij hoofd beveiliging van senator Charlie Roan (Elizabeth Mitchell), met als missie haar te beschermen in de strijd om het presidentschap en het overleven van het jaarlijkse ritueel waarop alle misdaad voor 12 uur legaal maakt. Wanneer er vervolgens verraad plaatsvindt, worden ze gedwongen de straat op te gaan. Uitgerekend op de avond dat er geen hulp beschikbaar is.

    De film is opnieuw in regie van James DeMonaco, die niet alleen de drie films heeft geregisseerd maar ook geschreven. En dat is wat mij betreft ook het grootste probleem met deze derde film. De sfeerschepping, de sfeer en de wacko karakters zijn behoorlijk aantrekkelijk, maar na 30 minuten blijf je wat op je honger zitten en is er geen echt boeiend verhaal voorhanden, en is alles pijnlijk voorspelbaar. Ik had constant de indruk dat met het concept veel meer kon gedaan worden, en misschien heeft deze franchise wel nieuw bloed nodig en nieuwe ideeën.

    Frank Grillo is een verdienstelijke acteur en hij draait deze prent als een Jason Statham zijn actiefilms draagt. Ik vond hem bij momenten ook wel iets beter acteren ook al zit hij hier in een weinig complexe rol. Het dilemma waarmee hij zat in The Purge 2 was in ieder geval net iets interessanter, en in deze film is Grillo eigenlijk niets meer dan een side-kick. Hier speelt hij zowat de rol van een bodyguard, maar in tegenstelling tot Kevin Costner en Whitney Houston in The Bodyguard, is hier eigenlijk zo goed als geen chemie tussen Grillo en Mitchell. Daarentegen zijn de nevenpersonages véél interessanter in deze film. Zo hebben we Joe Dixon (Mykelti Williamson) , een eigenaar van een kleine supermarkt, die alles op het spel zet om zijn zaak te redden nu dat zijn verzekeringsmaatschappij zich op de nacht van de Purge heeft teruggetrokken. Een vrij grappig karakter, die ook wel het hart op de juiste plaats heeft.

    the_purge_election_year_2016_poster08.jpgthe_purge_election_year_2016_poster09.jpgthe_purge_election_year_2016_poster10.jpg

    Hij wordt bijgestaan door Marcos (Joseph Julian Soria), een latino die zijn baas niet zal laten vallen en ex-ganglid Laney Rucker (Betty Gabriel) die al even bad-ass is als de geflipte Clockwork Orange rejects in de straten die van over gans de wereld komen. Eén van die straatcriminelen is trouwens een schoolmeisje genaamd Kimmy (Brittany Mirabile), die samen met haar vriendin (Juani Feliz) betrapt werden op winkeldiefstal. Nu is het voor hen payback time met kettingzagen en assault rifles.

    Uiteraard is het een moralistische film, dat zijn zowat alle exploitation films, maar hier wordt toch niet erg diep gegraven. De titel pakt uit met 'election year' op de vooravond tussen de grote clash tussen Hillary en Trump, maar eigenlijk is deze film allesbehalve politiek gekleurd. Enerzijds hebben we de oprechte politica en anderzijds de corrupte Orwelliaanse regering. Het is zo over the top en absurd dat je niets in deze film serieus kan nemen. Mocht er een 4de film komen zou ik deze wel eens willen zien in de handen van een andere regisseur. En wie weet kunnen ze misschien iets vinden op de plothole dat mensen eigenlijk gemakkelijk een reisje kunnen boeken uit de States op de dag van de Purge, in plaats van met angst te leven. De nieuwe film is niet slecht, maar het is geen toegevoegde waarde op de voorgaande film. De fans van The Purge zullen deze nieuwe film wel smaken, maar zij die nog niet verkocht waren voor het concept, zullen dan ook niet worden met deze film. The Purge: Election Year komt bij ons in de bioscoop op 29 juli 2016.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 18 juli 2016

     

    *** The Purge: Election Year trailer ***

  • The Gift (2015) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vrijwel iedereen heeft al wel eens de ongemakkelijke situatie meegemaakt waarbij iemand je aanspreekt en beweert je te kennen maar jijzelf de persoon niet meteen kan plaatsen. Meestal blijft het bij een eenmalige zeer gênante vertoning, maar wat als de persoon die je tegenkomt je blijft achtervolgen? Dat is het basisgegeven van The Gift (2015), een spannende psychologische wraakthriller.

    the gift,joel edgerton,jason bateman,rebecca hall

    Korte inhoud: Het koppel Simon (Jason Bateman) en Robyn (Rebecca Hall) verhuist van Chicago naar Simons thuisstreek Californië vanwege de nieuwe job van Simon. De twee hopen daar gauw een eerste kindje te mogen verwelkomen. Terwijl Simon carrière maakt, blijft binnenhuisarchitecte Robyn thuis om het huis in te richten. Tijdens een koopjacht voor spulletjes voor hun prachtige nieuwe huis komen ze Gordon ‘Gordo’ Mosely (Joel Edgerton) tegen. Gordo stelt zichzelf voor als een oude schoolvriend van Simon maar helaas herkent Simon hem niet meteen.

    Na een paar bezoekjes van de man begint Simons geheugen echter langzaam terug te komen. Ondertussen heeft Gordo het koppel al overladen met allerlei kadootjes, gaande van spray om de vele vensters te poetsen tot dure vissen voor hun vijvertje. De vreemde man dringt zich steeds meer op aan het koppel totdat Simon het welletjes vindt. Hij vindt Gordo’s gedrag niet meer normaal en besluit het contact met de man te verbreken.

    Dan verdwijnt plots hun hond Mr Bojangles. Simon en Robyn zijn er rotsvast van overtuigd dat Gordo er iets mee te maken heeft. Even later krijgt het koppel een brief van Gordo met excuses en een zin die refereert naar een gebeurtenis uit het verleden van Simon en Gordo. De nieuwsgierigheid van de ondertussen zwangere Robyn is gewekt en ze gaat graven in het verleden van haar man.

    The Gift deed mij meteen denken aan de Franse film Harry un ami qui vous veut du bien uit 2000. Ook in deze film dringt een vreemdeling met een geheime agenda zich op aan een koppel dat door de gebeurtenissen steeds verder uit elkaar drijft. Beide films moeten het ook hebben van de onderhuidse psychologische spanning en niet van typische thrillerschrikeffecten.

    Het zou me dus niet verbaasd hebben moest The Gift gebaseerd zijn op de Franse film, maar volgens Imdb is het scenario van The Gift origineel geschreven door Joel Edgerton. Edgerton is trouwens ook de regisseur, producent én speelt de rol van Gordo. Het is Edgertons regiedebuut en hij brengt het er niet onaardig vanaf. Van in het begin voel je dat er gevaar dreigt en Edgerton laat dit een tijdje onder de oppervlakte borrelen omdat je er niet precies de vinger op kunt leggen wat er precies aan de hand is met Gordo.

    De spanning neemt geleidelijk toe en er vallen regelmatig een paar lijken uit de kast. Zo blijkt Simon in het verleden niet de aardige man te zijn zoals hij aanvankelijk overkomt. Als kijker sta je ongeveer in de schoenen van Robyn, samen met haar ontdekt je geleidelijk wat er speelt tussen Simon en Gordo.

    Simon wordt gespeeld Jason Bateman, een prima keuze voor deze rol. Bateman is vooral bekend van zijn meer komische rollen en heeft een onschuldig voorkomen, maar kan ook de scherpe kantjes van Simon aan de kijker overbrengen. De transformatie van het personage wordt door Bateman goed gespeeld. Rebecca Hall is Robyn, een rol die vooral dient als speurneus en gids voor de kijker. Haar rol is iets minder sterk uitgewerkt dan die van de mannelijke hoofdpersonages maar Hall weet er toch nog iets van te maken.

    the_gift_2015_blu-ray_pic01.jpgthe_gift_2015_blu-ray_pic02.jpgthe_gift_2015_blu-ray_pic03.jpg

    En regisseur Edgerton speelt zoals gezegd Gordon Mosely. Edgerton balanceert met zijn vertolking voortdurend op de dunne lijn die zijn personage hetzij meelijwekkend hetzij creepy maakt. In sommige scènes wil je het liefst zo snel mogelijk de deur voor Gordo’s neus dichtgooien omdat je voelt dat hij gevaarlijk is, in andere scènes lijkt Gordo alleen maar een beetje wereldvreemd en vooral heel erg eenzaam. Knap hoe Edgerton lang die dualiteit kan vasthouden.

    Het mysterie rond Gordo wordt langzaam opgebouwd en het psychologische spel tussen de twee oude klasgenoten zet de kijker meermaals op het verkeerde been. De uiteindelijke ontknoping is onverwacht maar wel volledig in lijn met de rest van de film. Het einde kan overigens op verschillende manieren geïnterpreteerd worden zodat je na het bekijken van The Gift de film nog even kan laten bezinken.

    Kortom, The Gift is een goedvertolkte, vrij spannende psychologische thriller die vooral Joel Edgerton in de kijker zet als multi-talent. De DVD en Blu-ray zijn inmiddels verkrijgbaar, daarop staan helaas geen extra’s wat wel jammer is want hoe vaak is de regisseur, scenarist, producent en hoofdrolspeler een en dezelfde persoon? Daar had vast een boeiende audiocommentaar in gezeten.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 16 juli 2016

     

    *** The Gift trailer ***

    Categories: Review 1 comment