21/05/2015

Good People (2014) **½ Blu-ray recensie

Natuurlijk weten we allemaal dat geld niet gelukkig maakt, maar het is toch wel bijzonder handig als je het kan uitgeven. Handig voor een goede film is dan weer een goed en geloofwaardig scenario en dat is wat Good People (2014) vooral mist. Deze film heeft een interessante cast en begint veelbelovend, maar verzandt al snel in clichés en ongeloofwaardigheid. Waarom denken filmmakers tegenwoordig zo vaak dat het publiek bestaat uit achterlijke debielen die niet zelfstandig kunnen nadenken?

good_people_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Het Amerikaanse koppel Anna (Kate Hudson) en Tom Wright (James Franco) heeft een statig herenhuis geërfd in Londen. Terwijl Tom de villa verbouwt en bewoonbaar maakt, huurt het stel een vervallen huis in Shepherds Bush. Anna weet echter niet dat Tom al veel meer centen heeft uitgegeven aan de renovatie van hun droomhuis dan hij durft te zeggen. En het koppel heeft het al zo moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen.

Daarom verhuren ze sinds een paar maanden hun kelder aan de asociale Ben (Francis Magee). Wanneer deze op een dag zijn televisie te luid zet, gebruiken Tom en Anna hun sleutel om in zijn appartement te komen. Daar treffen ze niet alleen het lijk van Ben aan, maar ook een tas met daarin 220.000 Britse pond. Ze besluiten het geld te houden en het mondjesmaat uit te geven zodat dit geen argwaan wekt. Maar natuurlijk wil Khan (Omar Sy), de eigenaar van het, zo blijkt, drugsgeld, zijn centen terug en ook de politie krijgt reuk van de uitgaven van de Wrights.

Zoals gezegd is Good People geen film die het moet hebben van zijn geloofwaardigheid. Tom heeft het huis geërfd van zijn tante, maar waarom de twee besluiten om te verhuizen naar Londen in plaats van het huis te verkopen, wordt niet uitgelegd. De twee hebben ook geen werk in Groot-Brittannië. Tom laat wel vallen dat hij een masterdiploma heeft, maar verdient de kost met hier en daar wat schilderklusjes. Anna hoopt dat hij daarmee genoeg verdient om een dure ivf-behandeling te financieren.

good_people_2014_blu-ray_pic01.jpggood_people_2014_blu-ray_pic02.jpggood_people_2014_blu-ray_pic03.jpg

Op zich wens je het koppel wel financiële ademruimte en de twee lijken ook wel sympathiek genoeg om een beter leven te verdienen. Maar toch hadden beide hoofdpersonages een beetje dieper uitgewerkt kunnen worden en wat meer achtergrond kunnen krijgen. Kelly Masterson baseerde haar scenario op een boek van Marcus Sakey, maar kan de personages te weinig tot leven wekken.

De vondst van de tas vol geld levert alvast een interessant moreel dilemma op: de tas houden of de politie waarschuwen? Hier lag dé kans om personages van vlees en bloed te creëren maar deze morele kwestie wordt heel snel van tafel geveegd. Tom is onmiddellijk voorstander om het geld te houden, Anna pruttelt een beetje tegen maar gaat uiteindelijk toch vrij snel overstag.

Het loopt helemaal mis met de geloofwaardigheid van Good People wanneer Anna en Tom besluiten de tas te houden en vrijwel onmiddellijk de eigenaars en de politie hen op het spoor komen. Dat een doodgewoon koppel na één waarschuwing van een gevaarlijke drugsbaas nog steeds besluit niet naar de politie te gaan, doet de wenkbrauwen al fronsen. Maar dat de twee in een ware Home Alone-achtige eindscènes ook nog eens de talenten van MacGyver en Rambo bezitten is volstrekt ongeloofwaardig en deze scènes passen ook niet bij de eerder rustig kabbelende rest van de film.

good_people_2014_blu-ray_pic04.jpggood_people_2014_blu-ray_pic05.jpggood_people_2014_blu-ray_pic06.jpg

De Deense regisseur Henrik Ruben Genz draaide in zijn thuisland afleveringen van “The Bridge" en “The Killing", en ook in Good People weet hij aanvankelijk een beklemmende sfeer in een troosteloos deel van Londen op te roepen. Maar Genz weet niet voldoende vaart in de film te stoppen om er een boeiende en spannende actiefilm van te maken. En hij kan zijn acteurs ook niet optillen naar een hoger niveau.

James Franco en Kate Hudson spelen te veel op de automatische piloot, en hoewel het altijd een plezier is om naar Tom Wilkinson te kijken, is zijn personage van politieman met een persoonlijke vendetta tegen drugsbaronnen, perfect inwisselbaar met eender welke andere politieman met karakterkop. Enkel Sam Spruell kan als de sadistische gangster Jack Witkowski zijn personage wat leven inblazen.

Geld maakt niet gelukkig wil Good People ons leren. Wat ik vooral onthouden heb is dat goede mensen nog geen goede film maken. De extraloze Blu ray van Good People ligt inmiddels in de winkelrekken.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 22 mei 2015

 

*** Good People trailer ***

20/05/2015

Unbroken (2014) *** Blu-ray recensie

Ze is niet alleen een talentvol en veelzijdig actrice, maar tevens een oogverblindende schoonheid en ze ontpopt zich nu ook nog eens tot een veelbelovend regisseuse. Ook al was haar debuutfilm In the Land of Blood and Honey (2011) - over de gruwelen tussen de verschillende bevolkingsgroepen tijdens de Bosnische Oorlog - niet meteen een schot in de roos. Ook dit prestigieus oorlogsdrama Unbroken (2014) zit vol goede bedoelingen, maar Jolie is nog zoekend naar een eigen vertelstijl en steunt wat op de beeldvoering van haar voorgangers.

unbroken_2014_picture.jpg

Korte inhoud: Het waargebeurde verhaal over Louis Zamperini (Jack O'Connell), een hardloper tijdens de Spelen van 1936, wiens vliegtuig neerstort op zee tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zamperini en twee bemanningsleden dreven 47 dagen en 2000 mijl op zee, totdat ze werden opgevist door de vijand en naar een Japans strafkamp gestuurd. Van jongs af heeft Louis zich door het leven geworsteld als een strijdlustig iemand, en deze wil wordt heftig op de proef gesteld wanneer de Japanners te horen krijgen dat er een Olympische kampioen in het kamp aanwezig is.

De trailer van de film vertelde al zo goed als de gehele plot en ik koesterde toch even de hoop dat Angelina zou uitpakken met een diepgaande karakterstudie van Zamperini om dit verhaal echt tot leven te laten komen, maar dat kwam er hoegenaamd niet. Die andere actrice die achter de camera kroop voor W.E. (2011) had ook een visueel indrukwekkende prent, maar het verhaal was uiteindelijk een aaneenschakeling van pompeuze beeldjes zonder veel inhoud. Angelina is wel een beter actrice dan Madonna, en ook haar films getuigen van een meer intelligente aanpak, maar ze blijven toch wel in elkaars buurt.

De grootste zwakte van In the Land of Blood and Honey was het script, en een zwak script kon bij deze film geen excuus meer zijn, want de film werd zowaar geschreven door de Coen Brothers, Joel Coen en Ethan Coen. Het is tevens ook gebaseerd op de bestseller van Laura Hillenbrand en twee ervaren scenaristen, William Nicholson (Gladiator, First Knight) en Richard LaGravenese (The Horse Whisperer, The Fisher King), hebben er ook aan geschreven. De Coen Brother hebben wel de laatste hand gelegd aan het script nadat Jolie aan boord kwam.

unbroken_2014_pic01.jpgunbroken_2014_pic02.jpgunbroken_2014_pic03.jpg
unbroken_2014_pic04.jpgunbroken_2014_pic05.jpgunbroken_2014_pic06.jpg

Universal Pictures heeft 65 miljoen dollar in het project gepompt. Legendary Pictures heeft samen met Jolie Pas - het productiehuis van Angelina - de productie op zich genomen, met opnames in Australië en een casting van nieuwe gezichten. Een paar maanden geleden hebben we hier nog de Blu-ray besproken van The Railway Man (2014), ook al een waar gebeurd verhaal over een heldhaftige man die een Japans strafkamp in de 2de W.O. heeft overleefd. Deze film is toch iets ambitieuzer en nu en dan pakt het wel uit met dramatisch intense momenten. Unbroken werd uitgebracht in december om zo in pole-positie te komen voor de Oscars, en deze prent werd ook genomineerd voor maar liefst drie beeldjes - twee voor geluid (mix en montage) en één voor de prachtige fotografie van Roger Deakins. Helaas ging ze allen met lege handen naar huis.

Vanaf 20 mei 2015 is de DVD en Blu-ray van Unbroken beschikbaar met een blik achter de schermen, deleted scenes en een docu over de echte Louis Zamperini. Spijtig genoeg hebben we geen audio-commentaar van Angelina Jolie gevonden. De actrice/regisseuse kwam in aanmerking voor de verfilming van een comic-adaptatie, maar dit is nog niet bevestigd. Maar Jolie gaat blijven filmen, en haar eerstvolgende project is het drama By the Sea (2015) die zich afspeelt in het Frankrijk van de jaren '70, en ja, deze keer speelt ze ook in haar eigen film aan de zij van haar man Brad Pitt en de Franse actrice Mélanie Laurent. En nadien gaat ze opnieuw de geëngageerde toer op met Africa, over de illegale ivoor-jacht en de bedreiging van de olifant.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 20 mei 2015

 

*** Unbroken trailer ***

19/05/2015

Revenge of the Green Dragons (2014) *** Blu-ray recensie

Hoe kon het ook anders. Revenge of the Green Dragons (2014) van Andrew Loo en Wai-Keung Lau hebben de hulp gekregen van uitvoerend producent Martin Scorsese probeert vooral de naam van deze laatste te gebruiken, maar heeft verder niets gemeen met hetgeen Martin Scorsese zelf aflevert als regisseur. De film telt maar liefst 18 producers, waaronder 8 uitvoerende.

revenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray.jpg

Korte Inhoud: Steven (Kevin Wu) en Sonny (Justin Chon) werden door mensensmokkelaars illegaal de VS binnen gebracht. Ze groeien op en worden geterroriseerd door de Green Dragons, een bende crapuleuze pubers die niets anders doet dan kleine kinderen martelen. Steven en Sonny worden ingelijfd en groeien in de bende op tot meedogenloze moordenaars. Paul Wong (Harry Shum Jr.) de charismatische leider van de bende is de enige, die samen met de leidster van de mensensmokkel maffia-allures heeft en hersenen lijkt te hebben. Wanneer er liefde in het spel komt begint Sonny zich steeds meer af te keren van de bende en wil hij de bende die hem gemaakt heeft tot wat hij is vernietigen.

En daarmee is bijna alles gezegd. Het is een actiefilm gebaseerd op waargebeurde feiten. Het schetst aan de hand van het jonge leven van twee door de bende opgeslokte jongeren de wijze van werken en wreedheid van een van de meest gevreesde Chinese bendes in New York: The Green Dragons. Deze Green Dragons bestaan uit niet meer niet minder dan crapuul dat strijdt tegen de rivaliserende bendes. Buiten het oog van de politie omdat die geen belang hecht aan die Aziaten.... In die tijd besteedde de politie wel aandacht aan de Italiaanse maffia.

Lijkt wel de plot voor een soort payback-film, maar Dit is het niet. Sonny gaat niet één voor één achter de bendeleden aan om ze af te knallen. Daarvoor ontbreekt het hem aan 'skills'. Hij neemt op een andere manier wraak. Hij blijkt uiteindelijk maar een gewone jongen in een context die hij zelf nooit wilde en waar hij niet uit kan geraken. De film neemt 2/3 van zijn tijd in beslag voor de expositie van het bendeleven. Niet meteen spannend, maar daarom niet minder saai.

revenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray_pic01.jpgrevenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray_pic02.jpgrevenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray_pic03.jpg

De liefdeshistorie is ook maar flauwtjes uitgewerkt, maar het kantelmoment waarmee Sonny zich uiteindelijk afkeert van de bende is gelukkig iets meer bevattelijk. Het verhaal neemt af en toe wat wendingen of probeert te verrassen, maar dat komt eerder over als vergezocht. Een genie als Scorsese zou er wel mee weggekomen zijn. Eén van zijn acteurs, Ray Liotta, moest er in ieder geval de schijn hoog houden dat dit duidelijk een Amerikaanse / Hong Kong productie was. Anyway, om even de hersenen op nul te zetten, is dit wel geschikt.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 19 mei 2015

 

*** Revenge of the Green Dragons trailer ***

18/05/2015

The Heavy Water War (2015) een nieuwe Scandinavische topserie

Meer dan één op vier Noren zat op 4 januari 2015 aan het scherm gekluisterd toen de eerste aflevering van "The Heavy Water War" (2015) op de Noorse openbare omroep NRK werd uitgezonden. Nog voor de reeks op antenne ging werd ze ook al verkocht aan vijftien landen. Nu zijn Scandinavische series momenteel zeer hip, maar het zijn toch sterke adelbrieven die deze reeks kan voorleggen. En terecht, want "The Heavy Water War" is opnieuw een heel sterke Scandinavische serie over een minder bekende episode uit de Tweede Wereldoorlog.

the_heavy_water_war_2015_poster.jpg

Korte inhoud: "The Heavy Water War" (of "Kampen om Tungtvannet" zoals de reeks in het Noors heet) gaat over één van de belangrijkste sabotagemissies uit de Tweede Wereldoorlog. De kunstmestfabriek Norsk Hydro in het dorpje Rjukan produceert aan het begin van de oorlog als enige 'zwaar water', ofwel water verrijkt met deuterium. Dit wekt de interesse van de nazi's aangezien dit water noodzakelijk is voor het bouwen van een kernreactor. De Duitse troepen haasten zich naar Noorwegen om de volledige stock zwaar water op te kopen en de productie op te drijven. Aanvankelijk weten de geallieerden niet waarvan de plotse Duitse interesse voor de afgelegen Noorse fabriek komt, maar aangezien ook zij achter de coulissen werken aan een nucleair wapen, worden de Duitse bedoelingen al snel duidelijk. De Duitse plannen moeten het koste wat het kost verijdeld worden want wie het eerste een atoomwapen kan ontwikkelen, neemt een grote optie op het winnen van de oorlog.

Samen met de Noorse professor Leif Trondstad (Espen Klouman Høiner), die zelf in de Hydrofabriek heeft gewerkt, stellen de Britten onder leiding van Julie Smith (Anne Friel) een team jonge Noren samen die de fabricatie van zwaar water zullen moeten saboteren. Ze zullen gedropt worden in het besneeuwde Noorwegen met barre weersomstandigheden die hun plan extra zullen bemoeilijken. Bovendien ligt de fabriek hoog in de bergen en is de enige toegangsweg een brug die natuurlijk zwaar bewaakt wordt door de nazi’s.

Aan de andere kant volgen we de Duitse professor Werner Heisenberg (Christoph Bach) die in 1933 de Nobelprijs voor natuurkunde krijgt en daarvoor wordt gefeliciteerd door zijn Deense collega-wetenschapper Niels Bohr (Søren Pilmark). In zijn thuisland wordt Heisenberg echter opgepakt door de nazi's die hem beschuldigen van homoseksualiteit. Heisenberg wordt naar het front gestuurd maar wordt op het nippertje gered door bevelen van hogerhand. Hij krijgt de opdracht om een kernwapen te ontwikkelen.

"The Heavy Water War" belicht een aspect van de Tweede Wereldoorlog dat in onze contreien minder bekend is. Niet verwonderlijk als er in je eigen land zelf heel hard werd gevochten dat in de geschiedenislessen op school de strijd in landen als Noorwegen iets minder aan bod komt. Maar gelukkig worden er uitstekende documentaires, films en series gemaakt die ook deze aspecten van de geschiedenis belichten en onder de aandacht brengen.

De serie heeft veel aandacht voor de morele dilemma's waarmee de hoofdpersonages worstelen. Dit wordt treffend getoond in een confrontatie tussen Heisenberg en Bohr waarin Bohr Heisenberg waarschuwt dat deze laatste met zijn onderzoek wel zeer belangrijke wetenschappelijke ontdekkingen doet, maar tegen welke prijs? Is het als wetenschapper moreel verantwoord om verder te gaan met je onderzoek als je kan vermoeden dat het resultaat kan ingezet worden om miljoenen mensen te vermoorden? Of ook, mag je als fabrieksdirecteur samenwerken met de nazi’s? De acties van de fabriek zijn in Noorwegen trouwens nog jarenlang het onderwerp geweest van controverse.

the_heavy_water_war_2015_tv-series_pic01.jpgthe_heavy_water_war_2015_tv-series_pic02.jpgthe_heavy_water_war_2015_tv-series_pic03.jpg

Het zijn belangrijke ethische en morele vragen waarmee de hoofdpersonages worstelen. Wat deze serie ook zo sterk maakt, is dat alle acties worden belicht vanuit verschillende standpunten. Zowel de Duitse kant als de kant van de geallieerden komt aan bod, maar we volgen ook de kant van de saboteurs en die van de directie van de fabriek. De standpunten wisselen voortdurend en dat geeft de serie extra vaart.

Achter de camera staat de ervaren Noorse (televisie-)regisseur Per-Olav Sørensen die de regietouwtjes stevig in handen houdt. Het tempo van de serie verslapt nergens en actie- en dialoogscènes worden keurig afgewisseld. Ook de cast – een mix van Duitse, Noorse, Deense en Britse acteurs – kwijt zich uitstekend van hun taak en tilt de reeks naar een nog hoger niveau.

Tot slot, heerlijk om te horen hoe de Duitsers ook effectief Duits spreken en de Noren Noors in plaats van Engels met Duitse en Noorse accenten. Daarnaast komen ook de prachtige Noorse landschappen veelvuldig in beeld. De Noorse regio Telemark hoopt alvast extra toeristen aan te trekken door het succes van de serie. Scandinaven kunnen uitstekende televisie maken, laat daar geen twijfel over bestaan. Met "The Heavy Water War", een reeks over een vergeten onderwerp uit de Tweede Wereldoorlog, voegen ze opnieuw een parel toe aan het nu al indrukwekkende lijstje series uit het hoge noorden. Een must see.

De Blu-ray met daarop alle zes aflevering van 45 minuten ligt inmiddels in de winkel. Helaas daarop geen extra's. Binnenkort zit er tevens een Amerikaanse verfilming aan te komen van het boek van Jo Nesbø. The Snowman (201?) zal geregisseerd worden door de Zweedse regisseur Tomas Alfredson, die we nog kennen van Tinker Tailor Soldier Spy (2011).

rating

Beoordeling: 4 / 5
Recensie door op 18 mei 2015

 

*** The Heavy Water War trailer ***

17/05/2015

Horrible Bosses 2 (2015) **½ Blu-ray recensie

Vorige week heeft Warner Bros de Blu-ray van de R-rated komedie Horrible Bosses 2 (2014) uitgebracht. De bedoeling van de filmmakers was om even stout te zijn als Horrible Bosses (2011). En dat is in principe wel gelukt, maar het schijnbaar amusement die de acteurs hebben beleefd bij het draaien van deze sequel, sloeg niet meteen over tot bij de kijker.

horrible_bosses_2_2014_poster.jpg

Er is wel een regisseurswissel gebeurd, en dat is misschien wel de oorzaak van de wat troosteloze en getelefoneerde grappen. Seth Gordon, die toch wel een behoorlijk slechte beurt maakte met Identity Thief (2013), werd vervangen door Sean Anders, die eigenlijk niet veel beter deed met zijn oerslechte That's My Boy (2012). En ook al kreeg hij hier een behoolijk filmbudget en een pak A-List acteurs, bakt hij er uiteindelijk niet zo heel veel van.

Korte inhoud: Nick (Jason Bateman), Dale (Charlie Day) en Kurt (Jason Sudeikis) besluiten samen een eigen bedrijf te beginnen zodat ze hun eigen baas kunnen zijn. Een geniepige investeerder (Christoph Waltz) heeft echter andere plannen met hun veelbelovende bedrijf, plannen waarbij Nick, Dale en Kurt helaas niet bij horen, en voordat ze nog maar één cent hebben verdiend staan ze alweer op straat. De wanhoop nabij, besluiten de drie bijna-entrepreneurs om Rex (Chris Pine), de investeerders' zoon, te ontvoeren en hem te gijzelen totdat ze de macht over hun eigen bedrijf weer terug hebben.

Uiteraard is er opnieuw een plaats voor Jennifer Aniston (pics) en Kevin Spacey in een ietsiepietsie bijrolletje van geen enkel belang, maar geen Colin Farrell deze keer. Hij was blijkbaar de enige die het script had gelezen. Jamie Foxx keert ook terug voor een onnozel cameo-rolletje. De 'bosses' zijn deze keer niet Aniston en Spacey maar wel Bateman, Day en Sudeikis die deze keer hun eigen bedrijfje hebben opgericht. Het script is ook afkomstig van Sean Anders die eerder het niet zo grappige We're the Millers (2013) schreef.

Het script is zo lui dat het zelfs niet meer te maken heeft met "horrible bosses". Het is een mengelmoes geworden van slecht gefilmde achtervolgingen, achterlijke scènes en komedie-dialogen die snel op elkaar worden afgevuurd, maar spijtig genoeg allemaal hun target missen. De tussenkomst van Chris Pine was veelbelovend. Die scène waarin Chris Pine in de 'captain seat' wil zitten is wel grappig, maar ze zijn mijlenver verwijderd van de The Hangover films. Chris Pine zie ik liever in een komediefilm dan in een actie-thriller zoals Jack Ryan: Shadow Recruit (2014), maar hier speelt hij wel wat onder zijn niveau. Hetzelfde kan gezegd worden van Christoph Waltz, die dringend moet stoppen met dergelijke typecasting rollen.

horrible_bosses_2_2014_blu-ray_pic01.jpghorrible_bosses_2_2014_blu-ray_pic02.jpghorrible_bosses_2_2014_blu-ray_pic03.jpg

Op de Blu-ray van Horrible Bosses 2 staat niet alleen de uncut versie met 8 minuten extra beeldmateriaal (Neen, die 8 minuten stellen niks voor), maar tevens ook nog heel wat extra beeldmateriaal rond de film. Geen audiocommentaar. Logisch, want de regisseur had al niet veel te vertellen met zijn film. De eerste film had een aantal geslaagde grappen, maar deze sequel voelt aan als microgolfoven-verwarmde nonsens die ze niet hebben gebruikt in de eerste film.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 2 mei 2015

***Related Post***
12/01/2014: We're the Millers Blu-ray review
11/03/2012: Horrible Bosses Blu-ray review
05/01/2012: Horrible Bosses 2 in de maak
16/05/2011: Jennifer Aniston als foute tandarts

 

*** Horrible Bosses 2 trailer ***

16/05/2015

Jessabelle (2014) ** Blu-ray recensie

Een goede horrorfilm van tijd tot tijd gaat er bij mij altijd wel in. Helaas valt het genre nogal eens ten prooi aan echte bagger en uitmelkerij. Gelukkig verschijnt er af en toe toch nog een originele prent die kan verrassen. Zo hadden we de afgelopen jaren – om er maar twee te noemen – bijvoorbeeld The Conjuring (2013) of The Cabin in the Woods (2012) die een originele draai aan het concept horrorfilm gaven. Het was dus met hoopvolle verwachtingen dat ik Jessabelle (2014) in de Blu-ray-speler stak, maar na 90 minuten toch moest concluderen dat dit een zoveelste doorsneehorrorprent is.

jessabelle_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Jessie Laurent (Sarah Snook) en haar vriend Mark (Brian Hallisay) staan op het punt om te gaan samenwonen wanneer ze een verschrikkelijk verkeersongeval krijgen. Mark laat daarbij het leven en Jessie verliest haar ongeboren baby en belandt in een rolstoel. Omdat ze verder op niemand kan rekenen, trekt ze om te herstellen in bij haar vervreemde vader Leon (David Andrews) die in Louisiana woont. Na de dood van haar moeder Kate (Joelle Carter) – ze stierf aan kanker vlak na Jessies geboorte – is het contact met haar aan alcohol verslaafde vader helemaal verwaterd.

Leon duwt Jessie in de oude kamer van haar moeder en het duurt niet lang of Jessie vindt onder het bed een doos met oude videobanden. Op de films is haar moeder te zien die haar waarschuwt voor een gevaarlijke geest die zich in het huis zou schuilhouden. Aanvankelijk is Jessie gewoon blij om haar moeder eindelijk op levende beelden te zien, maar het wordt al snel duidelijk dat er in het huis vanalles niet pluis is. Gelukkig duikt plots oude schoolvriend Preston (Mark Webber) op die samen met Jessie op zoek gaat naar de boze entiteit in het huis.

Tot zover de korte inhoud die nog wel het beste doet vermoeden. Toch zou bij het lezen van de naam van de regisseur al een oranje verkeerslicht in je hoofd moeten gaan branden. Kevin Greutert regisseerde namelijk voordien Saw VI en Saw 7, geen films die uitblonken in originaliteit. Daarvoor werkte hij voornamelijk als editor, o.a. van de andere vijf delen in de reeks rond Jigsaw. In tegenstelling tot de Saw-franchise draait het in Jessabelle meer om de sfeer dan om de portie bloed en ingewanden. Greutert weet wel enkele sfeervolle scènes met schrikeffect te filmen, maar vooral het scenario van Robert Ben Garant is te zwak om van deze film een hoogvlieger te maken.

In het scenario van Jessabelle zitten immers een paar serieuze plotgaten waar je beter niet al te veel over nadenkt. Zo is het vreemd dat een vlotte vrouw als Jessie die een leuke relatie heeft met haar vriend niemand anders heeft om haar na haar ongeluk op te vangen dan haar vader die ze al jaren niet meer heeft gezien. Of zo is de deur van de kamer van de moeder van Jessie in het huis verstopt achter een kast maar wanneer Leon de kast verschuift is de kamer onmiddellijk bewoonbaar. Hoezo spinnenwebben?

Dat kan je allemaal nog afdoen als detailkritiek want inderdaad wie let er op zulke dingen in een spannende en boeiende film? Niemand uiteraard, maar het punt is dat de spanningsboog van Jessabelle dermate op en neer gaat dat je je in de dalmomenten zodanig verveelt dat je op dergelijke details begint te letten. Clichés kijken we in horrorfilms wel eens meer door de vingers, maar je moet de aandacht van de kijker wel weten vast te houden en daar gaat Jessabelle een paar keer de mist in. En een Carrie-moment aan het einde van de film is te weinig om dat te verdoezelen.

jessabelle_2014_blu-ray_pic01.jpgjessabelle_2014_blu-ray_pic02.jpgjessabelle_2014_blu-ray_pic03.jpg

Gelukkig weet Sarah Snook Jessie op een sympathieke manier neer te zetten zodat je met haar penibele situatie te doen hebt. Je kan je zeker inbeelden dat door het ontdekken van de videobanden Jessie haar moeder beter wil leren kennen, ook al lijkt haar moeder op de beelden een spirituele freak die haar waarschuwt voor duistere krachten. En dat Preston al heel lang een oogje heeft op Jessie is zeer duidelijk, maar het personage brengt wel meer menselijkheid in het verhaal. Verder zien we in de cast nog David Andrews als Jessie vader en Joelle Carter als Jessies moeder Kate. Acteurs met een lange, maar vooralsnog nog vrij onopvallende staat van dienst.

Decor van Jessabelle is de omgeving van Louisiana, met zijn moerassen en rivieren een uitstekende locatie voor een horrorfilm. Hoewel het huis van vader Leon omgeven is door een bos en een meer hadden de makers veel meer kunnen doen met de locatie. Ook met het gegeven dat Jessie in een rolstoel zit en dus letterlijk niet kan weglopen voor de boze geesten, is veel te weinig gedaan. Dat is jammer en had een originele toets aan de film kunnen geven.

Daardoor blijft Jessabelle grotendeels een ongeïnspireerde film die er allerlei bovennatuurlijke elementen bij sleurt (Tarotkaarten, voodoo, spirituele krachten…) maar blijft steken in een slecht uitgewerkt scenario met af en toe een schrikeffect. Alleen voor de echte fans van het genre, voor beginnende of occasionele horrorfans zijn er veel betere films te vinden. Jessabelle voegt immers zeer weinig toe aan het horrorgenre.

De blu-ray van Jessabelle ligt inmiddels in de winkels.

rating

Beoordeling: 2 / 5
Recensie door op 16 mei 2015

***Related Post***
24/08/2014: Naast Annabelle is er ook de horrorprent Jessabelle

 

*** Jessabelle trailer ***

13/05/2015

A Swedish Love Story (1970) *** DVD recensie

Toen ik A Swedish Love Story (1970) van Roy Andersson zag liggen, stond ik er niet bij stil dat deze prent effectief al 45 jaar oud is en niet gewoon een 'retro'film blijkt te zijn. Ik vond al dat het decor een heel hoog budget moest hebben gehad want alles klopte aan de "70ties sfeer". Maar deze film is nu pas uitgekomen op DVD met Nederlandse ondertitels.

a_swedish_love_story_2014_dvd.jpg

Meteen valt ook mijn droom in diggelen om de ravissante actrice Ann-Sofie Kylin bezig te zien wanneer ze meerderjarig zou zijn, ondertussen is ze verdikke bijna de leeftijd van mijn moeder. Ik zal dus in het verleden moeten graven.

Korte inhoud: We hebben twee families, elk met hun problemen. De ouders van de 15-jarige Pär (Rolf Sohlman) zijn gewone mensen, automechaniekers, niets bijzonders aan. Pär helpt hen in de garage en rijdt met zijn vrienden rond op zijn motorfiets. Annika (Ann-Sofie Kylin) is de jonge dochter van een middenklasse gezien dat bij de hogere klasse wil behoren. Dit leidt tot een enorm gefrustreerde vader en als even labiele moeder. Wanneer de jongeren elkaar toevallig ontmoeten, voelen ze zich enorm aangetrokken tot mekaar. Maar er is het klassenverschil dat een beetje de parten speelt. Ze laten dat niet aan hun hart komen en zoeken toch toenadering en beleven de zomer van hun leven.

Dit is een wel heel bijzondere film. Niet alleen omwille van de leeftijd, maar het is precies zo'n typische filmfestival prent. Traag, over gewone mensen in het gewone leven, waar we allen zo van houden als we heden ten dage naar de tv kijken, mensen die niets te vertellen hebben maar toch blijven we kijken al is het maar om te zien dat ze zijn zoals ons. Dit liefdesverhaal wordt ook perfect gedoseerd. Het is een prille liefde tussen jonge tieners. Verwacht dus geen stomende scènes, maar de intimiteit tussen de twee hoofdrolspelers moet er zeker niet voor onder doen. Ik vind hen bij momenten een beetje een Grease (1978), John Travolta en Olivia Newton-John in kinderversie. verder heeft de film inhoudelijk niets te maken met Grease uiteraard.

En meer is het ook niet. De film is geen drama, geen plot, groeit niet, evolueert niet. Ik zeg het; zet een camera op je buurman en je ziet hetzelfde. Het 'Iedereen Beroemd'- gehalte druipt ervan af, maar dan vanuit voyeuristisch oogpunt zonder dat de personages zich in de kijker willen werken met idiote uitspraken. Nee we volgen twee tieners die hun intieme liefde beleven tegen de achtergrond van hun kleinburgerlijke oersaaie bekrompen ruziënde ouders.

a_swedish_love_story_2014_dvd_pic01.jpga_swedish_love_story_2014_dvd_pic02.jpg

Het heeft een traag tempo, maar die 70'ties sfeer zit er goed in (en dus blijkbaar gewoon echt) de retro-filmkleuren (toen actueel) en Ann-Sofie Kylin die de camera aantrekt, plakt op het beeld en je betovert! Extreem goed gecast meisje indertijd. En dat deze film eigenlijk nergens over ging, dat heeft me helemaal niet gestoord. En na 45 jaar staat deze film er nog steeds, tijdloos, want prille tienerliefdes zijn van alle tijden.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 13 mei 2015

 

*** A Swedish Love Story trailer ***

12/05/2015

Brabançonne (2014) Blu-ray recensie ****

Om mijn zinnen te verzetten, kijk ik tussen al het werken door een boel films. Ik ben al jaren fan van de nieuwe Vlaamse film. Met nieuwsgierigheid legde ik dan ook Brabançonne (2014) van van Vincent Bal (Man van Staal, The ZigZag Kid) in mijn blu-rayspeler. Een verrassend kleine uiterst aangename muzikale film. Het verhaal werd geschreven door Vincent en Pierre De Clercq (Verlengd Weekend, Hasta La Vista).

brabanconne_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Het Vlaamse harmonieorkest Sint-Cécilia uit Staaikerke is genomineerd voor de finale van een Europese wedstrijd voor de beste harmonie. Samen met hun Waalse evenknie 'En -Avant' mogen ze de eer gaan verdedigen op dat concours. Helaas begeeft hun solist het op het podium en probeert Elke (Amaryllis Uitterlinden), de dochter van de dirigent de solist Hugues (Arthur Dupont) van 'En-Avant' af te snoepen. Letterlijk en figuurlijk of wat had je gedacht?

De laatste jaren hadden we een boel Vlaamse films die de Amerikaanse thrillers achter na gingen zoals Het Vonnis (2013) of De Behandeling (2014), daarnaast waren er de films die de luchtigheid bleven behouden en 'Vlaams' bleven, over gewone mensen in hun gewone doen. Bepaalde komedies zoals Allez, Eddy (2012), Groenten uit Balen (2011), Noordzee, Texas (2011), Los Flamencos (2013) bijvoorbeeld slaagden erin om een gezellige sfeer te scheppen, niet te moeilijk te zijn en puur entertainment te brengen. De een al met iets meer diepgang dan de andere.

Zo ook Brabançonne, dat af en toe een echte Belgenmop wordt, maar dan positief bedoeld en herkenbaar is voor iedereen die ooit in een harmonie gespeeld heeft, hoogstwaarschijnlijk ook "Sint-Cécilia genoemd. Ik herinner me alvast mijn tienerjaren toen heel mijn familie (en bij uitbreiding het hele dorp) betrokken was bij de harmonie. Sint-Cécilia dat waren de concurrenten die we op concours moesten vrezen.

Kijk, soms mag een verhaal wel een beetje voorspelbaar zijn, als het maar goed gebracht wordt en de verwachtingen worden ingelost. Brabançconne doet dit op alle vlak. In het begin is het wat wennen aan de muzikale dialogen, maar naar mate de film vordert, is dit echt een meerwaarde. Mijn vooroordelen tegen Amaryllis Uytterlinden (pic) zijn gesmolten als sneeuw voor de zon, haar stem en uitstraling passen perfect bij de mooie muzikale poëtische songs. Ik ben dan ook de enige in die Vlaamsche schlagers uitermate onderschat vind waarschijnlijk. Ze acteert erg goed en haar Waalse tegenspeler Arthur Dupont, ja is een echte Waal, een stuk flamboyanter, paradeert door de film als een Robbie Williams, maakt het hele dorp gek. De wisselwerking tussen hem en haar, werkt is nooit geforceerd en sleept ook de kijker mee.

brabanconne_2014_blu-ray_pic01.jpgbrabanconne_2014_blu-ray_pic02.jpgbrabanconne_2014_blu-ray_pic03.jpg

Het plaatje klopt. De verschillende figuren in een harmonie. Het zoeken van de zondebok die een hapklare brok is, wanneer het slecht gaat. Iemand wordt even snel van zijn voetstuk gehaald als hij op handen wordt gedragen in zo'n groep. De typische sponsor en de naam ervan op de hemdjes in de kraag, who has not been there since Jean-Marie Pfaff? Zelfs indertijd in onze harmonie kreeg dat idee navolging met dezelfde reacties tot gevolg. Het verhaal zit bovendien goed ineen. De spanningen tussen Arthur en zijn harmonie, zijn vertrek en zijn komst bij Sint-Cécilia. Als een paard van Troje of net niet. De verleiding tussen hem en Elke. Elke die schippert tussen allerlei obstakels en personen. Toch verliest de regisseur het Noorden niet en ja, alles komt uiteraard samen in een mooi slot. Brabançonne werd gemaakt door Eyeworks Film en in beeld gezet door Danny Elsen met muziek van Steve Willaert. Het brengt lekker ontspannend en makkelijk verteerbaar entertainment in je huiskamer op DVD en Blu-ray.

rating

Beoordeling: 4 / 5
Recensie door op 12 mei 2015

 

*** Brabançonne trailer ***

11/05/2015

Mad Max: Fury Road (2015) **** recensie

Deze Mad Max: Fury Road (2015) had twee jaar geleden al moeten uitkomen, maar na heel wat reshoot werd de film uitgesteld. De productie had bijvoorbeeld moeten verhuizen van Australië naar Namibië omdat God had besloten de Australische woestijn met regen te besproeien en zo groen te maken. Het resultaat was dat vele fans (en een pak film critics, ons inbegrepen) ongeduldig werden en het ergste vreesden voor deze hedendaagse reboot van een Australische B-film trilogie. Maar het resultaat is verbluffend - en ook al mocht het gerust 20 tot 40 minuten korter - het is een razendsnelle rollercoaster die je nauwelijks de tijd gunt even naar lucht te happen. En als het op luchtig vertier aankomt, heb ik hier alvast meer van genoten dan pakweg de veel duurdere en bij momenten slaapverwekkende Marvel-comic Avengers: Age of Ultron (2015).

mad max fury road poster

Korte inhoud: Fury Road is een verhaal dat zich afspeelt in de verste uithoeken van onze planeet in een verre toekomst. De samenleving is gebroken en de overlevenden hebben zich volledig toegewijd aan hun primaire levensbehoeften. Binnen deze nieuwe post-apocalyptische wereld leven twee rebellen, beiden op de vlucht. Maar al snel zal blijken dat hun enige kans om te overleven in deze chaos, is om elkaar te vertrouwen. Max Rockatansky (Tom Hardy), een man van actie en een man van weinig woorden, die rust zoekt na het verlies van zijn vrouw en kind in de nasleep van de chaos. Furiosa (Charlize Theron), een vrouw die gelooft dat haar verlossing ligt aan de andere kant van de woestijn, waar ze is opgegroeid. Maar tijdens haar ontsnapping uit de Citadel, die onder controle is van de dictator Immortan Joe (Hugh Keays-Byrne), neemt ze zijn 5 jonge vrouwen mee.

De film is één lange chase geworden door een wasteland waarin onze (Mad) Max in het begin gekneveld zit aan de voorgevel van een voertuig, terwijl hij bloed afstaat aan zijn albino chauffeur. Maar op een gegeven moment zijn de rollen omgekeerd en is de 'War Boy' Nux, briljant vertolkt door Nicholas Hoult, zijn handlanger geworden. Wat tevens meteen opvalt is de zoveelste metamorfose van Charlize Theron (pics ), die zowel een bloedmooie heks kan spelen (cf. Snow White and the Huntsman), als een gevaarlijke kort geknipte krijger met geamputeerde hand. Tom Hardy lijkt dan weer geknipt voor de rol als bad ass road warrior en is een waardige vervanger van Mel Gibson, die spijtig genoeg geen cameo-rol heeft gekregen of wou aanvaarden. Gibson (59) moet het tegenwoordig stellen met de zoveelste bejaarden-sequels à la The Expendables 3 (2014) of klote exploitation-film zoals Machete Kills (2013). Nochtans stond hij op het lijstje van Miller, maar na de vele schandalen besloot hij toch maar een nieuw gezicht te casten.

Is de film al even rauw als de originele films? Wel, ja en neen. Laten we niet vergeten dat we hier te maken hebben met een 100 miljoen dollar productie met twee mega-sterren in de hoofdrol en nog wat top-modellen in bijrollen. Daarnaast ziet het er fotografisch wel iets meer afgelikt uit, ook al zijn de visuele effecten verre van de kwaliteit die we gewoon zijn voor dergelijke blockbusters. Maar het maakt deel uit van de charme van deze prent, tezamen met de opgefokte fast-motion camera (iets waar Australische regisseurs gek op zijn, cf. Baz Luhrmann of Kiah Roache-Turner). Mad Max: Fury Road is in principe een 2 uur lange roadmovie waar de regisseur George Miller als zijn inventiviteit etaleert. Laten we overigens niet vergeten dat hij de regisseur is van de oorspronkelijke Mad Max films en eigenlijk aan de wieg staat van heel wat post apocalyptische prenten en zombie-films zoals deze Wyrmwood: Road of the Dead (2014). En het is ook heerlijk om nog eens "echte stunts" te zien in plaats van CGI troep!

En net wanneer je denkt dat het testosteron gehalte uiteen zal spatten valt Max te midden van de woestijn op zijn knieën en ziet hij wat lijkt op een fata morgana. Vijf schaarsgeklede vrouwen staan er te douchen met een waterkraan. Het is er los over, maar tezelfdertijd geniaal. Op een vernuftige manier weet Miller de B-film formules toe te passen in een dure blockbusterfilms. Die vijf vrouwen zijn tevens 5 modellen: Fragile (Courtney Eaton), The Dag (Abbey Lee), Capable (Riley Keough), Toast (Zoë Kravitz) en een hoogzwangere Splendid (Rosie Huntington-Whiteley). Daar waar een Michael Bay vijf truttebellen op hoge hakken had opgevoerd, zien we hier 5 combatieve vrouwen die hun vrouwtje kunnen staan tussen al dat mannengeweld. Meer nog, ze lijken zelfs veel intelligenter dan al die mannen. Het leuke aan het verhaal is dat niet Max maar wel de vrouwen hier de heldinnen zijn. Max wil - althans in het begin - vooral zijn eigen hachje redden, maar gaandeweg krijgt hij respect voor de keuzes van Furiosa en de idealen waarvoor ze vecht.

Anderzijds krijgen de voertuigen ook een belangrijke rol, of wat had je gedacht. De film slaagt er bijzonder wel in om Mad Max naar de 21ste eeuw te loodsen met geniale, gemotoriseerde constructies met stekels, vuurspuwende kanonnen en cirkelzagen. Het is niet alleen een festijn voor het oog maar ook voor het oor. En in elk van die voertuigen zit dan ook een geflipte creatie uit het brein van deze Australische visionair. En uiteraard steekt de film vol van de knipogen naar de eerste films (de Ford Falcon interceptor van Mad Max die door de War Boys uit elkaar wordt gehaald, de rol van Immortan die gespeeld wordt door de acteur die Toecutter speelde in de eerste Mad Max film, ...), maar het is niet zomaar een Mad Max film met meer geld en meer stunts. Miller heeft een echte opera-achtige reboot geschreven, die lange tijd zal blijven nazinderen en waarover nog veel geleuterd zal worden.

mad_max_fury_road_poster05.jpgmad_max_fury_road_poster03.jpgmad_max_fury_road_poster04.jpgmad_max_fury_road_poster02.jpg

Ik ben benieuwd of deze film al even succesvol zal zijn als die andere rollercoaster film, Fast and the Furious, ook al speelt alles zich nu af met post-apocalyptische voertuigen in plaats van glimmende en getunede sportwagens. Het is bijna 30 jaar geleden sinds de laatste Mad Max Beyond Thunderdome (1985). De regisseur is in ieder geval gegroeid in zijn vertelstijl en het kinetische geweld die hij in deze prent heeft gestoken. Hij heeft een perfecte balans gevonden tussen de oorspronkelijke Mad Max prenten en de hedendaagse actiefilms. Het verhaal situeert zich tussen Mad Max (1979) en Mad Max 2: The Road Warrior (1981). Voor de muziek werd gekozen voor Junkie XL, de Nederlandse DJ, die al muziek schreef voor Resident Evil en 21. In de film zit ook een voertuig met een man met een elektronische gitaar, die de gemoederen moet aanwakkeren en de vijand angst aanjagen. Een leuk contrast met de trommelgeroffel van de oprukkende leger van Isengard in The Lord of the Rings: The Two Towers.

mad_max_fury_road_tom_hardy_pic02.jpgmad_max_fury_road_charlize_theron_pic01.jpgmad_max_fury_road_tom_hardy_pic03.jpg
mad_max_fury_road_tom_hardy_pic04.jpgmad_max_fury_road_pic05.jpgmad_max_fury_road_pic06.jpg

Er zijn al heel wat post-apocalyptische films de revue gepasseerd, met slechts een handvol geslaagde resultaten. Dit was voor mij een reboot die indruk maakt, en tot op een zeker niveau zelfs beter zijn dan de oorspronkelijke films, die toch wel wat van hun charisma hebben verloren met de jaren. Hoe dan ook blijft het onversneden cult die je als filmliefhebber gezien moet hebben. Zeker als je weet dat de eerste Mad Max werd gemaakt voor 400'000 dollar (een kleine 1,6 miljoen dollar omgerekend naar onze tijd), en toen zo'n 100 miljoen dollar heeft opgebracht (wat tegenwoordig zou gelijk staan met een recette van 420 miljoen dollar). Benieuwd of de nieuwe Mad Max: Fury Road ook een cultstatus zal krijgen en al even succesvol wordt. De film zal misschien door de ene op handen gedragen worden en door de andere uitgespuwd. Wij behoren in ieder geval tot die eerste categorie. Mad Max: Fury Road draait bij ons vanaf 13 mei 2015. Komt er een Mad Max 2? Ik mag het hopen, maar dat zal afhangen van het succes van deze prent en of hij de +300 miljoen dollar mark zal halen tijdens zijn bioscoop-release. Als f#@king-no-talent-hack-Michael-Bay dat kan, dan zou deze film dat ook meten kunnen. Fingers crossed !

rating

Beoordeling: 4 / 5
Recensie door op 11 mei 2015

***Related Post***
04/06/2012: Tom Hardy en Charlize Theron in Mad Max: Fury Road

 

*** Mad Max: Fury Road trailer ***

A Most Violent Year (2014) ****½ Blu-ray recensie

Een sterke film begint met een sterk scenario. Voeg daar nog een talentvol regisseur aan toe en een ijzersterke cast en je hebt een film die met kop en schouders boven het huidige aanbod uitsteekt. En dat kan zeker gezegd worden van de misdaad-thriller A Most Violent Year (2014) van de geniale cineast J.C. Chandor, die hier zijn derde film aflevert, na All is Lost (2013) en Margin Call (2011), stuk voor stuk films die hij zelf heeft geschreven.

most_violent_year_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: We bevinden ons in New York in 1981. Een jaar met een van de hoogste criminaliteitscijfers uit de geschiedenis van de stad. Gedurende de winter proberen de immigrant Abel Morales (Oscar Isaac) en zijn vrouw Anna (Jessica Chastain), tevens de dochter van een beruchte maffiabaas, hun verwarmingsolie-bedrijf uit te breiden en al het omringende gevaar, waaronder corruptie, te omzeilen met het risico alles te verliezen wat ze hebben opgebouwd. Ze krijgen de hulp van hun advocaat Andrew Walsh (Albert Brooks), maar wanneer een dure investering verloren dreigt te geraken lopen de gemoederen op.

A Most Violent Year is een krachtig, lineair verhaal die een heel a-typisch parcours volgt. Je verwacht een soort Don Corleone aanpak, maar het is een prent die met de voetjes op de grond blijft en zijn personages laat groeien. Chandor had eerder een blik geworpen achter de schermen van een Wall Street investeringsbank, nadien ging hij een soort introspectie maken van een man of leeftijd, nu pakt de regisseur het bedrijfsleven aan, en met name de "KMO", die zich in de begin jaren '80 een plaats moest zien te maken tussen de concurrentie. En de ene onderneming is duidelijk iets meer blootgesteld aan geweld dan de andere. Maar elke bedrijfsleider heeft te maken met risico's van investeringen, leningen, schulden, belastingontduiking en de gevolgen ervan, verlies en uiteraard ook de aanwezigheid werknemers met zijn vakbond. En al deze zaken komen in deze film min of meer aan bod, maar je verliest voor geen seconde het oog op het hoofdpersonage. En het is niet toevallig dat het hoofdpersonage 'Morales' heet, wat deze film heeft alles te maken met moraliteit, en dat in eerste instantie de inherent morele corruptie die samengaat met het kapitalisme.

Het is niet het soort scenario dat ons te slim wil afzijn met allerhande plottwisten, maar gaat over personages die keuzes maken en deze keuzes hebben gevolgen. Ze worden ook om de haverklap getest. Alles steekt goed in mekaar en nooit gaat de film over-the-top en toch zit je op het puntje van je stoel. Iets wat je niet zou verwachten over een zaakvoerder van een brandstof bedrijf. Wanneer de geweerschoten zeldzaam zijn, is dat ene schot des te luider en meer onrustwekkend. Maar het hoofdpersonages heeft niet alleen af te rekenen met hijackings van zijn trucks, maar er hangt tevens een zware rechtszaak over zijn hoofd, ingezet door de district advocaat Lawrence (David Oyelowo). Maar Abel laat zich niet zomaar in de hoek drummen.

most_violent_year_2014_pic01.jpgmost_violent_year_2014_pic02.jpgmost_violent_year_2014_pic03.jpg

De expressieve muziek van Alex Ebert (All is Lost, What to Expect When You're Expecting) is tevens één van de betere scores van 2014. Ook de elegante en volwassen fotografie van DoP Bradford Young (Ain't Them Bodies Saints) is bijzonder geslaagd. De beelden dompelen ons onder in de beginjaren '80 met die creamkleurige geel-bruine tinten. Nochtans werd alles opgenomen met de Digitale Alexa cameras met anamorphobe lenzen. Ik heb in ieder geval de indruk dat de regisseur met elke film groeit in zijn filmstijl. Hij is niet het soort regisseur zoals een Paul Greengrass die docu-realisme probeert na te streven. Het accent ligt op emotie. Wij voelen mee met wat de personages doorgaan. Zelfs bij de nevenpersonages. In de film krijgt een chauffeur het verschillende malen aan de stok met gewapende criminelen. Op een dag is de angst dermate groot dat hij een pistool meeneemt. Wat er volgt volg je op de voet en elke seconde leef je mee met het personage.

most_violent_year_2014_poster02_jessica_chastain.jpgmost_violent_year_2014_poster03.jpgmost_violent_year_2014_poster04_oscar_isaac.jpg

Ik ben echt onder de indruk van de maturiteit en het zelfvertrouwen die deze film uitstraalt, ook al is het maar de derde film van een nog jonge cineast. Je wordt er niet meteen door opgebeurd, maar het is op het einde wel een verhaal dat blijft plakken. De manier hoe Abel zijn bedrijf recht wil houden, zijn familie wil beschermen, de juiste beslissingen wil nemen, is op z'n minst inspirerend te noemen. A Most Violent Year is wat mij betreft de beste film van Chandor. Maar veel is uiteraard ook te danken aan de sterk vertolkingen van Jessica Chastain en Oscar Isaac, die al hadden bewezen in vorige films dat zij tot de betere acteurs van Hollwood behoren.

Ik ben nu al benieuwd naar zijn volgende prent, Deepwater Horizon (2016), een film waarmee hij de olieramp van april 2010 in de Golf van Mexico, na een lek op een boorplatform van BP, zal uitspitten. De DVD en Blu-ray liggen ondertussen in de winklrekke, met heel wat interessante extraatjes, gaande van de audio-commentaar van de regisseur, deleted scènes en interviews met de hoofdacteurs.

rating

Beoordeling: 4,5 / 5
Recensie door op 11 mei 2015

 

*** A Most Violent Year trailer ***

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende