Review

  • The Sleepwalker (2014) ** DVD recensie

    Pin it!

    "Een ingenieuze en angstaanjagende thriller" prijkt er op het dvd-hoesje van The Sleepwalker (2014). Nu is ingenieus een woord dat mij altijd aanspreekt in het thrillergenre want een beetje originaliteit en nieuwe wind kan dit genre best gebruiken. Platgetreden paden betreden verrast het publiek immers niet. Maar goed, terug naar The Sleepwalker. Waarom deze film die uitkwam in 2014 nu pas een dvd-release heeft gekregen, vermeldt het hoesje niet. Misschien dan toch niet echt zo ingenieus dan de persjongens ons willen doen geloven?

    the_sleepwalker_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Kaia (Gitte Witt) en Andrew (Christopher Abbott) zijn schijnbaar gelukkig getrouwd en zijn na de dood van Kaia’s vader bezig met het opknappen van haar ouderlijk huis in de bossen van Massachusetts. Kaia’s vader was architect en huurde nog voor zijn dood Andrew in om zijn huis te renoveren. Hoewel het werk met zijn tweeën niet snel vordert, brengt de zware arbeid het koppel wel dichter bij elkaar.

    Middenin de nacht wordt Kaia plots gebeld door haar zuster Christine (Stephanie Ellis) die gestrand is in het station van het dorp en vraagt of Kaia haar komt ophalen. Christine kondigt vol trots aan dat ze in blijde verwachting is en bovendien ook nog eens verloofd is. Tot grote verbazing van Kaia want Christine staat niet bekend voor haar stabiele relaties. De volgende morgen krijgen de drie het gezelschap van Ira (Brady Corbet), Christines verloofde, die zijn aanstaande komt ophalen.

    Christine besluit op eigen houtje om enkele dagen bij haar zus te blijven logeren. De andere drie zijn niet zo happig om dit nieuws te horen, maar omdat ze denken dat dit Christine goed zal doen, stemmen ze na enig aarzelen toch in met het plan. Na enkele vlekkeloze dagen ontstaan er toch spanningen en wanneer Christine in het midden van de nacht plots spoorloos verdwijnt, wordt het Ira en Andrew duidelijk dat de zussen niet helemaal eerlijk zijn geweest.

    The Sleepwalker is een film die het vooral moet hebben van de onderlinge relaties van de personages. De komst van Christine en Ira zet de relatie tussen Kaia en Andrew helemaal op zijn kop. Jammer is dat geen van de personages echt sympathiek overkomt waardoor het moeilijker wordt om met hen mee te leven. Kaia en Christine zijn gehavende personages die iets verbergen uit hun verleden en niet helemaal eerlijk zijn tegenover hun partners. Hoe heeft Kaia bijvoorbeeld haar brandwonden opgelopen? Maar ook Andrew en Ira zijn niet helemaal te vertrouwen. En de manier waarop Kaia en Ira met elkaar omgaan is ook niet helemaal koosjer.

    Wat mij echter het meeste tegenviel aan The Sleepwalker is dat regisseur Mona Fastvold de spanning gedurende de film zorgvuldig opbouwt om dan de film te laten eindigen met een weinigzeggend eind (om het woord sisser niet te gebruiken). Dat Christine niet helemaal stabiel is, heb je als kijker meteen door als ze in het holst van de nacht haar zus optrommelt om haar te komen halen aan het station, maar wat zit er echt achter haar plotse verdwijning?

    Vervolgens verzandt de film in lange conversaties die nergens lijken over te gaan of lijken naartoe te leiden. Er worden hier en daar wat ballonnetjes opgelaten over het verleden van de personages. Zo blijkt Andrew in de gevangenis te hebben gezeten voor het slaan van een vorige vriendin. Hier wordt later in de film nog wel iets mee gedaan, maar het lijkt er allemaal een beetje bij gesleurd omdat de makers het noorden kwijt lijken te zijn.

    the_sleepwalker_2015_pic01.jpgthe_sleepwalker_2015_pic02.jpgthe_sleepwalker_2015_pic03.jpg

    Toch zijn er ook wel enkele pluspunten aan The Sleepwalker, de film heeft tenslotte toch een nominatie voor de Grote Juryprijs op het Sundance Filmfestival gekregen. Met name de muziek werkt heel goed bij de sfeer van deze film. The Sleepwalker lijkt, zeker ook qua decor, geïnspireerd te zijn door 'Twin Peaks' en dan is het slotnummer ‘Take Everything Back’ van de Noorse Marit Larsen een mooi eerbetoon aan de stem van Julee Cruise.

    The Sleepwalker is een co-productie tussen de Verenigde Staten en Noorwegen en is het regiedebuut van de Noorse Mona Fastvold. Ze is getrouwd met Sondre Lerche die de muziek schreef voor deze film. Het scenario schreef Fastvold dan weer samen met Brady Corbet die Ira speelt. Een redelijk kleinschalig project dus en dat merk je ook aan het productiebudget van 1,1 miljoen dollar.

    Al bij al is The Sleepwalker een thriller met een vrij laag tempo die niet voor de verhoopte antwoorden zorgt op het einde. De film is echter mooi in beeld gebracht, de acteerprestaties zijn meer dan degelijk en vooral de muziek is uitstekend. Maar een "ingenieuze en angstaanjagende thriller" is een beetje teveel van het goede, 'intrigerend' zou een betere omschrijving zijn. De dvd van The Sleepwalker is reeds verkrijgbaar en bevat helaas geen extra’s.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 20 februari 2017

     

    *** The Sleepwalker trailer ***

  • Trolls (2016) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    DreamWorks Animation is Pixar niet, maar ze hebben hoe dan ook in het verleden toch een aantal knappe animatiefilms verdeeld (Antz, Shrek 1-2-3, Kung Fu Panda 1-2-3, Megamind). Hun laatste film Trolls (2016) is misschien wel niet de meest geslaagde, met een flauw verhaaltje en peutertuin-humor. En toch zal het de allerjongsten wel kunnen bekoren.

    trolls_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Twee volkomen verschillende vrienden worden gedwongen om samen te werken wanneer hun dorp wordt binnengevallen door de chagrijnige Bergens. De optimistische trol Prinses Poppy moet samen met de sombere trol Branch de vertrouwde Trollenwereld verlaten. Ze belanden in een avontuur waarbij ze niet alleen op elkaar zijn aangewezen, ook moeten uit handen blijven van de Bergens. Dat zijn pessimistische wezens die alleen blij zijn als hun maag gevuld is met trollen.

    De regie van deze muzikale 3D film was in handen van Walt Dohrn en de iets meer ervaren Mike Mitchell. Toch was de film niet meteen een schot in de roos bij het grote publiek, ook al werd deze prent gevuld met heel wat herkenbare stemmetjes, zoals Anna Kendrick, Justin Timberlake, Zooey Deschanel, Russell Brand, James Corden, John Cleese en Gwen Stefani. Het kreeg ook een Academy Award nominatie voor Best Original Song voor het nummer "Can't Stop the Feeling!" van Justin Timberlake. Het script is dan weer geschreven door Jonathan Aibel en Glenn Berger.

    Het is geen slechte, maar het is verre van een goede animatiefilm. Origineel kan je het niet noemen en de wat platte pop-nummers maakt het geheel er niet beter op. Het voelt als een ongelukkig huwelijk tussen Shrek en The Smurfs, ontworpen om vooral Trolls-merchandising te verkopen. En ik heb het zowat gehad met kinderfilms die het hoofdzakelijk moeten hebben van het aantal celebrities, en waar de humor net niet boven het niveau komt van de pipi-kaka humor.

    Op 15 februari 2017 komt Trolls uit op DVD en Blu-ray, met verwijderde scènes en een pak making-of filmpjes. Visueel ziet het er allemaal wel knap uit maar dit is toch wel iets onder het niveau van DreamWorks.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 12 februari 2017

     

    *** Trolls trailer ***

  • Miss Peregrine's Home for Peculiar Children (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Visueel is Miss Peregrine's Home for Peculiar Children (2016) een prachtige film die zeker niet moet onderdoen voor de andere visuele spektakels van regisseur Tim Burton. Inhoudelijk heeft het dan weer niet veel te bieden en is het allesbehalve één van de betere van zijn films.

    miss_peregrines_home_for_peculiar_children_2016_blu-ray.png

    Korte inhoud: Tiener Jake Portman (Asa Butterfield) volgt aanwijzingen, die hem naar een geheimzinnig eiland leiden. Daar ontdekt hij de overblijfsels van Miss Peregrine’s school voor speciale kinderen. Jarenlang heeft zijn grootvader, Abe (Terence Stamp), hem verhalen verteld over monstergevechten en zijn leven met Miss Peregrine (Eva Green) tijdens de Tweede Wereldoorlog.Terwijl Jake de verlaten gangen en slaapkamers verkent, ontdekt hij dat de bewoners ongelofelijke krachten bezaten. En dat ze misschien nog in leven zijn ...

    Tim Burton was ooit iemand met een bijzondere en herkenbare filmstijl, maar tegenwoordig verdwaalt hij regelmatig in de visuele effecten en is de ziel zowat verdwenen. En dat gevoel had ik ook bij deze prent, ook al blijft hij hoe dan ook een fascinerende filmmaker. Gebaseerd op de fantasy serie van Ransom Riggs voelt het vaak alsof twee film franchisen bij elkaar werden gesmeten en bewerkt met een likje verf, met als resultaat ... 'a peculiar mess'. Toch blijft het altijd wel leuk om Burton aan het werk te zien, want hij blijft een auteur en lijkt voor niemand geen verantwoording te moeten geven. Bijgevolg kunnen zijn films wel een eigen koers varen, tussenin het cgi geweld van de comic-adaptaties.

    miss_peregrines_home_for_peculiar_children_2016_pic01.jpgmiss_peregrines_home_for_peculiar_children_2016_pic02.jpgmiss_peregrines_home_for_peculiar_children_2016_pic03.jpg
    miss_peregrines_home_for_peculiar_children_2016_pic04.jpgmiss_peregrines_home_for_peculiar_children_2016_pic05.jpgmiss_peregrines_home_for_peculiar_children_2016_pic06.jpg

    Peregrine wil dat Jake zorgt voor haar eigen eigenaardige kinderen voor het geval er iets gebeurt met haar en wat een grote schok! Jake begint verliefd te worden met één van de meisjes, haar naam is Emma Bloom (Ella Purnell), iemand die de lucht kan manipuleren en zelfs bellen onder water kan creëren. En dat is wel het leuke aan de film. In tegenstelling tot de X-Men hebben onze "helden" echt wel eigenaardige gaven. Het zijn bijna The X-Teens. En sprekende over deze Marvel films, de scenariste van deze film is niemand minder dan Jane Goldman, die ook X-Men: First Class (2011) en X-Men: Days of Future Past (2014) schreef. De parallellen zijn dus wel voor de hand liggend. De kinderen spelen de hoofdrol in deze prent en de bijrollen zijn voor bekende koppen zoals Samuel L. Jackson, Judi Dench, Chris O'Dowd en Rupert Everett.

    miss peregrines home for peculiar childrenmiss peregrines home for peculiar childrenmiss peregrines home for peculiar children

    Sommige verhalen zijn nu eenmaal beter in boekvorm dan verfilmd en deze Miss Peregrine's Home for Peculiar Children is daar een mooi voorbeeld van. Het is geen slechte film, maar ook niet echt een memorabele prent. Burton staat bekend voor zijn excentrieke en donkere stijl, dus is het begrijpelijk waarom hij de perfecte keuze was voor het leiden van een dergelijk merkwaardig project. En ook al hebben we hier een degelijke cast met knappe fotografie, het verhaal ontbreekt een sterk plot wat het publiek echt in verroering kan brengen voor meer dan 2 uur.

    Miss Peregrine's Home for Peculiar Children is ondertussen beschikbaar op DVD en Blu-ray. We vinden geen audio-commentaar van de regisseur, maar wel heel wat making-of filmpjes over het verhaal en de productie.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 9 februari 2017

     

    *** Miss Peregrine's Home for Peculiar Children trailer ***

  • Fifty Shades Darker (2017) **½ recensie

    Pin it!

    Ook al was Fifty Shades of Grey (2015) verre van een geslaagde film, bracht hij toch 571 miljoen dollar op en dus was de sequel Fifty Shades Darker (2017), een voor de hand liggende zaak. Grootste wijziging is wel dat regisseuse Sam Taylor-Johnson vervangen werd door James Foley (Glengarry Glen Ross). Spijtig genoeg blijft het grootste probleem van de eerste film, schrijfster E.L. James, nog steeds een producer op deze prent. Je moet er dus het zwakke verhaal, de tenenkrullende dialogen en de cliché (seks)-scènes erbij nemen.

    Fifty Shades of Grey,Sam Taylor-Johnson,James Foley,EL James,Fifty Shades Darker,Dakota Johnson,Jamie Dornan,Eric Johnson,Fifty Shades Freed,Bella Heathcote,Kelly Marcel,Niall Leonard,

    Korte inhoud: Anastasia Steele (Dakota Johnson) en Christian Grey (Jamie Dornan) zijn uit elkaar en Ana neemt een nieuwe baan aan als assistente van uitgever Jack Hyde (Eric Johnson). Ze mist Christian echter zo erg dat ze niet kan eten, gewicht verliest en niet normaal functioneert. Tijdens een expositie ontmoeten zij elkaar echter weer en de vonk slaat weer over. Al snel ergert Christian zich aan Hyde en tracht hem in alles dwars te zitten, zeer tegen de zin van Ana.

    Universal had er zelfs zoveel vertrouwen in dat Foley ook al de derde film, Fifty Shades Freed (2018), aan het draaien is. En op vlak van beeldvoering kan je niets verkeerd zeggen over deze film. Fotografisch ziet alles er behoorlijk 'afgelikt' uit. Foley is ook een man met ervaring en dat merk je meteen. Maar deze sequel naar een hoger niveau tillen zit er spijtig genoeg niet in. Nieuwe aanwinsten voor de film zijn Kim Basinger in de rol van Elena Lincoln. Een rol die onder haar niveau ligt en waarin ze nauwelijks indruk mee kan maken. Daarnaast is er Bella Heathcote in de rol van Leila Williams. Het acteerwerk in de eerste film was niet altijd even overtuigend maar velen vonden dat Christian Grey er eigenlijk niet voldoende sexy uitzag en hij iets te glad was. Daar hebben de makers nu wel rekening mee gehouden en hebben hem een stoppelbaard gegeven. Ja want het verhaal wat bijsturen is in ieder geval een 'no go' voor E.L. James. Wat betreft Dakota Johnson, tjah ... die kan nog steeds voor geen meter acteren en het is wat het is. Je moet het er allemaal bij nemen.

    Deze prent heeft geen ambities om Oscars te winnen, wel om véél geld in het laatje te brengen met de kinky stuff en seks. En ook al zit er meer seks in deze film dan in de vorige, voel je een zekere systematiek die elke geloofwaardige emotie fnuikt. Net zoals in een actiefilm waar de actie-scènes om de 15 minuten worden opgevoerd, gebeurt hier net hetzelfde met seks-scènes. Maar het zijn wel degelijk scènes voor de huismoeders en vrouwen die al jaren getrouwd zijn en wiens seksleven op een laag pitje ligt. Geen enkel cliché wordt trouwens uit de weg gegaan, inclusief het slipje die verdwijnt onder de tafel in het restaurant. Nieuw deze keer zijn wel de metalen balletjes die Anastasia in haar intieme delen mag steken. Toegegeven, alles werd heel smaakvol in beeld gebracht met de mooie Dakota die haar aan het opmaken was voor het bal in een lingerie setje met korset en jarretellen. Vreemd genoeg verdwijnt deze lingerie op mysterieuze wijze eenmaal ze haar kleed aan heeft. Want ja, je kan geen twee keer seks hebben met hetzelfde ondergoed. Qua SM-toestanden heb je de klassiekers, van de tepelklemmen, handboeien tot de staaf tussen de benen waarbij Christian de op haar rug liggende Anastasia met één ruk mee omdraait (gelukkig veerde ze mee of ze had een heup-kwetsuur opgelopen). Maar los van de borsten en poep van Dakota zie je uiteindelijk niet zo gek veel, dus vrouwen die hunkeren naar de intieme delen van Jamie Dornan, zijn eraan voor de moeite. Bekijk misschien eens Game of Thrones.

    fifty_shades_darker_2017_pic01.jpgfifty_shades_darker_2017_pic02.jpgfifty_shades_darker_2017_pic03.jpg

    Scenariste Kelly Marcel werd ook vervangen door Niall Leonard. En who the hell is scenarist Niall Leonard? Wait for it ... Niall Leonard is de man van E.L. James. Het mag duidelijk zijn wie de baas is in dit geld circus. Ik heb het boek niet gelezen, maar het verhaal heeft zo goed als geen intrige of spanning en bepaalde scènes zijn zo cliché dat ze eigenlijk wel lachwekkend beginnen worden. Op een bepaald moment (en hiermee spoil ik niks) heeft Christian een helikopter ongeval en op tv weten de nieuwsmedia niet of hij nog leeft. Maar onze held duikt dan plots perfect getimed op in zijn appartement terwijl iedereen het nieuws aan het volgen is naar zijn zoektocht. Een telefoontje naar Anastasia moest gewoonweg achterwege worden gelaten voor een dramatische entree. In ieder geval een scène die met veel hoongelach werd onthaald door het publiek in de bioscoopzaal.

    Zal de film een succes worden? Ik denk van wel. Het is niet veel beter dan de eerste film gezien het grootste struikelblok nog steeds aanwezig is, maar de fans zullen het vervolg wel willen zien. De reviews van de eerste prent waren barslecht maar dat verhinderde niet dat massaal veel mensen naar de bioscoop gingen. Kwaliteit en box-office gaan niet altijd hand in hand (cf. de Transformer films). Vanaf vandaag, 8 februari 2017 kan je het zelf gaan beoordelen bij ons in de bioscoop.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 8 februari 2017

     

    *** Fifty Shades Darker trailer ***

  • The Magnificent Seven (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Westerns zijn moeilijke klanten voor de box-office. De oscarwinnende film The Revenant (2015) deed nog een goede beurt met een wereldwijde recette van 533 miljoen dollar (met een productiebudget van 135 miljoen dollar). Maar de meeste westerns deden pakken minder omzet. Benieuwd of deze The Magnificent Seven (2016) remake de western opnieuw cool kan maken voor de massa - zelfs al hebben we hier een vrij old school western.

    the magnificent seven,peter sarsgaard,haley bennett,luke grimes,denzel washington,chris pratt,ethan hawke,vincent donofrio,byung-hun lee,manuel garcia-rulfo,martin sensmeier,antoine fuqua,john sturges,the seven samurai,james horner,akira kurosawa

    Korte inhoud: Met de stad Rose Creek onder dodelijk toezicht van goudbaron Bartholomew Bogue (Peter Sarsgaard) besluit de wanhopige Emma Cullen (Haley Bennett) en Teddy Q (Luke Grimes) een groep huurlingen in te schakelen. Het betreft een groep van zeven buitenstanders en premiejagers die de namen Sam Chisolm (Denzel Washington), Josh Faraday (Chris Pratt), Goodnight Robicheaux (Ethan Hawke), Jack Horne (Vincent D'Onofrio), Billy Rocks (Byung-hun Lee), Vasquez (Manuel Garcia-Rulfo) en Red Harvest (Martin Sensmeier) dragen. Terwijl de groep zich opmaakt voor de gewelddadige confrontatie blijkt dat het gevecht niet enkel om het geld draait.

    De film werd geregisseerd door Antoine Fuqua (Training Day, The Equalizer, Southpaw) en hij weet hoe hij actie in beeld moet zetten of het beste uit acteurs te halen. Het is half gebaseerd op John Sturges' The Magnificent Seven (1960) die dan weer gebaseerd is op The Seven Samurai (1954) van Akira Kurosawa. Spijtig genoeg heeft deze prent niet de diepgang van Kurosawa zijn film, of zelfs nog maar de flair van de versie van Sturges. Toch heeft het ook zijn momenten, maar ondanks zijn 132 minuten tijdsduur heeft deze prent toch bitter weinig interessante dingen te vertellen. Naast de casting is er de muziek van James Horner, die hier een knappe score heeft geschreven. Dit is tevens zijn laatste compositie. En het is fijn om Denzel weer eens samen te zien met Ethan Hawke na hun onderonsje in Training Day en dit is effectief de eerste western voor beide acteurs, en je kunt zien dat ze ervan genoten hebben.

    De film is geen zuivere remake maar een soort reboot waarbij de 7 huurdoders een eigen invulling hebben gekregen. En elk van hen werkt, ook al vond ik bepaalde karakters te fel onderbenut en was de vertolking van Vincent D'Onofrio toch niet zo overtuigend dat je zich kan afvragen wat er eigenlijk zo "magnificent" is aan hem en waarom Chisolm/Denzel hem in zijn groep wou. Zijn irritante high-pitched stemmetje hielp ook niet meteen. De vertolking van Chris Pratt - die ook zijn eerste westernrol neerzet - was dan weer stukken beter en hij brengt toch wat broodnodige humor. Martin Sensmeier in de rol van de indiaan is dan weer een echte Native American en daarmee kan je niet verkeerd gaan en de rol van de Mexicaanse outlaw ging naar Manuel Garcia-Rulfo die tevens een echte Mexicaan is en dat voel je en hoor je.

    the_magnificent_seven_2016_pic01.jpgthe_magnificent_seven_2016_pic02.jpgthe_magnificent_seven_2016_pic03.jpg
    the_magnificent_seven_2016_pic04.jpgthe_magnificent_seven_2016_pic05.jpgthe_magnificent_seven_2016_pic06.jpg

    Het beste van de film zit hem in de actiescènes. De mexican standoffs, de bar shootouts, en de constante dreiging waarbij iedereen plots een pistool kan trekken. Het is een old school western en dus is er ook geen cgi, en krijgen we stunts te zien en echte explosies. Daarnaast ook een coole Denzel die wat knappe stunts met een paar en zijn pistool deed. The Magnificent Seven vindt het western genre niet opnieuw uit, maar het biedt wel een brok entertainment voor het gehele gezin.

    Vorige week is de DVD en Blu-ray van The Magnificent Seven uitgekomen met making of filmpjes, verwijderde scenes en een speciale wraakmodus waarin de regisseur verschillende scenes uit de doeken doet.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 2 februari 2017

     

    *** The Magnificent Seven trailer ***