17/04/2015

Rob Roy (1995) *** Blu-ray recensie

Vanavond kunnen de ladies zich nog eens vergapen aan Schotse mannen in rokken, want Rob Roy (1995) maakt zijn terugkeer op VTM om 23u45. Wanneer je deze film bekijkt zou je denken dat Liam Neeson eigenlijk nog steeds dezelfde actieheld is als deze van de recente Taken films. We zouden haast vergeten dat de man ook nog Oskar Schindler, de Duitse industrieel die honderden joden van de gaskamer redde, heeft vertolkt in Schindler's List (1993) of nog een Ierse vrijheidsstrijder in Michael Collins (1996).

rob_roy_1995_blu-ray.jpg

Korte inhoud: In de Schotse Hooglanden, rond het jaar 1700, probeert Rob Roy (Liam Neeson) om zijn kleine dorpje een betere toekomst te bieden. Hij leent geld van de gewetenloze edelman James Graham, Duke of Montrose (John Hurt) om zo vee te kunnen kopen, waarmee hij kan fokken. Zo wil hij een aandeel in de veemarkt verkrijgen. Wanneer het geld van hem gestolen wordt is hij gedwongen om een soort Robin Hood-bestaan te gaan leven, om zo zijn familie te redden. Wanneer zijn vrouw Mary (Jessica Lange) verkracht wordt door de rechterhand van de Duke, Archibald Cunningham (Tim Roth), slaan de stoppen van deze boomlange Ier toch even door.

Rob Roy is net zoals Schindler en Collins een historische, romantische, diepmenselijke held, die in staat is buitengewone zaken te doen. Deze held heeft veel gemeen met die andere Schot, William Wallace uit Braveheart (1995), maar het verschil is dat deze prent het iets minder moet hebben van beenamputaties en overdreven pathos. Wat ze beiden gemeen hebben is dat het mannen zijn met waarden, in plaats van sterke spieren. Ze willen hiervoor ook sterven, en dat maakt van hen geduchte tegenstanders. Het feit dat het ook gaat om historische personages (al dan niet wat geromantiseerd) maakt alles net iets boeiender. Ook de knappe muziek van Carter Burwell is een pluspunt, een minpunt is dan weer de vele anachronismen (fouten in de kostuums, foute muziekinstrumenten, neonlampen die in beeld komen, ...).

Het is in essentie een soort western met kilts en sabels; een confrontatie tot de dood tussen mannen in weidse landschappen. En met deze heroïsche kruising van een versleten swashbuckler-film en een romantische saga, heeft regisseur Michael Caton-Jones teruggekeerd naar zijn Schotse roots, en met succes wat de film maakte een behoorlijke beurt aan de box-office en zeker ook op de home cinema markt. Zijn filmstijl is wel schatplichtig aan die klassieke avonturenfilms uit de jaren 20 tot 50 met de Robin Hood's en The Three Musketeers films, maar het script van Alan Sharp heeft er wel een moderne in your face twist aan gegeven met de introductie van een echt wel boosaardige en verwijfde villain en de brute kracht van een man wiens eer en dat van zijn vrouw op het spel staat. De eindconfrontatie tussen Cunningham en Roy is meteen ook een clash tussen de cinema van vroeger en deze van nu. Het is tevens één van de beste zwaardgevechten-scènes die ooit verfilmd werd.

Rob Roy animated pictureRob Roy animated picture

Een regisseur kan ofwel een talentvolle (commerciële) beeldjesmaker zijn zoals een David Fincher, Christopher Nolan of James Cameron, een regisseur die iets te vertellen heeft zoals een Michael Haneke of zelfs een Oliver Stone of regisseurs met een eigen filmstijl zoals een David Lynch of Quentin Tarantino. In sommige gevallen blinken ze uit in acteursregie, maar het is een rariteit dat één man al die kwaliteiten bezit. Caton-Jones behoort tot de eerste groep, een commerciële beeldjesmaker. Spijtig genoeg blinkt de regisseur niet uit in zijn beeldvoering en zijn de mise-en-scenes niet altijd even overtuigend. Caton-Jones is tevens een waardeloos acteurs-regisseurs en zelfs met al die sterren in zijn film voelt deze prent behoorlijk stijf aan en zijn de vertolkingen allesbehalve spontaan. Maar een met een Tim Roth, Jessica Lange, John Hurt, Brian Cox en Liam Neeson in de hoofdrollen redt je het wel als regisseur. En op het einde van de rit is het een vrij ontspannend avontuur.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 17 april 2015

 

*** Rob Roy trailer ***

15/04/2015

Black Coal (2014) *** Blu-ray recensie

Chinese cinema, we denken dan meestal aan erg trage cinema uit een wereld die we niet kennen ergens tijdloos in het verleden. Toen de films van Zhang Yimou bijvoorbeeld in het westen bekend raakten, wisten we meteen wat te verwachten als we een Chinese film gingen zien. Maar ook de Chinese cinema is geëvolueerd.

black_coal_2014_blu-ray.jpg

De eerste Chinese films in de trant van de Japanse en Zuid-Koreaanse moet ik nog zien, maar Black Coal (2014) van Yi'nan Diao (Chinese titel: Bai Ri Yan Huo) komt al een stap dichter bij de hedendaagse Westerse cinema. Het is een trage moedeloze film vol treurige personages rond een femme fatale.

Korte Inhoud: 1999, Noord-China. Een politieagent en zijn partner onderzoeken een moord. Verschillende stukken van een lijk werden gevonden in verschillende koolmijnen. Tijdens dit onderzoek loopt het grondig fout en de ene man eindigt in de sloot en de ander zijn carrière wordt er alvast ook niet beter van. Beide mannen blijven onafhankelijk van mekaar speuren want al gauw hebben ze door dat de weduwe van het eerste slachtoffer de sleutel tot de oplossing kan zijn. Zhang (Fan Liao) ontdekt dat alle slachtoffers een connectie hebben met een jonge vrouw die in een wasserij werkt. Zhang doet zich voor als een klant om haar te observeren en wordt gaandeweg verliefd op haar. Op een koude winterdag doet hij echter een afschuwelijke ontdekking. Zijn leven is in gevaar en hij realiseert zich dat het niet eenvoudig is om schuld en onschuld te scheiden.

Het is echte film noir. Traag, mysterieus, duister. En de personages lijken gedoemd. De ene ex-agent ontwikkelt een obsessie voor de weduwe en aan de andere kant helpt hij zijn ex-collega's op zoek naar de moordenaar van de nieuwe slachtoffers. Heel erg spannend is het niet. De sfeer kadert in van die stille trage droeve Scandinavische films. Vrolijk wordt je er ook niet van. Die sfeerschepping is dan ook het pluspunt van de film. Stillevens. Soms iet wat rare scenes.

black_coal_2014_blu-ray_pic01.jpgblack_coal_2014_blu-ray_pic02.jpgblack_coal_2014_blu-ray_pic03.jpg

Het kon niet altijd mijn aandacht vasthouden, maar de liefhebbers van Aziatische cinema die eens geen 'Boerenpsalm zoveel" willen zien, zullen dit zeker wel eigenaardig genoeg vinden om tijd in te steken. De Blu-ray (met FR ondertitels) en DVD (met NL ondertitels) van Black Coal werd op 7 april 2014 uitgebracht. De film won de Gouden Beer voor Beste Film en Zilveren Beer voor Beste acteur op het filmfestival van Berlijn.

*** Black Coal trailer ***

Gepost door © jeroen in Review | Pin it! |  Facebook | Commentaren (5)
Tags: black coal, yinan diao, fan liao, zhang yimou

14/04/2015

Starry Eyes (2014) ***½ vanavond om 20u op het BIFFF 2015

Vandaag op 20u kunnen jullie ontdekken tot welke uitersten een actrice wil gaan voor een filmrol. Starry Eyes (2014) is de tweede langspeelfilm van het regisseurs-duo Kevin Kolsch en Dennis Widmyer. Het is tevens een Amerikaans-Belgische horrorfilm, met Giles Daoust als uitvoerend producent.

starry_eyes_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Sarah Walker (Alex Essoe), een vastberaden en wanhopige actrice, zou er alles voor over hebben om een rol te krijgen in een grote film genaamd 'The Silver Scream'. Ze neemt deel aan een auditie en de casting directeur (Maria Olsen) en haar assistent (Marc Senter) lijken meer interesse te hebben in andere zaken dan haar acteertalent. Ze valt hierdoor ten prooi aan een satanische sekte die al sinds de Gouden Eeuw actief is in Hollywood. Ze hebben de macht om van haar een ster te maken, maar daar staat wel een verschrikkelijke prijs tegenover.

Ook dit was een low budget prent die wel zijn verdiensten heeft. Starry Eyes heeft die 70's kwaliteit uit de vroege Roman Polanski films, en de regisseur hebben blijkbaar ook hun inspiratie gehaald in de films van David Lynch. Er zit zelfs een beetje David Cronenberg in in een scene waarin Sarah een lichamelijke verandering ondergaat. Ook het gebruikt van de synthesizer score brengt een nostalgisch karakter.

Het was voor mij in ieder geval nog eens een tijd geleden dat ik een satanische film heb gezien. Spijtig genoeg is het geen tweede Rosemary's Baby (1968) geworden. Daarvoor is het verhaaltje van de actrice die een slechte beslissing neemt om met de producer seks te hebben en nadien gestraft wordt, wel een beetje simpel. Maar het levert wel een gitzwarte en onrustsmakende prent op.

Actrice Alex Essoe gaat van een onzeker meisje die zichzelf kwelt met het uittrekken van haar lange haren, tot een femme fatale op hoge hakken en een geflipt monster. We leven met haar volledig mee en staan aan haar kant wanneer jaloerse commentaren haar proberen te kwetsen. Alex zet met deze vertolking echt wel haar stempel en we zullen van deze dame nog wel horen. Alles begint heel langzaam, maar de laatste 30 minuten zijn een gore-fest van jewelste. En gezien alles heel sfeervol in beeld werd gezet blijft deze splatter film toch wel wat nazinderen. Starry Eyes is misschien wel één van die weinige horrorprenten die ik echt wel kon smaken op het BIFFF.

starry_eyes_2014_blu-ray_pic04.jpgstarry_eyes_2014_blu-ray_pic03.jpg
starry_eyes_2014_blu-ray_pic01.jpgstarry_eyes_2014_blu-ray_pic02.jpg

Het verhaal blijft intrigerend door zijn langzame opbouw. We weten dat er iets niet juist was bij de casting, maar blijven gissen naar het verdere verloop. De makers hebben er ook voor gezorgd dat er een goede balans is tussen horror en datgene wat zich afspeelt aan de onderkant van de ladder in Hollywood. Actrices doen er honderden casting en gezien hun ambitie doen ze vaak ook zaken die misschien beter het daglicht niet zien. Maar het beste aan Starry Eyes is dat het toelaat de hoofdactrice beter te kennen, niet alleen via haar vrienden (Amanda Fuller, Noah Segan, Fabianne Therese, Shane Coffey) maar ook via haar werk, met een geweldige vertolking van Pat Healy die haar baas speelt. En dan net zoals een Suspiria (1977) slaat de horror toe en is het allesbehalve smakelijk - maar dan in goede zin.

Jullie kunnen Starry Eyes op het witte doek zijn op het BIFFF, dinsdag 14 april om 20u in Cine 3. Nadien zal de film binnenkort wel beschikbaar zijn op Blu-ray.

rating

Beoordeling: 3,5 / 5
Recensie door op 14 april 2015

 

*** Starry Eyes trailer ***

13/04/2015

These Final Hours (2013) **½ op het BIFFF 2015

Gisteren kregen we een nieuwe pre-apocalyptische prent voorgeschoteld van Australische makelij, genaamd These Final Hours (2013) van Zak Hilditch. Een film die op hetzelfde moment is uitgekomen als The Last of Us (game 2013) met ook al een volwassen man die zich ontfermt over een onschuldig meisje in een brutale overlevingsstrijd in een desolaat landschap.

these_final_hours_2013_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Een komeet heeft de aarde getroffen. Met nog slechts een paar uur voor het einde van de wereld gaat de zelfingenomen James (Nathan Phillips), die een scheve schaats aan het rijden is met Zoe (Jessica De Gouw), naar het feest der feesten waar zijn vriendin Vicky (Kathryn Beck) zit. Onderweg naar het feest redt hij het leven van het 12-jarige meisje Rose (Angourie Rice) die wanhopig op zoek is naar haar vermiste vader. Deze simpele handeling zet James op een pad naar verlossing.

Voor een low budget film is dit verre van een slechte prent. Het soms amateuristische acteerwerk en de wat getelefoneerde scènes moet je er wel bijnemen, maar Australische is de plaats bij uitstek voor een dergelijke prent. De plot is uiteraard van de pot gerukt, alsof iedereen in deze film spontaan veranderen in psychopaten of pedoseksuelen. Mensen vinden het zelfs een goed idee vinden om deel te nemen aan een partijtje Russische roulette. Het is krankzinnigheid troef in deze prent en vreemd genoeg is de enige normale mensen het hoofdpersonage en het kleine meisje. Ze zijn de laatsten met nog een greintje moreel besef. Het deed me een beetje denken aan The Purge (2013) waar iedereen ook plots gek werd. Toegegeven, wanneer het einde der tijden voor de deur staat zou een mens al eens gekke dingen doen, maar dit leek me er wel wat over.

Qua apocalyptische films uit Australië hadden we recent nog een betere film met The Rover (2014), die een stuk meer ingetogen was dat deze prent. Maar wat al deze films gemeen hebben is dat in een wereld zonder regels, iedereen zich loslaat in onmenselijk geweld. Wat deze prent alsnog probeert uit te werken is een soort loutering van een man die op het laatste moment zijn leven wil verbeteren, de band terug aanknopen met zijn moeder en ondertussen ook nog een meisje wil helpen haar vader terug te vinden.

Het vreemde aan deze film is dat heel wat mensen 'zelfmoord' lijken te kiezen in plaats van het einde der tijden af te wachten, al dan niet onder invloed van drugs of alcohol. Zo treft James overal lijken aan van familieleden. Je zou denken dat zoiets wel mogelijk zou kunnen zijn, maar het komt zo veel voor dat het heel onwaarschijnlijk aanvoelt en zelfs narratief behoorlijk steriel blijkt te zijn. James komt op een gegeven moment tot het besef dat zijn echte liefde Zoe is en niet de gestoorde Vicky met haar blauwe bikini en six-pack, die er niet voor terugdeinst om andere geflipte vrouwen (Sarah Snook), af te schieten.

these_final_hours_2013_blu-ray_pic01.jpgthese_final_hours_2013_blu-ray_pic02.jpgthese_final_hours_2013_blu-ray_pic03.jpg

Origineel is het allemaal niet. Zo hadden we tevens al Last Night (1998) (waarin we zelfs David Cronenberg zien opduiken in een klein rolletje) met een gelijkaardige premisse. Maar de regisseur weet toch nog het beste uit zijn acteurs te halen en de fotografie van Bonnie Elliott is helemaal niet onaardig. Op het einde heb je wel zoiets van; het moraal van het verhaal is dus 'don't do drugs, don't drink and die with the one you love on the beach.'... meh. These Final Hours werd al eens vertoond op het filmfestival van Gent en zal binnenkort zijn entree wel maken op Blu-ray.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 13 april 2015

 

*** These Final Hours trailer ***

Everly (2014) **½ op het BIFFF 2015

Het moet gezegd worden, Salma Hayek (pics) mag binnenkort op Tram 5 zitten, ze ziet er nog steeds overheerlijk sexy uit. En ook al hadden de makers van Everly (2014) eerst de blondine Kate Hudson op het oog - waarschijnlijk in een poging om de succes-formule van 'veteranen in actie' uit te testen bij het vrouwelijk geslacht - zullen ze waarschijnlijk ook wel tevreden zijn geweest met de geladen aanwezigheid van dat explosief Mexicaans bommetje. Deze actie-horror werd dit weekend vertoond op het BIFFF.

everly_2014_blu-ray_salma_hayek.jpg

Korte inhoud: Wanneer haar voormalige vriend Taiko (Hiroyuki Watanabe), een gevaarlijke maffiabaas van de Yakuza, er achter komt dat Everly (Salma Hayek) een informant is voor de FBI die zijn organisatie willen oprollen, is hij van plan haar uit te schakelen. Everly werd 4 jaar geleden ontvoerd en gedwongen in de prostitutie. Ze heeft zich verschanst in haar appartement terwijl haar ex-vriend een golf aan moordenaars op haar af stuurt. Ondertussen probeert ze ook nog haar moeder Edith (Laura Cepeda) en dochter Maisey (Aisha Ayamah) te redden.

Het flutverhaaltje van Joe Lynch en Yale Hannon werd in beeld gezet door Joe, die zijn carrière begonnen is de straight-to-video-horror-sequel Wrong Turn 2: Dead End (2007) en onlangs nog de belachelijk slechte komedie Knights of Badassdom (2013) heeft gemaakt. Mag het duidelijk zijn dat deze Everly zijn beste en meest gestileerde film is tot nu toe, spijtig genoeg is deze prent ook niet veel waard. Ook al zaten er wel een paar leuke momenten in, zeker naar het einde toe waar het zaakje wat gory begint te worden en het wel wat op de lachspieren begint te werken.

Maar gelukkig is er Salma, die in een ver verleden nog indruk maakte als vampieren koningin Santanico Pandemonium. In deze film wordt ze al van bij de eerste minuut in haar lingerie gezet en ogenblikken later eventjes op hoge hakken. Maar wanneer hoertjes in jarretels en handguns opduiken die haar overhoop willen schieten, beslist ze dan toch sneakers aan te doen. Everly wordt ook beschoten, maar dit is het soort films waar je de zaken niet al te ernstig moet nemen. Met een beetje plakband rond de middel en een strak t-shirtje, is het of er niets gebeurd is. Dit is echter wel geen Rodriguez film (Desperado, Machete), daarvoor heeft de regie veel minder flair. Deze wannabe-Kill Bill film deed me eerder denken aan The Punisher (2004), maar dan met een regisseur die zijn hoofdpersonage wel heel wat belachelijke dingen laat doen in een bijzonder vrouwonvriendelijke torture porn film - vergelijk dat maar met de vrouwenverheerlijking in de Tarantino films. Maar in alle eerlijkheid worden de mannen in deze prent ook wel afgeschilderd als een bende agressieve psychopaten of racistische Aziaten met een kort lontje en een lang samurai-zwaard.

everly_2014_blu-ray_salma_hayek_pic02.jpgeverly_2014_blu-ray_salma_hayek_pic01.jpgeverly_2014_blu-ray_salma_hayek_pic03.jpg
everly_2014_blu-ray_salma_hayek_pic05.jpgeverly_2014_blu-ray_salma_hayek_pic04.jpgeverly_2014_blu-ray_salma_hayek_pic06.jpg

Everly is in essentie een domme geweldfilm die letterlijk en figuurlijk weinig om het lijf heeft. In het genre zie ik liever een John Wick (2014) film waar je op z'n minst nog een verhaaltje hebt en personages die de moeite zijn om te volgen. Hier is het bij momenten zo over-the-top dat het kolderiek wordt. Onder het mom girlpower opnieuw naar het witte doek te brengen is dit een gemiste kans. Maar ja, Salma Hayek ziet er nog steeds strak uit op haar 48ste ... Wacht in ieder geval niet op de bioscoop-release, gezien de film binnenkort beschikbaar is op Blu-ray.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 13 april 2015

***Related Post***
26/01/2015: Salma Hayek gaat de exploitation toer op in Everly

 

*** Everly trailer ***

11/04/2015

What Lies Beneath (2000) **½ Blu-ray recensie

Vanavond is nog eens een thriller op televisie met twee Hollywood iconen. Het verhaal van What Lies Beneath (2000) werd bedacht door documentariste Sarah Kernochan die het verhaal schreef gebaseerd op persoonlijke ervaringen met paranormale fenomenen.

what_lies_beneath_2000_blu-ray.jpg

Het project werd doorgespeeld aan Steven Spielberg die er scenarist Clark Gregg had opgezet voor een DreamWorks productie. Maar op het einde van de rit besloot Spielberg het project door te geven aan collega regisseur Robert Zemeckis.

Korte inhoud: De briljante wetenschapper Norman Spencer (Harrison Ford) maakt zich zorgen over zijn echtgenote Claire (Michelle Pfeiffer). Sinds hun enige dochter Caitlin (Katharine Towne) op kamers is gegaan, hoort Claire stemmen en ziet ze voortdurend een gezicht van een jonge vrouw gereflecteerd in het water. Claire vermoedt dat de bizarre verschijnselen alles te maken hebben met de nieuwe buren. Ze verdenkt Warren Feur (James Remar) er zelfs van zijn echtgenote Mary (Miranda Otto) te hebben vermoord. Haar geest zou nu in Claires huis ronddwalen. Voor Norman gaat dit te ver en hij stuurt zijn echtgenote naar een therapeut. Die raadt Claire aan om in contact te treden met de geest...

Zemeckis heeft er in ieder geval voor gezorgd dat het mysterie er lang genoeg in blijft. Hij heeft er tevens voor gezorgd dat het geen spektakel film is, maar wel degelijk een acteursfilm. Tot zover het positieve van deze prent. De film had een soort Fatal Attraction meets Poltergeist kunnen worden, maar het werd een saaie en hemeltergend trage thriller met een slaapverwekkende vertolking van Ford die er blijkbaar ook niet veel zin in had. Er steekt NUL originaliteit in de manier hoe alles is verfilmd en de motivaties van de kwelgeest zijn op zijn minst lachwekkend te noemen. De regisseur serveert de onzin met een uitgestreken gezicht en plundert schaamteloos uit het verzameld werk van vadertje Hitchcock (Vertigo, Psycho, Rebecca, Suspicion om maar een paar films te noemen waaruit werd geplunderd). Ik had de indruk dat hij deze film heeft gemaakt als tussendoortje, wachtend tot Tom Hanks voldoende mager was om zijn Cast Away (2000) verder af te maken.

Je zou denken dat het opmerkelijk is dat twee Hollywoodsterren meespelen in zo'n onnozel en versleten spookhuis drama vol opgeblazen B-filmclichés, maar het is de studio van Steven Spielberg en niemand wil Spielberg afwijzen. Misschien hadden ze beter verzonnen dat ze bezet waren op een andere film. Naar het einde toe zit er wat spanning in de film, ook al vond ik de badkuip-scène in Diabolique (1955) of zelfs die in A Nightmare on Elm Street (1984) net iets schrikwekkender.

what_lies_beneath_2000-harrison_ford_michelle_pfeiffer_pic01.jpgwhat_lies_beneath_2000-harrison_ford_michelle_pfeiffer_pic02.jpgwhat_lies_beneath_2000-harrison_ford_michelle_pfeiffer_pic03.jpg

Michelle Pfeiffer is wel de enige echte reden om alsnog naar deze film te kijken. Ze zit dan ook in bijna elke scène van de film. De fragiliteit waarmee ze haar rol vertolkt roept meteen sympathie op, en zonder haar vertolking hadden we al sneller afgehaakt. Pfeiffer houdt haar koele zelve ondanks de kunstmatigheid van de film. Op z'n minst heeft ze er een mooie showreel aan overgehouden. What Lies Beneath is technisch een goed gemaakte film, maar 'nothing lies beneath'.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 11 april 2015

09/04/2015

Zombie Fight Club (2014) **½ op het BIFFF 2015

Gisteren kwam de eerste grote zombie film aan de beurt op het BIFFF 2015, de Taiwanese Zombie Fight Club (2014) van Joe Chien, en het was één grote n'importe quoi, naar de goede oude traditie van Taiwanese cinema. De film wordt verkocht als een Fight Club (1999) meets The Raid (2011). Maar laat me duidelijk zijn, deze prent komt nog niet tot aan de knieën van deze twee films.

zombie_fight_club_2014_poster.jpg

Korte inhoud: Het is het einde van de eeuw. Er gebeurt iets merkwaardigs in een gebouw in een uithoek van de stad: alle mensen in het gebouw veranderen in zombies. Dit brengt totale chaos teweeg, waaronder een warmhartige scheikundeleraar die de zombieleider wordt en transformeert in een wreed persoon en gewelddadige activisten die een moordspel organiseren tussen zombies en gevangenen. Jenny (Jessica Cambensy) die haar vriendje (Kwok Cheung Tsang) ten onder zag gaan aan het zombie-virus, probeert de aanslag te overleven. En terwijl dit allemaal gaande is hebben we ook nog een SWAT team die op zoek is naar drugsgeld, terwijl Andy (Andy On) hier toch wel wat bedenken bij heeft. De toekomst van de wereld is vol onzekerheid.

Zelfs voor het zombie-genre is het een flagrante aanslag op de goede smaak. Maar je moet de regisseur toch de verdienste geven dat hij deze troep heeft kunnen verkopen aan geldschieters, want deze prent moet niet goedkoop zijn geweest. En uiteindelijk verveelt Zombie Fight Club voor geen seconde, eenmaal je vrede hebt genomen met het niveau en zijn krankzinnige plot. En dat is misschien ook wel voor een stuk te danken aan die sexy casting van beeldschone meisjes en gespierde bonken. Ik denk dan aan de twee hoofdpersonages Jessica Cambensy (pic1, 2, pic3, pic4, pic5) en Andy On, maar zo loopt er nog heel wat schoon volk rond, zoals Abby Fung (pic1, pic2, pic3) en Terence Yin (pic01). En zo hebben we een appartementsgebouw die waarschijnlijk afgebroken moest worden, volgepakt met Aziatische popsterren met een regisseur die iets teveel naar George A. Romero heeft zitten staren zonder iets wezenlijks bij te brengen tot het genre.

Ik zou deze film niet willen aanraden aan iemand die nuchter is. Zoiets bekijk je best in een licht beschonken toestanden en dan kan je met volle teugen genieten van seksscènes waar het meisje plots in een zombie begint te veranderen, of een scène waar zombies worden verpletterd in een gang door een soort mechanische Power Loader uit Aliens (1986) of een gladiatoren arena met een SS-achtige Nero omringt door SM meesteressen in lederen lingerie en high heel boots genietend van een soort 'Zombie Battle Royale'. Had misschien een betere titel geweest voor deze prent, want van een club is hier eigenlijk geen sprake. Het is allemaal zo slecht, dat je er op een zeker moment van zal genieten.

zombie_fight_club_2014_joe_chien_pic01.jpgzombie_fight_club_2014_joe_chien_pic05.jpgzombie_fight_club_2014_joe_chien_pic02.jpg
zombie_fight_club_2014_joe_chien_pic06.jpgzombie_fight_club_2014_joe_chien_pic03.jpgzombie_fight_club_2014_joe_chien_pic08.jpg

De regisseur heeft in ieder geval de smaak te pakken van dit genre, want zijn vorige film Zombie 108 (2012) is eigenlijk krak dezelfde film - met uitzondering van de sm-pakjes. Dus als je van deze film hebt genoten zal je ook hierop verzot zijn. Ik heb mijn twijfels dat deze film een reguliere bioscooprelease zal krijgen bij ons, maar kijk binnenkort maar uit naar de Blu-ray markt.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 9 april 2015

 

*** Zombie Fight Club ***

08/04/2015

Spring (2014) *** Een originele horror-romcom op het BIFFF

Het Filmfestival van de Fantastische Film in Brussel is gisteren van start gegaan en vanavond om 21u30 kunnen jullie genieten van Spring (2014), een horrorfilm met een Italiaans smaakje van Justin Benson en Aaron Moorhead (pic). Eigenlijk is het meer van een romance, dan een horrorfilm die ons de stuipen op het lijf jaagt, maar het is wel een film waar je gaat meeleven met je twee hoofdpersonages, net zoals dat al het geval was bij hun eerste langspeelfilm Resolution (2012).

spring_2014_poster.jpg

Korte inhoud: Wanneer zijn zieke moeder sterft realiseert Evan (Lou Taylor Pucci) dat zijn leven nergens toe leidt. Met zijn laatste salaris besluit hij naar Europa te gaan. Hij kiest een willekeurige bestemming en belandt in Italië, waar hij rondtrekt en optrekt met andere toeristen. Maar alles verandert wanneer hij aankomt in een idyllisch stadje in het zuiden, waar hij Louise (Nadia Hilker) ontmoet. Een tedere romance begint op te bloeien, maar Louise herbergt een duister geheim wat het geluk kan vernietigen.

In tegenstelling tot de films geschreven door Patricia Highsmith (zoals The Talented Mr. Ripley en The Two Faces of January) waar we echt die typische Italiaanse atmosfeer opsnuiven, bekijken we nu Italië door de bril van een Amerikaanse toerist wiens ervaring zich beperkt tot het jeugdhostel, tabakswinkeltjes met rare kwieten achter de toonbank, oude mannen aan terrastafeltjes op een binnenplein, luidruchtige Britse toeristen en al even onbeschofte en halfdronken Amerikaanse toeristen die beiden maar één ding willen: seks met lokale Italiaanse meisjes die ze zowiezo allemaal beschouwen als hoeren. Ja het niveau komt niet hoger dan de broeksriem.

Ook de accenten gaan alle kanten uit, en wordt de Italiaanse vrouwelijke hoofdpersonage gespeeld door een Duitse actrice met een raar Amerikaans accent. Maar dit laatste kan nog wel gemotiveerd worden met de verwikkelingen in het verhaal. Verwikkelingen die uiteindelijk meer vragen oproept dan antwoorden biedt. Maar het acteerwerk van de twee acteurs zit goed, en dan vooral deze van Nadia Hilker. Je gelooft wel voor geen seconde in de aantrekking van de mooie brunette met de wat mager uitgevallen en slecht geklede adolescent met het kortgewiekte kopje. Maar de acteur heeft wel iets weg van scenarist en regisseur Justin Benson (pic), en dat zou misschien een verklaring kunnen zijn. Maar gelukkig weet Lou Taylor Pucci zijn rol met veel overtuiging neer te zetten.

En dat maakt dat we niet stil staan bij het fysieke aspect, en worden we snel overwonnen door de natuurlijke dialogen tussen deze twee individuen en het ongedwongen acteerwerk. We geloven in deze karakters, omwille van het ongedwongen spel. Het kwetsbare wezens met herkenbare gevoelens, dat help allemaal om de horror des te aangrijpender te maken. En dat is meteen ook één van de sterke kantjes van deze Spring. In het verhaal zit ook een nevenplot in van de jongen die werkzaam is op een afgelegen boerderijtje, waar we als kijker opgezadeld worden met suggestieve close-up shots van rupsen en salamanders wat iets te nadrukkelijke verwijzingen van wat komen zal. Dat vond ik dan weer de mindere kantjes.

spring_2014_pic01.jpgspring_2014_pic02.jpg
spring_2014_pic03.jpgspring_2014_pic04.jpg

Het is waarschijnlijk gemaakt het strikte minimum aan middelen en het resultaat mag er best wezen. De visuele effecten - want ja, we hebben hier uiteindelijk te maken met een rasechte monsterfilm - zijn al zo indrukwekkend als schrikwekkend en worden vakkundig aan ons geserveerd. Ook de sfeer zit goed en al begint het verhaal te wankelen naar het einde toe, wil je toch weten hoe alles zal uitdraaien.

Heel wat toeristen die ooit voor de charmes zijn gevallen van een Italiaanse schone, zullen hier meteen heel wat zaken in herkennen. En zo ben je uiteraard als kijker al veel sneller mee met het gebeuren (en ja, ik spreek hier toch ook wel een beetje uit ervaring). De intieme momenten op de rotsblokken aan de rand van de zee bij een ondergaande zon, het flirten in de oude steegjes, de flessen roséwijn, elk cliché komt hierin terug. Had de film een stuk korter geweest en de regisseurs iets meer ballen hadden vertoond naar het einde van het verhaal in plaats van in overdreven expositie te vervallen, had dit een heerlijk charmante horrorprent kunnen worden. Maar Spring is hoe dan ook een originele en frisse romcom-horror met veel liefde voor het groteske met een vette knipoog naar het werk van H.P. Lovecraft.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 8 april 2015

 

*** Spring trailer ***

Ninja Assassin (2009) ** Blu-ray recensie

Mijn verwachtingen waren niet al te hoog maar ik had er toch goede hoop op dat Ninja Assassin (2009) de terugkeer kon inluiden van het martial art genre. Maar het is wederom een enorme teleurstelling geworden. Het spijtige is dat er weer net iets teveel energie werd gestoken in de visuele effecten in plaats van in het verhaal. Ook slaagt de regisseur er nauwelijks in om nog maar één millimeter onder de huid van zijn karakters te komen.

ninja_assassin_2009_blu-ray.jpg

De film is een samenraapsel van absurde actie-sequenties volgepropt met rondvliegende cgi-shurikens. Bij momenten lijkt het op een geforceerde rip-off van 300 (2006) en de rest heeft veel weg van een slechte Mortal Kombat prent.

Korte inhoud: Als kind is Raizo (Rain) van straat gehaald en getraind tot één van de meest dodelijke moordenaars van de wereld door de Ozunu-clan, een geheime maatschappij diens bestaan als een mythe wordt beschouwd. Door de genadeloze moord op zijn vriend, door de Ozunu-clan, verdwijnt Raizo, wachtend en voorbereidend op wraak. Ondertussen onderzoekt Europol-agente Mika Coretti (Naomie Harris) een aantal politieke moorden in Berlijn. Ze komt op het spoor van een ondergronds netwerk van Aziatische huurmoordenaars. Ondanks een verbod van haar baas bekijkt ze geheime bestanden om meer over deze Ozunu-clan te weten te komen. Hierdoor wordt ze echter zelf een doelwit. De clan stuurt de gevaarlijke Takeshi (Rick Yune) met een groep moordenaars op haar af, maar Raizo weet haar te redden. Nu staan ze beiden op de dodenlijst...

In 2005 was er nog even sprake van The Return of the Ninja met ninja-icoon Sho Kosugi, maar deze plannen zijn in rook opgegaan. Regisseur James McTeigue, de protégé van de broers Wachowski, die min-of-meer indruk kon maken met V for Vendetta (2005) heeft dan maar zijn eigen film gemaakt met Aziatisch film-idool Rain en heeft acteur Sho Kosugi een klein rolletje gegeven als ninja-leermeester. Maar zijn regie kenmerkt zich vooral door kinetische actie-sequenties en overtollig gebruik van computer-animatie en minder door karakter-ontwikkeling en verhaal-opbouw. En ja, de speciale effecten zijn inderdaad adembenemend, en levert toch wel een aantal verrassende shots op, het is gewoon een schande dat het verhaal zo weinig om het lijf heeft.

Ninja's vinden hun oorsprong in de Japanse cultuur, maar hier is geen ruimte voor nog maar een beetje ontstaansgeschiedenis. De bedoeling is om popcorn te verkopen en de oorsprong en cultuur van de ninja's komt zelfs nooit aan de orde. We komen wel alles te weten over het leven van een Russische KGB agent waar niemand een moer om geeft. Ninja Assassin is een soort cocktail geworden van heel wat B-ninja films uit de jaren 80 waar het potentiële jongere doelpubliek waarschijnlijk van zal geeuwen. Een soort losgeslagen videoclip waar de regisseur is gaan lopen en waar de assistenten de camera hebben overgenomen.

ninja_assassin_2009_blu-ray_pic01.jpgninja_assassin_2009_blu-ray_pic02.jpgninja_assassin_2009_blu-ray_pic03.jpg

Nu, in principe heb ik daar niets op tegen (ook al kon ik mijn teleurstelling moeilijk wegsteken) als je op z’n minst iets meer kan brengen dan een gewone hommage aan oudere exploitation ninjafilms. Hier heb je meteen de indruk dat Warner Bros het basisidee had een soort geschifte R-rated bloodspatter te maken waar de ene geweldsscène de andere opvolgt en waar voornamelijk gezocht werd naar leuke shots in plaats van een intelligent verhaal en een aangepaste vormgeving. James McTeigue is een verdienstelijke actie-regisseur en tot op een zeker punt kan je dit beschouwen als een guilty pleasure prent, maar het had zoveel meer kunnen zijn.

Op de Blu-ray staan wel heel wat interessante making-of filmpjes, zoals The Myth and Legend of Ninjas, The Extreme Sport of a Ninja, Training Rain en nog een pak bijkomende scènes. We hebben echter geen audio-commentaar gevonden van de regisseur, maar die man had ook al niet veel te vertellen met zijn film.

rating

Beoordeling: 2 / 5
Recensie door op 8 april 2015

***Related Posts***
04/06/2008: Wachowski Brothers mikken op Ninja Assassin
01/04/2005: De terugkeer van Sho Kosugi met 'The Return of the Ninja'?

 

*** Ninja Assassin trailer ***

06/04/2015

When Animals Dream (2014) *** Blu-ray recensie

Een van de bijzondere films die Remain in Light me bezorgde was het Deense When Animals Dream (2014), het langspeelfilmdebuut van Jonas Alexander Arnby. Leuk te zien dat er twee acteurs van de serie die ik onlangs besprak, met name "1864" (2014-), te zien zijn in deze mysterieuze psychologische thriller.

when_animal_dreams_2014_blu-ray.jpg

Om met de deur in huis te vallen. Deze film is geheel in de trant van het vampieren drama Let The Right One In (2008) van Tomas Alfredson , maar kan helaas niet tippen zijn Zweedse grote broer.

Korte Inhoud: Marie (Sonia Suhl) is een jonge 19-jarige vrouw die samen met haar ouders Thor (Lars Mikkelsen) en moeder (Sonja Richter) in een vissersdorpje woont. Het lijkt erop dat het gezin vrij eenzaam is, en dat Marie precies vrij eenzaam en teruggetrokken leeft. Ze krijgt haar job in de plaatselijke vissector en leert er meteen enkele collega's kennen. Daniel heeft het wel voor haar, de rest bekijkt haar met wantrouwen en Esben (Gustav Dyekjær Giese) daagt haar openlijk uit. Bovendien krijgt ze last van bepaalde lichamelijke symptomen. Haar vader vreest dat ze net zoals haar moeder aan dezelfde ziekte lijdt. Haar moeder zit katatonisch in een rolstoel, maar algauw begint het Marie te dagen waarom iedereen haar en haar moeder in het oog houdt.

De ziekte is iets monsterlijk, maar de film is geen horrorfilm. Veeleer is het psychologisch van aard en is het eerder een sociaal drama. De zwarte zwaan, het lelijke eendje. Aanvaarding binnen een gesloten gemeenschap waarin iets wat afwijkt enorm wordt gewantrouwd. Helaas voor Marie is haar bijzonderheid een rode lap op een stier voor haar collega's en dorpelingen die door hun gedrag het monsterlijke triggeren.

De film begint heel goed met een mysterieuze trage opbouw. Helaas wordt de plot een beetje te eenvoudig. Dit speelt in het nadeel. Daar waar "Let the Right One in" ons tot het einde wist te boeien, verlies je hier een beetje de aandacht. En dat is jammer want qua opbouw en uitgangspunt was dit allesbehalve slecht.

when_animal_dreams_2014_blu-ray_pic01.jpgwhen_animal_dreams_2014_blu-ray_pic02.jpgwhen_animal_dreams_2014_blu-ray_pic03.jpg

De Blu-ray en DVD van When Animals Dream is reeds beschikbaar met Nederlandse ondertitels. De film viel in de prijzen in Athene waar hij de Prijs voor Beste Regie won op het Athens International Festival, en Director of Photography Niels Thastum won voor zijn cinematografie op het festival Camerimage en op het Bodil festival in Copenhagen. De film kwam vorig jaar in november bij ons uit op het Razor Reel Flanders Film Festival en nadien in februari van dit jaar in een handvol van onze bioscoopzalen.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 6 april 2015

 

*** When Animals Dream trailer ***

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende