28/05/2015

Blackhat (2014) ***½ Blu-ray recensie

Het is verre van de beste Michael Mann film (Collateral, Heat, Ali), maar Blackhat (2015) heeft zijn verdiensten en ik heb er hoe dan ook van genoten. Een film over hackers die achter hun computer zitten in kleine obscure kamertjes is niet meteen uitnodigend voor een verkwikkende cyber-thriller, maar de regisseur slaagt er toch in om alles heel opwindend te houden. Maar 133 minuten is echt wel een beetje van het goede teveel en ook al ben ik een grote fan van zijn filmstijl, begint de film bij momenten toch wat te vervelen en hadden ze wat mij betreft de schaar in de montage mogen zetten in een filmversie van 110 minuten.

blackhat_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Een nieuwe vorm van criminaliteit zaait terreur. Na een aanval op een Chinese kerncentrale en de financiële markten wil de Chinese overheid en de FBI onder leiding van agent Carol Barrett (Viola Davis), het kwaad bestrijden door er een andere hacker, Nicholas Hathaway (Chris Hemsworth), die in een Amerikaanse gevangenis een 15-jarige straf uitzit, in te schakelen. De hackers gebruiken een programma genaamd Remote Access Tool (RAT), en de Chinese officier Dawai Chen (Leehom Wang) zou een gedeelte van deze code hebben geschreven met zijn voormalige kamergenoot Hathaway. Dawai schakelt ook zijn zuster Lien (Wei Tang) in die als netwerk ingenieur een grote hulp kan zijn. De speurtocht strekt zich uit van Chicago tot Los Angeles en van Hongkong tot Jakarta. De Amerikaanse en Chinese hackers zullen samen moeten werken om een grote computerinbraak te stoppen.

We krijgen een verrassend begin met een 5-miuten lang klank- en lichtspel op computer chip-niveau, waarbij we een hacking visueel psychedelische manier in beeld krijgen. Het zijn beelden die wel wat doen denken aan The Matrix (1999) en Ghost in a Shell (1995) waarbij data via de kabels zich een weg banen naar het interne skelet van een computer. Andere regisseurs hadden hier alles veel korter gehouden en aangevuld met titels of voice-overs, maar Mann maakt geen compromissen voor de massa en kiest resoluut voor een visuele interpretatie van een computer-hacking. En dat is waarom deze regisseur toch met kop en schouders boven zijn collega's uitsteekt. En ook al kan je bedenkingen hebben bij deze aanpak, het is en blijft een gedurfde intro.

Maar je kunt er niet omheen dat er toch heel wat verkeerd is gelopen tijdens deze 70 miljoen dollar shoot die uiteindelijk de grootste filmflop werd in de carrière van de regisseur met een wereldwijde recette van slechts 17 miljoen dollar en dit met een mega-ster als Chris Hemsworth in de hoofdrol. The people who saw it really didn't like it and made sure everybody knew about it. De film had nochtans een 007-plot maar het resultaat was bij momenten toch wat onsamenhangend en uiteindelijk bijzonder troosteloos, waarbij om de haverklap de regisseur alles in leven wil schudden met een actie-scène. De dialogen van scenarist Morgan Davis Foehl zijn van een wel zeer laag niveau en je begrijpt op bepaalde momenten echt niet wat Michael Mann, het genie achter het schitterende The Insider (1999), aan het denken was.

Wat is die blackhat? Wel de blackhat is een term die komt van het wilde westen waar de slechterik vaak een zwarte hoed doeg. Tegenwoordig wordt de term het meest gebruikt voor cyber-criminelen. Een blackhat hacker is eigenlijk een hacker die een computerbeveiliging neutraliseert met kwaadaardige intenties of voor persoonlijk gewin. Wanneer ze inbreken zorgen ze er in vele gevallen voor dat de gebruiker niet meer in staat is om toegang te krijgen tot zijn gegevens. Een white hat hacker is dan weer iemand die een systeem gaat controleren op mogelijke beveiligingsrisico's en een grey hat hacker is dan weer iemand die zonder toelating inbreekt in een systeem om de gebruiker dan te wijzen op zijn falende beveiliging, en dan tegen vergoeding of tegemoetkoming zijn systeem kan verbeteren. Een onderwerp die in ieder geval bijzonder actueel is na de Sony hacking een paar maand geleden.

In tegenstelling tot Christopher Nolan of Quentin Tarantino heeft Michael Mann ook de beslissing genomen na Collateral (2004) (wat semi pellicule semi digitaal was) quasi volledig te kiezen voor het digitale HD formaat. En wat bij een film als Public Enemies (2009) een beetje vervreemdend aanvoelde, schreeuwt deze Blackhat naar een digitale Arri Alexa fotografie. Mann ging zelf nog een stap verder, en mengde er beelden bij van de GoPro HD Hero 3 én de Canon Eos 5D Mark III (twee kleine camera's die ik hier thuis liggen heb en waarmee ik af en toe eens een film mee maak). Opgenomen in pellicule had deze prent niet alleen een stuk duurder gekost (+ 100 miljoen dollar) maar ook naar mij gevoel minder juist in zijn toon en aanpak.

blackhat_2014_blu-ray_pic01.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic02.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic03.jpg

Het is in essentie een traditionele Michael Mann gangsterfilm waarin de grens tussen de ordediensten en de schurken vervagen en de stijlvolle cinematografie ons (althans gedeeltelijk) in het verhaal zuigt. Mann is een talentvolle acteurs-regisseur, maar een hacker die lijkt op de hunky blonde god Chris Hemsworth, met de gespierde en gewaxte borstkas die alle meisjesharten sneller doet bonken, had al een eerste aanwijzing moeten zijn dat hier iets niet klopt. Het verhaal is ook een ellenlange achtervolging via verschillende landen waar de regisseur eigenlijk iets wil vertellen over hun levensstijl, maar ons gaandeweg toch verliest tussen een koffie-scène in Hong Kong en een parade in Indonesië.

Naast de bovenvermelde acteurs zien we ook nog Yorick van Wageningen in alweer een villain-rol, maar ook John Ortiz die we nog kennen van Miami Vice (2006). In de credits zien we staan dat de muziek zou gemaakt ijn door Harry Gregson-Williams, maar hij heeft een in (ondertussen gedeletet) facebook bericht dat hij niets te maken had met de muziek die in de film zat. Hij had aan Blackhat gewerkt maar blijkbaar zou Mann andere muziek hebben gebruikt van de boers Atticus en Leopold Ross.

blackhat_2014_blu-ray_pic04.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic05.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic06.jpg

Maar los van alle mankementen kon ik hoe dan ook genieten van de anamorfische cinematografie van Stuart Dryburgh (The Secret Life of Walter Mitty) en die typische Mann scènes waar we het isolement zien van zijn personages die gevangen zitten in hun wereld. We hebben ook het gevoel dat we constant in de gaten worden gehouden via camera's of posters met ogen, alsof je nooit geheel verlost kan worden van het hoogtechnologische spinnenweb die de aardbol omhult. En ik ben ervan overtuigt dat wanneer je de film een tweede kans geeft en de sfeer op je laat inwerken, dat Blackhat eigenlijk nog wel een vermakelijke en intrigerende prent kan worden. De fans van Michael Mann zullen hier van kunnen genieten, de anderen zullen iets meer moeite moeten doen. Maar laat je niet misleiden door de barslechte 'Rotten Tomatoes' quotering, deze Blackhat heeft meer te bieden dan pakweg San Andreas (2015).

De meeste Belgen zullen deze film voor her eerst ontdekken op DVD en Blu-ray, die te verkrijgen is vanaf 3 juni 2015. De reden hiervoor is dat Universal de beslissing had genomen om de film bij ons uit de zalen te halen na de desastreuze box-office cijfers in andere landen. Het feit dat de film ook 24 keer is veranderd van titel zal ook niet geholpen hebben met de promotie. Op de Blu-ray staan een aantal making-off filmpjes maar spijtig genoeg opnieuw geen audio-commentaar van de regisseur. Eigenlijk hadden we deze film MOETEN zien op het grote witte doek, maar met de juiste home cinema apparatuur zal je hier ook wel van genieten.

rating

Beoordeling: 3,5 / 5
Recensie door op 28 mei 2015

***Related Post***
21/10/2014: Chris Hemsworth spoort cybercrimineel op in Blackhat van Michael Mann

 

*** Blackhat trailer ***

27/05/2015

The Imitation Game (2014) **** Blu-ray recensie

De meningen van The Imitation Game (2014) lagen misschien uiteen, maar ik vond deze eigenlijk verre van een slechte biopic over een wel heel eigenaardige kerel. De film deed me wat denken aan A Beautiful Mind (2001), ook al gebaseerd op een mathematicus die echt had bestaan (John Nash is tevens vorige week overleden in een auto-ongeval).

the_imitation_game_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Film over het levensverhaal van Alan Turing (Benedict Cumberbatch), een Britse wiskundige en informaticus. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte hij voor de Britse crypto-analytische dienst, die als doel had onderschepte gecodeerde berichten van de Duitsers te ontcijferen. Turings grootste verwezenlijking bestond erin om als één van de eersten de Duitse Enigma-codes te breken waardoor de Geallieerden de controle over de Atlantische Oceaan kregen en uiteindelijk de oorlog zouden winnen. Tijdens zijn creatie werd hij bijgestaan door Joan Clarke (Keira Knightley) en de intellectuele rivaal Hugh Alexander (Matthew Goode). Na de oorlog , in 1952, werd hij echter veroordeeld voor homoseksualiteit.

De fout waaraan de makers zich hebben bezondigd komt op het einde van de film, waarin ze een pancarte laten zien met de vermelding dat in Groot-Brittannië 49'000 homoseksuelen werden terechtgesteld. Alan Turing mag dan nog wel één van die homoseksuelen zijn, dat was allerminst het onderwerp van de film. Homoseksualiteit komt zelfs maar heel laat aan bod in de film. Maar het leek een beetje ingegeven door de ijver om met een maatschappelijk drama beter te kunnen scoren tijdens de Academy Awards. En met 8 nominaties hebben ze dat niet verkeerd gedaan, maar er werd er maar eentje verzilverd, en dat was die voor de Beste Scenario Adaptatie van Graham Moore.

De naam van Alan Turing was me in ieder geval onbekend en bijgevolg was het voor mij meteen ook wel een aangrijpend verhaal. Deze wiskundige en geniale crypto-analyst, gestorven op 42 jarige leeftijd vermoedelijk door zelfmoord met cyanide, werd bekend voor het kraken van Hitler's Enigma code. Een code die werd gebruikt voor het versleutelen van alle berichten naar de troepen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een doorbraak die er waarschijnlijk voor gezorgd heeft dat de oorlog 2 jaar korter heeft geduurd en onnoemelijk veel mensenlevens heeft gered. Hij ontwierp tevens een systeem die aan de wieg lag van onze huidige computers. Maar door de grote geheimhouding van zijn werk, werd hij ook in de gaten gehouden door de ordediensten en uiteindelijk veroordeeld voor homoseksualiteit. Pas op 24 december 2013 werd gratie verleend door de koningin van Engeland.

De Noorse regisseur Morten Tyldum (Headhunters, Fallen Angels) heeft de beslissing genomen om verschillende facetten van het leven van Turing aan te kaarten en deze a-chronologisch te monteren, en het resultaat werkt. We beginnen in 1952 waarin Turing aan de tand wordt gevoeld door een politie-inspecteur, om nadien terug in de tijd te duiken waarin hij zich presenteert aan Commander Denniston (Charles Dance). Maar we gaan nog dieper in het verleden, tijdens de schoolgaande puberjaren waarin de jonge Turing gepest wordt op school. De film is dus deels biopic, deels romance en deels een spionage thriller. En de slimme montage zorgt ervoor dat het nooit vervelend wordt - iets wat bij biopics vaak het geval is.

the_imitation_game_2014_blu-ray_pic01.jpgthe_imitation_game_2014_blu-ray_pic02.jpgthe_imitation_game_2014_blu-ray_pic03.jpg

Wat we leren uit de adolescentie van Turing is dat hij al op vroege leeftijd werd afgewezen omdat hij "anders" was. En dit "anders" zijn werd hierdoor enkel maar versterkt en Turing keerde helemaal tot zichzelf en kon moeilijk samenwerken met andere mensen. Toch zal deze samenwerking uiteindelijk hem instaat stellen om een doorbraak te maken. Alex Lawther, de jonge acteur die Turing belichaamt in zijn jonge jaren zet hier meteen ook een sterke vertolking neer. Hij slaagt erin om die onderdrukte emotie tastbaar te maken. De machine die hij ontwierp was bijna een reflectie van de machine die hij doorheen de jaren was geworden, ontdaan van elke emotie en volledig overgeleverd aan de wetmatigheden van zijn intellectuele studie. Zelfs bij momenten beredeneerd emotieloos om het feit dat hij weigerende een schip met geallieerden te hulp te schieten en het risico lopen dat de Duitsers het vermoeden zouden hebben dat de Enigma code was gekraakt. De vraag die hij zich dan stelt is hoe je een onderscheid kan maken tussen mens en een machine. Ironisch genoeg was het net zijn homoseksuele gevoelens die hem nog het meest als "mens" karakteriseerde en net daarom werd hij ook vervolgd.

Benedict Cumberbatch is perfect gecast voor de rol. Hij is zowel geloofwaardig als mathematicus (iets wat Russell Crowe een stuk minder was in A Beautiful Mind) en heeft zijn personage ook een zekere gravitas. Keira Knightley speelt haar rol naar behoren ook al had ze eigenlijk geen zo'n belangrijke rol. En de Stoker acteur Matthew Goode is altijd een plezier om hem aan het werk te zien. De knappe muziek komt van Alexandre Desplat en de sfeervolle fotografie werd verzorgd door Oscar Faura.

Op de DVD en Blu-ray staan spijtig genoeg geen extraatjes, geen audio-commentaar van de regisseur noch making-off filmpjes. Toch wel een beetje van een teleurstelling.

rating

Beoordeling: 4 / 5
Recensie door op 27 mei 2015

 

*** The Imitation Game trailer ***

26/05/2015

Horns (2013) *** Blu-ray recensie

De thriller Horns (2013) is de film waarin Daniel Radcliffe aantoont dat er nog leven is na Harry Potter. De Britse acteur, deze keer met uitstekend Amerikaans accent, laat zien dat hij een volledige film kan dragen. En Radcliffe heeft hier een hele last om dragen want Horns laat zich niet makkelijk in één genrevakje stoppen. De film is een gewaagde mix van verschillende genres: wat begint als een klassieke whodunnit, eindigt als een pure horrorprent met daartussen ook nog romantische, drama-, coming-of-age-, fantasy- en bovennatuurlijke elementen. Gelukkig weten de makers – op het bizarre over the top horroreinde na – alles vrij goed in toom te houden en al bij al is Horns een ietwat vreemde, maar zeker boeiende film met een uitstekende Radcliffe.

horns_2013_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Ignatius 'Ig' Perrish en Merrin Williams (Juno Temple) zijn al sinds hun kindertijd dikke vrienden. En niet lang nadat ze elkaar leerden kennen, werden ze ook een koppel. Maar hun idyllische leventje wordt brutaal verstoord wanneer Merrin wordt vermoord. Omdat het koppel de fatale avond al ruziënd werd gezien in een restaurant, is Ig de hoofdverdachte. Hij houdt echter vol dat hij onschuldig is, maar slechts weinigen lijken hem te geloven. Zelfs zijn ouders lijken niet helemaal overtuigd van zijn onschuld.

Gelukkig gelooft Igs jeugdvriend Lee Tourneau (Max Minghella) wel dat Ig niet de dader is en hij neemt als advocaat de verdediging van Ig op zich. Het wordt een moeilijke zaak want het bewijs wijst allemaal naar Ig en de journalisten zwermen als vliegen rond de jongeman. Na een dronken avond wordt Ig ’s morgens plots wakker met twee duivelse horens op zijn voorhoofd. Hij ontdekt al gauw dat mensen plots supereerlijk tegen hem zijn en hem hun grootste smerige geheimen vertellen. Ig lijkt het slechtste in de mens naar boven te halen en besluit zijn nieuwe gave aan te wenden om de echte dader te zoeken.

Het verhaal lijkt op het eerste gezicht behoorlijk bizar en het gegeven van de twee horens zou er in verkeerde handen zeer snel heel belachelijk kunnen uitzien. Maar gelukkig heeft Horns een zeer degelijke cast en crew gekregen die van het basismateriaal een verrassend goede film maken. Het verhaal is trouwens gebaseerd op een boek van Joe Hill, een naam die misschien niet meteen een belletje doet rinkelen, maar Hill is niemand minder dan de zoon van Stephen King.

Het boek van Hill werd tot filmscript verwerkt door Keith Bunin, een vrij onervaren scenarist die enkel zeven afleveringen van de reeks “In Treatment" schreef. Maar Bunin heeft zich uitstekend van zijn taak gekweten en heeft een scenario afgeleverd dat 100 minuten blijft boeien en alleen in de laatste 20 minuten een beetje ontspoort wanneer volop de gore horrorkaart wordt getrokken waardoor deze scènes niet passen bij de rest van de film.

Achter de camera staat de Franse regisseur Alexandre Aja wiens carrière sterk begon met Haute Tension en de remake van The Hills Have Eyes, maar daarna wegdeemsterde met Mirrors (2008) en Piranha 3D (2010). Met Horns – zijn eerste niet-remake – toont Aja dat hij in dit genre een regisseur is waarmee rekening moet gehouden worden. Met inventief camerawerk en een gepast kleurenpalet schept Aja een troosteloze wereld voor Ig, die met weemoed terugdenkt naar zijn – ook letterlijk – kleurrijke verleden. De scène waarin Igs broer Terry (Joe Anderson) tript is een visueel pareltje.

Horns heeft een niet-lineaire opbouw. De film begint met een scène waarin Ig en Merrin stapelverliefd in het bos liggen. Dezelfde scène komt terug aan het einde van de film, maar krijgt door de voorgaande gebeurtenissen een heel andere betekenis. Veelvuldig wordt er ook gewerkt met flashbacks die de relaties tussen de personages uitklaren. Aan het begin van de film ben je als kijker volstrekt onwetend wat er precies is gebeurd. Zelfs het feit dat Ig wordt beschuldigd van de moord op zijn vriendinnetje, kom je pas na enkele scènes te weten. Het is een vertelstructuur die uitstekend past bij deze film.

horns_2013_blu-ray_pic01.jpghorns_2013_blu-ray_pic02.jpghorns_2013_blu-ray_pic03.jpg

Doorheen de film zitten er heel wat verwijzingen naar de Bijbel, zo zijn er niet alleen de evidente verwijzingen naar de duivel of de zeven hoofdzonden, maar let ook maar eens op de nummerplaten van de auto’s. De outfit van Radcliffe – donkere hoodie met een bordeaux t-shirt eronder – kan een knipoog naar Gryffindor zijn. De naam van Merrin verwijst dan weer naar vader Merrin uit The Exorcist. Het zijn allemaal leuke knipogen voor filmfans.

Kortom, Horns is een film met een origineel gegeven. Het is een beetje een bizarre film die verschillende genres aanboort, maar Horns weet, op het te groteske einde na, zeker te boeien. In de cast springt vooral Daniel Radcliffe eruit als de getormenteerde hoofdfiguur. De Blu-ray ligt inmiddels in de winkelrekken. Op het schijfje vind je ook een ongeveer 20 minuten durende making off waarin cast en crew aan het woord komen over de productiegeschiedenis van de film. Niet echt heel spectaculaire info wat erin verteld wordt, maar toch een leuke extra.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 26 mei 2015

 

*** Horns trailer ***

25/05/2015

San Andreas (2015) **½ recensie

Naar goede oude gewoonte komen jaarlijks een pak disaster films uit, die uitpakken met aardbevingen, tsunami's, vulkaanuitbarstingen, virussen of tornado's. En de meest ambitieuze in zijn genre moet dit jaar toch San Andreas (2015) worden, met Dwayne Johnson in de hoofdrol. En ambitieus was het zeker, spijtig brengt het script minder deining teweeg dan gehoopt.

san_andreas_2015_poster02.jpg

Korte inhoud: De beruchte San Andreasbreuk maakt zijn gevreesde reputatie waar. Californië wordt getroffen door een allesverwoestende aardbeving. Een SAR-helikopterpiloot (Dwayne Johnson) is erin geslaagd zijn ex-vrouw (Carla Gugino) op te bikken van tussen te brokstukken en proberen nu al het mogelijke om ook hun enige dochter (Alexandra Daddario) te redden. Maar al snel wordt duidelijk dat deze aarbeving nog niet gedaan en is en een gigantische tsunami de stad van de kaart dreigt te wassen.

Wat meteen opvalt was dat deze film niet in regie was van disaster-master Roland Emmerich, maar van Brad Peyton. Een Canadees die in zijn 15 jarige carrière nog maar 2 films op zijn actief had staan, en niet meteen langspeelfilms waarmee je kan uitpakken, tenzij je van slappe humor houdt (Journey 2: The Mysterious Island) of slappe humor met beestjes (Cats & Dogs: The Revenge of Kitty Galore). In deze San Anreas zijn er geen beestjes, en is er zelfs quasi geen humor te bespeuren. Meer nog, de regisseur slaagt er nooit in enige dreiging op te wekken en alles voelt behoorlijk fake aan. Al van bij het begin worden we getrakteerd met een scène die uit een Final Destination sequel had kunnen komen. We zien een blondine die met haar wagen op een bergpas een aantal gevaarlijke stoten uithaalt met haar gsm en haar sjakos op de achterbank, en dit terwijl er tegenliggers voorbij razen. Maar de dame komt goed weg, tot een aardbeving haar voituurke de ravijn induwt. Je zou er bijna bij juichen dat die trut niet langer een gevaar is op de weg.

Maar dit is uiteraard een voorproefje van wat komen zal, want analist Lawrence Hayes (Paul Giamatti), die zijn assistent Dr. Kim Park (Will Yun Lee) verloor tijdens een aardschok nabij de Hoover Dam - een scène die wel erg veel weg had van Superman (1978). En misschien was deze film ook wel iets van een inspiratiebron, want Lex Luthor had toen ook een nucleaire raket afgevuurd in de San Andreas breuk om zo Californië van de kaart te vegen. En de film zit eigenlijk vol van zaken die we al in andere films hebben gezien. Neem nu die wolkenkrabbers die in elkaar storten, dit hadden we al eerder gezien in heel wat Transformer films of zelfs 2012 (2009) van Roland Emmerich, inclusief de tsunami's uit die andere Emmerich film The Day After Tomorrow (2004). Alles wordt gerecycleerd en de makers komen met niets nieuws voor de dag.

Ook het script van Carlton Cuse blinkt niet meteen uit in originaliteit. Het ene cliché volgt het andere op en we voelen ons als toeschouwer telkens 2 stappen verder dan onze hoofdpersonages. Ik vermoed tevens dat de makers weinig kaas hebben gegeten van fysica of aerodynamica, laat staan basis natuurwetten. Ze nemen zelfs een loopje met de geloofwaardigheid. ***spoiler*** Op een gegeven moment zien we de dochter vast zitten in een ruimte van een gebouw die onder water komt te staan na een inslaande tsunami. Haar vader (die daar héél toevallig in de buurt was) slaagt er maar niet in het glas te breken en het meisje verdrinkt. Maar de vader geeft niet op en probeert alsnog het boeltje te forceren en haar naar het oppervlak te brengen. Daar moet hij haar op een tafel zien te leggen (ondertussen zijn we al 4 minuten verder) voor hartmassage. Maar dat lukt niet (meer dan 6 minuten verder). Dan komt plots het rubberen bootje van de moeder in het gebouw binnencrashen, via de stalen roostering en het versterkte glasraam. Het meisje wordt op het bootje gedragen en weggevaren (ondertussen al 10 minuten verder). Opnieuw hartmassage, lukt nog steeds niet. Maar de vader geeft niet op en na een kwartier hersendood komt het meisje dan toch bij bewustzijn, alsof ze even aan het rusten was. Dit moet de langste reanimatie ooit geweest zonder hersenschade. Proficiat! ***end spoiler***

san_andreas_2015_pic01.jpgsan_andreas_2015_pic02.jpgsan_andreas_2015_pic03.jpg
san_andreas_2015_pic04.jpgsan_andreas_2015_pic05.jpgsan_andreas_2015_pic06.jpg

Over Dwayne Johnson heb ik niets op aan te merken. Hij doet wat hij kan met datgene wat hem aangereikt wordt en bewijst nog maar eens dat hij een echte leading man kan zijn. Maar daarnaast hebben we een casting op losse schroeven met soms wel heel bedenkelijk acteerwerk van de intervenanten. De azuurblauwe ogen van Alexandra Daddario kunnen ons nog bekoren, maar de dochter van de protagonist is allesbehalve een personage die we willen volgen. Vreemd genoeg hebben we meer interesse in haar love-interest, gespeeld door de Olly Murs look-alike Ben (Hugo Johnstone-Burt), wiens kleine broertje grappig genoeg Ollie heet.

De slechterik van dienst wordt gespeeld door ex-Fantastic Four lid Ioan Gruffudd, die met dergelijke rollen zijn carrière geen dienst bewijst. Er zit zelfs een onnozel klein rolletje in voor Kylie Minogue (pics) die iets te nadrukkelijk dienst deed als 'product placement', gezien deze film voor een groot stuk in Australië werd gedraaid en de productie waarschijnlijk goed wou staan met het gastland. Maar zij is verre van de enige productplacement. Er zit zelfs een flagrant Apple shot in een aula van een universiteit waar 90% van de studenten met een Apple laptop de les aan het volgen zijn. Ja, disasterfilms kosten blijkbaar veel geld. San Andreas is bij ons in de zalen vanaf 27 mei 2015.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 25 mei 2015

***Related Post***
10/03/2015: 100 miljoen dollar voor een rampenfilm

 

*** San Andreas trailer #2 ***

24/05/2015

Taken 3 (2014) * Blu-ray recensie

Ik hou van een goede actiefilm en de eerste Taken (2008) had alle ingrediënten om ons te bekoren. De film deed het - met zijn beperkt budget van 25 miljoen dollar - tegen alle verwachtingen in bijzonder goed aan de box-office, vooral in de States. Het lanceerde tevens de carrière van Liam Neeson als actieheld. Was dit succes te danken aan het verhaal, de regisseur, het acteerwerk, de hand van Luc Besson, de sfeer, de montage, de vecht-choreografie? Eigenlijk was het een perfecte samenkomst van veel factoren.

taken_3_2014_blu-ray.jpg

En zoals bij iedere succesfilm werd gehoopt op een succesformule en de uitbouw van een heuse filmfranchise. Zeker met Liam die stilaan een vecht-icoon aan het worden was en acteurs als Denzel Washington (cf. The Equalizer) en Sean Penn (cf. The Gunman) op ideeën bracht. Maar de sequel Taken 2 (2012) was een mislukking. En een belangrijke reden hiervoor was de waardeloze regisseur achter de camera. En tot mijn grote verbazing heeft Luc Besson opnieuw de foute beslissing genomen om Olivier Megaton opnieuw achter de camera te zetten voor deze Taken 3 (2014), en zoals verwacht is het opnieuw een afschuwelijk slechte film geworden, misschien zelfs de zwakste van de drie.

Taken is het soort film die het moet hebben van zijn akelige sfeer, zijn hoofdacteur en zijn harde en korte actie-scènes, in plaats van een cgi curcus of ingenieuze stunts. Het is actie back to basics, maar het gevaar bestaat er altijd in dat alles zo basic wordt, dat de film behoorlijk flets overkomt. Deze prent zou ik niet smaakloos noemen maar het komt nog niet tot aan de knieën van de eerste film. Taken 3 is een inspiratieloze bedoening met oppervlakkige personages, een krankzinnig verhaal en buitengewoon slecht camera- en montagewerk. En dat laatste valt meteen op wanneer je tijdens een achtervolging met voertuigen je constant gaat afvragen in welk voertuig de hoofdpersonages nu aan het rijden zijn.

Korte inhoud: Voormalig CIA-agent Bryan Mills (Liam Neeson) wordt door zijn ex-vrouw Lenore (Famke Janssen) opgezocht die hem vertelt dat ze huwelijksproblemen heeft. Later ontmoet hij Stuart (Dougray Scott), de echtgenoot van Lenore, die hem waarschuwt uit de buurt te blijven van zijn vrouw. De volgende dag krijgt Mills een sms van Leonore die hem vraagt om elkaar opnieuw te ontmoeten. Aangekomen op zijn appartement, blijkt Lenore dood te zijn. Bijna onmiddellijk verschijnen agenten van het Los Angeles Police Department die hem arresteren als verdachte voor de moord. Hij kan ontsnappen en achtervolgd door de politie en de FBI, onder leiding van Franck Dotzler (Forest Whitaker), gaat Mills op zoek naar de echte moordenaar en probeert contact te nemen met zijn dochter Kim (Maggie Grace)

Daar waar Taken 2 zijn inspiratie ging zoeken in The Bourne Ultimatum (2007), wil deze film The Fugitive (1993) heropvissen met een kat en muis achtervolging tussen een flik en een vals beschuldigde man. Neen, in dit verhaal wordt er niemand 'taken'. Megatron heeft spijtig genoeg geen flauw benul wat het betekent om spanning en gevaar in beeld te brengen. Zelfs Liam had er klaarblijkelijk geen in meer in. Hij stond op automatische piloot te spelen en lijkt uitgeput van zijn vorige twee avonturen. Maar laten we duidelijk zijn, deze threequel is echt wel beneden zijn niveau. Zit er een Taken 4 aan te komen? Tot op heden zijn er geen concrete plannen en gezien het flauwe box-office resultaat denk ik dat ze er effectief mee zullen ophouden...eu, neen, ... HOOP ik dat ze ermee zullen ophouden. De tagline 'It Ends Here' is in ieder geval veelbelovend, maar ervaring leert mij dat je die taglines bij films niet al te ernstig moet nemen.

taken_3_2014_blu-ray_pic02.jpgtaken_3_2014_blu-ray_pic01.jpgtaken_3_2014_blu-ray_pic03.jpg

De DVD en Blu-ray van Taken 3 komt hoe dan ook uit op DVD en Blu-ray vanaf 3 juni 2015. Er is zelfs een steelbox exemplaar voor de grote fans. Op de extra's is er geen audio-commentaar van de regisseur (thank God for that!) maar wel een pak making-off filmpjes en interviews over de plot, de personages en de stunts. Jullie vinen er ook een aantal deleted scenes op, die zowaar nog slechter zijn als de scènes die in de film steken en dat is op zich wel een opmerkelijke prestatie.

rating

Beoordeling: 1 / 5
Recensie door op 24 mei 2015

***Related Posts***
03/10/2012: Taken 2 review
12/04/2009: Taken review

 

21/05/2015

Good People (2014) **½ Blu-ray recensie

Natuurlijk weten we allemaal dat geld niet gelukkig maakt, maar het is toch wel bijzonder handig als je het kan uitgeven. Handig voor een goede film is dan weer een goed en geloofwaardig scenario en dat is wat Good People (2014) vooral mist. Deze film heeft een interessante cast en begint veelbelovend, maar verzandt al snel in clichés en ongeloofwaardigheid. Waarom denken filmmakers tegenwoordig zo vaak dat het publiek bestaat uit achterlijke debielen die niet zelfstandig kunnen nadenken?

good_people_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Het Amerikaanse koppel Anna (Kate Hudson) en Tom Wright (James Franco) heeft een statig herenhuis geërfd in Londen. Terwijl Tom de villa verbouwt en bewoonbaar maakt, huurt het stel een vervallen huis in Shepherds Bush. Anna weet echter niet dat Tom al veel meer centen heeft uitgegeven aan de renovatie van hun droomhuis dan hij durft te zeggen. En het koppel heeft het al zo moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen.

Daarom verhuren ze sinds een paar maanden hun kelder aan de asociale Ben (Francis Magee). Wanneer deze op een dag zijn televisie te luid zet, gebruiken Tom en Anna hun sleutel om in zijn appartement te komen. Daar treffen ze niet alleen het lijk van Ben aan, maar ook een tas met daarin 220.000 Britse pond. Ze besluiten het geld te houden en het mondjesmaat uit te geven zodat dit geen argwaan wekt. Maar natuurlijk wil Khan (Omar Sy), de eigenaar van het, zo blijkt, drugsgeld, zijn centen terug en ook de politie krijgt reuk van de uitgaven van de Wrights.

Zoals gezegd is Good People geen film die het moet hebben van zijn geloofwaardigheid. Tom heeft het huis geërfd van zijn tante, maar waarom de twee besluiten om te verhuizen naar Londen in plaats van het huis te verkopen, wordt niet uitgelegd. De twee hebben ook geen werk in Groot-Brittannië. Tom laat wel vallen dat hij een masterdiploma heeft, maar verdient de kost met hier en daar wat schilderklusjes. Anna hoopt dat hij daarmee genoeg verdient om een dure ivf-behandeling te financieren.

good_people_2014_blu-ray_pic01.jpggood_people_2014_blu-ray_pic02.jpggood_people_2014_blu-ray_pic03.jpg

Op zich wens je het koppel wel financiële ademruimte en de twee lijken ook wel sympathiek genoeg om een beter leven te verdienen. Maar toch hadden beide hoofdpersonages een beetje dieper uitgewerkt kunnen worden en wat meer achtergrond kunnen krijgen. Kelly Masterson baseerde haar scenario op een boek van Marcus Sakey, maar kan de personages te weinig tot leven wekken.

De vondst van de tas vol geld levert alvast een interessant moreel dilemma op: de tas houden of de politie waarschuwen? Hier lag dé kans om personages van vlees en bloed te creëren maar deze morele kwestie wordt heel snel van tafel geveegd. Tom is onmiddellijk voorstander om het geld te houden, Anna pruttelt een beetje tegen maar gaat uiteindelijk toch vrij snel overstag.

Het loopt helemaal mis met de geloofwaardigheid van Good People wanneer Anna en Tom besluiten de tas te houden en vrijwel onmiddellijk de eigenaars en de politie hen op het spoor komen. Dat een doodgewoon koppel na één waarschuwing van een gevaarlijke drugsbaas nog steeds besluit niet naar de politie te gaan, doet de wenkbrauwen al fronsen. Maar dat de twee in een ware Home Alone-achtige eindscènes ook nog eens de talenten van MacGyver en Rambo bezitten is volstrekt ongeloofwaardig en deze scènes passen ook niet bij de eerder rustig kabbelende rest van de film.

good_people_2014_blu-ray_pic04.jpggood_people_2014_blu-ray_pic05.jpggood_people_2014_blu-ray_pic06.jpg

De Deense regisseur Henrik Ruben Genz draaide in zijn thuisland afleveringen van “The Bridge" en “The Killing", en ook in Good People weet hij aanvankelijk een beklemmende sfeer in een troosteloos deel van Londen op te roepen. Maar Genz weet niet voldoende vaart in de film te stoppen om er een boeiende en spannende actiefilm van te maken. En hij kan zijn acteurs ook niet optillen naar een hoger niveau.

James Franco en Kate Hudson spelen te veel op de automatische piloot, en hoewel het altijd een plezier is om naar Tom Wilkinson te kijken, is zijn personage van politieman met een persoonlijke vendetta tegen drugsbaronnen, perfect inwisselbaar met eender welke andere politieman met karakterkop. Enkel Sam Spruell kan als de sadistische gangster Jack Witkowski zijn personage wat leven inblazen.

Geld maakt niet gelukkig wil Good People ons leren. Wat ik vooral onthouden heb is dat goede mensen nog geen goede film maken. De extraloze Blu ray van Good People ligt inmiddels in de winkelrekken.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 22 mei 2015

 

*** Good People trailer ***

20/05/2015

Unbroken (2014) *** Blu-ray recensie

Ze is niet alleen een talentvol en veelzijdig actrice, maar tevens een oogverblindende schoonheid en ze ontpopt zich nu ook nog eens tot een veelbelovend regisseuse. Ook al was haar debuutfilm In the Land of Blood and Honey (2011) - over de gruwelen tussen de verschillende bevolkingsgroepen tijdens de Bosnische Oorlog - niet meteen een schot in de roos. Ook dit prestigieus oorlogsdrama Unbroken (2014) zit vol goede bedoelingen, maar Jolie is nog zoekend naar een eigen vertelstijl en steunt wat op de beeldvoering van haar voorgangers.

unbroken_2014_picture.jpg

Korte inhoud: Het waargebeurde verhaal over Louis Zamperini (Jack O'Connell), een hardloper tijdens de Spelen van 1936, wiens vliegtuig neerstort op zee tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zamperini en twee bemanningsleden dreven 47 dagen en 2000 mijl op zee, totdat ze werden opgevist door de vijand en naar een Japans strafkamp gestuurd. Van jongs af heeft Louis zich door het leven geworsteld als een strijdlustig iemand, en deze wil wordt heftig op de proef gesteld wanneer de Japanners te horen krijgen dat er een Olympische kampioen in het kamp aanwezig is.

De trailer van de film vertelde al zo goed als de gehele plot en ik koesterde toch even de hoop dat Angelina zou uitpakken met een diepgaande karakterstudie van Zamperini om dit verhaal echt tot leven te laten komen, maar dat kwam er hoegenaamd niet. Die andere actrice die achter de camera kroop voor W.E. (2011) had ook een visueel indrukwekkende prent, maar het verhaal was uiteindelijk een aaneenschakeling van pompeuze beeldjes zonder veel inhoud. Angelina is wel een beter actrice dan Madonna, en ook haar films getuigen van een meer intelligente aanpak, maar ze blijven toch wel in elkaars buurt.

De grootste zwakte van In the Land of Blood and Honey was het script, en een zwak script kon bij deze film geen excuus meer zijn, want de film werd zowaar geschreven door de Coen Brothers, Joel Coen en Ethan Coen. Het is tevens ook gebaseerd op de bestseller van Laura Hillenbrand en twee ervaren scenaristen, William Nicholson (Gladiator, First Knight) en Richard LaGravenese (The Horse Whisperer, The Fisher King), hebben er ook aan geschreven. De Coen Brother hebben wel de laatste hand gelegd aan het script nadat Jolie aan boord kwam.

unbroken_2014_pic01.jpgunbroken_2014_pic02.jpgunbroken_2014_pic03.jpg
unbroken_2014_pic04.jpgunbroken_2014_pic05.jpgunbroken_2014_pic06.jpg

Universal Pictures heeft 65 miljoen dollar in het project gepompt. Legendary Pictures heeft samen met Jolie Pas - het productiehuis van Angelina - de productie op zich genomen, met opnames in Australië en een casting van nieuwe gezichten. Een paar maanden geleden hebben we hier nog de Blu-ray besproken van The Railway Man (2014), ook al een waar gebeurd verhaal over een heldhaftige man die een Japans strafkamp in de 2de W.O. heeft overleefd. Deze film is toch iets ambitieuzer en nu en dan pakt het wel uit met dramatisch intense momenten. Unbroken werd uitgebracht in december om zo in pole-positie te komen voor de Oscars, en deze prent werd ook genomineerd voor maar liefst drie beeldjes - twee voor geluid (mix en montage) en één voor de prachtige fotografie van Roger Deakins. Helaas ging ze allen met lege handen naar huis.

Vanaf 20 mei 2015 is de DVD en Blu-ray van Unbroken beschikbaar met een blik achter de schermen, deleted scenes en een docu over de echte Louis Zamperini. Spijtig genoeg hebben we geen audio-commentaar van Angelina Jolie gevonden. De actrice/regisseuse kwam in aanmerking voor de verfilming van een comic-adaptatie, maar dit is nog niet bevestigd. Maar Jolie gaat blijven filmen, en haar eerstvolgende project is het drama By the Sea (2015) die zich afspeelt in het Frankrijk van de jaren '70, en ja, deze keer speelt ze ook in haar eigen film aan de zij van haar man Brad Pitt en de Franse actrice Mélanie Laurent. En nadien gaat ze opnieuw de geëngageerde toer op met Africa, over de illegale ivoor-jacht en de bedreiging van de olifant.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 20 mei 2015

 

*** Unbroken trailer ***

19/05/2015

Revenge of the Green Dragons (2014) *** Blu-ray recensie

Hoe kon het ook anders. Revenge of the Green Dragons (2014) van Andrew Loo en Wai-Keung Lau hebben de hulp gekregen van uitvoerend producent Martin Scorsese probeert vooral de naam van deze laatste te gebruiken, maar heeft verder niets gemeen met hetgeen Martin Scorsese zelf aflevert als regisseur. De film telt maar liefst 18 producers, waaronder 8 uitvoerende.

revenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray.jpg

Korte Inhoud: Steven (Kevin Wu) en Sonny (Justin Chon) werden door mensensmokkelaars illegaal de VS binnen gebracht. Ze groeien op en worden geterroriseerd door de Green Dragons, een bende crapuleuze pubers die niets anders doet dan kleine kinderen martelen. Steven en Sonny worden ingelijfd en groeien in de bende op tot meedogenloze moordenaars. Paul Wong (Harry Shum Jr.) de charismatische leider van de bende is de enige, die samen met de leidster van de mensensmokkel maffia-allures heeft en hersenen lijkt te hebben. Wanneer er liefde in het spel komt begint Sonny zich steeds meer af te keren van de bende en wil hij de bende die hem gemaakt heeft tot wat hij is vernietigen.

En daarmee is bijna alles gezegd. Het is een actiefilm gebaseerd op waargebeurde feiten. Het schetst aan de hand van het jonge leven van twee door de bende opgeslokte jongeren de wijze van werken en wreedheid van een van de meest gevreesde Chinese bendes in New York: The Green Dragons. Deze Green Dragons bestaan uit niet meer niet minder dan crapuul dat strijdt tegen de rivaliserende bendes. Buiten het oog van de politie omdat die geen belang hecht aan die Aziaten.... In die tijd besteedde de politie wel aandacht aan de Italiaanse maffia.

Lijkt wel de plot voor een soort payback-film, maar Dit is het niet. Sonny gaat niet één voor één achter de bendeleden aan om ze af te knallen. Daarvoor ontbreekt het hem aan 'skills'. Hij neemt op een andere manier wraak. Hij blijkt uiteindelijk maar een gewone jongen in een context die hij zelf nooit wilde en waar hij niet uit kan geraken. De film neemt 2/3 van zijn tijd in beslag voor de expositie van het bendeleven. Niet meteen spannend, maar daarom niet minder saai.

revenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray_pic01.jpgrevenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray_pic02.jpgrevenge_of_the_green_dragons_2014_blu-ray_pic03.jpg

De liefdeshistorie is ook maar flauwtjes uitgewerkt, maar het kantelmoment waarmee Sonny zich uiteindelijk afkeert van de bende is gelukkig iets meer bevattelijk. Het verhaal neemt af en toe wat wendingen of probeert te verrassen, maar dat komt eerder over als vergezocht. Een genie als Scorsese zou er wel mee weggekomen zijn. Eén van zijn acteurs, Ray Liotta, moest er in ieder geval de schijn hoog houden dat dit duidelijk een Amerikaanse / Hong Kong productie was. Anyway, om even de hersenen op nul te zetten, is dit wel geschikt.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 19 mei 2015

 

*** Revenge of the Green Dragons trailer ***

18/05/2015

The Heavy Water War (2015) een nieuwe Scandinavische topserie

Meer dan één op vier Noren zat op 4 januari 2015 aan het scherm gekluisterd toen de eerste aflevering van "The Heavy Water War" (2015) op de Noorse openbare omroep NRK werd uitgezonden. Nog voor de reeks op antenne ging werd ze ook al verkocht aan vijftien landen. Nu zijn Scandinavische series momenteel zeer hip, maar het zijn toch sterke adelbrieven die deze reeks kan voorleggen. En terecht, want "The Heavy Water War" is opnieuw een heel sterke Scandinavische serie over een minder bekende episode uit de Tweede Wereldoorlog.

the_heavy_water_war_2015_poster.jpg

Korte inhoud: "The Heavy Water War" (of "Kampen om Tungtvannet" zoals de reeks in het Noors heet) gaat over één van de belangrijkste sabotagemissies uit de Tweede Wereldoorlog. De kunstmestfabriek Norsk Hydro in het dorpje Rjukan produceert aan het begin van de oorlog als enige 'zwaar water', ofwel water verrijkt met deuterium. Dit wekt de interesse van de nazi's aangezien dit water noodzakelijk is voor het bouwen van een kernreactor. De Duitse troepen haasten zich naar Noorwegen om de volledige stock zwaar water op te kopen en de productie op te drijven. Aanvankelijk weten de geallieerden niet waarvan de plotse Duitse interesse voor de afgelegen Noorse fabriek komt, maar aangezien ook zij achter de coulissen werken aan een nucleair wapen, worden de Duitse bedoelingen al snel duidelijk. De Duitse plannen moeten het koste wat het kost verijdeld worden want wie het eerste een atoomwapen kan ontwikkelen, neemt een grote optie op het winnen van de oorlog.

Samen met de Noorse professor Leif Trondstad (Espen Klouman Høiner), die zelf in de Hydrofabriek heeft gewerkt, stellen de Britten onder leiding van Julie Smith (Anne Friel) een team jonge Noren samen die de fabricatie van zwaar water zullen moeten saboteren. Ze zullen gedropt worden in het besneeuwde Noorwegen met barre weersomstandigheden die hun plan extra zullen bemoeilijken. Bovendien ligt de fabriek hoog in de bergen en is de enige toegangsweg een brug die natuurlijk zwaar bewaakt wordt door de nazi’s.

Aan de andere kant volgen we de Duitse professor Werner Heisenberg (Christoph Bach) die in 1933 de Nobelprijs voor natuurkunde krijgt en daarvoor wordt gefeliciteerd door zijn Deense collega-wetenschapper Niels Bohr (Søren Pilmark). In zijn thuisland wordt Heisenberg echter opgepakt door de nazi's die hem beschuldigen van homoseksualiteit. Heisenberg wordt naar het front gestuurd maar wordt op het nippertje gered door bevelen van hogerhand. Hij krijgt de opdracht om een kernwapen te ontwikkelen.

"The Heavy Water War" belicht een aspect van de Tweede Wereldoorlog dat in onze contreien minder bekend is. Niet verwonderlijk als er in je eigen land zelf heel hard werd gevochten dat in de geschiedenislessen op school de strijd in landen als Noorwegen iets minder aan bod komt. Maar gelukkig worden er uitstekende documentaires, films en series gemaakt die ook deze aspecten van de geschiedenis belichten en onder de aandacht brengen.

De serie heeft veel aandacht voor de morele dilemma's waarmee de hoofdpersonages worstelen. Dit wordt treffend getoond in een confrontatie tussen Heisenberg en Bohr waarin Bohr Heisenberg waarschuwt dat deze laatste met zijn onderzoek wel zeer belangrijke wetenschappelijke ontdekkingen doet, maar tegen welke prijs? Is het als wetenschapper moreel verantwoord om verder te gaan met je onderzoek als je kan vermoeden dat het resultaat kan ingezet worden om miljoenen mensen te vermoorden? Of ook, mag je als fabrieksdirecteur samenwerken met de nazi’s? De acties van de fabriek zijn in Noorwegen trouwens nog jarenlang het onderwerp geweest van controverse.

the_heavy_water_war_2015_tv-series_pic01.jpgthe_heavy_water_war_2015_tv-series_pic02.jpgthe_heavy_water_war_2015_tv-series_pic03.jpg

Het zijn belangrijke ethische en morele vragen waarmee de hoofdpersonages worstelen. Wat deze serie ook zo sterk maakt, is dat alle acties worden belicht vanuit verschillende standpunten. Zowel de Duitse kant als de kant van de geallieerden komt aan bod, maar we volgen ook de kant van de saboteurs en die van de directie van de fabriek. De standpunten wisselen voortdurend en dat geeft de serie extra vaart.

Achter de camera staat de ervaren Noorse (televisie-)regisseur Per-Olav Sørensen die de regietouwtjes stevig in handen houdt. Het tempo van de serie verslapt nergens en actie- en dialoogscènes worden keurig afgewisseld. Ook de cast – een mix van Duitse, Noorse, Deense en Britse acteurs – kwijt zich uitstekend van hun taak en tilt de reeks naar een nog hoger niveau.

Tot slot, heerlijk om te horen hoe de Duitsers ook effectief Duits spreken en de Noren Noors in plaats van Engels met Duitse en Noorse accenten. Daarnaast komen ook de prachtige Noorse landschappen veelvuldig in beeld. De Noorse regio Telemark hoopt alvast extra toeristen aan te trekken door het succes van de serie. Scandinaven kunnen uitstekende televisie maken, laat daar geen twijfel over bestaan. Met "The Heavy Water War", een reeks over een vergeten onderwerp uit de Tweede Wereldoorlog, voegen ze opnieuw een parel toe aan het nu al indrukwekkende lijstje series uit het hoge noorden. Een must see.

De Blu-ray met daarop alle zes aflevering van 45 minuten ligt inmiddels in de winkel. Helaas daarop geen extra's. Binnenkort zit er tevens een Amerikaanse verfilming aan te komen van het boek van Jo Nesbø. The Snowman (201?) zal geregisseerd worden door de Zweedse regisseur Tomas Alfredson, die we nog kennen van Tinker Tailor Soldier Spy (2011).

rating

Beoordeling: 4 / 5
Recensie door op 18 mei 2015

 

*** The Heavy Water War trailer ***

17/05/2015

Horrible Bosses 2 (2015) **½ Blu-ray recensie

Vorige week heeft Warner Bros de Blu-ray van de R-rated komedie Horrible Bosses 2 (2014) uitgebracht. De bedoeling van de filmmakers was om even stout te zijn als Horrible Bosses (2011). En dat is in principe wel gelukt, maar het schijnbaar amusement die de acteurs hebben beleefd bij het draaien van deze sequel, sloeg niet meteen over tot bij de kijker.

horrible_bosses_2_2014_poster.jpg

Er is wel een regisseurswissel gebeurd, en dat is misschien wel de oorzaak van de wat troosteloze en getelefoneerde grappen. Seth Gordon, die toch wel een behoorlijk slechte beurt maakte met Identity Thief (2013), werd vervangen door Sean Anders, die eigenlijk niet veel beter deed met zijn oerslechte That's My Boy (2012). En ook al kreeg hij hier een behoolijk filmbudget en een pak A-List acteurs, bakt hij er uiteindelijk niet zo heel veel van.

Korte inhoud: Nick (Jason Bateman), Dale (Charlie Day) en Kurt (Jason Sudeikis) besluiten samen een eigen bedrijf te beginnen zodat ze hun eigen baas kunnen zijn. Een geniepige investeerder (Christoph Waltz) heeft echter andere plannen met hun veelbelovende bedrijf, plannen waarbij Nick, Dale en Kurt helaas niet bij horen, en voordat ze nog maar één cent hebben verdiend staan ze alweer op straat. De wanhoop nabij, besluiten de drie bijna-entrepreneurs om Rex (Chris Pine), de investeerders' zoon, te ontvoeren en hem te gijzelen totdat ze de macht over hun eigen bedrijf weer terug hebben.

Uiteraard is er opnieuw een plaats voor Jennifer Aniston (pics) en Kevin Spacey in een ietsiepietsie bijrolletje van geen enkel belang, maar geen Colin Farrell deze keer. Hij was blijkbaar de enige die het script had gelezen. Jamie Foxx keert ook terug voor een onnozel cameo-rolletje. De 'bosses' zijn deze keer niet Aniston en Spacey maar wel Bateman, Day en Sudeikis die deze keer hun eigen bedrijfje hebben opgericht. Het script is ook afkomstig van Sean Anders die eerder het niet zo grappige We're the Millers (2013) schreef.

Het script is zo lui dat het zelfs niet meer te maken heeft met "horrible bosses". Het is een mengelmoes geworden van slecht gefilmde achtervolgingen, achterlijke scènes en komedie-dialogen die snel op elkaar worden afgevuurd, maar spijtig genoeg allemaal hun target missen. De tussenkomst van Chris Pine was veelbelovend. Die scène waarin Chris Pine in de 'captain seat' wil zitten is wel grappig, maar ze zijn mijlenver verwijderd van de The Hangover films. Chris Pine zie ik liever in een komediefilm dan in een actie-thriller zoals Jack Ryan: Shadow Recruit (2014), maar hier speelt hij wel wat onder zijn niveau. Hetzelfde kan gezegd worden van Christoph Waltz, die dringend moet stoppen met dergelijke typecasting rollen.

horrible_bosses_2_2014_blu-ray_pic01.jpghorrible_bosses_2_2014_blu-ray_pic02.jpghorrible_bosses_2_2014_blu-ray_pic03.jpg

Op de Blu-ray van Horrible Bosses 2 staat niet alleen de uncut versie met 8 minuten extra beeldmateriaal (Neen, die 8 minuten stellen niks voor), maar tevens ook nog heel wat extra beeldmateriaal rond de film. Geen audiocommentaar. Logisch, want de regisseur had al niet veel te vertellen met zijn film. De eerste film had een aantal geslaagde grappen, maar deze sequel voelt aan als microgolfoven-verwarmde nonsens die ze niet hebben gebruikt in de eerste film.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 2 mei 2015

***Related Post***
12/01/2014: We're the Millers Blu-ray review
11/03/2012: Horrible Bosses Blu-ray review
05/01/2012: Horrible Bosses 2 in de maak
16/05/2011: Jennifer Aniston als foute tandarts

 

*** Horrible Bosses 2 trailer ***

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende