Review

  • The Beguiled (2017) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is geleden sinds The Bling Ring (2014) dat we nog iets van Sofia Coppola hadden gezien en hier is ze terug met een thriller vermomd als een kostuumdrama, genaamd The Beguiled (2017)? De film komt morgen uit op DVD en Blu-ray.

    the_beguiled_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Drie jaar na de zinloze Amerikaanse Burgeroorlog, in 1864, staat het vervallen herenhuis van Miss Martha Farnsworth's Seminarie voor jonge dames nog steeds op zijn fundamenten. Het is bezet door de matriarch, een leraar en vijf studenten in het met mos bedekte Virginia. Wanneer een jonge student echter op korporaal John McBurney (Colin Farrell) stuit, een gewonde deserteur van de Unie die op de rand van de dood staat, zal het wankele evenwicht die er was verstoord worden, omdat de aarzelende directrice (Nicole Kidman) besluit hem van zijn blessure te genezen. Eén man in een huis vol met vrouwen creëert spanningen. Beetje bij beetje, als de ongewenste gast een ongemakkelijke seksuele opwinding opwekt bij de vrouwen van het afgezonderde internaat, duurt het niet lang alvorens er een concurrentie strijd ontstaat om de gunst van de verleidelijke man. Ongetwijfeld is deze knappe duivel een manipulator, maar blijven de dames voor altijd verleid door zijn charme?

    De posters van de film lieten vermoeden dat het een soort Jane Austin prent zou worden met vrouwen die bezig zijn met het zoeken naar hun ideale prins, maar dit is het dus niet, ondanks het feit dat deze prent voldoende gevoeligheid en drama aan de dag legt voor een atmosferische periodefilm. Sofia heeft gekozen voor een zekere ingetogenheid die toch wel op ons gemoed werkt en ons meesleurt in deze vrouwencommune. Uiteraard helpen de sterke vertolkingen van de nonchalante Farrell, de gelaagde vertolking van Kidman, of nog deze van Kirsten Dunst, Elle Fanning en Oona Laurence om ons te blijven boeien. Het drama intensifieert naar mate het vordert en dat is deels te danken aan de interessante complexiteit van de plot en de karakters.

    The Beguiled zet zijn premisse op een subtiele en effectieve manier in, introduceert het vredige leven van zijn personages vooraleer er een dilemma wordt ingeroepen die iedereen zal testen. Coppola spint ondertussen een web van intrige die ons op een onvoorspelbare manier zal verstrengelen. Mijn grootste teleurstelling kwam toch naar het einde toe, want gaandeweg in het verhaal werden mijn verwachtingen hoger en hoger. Anderzijds kan je het niet gaan vergelijken met "Big Little Lies" waar de vrouwen wél samenwerkten in tegenstelling tot deze film waarin we meer een samenloop van omstandigheden hebben. De film heeft in ieder geval genoeg drama en intensiteit tijdens de eerste helft om zowat iedereen tevreden te stellen, maar door te hard te proberen om voor een meer fantastisch element te gaan, verliest de film ook veel van zijn dramatische textuur. De film werd tevens opgenomen in een ratio van 1.66:1 in plaats van het traditionele 16/9 of de scope ratio 2.35:1. De reden was dat Sofia een meer claustrofobisch gevoel wou creëren en dat is haar gelukt.

    the_beguiled_colin_farrell.jpgthe_beguiled_nicole-kidman.jpgthe_beguiled_elle-fanning.jpg
    © 2017 Universal Pictures International Belgium

    De film werd opgenomen in een recordtijd van 26 dagen voor een productiebudget van 10 miljoen dollar, maar werd spijtig genoeg iets van een teleurstelling in de bioscoop met een wereldwijde recette van 27 miljoen dollar. Voor deze film won Sofia Coppola de prijs van Beste Regisseur op het Filmfestival van Cannes in 2017. Het was de eerste keer in 50 jaar dat een vrouw de prijs won, en pas de tweede keer in het algemeen. De film is geen remake van The Beguiled (1971) met Clint Eastwood, ook al is het wel degelijk gebaseerd op het werk van Thomas Cullinan. Het grootste verschil met deze twee films los van de periode waarin het zich afspeelt, is dat de versie van Coppola verteld wordt vanuit het perspectief van de vrouwen en had ook geen penthouse-vibe als bij de film uit de jaren 70. Meer nog, Coppola heeft er een auteursfilm van gemaakt.

    Is de film Oscar-materiaal? Wel, ik heb er van genoten en ik denk dat een nominatie voor Coppola voor Beste Regie niet misplaatst zou zijn, toch denk ik niet dat het Beste Film zal winnen mocht het al genomineerd zijn in deze categorie, daarvoor zijn de dialogen net iets te zwak en uiteindelijk doet het verhaal niet veel meer dan wat al gezegd werd in de vorige film-adaptatie. Op de Blu-ray staat spijtig genoeg geen audio-commentaar, wel een tweetal making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 16 januari 2018

     

    *** The Beguiled trailer ***

  • American Made (2017) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Na films als The Mummy (2017) en Jack Reacher: Never Go Back (2016) is het duidelijk dat Tom Cruise niet meer garant staat voor kwaliteit. Het was dus niet zonder enig scepticisme dat ik American Made (2017) heb bekeken, en ook al is het geen hoogvlieger viel de film toch nog mee.

    american_made_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De film is gebaseerd op het verhaal van Barry Seal (Tom Cruise). Seal smokkelde als piloot drugs voor de Colombiaanse drugsbaron Pablo Escobar (Mauricio Mejia). Na zijn aanhouding werd hij door de CIA gerekruteerd voor een undercoveroperatie.

    American Made is een easy-going prent die voorbij vliegt door het pure plezier om een charismatische Tom Cruise te zien in een duivels leuke vertolking van een drugcourier en nu geheime missies vliegt voor de CIA. Een aantrekkelijk verhaal met leuke anekdotes van een schurk die alle kanten tegen elkaar uitspeelde. Seal is onberispelijk zonder filter en heeft gewoon de tijd van zijn leven. Jason Bourne regisseur Doug Liman zet ook vaart achter zijn verhaal en de tijd vliegt voorbij tot we de onvermijdelijke crash meemaken van de puinhoop die Seal voor zichzelf heeft gemaakt.

    Het script van Gary Spinelli biedt geen diepgaande analyse in de psyche van het personage, maar levert voldoende materiaal voor een ontspannende rit. Naast Cruise speelt Domhnall Gleeson een geweldige rol als de CIA-handler die Seal in actie brengt en achter de schermen comploteert. Ik wou dat hij meer aanwezig was in de film. Zijn karakter komt het dichtst in de buurt van de legitieme satire die de film probeert uit te werken. De andere neven-personages laten weinig indruk na of hebben zo'n beperkte rol. Ik heb het dan over de medeplichtige vrouw Lycy Sarah Wright, naast JB Caleb Landry Jones, de bizarre scumbag van een zwager, tot de sheriff van een klein stadje (Jesse Plemons) als een sheriff van een klein stadje, ja zelfs (Jayma Mays als een officier van justitie die Seal niet klein kan krijgen.

    american_made_2017_blu-ray_pic01.jpgamerican_made_2017_blu-ray_pic02.jpgamerican_made_2017_blu-ray_pic03.jpg
    © 2017 Universal Pictures International

    Het is fastfood. En de reden waarom is omdat je deze film ook wel weer snel zal vergeten. American Made laat niet veel meer dan een vluchtige indruk achter, maar het is leuk zolang het duurt en een herinnering over hoe entertainende films kunnen zijn met zo’n magnetische figuur als Tom Cruise. De film komt uit op DVD en Blu-ray op 17 januari 2018 met deleted scenes en heel wat making of filmpjes over de productie alsook een blik op de echte Barry Seal.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 10 januari 2018

     

    *** American Made trailer ***

  • The Post (2017) ***½ recensie

    Pin it!

    Een andere Oscar-film die binnenkort bij ons in de bioscoop uitkomt is de nieuwe film van Steven Spielberg, die voor de verandering nog eens een film maakt voor volwassenen. Spijtig genoeg was The Post (2017) geen slechte film, maar wel één van de saaiste die we in 2017 te zien kregen. Het was geen eenvoudige taak om 115 minuten lang wakker te blijven, en dit ondanks de 87% Fresh rating op Rotten Tomatoes.

    the_post_2017_poster001.jpg

    Korte inhoud: Begin jaren 70 komt de Washington Post in het bezit van geheime documenten van het Amerikaanse ministerie van Defensie. Deze documenten, beter bekend als de 'Pentagon-Papers', geven een beeld over de achtergrond op de gebeurtenissen tijdens de oorlog in Vietnam. Journalist Ben Bradlee (Tom Hanks) en uitgever Kay Graham (Meryl Streep) proberen vervolgens de documenten te analyseren, en overwegen om het al dan niet te publiceren met alle gevolgen vandien.

    Dit is de zoveelste film van 2017 waar de vrouw op de voorgrond treedt (Molly’s Game, Wonder Woman, Atomic Blonde, Lady Bird, …). Het draait hoofdzakelijk rond een vrouw die een bedrijf in de schoot kreeg geworpen na het overlijden van haar man, en dan belangrijke beslissingen moet nemen die het voortbestaan van een krant kunnen bedreigen. En de mannen rondom Kay Graham onderschatten haar en zouden liever de touwtjes zelf in handen nemen. De reden waarom we het wat saai vonden was omdat de film meer weg heeft van een documentaire die de feiten weergeeft, dan een echte emotionele rollercoaster van wat die vrouw meemaakt. Op geen enkel moment kruip je in haar huid of voel je wat ze moet gevoeld hebben.

    De film is wel nog bijzonder actueel. Toen was er een discussie of de redactie al dan niet staatsgeheime documenten mag publiceren nadat ze overtuigd zijn dat het publiek het recht heeft om dit te weten. Tegenwoordig heb je een overvloed aan artikels, tevens heel wat fake artikels. Je hoeft echter niet zo heel ver te reizen om landen te zien waar de pers aan banden wordt gelegd. In veel landen anno 2018 is vrije meningsuiting toegelaten voor zover ze politiek correct zijn (bvb Duitsland, Zweden, ...) of de lijn van de regering volgen (bvb Turkije, ...). De acties die we ondernemen als mensen kan bepalend zijn voor onze geschiedenis, en wat deze film duidelijk heeft gemaakt is dat de beslissing van deze vrouw ervoor gezorgd heeft dat er maanden nadien twee journalisten genaamd Bob Woodward en Carl Bernstein hun stempel hebben gezet op de Amerikaanse politiek. Anderzijds laat de film ook zien tot wat de politiek in staat is om het volk voor te liegen om hun politiek voort te zetten. Politici die meer wakker liggen van peilingen en imago, dan van pakweg de wereldvrede. The Post is misschien niet zo onthullend als All the President's Men (1976), maar roept toch heel wat vragen op.

    the_post_2017_pic01.jpgthe_post_2017_pic02.jpg
    © 2017 Entertainment One Benelux

    Het script van Liz Hannah en Josh Singer lijdt wel een beetje aan overdreven expositie-ijver waarbij karakters elkaar voortdurend dingen vertellen die ze al kennen ten behoeve van het publiek. De helft van de scènes met Streep begint met het vragen aan iemand: "Herinner je je die keer toen je zei ..." Eén of twee keer is geen probleem maar op een zeker ogenblik begon het toch wat op mijn zenuwen te werken. Hanks en Streep zijn wel twee zelfverzekerde en ouderwetse filmsterren die een telefoonboek kunnen aflezen en nog steeds entertainend zijn. Daarnaast zijn er nog heel wat bekende koppen zoals Sarah Paulson, Bob Odenkirk, Bruce Greenwood, Alison Brie en Jesse Plemons.

    Toch ben ik zelf niet echt overtuigd dat deze film een instant classic zal worden, ook al is het leuk om deze twee titanen in één film te zien, en ik kan haast niet geloven dat het nog nooit eerder is gebeurd. De film raakt wel alle gevoelige snaren in de discussie over de vrijheid van de pers, maar het blijft koud en afstandelijk. We zien de gebeurtenissen, maar hebben niet het gevoel dat we er deel van uitmaken. Het is een film die ik meer bewonder dan dat ik er echt van heb genoten. Toch zullen cinefielen The Post wel op handen dragen en ja, deze prent zal wel wat Oscar-metaal binnenhalen. Vanaf 24 januari 2018 is de film bij ons te zien.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 5 januari 2017

     

    *** The Post trailer ***

  • The Greatest Showman (2017) *** recensie

    Pin it!

    We hebben het nog niet gehad over The Greatest Showman (2017), de debuutfilm van Michael Gracey, geschreven door Jenny Bicks en Bill Condon. Condon is de regissur van Dreamgirls en één van de meest succesvolle films van 2007, Beauty and the Beast (2017).

    the_greatest_showman_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: 'The Greatest Showman' (Hugh Jackman) werpt een blik op het leven van P.T. Barnum. Een entertainer die vanuit het niets kwam om een fascinerend spektakel te creëren dat een wereldwijde sensatie werd. Zo zou hij uiteindelijk het beroemde Ringling Bros. & Barnum & Baily Circus oprichten.

    Waarom Condon de film niet heeft geregisseerd is heel bizar, gezien dit volledig binnen zijn bereik als filmmaker zit. Hij was echter bezig met Bride of Frankenstein (20??), een film die nu in de ijskast zit na de The Mummy flop. Spijtig genoeg kan deze The Greatest Showman niet helemaal overtuigen en zou het me niet verbazen dat de film ook in de flops van 2017 lijst zal opduiken. De film heeft zijn sterktes, maar ook enorm veel zwaktes. Mensen die verzot zijn op broadway producties of musicals zullen hier zeker van genieten, de rest zal deze film zelfs waarschijnlijk geen kans geven.

    Regisseur Gracey heeft 6 jaar gehad om aan de film te werken! Ja, hij heeft in 2011 het project aangeboden gekregen. Het meest bizarre is dus dat de man – die uit de wereld van de visuele effecten komt – niet meteen een visueel indrukwekkende film heeft afgeleverd. Het camera-werk is zelf heel basic. Zes jaar aan een film werken en dit afleveren als resultaat is toch behoorlijk teleurstellend te noemen. Jackman liet weten dat de film zo lang op zich liet wachten omdat 20th Century Fox twijfelde aan het project. Vandaag blijkt dat hun twijfel gegrond was. Misschien hadden dit verhaal maar beter op de planken gebracht in plaats van voor een camera. De toekomst zal het uitwijzen. Deze film voelt plattekes aan en je hebt het gevoel dat de regisseur geen flauw benul had hoe hij reliëf kon brengen in het verhaal en de karakters. Ook de production design en de choreografie waren allesbehalve overtuigend. Het is verfilmd theater.

    the_greatest_showman_2017_pic01.jpgthe_greatest_showman_2017_pic02.jpgthe_greatest_showman_2017_pic03.jpg
    2017 Twentieth Century Fox Film Belgium

    PT Barnum zelf was in het echte leven ook geen onbeschreven blad. Het feit dat hij de zwarte oudere vrouw Joice Heth meezeulde als slaaf en dan geld verdiende na haar dood met een publieke autopsie is om van te kotsen. Uiteraard krijgen we niks van dit te zien in de film. Het merendeel van de film is tevens niet historisch correct, en gezien de film niet moet rekenen op veel sympathie van het publiek, hadden ze misschien beter een fictiefilm gemaakt met een personage met andere naam. Nu zal je als kijker meteen de reflex hebben om je wenkbrauwen te fronsen op het feit dat de makers de historie van PT Barnum wat willen opsmukken en de ranzige kantjes achterwege laten.

    Wat maakt deze film toch nog de moeite? De acteurs! Niet alleen Hugh Jackman, maar ook Michelle Williams, Zac Efron, Zendaya en Rebecca Ferguson. Ze brengen allemaal briljante vertolkingen, ook al zijn ze vaak heel lullig in beeld gebracht. Was deze film gemaakt door iemand als Bill Condon, dan had deze musical echt wel een contender kunnen zijn op de komende Oscars.

    Kortom, ik zit met wat gemengde gevoelens. Al bij al heb ik me best vermaakt met deze The Greatest Showman ook al zat er veel meer in. De film loopt vanaf vandaag in de bioscoop!

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 3 januari 2018

     

    *** The Greatest Showman trailer ***

  • Annabelle: Creation (2017) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik was zelf niet geheel overtuigd van Annabelle (2014), maar de film was een bijzonder goede investering. Met zijn productiebudget van 15 miljoen dollar, haalde het zowat 306 miljoen dollar op. Het was dus in de sterren geschreven dat er een vervolg zou komen, en hier is dan Annabelle: Creation (2017).

    annabelle_creation_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het is enkele jaren geleden dat de dochter van een poppenmaker en zijn vrouw op tragische wijze om het leven is gekomen. Inmiddels verwelkomen ze een non en enkele meisjes uit een gesloten weeshuis in hun huis. Al snel worden zij het doelwit van de bezeten creatie van de poppenmaker, Annabelle.

    Ik vond deze prequel spin-off van The Conjuring (2013) eigenlijk niet zo goed gemaakt door John R. Leonetti, een geniaal Direcor of Photography, maar een waardeloos regisseur met een compleet gebrek aan storytelling skills (cf. Mortal Kombat: Annihilation, The Butterfly Effect 2 ). Het zal jullie niet verbazen dat zijn laatste film, Wolves at the Door (2017), in mijn Top 10 Slechtste Films staat. En kijk, ze hebben een regisseurswissel doorgevoerd want de sequel werd gemaakt door David F. Sandberg, regisseur van de niet onaardige horror Lights Out (2016).

    Het is niet zo sterk als The Conjuring maar is qua tonaliteit al stukken beter dan de eerste film. In termen van straight-up terreur, levert deze film the goods op elk vlak. En het meest verrassende is dat je het nooit zal verwachten. Eerlijk gezegd had de eerste film al zo een onnozel simpel verhaal, en hoewel deze film niet veel dingen doet om zichzelf te onderscheiden in termen van verhaal, maakt het een grote verbetering op vlak van karakterontwikkeling. Je voelt jezelf betrokken met hen en elke dialoog lijkt een zeker gewicht te hebben. Als het op de Annabelle-pop aankomt, profiteert de film nooit van dat aspect. Het is triest om te zeggen, maar het object waar de film op gebaseerd is, is gewoon niet zo eng. Dit is ook de reden waarom de eerste film niet echt kon overtuigen. De film bood niets anders om het te ondersteunen. Deze keer is alles rondom de pop angstaanjagender, dus je weet dat je klaar moet zijn om bang te zijn wanneer de pop zich presenteert.

    annabelle_creation_2017_blu-ray_pic02_miranda_otto.jpgannabelle_creation_2017_blu-ray_pic01_talitha_bateman_lulu_wilson.jpgannabelle_creation_2017_blu-ray_pic03_talitha_bateman.jpg
    © 2017 Warner Home Video

    Ja, er zijn hier en daar wel voorspelbare plotwendingen, maar er zijn echt wel voldoende kippenvel-scènes. Uiteindelijk zal dit niet bekend staan als een van de beste horrorfilms aller tijden, of zelfs van dit decennium, maar het is absoluut één van de betere die je in 2017 kon zien. Sterke vertolkingen van Anthony LaPaglia, Samara Lee, Miranda Otto, Lulu Wilson, Talitha Eliana Bateman en Stephanie Sigman, worden afgewisseld met echt gruwelijke beelden die rillingen over je rug geven. De cinematografie van de Belgische Director of Photography Maxime Alexandre (The Hills Have Eyes, The Crazies) is tevens wederom geweldig. Annabelle: Creation is niets wat je nog niet hebt gezien in termen van jump scares en storytelling, maar de film legt de juiste accenten en stijgt bijgevolg boven zijn soortgenoten. Ondertussen is de Blu-ray en DVD uit met audio-commentaar van de regisseur alsook wat making off filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 2 januari 2018

     

    *** Annabelle: Creation trailer ***

  • All the Money in the World (2017) *** recensie

    Pin it!

    Het zag er even niet goed uit voor All the Money in the World (2017), de film die regisseur Ridley Scott zijn EERSTE OSCAR moet opleveren … voor zolang Christopher Nolan er niet mee gaat lopen voor Dunkirk (2017) (ook een regisseur met heel wat nominaties en nog geen enkele keer gewonnen).

    all_the_money_in_the_world_2017_poster01.jpg

    Maar toen de Kevin Spacey bom ontplofte, had Ridley geen andere keus om al de scènes met Spacey te reshooten. De #MeToo orkaan van 2017 maakt geen onderscheid tussen flirterig gedrag, ongewenste intieme handelingen of pedofilie en brutale verkrachting. Elke acteur, producer, regisseur met een zekere aanzien, die ook maar een beetje werd verbonden aan ongewenst gedrag, werd postuum veroordeeld via sociale media. Hoezeer Spacey misschien wel een voortreffelijke rol had moest Ridley het zekere voor het onzekere nemen wou hij zijn kansen voor een Oscar niet om zeep helpen. Want daar was het om te doen, en niet zozeer "uit respect voor de slachtoffers van Spacey". Spacey is tot op heden nog niet veroordeeld.

    Korte inhoud: All the Money in the World vertelt het waargebeurde verhaal van de ontvoering van de rebelse tiener John Paul Getty lll (Charlie Plummer). In 1973 wordt John Paul Getty lll, de kleinzoon van de miljardair en oliemagnaat John Paul Getty (Christopher Plummer), in Rome ontvoerd. De rijke oliemagnaat weigert vervolgens de grote som losgeld die de kidnappers eisen te betalen, waardoor de moeder van de tiener Gail Harris (Michelle Williams) er alles aan moet doen om het geld op tijd bij elkaar te krijgen en doet beroep op Getty’s veiligheidsman Fletcher Chase (Mark Wahlberg).

    Ik had de eerste trailer van de film al gezien en ook al kwam Spacey pas op het einde in beeld, vond ik zijn vertolking wel interessant. De trailer sprak me ook een stuk meer aan dan de nieuwe trailer, die het klaarblijkelijk over een totaal andere boeg wil gooien in een meer actiefilm-achtige spirit, met snelle cuts en heel wat geluids-effecten. Zou wel een leuk extraatje zijn op de Blu-ray om de twee versies eens naast elkaar te zien, de ene met Spacey en de nieuwe met Christopher Plummer, ook al zal Sony dit nooit laten gebeuren.

    Dit is de tweede keer in de carrière van Scott dat hij een acteur heeft moeten vervangen tijdens een productie. De vorige keer was met Gladiator (2000) waar hij de overleden Oliver Reed heeft moeten vervangen. Ook al kwamen er geen visuele effecten aan te pas maar werd gewoon alles opnieuw opgenomen. Reshoots die 8 dagen duurden en zomaar eventjes 10 miljoen dollar hebben gekost op een productiebudget van 40 miljoen. Maar niemand twijfelt er aan dat deze film wel meer dan 100 miljoen zal opbrengen.

    all_the_money_in_the_world_2017_poster03.jpgall_the_money_in_the_world_2017_poster04.jpgall_the_money_in_the_world_2017_poster05.jpgall_the_money_in_the_world_2017_poster02.jpg

    Het is een Ridley Scott film dus over twee zaken moet je al niet meer twijfelen (1) de setdesign en fotografie zijn verfijnd tot in de kleinste details en (2) de vertolkingen zijn van een hoog niveau. En deze twee zaken zijn echt een rode draad doorheen het oeuvre van Scott. Het enige puntje van kritiek is dat Ridley niet altijd even kritisch is over het verhaal. De film is gebaseerd op het boek van John Pearson en in een scenario gegoten door David Scarpa, en ook al denk ik dat je geen betere film kunt maken gebaseerd op de waar gebeurde elementen, had ik misschien liever iets meer fictie willen zien. De film duurt 132 minuten en er gebeurt in feite bitter weinig.

    all_the_money_in_the_world_2017_pic03.jpgall_the_money_in_the_world_2017_pic04.jpgall_the_money_in_the_world_2017_pic05.jpg
    all_the_money_in_the_world_2017_pic02.jpgall_the_money_in_the_world_2017_pic06.jpgall_the_money_in_the_world_2017_pic01.jpg
    © 2017 The Searchers

    Tevens ben ik niet overtuigd door de Kevin Spacey wissel. De reshoots met Christopher Plummer voelen niet altijd even overtuigend aan, vooral de scène in Saoudi-Arabië. Weet je wie ze misschien beter hadden gewisseld in deze film? Marky Mark! Met alle respect voor Wahlberg die wat mij betreft nog steeds een sterke karakter-acteur kan zijn, maar hier speelt hij gewoon zichzelf en compleet afgesloten van de rest van de cast. Er is geen connectie met Michelle Williams en bij momenten heb je het gevoel dat hij zelf geen deel uitmaakt van het verhaal. De enige twee acteurs die deze film eigenlijk nog de moeite maken is Michelle Williams, die hier wederom een sterke rol neerzet als de moeder die alles over heeft voor haar zoon ook al is het een ettertje. En daarnaast is er de vertolking van de Franse acteur Romain Duris die hier feilloos een Italiaanse schurk neerzet. Een Fransman die een Italiaan speelt en Engels probeert te spreken. Russell Crowe kon zelfs nog geen overtuigend Engels accent nadoen in The Mummy (2017) en hij is Engelstalig!

    Op 27 december 2017 is All the Money in the World bij ons uitgekomen. Het is zonder twijfel een kanshebber om een paar Oscar beelden in de wacht te sleepen, maar de concurrentie is groot en de film maakte zelf eigenlijk niet zo heel veel indruk bij het publiek. De film werd 5 dagen geleden uitgebracht in de States in meer dan 2000 zalen en bracht nog geen 9 miljoen dollar op, en dat is te weinig voor een film die 40 miljoen dollar + 10 miljoen in reshoots heeft gekost en zowat 100 miljoen moet opbrengen voor nog maar een break-even. Sony hoopt nu op wat Oscar-buzz.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 31 december 2017

     

    *** All the Money in the World trailer ***