Lijstjes

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2017

    Pin it!

    Er zijn gewoon te veel goede film in 2017 dat we ze onmogelijk allemaal in één lijst van 10 konden stoppen. We hebben dan maar de voorkeur gegeven aan de film die de grootste impact op ons heeft gehad. Wat betreft de Vlaamse producties is het dan toch niet zo een jaar geweest waar we achterover zijn gevallen.

    Op vlak van de recettes was 2017 toch een tegenvaller voor de filmstudio’s, met een pak teleurstellende box-office cijfers van films waarvan heel wat meer was verwacht. Ik denk dan aan King Arthur: Legend of the Sword (2017), Mother! (2017), The Dark Tower (2017) en War for the Planet of the Apes (2017). Ondanks het feit dat de ticketprijs in de States ongeveer 30 cent duurder was tegenover vorig jaar, is er een verlies van bijna 3%. Ook wereldwijd was er een terugval van zowat 1 miljard dollar, en dat was allemaal te danken aan de teleurstellende zomerblockbusters, met een 14,7% verlies ten opzichte van 2016. Los van de cijfers, had 2017 op kwalitatief vlak bijzonder veel te bieden en hier is onze Top 10.

    The Best Movies of 2017

    10. Ma Vie de Courgette (2017) Claude Barras

    Sinds Pixar is overgenomen door Disney heb ik zowat gemerkt dat heel wat producties een beetje draaien op automatische piloot. Dat is iets wat je niet kan zeggen van deze Zwitsers-Franse animatiefilm Ma Vie de Courgette (My Life as a Zucchini), een bijzonder knappe, hartverwarmende en tevens donkere stop-motion animatiefilm over een jongetje van 10 die in een weeshuis geplaatst wordt na het overlijden van zijn moeder. Het is een sociaal drama à la gebroeders Dardenne, maar heeft wel iets opbeurend. Een pareltje die verwondering, hoop en vreugde weet te vinden in een wereld die gemeen en hard is.

    10_ma_vie_de_courgette_best_movie.jpg

    9. Get Out (2017) Jordan Peele

    Oh ja, Get Out is overroepen en is niet het meesterwerk die er sommigen van willen maken. En toch kan ik er niet omheen deze prent een plaats te geven in onze Top 10 omwille van zijn vermogen om het grappige te mengen met het angstaanjagende, zonder dat de film plat op zijn gat valt. Het is een horror-rollercoaster, en één met een dun laagje maatschappij kritiek. Het is tevens een verdomd goed gemaakte film, die voor een habbekrats is gemaakt (4,5 miljoen) en zowat 254 miljoen opbracht, met ijzersterke vertolkingen en een knap script.

    9_get_out_best_movie.jpg

    8. It (2017) Andy Muschietti

    En als je van een box-office succes spreekt dan kan je niet omheen It te vermelden. Deze Stephen King adaptatie is zowat de meest succesvolle horrorfilm ooit geworden. Een film valt op staat met je acteurs (iets wat Luc Besson nog moet leren maar ik kom hier later op terug), en dat is zeker het geval met deze prent. Stuk voor stuk briljante vertolkingen van een cast bestaande uit tieners, en als kers op de taart een angstaanjagende Bill Skarsgård als de gruwelijke clown. De film vergroot de gruwel in het klassieke verhaal van Stephen King zonder de ziel van het boek te verliezen. Het is tevens één van de weinige adaptaties die Stephen King goed vond.

    8_it_best_movie.jpg

    7. A Ghost Story (2017) David Lowery

    A Ghost Story is het soort film die me dagenlang heeft bezig gehouden, en niet zozeer omwille van zijn visueel vertier maar wel omwille van de betekenis van de film en de trip die de regisseur via deze film met ons maakt. Het is misschien niet voor iedereen, vooral niet diegenen die op zoek zijn naar snelle opwinding, maar het is wat ons betreft een wonderbaarlijk en poëtisch relaas over het leven na de dood en het menselijke verlangen met een filosofische grondlaag. Mochten jullie ook al eens gehoord hebben van de term ontologie of het werk van Jacques Derrida zal deze prent nog een extra dimensie geven. In tegenstelling tot een film als Mother! hebben we hier niet alleen maar een theoretische benadering, maar het is fantasierijk en onverwacht emotioneel in zijn weergave van de vergankelijkheid van het leven.

    7_a_ghost_story_best_movie.jpg

    6. Lady Bird (2017) Greta Gerwig

    Dat 2017 in het teken staat van de vrijgevochten vrouw die haar plaats in de maatschappij bevestigt en zich losrukt van de mannelijke dominantie kan niemand ontkennen, en een film als Lady Bird zet dat fenomeen enkel maar in de verf. De film is teven geschreven en geregisseerd door een vrouw, die wat ons betreft toch wel wat erkenning mag krijgen op de komende award ceremonies. Lady Bird is een opwindende en goed gemaakte coming-of-age-drama, met zowel emotioneel pakkende als grappige momenten, sterke dialogen en bijzonder knappe vertolkingen, zonder te vervallen in banale sentimentaliteit.

    6_lady_bird_best_movie.jpg

    5. Baby Driver (2017) Edgar Wright

    Ik heb een licht vermoeden dat Baby Driver een beetje aan de kant geschoven zal worden de komende maanden omwille van de aanwezigheid van Kevin Spacey, maar niet alleen is dit één van de beste musical/muziekfilms van de laatste jaren (sorry voor La La Land) maar ook Spacey zet hier wederom een fantastische rol neer. Deze prent is volgepropt met ongelofelijke achtervolgingen op een pulserende soundtrack met een vlijmscherpe montage en een uitzinnig knappe choreografie. Komt daar nog bij dat deze prent niet alleen bijzonder grappig is, buitengewoon leuke karakters heeft, maar tevens een hart op de juiste plaats. Dit is een popcorn film met een soort art house vibe.

    5_baby_driver_best_movie.jpg

    4. Wonder Woman (2017) Patty Jenkins

    Ik zei toch dat 2017 in het teken staat van de vrouw, en ook deze Wonder Woman is hiervan de bevestiging. Atomic Blonde had tevens ook in deze lijst kunnen staan, ook al is deze comic adaptatie toch net iets meer indrukwekkend, vooral omdat NIEMAND hier echt iets van had verwacht. Deze comic was net iets te bespottelijk om te vertalen naar een live action film en het personage net iets teveel van een sekssymbool. Toch maakte Jenkins hier één van de beste superhero films, om niet te zeggen dé beste met een vrouwelijke hoofdrol. Gal Gadot brengt een perfecte mix van moed in het slagveld en ongecompliceerde barmhartigheid, en belichaamt een heldin die we als kijker al lang op hebben zitten wachten.

    4_wonder_woman_best_movie.jpg

    3. Dunkirk (2017) Christopher Nolan

    De grote kanshebber om Beste Film van het jaar te worden bij de Oscars is toch wel deze Dunkirk, en voor een stuk terecht. Nolan is één van de beste regisseurs in Hollywood en hij weet perfect waar hij zijn camera moet zetten om ons onder te dompelen in deze WO2 film. En zelden waren films over een aftocht zo heroïsch als deze. De enige kritiek die er was kwam van muggenzifters die vonden dat de ene soldaat het verkeerde hoedje droeg, of dat er te weinig soldaten van Arabisch/Afrikaanse origine te bespeuren vielen. Toch werd de film op handen gedragen door pers en publiek, en bracht 526 miljoen op wereldwijd, de grootste recette voor een WO2 film ooit.

    3_dunkirk_best_movie.jpg

    2. Blade Runner 2049 (2017) Denis Villeneuve

    Een film die niet door iedereen is gesmaakt is deze Blade Runner 2049, die een toch wel een teleurstellende bioscoop-release had. De film brengt niet alleen datgene wat je verwacht van een Blade Runner sequel, maar graaft ook meer in de psyche van androids en laat ons onderduiken in een fascinerende wereld van levensechte holograms, desolatie en hypnotiserende plekken en goddelijke tempels. Het is een aanlokkelijke mix van artistieke en blockbuster gevoeligheden die de tand des tijds zullen weerstaan, net zoals zijn baanbrekende voorganger.

    2_blade_runner_2049_best_movie.jpg

    1. Logan (2017) James Mangold

    Maar de grootste verrassing van het jaar was toch wel deze Logan, misschien wel de eerste comic adaptatie die voelde als een echt volwassen western-drama. Het soort film waar de fans op zaten te wachten. Het acteerwerk, en dan in het bijzondere van Hugh Jackman - tevens ook van de kleine Laura gespeeld door Dafne Keen - was van die aard dat we zin hadden om elk van die personages te willen volgen. Spijtig genoeg komt er een einde voor heel wat karakters en de emotionele impact kan zelfs voor een traan zorgen. Zo intens in deze prent. Logan is een film die thema's als leven en dood, de zin van het leven, de relatie tussen zoon/dochter en vader, afwisselt met gewelddadige actie-sequenties die ons naar adem doen snakken.

    1_logan_best_movie.jpg

    The Worst Movies of 2017

    10. Alien: Covenant (2017) Ridley Scott

    Zoveel talent voor en achter de camera, zo veel middelen die voorhanden waren om deze franchise tot een goed einde te brengen, en op het einde van de rit hebben we een ‘meh’ gevoel bij Alien: Covenant. Prometheus was al een moeilijk te verkopen project, maar het had op z’n minst de potentie om uit te groeien tot iets beloftevol. Deze sequel is het bekijken nauwelijks waard. Wat ben je met mooie fotografie en diepgaande ideeën over creatie, als de karakters en het verhaal je nauwelijks kunnen boeien. Dit is een dure onderneming geweest om een backstory te creëren voor een classic sci-fi horrorfilm … die eigenlijk geen backstory nodig had. A waste of time, energy, money and talent. Ondertussen zit Ridley al op tram 8, misschien had hij maar beter zijn tijd gestoken in andere filmprojecten.

    10_alien_covenant_worst_movie.jpg

    9. The Dark Tower (2017) Nikolaj Arcel

    De film It van Stephen King zit in onze Top 10 Beste films, deze Stephen King verfilming waar zowat iedereen heel wat meer van had verwacht, zit in de Worst Movies lijst. Het is een ware pijnhoop. Niks werkt, het voelt hoogdravend aan met buitengewoon ongelooflijke karakters. De regisseur is nu bezig met het schrijven van een miniserie. Eigenlijk hadden ze daarmee moeten beginnen, maar na deze film vermoed ik dat er weinig fans staan te springen om dit te zien. Idris Elba was ooit een interessante acteur, maar hij stapelt de ene flop na de andere op. Zelfs de actie avonturenfilm The Mountain Between Us (2017) met niemand minder dan Kate Winslet, is nauwelijks het bekijken waard.

    9_the_dark_tower_worst_movie.jpg

    8. Rings (2017) F. Javier Gutiérrez

    Elk jaar krijgen we een karrenvracht aan afschuwelijk slechte horrorfilms te zien, en dit jaar was het niet anders (Leatherface, The Crucifixion, Dark Signal, Amityville: The Awakening, …). De film die er toch een beetje uitstak qua stink-gehalte, was deze Rings, de zoveelste uitmelk-poging van Ringu (1998). Het is een incoherent samenraapsel van al datgene wat al in de vorige films ad nauseum werd geëxploiteerd. Het doet ook een poging de franchise te rebooten voor de nieuwe generatie, maar slaagt daar wonderwel nooit in. Als je dan nog werkt met een actrice die niet kan acteren, dan is uw carrière in Hollywood bij deze afgeschreven.

    8_rings_worst_movie.jpg

    7. Flatliners (2017) Niels Arden Oplev

    De originele film had zijn zwaktes, maar deze Flatliners slaagt erin om al datgene wat goed was in de originele film, om zeep te helpen. De film is nog saaier dan een aflevering van "Stalker". En nochtans is het concept nog steeds bijzonder interessant voor een hedendaagse thriller/horror, maar dan is er wel wat werk nodig om alles coherent en logisch te maken. Ik had de indruk dat zelfs de makers niet in de film geloofden. Kiefer Sutherland werd in eerste instantie gebruikt om een link te maken met de originele film, maar de plannen voor een sequel werden naar de prullenmand verwezen en zijn naam gewijzigd, omdat ze dachten dat 1.) niemand het origineel kende of 2.) het origineel niet goed vonden. Dat is een mooie basis voor een remake van een film die niemand kent en niemand wil zien, niet?

    7_flatliners_worst_movie.jpg

    6. Valerian and the City of a Thousand Planets (2017) Luc Besson

    Dat Valerian and the City of a Thousand Planets een flop werd hadden we op De Filmblog al een tijdje zien aankomen. Toch hadden we nooit gedacht dat de film ook nog eens zo slecht zou zijn. Visueel ziet het er indrukwekkend uit. Had dit een spotje geweest van 1 minuut voor een parfum, dan kreeg het van mij een spontane staande ovatie. Twee uur en 17 minuten was echter wel wat lang om naar twee houten planken te kijken, met name Dane DeHaan en Cara Delevingne. Zoals ik eerder zei met 'It', valt of staat een film met zijn acteurs en in dit geval was het een crash. Dane DeHaan was dit jaar tevens te zien Tulip Fever, een andere miserabele slechte film. Ik hoop dat studio’s eindelijk eens wijzer zullen worden in het kiezen van hun hoofdrolspelers.

    6_valerian_worst_movie.jpg

    5. The Mummy (2017) Christopher McQuarrie

    Hoe iemand een dergelijke franchise om zeep kan helpen met zoveel talent voor de camera en een onbeperkt productiebudget, blijft voor mij een mysterie. Toch is Christopher McQuarrie er in geslaagd om van The Mummy een zooitje te maken waarbij zelf de hoofdacteur op een zeker ogenblik niet meer wist welke toon hij moest aanhouden. Het resultaat is een behoorlijk oninteressant, zinloze en emotieloze promofilm voor een toekomstige monster franchise…die er echter niet snel komen.

    5_the_mummy_worst_movie.jpg

    4. Fifty Shades Darker (2017) James Foley

    De eerste film was al niet bijster goed, Fifty Shades Darker is dat nog minder. In Fifty Shades of Grey (2015) had je nog een gevoel dat Sam Taylor-Johnson nog een poging ondernam om er iets goed van te maken, maar dat was niet naar de zin van E.L. James, en er ontstonden conflicten tijdens de productie. In de sequel heeft Foley zijn cheque ontvangen voor de regie, maar volledige creatieve controle gegeven aan E.L. James, en het resultaat is eraan te zien: tenenkrullende dialogen, ordinaire glossy scènes, popsongs die de plot uitleggen, een onwaarschijnlijke helikopter crash met uiteraard soft erotische intermezzo’s.

    4_fifty_shades_darker_worst_movie.jpg

    3. Wolves at the Door (2017) John R. Leonetti

    De beste zaken uit deze Wolves at the Door waren gestolen uit het veel betere The Conjuring (2013), een film waar Leonetti het camerawerk voor heeft gedaan. Voor de rest is het ordinaire exploitation van een waar gebeurd drama, die het nodig vond bepaalde scènes op te smukken omdat de moord op zich nog niet dramatisch genoeg was. En denken dat Tarantino's versie van Charles Manson er binnenkort zit aan te komen, ik zit hier echt niet op te wachten.

    3_wolves_at_the_door_worst_movie.jpg

    2. Transformers: The Last Knight (2017) Michael Bay

    Tegenwoordig kan je geen Top 10 Worst Movies meer maken zonder een Michael Bay film. Hij trekt zich echter niet al teveel aan van de kritiek, gezien zijn films toch behoorlijk veel geld opbrengen. Indien de mensen voorgekauwde pulp willen verpakt met mooie fotografie en cgi, dan zullen ze dat krijgen. Toch draaide het anders uit want Transformers: The Last Knight kreeg tijdens rijn bioscooprun een flinke knauw in de recette. Zou de Aziatische markt er ondertussen ook achter zijn gekomen dat deze films eigenlijk geen ballen waard zijn?

    2_transformers_the_last_knight_worst_movie.jpg

    1. Justice League (2017) Joss Whedon

    Maar de hoofdvogel werd deze keer afgeschoten door Justice League, de puinhoop van Whedon en Zack Snyder die The Avengers van hun voetstuk had moeten wegblazen, maar zowaar nog slechter was dan Batman v Superman: Dawn of Justice. Ook al was deze DCU-film een goed half uur korter dan BvS - wat meteen ook de enige verdienstelijke kwaliteit was - is deze Justice League om van te huilen. Los van de slechte cgi, de zwakke en inspiratieloze villain, de bovenlip van Henry Cavill, de miserabele vertolkingen van Mamoa en Affleck, de honderd flauwe grappen van The Flash, het verschil in dramatische tonaliteit, de shots van de kont van Gal Gadot, … is de plot van deze prent eigenlijk de moeite niet om na te vertellen.

    1_justice_league_worst_movie.jpg

  • 5 punten van kritiek bij The Last Jedi

    Pin it!

    Tijden veranderen en filmstudio’s houden best rekening met de fans. Tot deze conclusie kwam DC Comics, nadat de achterban de Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) hadden ontspoord, onrust gezaaid met Suicide Squad (2016) en uiteindelijk het financieel plan van Justice League (2016) hebben onderuit gehaald. Deze film werd uiteindelijk een box-office tegenvaller die in de States nog niet de helft heeft opbracht van The Dark Knight (2012) of zelfs Wonder Woman (2017). Ditzelfde fenomeen zien we nu ook gebeuren bij Star Wars.

    star_wars_the_last_jedi_backlash.jpg

    Ik had deze week al een artikel geplaatst over het evidente box-offce succes van Star Wars: The Last Jedi (2017) waarin ik het tevens over de tegenvallende audience rating op RT had die op 53% bleef steken. Heel wat Star Wars fans zijn niet te spreken over de manier hoe Disney aan A-New-Hope -recyclage deed in The Force Awakens en nu zijn ze al evenmin tevreden met deze film. En indien Disney niet hetzelfde lot wil ondergaan als DC met een dalende box-office recette, dan zouden ze beter rekening houden met de volgende 5 pijnpunten voor hun komende film. Want vergis u niet, de fans zullen in de toekomst steeds meer inspraak hebben op wat uiteindelijk in de bioscoop komt, tot spijt van wie het benijdt. Indien jullie de film nog niet hebben gezien, zouden jullie best hier stoppen met lezen want hieronder staan heel wat ***spoilers***.

     

    5 punten van kritiek bij The Last Jedi

     

    1. Vragen bleven onbeantwoord

    Regisseur Rian Johnson was duidelijk; hij had The Last Jedi geschreven vertrekkende vanuit een wit blad. En dat was er aan te zien, want de film voelde aan als een soort stand alone prent. In principe zou dit eigenlijk geen probleem geweest zijn, was het niet dat de Star Wars fans wel elk personage op de voet willen volgen. Neem nu Kylo Ren. In Star Wars: The Force Awakens (2015) zagen we hem omringt door zijn 'knights of Ren', en elke fan wou uiteraard meer te weten komen over de origines van zijn villain. Wel, Johnson besliste om hier gewoon geen rekening mee te houden en die knights gewoon te laten vallen. Heeft de film een verplichting om te beantwoorden op de vragen van de fans? Wel ja, indien je de vragen aanreikt. Een serie als Lost roept heel wat vragen op en fans willen een antwoord op die vragen. Je kan als maker je er niet gewoon snel van afmaken met 2 lijnen dialoog. The Force Awakens riep heel wat vragen op en de fans waren vaak teleurgesteld op de manier hoe deze issues werden afgehandeld.

    2. Teleurstellende afwikkelingen

    En halfbakken antwoorden geven op iets waar de fans lang op zaten te wachten was een andere pijnpunt. Denk maar aan de identiteit van de ouders van Rey (Daisy Ridley). Dit werd door Kylo (Adam Driver) eigenlijk heel vlakaf gezegd: "uw ouders waren dronkenlappen die jouw hadden doorverkocht voor geld". Rey antwoordde met een bevestiging en dat was het. Punt. Geen mysterie, geen intrige, geen Skywalkers of Kenobi’s, gewoon nobodies … next! En ook hier denk ik niet dat de fans iets tegen het feit hebben dat Rey’s ouders gewone mensen waren, maar het ligt hem vaak in de MANIER WAAROP je dingen verteld, zeker op issues waar fans al 2 jaar over speculeren. Hetzelfde kan gezegd worden over Snoke die hier op een vrij lullige manier stierf, zonder we eigenlijk meer te weten zijn gekomen over wie dat personage uiteindelijk was.

    3. Social Justice backlash

    Heel wat jongeren zijn al een tijdje spuugzat van al die 'social justice warriors' (SJW) die alles in de maatschappij willen bijstellen en manipuleren tot het beantwoordt aan de criteria van diversiteit en gender gelijkheid. En Hollywood is daar zeker de laatste jaren heel gevoelig aan. De vraag is niet meer "welke acteur is de beste voor de rol" dan wel, "heeft die acteur wel het juiste geslacht of huidskleur voor die rol". En soms is deze politiek zo in your face dat het eigenlijk belachelijk overkomt (zie pic). Het maakt blijkbaar niet uit dat Rose en Finn veruit de meest saaie karakters zijn...

    4. Canto Bight sidestory

    Ik ken niemand die iets goeds te vertellen had over deze sequentie. Het verhaal werd even 'on hold' gezet voor een trip naar een andere planeet, met een halfbakken verhaal over misbruikte dieren en gokkende wapenhandelaars. De scènes waren ook stuk voor stuk bespottelijk met BB8 die geld begon te schieten naar aanvallers (iets wat perfect in de prequels had kunnen zitten) of die kitscherige scene met Master Codebreaker (Justin Theroux). Maar ook de dialogen zijn om van te huilen. Op een gegeven moment verwijdert Rose een zadel van één van die rendieren en zegt dan iets in de aard van "Op z'n minst is deze trip nuttig geweest". No! Jullie missie was geen 'social justice' agenda, maar wel om een codebreaker te vinden! En wie zegt dat 5 minuten nadat jullie de planeet hebben verlaten die dieren niet opnieuw opgepakt zullen worden? Stel je voor dat ze deze sequentie naar de prullenmand hadden verwezen en vervangen door een echte expositie van DJ (Benicio Del Toro) die misschien Lando Calrissian (Billy Dee Williams) tegen het lijf liep en beslissen om zich te mengen met de First Order.

    5. De hit-and-miss humor

    Ik kan hier 20 artikels schrijven over de kritiek die je kunt lezen over de teleurstellende humor (zoals de Poe sequentie in het begin of Skywalker die melk dronk uit een uier van een vies beest), maar de scene waar de meesten moeite mee hadden was de lightsaber die achterover werd gesmeten. Fans begrijpen dat hij niks meer wilde te maken hebben met de Jedi, maar om de lightsaber die hij al in jaren niet meer had gezien en zo’n impact heeft gehad voor hem, zijn familie en vrienden, zomaar achterover te zwieren voelde net iets uit de toon. En dit is misschien het essentiële punt waarom filmrecensenten en Star Wars fans helemaal niet op dezelfde golflengte zitten: de ene ziet een goed gemaakte en bij momenten grappige Rian Johnson film, de andere heeft net iets meer geïnvesteerd in het verhaal en de karakters. Had hij de lightsaber langzaam laten vallen, dan hadden we hetzelfde bereikt maar dit had een totaal andere invulling geweest. De scène had minder grappig geweest maar misschien was de joke op dit ogenblik wel niet gepast. En deze nuances zijn nu eenmaal cruciaal als je de fans wil aanspreken. Of je de vliegscène van Leia in space ook als verkeerde humor kan beschouwen laat ik even in het midden, ook al heb ik zelf hier grondig mee moeten lachen. Trouwens, sinds wanneer kan je vliegen met The Force. Waarom heeft de almachtige Emperor Palpatine daar niet aan gedacht toen hij door Darth Vader in een schacht werd gesmeten in Return of the Jedi?

  • Top 10 Meest Unieke Filmsets

    Pin it!

    Een belangrijk onderdeel van een film is de set. Het spreekt voor zich dat een filmlocatie een enorme invloed heeft op de gehele filmbeleving. Een realistische en/of sfeervolle omgeving kan het verhaal kracht bijzetten of bepalend zijn voor de toon, daar waar een slechte of fake filmset de filmervaring kan verzuren. Toch is een unieke filmlocatie niet meteen een garantie op een geslaagde film, kijk maar naar The Tree of Life (2011) met prachtige fotografie van de zoutvlaktes in Utah of de shots in de Goblin Valley State Park. Het was allemaal mooi om naar te kijken, maar meer was het ook niet.

    the_tree_of_life_production_design.jpg
    © Fox Searchlight Pictures

    Het uitzoeken van een passende locatie is de taak van een location scout, ook al blijft hij ondergeschikt aan de production designer die een bepalende rol heeft. Hij zal uiteindelijk de sfeer vastleggen (in samenspraak met de regisseur) van datgene wat zich voor de camera bevindt. Een art director en set decorator zullen de plannen in uitvoering brengen, maar hebben ook behoorlijk wat creatieve inbreng. Soms speelt een verhaal zich af in een welbepaald land of stand, maar kan de filmploeg omwille van omstandigheden niet op deze locatie draaien (te druk, te gevaarlijk, ...) Bijgevolg is het soms wel uitkijken naar visueel interessante alternatieven. Dat de termen wel eens door mekaar worden gebruikt is een feit. The Academy had vroeger een Oscar voor Best Art Direction-Set Decoration, maar sinds 2012 is dat Best Achievement in Production Design. De production designer is in ieder geval diegene die de visie van de regisseur vertaalt in sets, ook al kent bijna niemand van het doorsnee bioscooppubliek hun namen. Daarom vond ik het misschien wel eens leuk een Top 10 samen te stellen met een aantal unieke filmsets en hierbij ook eens de production designer in de aandacht brengen.

    Top 10 Meest Unieke Filmsets

     

    10. Raiders of the Lost Ark (1981)
            production designer Norman Reynolds

    Het meest betoverende uit de sets van Indiana Jones is dat ze dat avontuurlijk en exotische karakter hebben, maar tevens die dramatische grootsheid. De tropische filmscènes in Peru in de Raiders of the Lost Ark (1981) zijn eigenlijk opgenomen in Kauai, Hawaii, maar dit maakt het niet minder mooi! En de locaties die zich eigenlijk in Egypte hebben moeten afspelen werden voornamelijk gedraaid in Tunesië, waar de gehele filmploeg tevens zwaar ziek is geworden van het eten, met uitzondering van regisseur Steven Spielberg die zijn eigen eten liet invliegen vanuit de States. Twee scènes bleven nazinderen, zoals de begin scène in een Mayan tempel waar Indiana Jones verschillende vallen moet ontwijken en uiteindelijk moet lopen voor een gigantische bol. En uiteindelijk ook de eindscène waar de ark in een doos in een gigantische opslagruimte wordt gestockeerd.

    raiders_of_the_lost_ark_indiana_jones_pic001.jpg
    © Paramount Home Entertainment & Lucasfilm

    9. Raiders of the Lost Ark (1981)
            production designer John Myhre

    Een andere film die geprezen is voor zijn filmdecor is Memoirs of a Geisha (2005) van Rob Marshall. Het was in eerste instantie de bedoeling dat de film werd opgenomen in Japan, maar de filmmakers konden niet precies vinden waar ze naar zochten. Tijdens het scouten van locaties bleek al snel dat er niet veel was overgebleven van de jaren ‘30 in Japan. Daarom is er besloten om door middel van veel foto’s en experts de filmsets te bouwen in Californië. De set bestond onder andere uit een geheel dorp inclusief gebouwen van drie verdiepingen, een rivier van 75 meter en vijf keistenen wegen. Wellicht niet een film dat op locatie is geschoten, maar dat je wel direct weet mee te nemen in het Japanse leven tijdens de jaren 30.

    memoirs_of_a_geisha_production_design.jpg
    © Sony Pictures Releasing

    8. Jurassic Park (1993)
            production designer Rick Carter

    Hoewel je misschien niet direct in Jurassic Park zelf zou willen zijn, geven de films jaloersmakende beelden van de uitgestrekte groene velden, de dichte jungle en prachtige berg pieken. In de film is het park gelegen in Costa Rica, maar de scènes zijn hier niet opgenomen wat destijds voor veel controversie leidde. Steven Spielberg had er vanwege de meer toegankelijke infrastructuur voor gekozen te filmen in Hawaii op het eiland Kauai (net als The Raiders of the Lost Ark). Controversie of niet het heeft in ieder geval tot iconische beelden gezorgd.

    jurassic_park_production_design.jpg
    © Universal Pictures Benelux

    7. Gladiator (2000)
            production designer Arthur Max

    Een van de betere voorbeelden van production design is te zien in Gladiator. De film werd overladen met Oscars en met reden, want ook al speelde het grotendeel van het gebeuren zich af in Rome werd heel wat nauwkeurig gebouwd in Marokko, maar tevens ook in de regio van Toscane waar regisseur Ridley Scott zijn hart heeft verloren. De film kreeg 5 Oscars, maar Arthur Max greep naast het beeldje ten voordele van Crouching Tiger, Hidden Dragon. Bij deze wilden we toch wat aan ere herstel doen via deze weg.

    gladiator_production_design.jpg
    © Universal Pictures Benelux

    6. Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001)
            production designer Stuart Craig

    Ook de filmsets van Harry Potter weten je direct mee te nemen in de magische tovenaarswereld van J.K. Rowling. Alle scenes zijn opgenomen in het Verenigd Koninkrijk, wat zorgt voor spectaculaire en authentieke beelden! Zo is een van de bekendste scènes, waar de Hogwarts Express door het groene landschap over een viaduct rijdt opgenomen in Schotland. Deze treinreis kun je zelf ook dagelijks ervaren! Ook zijn er zo’n 10 kastelen, kathedralen en andere gebouwen gebruikt voor zowel binnen als buiten scènes van Hogwarts, zoals de Gloucester Kathedraal, het Alnwick Kasteel en de Bodleian bibliotheek van de Oxford Universiteit. Echter is de meest bekende Harry Potter filmset wellicht toch Kings Cross. Dit trein- en metrostation dat in 1852 geopend werd dient als de locatie waar Harry Potter en zijn schoolgenoten van Londen de trein naar Hogwarts nemen. Vind je het niet erg om in rijen te staan? Dan kun je een foto nemen op platform 9¾ met een karretje dat door de muur lijkt te gaan!

    harry_potter_production_design.jpg
    © Warner Bros.

    5. Blade Runner 2049 (2001)
            production designer Dennis Gassner

    In principe had ik evengoed het origineel van Ridley Scott in deze lijst gezet, maar zo konden we eigenlijk evengoed de gele Top 10 wijden aan Ridley Scott films, want ook Alien, The Martian, Prometheus of Hannibal heeft buitengewone set design. En toch wil ik deze Blade Runner 2049 van Denis Villeneuve in de aandacht brengen, want deze film is wat ondergesneeuwd geweest na de wat tegenvallende box-office cijfers. De 300 verdiepingen tellende Wallace building is één van de knapste designs van de laatste jaren. Hij lijkt bij momenten als een soort Japanse versie van een Egyptische tempel. Het kernwoord was "scale". Het leek wel of de ruimtes eindeloos ver van mekaar lagen. Er is zo goed als geen zonlicht in de film, met uitzondering van het artificiële licht in dit complex, ironisch genoeg gebouwd in supervisie van een blinde man. Het leek er bij momenten op dat de locatie toegang bood tot de hemel. Anderzijds is 'the red desert' ook een fascinerende locatie. Het leek wel op Las Vegas van de jaren 40, maar dan met futuristische desolate invloeden en bizarre beelden.

    blade_runner_2049_production_design.jpg
    © Sony Pictures Releasing

    4. 2001: A Space Odyssey (1968)
            production designer Ernest Archer & Anthony Masters

    Als we spreken over setdesign kunnen we niet anders dan een film van Stanley Kubrick in de aandacht brengen, en wat beter dan 2001: A Space Odyssey, ook al zijn veel van zijn andere films ook wel een vermelding waard. De aandacht voor detail van de regisseur is van die orde dat over elk frame wel iets te vertellen is. Kubrick wou de ultieme science-fiction film maken, en ik denk dat hij daar behoorlijk is in geslaagd. De man zocht zelfs hulp bij space shuttle bouwers van NASA om zijn shuttles te ontwerpen. De sets blijven in ieder geval op ons netvlies plakken, en ik denk dan aan de 360° rotatie band, de pod waarin de twee bemanningsleden complotteren tegen de moeder-computer, of nog de tijdloze slaapkamer.

    2001_a_space_odyssey_production_design.jpg
    © Sony Pictures Releasing

    3. Star Wars (1977)
            production designer John Barry

    Op 13 december is het zover. Dan kunnen we in België allen de nieuwe Star Wars: The Last Jedi in de bioscopen aanschouwen! Hoewel ik eerder schreef dat ik nog niet geheel onder de indruk was van de trailer, is dit natuurlijk wel een film die ik ga kijken aankomende maand. Een van de dingen waar de Star Wars bekend om staan zijn de unieke en diverse filmlocaties. Van de vulkanische zwarte planeet Mustafar waar Obi-Wan Kenobi het opnam tegen Anakin Skywalker (gefilmd op de Etna in Sicilië) tot de geheime rebellenalliantie basis op de ijzige planeet Hoth (gefilmd in Noorwegen), Luke, Leia, Han Solo en alle andere karakters legde heel wat lichtjaren af tussen alle planeten. Een paar van de meest memorabele filmlocaties zijn; Redwoods State Park in Californië, dit national park diende als de set voor ‘the land of Endor’ waar de rebellen en de Ewoks samen tegen the Empire vochten. Het dorp Medenine in Tunesië, dat gebruikt werd voor de exterieur shots van Anakin Skywalker’s huis en Plaza de España in Sevilla, waar Anakin, Padme en R2-D2 overheen lopen en fungeerde als de set voor de planeet Naboo. Maar de toon werd gezet met Star Wars (1977).

    star_wars_production_design.jpg
    © Lucasfilm

    2. Inception (2010)
            production designer Guy Hendrix Dyas

    Van een film gesproken waar de sets blijven nazinderen kan je nauwelijks omheen Inception van Christopher Nolan. De scene die zich afspeelt, in een scene die zich afspeelt in nog een andere scene is op zich al boeiend, maar wanneer de rijd trager wordt naarmate je dieper graaft en wanneer de zwaartekracht ook nog eens speelt met de perceptie, dan krijg je van die hallucinante scènes zoals de hotelgang scène die plotseling begint te tollen terwijl twee mannen een vuurgevecht aangaan. Maar uiteraard ook de sequenties in Parijs waar Leonardo DiCaprio zijn pupil de knepen van 'Inception' leert, zijn van het beste van wat cinema ons heeft voorgeschoteld de laatste 20 jaar.

    inception_production_design.jpg
    © Warner Bros.

    1. The Lord of the Rings (2001)
            production designer Grant Major

    Maar de saga die zowel van op vlak van locatie keuze als op vlak van setdesign in onze ogen onovertroffen blijft, is toch deze van Lord of the Rings, waarbij The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring de toon heeft gezet voor alle vervolgfilms, alsook voor de HBO serie Game of Thrones. Van The Shire tot Mount Doom, de Lord of the Rings films zijn allemaal geheel opgenomen in Nieuw Zeeland. Het land is de perfecte platform om J.R.R. Tolkiens Middle Earth weer te geven. Veel filmsets kun je op de dag van vandaag nog bezoeken. Zo is het Kaitoke Regional Park tijdens het filmen omgetoverd tot het adembenemend mooie Rivendell en hoefde er niet al te veel te gebeuren om de schattige en groene Waikato Town of Matamata te veranderen in The Shire. Maar de meest unieke locaties uit de Lord of the Rings trilogie is Mordor, de plek die werd geregeerd door Sauron en waar de ring uiteindelijk is vernietigd. Deze scènes werden gefilmd in het prachtige Tongariro National Park, welke op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat.

    the_lord_of_the_rings_production_design.jpg
    © New Line Cinema

  • 5 redenen waarom Justice League flopt aan de box-office

    Pin it!

    Wie had ooit kunnen denken dat deze 300 miljoen dollar DC ensemble comic adaptatie Justice League (2017), waarop bijna 10 jaar is gewerkt, zou floppen aan de box-office? Na de resem flops van potentiële blockbusters is alles mogelijk. Meer dan een decennia geleden had je in de zomer periode een 3 tot 5 tal toppers, tegenwoordig heb je iedere maand wel een paar kleppers. Het moet dus ook geen enorme verrassing zijn dan nu en dan zo’n film ondermaats presteert. De boog kan immers niet het ganse jaar door gespannen staan.

    justice_league_flop.jpg
    © 2017 Warner Bros.

    Toch hebben we ons een keertje gebogen over de mogelijke redenen van deze flop, want met een openingsweekend van 93 miljoen dollar (zowat 30 miljoen onder de verwachtingen) kan je niet tevreden zijn. Er wordt hoopvol gewacht op de buitenlandse cijfers, ook al zal de break-even grens van een kleine 500-600 miljoen dollar nooit gehaald worden. Suicide Squad deed 133 miljoen in zijn openingsweekend en deze film had belange niet zoveel mainstream superhelden.

     

    5 redenen waarom Justice League flopt

     

    1. Het is een slechte film

    We kunnen de olifant in de kamer niet negeren, Justice League is een puinhoop van een film met een flutverhaal en kartonnen borden van personages. Toen ik de film voor het eerst zag had ik er nog wel plezier mee, ook al was dat omwille van de klungelige manier hoe de visuele effecten in mekaar staken of nog de flauwe grappen. Je moet weten, DC had een meer serieuze toon, maar met de teleurstelling van Suicide Squad (2016), het succes van Wonder Woman (2017) en het vertrek van Zack Snyder wou Warner Bros precies wat reshoots met comic relief. Hoeveel er dat uiteindelijk waren is niet duidelijk, maar het resultaat is dat het plak en knipwerk een behoorlijk onsamenhangende pudding heeft gemaakt. Los van de toon kan je eigenlijk weinig goeds over het verhaal vertellen. De eerste helft van Man of Steel (2013) was uitstekend omdat je een karakter had die je wou volgen, met zijn tekortkomingen en frustraties. De tweede helft steunde op visuele effecten en het imago van de superheld. Wel, deze Justice League was uiteindelijk 2 uur lang deze tweede helft - maar dan met één van de zwakste villains sinds Nuclear Man uit Superman IV: The Quest for Peace (1987).

    2. De marketing was niet overtuigend genoeg

    Soms kan je van een slechte film nog een goede trailer maken (en omgekeerd) maar in het geval van Justice League bleef je over met gemengde gevoelens. De toon van de film was niet helemaal duidelijk. En dat had uiteraard ook wat te maken met de inmenging van Warner. Bij dergelijke films schep je best niet al teveel verwarring. Ak heb je een slechte film, probeer hem te verkopen als iets 'bad-ass', zoals dat was gebeurd bij Suicide Squad. Komt daar nog bij dat de visuele effecten in de trailer ronduit slecht waren, en zoiets helpt een film uiteraard ook niet. Wat ook tegenviel was de geruchtenmolen alsof Ben Affleck geen Batman meer wou zijn, of er zich dan toch van wilde terugtrekken. Had hij het script gelezen en was hij niet overtuigd? En uiteindelijk waren er die inspiratieloze-posters, die ook hun effect (in negatieve zin) niet hebben gemist. Ze hadden Superman meten uitspelen als de Iron Man van Justice League!

    3. De recensenten houden er niet van

    Is het zo dat journalisten niets moeten weten van comic adaptaties, laat staan DC comic adaptaties? Nope. De critici waren altijd al laaiend enthousiast over de Batman films, zelfs deze van Tim Burton. Ze waren zelfs fan van de Wonder Woman film met Gal Gadot. Maar blijkbaar waren ze niet tevreden met Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) of Suicide Squad en deze films waren verre van goed. Dus ook al heeft Rotten Tomatoes geen doorslaggevende impact op de box-office, soms kan het een twijfelend publiek van antwoord dienen. Review embargo’s invoeren helpt tevens ook niet want recensenten – en ik betrap mezelf er soms ook op – worden dan misschien net dat tikkeltje meer kritisch.

    4. De villain is crap

    Een held kan maar zo goed zijn als dat een villain slecht is, en met deze Justice League is Steppenwolf misschien de meest teleurstellende villain sinds Ivan Vanko in Iron Man 2 (2010). Het personage stelt niks voor en is het feit dat het voornamelijk een cgi-karakter is helpt ook al niet. En het DC universum heeft tientallen interessante villains. Misschien is de tijd aangebroken voor de verantwoordelijken bij Warner om collectief ontslag te nemen en Nolan 20 miljoen te geven om de Justice League een reboot te geven.

    5. De concurrentie nam een beet in de recette

    Het is duidelijk dat Thor: Ragnarök (2017), maar ook de emo-film Wonder (2017) de show wat hebben gestolen. En ja, er was ook de première van The Punisher tv-serie. In een overgesatureerde markt moet je hiermee rekening houden.

  • Game of Thrones acteurs die je beter NIET cast in films

    Pin it!

    Ik ben een enorme fan van "Game of Thrones". Eén van de weinige series waarvan ik wacht tot alle episodes te zien zijn alvorens ik binge-watching-gewijs mij volledig overgeef aan serie. En hoezeer ik elke acteur geweldig vind in hun rol moet ik toegeven dat er één ding is waar ik van huiver: de casting van ‘Game of Thrones’ acteurs in langspeelfilms.

    Het lijkt wel of de studio een graantje wil meepikken van het succes en kost wat kost een acteur uit de serie in hun film willen steken. Wel, in de meeste gevallen werkt het als een tang op een varken, in het slechte geval kan je gerust spreken van een miscast. Er zullen hier en daar wel wat uitzonderingen zijn, maar over het algemeen moet je oppassen met tv-acteurs. Net zoals toneelacteurs brengen ze iets anders dan wat we gewend zijn van een doorgewinterde film-acteur. Hier zijn 5 acteurs die misschien niet meteen hun beste beurt hebben gemaakt.

    Game of Thrones acteurs die beter niet cast in films

     

    1. Emilia Clarke

    Daenerys Emilia Clarke Targaryen (pic 01, pic 02, pic 03) mag dan wel één van de meest iconische figuren vertolken in de serie, de actrice is behoorlijk beperkt in haar acteerwerk. Ze heeft de looks en straalt charisma uit wanneer ze in de serie met haar draken speelt. Toch bracht ze een wel heel teleurstellende en smaakloze versie van Sarah Connor in Terminator Genisys (2015). Ook haar vertolking in Me Before You (2016) kon de film nauwelijks naar een hoger niveau tillen. Tot overmaat van ramp werd ze ook nog eens gecast in de opkomende Han Solo film, en daar had de studio al een acteurs-coach op de set laten komen omdat ze niet overtuigd waren van het acteerwerk. Dat belooft dus niet veel goeds.

    emilia_clarke_terminator_genisys.jpg
    Photo by Melissa Sue Gordon - © 2015 Paramount Pictures

    2. Kit Harington

    Uiteraard heeft Kit Harington (pic 01, pic 02, pic 03) de allures van een Hollywoodster. Een groot acteur zal het spijtig genoeg nooit echt worden. Zijn grootste ontsporing gebeurde bij Pompeii (2014) waar hij een verwaterde versie speelde van Jon Snow. Erger was Spooks: The Greater Good / M-I 5 (2015) - gebaseerd op de Britse serie - die hij met zijn onovertuigend voorkomen degradeerde naar het B-film genre. Kit mag dan wel een enorme fanbase hebben bij jonge (en niet zo jonge) meisjes, deze lijken helemaal niet naar zijn film te komen want de film kon amper 5 miljoen ophalen aan de box-office en dat is nog minder dan fucking Loft (2014). Er is echter hoop, want de acteur werd gecast door de talentvolle Franse cineast Xavier Dolan in The Death and Life of John F. Donovan (2018).

    kit_harington_pompeii.jpg
    Photo by George Kraychyk - © 2014 Constantin Film International GmbH and Impact Pictures Inc.

    3. Sophie Turner

    Sophie Turner (pic 01, pic 02, pic 03) is nog zo een actrice wiens acteertalent zich beperkt tot troosteloos rondkijken. Hoe zij ooit een rol in GoT kon versieren is mij één groot mysterie. In de rol van Sansa Stark zal je wel wennen aan haar steriele acteerwerk, gezien het deel uitmaakt van een groter dramatisch geheel. Vraag haar om een nieuw personage tot leven te brengen, en dat zal pas problematisch zijn. Tot deze constatatie kwam ook 20th Century Fox toen ze Turner de rol gaven van Jean Grey, en nu uiteindelijk wel een beetje vast zitten aan haar voor de opkomende X-Men: Dark Phoenix (2018), waarin zij meer op de voorgrond zal komen. Laten we hopen dat het goed zal uitdraaien, zeker met een debuurregisseur als Simon Kinberg.

    sophie_turner_x-men_apocalypse_2016.jpg
    © 20th Century Fox Belgium

    4. Maisie Williams

    Maisie Williams (pic 01, pic 02, pic 03) is nog zo een onmisbaar karakter in de serie, en toch vind ik haar één van de minst overtuigende actrices uit GoT - misschien net iets beter dan Sophie Turner. Die twee zouden in ieder geval uit de boot vallen in een aflevering van 'Thuis'. Ik hoef er dan niet bij te vertellen hoe goed de makers wel niet zijn om hen nog behoorlijk te laten acteren. Sommige vinden Maisie nog 'ok' omwille van haar uitgesproken fysiek – inclusief haar ferme wenkbrauwen – maar ik was helemaal niet overtuigd met haar vertolking in Cyberbully (2015). Ook zij heeft een rol in de X-Men franchise gekregen omwille van het succes van de serie, en als de geruchten kloppen zou ze Rahne Sinclair / Wolfsbane spelen in X-Men: The New Mutants (2018). Als ze nu echt wilden kapitaliseren op de Game of Thrones serie hadden ze toch beter Rosie Leslie gecast (Rosie Leslie pic 01, pic 02, pic 03). Niet alleen is Rosie een véééél betere actrice, maar ze lijkt ook spreken op het karakter uit de comics.

    maisie_williams_in_cyberbully_2015.jpg
    © 2015 Raw TV

    5. Gwendoline Christie

    En plots dook Gwendoline Christie (pic 01, pic 02) op in Star Wars: The Force Awakens (2015) en ik had zoiets van, 'damn, ze hadden evengoed C3PO kunnen vragen want de makers hebben zelfs nooit haar gezicht in beeld willen brengen'. Binnenkort is er Star Wars: The Last Jedi (2017), laten we hopen dat ze intussentijd wat acteerlessen heeft kunnen volgen, al was het maar om wat gezichtsspieren los te krijgen. Toch hadden de makers misschien voor dit personage een nobele onbekende kunnen casten die al even krachtig uit de hoek kon komen als Daisy Ridley.

    gwendoline_christie_game_of_thrones.jpg
    © HBO

    Dit zijn zowat de 5 uitschieters. Mochten jullie andere acteurs in gedachten hadden om bepaalde acteurs toch te waarderen in andere films, laat het weten in de commentaren. Soms kan “slecht acteren” (cf. Nicolas Cage in zowat alles) of “over acteren” (cf. Jack Nicholson in The Shining) net dat tikkeltje extra geven en een film bijzonder maken.

  • 5 redenen waarom King Arthur dit weekend flopte

    Pin it!

    Trump zou zeggen dat het de schuld is van 'the crooked press' dat King Arthur: Legend of the Sword (2017) van Guy Ritchie niet kon overtuigen aan de box-office dit weekend. Met een recette van 43 miljoen wereldwijd scoort deze 175 miljoen dollar prent ondermaats en lijkt het nu al de 350 miljoen break-even lat niet te halen. Heeft dit te maken met Charlie Hunnam die niet zo "bankable" is als acteur? Nee, niet echt. Vin Diesel heeft evenveel flops als mega-successen. Mocht King Arthur gecast worden door een nobele onbekende, dan was dit een andere zaak geweest. Charlie Hunnam is geen onbekende en Jude Law al evenmin.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic10.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic13.jpg
    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic11.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic12.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Nochtans is King Arthur niet zo 'rot' als Rotten Tomatoes ons wil wijsmaken. Wat is dan de reden achter deze koele ontvangst? Het is een samenloop van verschillende factoren, die uiteindelijk allemaal weinig te maken hebben met de film op zich. Ik blijf het herhalen, een box-office heeft niks te maken met de kwaliteit van een film. De Transformers films brengen vrachtwagens vol met geld op, en nochtans zijn ze niet om aan te zien. Anderzijds moet je maar eens een discussie voeren met iemand die King Arthur slecht vond. Je zal weinig argumenten vinden die echt de kwaliteit van deze prent onderuit halen, en overblijven met "alle ja, ik vond het wa cliché". Ja, het is geen meesterwerk en kreeg hier een 3/5 sterren. Toch hebben we ervan genoten, en wij staan niet alleen. Op Rotten Tomatoes is de rating van 9% naar 27% gestegen (ook al is de gemiddelde rating op 46%), maar de reviews van de 17,122 users lijkt met 79% toch een compleet ander beeld te schetsen dan de 102 rotten reviews van journalisten. Reden genoeg voor een post over mogelijke redenen van deze ontsporing. Want ja, hoe kon het publiek een oordeel vellen over de film zonder deze gezien te hebben?

     

    5 redenen waarom King Arthur flopt

     

    1. Negatieve reviews bij niet-franchise films

    De impact van de pers op de uiteindelijke box-office is minimaal, om niet te zeggen vrijwel onbestaand. De reden is dat er 'verschillende meningen' zijn. De impact vergroot wanneer de meningen gelijklopend én negatief zijn bij een niet-franchise film. The Lost City of Z (2016) - ook al met Charlie Hunnam - werd op handen gedragen door voltallige pers (kreeg zelfs een 88% fresh rating op RT), maar geen kat heeft deze film gezien. Anderzijds vond iedereen Resident Evil: The Final Chapter (2016) een garbage film maar het is een franchise en met zijn productiebudget van 40 miljoen haalde het 312 miljoen op aan de box-offce en dus een mega-succes. King Arthur was geen franchise film (en heeft dus geen fan-base), en wanneer de eerste lichting van de reviews allemaal schreeuwend slecht zijn, lijkt de trend moeilijk te stoppen en hebben journalisten ook zoiets van wat ik in het puntje 5 zal aanhalen.

    2. De pers rook bloed

    Journalisten haten embargo's! Er blijft altijd een sluimerend gevoel dat de distributeur hen monddood wil maken. En dat was zeker het geval bij deze King Arthur. Embargo's zijn nuttig om ervoor te zorgen dat belangrijke plotwendingen niet worden gelekt naar het publiek, zoals bij Star Wars: The Force Awakens (2015), maar zijn anderzijds een compleet van de pot gerukte remedie om alsnog "de mogelijke schade" te beperken. Hier had je een historische prent van een iconisch figuur die in een hedendaags kleedje werd gezet, en dus was er wel een beetje goodwill nodig van de pers. Komt daar nog bij dat de productie een paar keer werd uitgesteld (had in 2016 moeten uitkomen), wat al heel wat wenkbrauwen deed fronsen. En dus heb je een deel van de journalisten die tot op heden zelfs nog geen review hebben gepost en een ander deel die met een kritisch gevoel deze film is gaan zien en ook nog eens de mond werd gesnoerd tot de dag van de release.

    3. De marketing sloeg de bal mis

    Ik heb zelden zo'n slechte marketing gezien als bij deze prent. Mensen wisten niet waarin ze terecht gingen komen. Was het een historische film, een actieprent, een sarcastische Guy Ritchie film, ...? Ook de mengeling van GoPro beelden met fotografisch epische beelden van Jude Law die met zijn hand de menigte onderdrukte, staat als een tang op een varken in een korte trailer - ook al zit er een zekere esthetische logica in wanneer je de film in zijn totaliteit aanschouwt. Narratief is een trailer van 90 seconden iets compleet anders als een verhaal van 120 minuten. Het doel moet zijn zo min mogelijk te verklappen en zoveel mogelijk bezoekers warm maken om een filmticket te kopen. Wat je niet moet doen is teveel vragen oproepen of de kijker achterlaten met het gevoel dat hij niet weet wat voor soort film dit uiteindelijk is. En deze poster of deze ruikt naar B-film materiaal, ook al was de ambitie de epische toer op te gaan in de stijl van The Hobbit. De posters kwamen tevens van Art Machine, diezelfde kerels die de Hobbit campagne hebben verzorgd. Deze film is geen LotR en ook geen Game of Thrones en het daarmee vergelijken heeft evenveel zin als Kick-Ass (2010) te vergelijken met Batman Begins (2005)

    4. De figuur van King Arthur is niet zo sexy

    Ritchie heeft deze wel sexy gemaakt met de gespierde Charlie, maar de figuur op zich is niet zo aantrekkelijk. Deze prent is eigenlijk meer bestemd voor een jong publiek, maar daar waar Sherlock Holmes nog enigszins bekend in de oren klinkt moet men voor King Arthur terug gaan naar het sterk verouderde Excalibur (1981) - die geen enkele jongere heeft gezien. Zelfs de meer recente King Arthur (2004) was een miserabele prent. Wat Robert Downey Jr. deed met Sherlock heeft Hunnam een beetje kunnen brengen met deze ridder van de Ronde Tafel, toch liep hij wat in de schaduw van de vele andere personages en leek het bij momenten op een soort gang-film dan over een King Arthur zelf. Eigenlijk ging deze prent zelfs niet alleen over de bende van King Arthur, maar werd het een Guy Ritchie film, en zijn stempel is overheersend. Mensen die niets afwisten van King Arthur waren enerzijds al niet aangesproken en zij die het personage wel kenden, vonden hem niet terug in de trailers.

    5. Geen mond-aan-mond reclame

    "Ik hou van de film, maar ik zal zwijgen omdat mijn mening niet overeenstemt met wat de anderen denken". Dat was zowat de teneur van heel wat collega filmbloggers met wie ik sprak en zal zich ook wel weerspiegelen in de slechte mond-aan-mond reclame bij het publiek. Soms wordt een film neergesabeld door de pers maar is er een vrij goede mond-aan-mond reclame, en dat zorgt ervoor dat een Suicide Squad (2016) nog voldoende scoort aan de kassa (cf. een franchise film mét horden fans). Laat ik dus duidelijk zijn voor iedereen: Je hoeft geen schaamte te voelen omdat je mening afwijkt van de massa. Los van de mening van een recensent of de score op Rotten Tomatoes heb je het recht op uw eigen mening en deze is niet meer of minder waard dan dat van een ander. Films zijn en blijven subjectief en ook al begrijp ik niet waarom X,Y, Z uiteindelijk Transformers goed vonden, hebben ze wat mij betreft het recht dat te denken. Rotten Tomatoes heeft de Ghostbusters (2016) remake een fresh rating gegeven met 73% daar waar de users slechts 53% gaven. Denk daar maar eens over na.

    De grote verantwoordelijke voor deze flop aan de businesskant is zonder twijfel de studio-executive die dacht dat 175 miljoen dollar voor dergelijke film zijn geld wel zou terug winnen. King Arthur had 80 miljoen moeten kosten. Maar los van dit alles, ga zeker kijken naar King Arthur: Legend of the Sword en vorm uw eigen mening. Ik ben er zeker van dat 3/4 dit een leuke prent zal vinden.

    ***Related Posts***
    10/05/2017: King Arthur: Legend of the Sword filmbespreking
    24/01/2017: King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel