De FilmBlog

Met politiek extreem rechtse toestanden die hier de kop opsteken in Europa, komt een film als Kriegerin (2011) op een uitgelezen moment. Je zou de prent een beetje kunnen zien als het antwoord op American History X (1998) van Tony Kaye, met dit verschil dat het verhaal zich afspeelt in Duitsland en we deze keer een jonge vrouw volgen met nazi-tatoeages op haar lijf.

Korte inhoud: Marisa (Alina Levshin) is een 20-jarig Duits meisje en haat buitenlanders, Joden, de politie en iedereen die volgens haar schuldig is aan de achteruitgang van Duitsland. Ze drinkt, vecht en haar volgende tatoeage zal een portret van Adolf Hitler worden. De enige plaats waar ze zich thuis voelt is de neonazi-club waar ze deel van uitmaakt. Wanneer de 14-jarige Svenja (Jella Haase) lid wordt van de groep, wordt Marisa een soort rolmodel voor haar.

De film draait rond het personage van Marisa, die in een supermarkt werkt. Ze treft er geregeld vreemdelingen aan, en op een dag is ze zelf getuige van een heftige mishandeling van twee van hen door haar groepje skinheads. Wanneer één van de Afghanen een achteruitkijkspiegel van haar wagen schopt, is ze in alle staten. Ze gaat op zoek naar hen en besluit om hen ook aan te rijden. Met enige voldoening voor wat ze heeft gedaan keert ze terug naar haar werk. Maar dan treft ze de jongste van de twee broers aan en lijkt ze toch wat spijt te tonen voor haar wilde daad. Ze besluit de jongere te helpen er groeit een relatie met de vreemdeling, waarmee ze haar eigen overtuigingen in vraag begint te stellen. Maar haar vriendje zit ook een neonazi, en daar kunnen enigszins vonken van komen.

Naast dit hoofdverhaal is er ook een verhaallijn over de 15-jarige Svenja, die tot een groep wil behoren. Ze stelt zich weinig vragen bij de extreme retoriek van de skinheads, en begint volledig te geloven in het extreem rechtse gedachtegoed. Net zoals in American History X waar het hoofdpersonage afstand wil nemen van de groep en zijn jongere broer net toenadering wil zoeken, zien we hier iets gelijkaardigs. Marisa wil afstand nemen van de ellende terwijl Svenja net wil behoren tot het groepje.

Het is in tegenstelling tot de Amerikaanse film geen big budget prent met een bekende cast. De film werd vertoond op een aantal filmfestivals, maar heeft tot op heden geen bioscooprelease gekregen bij ons. Nochtans is het een indringend portret die een licht werpt op de grauwe realiteit van het extreem rechtse gedachtegoed. Regisseur David Wnendt heeft niet zozeer de clichés van neonazi willen belichten, maar wel de reden waarom jongeren zich er willen bij aansluiten. Vaak gaat het om jongeren met een moeilijke jeugd die met hun frustraties geen weg kunnen. Ze proberen hun minderwaardigheidsgevoel weg te werken door zich superieur te gaan voelen tegenover vreemdelingen of mensen met een andere levensvisie. Eigen ras, kleur en taal wordt de maatstaf van wat goed en slecht is. Marisa beseft op een zeker ogenblik dat haar gebrekkige opvoeding geen reden mag zijn om verkeerde keuzes te maken.

Marisa is geen meelopertje. In tegenstelling tot haar mannelijke collega’s in andere neonazi-films, gaat ze misschien nog veel feller tekeer. En het acteerwerk van Alina Levshin is dan ook iets wat meteen naar de keel grijpt. Ze zet er een vreemd personage neer waar je eerst afschuw voor hebt en geleidelijk steeds meer sympathie voor begint te krijgen. Ook de jonge Jella Haase schittert als weifelende tiener met tirannieke stiefvader. In de film wordt er een minder rooskleurig portret gemaakt van de mannen, en zijn bijna allemaal opgefokte types die hun verstand en emoties hebben ingeruild voor bruut geweld. Maar gezien de vrouwen hier de hoofdrol spelen, heb je nooit het gevoel dat er met karikaturen wordt gewerkt. Kriegerin voelt heel realistisch aan, ook al heb ik mijn bedenkingen over het verhaal. Ik denk persoonlijk dat er meer nodig is vooraleer een neonazi tot inkeer komt, dan simpelweg een gevoel van spijt na een banale aanrijding. Maar de strakke regie en het uitstekend acteerwerk zorgt er voor dat je toch in het verhaal wordt gezogen. Een aanrader.

Game of Thrones is één van de betere HBO tv-series van de laatste 10 jaar, en met enig enthousiasme kunnen we aankondigen dat de blu-ray van het eerste seizoen in de rekken ligt. Dit fantasy drama werd geschreven door David Benioff en D.B. Weiss en speelt zich af in een soort herkenbaar middeleeuws Lord of the Rings wereldje, waar de bovennatuurlijke elementen tot een minimum werden herleid. En de reden waarom de serie zo gesmaakt wordt, is juist het bijzonder appetijtelijke scenario met een gezonde afwisseling tussen actie, drama en romantiek. En laten we eerlijk zijn, het is dankzij het succes van LotR dat deze serie mogelijk werd. Het is tot op heden de duurste 10-delige fantasy serie ooit gemaakt. Elke aflevering heeft een duurtijd van 60 minuten.

Korte inhoud: Het verhaal van Game of Thrones speelt zich af in een mythische wereld, vooral in de Zeven Koninkrijken op het westelijke continent Westeros. Maar ook in het uiterste noorden van Westeros en op het oostelijke continent Essos. De Zeven Koninkrijken vormden ooit zeven aparte staten maar werden verenigd door de Targaryens. Zij regeerden 200 jaar over de Zeven Koninkrijken totdat Aerys II Targaryen "de gekke koning" door een verbond van Baratheons, Starks, Arryns, Tullings en Lannisters werd afgezet en gedood. Robert Baratheon (Mark Addy) werd de nieuwe koning. De Zeven Koninkrijken worden van het verre noorden gescheiden door de grote ijsmuur. De muur wordt bemand door de Nachtwacht, die het rijk beschermen tegen de gevaren van achter de muur.

En elke goede serie heeft een sterke cast. De meest opvallende rollen in het eerste seizoen worden vertolkt door Lena Headey, Emilia Clarke, Jason Momoa, Peter Dinklage Sean Bean en Roxanne McKee. Het verhaal van de serie werd gebaseerd op het boek A Song of Ice and Fire van George R. R. Martin, en de verfilming heeft het boek zo goed als op de letter gevolgd. Ja, het is duister en grauw, maar het is wel een serie waar het verhaal en de personages op de voorgrond treden, in tegenstelling tot de sfeerbeelden en de speciale effecten. Zelfs voor mensen die niet van fantasy houden, kan ik deze serie enkel maar aanraden.

Misschien het enige puntje van kritiek is dat alles wel de tijd nodig heeft om te rijpen. En dat is uiteindelijk wel logisch gezien we hier te maken hebben met een clash tussen verschillende families, en dat elke familie ook uitvoering aan bod komt. Voor diegene die het boek niet hebben gelezen zullen er dan wel even het kopje moeten bijhouden.

Anderzijds is het wel niet de typische familie-serie, gezien er nogal wat seks en geweld in voorkomt en de humor beperkt wordt tot cynische en sarcastische opmerkingen. Maar vooral de slimme en scherpe verbale interventies van de dwerg, gespeeld door de een getalenteerde Peter Dinklage, doorprikken nu en dan de statigheid van de traditionele middeleeuwse replieken. Wat uiteraard ook in het oog springt is de set decoratie, met name de troonzaal, of de kerker met uitzicht op de kliffen, alsook de oorlogskampen, zijn uitstekend. En wat hier bij aansluit is de fotografie van de Noord-Ierse en Schotse landschappen, die op een efficiënte manier afwisselt tussen grootse beelden en intieme scènes. Het is tevens niet de eerste keer dat een HBO-serie zo'n realistisch portret weet te maken vol intrige, seks en geweld, denk maar aan Rome en The Sopranos.

En gezien het succes van de serie is ondertussen al het tweede seizoen in kannen en kruiken en zit het derde seizoen er aan te komen. Maar dat lag uiteindelijk al een beetje in het verschiet met het open einde van het eerste seizoen. De serie heeft een sterke fundering gelegd voor een episch verhaal die zeker niet moet onderdoen voor de LotR trilogie.

***Related Post***
09/02/2006: Top 25 Beste TV-series

Eén van de drie zomer blockbusters van 2012 heeft zijn nieuwe trailer uit, en het is stukken beter dan dat gitzwarte / point-of-view dingetje die regisseur Marc Webb op het net plaatste. Spider-Man is geen Batman, en dit lijken ze nu begrepen te hebben na het oorverdovende protest van menig comicbook fan.

Korte inhoud: Peter Parker (Andrew Garfield) is een jonge, middelbare school student die heel tevreden bij zijn oom Ben (Martin Sheen) en tante May (Sally Field) woont. De tiener worstelt zowel met zijn hedendaagse menselijke problemen als met zijn geweldige bovenmenselijke krachten. Wanneer hij te maken krijgt met twee van zijn grootste aartsvijanden, 'The Green Goblin' (Irrfan Khan) en 'The Lizard' (Rhys Ifans) zal hij al zijn krachten moeten aanroepen om het kwaad te bestrijden.

Een held kan maar bestaan in de gratie van een waardige villain, en deze villain in The Amazing Spider-Man (2012) is geen doetje. In de trailers zien we de eerste beelden van de transformatie van Dr. Curtis Connors in de villain Lizard. En datgene wat Spider-Man zo boeiend maakt, en wat Sam Raimi volledig begrepen had, is niet de gitzwarte actie dan wel het karakter van Peter Parker. En hij wordt hierin zeker geholpen door tegenspeelster Gwen Stacy, (wellicht )briljant vertolkt door Emma Stone, mijn favoriete actrice van de laatste 4 jaar. Ze vormt een schitterend duo met Andrew Garfield. De tijd van Kirsten Dunst als Mary Jane is ver weg, heel ver. Maar het zijn ook twee totaal verschillende personages. Daar waar Mary Jane een crush had op Spiderman, heeft Gwen Stacy een crush op Peter Parker. Het is in ieder geval een ware verademing om in zo’n Hollywood mega-blockbuster twee fragiele en tezelfdertijd talentvolle acteurs bezig te zien.

Maar ook het personage van Captain Stacy (Denis Leary), de vader van Gwen Stacy, komt op de voorgrond in deze nieuwe trailer. Op een geven moment ontmaskert hij zelfs onze held, maar meer komen we niet te weten. En dat is de kracht van de nieuwe trailer. Ondanks de groots opgezette actie-sequenties, bespeelt deze trailer de emotionele en persoonlijke snaar met een Peter Parker die niet alleen wordt gepest op school maar ook moeite heeft met zijn bestaan als weeskind, en dat is misschien niet wat de pubers willen zien, maar wel de echte comic-fans. En ik kijk vandaag meer dan ooit uit naar deze comic-adaptatie.

***Related Posts***
15/12/2011: Gitzwarte poster voor Spider-Man
21/07/2011: Gemengde gevoelens bij het zien van de Spider-Man trailer
16/07/2011: The Amazing Spider-Man pics

De cholesterol van het personage van Bruce Willis is te hoog, maar dat belet hem niet om er op los te schieten met zijn vuurwapen in de nieuwe trailer van G.I. Joe 2: Retaliation (2012), in regie van Jon M. Chu. De acteur verschijnt naast die andere kaalkop en spierbundel Dwayne Johnson. En ja, ook Channing Tatum speelt weer mee, ook al wordt hij een beetje weggedrukt door het reeds vermelde acteursgeweld.

Korte inhoud: Het G.I. Joe team moet het opnemen tegen Zartan (Arnold Vosloo), Storm Shadow (Byung-hun Lee) en Firefly (Ray Stevenson). Zartan, die als laatste gezien is vermomd als president van de Verenigde Staten, heeft nu alle wereldleiders in zijn broekzak met als gevolg een naderende wereldoorlog waar onschuldigen het slachtoffer van gaan worden. Tevens beschikt hij over een aantal nieuwe handlangers die het G.I. Joe team moeten uitschakelen.

In deze sequel zul je zien hoe de overgebleven Joe’s proberen te overleven nadat een groot deel van hun collega's zijn vermoord door Zartan, die de organisatie beschuldigt als verrader van het Amerikaanse volk. De organisatie heeft gelukkig nog spierkracht achter de hand om terug te slaan, zoals Colton (Bruce Willis), Roadblock (Dwayne Johnson), Lady Jaye (Adrianne Palicki) en Jinx (Elodie Yung).

Ik vond de eerste G.I. Joe: The Rise of Cobra (2009) maar een flauwe bedoening met heel veel visuele effecten, maar weinig personages die de moeite waard zijn om te volgen. Maar de film heeft wel wereldwijd 300 miljoen opgebracht (ook al was het productiebudget 175 miljoen dollar), en het kon ook niet anders dat er een vervolg zou komen. En zo te zien werd er wel rekening gehouden met de kritiek, want zo goed als de gehele cast is vervangen en zou je bijna kunnen spreken van een reboot. Hoewel, … de trailer verschilt weinig van die van de eerste film.

Het scenario werd wel geschreven door het beloftevolle duo Rhett Reese en Paul Wernick die eerder het scenario schreven van het verrassende Zombieland (2009) en binnenkort het Marvel-personage Deadpool (2014) die eigenlijk veel weg heeft van een G.I. Joe karakter (cf. pic ).

Actrice Julianne Moore is in onderhandeling voor de rol van Carries moeder in de remake van de horrorfilm Carrie (1976) van regisseur Brian De Palma met Sissy Spacek in de hoofdrol. Het origineel uit 1976, gebaseerd op een de roman van Stephen King, gaat over een klein en onderdanig meisje dat ernstig is misbruikt door haar moeder Margaret en op een avond terugslaat met haar telekinetische gave.

De 51-jarige Moore is bekend van uiteenlopende films gaande van Boogie Nights tot Magnolia, met The Big Lebowski als tussendoortje. Vorig jaar was ze nog te zien als lesbische moeder in The Kids Are All Right (2010), die werd genomineerd voor een Oscar voor beste film.

Korte inhoud: Carrie White is een verlegen meisje dat niet snel vrienden maakt. Iedereen uit haar klas haat haar en pest haar altijd. Na een vernederend incident in de doucheruimte, straft de gymlerares al haar klasgenoten. Eén meisje vindt haar zielig en overtuigt haar vriend Tommy om met haar naar het schoolbal te gaan. Carrie is blij, maar mag niet van haar bezitterige moeder. Uiteindelijk gaat ze toch en wanneer het blijkt dat haar klasgenoten wraak willen nemen op het bal, ontwikkelt ze voor haar onbekende telekinetische krachten die ze tegen haar klasgenoten gebruikt.

In deze Carrie (2013) is Choë Grace Moretz te zien in de titelrol. Deze 15-jarige actrice is vooral bekend van Kick-Ass (2010) en Hugo (2011) en is binnenkort naast Johnny Depp te zien in de horrorkomedie Dark Shadows (2012). Er was 10 jaar geleden al eens een remake geweest, Carrie (2002), maar die film was nauwelijks het bekijken waard en werd meteen naar het kleine kastje verkast. Hopelijk zal deze Carrie remake veel beter worden.