De FilmBlog - Page 3

  • Bekijk de nieuwe Haim clip in regie van Paul Thomas Anderson

    Pin it!

    Er is niet zo zot veel filmnieuws dat we al op één of andere manier niet in de aandacht hebben gebracht. En dan duikt een videoclip op van regisseur Paul Thomas Anderson (Inherent Vice,There Will Be Blood, Punch-Drunk Love) op. Op zijn filmproject met Daniel Day-Lewis moeten we nog even wachten. In tussentijd kunnen we genieten van de nieuwe clip van Haim.

    haim.jpg
    © Bella Lieberberg / Courtesy of the artist

    Haim, de pop rock band met drie zussen, heeft onlangs hun tweede studio album uitgebracht, genaamd ‘Something to Tell You’. Vlak voor het album werd vrijgelaten, bracht de band de kortfilm Haim: Right Now (2017) uit, die door niemand anders dan Magnolia-regisseur werd gemaakt. Een kortfilm die meer een soort achter-the-scenes film was van hoe de album tot stand kwam.

    In de videoclip krijgen we een aantal sequentieshots met onze drie zangeressen (Este Haim, Danielle Haim, and Alana Haim) die een poging ondernemen om te dansen. De clip is op zijn manier verfrissend omdat het in tegenstelling tot de Taylor Swift videoclips, allesbehalve afgelikt. De drie meiden zijn eenvoudige vrouwen die ook gekleed zijn in heel bescheiden outfits, want zelfs doet vermoeden dat deze clip werd gemaakt met een kleine filmploeg. Toch voel je wel de stempel van de regisseur die alles desondanks een heel natuurlijke cinemalook geeft.

     

    *** HAIM - Little of Your Love ***

    Categories: Clip 0 comments
  • Blade Runner 2049 (2017) ****½ recensie

    Pin it!

    Gisteren kon de Belgische pers eindelijk de persvisie bijwonen (in de Imax-zaal van Kinepolis Brussel) van Blade Runner 2049 (2017), de sequel 35 jaar na datum. En deze neo-noir science-fiction vervolgfilm - geregisseerd door niemand minder dan de geniale Denis Villeneuve - moet niet onderdoen voor het origineel, gebaseerd op het boek ‘Do Androids Dream of Electric Sheep?’ van Philip K. Dick.

    blade_runner_2049_2017_poster06.jpg

    Korte inhoud: Dertig jaar na de gebeurtenissen in de eerste film ontdekt een nieuwe Blade Runner, LAPD agent K (Ryan Gosling) een verborgen geheim dat wat nog overblijft van de huidige maatschappij mogelijk in chaos kan doen verzinken. De ontdekking van K leidt tot een zoektocht naar Rick Deckard (Harrison Ford), een voormalige Blade Runner die nu reeds dertig jaar vermist is.

    Tijdens de persvisie kregen we een bericht die afkomstig zou zijn van de regisseur, met het verzoek spoilers te vermijden in de reviews. Of dit bericht werkelijk van hem kwam, of van Warner, laat ik in het midden, maar veel spoilers waren er voor mij eigenlijk niet. Er zijn eigenlijk geen immense dramatische twists die je niet op voorhand had zien aankomen. En toch is het grandioze cinema, en misschien wel één van de betere science-fiction films sinds Ex Machina (2015). Je kunt haast niet anders dat de twee films met elkaar vergelijken en er zijn ook heel wat links met mekaar, maar uiteindelijk zijn het ook twee verschillende films.

    Het meest indrukwekkende aan deze prent is zijn visuele stijl. Ridley Scott had een duidelijke richting aangegeven met zijn eerste film, maar Denis heeft dat naar een ander niveau gebracht. Het contrast met de kleine hokjes waar de mensen in leven en de Egyptische tempels van de grote corporaties kon nauwelijks groter. Ook de regen en de rook zijn van de partij in deze post apocalyptische and desolate plek. Een plek waar androids het recht opeisen om hun leven te leiden en de replicant-makers die hun macht niet uit handen willen geven. De fotografie van Roger Deakins is buitengewoon en hij zal hiermee zijn nominatie voor de Oscars wel op zak hebben. Zoals we van de regisseur ook gewend zijn is de indrukwekkende klankband, niet alleen de synthesizer muziek die echo’s oproept van Vangelis, maar tevens de geluids-effecten die op een bijzonder doeltreffende manier inspelen op ons gemoed. Hans Zimmer werkte hiervoor samen met Benjamin Wallfisch (It, Dunkirk). In het begin van de film zien we K afdalen in de stad en we horen op repetitieve wijze het voorbij zoeven van trams gemengd met het geluid van reclameboodschappen van hologram strippers die potentiële klanten aansporen om een hologram meisje in huis te halen. Op geen enkel moment voel je dat we op een filmset staan, maar worden meegezogen in deze kille wereld van androids en mensen, tussen datgene wat bestaat en het imaginaire.

    Wat Villeneuve brengt is 180° verwijderd van een doorsnee Michael Bay film. Deze regisseur is niet uit op effecten of coole camera-bewegingen, het is bij momenten zelfs een artistieke prent die het vuur te laten smeulen in plaats van de boel op te blazen. Er zijn heel wat momenten waar de camera zich traag door een ijzig stille ruimte begeeft, en waar de spanning nauwelijks te houden te houden is. Het is tevens een terugkeer naar het noir genre en het mysterie rond een verdwenen kind en de existentiële rollercoaster die het hoofdpersonage meemaakt.

    blade_runner_2049_pic04.jpgblade_runner_2049_pic05.jpgblade_runner_2049_pic06.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing

    Wat ik nog kan zeggen over de film zonder te spoilen is dat de vertolkingen over de gehele lijn fantastisch zijn. Gaande uiteraard van Gosling die hier één van zijn betere vertolkingen neerzet, tot Harrison Ford die een charsmatische aantrekking blijft. Ook de kleinere rollen zijn stuk voor stuk noemenswaardig te noemen, gaande van een Dave Bautista als replicant, tot het hoofd van het politiedepartelment Lieutenant Joshi (Robin Wright), de hoertjes Mariette (Mackenzie Davis), Doxie #2 (Krista Kosonen) en Doxie #3 (Elarica Johnson), of de mysterieuze megalomane industrialist Niander Wallace (Jared Leto) met zijn gevaarlijke replicant rechterhand Luv, briljant vertolkt door de Nederlandse Sylvia Hoeks. Zelfs het hologram meisje gespeeld door Ana de Armas, zorgt er voor dat we werkelijk geloven dat liefde tussen een replicant en een A.I. hologram niet noodzakelijk steriel en emotieloos moet zijn. Meer nog, het laat ons inzien dat datgene wat ons mens maakt misschien niet zo ver verwijderd is van een aantal geprogrammeerde algoritmes.

    Zijn er minpuntjes aan Blade Runner 2049? Het script van Hampton Fancher, die de eerste Blade Runner schreef, en Michael Green steekt verdomd goed in mekaar voor een film waarvan iedereen dacht dat het één van de meest waanzinnige ideeën was. Het brengt niet alleen datgene wat je verwacht van een Blade Runner sequel, maar graaft ook meer in de psyche van androids en laat ons onderduiken in een fascinerende wereld van holograms, desolatie plekken en enorme tempels. Er zijn een aantal verhaallijnen in de film die nauwelijks worden uitgewerkt (zoals de replicants die een rebellie opzetten), ook al had ik het vermoeden dat het zaadjes waren voor een eventuele trilogie, ook al kan je einde ook zien als waardige afsluiter. Hoef ik nog te vermelden dat Blade Runner 2049 een aanrader is? Vanaf morgen 4 oktober 2017 bij ons in de bioscoop, en indien jullie de mogelijkheid hebben de film te zien op een Imax scherm, gewoon doen! Dit is één van de weinige films waar Imax een toegevoegde waarde met zich meebrengt.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 3 oktober 2017

     

    *** Blade Runner 2049 trailer ***

  • Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het was geen eenvoudige klus om één van de grote verrassingen van Marvel, met name Guardians of the Galaxy (2014), te overtreffen met een sequel. Het was een film waar de verwachtingen bij aanvang niet al te groot waren en de studio eigenlijk wel torenhoge risico's mee nam, en dat gebeurt niet vaak met 170 miljoen dollar producties. De film bracht maar liefst 773 miljoen dollar op en bijgevolg hebben we nu Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017).

    guardians_of_the_galaxy_vol_two_2017_poster02.jpg

    Korte inhoud: Guardians of the Galaxy Vol. 2 zet de avonturen van het team voort terwijl ze reizen door de buitenste regionen van de kosmos. De Guardians moeten vechten om hun familie bij elkaar te houden, terwijl ze de mysteries over Peter Quills vader ontrafelen. Oude vijanden worden nieuwe vrienden en schieten hen gedurende de reis te hulp.

    Neen, het is niet zo goed als de eerste film, maar de humor is wederom van de partij. En zoals we van deze nieuwe franchise gewend zijn, nemen de makers zichzelf niet al teveel 'au serieux', en datzelfde kan gezegd worden voor die twee andere succesvolle Marvel films, Ant-Man (2015) en Deadpool (2016). We duiken met deze film een beetje in het Flash Gordon tijdperk met een schitterende vertolking van Kurt Russell die een zalige verjongingskuur heeft gekregen tijdens de proloog en snijden het vader-zoon thema aan met Peter die er geconfronteerd wordt met het feit dat David Hasselhoff misschien toch niet zijn vader is.

    De eerste film bracht niet alleen veel geld op, het werd op handen gedragen door pers en publiek. Een schril contrast met Suicide Squad (2016). En veel had te maken met de keuzes van de regisseur, en cineast/scenarist James Gunn die zowat alle juiste knoppen had ingedrukt, en eigenlijk drukt hij zowat dezelfde knoppen in voor deze prent en dus voelt alles niet zo nieuw meer aan. Het heeft hem 3 jaar gekost deze film op de rails te zetten. En ik ga er wel vanuit dat de pers ook deze sequel goed zal vinden, ook al ben ik zelf iets meer verdeeld. Het is in ieder geval geen film die ik een tweede keer wil zien. Het duurde wat mij betreft allemaal net iets te lang en veel van de grappen zie je toch wat aankomen.

    De sequel heeft opnieuw een 70-80'ties vibe en is wederom opgebouwd op nummers van de Peter Quill’s mix tapes, 'Fox on the Run' en ' Hooked on a Feeling'. Voor de rest is het een nieuwe explosie van kleurrijke beelden, amusante mopjes, een paar grote geweren ... en Baby Groot in actie, zonder twijfel de nieuwe highlight van deze prent. Maar dat is nu eenmaal de kracht van deze franchise. Zij hebben net zoals Deadpool gigantische risico's genomen en nu lijkt het erop dat ze mogen doen wat ze willen. En in alle eerlijkheid, het publiek werd niet verliefd op Guardians omwille van zijn verhaal of de plannen van de villain. Guardians heeft vooral gescoord op vlak van sfeer, humor en de leuke vertolkingen van de aanwezige cast. En meer hoeft dat soms ook niet te zijn.

    Iedereen was meteen verliefd op de cocky Star-Lord (Chris Pratt), de sexy exotische Gamora (Zoe Saldana), de bombastische Drax (Dave Bautista), de bittere en cynische Rocket (Bradley Cooper) en uiteraard de bizarre Groot (Vin Diesel).

    guardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic01.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic02.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic03.jpg
    guardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic05.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic04.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic06.jpg
    © 2017 Walt Disney Studios Motion Pictures

    De rol van Gamora is in deze editie zo goed als onbestaand en overgenomen door haar zus Nebula (Karen Gillan). Ook de villain Ayesha, gespeeld door Elizabeth Debicki (pic) trekt meer aandacht, ook al is haar rol ook ondergeschikt aan de rest. Anderzijds is er toch iets van een onderkoelde romantic interest tussen Drax en Mantis (Pom Klementieff), ook al is het vooral komisch dan romantisch. Drax heeft buiten de begin-scène hier zelfs niet echt veel te doen. Er is zelfs een klein onbenullig rolletje voor Sylvester Stallone, maar de rol van Yondu (Michael Rooker) komt dan wel meer op de voorgrond en wordt toch één van de betere karakters uit deze sequel.

    Er wordt veel aangereikt, ook al wordt geen enkele verhaallijn echt interessant. Visueel allemaal indrukwekkend, maar waar gaat deze film eigenlijk over? In de eerste film had je meteen een duidelijke narratieve structuur. Na 45 minuten weet je nog altijd niet waarover deze film gaat. Het voelt ook heel onsamenhangend en het ritme in deze prent zit niet goed. Ook de cgi in bepaalde segmenten is zelfs ronduit cartoony (bv. het moment waarin karakter in het bos in de lucht worden geslingerd). Veel grappen voelen ook wat getelefoneerd, zeker naar het einde toe.

    Het is vreemd om te zeggen maar ondanks alles kijk ik wel uit naar een 3de deel. De eerste film was hilarisch op zich maar deze editie voelt net iets te machinaal aan, alsof je de formule voor een succesvolle film zomaar kunt herhalen. Hoewel, een slechte film kan nog steeds een hit worden, of nog, een uitstekende prent een gigantische flop. Deze film is noch slecht noch super goed. Ik heb bij momenten zwaar moeten lachen (vooral met zowat alle scenes met Little Groot) en bij andere momenten heb ik naar mijn iphone zitten staren, toch ben ik met een tevreden gevoel uit de zaal gestapt. En blijf vooral kijken tot na de credits want er zijn 4 post-credit scenes.

    De film is ondertussen beschikbaar op DVD, Blu-ray en 3D Blu-ray en zoals je had kunnen verwachten staat het vol extraatjes, gaande van deleted scenes, gag-reel, making of filmpjes en uiteraard de audio-commentaar van James Gunn.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 2 oktober 2017

     

    *** Guardians of the Galaxy Vol. 2 trailer ***

  • Flatliners krijgt 0% op Rotten Tomatoes

    Pin it!

    Niemand houdt van Flatliners (2017), de remake van de Deense regisseur Niels Arden Oplev. Van de ondertussen 30 reviews op Rotten Tomatoes is er NIEMAND van de journalisten die deze film goed vond.

    Korte inhoud: Vijf studenten geneeskunde - Courtney (Ellen Page), Marlo (Nina Dobrev), Ray (Diego Luna), Sophia (Kiersey Clemons) en Jamie (James Norton) - zijn geobsedeerd door het mysterie van wat er na de dood gebeurt. Ze starten dan ook met een gewaagd en gevaarlijk experiment: door hun hart voor een korte periode te stoppen, veroorzaken ze een bijna-doodervaring. Hierdoor krijgen ze inzicht in het leven na de dood. Maar hun experimenten worden steeds gevaarlijker en uiteindelijk worden ze achtervolgd door de zonden uit hun verleden, die opgeroepen worden door de paranormale gevolgen van hun bezoekjes naar "de andere kant".

    flatliners_2017_poster01.jpgflatliners_2017_poster02.jpgflatliners_2017_poster03.jpgflatliners_2017_poster04.jpgflatliners_2017_poster05.jpg

    Normaal krijgen we in het najaar meestal wel Oscar-waardige filmproducties, toch lijkt deze remake een heuse stinker te zijn. Sony heeft gelukkig niet al teveel betaald voor deze productie, maar deze prent zal toch een slordige 60 miljoen moeten opbrengen voor een break-even. En ondanks de negatieve reviews denk ik wel dat het op het einde van de rit deze som zal halen. Dit weekend zal cruciaal zijn.

    Het is niet echt een remake van Flatliners (1990), maar eerder een sequel met zelfs een kleine cameo rol voor Kiefer Sutherland. Toch vonden de meeste van de journalisten dit maar niets. Blijkbaar zou deze prent een pijnlijk vervelende prent zijn die misschien beter niet gereanimeerd had moeten worden. Los van de charismatische casting zou de film al zo dom zijn als een achterdeur en nauwelijks het bekijken waard.

    En zo voegt Flatliners zich toe aan het lijstje van de films die door de pers met de grond gelijk werden gemaakt, zoals Rings, Transfomers: The Last Knight, Fifty Shades Darker, The Mummy, en The House. Nu hebben we in het verleden al vele malen een dwaling gezien bij RT, en niet alle films die een slechte quotering krijgen zijn ook daadwerkelijk slecht. Toch is 0% een wel heel slechte score. Flatliners komt bij ons pas uit op 29 november 2017.

     

    *** Flatliners trailer ***

  • Geen Beverly Hills Cop 4, wel Coming to America 2?

    Pin it!

    Het zal je waarschijnlijk ook al zijn opgevallen dat er GEEN Beverly Hills Cop 4 - die al vele malen met veel poeha werd aangekondigd – zal komen. Wie weet, komt er misschien wel een Coming to America 2 met Eddie Murphy, ook al heeft dit nieuws al eens in april aan het oppervlak gekomen.

    coming_to_america_1988_poster.jpg

    Het is ondertussen al bijna 30 jaar geleden sinds Coming to America (1988) de box-office in de States veroverde en tevens 2 Oscar-nominaties in de wacht sleepte (weliswaar voor make-up en kostuumdesign). De twee hoofdacteurs zijn ouder maar zijn nog beiden bereid om terug te keren naar een film die hen veel faam had opgeleverd. De oorspronkelijke schrijvers Barry Blaustein en David Sheffield hadden eerder een nieuw script geschreven, ook al kon dit de studio niet meteen overtuigen. Nadien werd de Black-ish schrijver Kenya Barris aangetrokken en hij zou wel iets op papier hebben gezegd waar een studio geld wil in pompen.

    Het regiewerk zou overgelaten worden aan Jonathan Levine (Warm Bodies, 50/50, All the Boys Love Mandy Lane), een regisseur die van alle markten thuis is maar op dit ogenblik nog niet echt is doorgebroken. Zijn laatste film Snatched (2017), met Amy Schumer en Goldie Hawn, was tevens niet om aan te zien. Maar hij heeft een excuus want de film was geschreven door Katie Dippold (Ghostbuster remake, The Heat) die zowat de meest waardeloze scenariste is in Hollywood.

    De oorspronkelijke film was geregisseerd door John Landis en gebaseerd op een verhaal van Eddie Murphy waarvoor hij jarenlang last kreeg van een gekke Afrikaanse man die beweerde dat het verhaal op zijn leven was gebaseerd en hij hiervoor rechten claimde. Anderzijds was er ook een meer legitieme claim van scenarist Art Buchwald die het idee voor de film zou hebben gepitched aan Paramount. De studio heeft met de scenarist gesettled voor een bedrag van 900’000 dollar. De scenarist zelf heeft nooit meer gewerkt in Hollywood en stierf in 2007 met zo goed als geen enkele noemenswaardige auteurscredit. Al die rechtszaken hebben er toch voor gezorgd dat de sequel er niet snel is gekomen.

    Of Coming 2 America (zoals hij ook zou kunnen heten) er effectief zal komen moeten we nog afwachten. Eddie Murphy had eerder al in een Tweet duidelijk gemaakt dat hij de film zou doen, om nadien de Tweet te verwijderen en claimen dat zijn account was gehackt om dan uiteindelijk ook zijn account te verwijderen. Er is dus heel wat verwarring en ik vermoed dat Eddie zich realiseert dat hij moet stoppen met ballonnetjes op te laten alvorens hij een concrete deal op zak heeft.

  • James Cameron is deze week begonnen aan Avatar 2

    Pin it!

    Geloof het of niet, maar na 7 (!) valse starten heeft James Cameron dan uiteindelijk beginnen shooten deze week in Californië en later in Nieuw-Zeeland aan zijn Avatar 2 (2020), de eerste sequel in een superproductie van zowaar 4 films back-to-back met een productiekost die ver boven het miljard ligt! Big-Bigger-Biggest is het motto van de Titanic regisseur.

    avatar_2_2020_poster.jpg

    Cameron is ook van plan om te draaien in de Marianentrog, die naar verluidt met zijn 11km diepte de diepste plek is in de Oceaan. De regisseur heeft na Titanic (1997) heel veel energie en middelen gestoken in het diepzeewater-onderzoek, en deze kennis wil hij nu aanwenden voor zijn spektakel film. Hij zou ook de frame-rate aanzienlijk willen verhogen naar 48 beelden per seconde, tot zelfs 60 beelden. Dit kan leiden tot 2 dingen: ofwel komt er een revolutie in de bioscoopzalen en de home cinema-apparatuur die momenteel draaien op 24-25 beelden per seconde, ofwel zal de film zelf gedowngraded worden en dan is het toch allemaal wel wat verloren moeite.

    De scenario voor de verschillende films werden geschreven door Cameron zelf, met de medewerking van Rick Jaffa, Amanda Silver, Josh Friedman en Shane Salerno. In de casting zien we ondermeer Zoe Saldana, Sigourney Weaver, Oona Chaplin, Sam Worthington, Stephen Lang, Cliff Curtis en Joel David Moore.

    Fox die dit waanzinnige project financiert zal angstzweet hebben op het moment van de release, want ik weet op dit ogenblik niet of ze uit de deal kunnen komen indien duidelijk wordt dat niemand eigenlijk interesse had in Avatar 2, gezien de films na elkaar worden geshoot. En laat me duidelijk zijn: NIEMAND zit te wachten op een nieuwe Avatar film, laat staan 4 nieuwe Avatar films. Cameron is een succesvol filmmaker met films die heel wat box-office records aan diggelen heeft geslaan, ook al heeft hij niet meteen indruk kunnen maken met een filmfranchise zoals zijn collega George Lucas en Peter Jackson dat wel hebben klaargespeeld. De 63-jarige regisseur wil niet vlak voor zijn pensioen duidelijk maken aan iedereen dat hij de grootste der groten is.

    avatar_pandora.jpg
    © 20th Century Fox Home Entertainment

    En hij heeft op papier de beste kaarten in handen, zeker als je weet dat de eerste Avatar (2009) bijna 2,8 miljard dollar heeft opgebracht. Maar laten we dit even in perspectief zetten. Avatar was een event film. Het was dé film bij uitstek waar je kon "genieten" van 3D cinema. Ondertussen is er al heel wat slijt op de 3D machine gekomen, en blijkbaar staan de bioscoopbezoekers ook niet echt te trappen om 2 euro meer uit te geven voor hun filmticket, om dan een 3D-brilletje op hun neus te zetten. Tevens zijn niet alle 3D films even overtuigend, en er is een fel verschil tussen ‘echte 3D films’ en ‘post-productie 3D effecten’. Wij hebben hier op De Filmblog ad nauseum al kritiek geuit op die opgeblazen 3D rage. Het is allesbehalve een meerwaarde. Volgens een artikel in GZ is de box-office van 3D films met 8% gedaald in 2016 in vergelijking met 2015, en dat ondanks de release van 12 nieuwe 3D films. En deze dalende trend

    Maar als het aan Cameron lag wou hij een techniek in de zalen brengen die het dragen van een bril achterwege zou laten. Daarvoor werkt zijn Lightstorm Entertainment nauw samen met Christie Digital die volop bezig is met een nieuwe laser projectie voor 2020. Het slagen van dit 3D projectiesysteem zal bepalend zijn of Avatar een gigantisch succes zal worden … of de grootste flop in de geschiedenis van de cinema. We zullen het allemaal te weten komen op 18 december 2020.