De FilmBlog - Page 2

  • Lethal Weapon serie komt binnenkort uit op DVD en Blu-ray

    Pin it!

    Wanneer je iemand vraagt naar zijn all time top 5 favoriete actiefilms, dan is de kans groot dat hij/zij Lethal Weapon (1987) zal vermelden, in regie van Richard Donner met Mel Gibson en Danny Glover. Het verbaasde mij dan ook dat er nog geen remake is gekomen van deze prent. En toen kwam er de "Lethal Weapon" (2016-) serie van Matthew Miller. Vanaf 20 september 2017 komt de serie uit op DVD en Blu-ray.

    lethal_weapon_2016_blu-ray.jpg

    En eigenlijk ben ik best tevreden dat er nooit een remake is gekomen, want hadden ze er iets van gemaakt zoals Point Break (2015), dan had dit misschien een schaduw kunnen werpen op het origineel. Met een serie is er minder schade omdat het toch wel een ander format is. Toch kan je er niet omheen om de twee met elkaar te vergelijken. Een remake van een actie-klassieker is meestal geen evidente zaak. Om het even welke acteur je zou casten, zou op kritiek stuiten. De beste manier om deze serie aan te pakken was op de humor in te zetten, iets wat ook de films aanwezig was.

    Het probleem met de serie is dat er zoveel op de humor wordt ingezet, dat de dramatische scènes er eigenlijk wat onderkookt uitkomen. Richard Donner en scenarist Shane Black wisten als geen ander om humor, in de vorm van one-liners en situationele humor, te mengen met harde acties. Een uitstekend hulpmiddel om de spanning erin te houden was de muziek van Michael Kamen (Die Hard, Licence to Kill, Last Action Hero). Spijtig genoeg is de componist in 2003 gestorven en moest de serie het doen met de muziek van Tree Adams, wat toch wel een stuk van de charme teniet doet.

    Ook de casting is toch wat teleurstellend met Damon Wayans als Roger Murtaugh, die er eigenlijk allesbehalve oud uitziet en tevens een acteur die voornamelijk bekend is voor bespottelijk slechte B-films. De humor van het personage van Murtaugh in de film kwam van het feit dat hij nooit betrokken was bij de grap of de grap niet meteen door had. Dit is hier niet meer het geval. Wayans heeft het personage meer op dezelfde golflengte gebracht van zijn collega's in het departement en ziet er ook minder uit als een versleten hond die hunkert om zijn kogelvrije vest aan de kapstok te hangen. Hij speelt tegenover Clayne Crawford, de vrij onbekende 40-jarige Rectify acteur die uiteraard de charmes mist van een Mel Gibson. Hoewel, hij heeft een wel heel speciaal kapsel.

    lethal_weapon_season_1_blu-ray_pic01.jpglethal_weapon_season_1_blu-ray_pic02.jpglethal_weapon_season_1_blu-ray_pic03.jpg
    © Warner Home Video

    Deze Lethal Weapon serie had een groot succes kunnen zijn 15 jaar geleden, maar met de overvloed aan politieseries heb je het gevoel dat hier niks nieuws te rapen valt. Wat je geserveerd krijgt zijn kindvriendelijke actie-scenes doorspekt met wat lichte drama rond een man die zijn vrouw heeft verloren en eigenlijk wil sterven. De piloot en de 2de aflevering werden geregisseerd door McG, een filmmaker die al even smaakloos is als Michael Bay en die misschien niet de beste keuze was om de toon te bepalen. Wederom een gemiste kans. In de cast zien we ook nog Jordana Brewster en Keesha Sharp.

    Is er dan niets positiefs te zeggen over deze serie? Wel, het verveelt niet. Het is verstand-op-nul vertier met wat kindvriendelijke humor, en ik had de indruk dat de makers het ook niet meer wilden maken dan wat het was. Het eerste seizoen telt maar liefst 18 episodes en dus ben je wel een tijdje zoet. Voor de liefhebbers komt de Blu-ray zelfs met een extended en ongecensureerde pilot aflevering, een gag reel en nog wat deleted scenes en making of video.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 15 september 2017

     

    *** Lethal Weapon trailer ***

  • King Arthur: Legend of the Sword (2017) *** recensie

    Pin it!

    Ook bij deze King Arthur: Legend of the Sword (2017) was er een review-embargo, en dat deed bij menig filmcriticus de wenkbrauwen fronsen. En ja de film heeft heel wat problemen en de uiteindelijke flop was deels voorspelbaar. En toch heb ik genoten van deze Guy Ritchie film, ondanks de geheel onverdiende 27% op Rotten Tomatoes. Feit is, iedereen verwachte hier heel veel van, en wanneer het niet de 'King Arthur' film was waarop iedereen had gehoopt werden de fakkels en de drietand bovengehaald.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster02.jpg

    Korte inhoud: De jonge Arthur (Charlie Hunnam) heerst over de steegjes van Londonium (Londen uit de Romeinse periode), maar is zich niet bewust van het leven waarvoor hij is voorbestemd, tot op de dag wanneer hij het zwaard Excalibur in handen krijgt en direct uitgedaagd wordt, staat Arthur voor belangrijke keuzes. Hij sluit zich aan bij het verzet met de hulp van een mysterieuze jonge vrouw genaamd The Mage (Astrid Bergès-Frisbey) en Bedivere (Djimon Hounsou), moet hij de magische kantjes van het zwaard leren gebruiken. Wat Arthur te doen staat is zijn demonen confronteren en de mensen te verenigen om zich te wreken over de tiran Vortigern (Jude Law) die zijn kroon heeft gestolen heeft en zijn vader (Eric Bana) en moeder heeft vermoord.

    King Arthur brengt een geslaagde mix van Game of Thrones en Sons of Anarchy, geheel in Guy Ritchie mode, inclusief de slow motions, het heftig camera-geschud, de sarcastische boefjes en het scherpe montagewerk. Like it or hate it! Het is geen Lord of the Rings film en heeft daar op geen enkel moment de intentie voor. Toen ik de trailer zag had ik het gevoel dat de Guy Ritchie stijl misschien niet compatibel zou zijn met het 'medieval fantasy' genre, maar niet dus. Meer nog, het is verfrissend en het laat je nauwelijks op adem komen. De intro vertelt op 15 minuten tijd waar we zijn, wat het conflict is, wie de karakters zijn, en hoe Arthur de aanslag als peuter heeft overleefd en uiteindelijk is opgegroeid in de straten van Londinium van klein boefje tot een soort ringleider. Een andere regisseur had hier gemakkelijk 90 minuten voor nodig gehad. Guy Ritchie vertelt datgene wat essentieel is voor de kijker en doet het op een manier die bijzonder aanstekelijk is. Uiteraard, dit is geen getrouwe weergave van de legende.

    Mijn initiële vrees was dat er weinig 'magie' aan te pas zou komen met een actie-regisseur aan het roer. Helemaal niet. Meer nog, de film zit boordevol magie. Het is een loepzuivere 'fanatasy film' zoals ik ze wil zien met gigantische olifanten, magiërs, reuzenslangen, vuur-spells en duistere rituelen met offers aan octupus-achtige nymphen. Het is een spektakelfilm met een Charlie Hunnam die bijna een kwart van de film in blote gespierde torso rondloopt en de zintuigen van elke vrouw wel zal prikkelen. En qua spieren was het echt wel indrukwekkend. Kleine anekdote; Hunnam was zwaar afgevallen bij het laatste seizoen van SoA en hoewel Ritchie overtuigd was door zijn acterend vermogen had hij zijn twijfels over de fysiek van de acteur en deed tevens ook audities met Henry Cavill en Jai Courtney.

    Charlie wist dat zijn fysiek uiterst belangrijk was voor de rol en zei de regisseur: "Look, dude, you keep bringing this up, the physicality. Its obviously your primary concern. So if you want to do away with all this auditioning bollocks, I'll fucking fight those other two dudes. I know who they are. You can bring them both in here. I'll fight them both. The one who walks out the door gets the job." Na dit kreeg hij meteen de rol toebedeeld. Charlie begon nadien aan zijn 16u/dag workout met 500 tot 100 push-ups en liet zijn gewicht stijgen naar 86 kilo. Was dat noodzakelijk voor het verhaal? Wel, ja. Hij was een ringleider en moest in bepaalde scènes toch fysiek kunnen overtuigen. Daarnaast zijn de zwaarden waarmee ze vechten behoorlijk zwaar.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic07.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic08.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic09.jpg
    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic04.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic05.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic06.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Het verschil met een film als King Arthur (2004), dat het verhaal vertelt van de ridders van de ronde tafel, kon haast niet groter zijn. Dit was een levenloze prent. In Legend of the Sword ga je meevoelen met elk van de personages. Zelfs de kleinere bijrollen, gespeeld door Aidan Gillen, Freddie Fox, Craig McGinlay, Tom Wu, Kingsley Ben-Adir, Neil Maskell en Annabelle Wallis bieden misschien geen diepgang maar wel heel wat reliëf aan het verhaal. Maar één van de betere vertolkingen - ook al had de acteur een kleine rol - was deze van Eric Bana, die perfect gecast was als de koning.

    Ritchie is zijn carrière begonnen met verhalen over bendes (Lock Stock, Snatch, ...) en dit script van David Dobkin en Joby Harold, met de hulp van scenarist Lionel Wigram, volledig naar zijn hand gezet. Zelfs de vechtscènes zijn van een degelijk niveau. Maar wat had je verwacht van een regisseur met een zwarte band in Jiujitsu. De eerste act is het beste van de film, de tweede act steekt bijzonder slordig in mekaar, en ook de derde act had misschien nog een rewrite kunnen gebruiken. Hier voel je in ieder geval dat de vele reshoots deze productie niet hebben geholpen. Mits een beter script had Charlie Hunnam ook iets verder van Jackson 'Jax' Teller kunnen komen en iets dichter bij een persoonlijke vertolking van King Arthur. Vaak heb je de indruk dat "cool" zijn net iets belangrijker was dan "geloofwaardig" en "consistent".

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster03.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster04.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster06.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster05.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster07.jpg

    Net zoals in heel wat films is de muziek een belangrijke factor, en ook in King Arthur: Legend of the Sword is de muziek van Daniel Pemberton een geslaagd experiment geweest. En ook al waren de visuele effecten niet altijd van een even overtuigend niveau, de fotografie van John Mathieson is bijzonder knap. Toch waren er een aantal interieur-scènes die misschien net iets meer licht en sfeer konden gebruiken. Toch had deze film 175 miljoen gekost en weet dus niet waar al het geld naar toe is gegaan. Anderzijds voel je het enthousiasme van de cast en die kleine cameo-rollen, zoals deze van David Beckham, zijn gewoon te gek. Er zit veel humor in deze prent, maar dit is een Guy Ritchie film, en je voelt dat het menens is.

    Normaal duurt de productie van een langspeelfilm tussen de 6 en 9 maanden, Ritchie heeft 3 jaar aan deze prent gewerkt en dit voor een beperkt loon, ook al was het productiebudget gezet op 175 miljoen, voornamelijk ten koste van de cast, de sets, de kostuums en vooral de visuele effecten waar ze met honderden aan gewerkt hebben (spijtig genoeg niemand van ILM of Weta Digital). Mocht deze film een succes zijn, dan zouden er nog 5 sequels volgen! (ook al zal het niet eenvoudig zijn met de tegenvallende marketing en de zwakke reviews) Toch hoop ik op een vervolg, want ik heb echt genoten van deze rollercoaster en heb volledig de smaak te pakken. De pers heeft kritiek op het zwakke script, de onduidelijke accenten, het gebrek aan sterke vrouwen en de overheersende stijl van Ritchie. Volgens mij waren ze ook voor een stuk bevooroordeeld door de vele vertragingen, reshoots en de uiteindelijke review-embargo, maar ook door de verwachting van een serieuze R-rated Hollywood adaptatie (ipv. een keuke Britse actieprent). Wel, ik heb hier meer van genoten dan om het even welke Transformers film. Als je houdt van Guy Ritchie en video-games (Er zit bvb. een boss-fight in op het einde van de film!), dan zal je hier met volle teugen van genieten.

    Deze week op 13 september 2017 komt King Arthur uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Op de schijf staan verschillende making of filmpjes. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 14 september 2017

    ***Related Posts***
    15/05/2017: 5 redenen waarom King Arthur flopte tijdens openingsweekend
    24/01/2017: King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel

     

    *** King Arthur: Legend of the Sword trailer ***

  • Is J.J. de juiste keuze voor de regie van Star Wars Episode IX?

    Pin it!

    Ow boy, ... gisteren hadden we het nog over het ontslag van Colin Trevorrow , en een paar uur later heeft Kathleen Kennedy bekend gemaakt dat J.J. Abrams Star Wars: Episode IX (2019) zal regisseren. En meteen is ook de release van mei naar december 2019 overgeplaats - in dezelfde periode als Wonder Woman 2 (2019) (wees maar zeker dat Warner Bros zijn release zal wijzigen - mark my words). En daar vreesde ik nu eenmaal voor. Heeft Kathleen Kennedy nu zo een moeilijke relatie met regisseurs dan ze enkel wil en kan samenwerken met een handvol mensen of vaste waarden?

    kathleen_kennedy_jj_abrams.jpg
    © 2015 Lucasfilm

    Kijk, Abrams is een talentvol regisseur. En hij heeft de Star Wars franchise en de Star Trek franchise een stevige boost gegeven. Toch is J.J. Abrams een belabberd verhalenverteller. Nadat ik Star Wars: The Force Awakens (2015) voor een tweede keer zag werd me dat meer en meer duidelijk. Ik had er uiteindelijk van genoten, ook al was het voornamelijk omwille van de uitstekende casting en de nostalgie van de oude Star Wars films, maar het verhaal op zich wrong aan alle kanten. En dat is iets typisch voor Abrams. Kijk naar Star Trek Into Darkness (2013) met al zijn plot holes of het relatie-drama Mission: Impossible 3 (2006) of de strontvervelende tweede helft van Super 8 (2011).

    De eerste reactie van Adam Driver die hoorde dat Rian Johnson Star Wars: The Last Jedi (2017) zou regisseren, was er één van opluchting. Hij zij toen dat hij misschien eindelijk eens iets weer te weten zou komen over zijn karakter Kylo Ren. En dat zegt al genoeg. Meer nog, Abrams is aan de nieuwe franchise begonnen zonder een outline van hoe de nieuwe trilogie er zou uitzien. Regisseur Johnson was toen ook verbaasd dat er geen structuur was voor de komende films, en hij kreeg zowaar 'carte blanche' om te doen wat hij wou. Dus de man die eigenlijk geen flauw idee had van hoe hij de film zou beginnen zal deze nu ook afsluiten. Color me disappointed.

    Zijn er nu werkelijk geen andere regisseurs als Ron Howard en Abrams? Is het zo erg gesteld met Lucas Films? En wat was er verkeerd met 'Wonder Woman' Patty Jenkins? Waarom Rian Johnson ook niet laten verder werken voor episode 9? Naar verluidt heeft hij risico's genomen en de karakters beter uitgewerkt. Of laat hem op z'n minst het scenario schrijven voor de laatste film, maar toch niet J.J. Abrams! Abrams is het soort van schrijver die een goed idee heeft, maar het nooit echt voldoende uitwerkt. Van wat ik had begrepen had Johnson even wat rust nodig na The Last Jedi, wel misschien had Kathleen hem deze tijd moeten gunnen. Van wat ik heb gehoord is Johnson DE ENIGE regisseur met wie ze (nog) niet in aanvaring mee kwam. Ik begrijp de keuze van een financieel oogpunt (The Force Awakens één van de meest succesvolle films ooit met meer dan 2 miljard dollar omzet), maar misschien wil ik wel een film zien die qua verhaal niet 'safe' is. Wat denken jullie van deze regisseurswissel? Wie hadden jullie liever gezien in de regisseursstoel?

    ***Related Posts***
    12/09/2017: Kathleen Kennedy ontslaat Colin Trevorrow
    23/06/2017: Kathleen Kennedy ontslaat Phil Lord en Christopher Miller
    13/12/2016: Kathleen Kennedy ontslaat Rogue One regisseur Gareth Edwards

  • Kathleen Kennedy ontslaat Star Wars: Episode IX regisseur Colin Trevorrow

    Pin it!

    Oh ja, Kathleen Kennedy, producer en hoofd van Lucasfilm, heeft opnieuw een regisseur de laan ingestuurd. En niet iemand van de minste, maar wel degelijk Colin Trevorrow, de man die met zijn Jurassic World (2015) bijna 1,7 miljard dollar ophaalde tijdens zijn bioscooprelease. Het is meteen duidelijk: geen enkele regisseur is onvervangbaar.

    De reden waarom Colin werd ontslaan van Star Wars: Episode IX (2019) is niet helemaal duidelijk. Uiteraard waren er wellicht creatieve meningsverschillen, maar ik kan me niet inbeelden dat deze niet overbrugbaar waren met een goed gesprek. Waarom moet een creatief meningsverschil altijd leiden naar het ontslag van een regisseur? En laat me meteen duidelijk zijn, ik ben geen fan van Colin en was één van de weinige die Jurassic World zelfs geen goede film vond (lees mijn review). Kwatongen beweren dat het wel eens zou te maken hebben met zijn arthouse miskleun The Book of Henry (2017) met Naomi Watts in de hoofdrol, alsook Jaeden Lieberher. Deze prent haalde amper 4 miljoen op aan de box-office en werd door pers en publiek de grond ingeboord. De film werd omschreven als Fake & Boring! Zoiets komt keihard aan.

    colin_trevorrow_jurassic_world.jpg
    Colin Trevorrow in Jurassic World ©2015 Universal Pictures - photo by Chuck Zlotnick

    Insiders lijken dan weer te zeggen dat het voornamelijk te danken was aan het moeilijke karakter van Colin, die na het mega-succes van zijn Jurassic Park waarschijnlijk begon te zweven. Zelfs tijdens de productie van Jurassic zou hij meer energie hebben gestoken in het duidelijk maken van zijn opinie, dan in de creatieve collaboratie met de mensen die hem omringden (wat ik zelf goed kan geloven gezien de zwakke narratieve kwaliteit van deze prent). Maar gezien de man was ingehuurd door Steven Spielberg, leek niemand te durven hem te ontslaan. Hier lagen de kaarten enigszins anders. Tijdens de Henry shoot zou zijn ego monsterachtige proporties hebben aangenomen (wat meteen ook de kwaliteit van deze film verklaart). In een interview in Esquire in 2015 zei hij het volgende: "Directors require a level of confidence that can border on the delusional. You have to push it right up to the edge of arrogance, but never cross the line."

    Toch kan ik er niet omheen om ook eens de vinger te wijzen naar Kathleen Kennedy, die op een paar jaar tijd al 4 regisseurs de laan heeft ingestuurd. Phil Lord en Christopher Miller werden ontslaan van het Han Solo treinongeluk nadat ze eerder regisseur Josh Trank zijn C4 had overhandigd. "If everyone you meet is an asshole, maybe the asshole is you." Het zou dus ook wel eens kunnen zijn dat Kennedy niet zo’n goed oog heeft voor het casten van regisseurs, want blijkbaar pikt ze er altijd de verkeerde uit. Trevorrow kwam een paar jaar geleden tevens in het oog van een storm nadat hij zomaar de regie van een blockbuster film kreeg na het maken van een B-science fiction film Safety Not Guaranteed (2012), daar waar een vrouw een jarenlange carrière moest hebben. Wie weet heeft Kennedy ook deze discussie niet vergeten en krijgen we misschien wel Patty Jenkins als nieuwe regisseur voor Episode IX, nu duidelijk werd dat Rian Johnson (The Last Jedi) ook geen interesse had om een tweede Star Wars film te regisseren.

    ***Related Posts***
    13/09/2017: Is J.J. Abrams wel de juiste keuze voor Star Wars episode IX?
    23/06/2017: Kathleen Kennedy ontslaat Phil Lord en Christopher Miller
    13/12/2016: Kathleen Kennedy ontslaat Rogue One regisseur Gareth Edwards

  • It verbreekt records aan de box-office

    Pin it!

    Wie had ooit kunnen denken dat de R-rated It (2017) zo’n gigantisch succes had kunnen worden aan de box-office. Warner Bros had al een klein vermoeden nadat hun trailer massaal werd bekeken en gedeeld. Na hun openingsweekend staat de film op 117,2 miljoen dollar, en dat met een productiebudget van 35 miljoen dollar. Wie weet had deze prent zelfs nog meer kunnen opbrengen mocht er geen idioot review-embargo zijn geweest. Maar Warner Bros was nerveus nadat ze heel was negatieve buzz kregen bij de aanloop van de Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) film, en dat moeten ze blijkbaar nog verteren.

    De film is nog geen week in de zalen en is nu al de tweede meest succesvolle Stephen King verfilming en laat The Dark Tower (2017) met zijn 107 miljoen na 5 weken in de bioscoop ver achter zich. Het is in ieder geval een kwestie van een paar dagen alvorens deze prent de recette van The Green Mile (1999) zal overstijgen en zo de meest sucvcesvolle Stephen King verfilming zal worden van de in totaal 42 adaptaties.

    it_2017_box-office.jpg

    Meer nog, door het stormweer in Florida en de sluiting van zowat alle complexen in de staat, heeft de film net niet Deadpool (2016) kunnen onttronen als beste openingsweekend voor een R-rated film. Wereldwijd heeft de film ondertussen een recette van 180 miljoen opgehaald, en het ziet er naar uit dat het een grote contender zal worden voor de Top 10 Beste R-rated films ooit. Wat ook opviel is dat 65% van het publiek ouder was dan 25 en evenredig verdeeld tussen mannen en vrouwen. Het ziet er dus allesbehalve goed uit voor die andere R-rated film Mother! (2016) die komend weekend in de bioscoop komt wereldwijd en veel potentiële klanten zal verliezen aan Pennywise.

    Een naam die we dit weekend niet meer zullen vergeten is deze van scenarist Gary Dauberman die ondertussen twee films heeftstaan in de Box-Office Top 10! Naast It heeft hij ook het script geschreven van Annabelle: Creation (2017). Met zijn 15 miljoen dollar haalde deze Warner Bros prent 280 miljoen dollar op na 4 weken.

    En wees maar zeker dat Warner Bros met het volgende weekend in zicht deze komende dagen van zich zal laten horen, met castingsnieuws voor het tweede deel. En Jessica Chastain lijkt zowat de enige naam te zijn die heel waarschijnlijk gecast zal worden als de oudere versie van Beverly Marsh die gespeeld was door Sophia Lillis. Het leek wel of regisseur Andy Muschietti zijn actrice Jessica in gedachten had toen hij Sophia had gecast. Jessica had tevens de hoofdrol in Muschietti’s vorige film Mama (2013). Toch had Warner Bros eerder laten weten dat ze het productiebudget niet nodeloos zouden gaan optrekken voor de sequel en dus was een Hollywood-casting geen optie … maar met deze box-office cijfers zou dit uiteraard wel herzien kunnen worden.

    jason_bateman_ozark_netflix.jpgjessica_chastain_interstellar.jpgjames_corden_cbs.jpgbill_hader_superbad.jpg
    Jason Bateman (© Netflix) - Jessica Chastain (© Warner Bros) - James Corden (© CBS) - Bill Hader (© Columbia Pictures)

    Warner Bros heeft in ieder geval bewezen dat ze een box-office succes kunnen hebben zonder bekende koppen, maar indien de eerste film 400 miljoen zou opbrengen kan je je afvragen of een paar bekende koppen deze franchise niet kan optillen naar +600 miljoen. Aan welke namen denk ik? Wel, voor de rol van Bill Denbrough lijkt Jason Bateman de beste keuze, zeker na de buzz rond de serie "Ozark". Voor de rol van Beverly Marsh lijkt Jessica Chastain de uitverkorene, maar ik zou de kansen van Golden Globe winnares Sarah Paulson niet onderschatten (voor Warner Bros zou ze ook wat goedkoper zijn). Voor de rol van de iets dikkere jongetje Ben Hanscom lijkt het niet zo eenvoudig want het personage zou in het boek vermagerd zijn en dus een iets dikkere acteur casten zou geen noodzaak zijn. Anderzijds is het meteen karakteristiek die zou wegvallen. James Corden lijkt toch de beste keuze keuze voor de rol (en ook hij zal niet te duur zijn voor Warner).

    ray_fisher_justice_league.jpgben_whishaw_london_spy.jpgcasey_affleck_a_ghost_story.jpgbill_skarsgard_it.jpg
    Ray Fisher (© Warner Bros) - Ben Whishaw (© BBC) - Casey Affleck (© A24) - Bill Skarsgård (© Warner Bros)

    Voor de rol van Mike Hanlon denk ik aan Ray Fisher wiens prijs momenteel laag ligt en met de opkomende Justice League film misschien ook nog eens bijzonder populair kan worden. De grappige Richie Tozier zou vertolkt kunnen worden door SNL-acteur Bill Hader, de slimme Eddie Kaspbrak zou dan weer goed vertolkt kunnen worden door de nieuwe Q uit de Bond-films Ben Whishaw en de rol van de joodse Stanley Uris zou gespeeld kunnen worden door Casey Affleck. Hij lijkt geknipt voor de rol. Last but not least, Pennywise moet vertolkt worden door niemand anders dan Bill Skarsgård. Binnenkort zullen we het wel weten wie uiteindelijk gekozen zal worden en hoever ik van de uiteindelijke keuze zat.

  • Een terugkeer naar de praktische visuele effecten in Alien: Covenant

    Pin it!

    Met de release van Alien: Covenant (2017), 38 jaar verwijderd van de originele Alien (1979), heeft regisseur Ridley Scott de wereld van de visuele effecten toch heel wat zien evolueren. En toch zien we dat in de laatste 5 jaar de 'practical effects' (zonder gebruik van computers) steeds meer terrein terugwinnen op de Computer Generated Imagery of cgi die toch heel wat heeft overgenomen. CGI had zijn voordelen, denk maar aan zowat alle comic adaptaties - maar soms ook zijn nadelen wanneer de acteurs - én bijgevolg ook de kijkers - verloren lopen in de visuele effecten of de visuele effecten dermate slecht en fake waren dat je meteen uit het verhaal viel. Denk maar aan het vreselijke filmflop Gods of Egypt (2016).

    Covenant is een gezonde mix van beide ook al gebruikte Ridley vooral praktische effecten. En dat geldt niet alleen voor de aliens, maar ook voor de decors. Ridley koos er voor om te draaien in echte landschappen in Nieuw-Zeeland, en gebruikte gigantische groene/blauwe schermen (green/blue screen) op bepaalde achtergronden in post-productie te gaan bewerken. Ridley is verzot op grote sets, maar je moet er als set designer wel altijd rekening mee houden dat je werkt met een bepaald budget die niet overschreden kan worden. Ridley werkt gelukkig met gedetailleerde storyboards die precies verbeelden wat hij in zijn cameralens wil zien. De reden waarom hij grootser wil gaan is om alles iets meer episch en meer waarheidsgetrouw te maken. Hij gebruikt heel wat cgi (zoals de achtergrond in de proloog of de stofdeeltjes die in het oor of de neus van nietsvermoedende ruimtereizigers binnenwaaien), maar probeert deze toch altijd tot een minimum te beperken.

    alien_covenant_2017_pic008.jpgalien_covenant_2017_pic009.jpgalien_covenant_2017_pic010.jpg
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved.

    Vroeger stonden we er minder bij stil dat bepaalde visuele effecten er niet zo "echt" uitzagen als nu. We waren dit aspect van de cinema ook nog niet zo gewend. In de jaren 30 was het fascinerend om King Kong te zien klimmen op de Empire State building, of in de jaren 70 Superman te zien wegvliegen. Deze iets houterige effecten van toen kan je vandaag de dag niet meer reproduceren, anders kan je je verwachten aan bakken kritiek op sociale media. Want iedereen is blijkbaar een kenner geworden. Ik kan er met een nostalgische bril op en mijn i-pad met mijn Happy Plugs oordopjes, nog wel van genieten tijdens mijn treinrit naar het werk, maar ik ben ook wel onder de indruk van het realisme van de nieuwe King Kong in Kong: Skull Island (2017). Het blijft echter een vaststaand feit: hoe dunner de grens tussen realiteit en film is, hoe overtuigender alles overkomt.

    De taak van een special effects supervisor op een filmset is ook een stuk belangrijker geworden. Hij moet ervoor zorgen dat de regisseur zoveel mogelijk - voor zover het budget het kan betalen - met praktische effecten kan worden en invullen waar er computer elementen moeten bijkomen. Let wel, computer-elementen kosten ook geld. Soms werken verschillende post-productie huizen tezamen voor de realisatie van één film. Het ene huis werkt dan aan de alien, terwijl de andere bezig is met matte painting van de decors. De practical effects kunnen gaan van het gebruik van prothesen make-up tot ingewikkelde animatronics of levensechte poppen al dan niet met animatronics. Met de komst van 3D-printing is het werk van bijvoorbeeld de Creature FX Supervisor ook een stuk eenvoudiger. Vroeger waren miniatuur-effecten enorm in trek, denk maar aan de originele versie van Clash of the Titans (1981) en in de jaren 80 en 90 waren dan weer de pyrotechnics (explosies meestal met vuur) felbegeerd in actiefilms. Tegenwoordig zijn ze er nog altijd ook al heeft cgi ze wat uitvergroot. Soms duiken ze nog wel eens op zonder visuele effecten, denk maar aan de laatste James Bond film Spectre (2015) waar het complex van Ernst Blofeld de lucht inging. Het kreeg zelfs de Guinness World Record voor de grootste explosie stunt ooit, gebruik maken van 33 kilo explosieven en 8,418 liters kerosine (wat vergelijkbaar is met bijna 70 ton TNT)

     Alien Covenant animated picture Alien Covenant animated picture Alien Covenant animated picture
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved.

    Een ander 'practical effect' waar Ridley verzot of is zijn weersomstandigheden in de vorm van regen of mist of gewoon in de vorm van rook. Daar waar J.J. Abrams in elk frame een lensflare wil, ga je in heel wat films van Ridley regen of rook/mist zien opduiken. En soms heeft dit ook zijn nadelen, want indien je bijvoorbeeld regen hebt in een bepaald actie-shot - dan kan je het beeld niet zomaar gaan versnellen om de actie iets heftiger te maken, want dat zou je zien dat plots de regen sneller gaat vallen (idem voor rook-ontwikkeling). Soms kom je er ook wel mee weg. Regisseur James Cameron had op de set van Aliens (1986) een 'camera effect' (ook een practical effect) willen gebruiken op één van zijn facehuggers. In een scène waarin Ripley op de grond ligt in een afgesloten lab zien we dat de sprinklers in werking zijn getreden. Plots zien we de alien die zich een weg baant naar haar, en plots naar haar gezicht springt. De sprong van de facehugger werd echter achterstevoren gemonteerd in de film en weggetrokken van de camera-lens in plaats dat het beest naar de camera toesprong. Maar met de regen uit de sprinklers was dat geen evidente zaak want voor dit shot zou het water van beneden naar boven vallen. Toch hield Cameron het beeld stijf dat niemand dat zou zien, en hij had gelijk.

    In Covenant heb je een waaier van zowat alle 'practical effects' die je maar kunt bedenken, gemend met cgi en het resultaat is verbluffend. Ik blijf toch gemengde gevoelens overhouden aan de film. Het verhaal miste ritme en de karakters waren niet altijd even boeiend als deze van bij de eerste film. En zoals bij heel wat prequels, wanneer je iets teveel uitleg begint te geven over iconische figuren en monsters, verlies je wat van de mysterie. Toch ga ik nog geregeld rondlopen met mijn Weyland Yutani t-shirt en mijn zelfontworpen telefoonhoesje met het cocon van de Facehugger. En ook al hebben de Alien prequels heel wat narratieve problemen, dank zij de visuele kracht en de fascinerende wereld die wordt gecreëerd, zullen ze nog lange tijd blijven nazinderen.