De FilmBlog - Page 2

  • Sleepless (2017) * recensie

    Pin it!

    Een remake gebaseerd op een slechte Franse film is meestal niet veelbelovend. Als voorbeeld, de The Tourist (2010) remake was zelfs zo slecht dat de veelbelovende regisseur van Das Leben Der Anderen, Florian Henckel von Donnersmarck, met zijn klikken en klakken uit Hollywood vloog en het is ondertussen 7 jaar geleden dat hij nog een film heeft gemaakt.

    sleepless_2017_poster.jpg

    Ditzelfde lot zou wel eens te beurt kunnen vallen bij de Zwitserse regisseur Baran bo Odar, die met zijn Sleepless (2017), een remake van de Franse actiefilm Nuit Blanche (2017), zowaar de meest idiote actiefilm heeft gemaakt van de laatste 2 jaar. Ik heb de eerste 40 minuten gezien van de originele Franse film, en heb deze afgezet want ik begon een migraine te ontwikkelen. Gezien de interessante casting was ik nog hoopvol dat de makers van de Amerikaanse versie slim genoeg waren om alles te herschrijven tot een meer coherente en spannende film, ... maar niet dus. Scenariste Andrea Berloff heeft zich beperkt tot het vertalen van het Franse script en de regisseur was dermate onbekwaam om van deze puinhoop iets beters te maken.

    Korte inhoud: Vincent (Jamie Foxx) lijkt een corrupte politieagent te zijn, die samen met zijn partner een lading cocaïne van een drugsbaron weet te stelen. Maar de zaken lopen uit de hand wanneer bekend wordt dat deze drugs toebehoren aan Rob Novak (Scoot McNairy), de zoon van een machtige maffia-baas. Zijn zoon wordt gekidnapt door Casino-baas Rubino (Dermot Mulroney) en zijn handlanger McFerrin (Tim Connolly), die onder het gezag staan van Novak, en vastgehouden in de Casino. De enige manier om zijn zoon te redden is om de drugs terug te brengen. Maar Vincent wordt op de hielen gezeten door Internal Affairs. Agent Bryant (Michelle Monaghan) en haar partner Dennison (David Harbour) hebben de zak met de drugs kunnen bemachtigen, en dat brengt Vincent in een behoorlijk lastig parket.

    De film begint met een wilde achtervolging in het hartje van Las Vegas ... in zowaar lege straten! Neen, het was geen aliens invasie waarbij alle mensen werden opgezogen. Toch een bizarre keuze van de regisseur. En vanaf dit punt ging alles nog meer bergaf, met een onbegrijpelijk plot en scènes die gewoon geen steek houden. Alles draait ook om een zak met drugs van 25 kilo! Ik daag jullie uit eens een zak te vullen van 25 kilo. Dat zijn 12 plastic 2 liter waterflessen. Dat zwier je niet zomaar in het rond alsof het niets is, zelfs voor een gespierde flik. Wel in deze film lijkt de drugs twee keer niks te wegen. Er is ook een goocheltrucje met twee zakken met drugs, één met suiker en één met de echte drugs. Wel plots verdwijnt er een zak en niemand lijkt zich erom te bekommeren. En ik daag jullie verder uit vier hand-to-hand gevechten aan te gaan met getrainde mannen en vrouwen, nadat je zonet een dolk in je ribben hebt gekregen. Voor Jamie Foxx is dat allemaal geen probleem. Zijn dat geen details? Tuurlijk, maar gezien dit flutverhaaltje nauwelijks mijn interesse kon wekken begin je te letten op details die de slordigheid van deze productie in de verf zetten. En oh ja, er is ook nog een vuurgevecht in een overvolle Casino - vandaar waarschijnlijk de lege straten - maar niemand raakt gewond en de security grijpt op geen enkel moment in. Het deed wat denken aan die andere scène met traangas waarbij niemand echt hinder ondervindt.

    sleepless_2017_jamie_foxx.jpgsleepless_2017_dermot_mulroney.jpgsleepless_2017_scoot_mcnairy.jpg
    © Kinepolis Film Distribution

    Wat betreft de vertolkingen is het moeilijk om te bepalen of het slecht acteerwerk te wijten was aan de idiote scènes en dialogen, de desinteresse van de acteur of de foute regie-aanwijzingen. Ik vermoed alle drie. Het meest idiote personage is Novak, de zoon van de maffia-baas, die rondloopt met een bakje met een tong van één van zijn slachtoffers, als afschrikmiddel. Hij vertelt er nog bij: "Dat gebeurt er als je denkt dat je slimmer bent dan ik". Die kerel neem je voor geen moment ernstig. Was deze film gemaakt in de jaren 80, had dit nog wel zijn publiek kunnen vinden. Het hedendaags publiek legt de lat toch iets hoger.

    Niets in deze film houdt steek. Geen enkele karakter-motivatie klopt, en wanneer er sprake is van een rat binnen het politiecorps weet je meteen wie zonder veel moeite. Het meest krankzinnige is dat de film eindigt met een open einde alsof ze de deur willen open zetten voor een sequel. What were they thinking? Het productiebudget lag op 30 miljoen en de film heeft slechts 29,5 miljoen dollar opgebracht en moest minstens 60 miljoen ophalen voor een break-even, iets wat het niet meer zal halen en dus mogen we spreken van een flop. En ze mogen al blij zijn dat deze prent nog zoveel heeft kunnen vergaren. Ik begrijp dat niet elke film een meesterwerk kan zijn, maar de verantwoordelijken van deze prent verdienen een schop onder hun viool. Mensen die hiervoor 12 euro betalen verliezen 90 minuten van hun leven die ze nooit meer terug krijgen. De film loopt ondertussen in de Belgische bioscoopzalen.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 18 mei 2017

    ***Related Post***
    08/10/2016: Jamie Foxx slaat er op los in Sleepless

     

    *** Sleepless trailer ***

  • Alien: Covenant (2017) *** recensie

    Pin it!

    Ik zal het wel uit mijn bek wringen: "het is iets beter dan Prometheus (2017)". Toch had ik hier meer van verwacht. Dit zal geen eenvoudige review zijn, omdat ik van de franchise hou en het knaagt wat aan mij dat ik niet kan zeggen dat alle problemen van de vorige film van de baan zijn en we hier een geweldige Alien: Covenant (2017) hebben. Geen verkeerd woord over de nobele intenties en de diepe filosofie, toch blijf je wat op je honger zitten. Laten we hopen dat deze prequels de originele twee Alien films niet teveel gaan overschaduwen in negatieve zin. Op een gegeven moment zegt één van de karakters in de film: Dit houdt hier allemaal geen steek. Op dat ogenblik had je zoiets van: inderdaad!

    alien_covenant_2017_poster03.jpg

    Korte inhoud: We zijn in het jaar 2104. De bemanning van het kolonieschip Covenant is op weg naar Origae-6 , een verre planeet aan de andere kant van de Melkweg. Onderweg komt het schip terecht in een neutrino shockwave en ontstaat er brand in één van de hybernation capsules. Tijdens de reparatiewerken aan het zonnescherm onderschept Tennessee (Danny McBride) een menselijk signaal, wat afkomstig is van een nabij gelegen planeet. Wonder boven wonder lijkt deze planeet op het eerste gezicht ideaal voor kolonisatie en de crew besluit om een omweg te maken en de planeet te gaan verkennen. Daar komen ze terecht in een onbekend paradijs, wat de woonplaats van de ingenieurs blijkt te zijn. Toch is er geen leven te bespeuren. De enige bewoner blijkt de 'synthetische' David (Michael Fassbender) te zijn, een overlevende van de gedoemde Prometheus expeditie.

    Ik kan van deze film geen review schrijven zonder te spoilen dus ga Covenant eerst gaan zien. Hoewel, veel spoilers zijn er niet want alles was nogal voorspelbaar gezien de auteurs vaak teruggrijpen naar de vorige edities. De opdracht van Ridley Scott leek wel om de franchise te koppelen aan de originele Alien (1979) film. En hiervoor was duidelijk wat 'suspension of disbelief' voor nodig; want toevallig was er een defect na een jarenlange reis, toevallig waren ze op een boogscheut van een andere planeet met atmosfeer en water die zowaar beter lijkt te koloniseren als de véél verdere planeet die ze hebben geanalyseerd, toevallig viel de gravitatie mee, toevallig was er zelfs zuurstof aanwezig en toevallig was deze planeet de thuisbasis van de ingenieurs ... en eenmaal je dàt allemaal weet te slikken kan de rest er ook nog wel bij, want de nonsens stopt hier niet.

    De hoofdpersonages zijn Walter en David, beiden zijn synthetische producten van de Weyland-Yutani Corporation, en beiden gespeeld door Michael Fassbender. David is het meer menselijke model, daar waar Walter het nieuwe prototype is. Je weet van bij het begin dat ze elk hun agenda hebben en de plotwendingen komen niet meteen als een verrassing. Dat heb je nu eenmaal met prequels. Toch steekt er een interessante levensfilosofie achter de androids, een evidente knipoog naar Blade Runner (en ja, er zijn heel wat inhoudelijke overlappingen). De androids zijn niet in staat iets "artistiek" te creëren, wat ze echter wel kunnen is iets "wetenschappelijk" vorm geven. Dit is een eerste stap in de richting van hun "creator", wiens plaats ze willen innemen. En wat beter via de creatie van een Xenomorph die op zijn beurt de mensen kunnen uitschakelen. Het is een sluimerende competitiestrijd tussen mens en android, wat al in de proloog van de film in het lang en breed wordt uitgesmeerd. Weyland was zich bewust van deze drang van David om zijn plaats in de nemen en om deze reden werd Walter geschapen, meer plichtbewust en gespaard van menselijke ambities.

    De rest van de personages zijn banale bijrollen, en dat is misschien wel het grootste pijnpunt. Je kent op het einde van de rit geen enkel van de karakters. Daniels (Katherine Waterston) is de nieuwe versie van Ripley, en het enige wat blijft hangen is dat ze bijna continu zit te janken om het verlies van haar partner en teammates. Daarnaast is er Oram (Billy Crudup) die de leiding van het schip op een onverwacht moment moet overnemen en hiervoor nog niet klaar is. Uiteraard doet het allemaal wel wat denken aan Aliens (1986) met Lieutenant Gorman (William Hope) die ook niet in staat was de missie te leiden. Je hebt dan ook nog Demián Bichir , Carmen Ejogo, Jussie Smollett, Callie Hernandez en Amy Seimetz, maar geen enkele van deze personages blijft hangen. Meer nog, ze zijn onderling uitwisselbaar. Het contrast met de eerste twee Alien films kon nauwelijks groter zijn. Daar wist je meteen wie ze waren. Misschien waren de karakters uit 1979 stereotypen, maar narratief werkte het en wanneer ze gegrepen worden door een alien was je meer emotioneel betrokken. Bij aanvang van de film sterven twee crew-leden, geen idee wie ze waren of wat ze deden. Het kon ons uiteindelijk geen fluit schelen.

    alien_covenant_2017_pic001.jpgalien_covenant_2017_pic002.jpgalien_covenant_2017_pic005.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Ridley staat garant voor zijn sterke acteurs-regie en zijn uitgekiende sets en dramatische fotografie. Tevens knap in beeld gezet door Dariusz Wolski, en het verhaal moet af en toe wel eens bezwijken voor het visueel vertier. De scène waar ze "bestuift" worden door het alien virus is geniaal en tevens ook de scène waarin een Neomorph deze keer voor de rug heeft gekozen om uit zijn host-lichaam te spatten, is het beste van wat deze prent te bieden heeft. De visuele effecten - van ondermeer de mannen en vrouwen van Framestore (King Arthur, Fantastic Beast, Doctor Strange) - zijn van een uitmuntend niveau. En dat mag wel met een productiebudget van 111 miljoen dollar. Ook de scènes waarin David zijn experimenten uit de doeken doet en zijn creatie van het perfecte organisme kon verwezenlijken met de zwarte vloeistof en de biologie van wespen en bijen, is de "science" waar menig SF-fan naar hunkert. Uiteindelijk krijgen we dan naast de Neomorph ook de alombekende Xenomorph te zien (die een instant-volwassen update heeft gekregen van David), en dat is op zich zijn filmticket waard. Ook de muziekscore van Jed Kurzel deed zijn werk. Was het script van John Logan en Dante Harper ook maar van hetzelfde niveau, dan had dit een uitstekende alien-film kunnen zijn. De leuke horror twist op het einde zet uiteraard de deur open voor een nieuwe reeks alien-films.

    alien_covenant_2017_pic004.jpgalien_covenant_2017_pic003.jpgalien_covenant_2017_pic006.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    De film is humorloos, en ik begrijp dat we hier te maken hebben met een horror-SF en humor vaak ongepast en destructief werkt op de angst, maar laat ons eerlijk zijn: zo angstaanjagend is de film nu echt niet. Herinner je nog de scène in Alien waarin Dallas in het ventilatiesysteem zat en we via zijn detectie-apparaat de alien hoorden naderen. Dit zijn scènes die angst genereren. Hier heb je veel expositie, een beetje alien, terug expositie, nog wat alien, nog meer expositie en een finale shoot-out waarin we dankzij de trailers eigenlijk alles vrij snel inschatten wat er gaat gebeuren. Dus ja, misschien hadden ze er dan wat meer humor moeten insteken. En dat lag binnen de mogelijkheden, was het niet dat ze het meest ideale personage die comic-relief kon bieden uit de film hebben geschreven tijdens de eerste 15 minuten, met name het persponage van James Franco. Hij kon als geen ander een beetje meer relaxatie brengen binnen deze geconstipeerde groep ruimtevaarders.

    Kortom, een film die op technisch vlak de stempel draagt van Ridley Scott, die dit jaar 80 zal worden. Inhoudelijk houdt de eerste helft van Covenant ons in de tang, maar nadien verdwalen we in expositie en voelen we ons in een museum met een overijverige gids die alles wil gaan uitleggen. Het script overtuigt niet en je moet vaak vrede nemen met dialogen die wel geschreven lijken te zijn door een synthetisch wezen (wat niemand spreekt zo) en tot overmaat van ramp nog eens letterlijk verwoorden wat de acties zijn alsof we met de paplepel alles uitgelegd moeten krijgen. Ridley wil de nieuwe Alien-films laten gaan over "creatie" (de creatie van muziek tot de creatie van een nieuw wezen - u weet wel, het Frankenstein principe) en begint ook met een proloog waarin David zijn vader Peter Weyland (Guy Pearce) ontmoet. Een zaadje in het hoofd van deze android die zware gevolgen zal hebben. Spijtig genoeg zijn de andere personages ondergeschikt aan deze synthetische wezens en geen enkel van de karakters is echt memorabel. Er zit echter meer actie in deze film dan in Prometheus, ook al zijn bepaalde scènes echt wel slaapverwekkend en allesbehalve intrigerend en voelt het bij momenten ook aan als recyclage van Alien en Aliens. Gelukkig zijn er ook leuke momenten en kan je maar blijven hopen dat deze prequels eindelijk zullen slagen in hun opzet. Toch zijn er redenen genoeg om Alien: Covenant te gaan zien, vanaf vandaag 17 mei 2017, ondermeer op het superieure Imax scherm in Brussel.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 17 mei 2017

    ***Related Posts***
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    22/02/2015: Komt de nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?
    20/07/2012: Prometheus filmbespreking
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    11/11/2011: Aliens filmbespreking
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

     

    *** Alien: Covenant trailer #2 ***

  • Friday the 13th: The Game uit op PS4 en XBOX

    Pin it!

    Voor de fans van Friday the 13th (wie deze ook moge zijn) is er goed nieuws. De seriemoordenaar met de hockeymasker, heeft na de remake binnenkort ook zijn eigen game. Het zijn de mensen van Gun Media die geld hebben ingezameld via een kickstarter programma in 2015 en blijkbaar was het succes dermate groot dat het een volwaardig game is geworden rond het getormenteerde personage van Jason Voorhees. De studio had 700.000 dollar nodig en wist ruim 823.000 dollar op te halen.

    Vier maand geleden was er al een Beta versie online, maar op 26 mei 2017 komt het game eindelijk uit op Xbox One, PlayStation 4 en Windows. Vorig jaar nog werd de release nog uitgesteld omdat de makers nog extra functies wilden toevoegen. Zo werd besloten dat er naast de 1-vs-7-multiplayermodus ook een singleplayer-mode komt met missies die overeenkomen met scènes uit de films. Dit onderdeel van de game wordt echter pas in de zomer van dit jaar opgeleverd. Daarnaast zullen multiplayer-games ook met bots te spelen zijn. Een goede zaak want je wil natuurlijk ook nog steeds een platform hebben voor je game binnen x aantal jaren en als niemand meer on-line is kan het wel wat triestig gaan worden. De single-player missies zouden naar verluidt pas later aan het game worden toegevoegd via download.

    friday_the_13th_the_game.jpg

    Het missie is simpel: overleef zolang mogelijk. Een enkele speler neemt de rol van Jason Voorhees op zich en heeft als taak de zeven andere spelers is stukken te hakken of te te wurgen. Aan de zeven anderen is het de taak om te ontsnappen uit het gebied, te voet of met de auto. Of het er op wagen om te kamperen in een huis en Jason in een hinderlaag lokken. Jason is wel geen doetje en het zal geen gemakkelijke klus worden.

    Sean S. Cunningham, de licentiehouder en regisseur van de originele horrorklassieker uit 1980, heeft zijn goedkeuring gegeven voor de ontwikkeling. De gamemuziek wordt gemaakt door Harry Manfredini, die verantwoordelijk was voor de soundtrack van de film. Acteur Kane Hodder, die in de film Jason X uit 2001 de rol van moordenaar Jason Voorhees op zich nam, verzorgt de animaties in de game via motion capturing.

    Het zou me verbazen mocht "Friday the 13th: The Game" (2017) al evengoed zijn als Alien: Isolation (2014), die ook al gebaseerd was op een film-franchise, maar de Beta zag er al leuk uit. Vooral die 80'ties look en die typische VHS-beeldstoringen, sleurt je zo terug in de tijd toen die Friday the 13th films furore maakten. Het game komt nu wel uit op 26 mei, vreemd dat ze niet hebben gewacht op een vrijdag de 13de, maar dat zou de release verder geduwd hebben naar oktober.

     

    *** Friday the 13th: The Game trailer ***

  • 5 redenen waarom King Arthur dit weekend flopte

    Pin it!

    Trump zou zeggen dat het de schuld is van 'the crooked press' dat King Arthur: Legend of the Sword (2017) van Guy Ritchie niet kon overtuigen aan de box-office dit weekend. Met een recette van 43 miljoen wereldwijd scoort deze 175 miljoen dollar prent ondermaats en lijkt het nu al de 350 miljoen break-even lat niet te halen. Heeft dit te maken met Charlie Hunnam die niet zo "bankable" is als acteur? Nee, niet echt. Vin Diesel heeft evenveel flops als mega-successen. Mocht King Arthur gecast worden door een nobele onbekende, dan was dit een andere zaak geweest. Charlie Hunnam is geen onbekende en Jude Law al evenmin.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic10.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic13.jpg
    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic11.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic12.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Nochtans is King Arthur niet zo 'rot' als Rotten Tomatoes ons wil wijsmaken. Wat is dan de reden achter deze koele ontvangst? Het is een samenloop van verschillende factoren, die uiteindelijk allemaal weinig te maken hebben met de film op zich. Ik blijf het herhalen, een box-office heeft niks te maken met de kwaliteit van een film. De Transformers films brengen vrachtwagens vol met geld op, en nochtans zijn ze niet om aan te zien. Anderzijds moet je maar eens een discussie voeren met iemand die King Arthur slecht vond. Je zal weinig argumenten vinden die echt de kwaliteit van deze prent onderuit halen, en overblijven met "alle ja, ik vond het wa cliché". Ja, het is geen meesterwerk en kreeg hier een 3/5 sterren. Toch hebben we ervan genoten, en wij staan niet alleen. Op Rotten Tomatoes is de rating van 9% naar 27% gestegen (ook al is de gemiddelde rating op 46%), maar de reviews van de 17,122 users lijkt met 79% toch een compleet ander beeld te schetsen dan de 102 rotten reviews van journalisten. Reden genoeg voor een post over mogelijke redenen van deze ontsporing. Want ja, hoe kon het publiek een oordeel vellen over de film zonder deze gezien te hebben?

     

    5 redenen waarom King Arthur flopt

     

    1. Negatieve reviews bij niet-franchise films

    De impact van de pers op de uiteindelijke box-office is minimaal, om niet te zeggen vrijwel onbestaand. De reden is dat er 'verschillende meningen' zijn. De impact vergroot wanneer de meningen gelijklopend én negatief zijn bij een niet-franchise film. The Lost City of Z (2016) - ook al met Charlie Hunnam - werd op handen gedragen door voltallige pers (kreeg zelfs een 88% fresh rating op RT), maar geen kat heeft deze film gezien. Anderzijds vond iedereen Resident Evil: The Final Chapter (2016) een garbage film maar het is een franchise en met zijn productiebudget van 40 miljoen haalde het 312 miljoen op aan de box-offce en dus een mega-succes. King Arthur was geen franchise film (en heeft dus geen fan-base), en wanneer de eerste lichting van de reviews allemaal schreeuwend slecht zijn, lijkt de trend moeilijk te stoppen en hebben journalisten ook zoiets van wat ik in het puntje 5 zal aanhalen.

    2. De pers rook bloed

    Journalisten haten embargo's! Er blijft altijd een sluimerend gevoel dat de distributeur hen monddood wil maken. En dat was zeker het geval bij deze King Arthur. Embargo's zijn nuttig om ervoor te zorgen dat belangrijke plotwendingen niet worden gelekt naar het publiek, zoals bij Star Wars: The Force Awakens (2015), maar zijn anderzijds een compleet van de pot gerukte remedie om alsnog "de mogelijke schade" te beperken. Hier had je een historische prent van een iconisch figuur die in een hedendaags kleedje werd gezet, en dus was er wel een beetje goodwill nodig van de pers. Komt daar nog bij dat de productie een paar keer werd uitgesteld (had in 2016 moeten uitkomen), wat al heel wat wenkbrauwen deed fronsen. En dus heb je een deel van de journalisten die tot op heden zelfs nog geen review hebben gepost en een ander deel die met een kritisch gevoel deze film is gaan zien en ook nog eens de mond werd gesnoerd tot de dag van de release.

    3. De marketing sloeg de bal mis

    Ik heb zelden zo'n slechte marketing gezien als bij deze prent. Mensen wisten niet waarin ze terecht gingen komen. Was het een historische film, een actieprent, een sarcastische Guy Ritchie film, ...? Ook de mengeling van GoPro beelden met fotografisch epische beelden van Jude Law die met zijn hand de menigte onderdrukte, staat als een tang op een varken in een korte trailer - ook al zit er een zekere esthetische logica in wanneer je de film in zijn totaliteit aanschouwt. Narratief is een trailer van 90 seconden iets compleet anders als een verhaal van 120 minuten. Het doel moet zijn zo min mogelijk te verklappen en zoveel mogelijk bezoekers warm maken om een filmticket te kopen. Wat je niet moet doen is teveel vragen oproepen of de kijker achterlaten met het gevoel dat hij niet weet wat voor soort film dit uiteindelijk is. En deze poster of deze ruikt naar B-film materiaal, ook al was de ambitie de epische toer op te gaan in de stijl van The Hobbit. De posters kwamen tevens van Art Machine, diezelfde kerels die de Hobbit campagne hebben verzorgd. Deze film is geen LotR en ook geen Game of Thrones en het daarmee vergelijken heeft evenveel zin als Kick-Ass (2010) te vergelijken met Batman Begins (2005)

    4. De figuur van King Arthur is niet zo sexy

    Ritchie heeft deze wel sexy gemaakt met de gespierde Charlie, maar de figuur op zich is niet zo aantrekkelijk. Deze prent is eigenlijk meer bestemd voor een jong publiek, maar daar waar Sherlock Holmes nog enigszins bekend in de oren klinkt moet men voor King Arthur terug gaan naar het sterk verouderde Excalibur (1981) - die geen enkele jongere heeft gezien. Zelfs de meer recente King Arthur (2004) was een miserabele prent. Wat Robert Downey Jr. deed met Sherlock heeft Hunnam een beetje kunnen brengen met deze ridder van de Ronde Tafel, toch liep hij wat in de schaduw van de vele andere personages en leek het bij momenten op een soort gang-film dan over een King Arthur zelf. Eigenlijk ging deze prent zelfs niet alleen over de bende van King Arthur, maar werd het een Guy Ritchie film, en zijn stempel is overheersend. Mensen die niets afwisten van King Arthur waren enerzijds al niet aangesproken en zij die het personage wel kenden, vonden hem niet terug in de trailers.

    5. Geen mond-aan-mond reclame

    "Ik hou van de film, maar ik zal zwijgen omdat mijn mening niet overeenstemt met wat de anderen denken". Dat was zowat de teneur van heel wat collega filmbloggers met wie ik sprak en zal zich ook wel weerspiegelen in de slechte mond-aan-mond reclame bij het publiek. Soms wordt een film neergesabeld door de pers maar is er een vrij goede mond-aan-mond reclame, en dat zorgt ervoor dat een Suicide Squad (2016) nog voldoende scoort aan de kassa (cf. een franchise film mét horden fans). Laat ik dus duidelijk zijn voor iedereen: Je hoeft geen schaamte te voelen omdat je mening afwijkt van de massa. Los van de mening van een recensent of de score op Rotten Tomatoes heb je het recht op uw eigen mening en deze is niet meer of minder waard dan dat van een ander. Films zijn en blijven subjectief en ook al begrijp ik niet waarom X,Y, Z uiteindelijk Transformers goed vonden, hebben ze wat mij betreft het recht dat te denken. Rotten Tomatoes heeft de Ghostbusters (2016) remake een fresh rating gegeven met 73% daar waar de users slechts 53% gaven. Denk daar maar eens over na.

    De grote verantwoordelijke voor deze flop aan de businesskant is zonder twijfel de studio-executive die dacht dat 175 miljoen dollar voor dergelijke film zijn geld wel zou terug winnen. King Arthur had 80 miljoen moeten kosten. Maar los van dit alles, ga zeker kijken naar King Arthur: Legend of the Sword en vorm uw eigen mening. Ik ben er zeker van dat 3/4 dit een leuke prent zal vinden.

    ***Related Posts***
    10/05/2017: King Arthur: Legend of the Sword filmbespreking
    24/01/2017: King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel

  • David O. Russell neemt afstand van zijn Accidental Love

    Pin it!

    Met deze film duiken we even in de tijd, meer precies in 2008 wanneer de prent nog de titel van Nailed had. We weten ondertussen allemaal wel dat regisseur David O. Russell niet de beste reputatie heeft wanneer het over ‘werken met acteurs’ gaat. De man ging op de vuist met George Clooney op de set van Three Kings (1999) en ging compleet door het lint op de set van I Love Huckabees (2004). Het laatste slachtoffer van Russell’s charme-offensief zou gevallen zijn op de set van de politieke-komedie Accidental Love (2015), waar acteur James Caan de set zou hebben verlaten.

    accidental_love_2015_poster.jpg

    De reden van het dispuut draaide rond een koekje. Volgens de Hollywood Reporter speelde Caan een man die zich verslikte op een koekje. Nu wou Russell dat hij enerzijds zich verslikte maar anderzijds ook nog eens aan het hoesten was om alles waarschijnlijk veel dramatischer te maken. Caan repliceerde dat dit niet kon. Als iemand stikt op een koekje gaat deze niet staan hoesten. Russell wilde niet toegeven en zei de twee versies op te nemen, met als gevolg dat Caan de set verliet, overtuigd dat de regisseur zijn eigen versie zou kiezen en niet de interpretatie van de acteur.

    De filmproducer zou nog getracht hebben om de meningsverschillen te verhelpen, maar zonder succes. Blijkbaar zou er een onderliggend conflict zijn tussen de twee mannen. Volgens de producer zou Russell zich wel professioneel hebben gedragen en is de toestand niet ontaard in irrationele uitspattingen. Caan had echter maar een klein rolletje van twee dagen shoot en de schade van de her-casting zou minimaal zijn.

    Accidental Love is het verhaal van een naïeve serveerster Alice Eckle (gespeeld door Jessica Biel) die per ongeluk in het hoofd wordt geschoten door een onhandige klusjesman en zijn spijkerpistool. Door het incident lijkt ze emotioneel onstabiel te zijn en constant hunkerend naar seks. De niet verzekerde Alice besluit vervolgens voor haar rechten op te komen en vertrekt naar Washington. Daar ontmoet ze het immorele congreslid Howard Ryder (Jake Gyllenhaal), met wie ze al snel in bed belandt, maar die haar toch helpt om haar eigen politieke carrière van de grond te krijgen.

    In de film is ook een rol weggelegd voor James Marsden, Catherine Keener, Olivia Crocicchia en Tracy Morgan.

    Jessica Biel met een overdreven seksuele appetijt, lijkt mij al een voltreffer te zijn. Hoewel, net als Black Snake Moan (2006) - een film met een oversekste Christina Ricci – flopte ook deze prent aan de box-office.

    Maar de grootste reden waarom deze film uiteindelijk een flop was - en stilaan komen alle tongen los en krijgen we steeds meer te weten over deze gefaalde productie - is dat de producers niet "solvabel" waren. Acteurs zoals Jake Gyllenhaal en Jessica Biel zijn op een gegeven moment opgestapt omdat ze niet zeker waren ooit betaald te worden voor hun prestaties. Meer nog, de vakbonden hadden iedereen opgeroepen om deze film te boycotten omdat de makers geen geld hadden om de ploeg te betalen. Producer David Bergstein heeft dan een poging ondernomen om de film alsnog af te werken en nam een monteur onder de arm. Er werden zelfs reshoots gepland met Jessica Biel and Tracy Morgan (die contractuele verplichtingen hadden) zonder de aanwezigheid van de regisseur.

    De uiteindelijke final cut werd gepresenteerd aan David, maar hij wou er niks mee te maken hebben. Op de affiche van de film staat dan maar een pseudoniem als naam, "Stephen Greene" ipv. David O. Russell. Logisch ook want de film werd gedraaid in 2008, nog vóór er iets wat over ObamaCare, maar ondertussen is de film eigenlijk niet meer relevant. Mocht iemand deze film ooit hebben gezien, laat ons iets weten in de commentaren wat jullie ervan vonden.

    ***Related Post***
    04/02/2009: Christian Bale werpt F-bommen op Terminator Salvation set
    03/04/2007: David O. Russell flipt op de set van I Love Huckabees

     

    *** Accidental Love trailer ***

  • Tomb Raider met Alicia Vikander als Lara Croft

    Pin it!

    Ik geef geen moer om de nieuwe Tomb Raider (2018). Laten we eerlijk zijn, de game-adaptaties falen keer op keer. Zelfs de meest hoopvolle films zoals Assassin's Creed (2016) kunnen niet overtuigen bij het publiek. Tot nu toe lijkt Warcraft (2016) de enige film die nog de moeite was.

    En opnieuw krijgen we een sprenkeltje hoop nadat bekend werd dat niemand minder dan de Zweedse Oscar-winnares Alicia Vikander de rol zou spelen van Lara Croft. Een talentvolle acteur is uiteraard geen garantie op een geslaagde film (cf. Michael Fassbender in Assassin's Creed). Maar toch, Alicia is eigenlijk wel een zeer interessante keuze, en ik ben zeer benieuwd om haar bezig te zien in haar eerste echte actierol.

    tomb_raider_2018_pic01.jpg
    © 2017 Warner Bros. Entertainment Inc. & MGM Pictures Inc. All Rights Reserved.

    Korte inhoud: Het is inmiddels zeven jaar geleden dat de vader en excentrieke avonturier van de 21-jarige Lara (Alicia Vikander) verdwenen is. In plaats van het bedrijf van haar vader over te nemen, werkt ze als fietskoerier in de chaotische straten van Londen terwijl ze collegelessen volgt. Gezet om haar eigen pad te smeden en tegen de wil van haar vader, wordt ze uiteindelijk geïnspireerd om de verdwijning te onderzoeken en reist ze naar zijn laatst bekende locatie: een fabelachtig graf op een mythisch eiland ergens voor de kust van Japan. Maar haar missie zal niet makkelijk zijn en het bereiken van het eiland zal zeer verraderlijk zijn. En de inzet lijkt alleen maar hoger te worden.

    De film wordt momenteel geshoot door de Noorse regisseur Roar Uthaug, die indruk maakte met zijn actie drama The Wave (2015), maar dit zal ook zijn eerste Hollywood film zijn. Het scenario werd geschreven door Geneva Robertson-Dworet, die een beetje ervaring heeft en ondertussen het script aan het schrijven is van Sherlock Holmes 3 (2018) en de game-adaptatie Dungeons & Dragons (2018). En oh ja, ook Gotham City Sirens van David Ayer zou met haar steun vorm krijgen.

    Hoe deze dame zo populair is geworden heeft alles te danken met het feit dat ze twee filmscenario's heeft geschreven (Ares en Hibernation) die werden opgenomen in de Black List (lijst van sterke scenario's die nog een verfilming moet krijgen). Geneva heeft een grote interesse in wetenschap en science-fiction, dus benieuwd hoe ze haar passie zal kunnen verwerken in deze Tomb Raider prent.

    Naast Vikander zien we ook nog Walton Goggins, Hannah John-Kamen, Daniel Wu en Dominic West. We moeten nog minstens 9 maanden wachten alvorens Tomb Raider in de bioscoop komt. Nu is het afwachten naar die eerste trailer.

    Alicia Vikander HQ pics: 01, 02, 03, 04, 05, 06, 07, 08, 09, 10, 11, 12, 13, 14 & 15