Docu

  • Rocco Siffredi zet zichzelf te kijk in documentaire

    Pin it!

    Porno-acteur Rocco Siffredi is een ster in de x-industrie net zoals Lionel Messi dat is in de voetbalwereld, het zijn beide levende legendes. De moeder van Rocco wilde dat hij een priester zou worden, maar hij werd uiteindelijk porno-acteur met haar zegen. En binnenkort komt er een documentaire uit over deze legende, genaamd Rocco (2016) in regie van Thierry Demaizière en Alban Teurlai.

    rocco,Rocco Siffredi,Alban Teurlai,Thierry Demaizière

    Korte inhoud: Rocco heeft een aparte weg afgelegd en in deze documentaire geeft hij zich letterlijk en figuurlijk bloot. Rocco duikt in het diepste van zijn seksverslaving en laat zien dat hij zowat alle menselijke fantasieën reeds in zijn leven heeft gezocht. Met 5000 bedpartners en 1500 x-films heeft de man al wat laten zien. Het lijkt op een soort introspectieve documentaire. De tijd is misschien ook aangebroken voor de 52 jarige acteur om afscheid te nemen van het milieu. En om de laatste fase van zijn carrière in te zetten, koos Rocco blijkbaar voor deze documentaire. Een waslijst van klarakters - familie, vrienden, partners en pornosterren - vergezellen hem naar deze spectaculaire uitgang.

    We zien hem tijdens familie bijeenkomsten in Boedapest, op de set van pornografische film in Los Angeles, in de Italiaanse straten van Ortona of in de Amerikaanse villa's in Porn Valley. Ondertussen ontvouwt zich het verhaal van een man di achtervolgd is door de lust en tussenin de regels krijgen we eens een clandestiene blik achter de schermen van de porno-industrie, de schandalen en de obsceniteiten.

    In de documentaire zien we ook hoe de pornowereld steeds meer uit de schuilkelders wil komen en op de voorgrond treden, naast traditionele cinema. En ook al zijn er nog maar weinig echt geslaagde x-films, de verhaallijnen én de fotografie van de films worden met de jaren beter. Er is uiteraard ook het fenomeen dat verschillende studio's echt wel grof geld investeren in hun producties, en tegenwoordig komen de meeste "spoof films" nu wel uit deze x-rated tak van de filmindustrie.

    De filmnaam van Siffredi is naar verluidt geïnspireerd op een figuur uit de film Borsalino uit 1970, "Roch Siffredi". Deze figuur werd gespeeld door Alain Delon. Siffredi staat ook bekend als 'De Italiaanse hengst', vanwege de afmetingen van zijn penis (22 centimeter). Veel van zijn films werden gecensureerd in de States vanwege het toch wel vergaande BDSM scènes waarin Rocco domineert of gedomineerd wordt. Rocco staat zelfs aan de wieg van de hardcore x-films. Siffredi is getrouwd met Rosa Caracciolo, die hij in 1993 heeft ontmoet, en 2 jaar later mee acteerde in Shame of Jane. Samen hebben ze twee zoons: Lorenzo en Leonardo. Op dit ogenblik is nog niet bekend wanneer deze documentaire een release krijgt bij ons.

     

    *** Rocco trailer ***

    Categories: Docu 1 comment
  • Netflix pakt uit met Amanda Knox documentaire

    Pin it!

    Dit is nu eens een documentaire die ik wil zien! Amanda Knox (2016) is een figuur die me al een tijdje had geïnspireerd. Ofwel was het meedogenloze koele psychopate, ofwel een dom wicht die zichzelf zodanig in nesten heeft gewerkt dat mensen haar als verdachte zagen, ofwel een doodgewoon meisje met 'bad luck'. In ieder geval is het een gebeurtenis die niemand onberoerd zal laten.

    Amanda Knox,Amanda Knox,Rod Blackhurst,Brian McGinn,Matthew Hamachek

    Korte inhoud: Amanda Knox werd tweemaal veroordeeld voor moord op haar roommate Meredith Kercher, maar uiteindelijk vrijgesproken. Rod Blackhurst en Brian McGinn onderzoeken de beruchte zaak die de krantenkoppen wereldwijd haalde. Is zij een koudbloedige psychopaat die op brute wijze haar kamergenoot vermoordde of een naïeve buitenlandse student die terecht kwam in een eindeloze nachtmerrie?

    De film werd geregisseerd door Rod Blackhurst en Brian McGinn, twee filmmakers die uit de kortfilm wereld komen. Ze weten dus wel hoe je een verhaal moet vertellen in weinig woorden. Hopelijk hebben ze niet gekozen voor het effect en de mooie shots maar raken ze inhoudelijk ook de juiste snaren. Het script werd geschreven door McGinn en Matthew Hamachek, die ook al wat ervaring heeft met documentaires.

    Maar het meest belangrijke van een documentaire is niet de regisseur (met misschien als uitzondering Michael Moore) maar wel de inhoud, en hier hebben ze toch wel een vette kluif van intrige waar we tot op de dag van vandaag niet met zekerheid kunnen zeggen of Amanda al dan niet schuldig is. Het enige spijtige is dat de film gemaakt werd door 3 Amerikanen en deze misschien wel iets teveel de zijde van Amanda hebben gekozen. Ik geloof wel in de onschuld van Amanda, ook al zijn er heel wat zaken die voor mij absoluut nog niet opgehelderd zijn. Dat de Italianen er een soepje van hebben gemaakt is ontegensprekelijk, maar toch blijven een aantal zaken onbeantwoord. En waarom komt Rudy Guede niet aan het woord in deze documentaire. Is het een evenwichtige en doordringende docu of de zoveelste PR stunt gefinancierd door de vader van Amanda?

    De film wordt uitgebracht op Netflix op het einde van de maand. DE film is wel al vertoond geweest op het Toronto filmfestival en de eerste geruchten zijn wat gemend. Enerzijds worden de gebeurtenissen op een boeiende manier verteld maar zou er niks niets te rapen zijn. Het zou hoofdzakelijk een soort herkauwings-proces zijn van feiten die door iedereen al bekiend zijn. Geen nieuwe onthullingen dus die ons misschien een compleet andere kijk geeft op de gebeurtenissen. De film lijkt ook iets teveel de aandacht te leggen op de media in plaats van de details van het onderzoek. Als dit waar blijkt te zijn zal ik in ieder geval zwaar ontgoocheld zijn. Want ik wacht al een tijdje op een Amanda Knox docu - of zelfs een film.

     

    *** Amanda Knox trailer ***

  • Amy (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Janis Joplin. Jimi Hendrix. Jim Morrison. Brian Jones. Kurt Cobain. En sinds 2011 helaas ook Amy Winehouse. Allemaal extreem getalenteerde zangers en muzikanten die op 27-jarige leeftijd in verdachte omstandigheden stierven. In de documentaire Amy (2015) toont Asif Kapadia hoe 'queen of soul' Amy Winehouse vanaf 14-jarige leeftijd naar het absolute sterrendom opklom, maar nog sneller, harder en zwaarder terug naar beneden donderde. Amy is een beklijvende documentaire die ook zal gesmaakt worden door niet-fans.

    amy_2015_blu-ray.jpg

    Het leven van Amy Winehouse (°1983) eindigde bijzonder tragisch toen ze op 23 juli 2011 in haar huis in het Britse Camden dood werd aangetroffen door haar bodyguard. De officiële doodsoorzaak luidde enkele weken later alcoholvergiftiging. Hoewel de zangeres al jaren in de media kwam door haar drank- en drugsgebruik kwam haar dood toch nog als een schok. Als kijker hoop je nog op een happy end maar helaas, net als haar leven eindigt ook Amy met heel slecht nieuws.

    Asif Kapadia – die ook de goed ontvangen docu Senna over de verongelukte Braziliaanse Formule 1-piloot Ayrton Senna maakte – gebruikt in Amy allemaal archiefmateriaal van de zangeres. Er is geen voice over, Winehouses leven wordt verteld door haarzelf en nabestaanden die Kapadia na haar dood heeft geïnterviewd. Inventief is hoe Kapadia haar songteksten gebruikt om bepaalde gebeurtenissen in haar leven te illustreren. Na haar debuutalbum ‘Frank’ wou Winehouses omgeving haar naar de ontwenningskliniek sturen ‘but daddy thinks i’m fine. So I said no no no…" verschijnt er op het scherm...

    De documentaire opent met beelden van een veertienjarige Amy Winehouse die samen met enkele vrienden Happy Birthday zingt. Van zodra Winehouse haar keel openzet, weten de anderen dat het tijd is om te zwijgen. Het stemgeluid van de jonge Amy is dan al uniek en indrukwekkend. De beelden zijn illustrerend voor Winehouses verdere leven want ondanks de onbezorgdheid die er lijkt uit af te stralen, leren we later dat Winehouse al sinds haar dertiende aan de antidepressiva zit en ook lijdt aan de eetstoornis boulimie.

    De scheiding van haar ouders kwam voor Winehouse als een schok en hing als een donkere schaduw boven haar jeugd. Het zal ook niet bevorderlijk geweest zijn voor haar latere verslavingen. Haar familie gaf voor deze documentaire toestemming aan Kapadia die daardoor ook toegang kreeg tot de familiale foto- en beeldarchieven. Vader Mitch Winehouse keerde even later echter op zijn stappen terug omdat hij vreesde te negatief te worden voorgesteld. Kapadia zou volgens vader Winehouse de laatste jaren van zijn dochters leven ook te negatief hebben voorgesteld en te zeer de nadruk gelegd hebben op negatieve dingen.

    actif kapadia,amy winehouse,blake fielder-civil,tony bennett,mark ronson,pete dohertyamy_2015_docu_pic02.jpg

    Het moet wel gezegd dat er in de laatste jaren van Winehouses leven ook weinig positieve dingen gebeurden. Het succes van haar doorbraakalbum ‘Back to Black’ in 2006 katapulteerde de toen 23-jarige Winehouse naar de hoogste regionen van de muziekcharts. Iedereen was wild van de blanke zangeres met zwarte stem, maar helaas waren de paparazzi ook wild van Winehouses controversiële levensstijl gevuld met drank en drugs en haar destructieve huwelijk met Blake Fielder-Civil. Winehouse kon geen voet buiten de deur zetten of ze werd getrakteerd op een salvo van flitsende fotografen. Het zijn beelden die aankomen bij de kijker. Zo’n leven wens je niemand toe.

    Een scène waar vader Winehouse zeker niet gelukkig van zal geworden zijn, maar wel tekenend is voor de moeilijke vader-dochterrelatie is een scène waarin Winehouse na het succes van ‘Back to Black’ wegvlucht naar Saint Lucia om even te bekomen van alle commotie en tot rust te komen. Daar lijkt ze ook haar drank- en drugsgebruik een beetje onder controle te krijgen totdat haar vader plots op het eiland verschijnt met in zijn kielzog een cameraploeg voor zijn eigen realityshow.

    Het zijn harde beelden waarin je een jonge talentvolle vrouw voor je ogen ziet aftakelen tot een uitgemergelde junkie. Maar laten we vooral niet vergeten wat een geweldige zangeres Amy Winehouse was. Amper twee studio-albums heeft ze gemaakt maar deze hebben toch hun stempel gedrukt op de recente muziekgeschiedenis. In 2008 kreeg ze als eerste Britse 5 Grammy’s. Ze was toen niet aanwezig op de uitreiking maar we zien haar live in Groot-Brittannië de ceremonie meemaken.

    De verbazing op haar gezicht als haar naam uit de enveloppes blijft komen, is niet gespeeld en laat vooral zien dat Amy Winehouse een klein meisje is gebleven dat wil doen wat ze graag doet: zingen. Of zoals ze stijf van de stress staat als ze een duet mag zingen met een van haar grote idolen, Tony Bennett. “Life teaches you how to live, if you live long enough", zegt dezelfde Bennett even later. Slik.

    En ja, Kapadia gaat ook niet voorbij aan de negatieve publiciteit. Hij toont ook beelden van een van haar laatste optredens in Hongarije waar ze stomdronken op het podium staat en wordt uitgejouwd door het publiek. Maar je hebt nergens het gevoel dat Kapadia sensatie opzoekt of respectloos is tegenover Amy Winehouse. Ze leefde hoe ze zong: rauw, puur, destructief en veel te volwassen voor haar leeftijd. Een ruwe diamant, maar ook een ongeleid projectiel.

    Kapadia laat zien dat Amy Winehouses leven een kroniek van een aangekondigde dood is. Des te tragischer omdat niemand op tijd kon ingrijpen om dit supertalent te redden. Amy is een eerlijke documentaire die diep inhakt bij de kijker. Een van de betere films van 2015.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 december 2015

     

    *** Amy trailer ***

  • Miller's Justice League Mortal posters

    Pin it!

    Het scheelde niet veel of we hadden een Justice League film in regie van George Miller, de regisseur achter de voltreffer Mad Max: Fury Road (2015). Een ambitieus project waarvoor een voltallige cast werd aangesteld, sets werden gebouwd en iedereen klaar stond om de film in productie te brengen, maar toen liep het fout.

    De documentaire Miller's Justice League Mortal (2016) van Ryan Unicomb doet het verhaal nu uit de doeken en heeft deze week uitgepakt met een aantal uitzinnige filmposters, alsof dit daadwerkelijk een Justice League film zou worden, en de verwarring bij de fans kon niet groter. Een geniale marketing-campagne!

    millers_justice_league_mortal_poster01.jpgmillers_justice_league_mortal_poster02.jpgmillers_justice_league_mortal_poster03.jpg

    Het filmproject had alles om een goeie film te worden en de casting leek op het eerste gezicht bijzonder interessant. G.I. Joe: Retaliation (2013) acteur D.J. Cotrona zou gecast worden als Superman, Armie Hammer (The Lone Ranger, The Social Network) zou de rol krijgen van Batman, Megan Gale zou gecast worden al Wonder Woman, The O.C. acteur Adam Brody had Flash kunnen vertolken, Common als Green Lantern, Mad Max villain Hugh Keays-Byrne zou gecast worden als Martian Manhunter, Heroes acteur Santiago Cabrera zou de rol krijgen van Aquaman, Warm Bodies actrice Teresa Palmer zou de rol spelen van Talia Al-Ghul, Zoe Kazan als Iris Allen en uiteindelijk Jay Baruchel als Maxwell Lord.

    Maar in 2007 kwam het project in financiële problemen, en tot overmaat van ramp kreeg de productie ook nog eens te kampen met een scenaristen staking, die. De fatale doodsteek kwam er in 2008 met het mega-succes van The Dark Knight (2008), en er was geen vraag meer naar een ensemble-film. Het script van Justice League: Mortal werd geschreven door Michele Mulroney en Kieran Mulroney was gebaseerd op een aantal Justice League comics, met name deze van Tower of Babel.

    En met het succes van de Man of Steel (2013) film heeft Zack Snyder nu aan zijn tanden gezet in de opkomende The Justice League Part One (2017). Het ziet er dus niet naar uit dat het George Miller project ooit het daglicht zal zien. Op dit ogenblik is er spijtig genoeg nog geen trailer beschikbaar van de Miller's Justice League Mortal docu, maar van zodra die er is zetten we deze online! Op 1 januari 2016 komt de film uit in Australië.

  • Fed Up (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Fed Up (2014) is een documentaire uit 2014 die de overdadige consumptie van suiker onder de loep neemt. Er wordt toegespitst op de Verenigde Staten, maar ook in onze contreien dringt stilaan door dat suiker een grotere boosdoener is in de obesitasplaag dan weinig bewegen en ongezond eten. Op het doosje staat trots dat Fed Up een even grote impact kende dan An Inconvenient Truth (2006), maar dat lijkt een beetje te hoog gegrepen, buiten de V.S. brak de docu weinig potten, hoewel ze vast en zeker tot nadenken stemt.

    fedup_2014_blu-ray.jpg

    Focus in deze 90 minuten durende docu ligt niet op het credo ‘wie te dik is, moet meer bewegen en minder eten’, maar vooral op suiker. Want suiker is slecht, zeer slecht. Sinds de jaren ’80 is de inname van (bewerkte) suiker fors gestegen. Eind jaren ’70 verscheen in de V.S. het McGovern-rapport waarin stond dat we te veel vet eten. Daarop begon de voedingsindustrie massaal vetarme en lightproducten op de markt te brengen. Minder vet werd gecompenseerd door meer suiker om de smaak te bewaren, en de gevolgen van jarenlang zo veel suiker eten wordt na dertig jaar duidelijk met een obesitasplaag.

    Ondertussen zijn meer en meer mensen overtuigd van de schadelijke gevolgen van suiker, maar de voedingsindustrie blijft zich met man en macht verzetten tegen alle rapporten die suiker willen bannen. Zo werd een publicatie van de WHO tegengehouden en aangepast door de voedingsindustrie. De WHO adviseerde een dagelijkse maximale dosis van 10% suiker, maar de voedingsindustrie kon dit onder druk laten aanpassen tot 25%. Meer zelfs, de dagelijkse aanbevolen hoeveelheid suiker staat nooit op de verpakking vermeld.

    De documentaire laat zien hoe de voedingsindustrie dezelfde tactiek gebruik als de tabaksindustrie decennia geleden. Ze ontkennen ten alle prijze dat hun product schadelijk is voor de gezondheid, maar ondertussen rammen ze hun verslavende goedjes er op steeds jongere leeftijd in door middel van alomtegenwoordige reclameboodschappen. Schokkend is om te horen dat suiker even verslavend is als cocaïne en heroïne.

    Het is in de V.S. al zo ver gekomen dat 60% van de scholen worden gesponsord door Coca Cola en Pepsi en de kinderen tijdens hun lunchbreak kunnen kiezen tussen frieten, een cheeseburger of een stuk pizza. Niet iedereen ziet de gevaren. Zo stelt een congreslid zelfs dat een stuk pizza een groente is… Dat het voorlopig in Europa nog niet zo’n vaart loopt, kunnen we alleen maar toejuichen, maar de situatie in Amerika laat wel zien dat de volgende generatie aan suiker verslaafde junkies zal worden.

    In de documentaire komen verschillende wetenschappers, professoren, chairmannen, voorzitters en andere belangrijke personen aan het woord. Ook ex-president Bill Clinton geeft toe dat hij tijdens zijn bewindsjaren het probleem heeft onderschat. We zien ook beelden van presidentsvrouw Michelle Obama die met haar 'Let’s move' campagne wil sensibiliseren. Grote afwezige is de voedingsindustrie die, zo leren we op het einde van Fed Up, alle medewerking weigerde.

    fedup_2014_blu-ray_pic02.jpgfedup_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Een documentaire over zo’n onderwerp kan niet anders dan de kijker rond de oren slaan met heel veel cijfers en die krijgen we dan ook veelvuldig op ons bord. Het meest beklijvend zijn echter de verhalen van zwaarlijvige tieners die worstelen met hun gewicht, er alles aan proberen te doen om weer mager (lees: normaal) te zijn. Zij komen met betraande ogen aan het woord en ook hun ouders zien het niet meer zitten. Hoe ver is het gekomen als een 15-jarige puber van 200 kg geen andere oplossing ziet dan een gastric bypass?

    Fed Up is een Amerikaanse documentaire, gefilmd the American way, verwacht je dus aan veel sentiment, tieners met waterige ogen en radeloze ouders. Maar daaronder ligt wel een keiharde boodschap: we consumeren veel te veel suiker. Nu al is een derde van de Amerikaanse bevolking obees, als er niet snel wordt ingegrepen loopt dit op tot 95% over enkele tientallen jaren. Ondertussen swingen de ziektekosten de pan uit. De generatie kinderen die nu opgroeit, zal de eerste generatie ooit zijn die niet ouder zal worden dan hun ouders.

    Fed Up werd op het Sundance festival genomineerd voor de juryprijs. Hoewel de docu vooral focust op de Amerikaanse situatie, biedt ze heel wat interessante inzichten die ook ons tot nadenken kunnen stemmen. Absoluut het bekijken waard. Remain in Light heeft de DVD inmiddels al uitgebracht met Nederlandse ondertitels.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 6 juli 2015

     

    *** Fed Up trailer ***

  • Kurt Cobain: Montage of Heck (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik ben als teenager opgegroeid met de muziek van Nirvana en was dus ook wel benieuwd naar de nieuwe docu Kurt Cobain: Montage of Heck (2015) van Brett Morgen, en het lijkt bij momenten iets van een horrordocu waarin de makers delven in de dagboeken en home video's van een getormenteerde, overgevoelige en fragiele ziel. Maar los van alles krijgen we ook een beeld van een geniale muzikant en talentvolle moderne poëet die een volledige generatie jongeren inspireerde.

    cobain_montage_of_heck_2015_blu-ray_brett_morgen.jpg

    Korte inhoud: De regisseur van de documentaire, Brett Morgan, is voor de film de archieven van Kurt ingedoken. Daar ontdekte hij tweehonderd uur aan nog nooit eerder openbaar gemaakte audio en muziek, zelfgemaakte video's en vierduizend pagina's aan geschreven tekst van de muzikant. Dit alles wordt gebruikt om een portret te maken van Kurt, die zich niet vaak in de media vertoonde.

    Het resultaat is toch wel een indrukwekkend portret en vooral door het feit dat maker ervoor koos om 145 minuten durende film (!) niet op te vullen met talking heads, maar ook de beelden van zijn home video's te laten spreken voor zich, naast zijn muziek en uiteraard zijn dagboeken, die op een visueel interessante manier werden in beeld gezet. De regisseur is ook opgegroeid met zijn muziek, maar was niet noodzakelijk een grote fan. Hij kwam tevens niet op het idee om de film te maken, maar werd aangesproken door Courtney Love die zijn vorige werk had gezien en op een heleboel archiefmateriaal zat van Kurt. De dochter van de rocker, Frances Bean Cobain - die dezelfde luchtblauwe ogen heeft als haar vader - was tevens betrokken bij het maken van deze film en was trots op het uiteindelijk resultaat. Het was dus ook geen idiote docu met speculaties over de dood van Cobain - de film eindigt tevens even abrupt als zijn dood - maar ging graven in de ziel van deze geniale artiest.

    Het enige vreemde aan deze docu is dat we de stem van de drummer Dave Grohl nauwelijks horen. Volgens de regisseur zou hij het iets te druk hebben gehad met het filmen van de 8-delige HBO serie Sonic Highways (2014) over de 20e verjaardag van de Foo Fighters. Maar je voelt dat de regisseur deze beslissing eigenlijk bewust heeft genomen. Dave is trouwens later bij de groep gekomen (na Bleach, 3 jaar na het ontstaan van de groep) en het voelde alsof de filmmaker meer intiem wou gaan en Dave net iets teveel plaats zou innemen. Daarnaast was Kurt Cobain eigenlijk gekant tegen de 'celebrity-cultuur' en dat zou een valse noot worden. De ironie van ditalles is nu dat de afwezigheid van The Foo Fighters frontman noodgedwongen meer plaats zal innemen, dan mocht hij even in de film zijn verschijnen. De regisseur heeft uiteindelijk wél een interview met de zanger opgenomen, maar uiteindelijk niet in de finale cut gestoken, alsook niet op de extraatjes op de Blu-ray.

    Gitarist Krist Novoselic komt anders wel voldoende aan spreektijd, naast zijn vrouw Courtney Love. En ondanks de meer dan 2 uur durende film krijgen we ook geen andere muziekgroepen aan het woord die een grote bewondering hadden voor Nirvana, zoals R.E.M., Patti Smith, Red Hot Chili Peppers of zelfs Neil Young. Maar anderzijds kan je er ook geen 3 uur durende docu van maken, en ik zou zelfs niet goed hebben geweten welke beelden uit de film te verwijderen om plaats te maken.

    Wat wij hier ontdekken zijn fantastische 8mm beelden van zijn prille jeugd van de zanger, die eigenlijk een beetje de mythe breken dat Kurt een ideale opvoeding heeft gehad tot de scheiding van zijn ouders (...iets wat hij zelf had gezegd). In het begin zien we dat hij in het centrum staat van alle aandacht, maar na twee jaar is zijn zus geboren en zien we hem wegdeemsteren op de beelden, en springt hij af en toe nog eens foor de lens met zijn armen uitgestrekt. Maar dan zijn er geen beelden meer wanneer hij teenager was en dit gebrek werd opgevangen door aan 2D animatiefilm over de jonge Kurt die zich een plaats probeerde te maken in een maatschappij die hem niet meteen lag. We zien er zijn eerste seksuele ervaring met een ander meisje die al even ontspoord is als hemzelf en waarmee hij beter toenadering kon vinden. Maar het meisje was mentaal gehandicapt en hiermee werd hij dan ook gepest op school.

    Ik weet niet of deze films mensen zal kwaad maken of verheugen, maar ik had de indruk dat dit hét verhaal was van Kurt Cobain en niet het verhaal van de regisseur met de beelden van Kurt Cobain. En dit is op zich toch een belangrijke nuance. Als regisseur zou je een idee kunnen hebben over een artiest en dit idee trachten te vertalen met beeldmateriaal die je kan vinden over deze artiest, en geloof me, zo zijn er honderden bullshit docu's. Deze docu vertelt het verhaal van het leven van Cobain en stootte op beelden van 'spot, schande en vernedering' en dit werden uiteindelijk de thema's van deze docu. En voor mensen die de muziek kennen van Nirvana zullen beseffen dat dit ook duidelijk in zijn teksten stond. Hij was op zoek naar een identiteit die hij thuis niet kon vinden, iets wat nog steeds vandaag een heel herkenbare emotie is bij jongeren.

    Cobain was de stem van zijn generatie, nochtans leek hij altijd op de achtergrond te verschijnen. Eerst leek Krist wel de frontman en nadien leek Courtney te staan in zijn licht. Maar wat deze archiefbeelden hebben blootgelegd is de reden waarom Kurt zo populair was bij de jongeren. Hij was de anti-pool van de pop-idolen. Hij wou geen pop-idool zijn, en een groot deel van de opgroeiende jeugd kon zich herkennen in hem. Een kritiek die je wel zal horen is dat Courtney Love een hand in de film had, daar geloof ik persoonlijk weinig van. Het is Kurt zijn film en ook al heeft Courtney een belangrijke plaats in de film (ze was trouwens zijn vrouw en moeder van zijn kind), hier komt ze allesbehalve flatterend in beeld. Meer nog, het lijkt wel een gewoon koppel te zijn waar geen dominantie te bespeuren is van de ene over de andere. We krijgen een beeld van Courtney door de ogen van Kurt in plaats van door de ogen van de media, en dat was op zich iets heel verfrissend en ontnuchterend.

    En ja, ook de verhalen van de heroïne-moeder en de crack-babies steken opnieuw de kop op, maar deze worden op een bijzonder respectvolle manier benaderd. Wat ik in ieder geval niet wist was dat Kurt hier meer moeite mee had dan Courtney en dat hij zich zorgen maakte - iets wat ook duidelijk werd in zijn art-work. En iets waar Kurt Cobain ook moeite mee had was de media. Een media die steeds meer de waarheid op zijn kop ging zetten en ging infiltreren in hun relatie tot in de slaapkamer. Het contrast met de donkere poëzie van de dagboeken van de zanger contrasteren met de spectaculaire quotes uit de kranten. De Blu-ray en DVD is beschikbaar vanaf 4 juni 2015. En binnenkort is er tevens ook nog een nieuwe documentaire genaamd Soaked in Bleach (2015), die het accent zal leggen op de speculaties rond de dood van Cobain.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 4 juni 2015

     

    *** Kurt Cobain: Montage of Heck trailer ***

  • Hot Girls Wanted over tienermeisjes in amateur pornofilms

    Pin it!

    Dit weekend bracht Netflix de aangrijpende documentaire Hot Girls Wanted (2015) uit, waarin 18 tot 19 jarige Amerikaanse meisjes worden gevolgd die zonder het goed te beseffen belanden in de pornowereld. De regisseurs Jill Bauer en Ronna Gradus proberen te weten te komen wie deze meisjes zijn en hoe ze er toe zijn gekomen om in vaak gebrekkige arbeidsomstandigheden seks te hebben voor de camera. Het is erg lastig om te achterhalen wat de beweegredenen zijn om de filmpjes te verspreiden en wie de mensen zijn die ze maken. Bauer en Gradus proberen een tipje van de sluier op te lichten met deze documentaire.

    hot_girls_wanted_2015_poster.jpg

    Net zoals veel mensen zich geen vragen stellen van waar die goedkope T-short komt die ze bij H&M hebben gekocht afkomstig is, beseffen velen niet wat het verhaal is van de jonge meisjes in het circuit van de amateurporno. Voor hun documentaire hebben ze verschillende jonge vrouwen gevolgd die aan de slag zijn als pornoactrices in Miami. De meisjes wonen in bij een 23-jarige mannelijke "talentjager". Het is echter nooit de bedoeling van Bauer en Gradus om een waardeoordeel te vellen, maar ze willen een eerlijk portret brengen die aantoont hoe ongelofelijk gemakkelijk de overgang van 'doodgewoon' tienermeisje naar pornoster wel niet is. Volgens de filmmakers is de tijd wel aangebroken om deze wanpraktijken in het licht te brengen.

    Een van de meisjes is de 19-jarige Tressa Silguero die haar leventje als high school studente en cheerleader de rug toekeerde en verleid werd door het gemakkelijke geld en de "fame" in de seksindustrie. De reden die ze aangeeft is omwille van het avontuur. Het meisje bevindt zich niet in een sterke positie om haar werkomstandigheden te onderhandelen, net als de andere meisjes in de documentaire. "De meeste meisjes die ik ontmoet in deze sector zouden op alles 'ja' zeggen, zolang ze er maar goed voor betaald worden. En met dit credo zijn ze ook tot alles in staat.

    Deze instelling leidt vaak tot tragische scenario's. Soms moeten de meisjes seks hebben met oudere, onaantrekkelijke mannen en worden ze verplicht om 'tegen te spartelen', een andere keer moeten ze hun tegenspelers pijpbeurten geven tot ze gaan overgeven. Amateurporno is niet gereguleerd, zegt Tressa. "Uiteindelijk zit je met één of meerdere personen vast in een kamer, met een camera op de achtergrond. Bescherming: nul, regels: geen." De slechte arbeidsomstandigheden zorgen er ook voor dat de meisjes beschouwd worden als wegwerpproducten die gemakkelijk vervangbaar zijn. De gemiddelde 'houdbaarheidsdatum' van een actrice is drie tot zes maanden. Volgens de meisjes is het dan wel heel gemakkelijk om iemand uit te buiten. Het einde van hun carrière hangt continu in de lucht en daarom zijn ze vaak tot alles bereid.

    De twee filmmakers hadden eerst de intentie een documentaire te maken over de consumptie van pornografisch materiaal door de gemiddelde student op een campus, maar gaandeweg kwamen ze in contact met een schokkende keerzijde van het verhaal en wilden ze die jonge meisjes aan het woord laten die optraden in veel van die filmpjes. De documentairemakers Jill Bauer en Ronna GradusHun hadden al eerder het onderwerp aangekaart met hun Sexy Baby (2012) documentaire van 3 jaar gelden.

    hot_girls_wanted_2015_pic01.jpghot_girls_wanted_2015_pic02.jpg

    In deze film werden drie Amerikaanse vrouwen gevolg in verschillende steden en die elk een zorgwekkend beeld gaven van hun met seks doorspekte maatschappij. We zagen er ondermeer de twaalfjarige Winnifred, een bijdehante New Yorkse puber, die met haar toneelgroep kritische stukken over de verseksualiseerde media ten tonele brengt, maar zelf de verleiding niet kan weerstaan om sexy foto's van zichzelf op Facebook te zetten. Terwijl haar ouders het evenwicht zoeken tussen het beschermen en loslaten van hun dochter, kopieert Winnifreds kleine zusje vulgaire dansjes van Lady Gaga-clips. Laura van 22 wil een schaamlipcorrectie, zodat ze beter voldoet aan haar idee van perfectie en zich comfortabel voelt in de slaapkamer. Een beter moment is er niet, stelt haar chirurg, want ze heeft nu geen vriendje. Haar moeder staat haar bij in iedere stap van haar plastische onderneming.

    Hot Gils Wanted werd geproduceerd door actrice Rashida Jones en zal binnenkort ook wel beschikbaar zijn op DVD mocht je (nog) geen Netflix hebben.

    *** Hot Girls Wanted trailer ***

  • Song From the Forest (2013) *** recensie

    Pin it!

    Song from the Forest (2013) is een speciale documentaire van de Duitse filmmaker Michael Obert. Deze visueel verbluffende documentaire film ging in wereldpremière op IDFA 2013 en won er meteen ook de grote prijs.

    song_from_the_forest_2013_poster.jpg

    Korte inhoud: Het gaat over Louis Sarno, een avonturier die in de jaren tachtig een melodietjes hoort op de radio en dat leidt hem op de een of andere manier naar het hart van de jungle in de Centraal-Afrikaanse Republiek bij de Bayaka, pygmeeën. Hij verliest er letterlijk en figuurlijk zijn hart, trouwt er, krijgt een zoon. Louis belooft zijn zoon Samedi dat hij hem ooit zijn thuisland zou laten zien. Nu is het moment gekomen om die belofte na te komen: hij neemt de dertienjarige Samedi mee naar zijn vaderland Amerika, waar er zich voor Samedi’s ogen een nieuwe wereld ontvouwt.

    Antropologisch heeft hij een schat aan materiaal verzameld over de Bayaka. Even mysterieus als fascinerend vanuit sociaal/antropologisch standpunt is hoe een westerling als hij daar aardde en hoe het leven terug in het westen hem en zijn zoon al dan niet beviel. Het is een documentaire die puzzelt en getuigen aan het woord laat en beelden geeft van Louis en de stam. De betonnen jungle afgewisseld met de Afrikaanse. De melodieuze klanken van het oerwoud, ten opzichte van 'industrial sounds' van de grootstad.

    Verklaart de documentaire veel? Niet echt. registreert de documentaire: ja zeker. Ze toont het leven van een speciaal persoon. En is het leven in de jungle eigenlijk zo verschillend van dat in het Westen? Mensen zijn mensen. En waar je ook bent, je hebt precies dezelfde noden of je wil precies hetzelfde ontvluchten.

    Je kan zelf allerlei conclusies trekken of dingen begrijpen of niet begrijpen. Deze bezwerende documentaire is alvast interessant voor mensen die dergelijke onderwerpen genegen zijn en is een mooie afwisseling op de vertelstemmen van National Geographic. De DVD van de film is beschikbaar vanaf 21 april 2015.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 10 mei 2015

     

    *** Song From the Forest trailer ***

    Categories: Docu, Review 0 comments
  • What We Do in the Shadows (2014) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vampiers zijn mythische wezens die altijd al een grote aantrekkingskracht hebben uitgeoefend op de menselijke soort, maar de laatste jaren heerst er als het ware een echte vampierhype. Vooral zwijmelende tienermeisjes komen daarbij goed aan hun trekken in Twilight, The Vampire Diaries of Angel, om er maar enkele te noemen. ‘Wéér een film over vampiers,’ denk je dan ook op het eerste gezicht als je deze What We Do in the Shadows (2014) vastneemt. Maar niet gevreesd, want deze nepdocumentaire is ontzettend geestig en neemt een loopje met alle clichés en conventies in het genre.

    what_we_do_in_the_shadows_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: 6 uur ’s avonds. Een wekker gaat af in een verduisterde kamer. Het deksel van een doodskist wordt opgelicht en een witte hand duwt de wekker af. De kist gaat open en een vampier rijst ietwat onwennig lachend op uit zijn kist. Dat is de eerste kennismaking met Viago, een dandy van 317 jaar oud met vet Duits accent. Viago geeft ons een rondleiding in het statige herenhuis in Wellington (Nieuw-Zeeland) waar hij samen met drie andere vampiers woont. Dit zijn de meer dan 8000 jaar oude Petyr, de 862-jarige Vladislav (‘Vlad the Poker’) en de 183-jarige Deacon, de jongste van de bende en dus nog een echter puber.

    Dat het samenleven met andere vampiers geen lachertje is, wordt duidelijk op de bewonersvergadering die Viago organiseert. Zo heeft Deacon al meer dan 5 jaar de afwas niet meer gedaan en vergeten zijn huisgenoten steeds om een deken over Viago’s favoriete zetel te leggen wanneer ze een slachtoffer in de nek bijten. Deacon heeft een menselijk hulpje, Jackie, die hem helpt in de hoop dat ze van hem het eeuwige leven krijgt. Jackie zorgt af en toe ook voor slachtoffers voor de vampiers, meestal exen van haar. Zo ook Nick die tijdens een uit de hand gelopen avond door Petyr wordt getransformeerd tot vampier.

    Nick leert de anderen de voordelen van de huidige technologie (je hoeft jezelf als vampier niet meer te verbranden bij het kijken naar een zonsopgang als je deze ook op YouTube kan bekijken) en neemt hen mee naar de hipste clubs in Wellington. Dat Nicks grote mond (hij verkondigt maar wat graag aan iedereen dat hij een vampier is) ook vampierenjagers op ideeën kunnen brengen, ondervinden onze vampiers al gauw.

    What We Do in the Shadows is opgevat als een mockumentary, een documentaire die dus niet echt is. De ‘aanleiding’ van de docu is 'The Unholy Masquarade', een jaarlijks bal met alle ondoden (vampiers, weerwolven, zombies…). We volgen de vampiers in de maanden voor het bal. Dat alles hierbij niet van een leien dakje verloopt, mag al duidelijk zijn. Zo krijgen ze te maken met het bezoek van de politie net wanneer Deacon en Vladislav in een gevecht verwikkeld zijn en tegen het plafond hangen. Gelukkig heeft Viago de agenten gehypnotiseerd, maar hij weet helaas niet wanneer de hypnose afloopt, hij is immers niet zo sterk in mensen bezweren.

    Deze film verzamelt alle clichés van het vampierengenre en geeft er een eigen humoristische draai aan. Vampiers hebben geen spiegelbeeld? Ok, dan maken ze wel een tekening van elkaar om te kijken of hun haar goed ligt. Het levert niet altijd de beste grappen op, maar vaak zit je toch te grijnzen en grinniken in je stoel. De grappen komen ook zo snel achter elkaar dat een iets minder geslaagde grap al snel vergeten is. In een geweldige scène komen de vampiers na een avondje uit een roedel weerwolven tegen en werpt een vampier een stok naar een weerwolf die er instinctief achteraan holt.

    what_we_do_in_the_shadows_2014_blu-ray_pic01.jpgwhat_we_do_in_the_shadows_2014_blu-ray_pic02.jpgwhat_we_do_in_the_shadows_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Petyr is duidelijk geïnspireerd op graaf Orlock uit Nosferatu, Vladisvlav komt uit de wereld van Bram Stoker, terwijl Viago meer de romantische Anne Rice-vampier is. Zo wordt elke grote periode uit de vampierliteratuur vertegenwoordigd. En meteen ook uitgelachen want eigenlijk zijn deze vampiers losers, waarvoor je toch wat sympathie krijgt als ze weer eens iemand verkeerd de nek doorbijten en hun hele salon vol bloed hangt.

    What We Do in the Shadows is geschreven en geregisseerd door Jermaine Clement (Flight of the Concords) en Taika Waititi. Beiden spelen ook een rol in de film, Clement is Vladislav en Waititi speelt Viago. De andere belangrijkste rollen worden gespeeld door Jonathan Brugh (Deacon), Cori Gonzalez-Macuer (Nick), Ben Fransham (Petyr) en Jackie Van Beek (Jackie). Helemaal geen bekende namen, maar laat dit je absoluut niet tegenhouden om deze film een kans te geven. Bovendien denk ik dat we van de makers nog niet het laatste gehoord hebben, zeker nu What We Do in the Shadows zijn budget ruimschoots terugverdiende.

    De film won de Publieksprijs op het Filmfestival in Toronto en het Warshaw International Film Festival en was op het Filmfestival van Berlijn genomineerd voor de Kristallen Beer. Terecht, dit is een zeer originele en amusante film. Wat Shaun of the Dead deed voor zombies, zou What We Do in the Shadows wel eens kunnen betekenen voor vampiers. De DVD en Blu-ray is inmiddels verkrijgbaar, jammer dat er geen extra's op staan.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 11 maart 2015

     

    *** What We Do in the Shadows trailer ***

  • Junior (2012) ***½ recensie

    Pin it!

    De 23-jarige Jean-Pierre Bauwens bijgenaamd 'Junior'. Niemand die deze boksende levende legende niet kent. Een eenvoudige volksjongen die alles behalve uit een doorsnee gezin komt en in allesbehalve doorsnee omstandigheden is opgegroeid en leeft. En nu is er de documentaire Junior (2012) van Sien Versteyhe.

    junior_2012_poster.jpg

    Iemand die door zijn zwijgzame nuchterheid, zijn schitterende overwinningen ondanks persoonlijke tragedies, eindeloos respect afdwingt. Junior. Bokser, Bokser en nog eens Bokser. Een kampioen van weinig woorden, maar zeer krachtdadige mokerslagen. Geen vedette, geen showman. De jonge regisseuse Sien Versteyhe sloeg met deze reportage meteen een knock-out.

    Vergeet het 'Man-Bijt-Hond' en 'Iedereen Beroemd' - kijken in de huiskamers van de gewone mens. De echte realiteit van Junior en zijn familie is bikkelhard. Het zijn weinig benijdenswaardige omstandigheden. Het dwingt respect af hoe de familie aan mekaar hangt. Hoe Junior strijdt voor zijn familie.

    Als kijker voel je je geen voyeur, je voelt je bijna deel van de entourage. De camera stelt zich dan ook heel bescheiden op. Geen opdringerige beelden. Geen zoektocht naar sensatie of overdreven emotie. Stills. Veel stills. Want uiteindelijk in een gezin is er veel stilte. Ondanks de 7 kinderen, waarvan vooral de ernstig autistische Claude ons meteen duidelijk maakt dat dit absoluut niet evident is.

    Wat een contrast toch ook met andere sporten. Wanneer de bokser de ring in gaat is hij een gladiator een ster, de held van de avond. Maar daarvoor en achteraf is hij de eenzame krijger alleen in zijn gedachten in troosteloze kleedkamers. Bont en blauw geslagen. Wat een verschil met glamoureuze tennis-vedettes en voetbalsterren. De openingsscene zet meteen de toon van hoe het leven als bokser is.

    Ondanks het feit dat deze documentaire ongetwijfeld publicitair enorm heeft geholpen en misschien zelfs een deel was van de promotie van de Junoir Bauwens Stichting, is het geen "marketingverhaal". Gelukkig. Uiteraard winnen Junior en zijn familie onze sympathie en respect. De documentaire is ondertussen te verkrijgen op DVD.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 8 januari 2015

     

    *** Junior trailer ***

    Categories: Docu, Review 1 comment
  • Muhammad Ali documentaire I Am Ali (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Er is een documentaire op de markt van één van de beste boksers aller tijden, Muhammad Ali. I Am Ali (2014) van Clare Lewins brengt een intieme blik in het leven van het nog levende icoon. Hiervoor kreeg de documentariste toegang tot heel wat beeld- en audiomateriaal . Het enige spijtige aan deze docu is dat het uiteindelijk een montage is van herinneringen in plaats van een confrontatie met de man achter de koppige bokskampioen met de grote mond.

    i_am_ali_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: I Am Ali is een intieme en hartverwarmende kijk naar de man achter de legende - zoals we die nog nooit eerder zagen. Verteld door middel van exclusieve en ongekende beelden uit het persoonlijke archief van Ali, inclusief met audio dagboeken. Het geheel werd gecombineerd met ontroerende interviews en getuigenissen van zijn familie en vrienden, met inbegrip van zijn dochters, zoon, broer en voormalige echtgenote. We krijgen tevens wat commentaren van andere bokslegendes zoals Mike Tyson , George Foreman en Gene Kilroy.

    Uiteindelijk heb ik er toch nog van genoten. Hoe kan het ook anders met al dit beeldmateriaal van zo'n charismatisch iemand als Muhammad Ali. Maar ik koesterde de hoop om een andere kant te zien van de bokser die we kennen van ondermeer films als Ali (2001), of recent nog de HBO film Muhammad Ali's Greatest Fight (2013). Het is een blijft een compilatie van 'the greatest hits' in plaats van een intelligente alternatieve benadering. Er is geen echte samenhang tussen de verschillende fragmenten, laat staan een soort van onderliggende grondgedachte waarmee de cineaste haar onderwerp wou benaderen.

    Zoals bij de meeste Ali films, gaat het meest onthullende segment over zijn weigering om zijn dienstplicht te vervullen om te gaan vechten in Vietnam. Hij maakte er zelfs een statement van in pers en publiek, iets wat door de overheid niet meteen werd gesmaakt. Waarom zou hij naar Vietnam gaan en vechten tegen mensen die hij niet eens kende, in plaats van de strijd te voeren in binnenland tegen mensen die hem zijn rechten hadden ontzegt. Maar de regisseuse kiest er zelfs voor om een deel van zijn betoog in te korten en verwijdert zinnen als "Geen enkele Viet Cong heeft mij ooit nigger genoemd.' Spijtig genoeg waren voor mij dit de momenten waar Ali het meest vurige was, en niet zozeer zijn opstootje Frazier of Liston.

    Er werden heel wat interview opgenomen, maar de enige opvallende afwezige in deze docu is Ali zelf, die zoals de meeste mensen weten al 3 decennia worstelt met de ziekte van Parkinson. En ook al heb ik begrip dat de makers dit niet in de verf willen zetten, voelt deze docu toch voor een stuk onvolledig. Zijn ziekte wordt slechts terloops vermeld. Je vraagt je achteraf wel af of deze film zelfs niet een beetje ongelegen komt.

    i_am_ali_2014_blu-ray_pic01.jpgi_am_ali_2014_blu-ray_pic02.jpgi_am_ali_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Op de Blu-ray en DVD vinden jullie naast de 107 minuten durende documentaire ook nog 5 extra reportages. Ook al had ik er meer van verwacht zal je toch wel genieten van al het exclusief beeldmateriaal. Misschien moeten we nog een aantal jaren wachten alvorens we een echte documentaire over deze legende mogen verwachten.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 3 november 2014

    ***Related Post***
    12/04/2012: Nieuwe Muhammad Ali film in de maak

     

    *** I Am Ali trailer ***

  • 6 niet te missen documentaires !

    Pin it!

    Hier zijn 6 documentaires die we wel de moeite vonden om met jullie te delen. Je hoeft niet meteen een groot fan te zijn van docu's of elk jaar Docuville aandoen, om hiervan te smullen. De inhoud van elk van deze docu's zijn zo intrigerend die elkeen wel zal bekoren bekoren. Laten we beginnen met The Ambassador (2011) van Mads Brügger. Je houdt het niet voor mogelijke wat deze Deense journalist heeft klaargespeeld in deze prent. Vermomd als een diplomaat in de Centraal Afrikaanse Republiek, ging hij zich inwerken in het hart van de diamanten-handel. Wat volgt is een angstaanjagende trip achter de schermen van een corrupte en gewelddadige industrie.

    Een andere documentaire die ons brengt waar we nog nooit zijn geweest, is Restrepo (2010) van Tim Hetherington en Sebastian Junger. Hier brengen we een jaar door in de hel op aarde, de Korengal vallei in Afghanistan, gezien als de gevaarlijkste plaats op aarde. We zien er een bataljon van soldaten die het opnemen tegen de Taliban. De documentaire geeft de surrealistische combinatie weer van dodelijke vuurgevechten en de kameraadschap tussen de soldaten die hun opmars voortzetten tegen een meedogenloze vijand.

    the_ambassador_2011_poster.jpgrestrepo_2010_poster.jpgthe_act_of_killing_2012_poster.jpg

    Gebaseerd op de Indonesische genocide in 1965, één van de meest brutale genociden uit onze geschiedenis, met meer dan 1 miljoen slachtoffers op slechts 1 jaar tijd, is er The Act of Killing (2012) van Joshua Oppenheimer. De documentaire daagt de voormalige Indonesische doodseskaders uit om hun massa-moorden opnieuw op te voeren in een filmisch genre, begeleid met uitbundige muzikale nummers. En wat we tot onze verbazing ontdekken is dat wanneer de geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars, er iets behoorlijk schrikwekkend gebeurt: de aanvaarding van brutaliteit als iets wat niet alleen noodzakelijk is, maar ook nog eens heldhaftig. Ze zien zichzelf al nationale helden en roemen hun "prestaties", hoofdzakelijk bestaande uit moord, marteling en verkrachting.

    Een documentaire van het lichtere genre die jullie niet mogen missen is Jiro Dreams of Sushi (2011) van David Gelb over een 85-jaige sushi master in één van 's wereld drukste sushi-restaurants in de metro van Ginza Tokia. Het is niet alleen een film die handelt over de kunst van de perfectie en het horeca-leven, maar tevens een verhaal van familie, persoonlijke opoffering, vader en zoon relaties en hoe al deze zaken verbonden zijn met elkaar. Jiro is op de wereld gezet op sushi te maken en sushi heeft Jiro gemaakt wie hij nu is. Wat drijft een mens om iets dingen te maken die zowel een streling zijn voor het oog als een explosie in de mond. Hier is de trailer.

    jiro_dreams_of_sushi_2011_poster.jpgbest_worst_movie_2009_poster.jpgthe_queen-of-versailles-2012_poster.jpg

    Voor de filmliefhebbers is er ook de docu Best Worst Movie (2009) van Michael Stephenson. De film brengt ons de making-off van Troll 2 (1990) van Claudio Fragasso, een film die beschouwd wordt als één van de slechtste films ooit gemaakt, maar tegelijkertijd heeft het ook charme en zijn onverbloemd karakter, heeft er ook voor gezorgd dat het een enorme cult-hit is geworden. De documentaire werd gemaakt door één van de kind-acteurs uit de film en gaat opzoek naar de mensen die aan deze prent hebben gewerkt. Het resultaat is soms hilarisch en soms deprimerend, maar zeer de moeite waard. Hier is de trailer.

    En de laatste docu die we met jullie willen delen is The Queen of Versailles (2012) van Lauren Greenfield. Niet meteen de oppervlakkigheid van nietszeggende gesprekken uit een aflevering van 'The Sky is the Limit', maar wel een intrigerende blik op één van de rijkste families in de States, De Siegel familie. Ze waren zo rijk dat ze Versaille hebben nagebouwd. Maar tijdens de productie van deze documentaire ging het de verkeerde kant uit met hun financiën, en hun fortuin begon te slinken naar het niveau van de gewone man in de straat. Het is soms wel lachwekkend hoe weinig voeling die mensen hebben met de realiteit en de manier waarop de mensen in de rest van de wereld leven, maar het is ook ongelooflijk humaniserend. Eex explosie van de Amerikaanse Droom in alle geuren en kleuren.

  • Verloren Holocaust documentaire van Alfred Hitchcock opgevist

    Pin it!

    Ik heb zowat 54 Hitchcock films gezien en 3 biografieën gelezen over zijn werk, maar ik wist niet dat hij ooit nog een documentaire over de Holocaust heeft gemaakt, en nu blijkt dat deze film opnieuw het daglicht zal zien in een gerestaureerde versie. De film Memory of the Camps zou gemaakt zijn na de bevrijding van de concentratiekampen in 1945.

    Alfred Hitchcock,holocaust

    Volgens The Independent zal de film later dit jaar uitgezonden worden op de Britse televisie, evenals op verschillende filmfestivals en bioscopen, om zo de 70e verjaardag van de bevrijding van Europa te herdenken. De film werd al eens in 1984 vertoond, maar toen ontbrak er één van de zes rollen en was de film in slechte staat. De nieuwe versie is geremasterd en bevat een aantal herstelde delen van de verloren filmrol.

    Memory of the Camps was een opdrachtfilm met als doel het Duitse volk kennis te laten maken met de gruweldaden van de nazi's, en zo ook het land dwingen om verantwoordelijkheid voor die acties te nemen. Hitchcock werd als regisseur gevraagd de beelden die gemaakt werden door het Britse leger aan elkaar te puzzelen, incluis de bevrijding van Bergen-Belsen in 1945.

    Maar de horror-meester was zo geschokt van de "echte horror", dat hij moeite had om de film af te werken, naar verluidt zou hij zelfs geweigerd hebben om terug te keren naar Pinewood Studios voor een week vanwege de gruwelijke beelden. Het werk aan de documentaire was traag en vervelend, en op een gegeven moment werd de stekker uit het project getrokken na het veranderende politieke klimaat. Men dacht dat de film uiteindelijk niet veel meer teweegbrengen. De filmbobijnen werden bewaard in het Britse Oorlogsmuseum. Een testpubliek die de film heeft gezien getuigt dat de beelden na al die jaren nog steeds schokkend en hartverscheurend zijn. De film zou inhoudelijk vreselijk zijn en briljant in elkaar gestoken. Volgens insiders zou de film geen pamflet zijn van kommer en kwel, maar een hoopvolle boodschap wil uitdragen. De niet afgewerkte versie stond in ieder geval al een tijdje op YouTube.

    ***Memory of the Camps (1945)***

    Categories: Docu 1 comment
  • Na schokkende docu West of Memphis nu ook de film Devil's Knot

    Pin it!

    Zeldzaam zijn de documentaires waarvan ik op het einde een traan moet voor wegpinken, maar bij deze West of Memphis (2012) van Amy Berg (hier de poster) kan je niet onberoerd bij blijven.

    west of memphis,amy berg,peter jackson,fran walsh,devils knot,atom egoyan,henry rollins,eddie vedder,reese witherspoon,stephen moyer,mireille enos,kevin durand,bruce greenwood,elias koteas

    De West Memphis Three zijn drie tieners die werden berecht en veroordeeld in 1994 van de 1993 moord op drie 9-jarige jongens in West Memphis, in de staat Arkansas. Damien Echols werd ter dood veroordeeld, Jessie Misskelley Jr. werd veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf met twee 20-jarige celstraffen, en Jason Baldwin werd veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Het verschil in deze straffen was dat er bij een levenslange gevangenisstraf nog altijd een vervroegde vrijlating mogelijk was na goed gedrag, maar met bijkomende 20 jaar celstraffen was dat uiteindelijk quasi onmogelijk. Tijdens de hoorzitting beweerde het openbaar ministerie dat de drie kind slachtoffers werden gedood, als onderdeel van een satanisch ritueel. De zaak werd snel afgehandeld en de straffen werden uitgevoerd.

    Veertien jaar later op juli 2007 werd echter nieuw forensisch bewijs ontdekt in de zaak en een statusrapport gezamenlijk uitgegeven door de staat en de verdediging verklaarde: "Hoewel het grootste deel van het genetisch materiaal toegeschreven kan worden aan de slachtoffers, is er heel wat DNA onderzoek die erop wijst dat er helemaal geen link is met de drie jongens die naar de gevangenis werden gestuurd. " Het werd stilaan duidelijk dat de drie jongeren hoogstwaarschijnlijk onschuldig waren, toen ook nog bleek dat getuigen plots een bekentenis hadden afgelegd dat ze tijdens de hoorzitting hadden gelogen. En het gehele kaartenhuisje begon in elkaar te stuiken wanneer ook nog eens bleek dat het forensische rapport een hoop gelul was. Vijf onafhankelijke artsen getuigden dat de letsen op de lichamen van de jongeren helemaal niet het gevolg waren van rituele besnijdenissen, maar eerder het gevolg van bijtwonden van reuze schildpadden die in het water leefden waar de kinderen naakt werden gedumpt. Na verloop van tijd kwam ook steeds meer de mogelijk echte dader in beeld.

    Regisseur Peter Jackson en zijn vrouw Fran Walsh kwamen op de hoogte van de situatie en waren zodanig geschokt door deze situatie dat ze zich mengden in de situatie en kwamen opdraven met financiële steun voor de verdediging en hielpen Amy Berg met de productie van de documentaire. Ook de zanger van Pearl Jam Eddie Vedder en de frontman van de Black Flag Henry Rollins, lieten van zich horen.

    west of memphis,amy berg,peter jackson,fran walsh,devils knot,atom egoyan,henry rollins,eddie vedder,reese witherspoon,stephen moyer,mireille enos,kevin durand,bruce greenwood,elias koteas

    Ondertussen heeft ook Atom Egoyan een fictie film gemaakt met Reese Witherspoon, Colin Firth, Stephen Moyer, Mireille Enos, Kevin Durand, Bruce Greenwood en Elias Koteas. De film Devil's Knot (2013) zou eind dit jaar in de bioscoop moeten draaien, maar naar verluidt zouden de eerste persvisies hebben uitgewezen dat de journalisten niet meteen in de wolken waren van het resultaat en de documentaire nog steeds zien als een veel betere portrettering dan deze artificiële Hollywood make-over.

    *** West of Memphis + Devil's Knot trailer ***

  • Planet Ocean (2012) Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een paar maanden geleden was ik nog onder de indruk van de natuur-documentaire Africa (2013) van David Attenborough, of hier is al weer een nieuwe docu op Blu-ray, met name Planet Ocean (2013) van de uitzonderlijke onderwatercameramannen Yann Arthus-Bertrand en Michael Pitiot. Sinds de uitvinding van enorme plasma flatscreens, surround systemen en hi-def 1080p beelden is het een waar plezier om naar deze docu’s te kijken.

    planet ocean,yann arthus-bertrand,michael pitiot,africa,josh duhamel

    Korte inhoud: Deze natuurdocumentaire probeert niet alleen enkele van de grootste natuurlijke mysteries van onze planeet uit te leggen, maar benadrukt ook het cruciaal belang van de harmonie tussen mens en oceaan. Door een team van onderwatercameramannen, aangestuurd door twee regisseurs, probeert men een veelomvattend beeld weer te geven van de oceanen, het leven daarin en de band tussen de mens en de natuur.

    De documentaire heeft ook duidelijk een politieke agenda, maar hoe kan je ook anders als natuurliefhebber bij het aanzien van wat de mens aanricht aan onze planeet. Maar het is vooral het visuele aspect die doorslaggevend is. Ik ben dan ook een grote liefhebber van onderwater-shoots. Je zou het kunnen zien als een soort quilty pleasure, waarvan ik met volle teugen heb van genoten.

    De film leert ons dat de oceaan een centrale positie heeft ingenomen in ons eco-systeem. Elke levensvorm op aarde als in het water, staat onder invloed van zeeën en oceanen. Planet Ocean herinnert ons aan de band tussen mens en natuur, en onze plicht om de planeet te beschermen en te respecteren. De film wordt ingesproken door Josh Duhamel, die voorhaan ook al zijn stem leende aan de docu tv-serie Bomb Patrol: Afghanistan (2011). En om zijn groen karakter nog wat meer in de verf te zetten werden alle broeikasgassen die werden opgewekt bij de productie van deze docu geneutraliseerd door Action Carbone, een programma van de GoodPlanet Foundation. De Blu-ray ligt vanaf 5 juni 2013 in de winkelrekken.

    *** Planet Ocean trailer ***

    ***Related Posts***
    24/03/2013: Africa van David Attenborough
    04/02/2011: Planet Earth nieuwe ontdekkingen
    02/10/2010: Oceans op blu-ray
    06/01/2009: Earth in High Def

  • Met David Attenborough op ontdekking in Africa

    Pin it!

    Als er goede natuurdocumentaires op Blu-ray verschijnen, willen we deze toch ook even in de aandacht brengen. De BBC serie Planet Earth (2006 - 2010) en Frozen Planet (2011-2012) heeft al heel wat knappe beelden bij elkaar gesprokkeld en ze zijn zowat toonaangevend in hun domein.

    David Attenborough,africa,Forest Whitaker,earth,bbc,frozen planet

    Het is niet voor niets dat ze ook de duurste reportages maken, want er is een publiek voor. En een gezicht en stem van een David Attenborough blijft een referentie. En nu is er een nieuwe reeks, Africa (2013 - ), van de award-winnende BBC Natural History Unit en de Discovery Channel.

    Ik was zelf echt onder de indruk van de documentaire Earth (2007), dus keek ik wel uit naar de nieuwe reeks. En in de nieuwe reeks werd Attenborough bijgestaan door Forest Whitaker, en nemen ze een kijkje op de Kalahari woestijn, de Savannah, het Congo gebied, Zuid Afrika en de Sahara. De documentaire leert ons in vijf afleveringen het wonderbaarlijke continent en haar minstens zo verrassende dierlijke bewoners kennen.

    Van de verstilde schoonheid van de Atlastoppen naar Kaap de Goede Hoop en van het broeiende oerwoud van Congo naar de beukende golven van de Atlantische Oceaan: een tocht door ongerept regenwoud, nooit eerder gefilmde bergketens en zelfs een besneeuwde woestijn. Vanuit de dynamische spanning tussen de wildernis en haar bewoners ontvouwt zich de dramatische schoonheid en kracht van dit majestueuze continent: prehistorisch ogende schoenbek-ooievaars strijden om de macht, dartele hagedissen verschalken letterlijk over de rug van leeuwen een maaltje en giraffen ontpoppen zich als meedogenloze vechters. Iedere aflevering belooft intieme oog in oog ontmoetingen met bijzondere dieren en betreedt nog onontdekte gebieden.

    Als jullie fan zijn van natuurdocumentaires kan ik deze box zeker aanraden, en zeker in volle HD kwaliteit, met een bijzonder knappe fotografie. Met Africa duik je 420 minuten lang in een wereld die ons klaarblijkelijk nog onbekend is. Het zijn documentaires die niet alleen een streling zijn voor het oog, maar ook op educatief vlak veel te bieden hebben. De Blu-ray is ligt deze maand in de winkelrekken.

    *** Africa trailer ***

    ***Related Posts***
    04/02/2011: Planet Earth nieuwe ontdekkingen
    02/10/2010: Oceans op blu-ray
    06/01/2009: Earth in High Def

  • Leviathan graaft in de onderbuik van de visserij

    Pin it!

    Er zijn weinig documentaires die zo verontrusten als deze Leviathan (2012) van Lucien Castaing-Taylor en Verena Paravel, en nochtans gaat het niet over één of andere serial killer of een kwaadaardige virus. De docu gaat over de commerciële visvangst in de Noord-Atlantische Oceaan.

    Leviathan,Lucien Castaing-Taylor,Verena Paravel,go-pro

    Maar de makers hebben er een sonore gruwelfilm van gemaakt met de camera die regelmatig tussen de dode, bebloede vissenlijkjes dobbert en waarbij de klank regelmatig onderdompelt in het zwarte water. Het heeft iets industrieels, kil, duister en bedreigend. Een guur oord waar de klank van kettingen en water overheersen. Het is een abstract audio-visueel pareltje die ik nog maar zelden heb gezien. In het begin weet je niet precies waar je zit, maar geleidelijk aan kom je te weten dat je op een commerciële vissersboot zit en je op weg bent voor een lugubere helletocht in datgene wat de keerzijde is van massa-consumptie.

    De film is geheel opgenomen met Go-Pro cameraatjes, die vaak worden gebruikt voor extreme sport-video’s. De lens op deze opnametoestelletjes zijn groothoek-objectieven en bijgevolg wordt het beeld vervormd, samen met de groezelige klank en de minimale beeldresolutie vormt dit een wel heel akelig filmpje. De cameraatjes kosten zo’n 300 euro en gezien de geringe kost kan je er meerdere kopen en zowat over aan vastbinden. Je kan zelf een video-retour krijgen op jouw i-phone. De makers hebben dus ook alles zelf gefilmd en nadien gemonteerd. Het budget moet dus wel minuscuul geweest zijn, maar het resultaat is bijzonder indrukwekkend.

    Indien jullie al misselijk werden na het zien van het shaky-camerawerk in The Bourne Supremacy (2004), gaan jullie van deze film kotsen. Hier hebben we een handheld-camera in een kajuit op een woelige zee, terwijl vissen met uitpuilende ogen in stukken worden gesneden en het bloed en de ingewanden op de camera spatten. Het wordt beschouwd als een documentaire, ook al leren we er niet meteen iets uit of wordt er ook maar iets gezegd. En toch vertelt het beeld behoorlijk veel over onze planeet, de grauwe natuur en de groezelige praktijken van de mens.

    Het is een zintuiglijk meesterwerkje die jullie eigenlijk moeten aanschouwen in een bioscoop, om zo compleet ondergedompeld te worden in de onderbuik van de viscultuur. Let wel, deze film heeft geen boodschap, dus ga niet naar deze documentaire om iets bij te leren, maar laat u meeslepen door de klanken en de bijzonder hallucinante beelden.

    *** Leviathan trailer ***

  • Onrustwekkende documentaires The Imposter en West of Memphis

    Pin it!

    Er zijn twee documentaires die ondertussen al heel wat prijzen hebben veroverd. De ene documentaire handelt over een jongere die van de aardbol verdween om pas 3 jaar later weer op te duiken als een vreemde snuiter, de andere handelt over de gefaalde rechtszaak van 3 jongeren die voor jaren achter de tralies belandden op beschuldiging van moord op drie tieners. The Imposter (2012) van Bart Layton maakt met zijn titel al meteen duidelijk dat we te maken hebben met een oplichter. En niet één van de minste, want we hebben te maken met Frédéric Bourdin een serial imposter die al behoorlijk wat valse identiteiten op zijn naam heeft.

    Korte inhoud: We zijn 1994. Een 13-jarige jongen verdwijnt uit zijn ouderlijke woonst in San Antonio, Texas. Drie en een half jaar later wordt hij gevonden in Spanje; hij is behoorlijk gedesoriënteerd en beeft van de angst. Hij doet zijn schokkende verhaal van ontvoering en martelingen. Zijn familie haalt hem met grote blijdschap weer naar huis. Maar er lijken dingen eenvoudigweg niet te kloppen. Hij heeft dan wel dezelfde tatoeages, maar toch ziet hij er echt anders uit en spreekt hij met een ander accent. Zijn familie ziet dit echter niet. Pas wanneer een detective hem op de rooster legt, neemt het verhaal een vreemde wending...

    Paradise Lost The Child Murders at Robin Hood Hills,the imposter,west of memphis,documentaire,peter jackson,fran walsh,Bart Layton,Amy Berg,Eddie VedderParadise Lost The Child Murders at Robin Hood Hills,the imposter,west of memphis,documentaire,peter jackson,fran walsh,Bart Layton,Amy Berg,Eddie VedderParadise Lost The Child Murders at Robin Hood Hills,the imposter,west of memphis,documentaire,peter jackson,fran walsh,Bart Layton,Amy Berg,Eddie Vedder

    Het verhaal is al zo sensationeel als een fictieverhaal. En deze documentaire ziet er ook niet gewoon uit. Je zit er waarschijnlijk van begin tot einde met de mond open, tijdens de vele wendingen en moreel afschuwelijke feiten. Maar ook de interview-stijl van Layton, waarbij de geïnterviewden direct in de lens kijken, springt in het oog. Maar wat uiteraard nog meer indruk maakt is Frédéric Bourdin, de 23-jarige Frans-Algerijnse kerel die een quasi perfecte imitatie geeft van de verloren zoon dat zelfs de moeder volledig gelooft in zijn terugkeer. De film won ondertussen al de British Independent Film Award voor Beste documentaire en de Grand Jury Price op het filmfestival van Miami, en het zou me niet verbazen dat hij ook nog in de prijzen zal vallen tijdens de Academy Awards.

    De andere documentaire die al van zich liet horen is West of Memphis (2012) van Amy Berg in een productie van Wingnut Films, het productiehuis van Peter Jackson en Fran Walsh. De docu brengt het verhaal van de West Memphis Three, drie jongeren die waarschijnlijk valselijk beschuldigd werden van moord op drie tieners en 18 jaar en 87 dagen achter de tralies bleven.

    paradise lost the child murders at robin hood hills,the imposter,west of memphis,documentaire,peter jackson,fran walsh,bart layton,amy berg,eddie vedder

    Korte inhoud: "West of Memphis" vertelt het tot nu toe onbekende verhaal achter een buitengewone en wanhopige strijd om de waarheid aan het licht te brengen. In 1993 worden Christopher Byers, Steven Branch en Michael Moore, drie jongetjes van acht jaar oud, vermoord in het kleine stadje West Memphis in Arkansas. Drie jongens worden ten onrechte veroordeeld voor de moorden en voor 18 jaar opgesloten in de gevangenis.

    Het drama werd al eerder in beeld gebracht door de HBO docu Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills (1996) en de twee vervolgfilms. Maar ondertussen werden de mannen in 2010 op vrije voeten gezet en bijgevolg is deze docu wel iets relevanter dan de andere. Komt daar nog bij dat er heel wat bekendheden in de film opduiken, met name de lead-zanger van Pearl Jam Eddie Vedder. Toch valt het af te wachten of de documentaire-maker niet al teveel onder invloed was van Peter Jackson, die ondertussen toch wel iets van een zwaargewicht is geworden en misschien niet meteen de ideale producer voor een documentaire. De film staat in ieder geval niet in de shortlist voor de Oscars.

  • Making of Babylon AD : Fucking Kassovitz

    Pin it!

    De meesten onder jullie zullen ondertussen wel de documentaire Lost in La Mancha hebben gezien met een Terry Gilliam die de pedalen verloor op de set van Don Quichotte, nadat hij te kampen kreeg met een hele zooi setbacks (storm op de set, decor problemen, hoofdacteur met rugklachten,…).

    babylon ad,mathieu kassovitz,vin diesel,docu,Terry Gilliam,Lost in La Mancha

    Er is nog zo'n documentaire die het rampscenario van elke regisseur in beeld zet. De docu heet Fucking Kassovitz (2010) en vertelt het verhaal van regisseur Mathieu Kassovitz die zich vergaloppeerde met de dure science-fiction thriller Babylon A.D. (2008) met Vin Diesel. Het productiebudget van de film bedroeg 60 miljoen dollar, en ging nog eens 10 miljoen dollar over het budget. De problemen op de set werden met de dag groter met op een gegeven moment de regisseur die werd vervangen en Vin Diesel die het verhaal ging herschrijven. De film deed het allesbehalve goed in de States, met slechts een 22 miljoen dollar aan de box-office en behoorlijk wat slechte kritieken. Zelfs Kassovitz distantieerde zich van het project.

    Het mag duidelijk zijn dat deze film ook een einde bracht aan de Hollywood-ambities van de regisseur. Het afgeleverde filmproject is nauwelijks het bekijken waard, maar gelukkig werd een 'making-off' crew toegelaten op de set. Het levert boeiend docu-materiaal op. En hieronder hebben jullie de gehele docu op YouTube. Enjoy!

    ***Realted Posts***
    28/08/2008: Mathieu Kassovitz spuwt zijn gal over Babylon A.D. uit
    22/08/2008: Babylon A.D. filmbespreking

  • Broederliefde en K.O.'s in de Klitschko docu

    Pin it!

    Ik heb een zwak voor sport-documentaires en toen Universal met deze Klitschko (2011) voor de dag kwam, wou ik deze meteen ontdekken. De grote massa kent misschien wel boksters als Muhammad Ali en Mike Tyson, maar weinigen weten dat er vandaag 2 broers in bezit zijn van alle grote heavy weight boksgordels, International Boxing Organization (IBO), de World Boxing Organization (WBO). de World Boxing Association (WBA), World Boxing Council (WBC) en de International Boxing Federation (IBF). Daar waar de Williams zussen een tijd lang het vrouwentennis hebben beheerst, zwaaien de Klitschko broers Vitali (pic) en Wladimir (pic) de plak in de bokswereld bij de zwaargewichten (+ 90,7 kilo).

    Wladimir Klitschko,Vitali Klitschko,Klitschko,Sebastian Dehnhardt,Triggerfinger

    De wereldkampioenen zijn de 41-jarige Oekraïense bokser Vitali Klitschko (WBC) en zijn 5 jaar jongere broer Wladimir Klitschko (IBF, IBO, WBA, WBO). Diegene die de naam van Klitschko hebben gehoord denken vaak dat het om een tweelingbroer gaat en de meeste kunnen de twee niet van elkaar onderscheiden. Maar na het zien van deze docu zal u deze fout nooit meer maken.

    De film is een intiem portret van twee uitzonderlijke atleten die, bovenal broers zijn en daarna wereldkampioenen. Wanneer de ene vecht staat de andere te coachen en wanneer de ene een gevecht verloor (wat zelden voorkwam) dan ging de broer de klus klaren een paar maanden later. We vertrekken vanaf hun rigide socialistische jeugdjaren in Oekraïne, via hun eerste stappen in de bokswereld tot hun wereldwijde opgang als sportlegendes. Het is een verhaal van successen en tegenslagen, van dieptepunten en triomfantelijke comebacks en van onderlinge conflicten. De film werd geregisseerd door Emmy-genomineerde regisseur Sebastian Dehnhardt.

    Het is en Duitse documentaire en gezien de Klitschko's trainden in Duitsland en ook wel een uit de voeten kunnen in het Duits, zijn hun interviews ook in het Duits opgenomen. De docu duurt 113 minuten en heeft ook heel wat extra bonus-materiaal en deleted scenes. De film ligt vanaf 25 juli 2012 in de rekken.

    Wat er niet op staat, is de kamp van een maand geleden tussen Wladimir en Tony Thompson, op muziek van Triggerfinger, maar voor zij die deze kamp willen zien is hier de link. En wat er volgens mij nooit zal opstaan in een toekomstige vervolg-docu over deze twee top-athleten is een kamp tussen de twee broers. Niet alleen omwille van het onderlinge respect, maar vooral omwille van de broederliefde. Je zou het niet zeggen maar deze gespierde reuzen die er uitzien als afgetrainde militairen, hebben een groot hart op de juiste plaats.

    wladimir klitschko,vitali klitschko,klitschko,sebastian dehnhardt,triggerfingerwladimir klitschko,vitali klitschko,klitschko,sebastian dehnhardt,triggerfinger

    *** Klitschko trailer ***

  • Documentaire over Ayrton Senna wint publieksprijs in Gent

    Pin it!

    De documentaire Senna (2010) van Asif Kapadia werd op het 38e Filmfestival Gent beloond met de Port of Ghent Publieksprijs. De documentaire kreeg van het festivalpubliek de hoogste waardering (4,77 op 5). De Canvas Publieksprijs, uit een selectie van vijf films met het Canvas-label, gaat naar We Need To Talk About Kevin (2011) van Lynne Ramsay. De winnende film wordt aangekocht door de aankoopdienst van de VRT voor uitzending. Met 133.000 bezoekers blijkt de 38ste editie van het festival nog succesvoller dan vorig jaar.

    senna,documentaire,We Need To Talk About Kevin,Ayrton Senna,Alain Prost,Sing Your Song,the help,tate taylor,beyond,the invader,Poulet Aux Prunes,She Monkeys,Lynne Ramsay

    De briljante documentaire Senna vertelt het verhaal van Ayrton Senna, de legendarische F1-piloot die in 1994 om het leven kwam tijdens de Grand Prix van San Marino. De Braziliaanse racepiloot groeide uit tot een mythe. De film overloopt Senna's carrière, waarbij alle fysieke en geestelijke overwinningen op en naast de racetrack aan bod komen. Ayrton Senna stond bekend als een zeer religieus man wiens rotsvast geloof hem vaak aanzette tot roekeloos rijgedrag, wat hem weliswaar heel wat wereldtitels opleverde. Tussen 1984 en 1994 werd snelheidsduivel Senna drie maal wereldkampioen. Dit gebeurde tijdens wedstrijden waarin ook zijn vroegere teamgenoot en latere rivaal Alain Prost een belangrijke rol speelde.

    De documentaire gaat o.a. dieper in op de bijzondere relatie tussen F1-legendes Senna en Prost. Senna is een documentaire die ook niet-sportliefhebbers zal weten te boeien. Meer dan een steriel overzicht van de carrière van een sportman, leest de film als een ontroerend en bij momenten episch verhaal over een man die gebeten was door snelheid en naar eigen zeggen werd “gestuurd door een hogere macht”. Voor de fans brengt Universal de film op 3 november ook op DVD!

    Senna haalde het nipt van de documentaire Sing Your Song (2011) die een score van 4,74 haalde en The Help (2011) van Tate Taylor die 4,70 op 5 haalde. In totaal brachten 13.643 festivalbezoekers hun stem uit via het afscheurstrookje op hun ticket.

    Naast de Port of Ghent Publieksprijs maakt het festival ook de Canvas Publieksprijs bekend. Jaarlijks maakt Canvas haar keuze uit het festivalprogramma. Dit jaar kregen de films Beyond (2010), The Invader (2011), Poulet Aux Prunes (2011), She Monkeys (2011) en We Need To Talk About Kevin het Canvas-label mee. Van de geselecteerde films kende het festivalpubliek We Need To Talk About Kevin van Lynne Ramsay de hoogste quotering toe. De winnende film wordt aangekocht door de aankoopdienst van de VRT voor uitzending.

    senna,documentaire,We Need To Talk About Kevin,Ayrton Senna,Alain Prost,Sing Your Song,the help,tate taylor,beyond,the invader,Poulet Aux Prunes,She Monkeys,Lynne Ramsay senna,documentaire,We Need To Talk About Kevin,Ayrton Senna,Alain Prost,Sing Your Song,the help,tate taylor,beyond,the invader,Poulet Aux Prunes,She Monkeys,Lynne Ramsay senna,documentaire,We Need To Talk About Kevin,Ayrton Senna,Alain Prost,Sing Your Song,the help,tate taylor,beyond,the invader,Poulet Aux Prunes,She Monkeys,Lynne Ramsay

    *** Senna - you tube trailer ***

  • Bernie Madoff documentaire en HBO tv-serie met Robert De Niro

    Pin it!

    En hier is nog een documentaire, van een iets betere kwaliteit dan de vorige. Zoals de titel al laat vermoeden gaat Chasing Madoff (2011) over de 10 jaar durende poging van rechercheurs om het plan van Amerikaans zakenman, beursgoeroe en belegger Bernard 'Bernie' Madoff (pic) te ontmaskeren. Madoff had heel wat aanzien bij heel wat prominente figuren, deels te danken aan het feit dat hij een aantal jaren de topman was van de Nasdaq, waar hij de functie van voorzitter bekleedde.

    bernard madoff,Chasing Madoff,docu,Jeff Prosserman,robert de niro,Harry Markopolos,nasdaq,steven spielberg

    Nadat Bernie zijn klanten met een Ponzifraude voor zo'n 65 miljard dollar te hebben opgelicht via de vermogensbeheerpoot van zijn onderneming, werd hij uiteindelijk op 11 december 2008 gearresteerd door de FBI wegens fraude. Het was de grootste individuele investeringsfraude ooit. Madoff zocht zijn heil in een soort piramidespel, waarbij oude "investeerders" hun rendement krijgen uitgekeerd uit de inleg van nieuwe "investeerders". Dit gaat goed zolang het nieuw aangetrokken kapitaal de uitkeringen te boven gaat. Daarnaast bouwde Bernie ook een noodzakelijke vertrouwensband op met zijn rijke beleggers. Madoff maakte bepaald veel slachtoffers in de Joodse gemeenschap. Zo is bekend geworden dat prominente Joodse Amerikanen zoals Steven Spielberg, Elie Wiesel en de eigenaar van de New York Mets gedupeerd werden. Voor deze fraude heeft Madoff een celstraf gekregen van 150 jaar.

    Er was uiteindelijk veel kritiek tegen de Amerikaanse toezichthouder van de verschillende effectenbeurzen, Securities and Exchange Commission, ook wel afgekort als SEC. De SEC zou verschillende "geloofwaardige en specifieke" waarschuwingen in de wind hebben geslagen. Maar het verhaal is uiteraard iets complexer dan dat en deze documentaire gaat daar dieper op in.

    De film werd geschreven en geregisseerd door Jeff Prosserman en is gebaseerd op het boek van Harry Markopolos (No One Would Listen), de analist die de overheid jarenlang wou waarschuwen van de Madoff fraude. Het is niet de eerste documentaire over Madoff, maar deze lijkt wel de meest gestileerde en dramatische. Deze docu traceert niet alleen de strijd van een enkeling tegen het systeem, maar wil ons ook waarschuwen. De film eindigt alsvolgt: "Dedicated to those who will fall in the next financial crisis."

    Maar het zou me niet verbazen dat er ooit een fictiefilm van gemaakt zal worden met misschien een Dustin Hoffman in de hoofdrol. De toekomst zal het uitwijzen. Maar ondertussen zou er een HBO serie komen met Robert De Niro in de rol van Madoff, en gebaseerd op de bestseller van Diane Henriques, The Wizard Of Lies: Bernie Madoff And The Death Of Trust. Als jullie ondertussen al wat meer willen weten over deze schurk, kunnen jullie op deze link de Frontline reportage The Madoff Affair vinden.

    *** Chasing Madoff trailer ***

  • The Undefeated van Sarah Palin verslagen aan de box-office

    Pin it!

    Politieke propaganda is van alle tijden. Je zou denken dat het een hoogtepunt kende tijdens de tweede wereldoorlog, maar vandaag zie je nog steeds dezelfde truukjes van de foor. En in plaats van affiche-campagnes, krijg je nu en dan politieke documentaires voorgeschoteld. We kenden al de politieke documentaires van de democraat Michael Moore, zoals Fahrenheit 9/11 (2004). Maar nu is er een ultra-conservatief rechts exemplaar van onze hockey-mom uit Alaska, Sarah Palin, met haar documentaire The Undefeated (2011).

    documentaire,the undefeated,sarah palin,michael moore,fahrenheit 911,box-office,larry crowne,mr poppers penguins

    De documentaire traceert het leven van Palin voor haar politieke carrière, tijdens haar gouverneurschap van Alaska en als running-mate van John McCain. Maar in tegenstelling tot de films van Michael Moore deed de docu het bijzonder slecht tijdens zijn bioscoop-release, en dit ondanks de enorme media-campagne in de States voor de film – met name op de pro-republikeinse Fox zender. Na 10 dagen heeft de film nog maar een schamele 100’000 dollar opgebracht, wat 1/10 is van het productiebudget van de film, en verwachtingen zijn dat de film ook niet hoger zal klimmen. Omgerekend in bioscoop-tickets zijn dat er 13’000. Je zou denken dat de dame meer volk op de been kan brengen. Om een vergelijking te maken, Fahrenheit 9/11 had na 10 dagen al 45 miljoen dollar in de VS en nog eens 45 miljoen in het buitenland. Deze Michael Moore film eindigde uiteindelijk op 222 miljoen dollar tijdens zijn bioscoop-release.

    Maar hoe ga je nu als spin-doctor van de Republikeinse presidents-kandidate te werk om het imago van Sarah Palin zo min mogelijk te schaden? Wel die mannen kwamen met de volgende berichten naar buiten die stond te lezen bij de collega’s van box-office mojo:

    "Over the weekend, The Undefeated charged into six-digit territory, posting a smaller drop than Harry Potter and a higher per-theater average than Larry Crowne (2011) and Mr. Popper's Penguins (2011)! Not only that, it beat its weekend estimate, and it's already nearing the Top 50 of political documentaries!"

    Wanneer een leek dit stukje leest zal hij meteen denken dat de film een goede beurt maakt aan de box-office, maar niets is dus minder waar. Met de per theater average kan je alles in jouw voordeel trekken. Gezien de film in minder zalen vertoond werd dan Larry Crowne, die uiteindelijk ook een enorme flop was, kan je met de gemiddelde per bioscoop uitpakken en alles laten uitschijnen aksof jouw film succesvol is. Maar zo’n stelling heeft evenveel merites als beweren dat ik heel goed kan schaken omdat ik 2 matchen op 3 heb gewonnen van mijn kat. En dat de film bijna in de Top 50 zit van politieke documentaires is ook zo'n dooddoener. De politieke documentaires zijn eigenlijk een soort sub-genre met een beperkt aantal vertegenwoordigers, waarvan de eerste 20 eigenlijk het bekijken waard zijn. Dat de film nog niet in de Top 50 zit wil anders ook genoeg zeggen.

    ***Related Posts***
    15/03/2011: Julianne Moore vertolkt Sarah Palin in Game Change
    14/11/2008: Michael Moore verdiept zich in de financiële crisis
    16/05/2008: Fahrenheit 9/11 krijgt een vervolg
    01/11/2007: Michael Moore vs. Wolf Blitzer
    08/07/2007: Larry King verkiest Paris Hilton boven Michael Moore
    23/05/2007: Michael Moore onderzoekt de Amerikaanse ziekteverzekering

  • Planet Earth: nieuwe ontdekkingen

    Pin it!

    earth,oceans,planet earth,bbc,documentaire Voor de fans van natuurdocumentaires heeft BBC er weer een nieuwe op de markt. Na het succes van de tv-serie Planet Earth en de bioscoopfilm Earth (2007) komt is er nu een soort spin-off film Planet Earth: nieuwe ontdekkingen.

    In deze extra documentaire wordt nieuw beeldmateriaal gecombineerd met persoonlijke verhalen van de makers van Planet Earth. De kijker krijgt een compleet en fascinerend beeld over de totstandkoming van de meest gewaardeerde natuurserie ooit. Planet Earth is een veelgeprezen documentairereeks van de BBC. Meer dan vijf jaar filmen, met ruim veertig high definition-camera’s, op tweehonderd locaties resulteerde in het ultieme portret van onze aarde. De unieke natuurbeelden werden in een monumentale documentaireserie van 11 afleveringen gegoten.

    De makers van Planet Earth nodigen je nu uit om de wereld achter al dat natuurschoon te ontdekken; boeiende verhalen die net zo knap en avontuurlijk zijn als de serie en film zelf. In Planet Earth: nieuwe ontdekkingen zijn de allermooiste en meest indrukwekkende momenten van Planet Earth bij elkaar gebracht. Voor de liefhebbers een nieuw hoofdstuk in de prachtige saga!

    Op de eerste schijf onthullen de makers van de serie hun verhalen achter de meest memorabele scènes uit Planet Earth. Aan de hand van herinneringen en anekdotes komen we er achter welke vaardigheden en technieken gebruikt werden om de prachtige shots te maken. Vaak ging dit gepaard met veel pijn en moeite en een ongelooflijke dosis toeval en geluk. Op de tweede schijf staan 11 mini-documentaires die ieder dieper ingaan op een ander element van het productieproces; Van de manier waarop haaien werden gelokaliseerd tot de moeilijkheden van het filmen in het hart van de jungle: iedere uitdaging heeft zijn eigen fenomenale verhaal.

     

    ***Related Posts***
    02/10/10: Oceans op blu-ray
    06/01/09: Earth in High Def

    Categories: Docu 1 comment
  • Na Earth is er nu Oceans op blu-ray

    Pin it!

    Er is niets beters om de nieuwe HD-flatscreen uit te testen met een blu-ray natuurdocumentaire. Een tijdje geleden heb ik nog op deze blog Earth (2007) besproken, hier is dan die andere natuurdocumentaire, Oceans (2009). De film is niet geregisseerd door dezelfde makers maar de twee documentaires zijn wel van dezelfde producer, met name Don Han.

    oceans.jpgoceans2.jpgoceans3.jpg

    Oceans is een magistrale onderwaterdocumentaire van de Franse acteur-regisseur Jacques Perrin, die vanaf 14 september in combopack (DVD en Blu-ray) in de winkel ligt. De regisseur is niet aan zijn proefstuk toe. Zijn Winged Migration (2001), een documentaire over het reispatroon van trekvogels, werd genomineerd voor een Oscar. Ook Microcosmos (1996), het Jurassic Park van de insecten, werd bekroond op filmfestivals wereldwijd.

    Korte inhoud: Bijna drie kwart van de aarde bestaat uit water. Oceans laat zien welke mysteries onder de oppervlakte schuilgaan. Met nooit eerder vertoonde beelden, gemaakt met behulp van de nieuwste technieken, biedt Oceans een indrukwekkende kijk op de wereldzeeën…

    Oceans is een adembenemende documentaire die je laat meegenieten van de meest wonderlijke creaturen ter wereld. In de Engelstalige versie neemt Pierce Brosnan de voice-over voor zijn rekening. Naast de documentaire die zo'n 104 minuten lang duurt is er ook nog een making of.

    ***Related Posts***
    04/02/11: Planet Earth: nieuwe ontdekkingen
    06/01/09: Earth in High Def

  • Terugkeer van Joaquin Phoenix met I'm Still Here

    Pin it!

    im_still_here.jpg Acteur Andy Kaufman was iets van een rare vogel. Je wist nooit precies of hij ernstig was of hij een komedie-stunt aan het bekokstoven was. Het ging zelfs zo ver dat hij zijn eigen dood in scène had gezet toen hij te weten kwam dat hij longkanker had. Jim Carrey vertolkte hem in de biopic Man on the Moon (1999) van Milos Forman. Nu blijkt dat Joaquin Phoenix zijn inspiratie heeft gehaald bij Kaufman, en ons twee jaar aan een stuk voor de gek hield met zijn "I quit acting, I wanna be a rapper." En dit allemaal voor de documentaire I'm Still Here (2010).

    Korte inhoud: We volgen Joaquin Phoenix vanaf het moment dat hij aankondigt te zullen stoppen met acteren om zichzelf opnieuw uit te vinden als hip hop muzikant. De film is een grappig, soms schokkend en fascinerend portret van een artiest die een nieuwe weg inslaat. We zien wat een creatieve moed er voor nodig is om deze keuze te maken, met de gevolgen die het leven in de schijnwerpers met zich meebrengt.

    Nu de première steeds dichterbij komt, zien we dat Phoenix binnenkort verschillende filmrollen zal gaan vertolken. Zo gaat er het gerucht dat Joaquin een rol gaat spelen als schoen fetishist en ontwerper in de nieuwe Steven Shainberg film, Big Shoe. Hij zou misschien ook aan naast Jeremy Renner en Tom Cruise opduiken in Mission: Impossible 4 (2011). Het lijkt er dus sterk op dat Joaquin Phoenix nooit is gestopt met acteren.

    Deze mockumentary I’m Still Here was de debuutfilm van Casey Affleck, die onlangs nog te zien was in de hoofdrol van The Killer Inside Me (2010), en hij moet waarschijnlijk op het idee zijn gekomen na die schertsvertoningen van acteurs als Steven Seagal, Keanu Reeves of Russell Crowe die een zangcarrière ambieerden. En misschien nog meer Billy Bob Thornton met zijn Boxmasters. Maar Affleck vond ook wel zijn inspiratie in I’m Not There (2007) van Todd Haynes. De film zou eind dit jaar bij ons in de zalen moeten draaien.

    *** I'm Still Here trailer ***

  • Turtle: The Incredible Journey

    Pin it!

    Na Earth (2007) is er een nieuwe documentaire die het beste uit jullie HD tv-toestel zal halen.

    BD-Turtle-2D-pic

    Het schildpadje in Turtle: The Incredible Journey (2009) is een karetschildpad, een bedreigde schildpadsoort wiens grootste vijand de mens is. Het schild van de schildpad is gegeerd omwille van de dieprode kleur en veel geld waard. De karetschildpad staat in sommige landen ook bekend als een delicatesse en wordt illegaal gestroopt voor consumptie.

    Korte inhoud: In Turtle volgen we een klein schildpadje dat wordt geboren op een strand in Florida. Het diertje zal de Golfstroom richting Noordpool bedwingen en de hele Noord-Atlantische Oceaan overzwemmen om uiteindelijk terug te keren naar het strand waar het werd geboren. Maar de kans dat ze het redt, is miniem: maar één op de tienduizend schildpadden overleeft de reis. Het schildpadje komt oog in oog te staan met schepsels uit de diepzee en wordt bijna gedood door vissers. Na een gevaarlijke tocht door koude wateren komt ze uiteindelijk in de Azoren terecht. Daar ziet ze hoe grandioos het leven is als potvissen en visscholen het water doen bruisen. Maar in de oceaan doen zich krachtige, ingrijpende veranderingen voor: vissen verdwijnen en het zeeniveau stijgt.

    Award-winning regisseur en producer Nick Stringer (Saved by Dolphins, Bug Attack en Anthrax: Our Bodies Under Siege) trok zich het lot van deze bedreigde diertjes aan en maakte deze prachtige documentaire waar klein en groot geboeid naar zal kijken. De Engelstalige narator is Miranda Richardson (Harry Potter and the Goblet of Fire, Sleepy Hollow, Blackadder II, Chicken Run), een van Engeland's beste actrices die ooit bedankte voor de rol van Glenn Close in Fatal Attraction én een rol in Desperate Housewives.

    Een 77 minuten lange documentaire voor de natuurliefhebbers met unieke beelden onder de zeespiegel.

    *** Turtle: The Incredible Journey trailer ***

    ***Related Post***
    06/01/2009: Earth, de reis van je leven in High Definition

  • Love the Beast van en met Eric Bana

    Pin it!

    Acteur Eric Bana heeft talent (Munich), maar zijn filmkeuzes zijn niet altijd inspirerend. Meer nog, ze trekken geen volk naar de bioscoop. Maar nu pakt Bana uit met een documentaire over zijn passie met wagens, en in het bijzonder de Ford GT Falcon Coupe.

    Eric Bana pic

    Ik heb wel iets voor motorsport en Top Gear blijft één van mijn favoriete non-fictie programma's. Toen ik de trailer bekeek van de docu was ik meteen verkocht en ik denk dat heel wat mensen ook wel verleid zullen worden door deze snelle trip. De film heet Love the Beast (2008).

    Korte inhoud: Acteur Eric Bana is naast Hollywoodster ook een groot fanaat van auto's en racen. In deze documentaire belicht hij zijn al 25-jaar lopende liefde voor zijn allereerste auto: zijn Ford GT Falcon Coupe, bijgenaamd, The Beast. Na jaren restauratie met drie van zijn beste vrienden, hebben zij de auto ingeschreven in één van de gevaarlijkste en wreedste autoraces ter wereld, de Targa Tasmania Rally. Naast deze belevenissen gaat Bana op zoek naar enkele andere bekende grootheden en liefhebbers in de (race)autowereld zoals Jay Leno, Dr. Phil en Jeremy Clarkson.

    Opmerkelijk aan de film is dat het geen star-power documentaire is zoals je had kunnen verwachten van een Hollywood-ster. Hollywood heeft hier niets mee te maken en alle aandacht gaat naar de passie van Bana, die met dit regiedebuut zijn Australisch accent niet wou wegmoffelen of alles niet wou opsmukken met visuele effecten. Als je de trailer bekijkt heb je de indruk een 70'ties docu te bekijken en gezien het onderwerp werkt dit wel. Het leuke aan deze prent is dat ook heel wat interessante figuren opduiken, gaande van Top Gear-presentator Jeremy Clarkson, de wereldberoemde psycholoog Phil McGraw en niemand minder dan Jay Leno.

    Het is trouwens ook geen film die alleen maar snelle wagens in beeld brengt, maar er zit trouwens ook heel wat menselijk drama in, en daar kan je al flarden van oppikken in de trailer wanneer Bana crasht tijdens de Targa Tasmania Rally. Zelfs voor mensen die niets van wagens afweten denk ik dat deze prent ook wel voor hen toegankelijk is, meer nog dan een uitzending van Top Gear. Bekijk de trailer en laat me weten wat jullie hiervan vinden. Er is op dit ogenblik nog geen releasedatum bekend voor België.

  • Earth, de reis van je leven in High Definition

    Pin it!

    De documentairemaker Alastair Fothergill had indruk gemaakt met Deep Blue (2003) over het leven in de oceanen. Voor wie verzot is op National Geographic, Discovery Channel en History Channel zal tevreden zijn om te vernemen dat de nieuwe film van Fothergill en Mark Linfield nu te verkrijgen is op Blu-ray.

    earth blu-ray

    Earth (2007) werd opgenomen op diverse dragers, gaande van 35mm tot de High Definition Viper Camera, en alles werd afgewerkt in hoge resolutie, en dus ook ideaal voor de HD Ready 1080p flatscreens. Het zal ons dan ook niet verbazen dat de Blu-ray de best verkochte schijf is.

    Korte inhoud: In de documentaire Earth wordt een tocht van Noordpool naar Zuidpool gemaakt en benadrukt daarbij de strijd om te overleven. Earth confronteert ons door middel van indrukwekkende beelden en landschappen, uitgelicht door een oogverblindende zon, met de harde realiteit van het leven op onze planeet. De documentaire volgt hiertoe een ijsberenfamilie, een kudde olifanten en twee bultrug walvissen in hun vaste leefomgeving en toont de invloed van seizoenswisselingen daarop. Het wordt duidelijk hoe de opwarming van de aarde de overlevingskansen van vele diersoorten bedreigt. Het lukt de makers om in gebieden te filmen waar nog nooit eerder filmopnames zijn gemaakt. Zo wordt er gefilmd op ijzingwekkende hoogte op de Mount Everest.

    De film werd opgenomen met meer dan 40 cameraploegen gedurende 4500 dagen op 200 locaties rond de wereld op nooit eerder geziene plaatsen, met als resultaat één van de spectaculairste documentaires ooit. Niemand minder dan Patrick Stewart, beter bekend als Captain Jean-Luc Picard uit Star Trek, loodst ons met zijn warme stem door deze hernieuwde kennismaking met onze planeet. De muziek werd gecomponeerd door George Fenton, die eerder in de prijzen viel met zijn muziek voor o.a. Cry Freedom, Gandhi en Anna and the King. De documentaire is een soort condensatie van de fascinerende BBC reeks Planet Earth (2006), toen nog ingesproken door David Attenborough.

    Het is een soort mix van de unieke schoonheid van La Marche de l'Empereur (2005) van Luc Jacquet en de essentiële en alarmerende boodschap van Al Gore in An Inconvenient Truth (2007). Een onvergetelijk portret dat evenveel zal verbazen als verassen en verbluffen met zijn beelden. De eindboodschap mag dan ook duidelijk zijn: "Bescherm deze planeet!"

    De trailer van de film werd ingesproken door James Earl Jones en wederom horen we de zalige muziek van Sigor Rós.

    *** Earth trailer ***

    ***Related Posts***
    04/02/11: Planet Earth: nieuwe ontdekkingen
    02/10/10: Oceans op blu-ray

  • Fuel & The 11th Hour, twee alerte milieu-documentaires

    Pin it!

    Nu met het falen van de milieuonvriendelijke autobedrijven, die nog steeds zweren bij benzine-gulzige terreinwagens, is het misschien eens interessant om de documentaire Fuel (2008) te bekijken van Joshua Tickell. Een film die toch wel een aantal schokkende onthullingen maakt, zoals de relatie van de regering met de auto en olie industrie. Het zal meteen duidelijk worden waarom alternatieve energie-bronnen steeds weer op de lange baan worden verschoven. Hier vinden jullie de trailer.

    The 11th Hour 001 Fuel 001 The 11th Hour 002

    Een andere film die net dezelfde strijd aan het voeren is en blijkbaar met een gelijkaardige promo-campagne had, is The 11th Hour (2007) van Nadia Conners en Leila Conners Petersen. Met deze documentaire wordt het elfde uur, het laatste mogelijke moment voor verandering bedoeld. De film onderzoekt de manier waarop wij leven op deze planeet en wat de gevolgen hiervan zijn voor het ecosysteem. Diverse vooraanstaande wetenschappers, politici en andere experts bespreken de belangrijkste problemen waar wij wereldbewoners de komende tijd mee te maken zullen krijgen. Niemand minder dan Leonardo DiCaprio is de narrator van dienst. Hier vinden jullie de trailer.

    *** The 11th Hour trailer ***