De FilmBlog

De documentaire Senna (2010) van Asif Kapadia werd op het 38e Filmfestival Gent beloond met de Port of Ghent Publieksprijs. De documentaire kreeg van het festivalpubliek de hoogste waardering (4,77 op 5). De Canvas Publieksprijs, uit een selectie van vijf films met het Canvas-label, gaat naar We Need To Talk About Kevin (2011) van Lynne Ramsay. De winnende film wordt aangekocht door de aankoopdienst van de VRT voor uitzending. Met 133.000 bezoekers blijkt de 38ste editie van het festival nog succesvoller dan vorig jaar.

De briljante documentaire Senna vertelt het verhaal van Ayrton Senna, de legendarische F1-piloot die in 1994 om het leven kwam tijdens de Grand Prix van San Marino. De Braziliaanse racepiloot groeide uit tot een mythe. De film overloopt Senna's carrière, waarbij alle fysieke en geestelijke overwinningen op en naast de racetrack aan bod komen. Ayrton Senna stond bekend als een zeer religieus man wiens rotsvast geloof hem vaak aanzette tot roekeloos rijgedrag, wat hem weliswaar heel wat wereldtitels opleverde. Tussen 1984 en 1994 werd snelheidsduivel Senna drie maal wereldkampioen. Dit gebeurde tijdens wedstrijden waarin ook zijn vroegere teamgenoot en latere rivaal Alain Prost een belangrijke rol speelde.

De documentaire gaat o.a. dieper in op de bijzondere relatie tussen F1-legendes Senna en Prost. Senna is een documentaire die ook niet-sportliefhebbers zal weten te boeien. Meer dan een steriel overzicht van de carrière van een sportman, leest de film als een ontroerend en bij momenten episch verhaal over een man die gebeten was door snelheid en naar eigen zeggen werd “gestuurd door een hogere macht”. Voor de fans brengt Universal de film op 3 november ook op DVD!

Senna haalde het nipt van de documentaire Sing Your Song (2011) die een score van 4,74 haalde en The Help (2011) van Tate Taylor die 4,70 op 5 haalde. In totaal brachten 13.643 festivalbezoekers hun stem uit via het afscheurstrookje op hun ticket.

Naast de Port of Ghent Publieksprijs maakt het festival ook de Canvas Publieksprijs bekend. Jaarlijks maakt Canvas haar keuze uit het festivalprogramma. Dit jaar kregen de films Beyond (2010), The Invader (2011), Poulet Aux Prunes (2011), She Monkeys (2011) en We Need To Talk About Kevin het Canvas-label mee. Van de geselecteerde films kende het festivalpubliek We Need To Talk About Kevin van Lynne Ramsay de hoogste quotering toe. De winnende film wordt aangekocht door de aankoopdienst van de VRT voor uitzending.

*** Senna - you tube trailer ***

En hier is nog een documentaire, van een iets betere kwaliteit dan de vorige. Zoals de titel al laat vermoeden gaat Chasing Madoff (2011) over de 10 jaar durende poging van rechercheurs om het plan van Amerikaans zakenman, beursgoeroe en belegger Bernard 'Bernie' Madoff (pic) te ontmaskeren. Madoff had heel wat aanzien bij heel wat prominente figuren, deels te danken aan het feit dat hij een aantal jaren de topman was van de Nasdaq, waar hij de functie van voorzitter bekleedde.

Nadat Bernie zijn klanten met een Ponzifraude voor zo'n 65 miljard dollar te hebben opgelicht via de vermogensbeheerpoot van zijn onderneming, werd hij uiteindelijk op 11 december 2008 gearresteerd door de FBI wegens fraude. Het was de grootste individuele investeringsfraude ooit. Madoff zocht zijn heil in een soort piramidespel, waarbij oude "investeerders" hun rendement krijgen uitgekeerd uit de inleg van nieuwe "investeerders". Dit gaat goed zolang het nieuw aangetrokken kapitaal de uitkeringen te boven gaat. Daarnaast bouwde Bernie ook een noodzakelijke vertrouwensband op met zijn rijke beleggers. Madoff maakte bepaald veel slachtoffers in de Joodse gemeenschap. Zo is bekend geworden dat prominente Joodse Amerikanen zoals Steven Spielberg, Elie Wiesel en de eigenaar van de New York Mets gedupeerd werden. Voor deze fraude heeft Madoff een celstraf gekregen van 150 jaar.

Er was uiteindelijk veel kritiek tegen de Amerikaanse toezichthouder van de verschillende effectenbeurzen, Securities and Exchange Commission, ook wel afgekort als SEC. De SEC zou verschillende "geloofwaardige en specifieke" waarschuwingen in de wind hebben geslagen. Maar het verhaal is uiteraard iets complexer dan dat en deze documentaire gaat daar dieper op in.

De film werd geschreven en geregisseerd door Jeff Prosserman en is gebaseerd op het boek van Harry Markopolos (No One Would Listen), de analist die de overheid jarenlang wou waarschuwen van de Madoff fraude. Het is niet de eerste documentaire over Madoff, maar deze lijkt wel de meest gestileerde en dramatische. Deze docu traceert niet alleen de strijd van een enkeling tegen het systeem, maar wil ons ook waarschuwen. De film eindigt alsvolgt: "Dedicated to those who will fall in the next financial crisis."

Maar het zou me niet verbazen dat er ooit een fictiefilm van gemaakt zal worden met misschien een Dustin Hoffman in de hoofdrol. De toekomst zal het uitwijzen. Maar ondertussen zou er een HBO serie komen met Robert De Niro in de rol van Madoff, en gebaseerd op de bestseller van Diane Henriques, The Wizard Of Lies: Bernie Madoff And The Death Of Trust. Als jullie ondertussen al wat meer willen weten over deze schurk, kunnen jullie op deze link de Frontline reportage The Madoff Affair vinden.

Politieke propaganda is van alle tijden. Je zou denken dat het een hoogtepunt kende tijdens de tweede wereldoorlog, maar vandaag zie je nog steeds dezelfde truukjes van de foor. En in plaats van affiche-campagnes, krijg je nu en dan politieke documentaires voorgeschoteld. We kenden al de politieke documentaires van de democraat Michael Moore, zoals Fahrenheit 9/11 (2004). Maar nu is er een ultra-conservatief rechts exemplaar van onze hockey-mom uit Alaska, Sarah Palin, met haar documentaire The Undefeated (2011).

De documentaire traceert het leven van Palin voor haar politieke carrière, tijdens haar gouverneurschap van Alaska en als running-mate van John McCain. Maar in tegenstelling tot de films van Michael Moore deed de docu het bijzonder slecht tijdens zijn bioscoop-release, en dit ondanks de enorme media-campagne in de States voor de film – met name op de pro-republikeinse Fox zender. Na 10 dagen heeft de film nog maar een schamele 100’000 dollar opgebracht, wat 1/10 is van het productiebudget van de film, en verwachtingen zijn dat de film ook niet hoger zal klimmen. Omgerekend in bioscoop-tickets zijn dat er 13’000. Je zou denken dat de dame meer volk op de been kan brengen. Om een vergelijking te maken, Fahrenheit 9/11 had na 10 dagen al 45 miljoen dollar in de VS en nog eens 45 miljoen in het buitenland. Deze Michael Moore film eindigde uiteindelijk op 222 miljoen dollar tijdens zijn bioscoop-release.

Maar hoe ga je nu als spin-doctor van de Republikeinse presidents-kandidate te werk om het imago van Sarah Palin zo min mogelijk te schaden? Wel die mannen kwamen met de volgende berichten naar buiten die stond te lezen bij de collega’s van box-office mojo:

"Over the weekend, The Undefeated charged into six-digit territory, posting a smaller drop than Harry Potter and a higher per-theater average than Larry Crowne (2011) and Mr. Popper's Penguins (2011)! Not only that, it beat its weekend estimate, and it's already nearing the Top 50 of political documentaries!"

Wanneer een leek dit stukje leest zal hij meteen denken dat de film een goede beurt maakt aan de box-office, maar niets is dus minder waar. Met de per theater average kan je alles in jouw voordeel trekken. Gezien de film in minder zalen vertoond werd dan Larry Crowne, die uiteindelijk ook een enorme flop was, kan je met de gemiddelde per bioscoop uitpakken en alles laten uitschijnen aksof jouw film succesvol is. Maar zo’n stelling heeft evenveel merites als beweren dat ik heel goed kan schaken omdat ik 2 matchen op 3 heb gewonnen van mijn kat. En dat de film bijna in de Top 50 zit van politieke documentaires is ook zo'n dooddoener. De politieke documentaires zijn eigenlijk een soort sub-genre met een beperkt aantal vertegenwoordigers, waarvan de eerste 20 eigenlijk het bekijken waard zijn. Dat de film nog niet in de Top 50 zit wil anders ook genoeg zeggen.

***Related Posts***
15/03/2011: Julianne Moore vertolkt Sarah Palin in Game Change
14/11/2008: Michael Moore verdiept zich in de financiële crisis
16/05/2008: Fahrenheit 9/11 krijgt een vervolg
01/11/2007: Michael Moore vs. Wolf Blitzer
08/07/2007: Larry King verkiest Paris Hilton boven Michael Moore
23/05/2007: Michael Moore onderzoekt de Amerikaanse ziekteverzekering

Voor de fans van natuurdocumentaires heeft BBC er weer een nieuwe op de markt. Na het succes van de tv-serie Planet Earth en de bioscoopfilm Earth (2007) komt is er nu een soort spin-off film Planet Earth: nieuwe ontdekkingen.

In deze extra documentaire wordt nieuw beeldmateriaal gecombineerd met persoonlijke verhalen van de makers van Planet Earth. De kijker krijgt een compleet en fascinerend beeld over de totstandkoming van de meest gewaardeerde natuurserie ooit. Planet Earth is een veelgeprezen documentairereeks van de BBC. Meer dan vijf jaar filmen, met ruim veertig high definition-camera’s, op tweehonderd locaties resulteerde in het ultieme portret van onze aarde. De unieke natuurbeelden werden in een monumentale documentaireserie van 11 afleveringen gegoten.

De makers van Planet Earth nodigen je nu uit om de wereld achter al dat natuurschoon te ontdekken; boeiende verhalen die net zo knap en avontuurlijk zijn als de serie en film zelf. In Planet Earth: nieuwe ontdekkingen zijn de allermooiste en meest indrukwekkende momenten van Planet Earth bij elkaar gebracht. Voor de liefhebbers een nieuw hoofdstuk in de prachtige saga!

Op de eerste schijf onthullen de makers van de serie hun verhalen achter de meest memorabele scènes uit Planet Earth. Aan de hand van herinneringen en anekdotes komen we er achter welke vaardigheden en technieken gebruikt werden om de prachtige shots te maken. Vaak ging dit gepaard met veel pijn en moeite en een ongelooflijke dosis toeval en geluk. Op de tweede schijf staan 11 mini-documentaires die ieder dieper ingaan op een ander element van het productieproces; Van de manier waarop haaien werden gelokaliseerd tot de moeilijkheden van het filmen in het hart van de jungle: iedere uitdaging heeft zijn eigen fenomenale verhaal.

***Related Posts***
02/10/10: Oceans op blu-ray
06/01/09: Earth in High Def

Er is niets beters om de nieuwe HD-flatscreen uit te testen met een blu-ray natuurdocumentaire. Een tijdje geleden heb ik nog op deze blog Earth (2007) besproken, hier is dan die andere natuurdocumentaire, Oceans (2009). De film is niet geregisseerd door dezelfde makers maar de twee documentaires zijn wel van dezelfde producer, met name Don Han.

Oceans is een magistrale onderwaterdocumentaire van de Franse acteur-regisseur Jacques Perrin, die vanaf 14 september in combopack (DVD en Blu-ray) in de winkel ligt. De regisseur is niet aan zijn proefstuk toe. Zijn Winged Migration (2001), een documentaire over het reispatroon van trekvogels, werd genomineerd voor een Oscar. Ook Microcosmos (1996), het Jurassic Park van de insecten, werd bekroond op filmfestivals wereldwijd.

Korte inhoud: Bijna drie kwart van de aarde bestaat uit water. Oceans laat zien welke mysteries onder de oppervlakte schuilgaan. Met nooit eerder vertoonde beelden, gemaakt met behulp van de nieuwste technieken, biedt Oceans een indrukwekkende kijk op de wereldzeeën…

Oceans is een adembenemende documentaire die je laat meegenieten van de meest wonderlijke creaturen ter wereld. In de Engelstalige versie neemt Pierce Brosnan de voice-over voor zijn rekening. Naast de documentaire die zo'n 104 minuten lang duurt is er ook nog een making off.

***Related Posts***
04/02/11: Planet Earth: nieuwe ontdekkingen
06/01/09: Earth in High Def

Acteur Andy Kaufman was iets van een rare vogel. Je wist nooit precies of hij ernstig was of hij een komedie-stunt aan het bekokstoven was. Het ging zelfs zo ver dat hij zijn eigen dood in scène had gezet toen hij te weten kwam dat hij longkanker had. Jim Carrey vertolkte hem in de biopic Man on the Moon (1999) van Milos Forman. Nu blijkt dat Joaquin Phoenix zijn inspiratie heeft gehaald bij Kaufman, en ons twee jaar aan een stuk voor de gek hield met zijn "I quit acting, I wanna be a rapper." En dit allemaal voor de documentaire I'm Still Here (2010).

Korte inhoud: We volgen Joaquin Phoenix vanaf het moment dat hij aankondigt te zullen stoppen met acteren om zichzelf opnieuw uit te vinden als hip hop muzikant. De film is een grappig, soms schokkend en fascinerend portret van een artiest die een nieuwe weg inslaat. We zien wat een creatieve moed er voor nodig is om deze keuze te maken, met de gevolgen die het leven in de schijnwerpers met zich meebrengt.

Nu de première steeds dichterbij komt, zien we dat Phoenix binnenkort verschillende filmrollen zal gaan vertolken. Zo gaat er het gerucht dat Joaquin een rol gaat spelen als schoen fetishist en ontwerper in de nieuwe Steven Shainberg film, Big Shoe. Hij zou misschien ook aan naast Jeremy Renner en Tom Cruise opduiken in Mission: Impossible 4 (2011). Het lijkt er dus sterk op dat Joaquin Phoenix nooit is gestopt met acteren.

Deze mockumentary I’m Still Here was de debuutfilm van Casey Affleck, die onlangs nog te zien was in de hoofdrol van The Killer Inside Me (2010), en hij moet waarschijnlijk op het idee zijn gekomen na die schertsvertoningen van acteurs als Steven Seagal, Keanu Reeves of Russell Crowe die een zangcarrière ambieerden. En misschien nog meer Billy Bob Thornton met zijn Boxmasters. Maar Affleck vond ook wel zijn inspiratie in I’m Not There (2007) van Todd Haynes. De film zou eind dit jaar bij ons in de zalen moeten draaien.

Na Earth (2007) is er een nieuwe documentaire die het beste uit jullie HD tv-toestel zal halen.

Het schildpadje in Turtle: The Incredible Journey (2009) is een karetschildpad, een bedreigde schildpadsoort wiens grootste vijand de mens is. Het schild van de schildpad is gegeerd omwille van de dieprode kleur en veel geld waard. De karetschildpad staat in sommige landen ook bekend als een delicatesse en wordt illegaal gestroopt voor consumptie.

Korte inhoud: In Turtle volgen we een klein schildpadje dat wordt geboren op een strand in Florida. Het diertje zal de Golfstroom richting Noordpool bedwingen en de hele Noord-Atlantische Oceaan overzwemmen om uiteindelijk terug te keren naar het strand waar het werd geboren. Maar de kans dat ze het redt, is miniem: maar één op de tienduizend schildpadden overleeft de reis. Het schildpadje komt oog in oog te staan met schepsels uit de diepzee en wordt bijna gedood door vissers. Na een gevaarlijke tocht door koude wateren komt ze uiteindelijk in de Azoren terecht. Daar ziet ze hoe grandioos het leven is als potvissen en visscholen het water doen bruisen. Maar in de oceaan doen zich krachtige, ingrijpende veranderingen voor: vissen verdwijnen en het zeeniveau stijgt.

Award-winning regisseur en producer Nick Stringer (Saved by Dolphins, Bug Attack en Anthrax: Our Bodies Under Siege) trok zich het lot van deze bedreigde diertjes aan en maakte deze prachtige documentaire waar klein en groot geboeid naar zal kijken. De Engelstalige narator is Miranda Richardson (Harry Potter and the Goblet of Fire, Sleepy Hollow, Blackadder II, Chicken Run), een van Engeland's beste actrices die ooit bedankte voor de rol van Glenn Close in Fatal Attraction én een rol in Desperate Housewives.

Een 77 minuten lange documentaire voor de natuurliefhebbers met unieke beelden onder de zeespiegel.

***Related Post***
06/01/2009: Earth, de reis van je leven in High Definition

Acteur Eric Bana heeft talent (Munich), maar zijn filmkeuzes zijn niet altijd inspirerend. Meer nog, ze trekken geen volk naar de bioscoop. Maar nu pakt Bana uit met een documentaire over zijn passie met wagens, en in het bijzonder de Ford GT Falcon Coupe.

Ik heb wel iets voor motorsport en Top Gear blijft één van mijn favoriete non-fictie programma's. Toen ik de trailer bekeek van de docu was ik meteen verkocht en ik denk dat heel wat mensen ook wel verleid zullen worden door deze snelle trip. De film heet Love the Beast (2008).

Korte inhoud: Acteur Eric Bana is naast Hollywoodster ook een groot fanaat van auto's en racen. In deze documentaire belicht hij zijn al 25-jaar lopende liefde voor zijn allereerste auto: zijn Ford GT Falcon Coupe, bijgenaamd, The Beast. Na jaren restauratie met drie van zijn beste vrienden, hebben zij de auto ingeschreven in één van de gevaarlijkste en wreedste autoraces ter wereld, de Targa Tasmania Rally. Naast deze belevenissen gaat Bana op zoek naar enkele andere bekende grootheden en liefhebbers in de (race)autowereld zoals Jay Leno, Dr. Phil en Jeremy Clarkson.

Opmerkelijk aan de film is dat het geen star-power documentaire is zoals je had kunnen verwachten van een Hollywood-ster. Hollywood heeft hier niets mee te maken en alle aandacht gaat naar de passie van Bana, die met dit regiedebuut zijn Australisch accent niet wou wegmoffelen of alles niet wou opsmukken met visuele effecten. Als je de trailer bekijkt heb je de indruk een 70'ties docu te bekijken en gezien het onderwerp werkt dit wel. Het leuke aan deze prent is dat ook heel wat interessante figuren opduiken, gaande van Top Gear-presentator Jeremy Clarkson, de wereldberoemde psycholoog Phil McGraw en niemand minder dan Jay Leno.

Het is trouwens ook geen film die alleen maar snelle wagens in beeld brengt, maar er zit trouwens ook heel wat menselijk drama in, en daar kan je al flarden van oppikken in de trailer wanneer Bana crasht tijdens de Targa Tasmania Rally. Zelfs voor mensen die niets van wagens afweten denk ik dat deze prent ook wel voor hen toegankelijk is, meer nog dan een uitzending van Top Gear. Bekijk de trailer en laat me weten wat jullie hiervan vinden. Er is op dit ogenblik nog geen releasedatum bekend voor België.

Nu met het falen van de milieuonvriendelijke autobedrijven, die nog steeds zweren bij benzine-gulzige terreinwagens, is het misschien eens interessant om de documentaire Fuel (2008) te bekijken van Joshua Tickell. Een film die toch wel een aantal schokkende onthullingen maakt, zoals de relatie van de regering met de auto en olie industrie. Het zal meteen duidelijk worden waarom alternatieve energie-bronnen steeds weer op de lange baan worden verschoven. Hier vinden jullie de trailer.

Een andere film die net dezelfde strijd aan het voeren is en blijkbaar met een gelijkaardige promo-campagne had, is The 11th Hour (2007) van Nadia Conners en Leila Conners Petersen. Met deze documentaire wordt het elfde uur, het laatste mogelijke moment voor verandering bedoeld. De film onderzoekt de manier waarop wij leven op deze planeet en wat de gevolgen hiervan zijn voor het ecosysteem. Diverse vooraanstaande wetenschappers, politici en andere experts bespreken de belangrijkste problemen waar wij wereldbewoners de komende tijd mee te maken zullen krijgen. Niemand minder dan Leonardo DiCaprio is de narrator van dienst. Hier vinden jullie de trailer.

Ik ken de man zelf niet maar vraag aan elke Spanjaard of Zuid-Amerikaan wie Joaquin Sabina is en ze zullen met veel enthousiasme over hem spreken. Sabina is voor de Spaanstalige wereld de vertolker bij uitstek van het levenslied. Voeg de zuivere passie van Jacques Brel, het bewogen idealisme van Bob Dylan, en het rauwe van Tom Waits hieraan toe en je hebt een idee wie Joaquin Sabina is.

Geboren in 1949 in het pittoreske stadje Ubeda, in de Zuid-Spaanse streek Andalusië, werd de singer/songwriter een toonaangevend figuur voor de Spaanse cultuur. Zijn muzikale carrière begon hij als tiener in de rockabilly-formatie Merry Youngs. Halverwege de jaren 70 begon hij een succesvolle solocarrière. In 1980 kende Sabina met zijn tweede album Malas Compañias zijn grote doorbraak. Hij scoorde zijn eerste nummer één met de single Pongamos que hablo de Madrid. Sindsdien verandert alles wat hij aanraakt in goud. En niet alleen op muzikaal vlak, want Sabina doet tevens van zich spreken als dichter, schrijver en acteur.

Het lag dus voor de hand dat over deze intrigerende en creatieve persoonlijkheid een documentaire zou gemaakt worden. En vorige week was er dan ook de premère van de documentaire Joaquín Sabina - 19 dias y 500 noches (2008), in beeld gezet door de Nederlander Ramon Gieling. Hij werkte eerder in Spanje aan het veelgeprezen filmdocument over Johan Cruijff, En Un Momento Dado (2004), waarin hij onderzocht wat de legendarische Nederlandse voetballer heeft betekend voor de stad Barcelona en voor de eigenzinnige Catalanen.

Voor Joaquín Sabina - 19 dias y 500 noches gebruikt hij ruwweg dezelfde benadering. De poëtische, uit het leven gegrepen teksten van Sabina staan bij de Spaans-sprekende gemeenschap voor altijd in het geheugen gegrift. Voor veel mensen is zijn muziek dan ook van levensgrote betekenis. Gieling bouwt de confrontatie voor ons buitenstaanders met dit Spaanse fenomeen langzaam op. In een studio in Madrid bouwde hij het huis van de zanger minutieus na. Van dit huis hadden vroeger tientallen intimi een sleutel. Velen van hen hebben die bewaard. Met een aantal van deze mensen laat de regisseur ons nader kennismaken. Zij vertellen ons wat Sabina en zijn muziek voor hen betekent. Ook zingen ze fragmenten uit hun favoriete Sabina-teksten.

Gieling neemt ons vervolgens aan de hand van archiefbeelden mee naar de concerten van Sabina, waar complete zalen de muziek kunnen meezingen. Zijn teksten zijn van een uitzonderlijke poëtische schoonheid en zijn muziek biedt velen troost. De concertbeelden doorspekken de interviews, waarin bekenden van Sabina diens mooie maar ook minder mooie kanten bespreken. Want een kleurrijke figuur als hij is uiteraard niet in een hokje te stoppen. In zijn jonge jaren moest hij het Spanje onder Franco ooit ontvluchten. Hij is zelfs ooit door zijn eigen vader, die politieagent was, opgepakt. Die zag hem als een oproerkraaier. Maar hoe links zijn politieke opvattingen ook zijn, van een oer-Spaanse fenomeen als stierenvechten is hij een groot fanatiekeling. Voor even zet hij dan zijn idealisme - en zijn dierenliefde - opzij. In deze unieke persoonlijkheid zijn al deze tegenstrijdigheden verenigd.

Maar voor zijn uitbundige levensstijl vol drank, drugs en vrouwen moest hij uiteindelijk een flinke tol betalen. In 2001 werd de zanger getroffen door een hersenbloeding. Hij raakte depressief en trok zich vervolgens enige jaren terug in de eenzaamheid. Het slot op zijn deur liet hij ook vervangen, zodat zijn vrienden niet zomaar even binnen konden lopen. Die zwarte bladzijde duurde echter niet lang, want in 2002 was Sabina weer in staat om op te treden en albums te maken. Filmmaker Gieling laat de zanger zelf tegen het einde van de documentaire aan het woord. Het openhartige gesprek over zijn bewogen leven worden afgewisseld met recente fragmenten van Sabina die schittert in een volgeladen arena. Want een icoon is hij altijd gebleven. Iemand die gevoelens, emoties en Spaans temperament op magistrale wijze weet om te zetten in poëzie. Een bijzonder document over een bijzonder mens. Zeker een aanrader voor liefhebbers van muziek die recht uit het hart komt.