the thing - Page 2

  • The Thing (1982) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een andere film die onlangs te verkrijgen is op Blu-ray is die schitterende culthorror van John Carpenter, en misschien wel zijn beste film, The Thing (1982). We bevinden ons op het koude en verlaten Antarctica waar een afgelegen wetenschappelijk onderzoeksstation wordt opgeschrikt door een Noors onderzoeksteam die hun leven op het spel zetten om een Siberische husky te doden. Maar al snel blijkt de waarheid des te gruwelijker te zijn.

    dvd,bill lancaster,kurt russell,wilford brimley,cocoon,david cronenberg,ennio morricone,review,filmbespreking,cult,john carpenter,john w campbell jr,the thing

    Het script is van one-hit-wonder Bill Lancaster en gebaseerd op het werk van one-hit-wonder John W. Campbell Jr.. Om niet te zeggen dat deze film een zuivere Carpenterfilm is.

    Korte inhoud: Circa 100.000 jaar geleden stort op de Zuidpool een ruimteschip neer met aan boord een buitenaardse levensvorm die andere levensvormen imiteert. De buitenaardse levensvorm aan boord (the thing) bevriest in de sneeuw en wordt in de winter van 1982 gevonden en ontdooid door een Noors onderzoeksteam. Het ding richt een slachting aan in het Noors onderzoeksstation en gaat er hierna in de vorm van een hond vandoor met twee overlevende Noren op de hielen. De twee Noren vinden de dood waarna het Ding in contact komt met een Amerikaans team in hun eigen onderzoeksstation. R.J. MacReady (Kurt Russell) en de dokter Blair (Wilford Brimley) ontdekken na verloop van tijd de ware aard van het Ding. Onwetend van het feit welke teamleden onder hen al ‘besmet’ zijn besluit het team de strijd met het Ding aan te binden om te voorkomen dat het al het leven op aarde zou overnemen.

    De film heeft op zich wel iets weg van het werk van David Cronenberg, vooral het biologische aspect en de metabolische transformaties. Je moet er een sterke maag voor hebben, want er zitten nogal wat gortige scènes in, en de beklemmende muziek van Ennio Morricone maakt je nog meer gespannen. De buitenaards wezen blijkt de identiteit van zijn slachtoffers letterlijk te kopiëren, en na de transformatie kan je bijna niet het verschil maken tussen aards en buitenaards. Het weze kan ook op elk moment van vorm veranderen of zich vederzetten met slechts een paar lichaamsdelen. Dit schreeuwt natuurlijk om speciale effecten waar de kijker dan ook niet lang op hoeft te wachten. Wanneer het wezen bij verschillende gelegenheden op vernietigende wijze losbarst, komt op onmiskenbare wijze zijn buitenaardse aard tot uiting: messcherpe rijen tanden in een zich opengesperde maag die de armen van een teamlid afbijten. En er zit nog veel meer fraais is en dat allemaal zijn voornamelijk old school animatronics van de hand van Roy Arbogast en make-up artist Stan Winston.

    Dit is trouwens één van de betere rollen van Kurt Russell die een beetje symbool staat voor de Amerikaanse rebelse held (mét cowboy-hoed). Zijn charisma is dermate groot dat hij de natuurlijke, en niet officieel benoemde, leidersfiguur wordt waar de overige naar luisteren en die de bevelen uitdeelt waarbij de officiële leider als vanzelfsprekend door iedereen gepasseerd wordt. Een andere opvallende rol is weggelegd voor de bioloog Blair, gespeeld door Wilford Brimley die we oa. Kenn van Cocoon (1985), die als eerste beseft wat voor gevaar zich in hun midden geïnfiltreerd heeft. Hij maakt amok om het Ding desnoods door vernietiging van het hele team te doden maar wordt voortijdig door de andere teamleden buiten gevecht gesteld. Zijn inzichten blijken pas later de enige mogelijke oplossing.

    001002003
    © Universal Pictures

    Is de film verouderd? Wel je merkt wel dat het een eighties-film is, maar dat is ook juist de charmes van The Thing. Om nog maar het voorbeeldje te geven van de animatronics, die op vele vlakken veel overtuigender zijn dan de nieuwste cgi-technieken in meer recente horrorfilms. De speciale effecten op zich maken deze film al de moeite waard, waarnaast ook het intrigerende paranoïde en claustrofobische verhaaltje.

    Op de Blu-ray zelf kan je trouwens genieten van heel wat extras, gaande van film-commentaar tot bloopers en artwork. Maar bovenal kan je genieten van perfecte beeld en geluidskwaliteit.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 7 november 2008

     

    *** The Thing trailer ***

  • Top 10 Best Monster

    Pin it!

    The Movie Blog Talk

    Opnieuw een lijstje waar heel wat filmgeeks op zitten te wachten. Hier is de Top 10 van de Beste Monsters volgens een aantal prominente filmbloggers, waaronder zijn Timothy en Karen. Ga dus ook maar even een kijkje nemen bij deze filmblogs en hun respectievelijke top 10.

    De meningen over wat een monster is lopen uiteen, maar algemeen wordt aangenomen dat het gaat om een gevaarlijk en wanstaltig uitziend wezen. Of dit wezen nu buitenaards is of niet, maakt uiteindelijk niet veel uit. Ik heb me voornamelijk gebaseerd op vreselijk en/of wreedaardig uitziende wezens. Monsters die net buiten mijn lijstje vielen waren oa. Medusa in Clash of the Titans (1980) (dit is de enige culthit waarvan ik ongeduldig wacht op de remake), Freddy Krueger uit A Nightmare on Elm Street (1984) (schrikwekkend heb ik Krueger nooit echt gevonden, maar het blijft een heerlijk personage) en Frank the Monster uit Hellraiser (1987) (ik heb geaarzeld).

    Ik ben tevens ook benieuwd welke gedrochten ik over het hoofd heb gezien. Laat het me weten in de reacties. Hier is mijn Top 10:

    Top 10 Best Monster

    10. Jerry Dandrige in Fright Night (1985)
    Een beetje ironie mag zeker ook wel in het horror-genre en hier vond ik het bijzonder geslaagd en zijn tijd ver vooruit. Fright Night is één van de beste horrorprenten uit de jaren 80, met een glansrol voor Roddy McDowall en een vlijmscherpe regie en scenario van Tom Holland. De vampier van dienst wordt vertolkt door Chris Sarandon die een moderne, gladde gentleman neerzet waar je best uit de buurt van blijft eenmaal zijn nagels beginnen te groeien.

    Jerry Dandrige

    9. Brundle Fly in The Fly (1986)
    Tevens één van de betere horror-remakes van de hand van David Cronenberg met een excentrieke Jeff Goldblum en een aantrekkelijke Geena Davis. Een conventionele genrefilm die de waarde van karakterontwikkelingen ten volle benut. De prent is niet alleen perfect in zijn compositie, maar tevens behoorlijk wansmakelijk. Cronenberg, die een universitair diploma in literatuur en wetenschap haalde, verbergt ook in deze film zijn passie niet voor de anatomische misvormingen. Hoewel het allemaal wel biologie van de eerste graad is, komt alles heel overtuigend en ‘disgusting’ over met baanbrekend werk van de make-up artiesten Chris Walas & Stephan Dupuis.

    the fly

    8. Leatherface in The Texas Chain Saw Massacre (1974)
    Het monster bij uitstek is deze achterlijke en wreedaardige slager die verzot is om achter meisjes te hollen met een kettingzaag. Hij draagt geen ijshockey masker zoals de killer in Friday the 13th of een Halloween masker zoals Michael Myers, maar dus wel een stuk gezicht van één van zijn slachtoffers die spijtig genoeg in zijn smaak viel. De originele film blijft de beste film, en de sequels en de remakes spelen zo maar een beetje in de zijlijn met iets teveel aandacht voor de mooie fotografie. Leatherface is een weerzinwekkend karakter die in leven werd geroepen door Tobe Hooper die geschiedenis schreef met zijn film en vele horror-cineasten zou inspireren.

    Leatherface

    7. Uruk Hai in The Lord of the Rings (2001-2003)
    De mensen uit de Weta Workshop, Peter Owen, Peter King en Richard Taylor, zijn echte kunstenaars op vlak van make-up. Ze hebben er voor gezorgd dat fantasy-films als deze ook 'realistisch' konden zijn, en dan in het bijzonder de Uruk Hai. Deze Uruks waren uiteindelijk een creatie van Sauron, maar in verbeterde versie door Saruman de wereld in gestuurd. Deze mens-etende wezens, die groter van gestalte waren dan de gewone orks, waren bijzonder indrukwekkend in The Two Towers tijdens de slag bij Helm’s Deep. Eindelijk eens een fantasy-prent die zichzelf au serieus neemt!

    Uruk Hai

    6. Predator in Predator (1987)
    Een van de betere creaties uit de SF weleld is deze van de Predator. Ook al kon je afvragen waarom een superieur wezen de moeite zou nemen om miljoenen lichtjaren af te leggen om tot onze planeet te komen, om zich daar bezig te houden met het villen van een aantal Amerikaanse soldaten in een verlaten jungle. Maar de creatie van Stan Winston mocht er best wezen. Het bewoog zich voort als een stealth soldaat, maar achter zijn masker schuilde een vreselijk monster. Het design was uiteindelijk vrij eenvoudig – gezien de moeilijkheid om bluekey te gebruiken in een jungle rekening houdend met de bewegingsvrijheid van de alien – en koos men voor een humanoid-wezen. Er waren eerst plannen om de predator een lange nek te geven met een hondsachtige kop met één oog. Blij dat ze uiteindelijk dit concept hebben laten vallen.

    Predator

    5. Mimic Cockroach in Mimic (1997)
    De Guillermo Del Toro film vertoonde een aantal zwakheden maar de creatie van de Mimic Cockroach was best geslaagd en bijzonder schrikwekkend. Het is trouwens niet alle dagen dat je een 1m80 kakkerlak ziet wachten op de metro. Net zoals de Cronenberg films mengt deze perfect de wetenschappelijke wereld, met morbiditeit en gruwel. Wetenschappers hadden zitten knoeien met het DNA van kakkerlakken en hebben zo een wezen geschapen die het zou opnemen tegen zijn agressor. De Mimic Cockroach heeft de gedaante van een mens gekopieerd – tot zelfs de organen – om zo dichter bij zijn prooi te komen. Maar eenmaal de vleugels open zijn de overlevingskansen gering. Net zoals in Predator maakt het monster ook akelige geluidjes (te vergelijken met het geklap van lepels), en dit vergezeld van de duistere en verlaten metrogangen levert dit bangelijke momenten op.

    Mimic Cockroach

    4. Kirsten Dunst in Spider-Man (2002-2007)
    Vergeet de Green Goblin of Venom, het monster in deze trilogie is Kirsten Dunst in de rol van Mary Jane Watson! Wie had gehoopt dat het personage zou sterven is er dus aan voor de moeite. En of acteren nog niet genoeg was hebben die kiekens haar ook nog laten dansen en zingen in Spider-Man 3. Maar met de nieuwe koers die de franchise wil varen bestaat de kans dat ze voor een nieuwe Mary Jane kiezen. Hallelujah! De franchise kan er alleen maar beter van worden.

    Kirsten Dunst

    3. American Werewolf in An American Werewolf in London
    Binnenkort is er The Wolf Man-remake, maar de weerwolf die we niet snel zullen vergeten is de creatie van Rick Baker in de film van John Landis. De transformatie-scène was zo indrukwekkend dat Michael Jackson Rick Baker wou hebben voor zijn videoclip Thriller. En de gruwel is al zo present als de zwarte humor in de film. Eén van de betere scenes uit de film is de achtervolgings-scène in de metro van Londen. Wanneer ikzelf tijdens een nachtelijk uurtje in een gelijkaardige verlaten Parijse metrotunnel liep, moest ik toch even terugdenken aan die sequentie. De sequel van de film trok spijtig genoeg op niet veel.

    American Werewolf

    2. The Blair Monster in The Thing (1982)
    Gezien de release van deze prent samen viel met de release van Steven Spielberg’s kassucces E.T. werd deze film niet al te best onthaald. Maar later werd deze sf-horror op video een ware culthit. De alien in de film nam verschillende monsterachtige gedaantes aan (het Blair-monster, de spinnenkop, de hond-mutatie, …) en imiteerde zoals in Mimic de gedaanten van mensen na tot in de perfectie. Er is lang gediscusieerd over een mogelijk sequel en zelfs een prequel, maar uiteindelijk zouden enkel de plannen voor een gewone remake blijven bestaan. Een beetje spijtig gezien de oorspronkelijke film nog steeds weet te overtuigen. Ikzelf zou wel interesse hebben in een prequel over het Noorse kamp die de alien kon opgraven. Afwachten…

    The Blair Monster

    1. Alien in Alien (1979)
    De alien van de Zwitser H.R. Giger blijft veruit de beste creatie die ik al ooit heb gezien. Het monster jaagt ons de stuipen op het lijf, zeker in deze claustrofobische setting. De verschijning is zowel afstotelijk als aantrekkelijk om naar te kijken, en dat verhoogt uiteraard de fascinatie voor het buitenaardse wezen. Giger’s kunst maakt een geslaagde combinatie tussen anatomie en architectuur, en deze symbiose zorgt voor een nieuwe, indrukwekkende wereld. Maar ook regisseur Ridley Scott wist hoe hij het monster moest presenteren. In Alien is net dat wat het meest gruwelijk is, datgene wat men niet kan zien.

    Alien

    ***The Movie BlogTalk***
    BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
    BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
    BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
    BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
    BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
    BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
    BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
    BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
    BlogTalk #9: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
    BlogTalk #11: Het Beste & Slechtste uit 2007
    BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
    BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
    BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

  • 30 Days of Night (2007) *** DVD recensie

    Pin it!

    Als jullie op zoek zijn naar een bangelijke DVD dan ligt de 2-disc Steelbox-editie van 30 Days of Night (2007) in de rekken. Sinds een paar jaar krijgen we een ware stortvloed van comic-adaptaties over ons heen, en in tegenstelling tot de game-adaptaties, leveren deze film veel pareltjes op die vaak zelfs uitgroeien tot mega-blockbusters (Batman, Spider-Man, Iron Man, X-Men, …). Onder leiding van regisseur David Slade (Hard Candy) en producent Sam Raimi (The Evil Dead, Spider-Man 1, 2 & 3) is de duistere comic 30 Days of Night verfilmd. Een verhaal over vampieren die huishouden in een stadje waar het dertig dagen lang nacht is. Laat de kruisbeelden en de knoflook maar liggen, want hier is het menens!

    30 Days of Night DVD

    Korte inhoud: Hoe ontkom je aan een groep vampieren wanneer het altijd nacht blijft? Met deze vraag worstelt een groep inwoners van een geïsoleerd stadje in Alaska nadat de zon voor dertig dagen is ondergegaan. Dit fenomeen vindt weliswaar ieder jaar plaats maar deze keer wordt het stadje plotseling overvallen door een groep bloeddorstige vampieren, oner leiding van Marlow (Danny Huston), die zichgraag tegoed komt doen aan de inwoners van Barrow in deze lange periode van duisternis. De sheriff (Josh Hartnett), zijn vrouw Stella (Melissa George) en een steeds krimpende groep inwoners zullen alles uit de kast moeten halen om te overleven tot het weer licht wordt.

    De bloedzuigers in 30 Days of Night zijn niet je alledaagse vampiertje met zwarte cape en kortgeknipt, platgeoliede haren. De auteur van de strip, Steve Niles heeft de aloude Nosferatu een make-over gegeven met invloeden uit 28 Days Later (2002). Verwacht u dus maar aan koelbloedige wezens zonder enige vorm waardoor ze er enger en bloeddorstiger uitzien. Regisseur Slade zelf wou eating machines with a hint of 'Alien' en wat betreft het eerste is dat zeker het geval. De Alien-hint is wel ver te zoeken. De vampieren schuwen niets en scheuren de inwoners gewoon aan flarden met hun messcherpe tanden. Ze zijn ook niet te doden met kogels (al dan niet zilveren kogels) en tevens bijzonder snel (cf. 25 Days Later en de remake van Dawn of the Dead). Ze hebben zelfs hun eigen onverstaanbare taal. Een lastige vijand dus die de inwoners, onder leiding van sheriff Eben (Josh Hartnett), moeten mijden of verslaan willen ze er levend vanaf komen.

    De film is over het algemeen zeer vermakelijk en doet me qua sfeer een beetje denken aan die andere Carpenter klassieker The Thing (1982). De personages in de film zijn wel minder intrigerend en er zit te weinig diepgang in de karakters waardoor het je als kijker niets kan schelen wat er met wie gebeurt. Identificeren met de inwoners zit er dan ook niet in. Ook het dunne liefdesverhaaltje rondom Sheriff Eben en zijn vrouw Stella komt niet overtuigend over. Het verhaal zelf heeft ook weinig om het lijf maar dat wordt opgevuld met brute actie en veel, heel veel bloed en gore.

    De fotografie van de reclame-fotograaf Jo Willems is bijzonder knap, en dat is een grote troef voor de film die op vlak van regie en scenario niet altijd kan overtuigen. Ook de medewerking van de Weta Workshop brengt een toegevoegde waarde aan de film. De opnames waren trouwens niet alleen op locatie in Alaska, maar ook in Nieuw-Zeeland, waar Weta Workshop is gevestigd. De film barst van de schrik-momenten en geeft je dus nauwelijks de kans om op adem te komen. 30 Days of Night is zeker één van de betere vampieren/horror film die op de markt is. De DVD en Blu-ray zelf bulken van de extras met oa. filmcommentaren, behind the scenes en een paar documentaires over het productie-proces. Een kille bloedstollende dvd voor de hete zomermaanden, een echte aanrader!

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 25 juni 2008

    ***Related Posts***
    19/04/2008: Top 10 Movie Posters
    23/09/2007: 30 Days of Night website en poster + Spill review
    19/06/2006: Comic-adaptatie van 30 Days of Night

     

    *** 30 Days of Night trailer ***

  • Stan Winston (1946-2008) overleden

    Pin it!

    Het Amerikaanse filmblad Hollywood Reporter meldde dat vorige zondag de special fx en make-up artist Stan Winston op 62-jarige leeftijd is overleden. De man leed al lange tijd aan kanker. Winston was een van de grootste specialisten op het gebied van special effects van Hollywood. Hij was verantwoordelijk voor de robots, monsters en dinosaurussen in talloze filmhits als A.I., Batman Returns, Predator en Edward Scissorhands. Winston ontving in zijn leven tientallen prijzen, waaronder vier Oscars (een oscar voor Jurassic Park, Aliens en 2 oscars voor Terminator 2)

    Winston begon zijn carrière als schilder en beeldhouwer. Hij verhuisde eind jaren 60 naar Hollywood. Aanvankelijk wilde hij graag acteur worden, maar na een korte stage op de make-upafdeling van de Walt Disney-studio's richtte hij zijn eigen bedrijf op, Stan Winston Digital/Productions/Creatures/Studio, dat zich specialiseerde in maskers en poppen. De kunstenaar nam zijn werk bijzonder ernstig. "Ik maak geen effecten, ik maak personages", was zijn motto. De horrorfilm The Thing (1982), over een buitenaards wezen dat op de Noordpool een team van wetenschappers overvalt, wordt nog steeds beschouwd als een mijlpaal op het gebied van make-upeffecten.

    Jurassic ParkAliensTerminatorIron Man

    In de opvolgende jaren werkte Winston veelvuldig samen met grote namen als James Cameron en Steven Spielberg. Winston maakte de robot in The Terminator, de monsters in Aliens en Predator en was voor het grootste deel verantwoordelijk voor de dinosaurussen in de Jurassic Park-films. Maar bracht tevens ook zijn bijdrage aan Leviathan, Pumpkinhead, Friday the 13th Part III, Iron Man, Constantine, T3, Pearl Harbor, Lake Placid, End of Days, Big Fish,… Zijn laatste projecten waren Terminator salvation: the future begins , G.I. Joe, Shutter Island en Avator van Cameron.

    Sterven op 62-jarige leeftijd is uiteraard veel te vroeg. De man was een genie die zijn kunnen met veel overgave ten dienste gaf aan grote cineasten die vaak met alle roem gingen lopen. Weinige bioscoopbezoekers kennen de naam van Stan Winston, maar iedereen heeft wel zijn werk gezien. Hopelijk zijn de opvolgers talentvol genoeg om in zijn voetstappen te treden. CGI vervangt nog steeds geen knappe make-up en speciale effecten op de set.

  • Nieuwe Hollywood-kans voor Erik Van Looy

    Pin it!

    Derde keer, goede keer…of laten we tenminste hopen. De filmregisseur en tv-persoonlijkheid Erik Van Looy zou naar Hollywood trekken om er een film te regisseren. Eind 2007 starten de opnames van de horror-thriller Mile Zero (2008). Dat maakte filmmaatschappij Phoenix Pictures bekend in Cannes, waar de maatschappij net Zodiac (2007) van David Fincher had voorgesteld. Van Looy vestigde naam als regisseur met De Zaak Alzheimer (2003) en is bij het tv-kijkend publiek bekend als quizzmaster in De Slimste Mens.

    Mile Zero gaat over een boorstation in Alaska, waar ongeveer twintig jaar geleden gruwelijke moorden plaatsvonden. Bij de heropening in de huidige tijd wordt het station bezocht door een vrouw, die wil bewijzen dat haar moeder, die verdacht wordt van de moorden, niets met de zaak te maken heeft. Maar wanneer mensen mysterieus beginnen te verdwijnen, komt een bovennatuurlijk element aan het licht.

    De cast moet nog samengesteld worden. Het script is van de hand van Holly Brix die eigenlijk vrijwel geen echte script-ervaring heeft buiten de straight-to-dvd film The Warrior Class (2004) waarvan het blad Variety niet echt veel lovende woorden had over het scenario. Maar goed, dit betekent allerminst dat het script voor Mile Zero zal zuigen. Laat ons zeggen dat Erik – wil hij een goede film afleveren, heel veel energie zal moeten steken in de schriftuur en in de samenwerking met de jonge vrouwelijke scenariste. Het valt nu eenmaal op dat sterke scenario’s meestal belanden in handen van gerenommeerde en/of veelbelovende 'Amerikaanse' cineasten.

    Er is dus geen Jef Geeraerts deze keer, maar wel een Hollywoodbudget die misschien wel het dubbele (als het niet meer is) dan het budget van Windkracht 10 (2007). Maar hoe dan ook, ook al is het Hollywood en heb je een astronomisch budget, als de kwaliteit niet te lezen valt op papier, maak je weinig kans een "serieuse" cast aan te trekken en wordt het een stuk moeilijker om een geslaagde prent te regisseren en zo een bioscoop-release te kunnen verzilveren.

    Eén van mijn favoriete horrorfilms doet me trouwens een beetje denken aan dit claustrofobische concept, John Carpenter’s, The Thing (1982) - gemaakt met een schamele 10 miljoen dollar. Alles is dus mogelijk voor Erik in de vrieskou van Alaska. Zelfs een beschamende film als Licht (1998). Misschien nu gewoon nog even wachten op bevestiging van het project, want we hebben in het verleden nog wel eens van stapel gelopen op Erik Van Looy’s bezoekje aan Hollywood.

    ***Related Posts***
    15/03/2007: The Night Watchman gaat aan Erik Van Looy voorbij
    25/03/2006: Erik Van Looy kijgt misschien een Dream House
    30/08/2005: De Zaak Alzheimer doet het niet slecht in de VS
    29/07/2005: Amerikaanse promotie voor De Zaak Alzheimer

  • Top 10 Favourite 80ties Movies

    Pin it!

    Het BlogTalk team hebben zich deze keer gebogen voor hun 6de Movie BlogTalk over hun favoriete jaren 80 films. Great Scott ! Een lijstje opmaken van de beste films uit de jaren '80 is niet zo eenvoudig zoals het lijkt. Er zijn honderden films die je met veel gemak zou kunnen nomineren. We hadden eigenlijk onze favorieten moeten indelen in beste komedie, beste horror, beste hairstyle, de foutste film uit de jaren ’80,… Maar hé, we zijn hier om te blijven dus kunnen jullie van ons nog veel lijstjes verwachten. Suggesties zijn altijd welkom. Commentaren in de voorziene box trouwens ook.

    We laten bij deze de Gremlins, Terminators, Ghostbusters en Rambo’s op jullie los, met de typische synthesizer muziek, de 1.21 jigawatts en de Madonna-netkousen. Neen, hier is geen plaats voor intieme Waalse drama’s (alsof daar ergens wel plaats voor is). Geen geleuter, hier volgen mijn All Time Top 80ties Movies:

    All Time Top 10 Favourite 80ties Movies

    10. The King of Comedy (1983) (Martin Scorsese)
    Scorsese heeft heel wat knappe films gemaakt in de jaren '80, en deze film is misschien één van zijn minder bekende. The King of Comedy is een wel bijzonder grappige en uiterst originele satire met een schitterende Robert De Niro (Rupert Pupkin), een uitstekende Sandra Bernhard en een onvergetelijke serieuze Jerry Lewis die in deze film misschien wel zijn beste acteerprestatie neerzet. De film parodieert de celebrity-cultus en is vandaag de dag nog steeds zeer actueel.

    9. Scarface (1983) (Brian De Palma)
    Ik had eigenlijk gemakkelijk dit lijstje vol kunnen zetten met Brian De Palma films, maar heb uiteindelijk gekozen voor zijn meest representatieve 80ties film, Scarface, een ultra-gewelddadige remake van de gangsterklassieker van Howard Hawks uit 1932. Subtiel kan je de film niet noemen maar let maar eens op de stilistische kwaliteiten, de karakterstudie en de onversneden acteerprestaties in deze anti-Godfather film: we zien een keiharde Al Pacino (Tony Montana), een super sexy Michelle Pfeiffer en een aanstekelijke Mary Elizabeth Mastrantonio die het recht opeist om zichzelf te vernietigen. Dit alles in een met neon bezet nightclub-atmosfeertje. De Palma heeft in zijn jeugd een overdosis Hitchcock geslikt, maar in deze film zijn de knipoogjes naar de meester tot een minimum beperkt en krijg je liters bloed, vuurspuwende machinegeweren à volonté en een diepe perceptie in de wereld van een crimineel. Wat wil je nog meer. (Scarface DVD Special Edition)

    8. Angel Heart (1987) (Alan Parker)
    Nog een film waarvan de beelden me een tijdje hebben achtervolgt. Opnieuw met Robert De Niro, een erotische Lisa Bonet, maar vooral een Mickey Rourke die schittert in deze unieke moderne thriller die de films van David Fincher en vele andere moderne cineasten sterk zullen beïnvloeden. Angel Heart is een afdaling naar de hel in een met kippenbloed besmeurde occulte atmosfeer en geregisseerd door een groot regisseur die zowel een meester is in thrillerfilms (Midnight Express) en drama's (Angela’s Ashes). Twee belangrijke ingrediënten in deze film.

    7. Rain Man (1988) (Barry Levinson)
    Het duo Tom Cruise en Dustin Hoffman hebben het niveau van vele roadmovies opgekrikt. Weinig jaren 80 films kan je vandaag nog zien zonder schaamrode wangen te krijgen, maar Rain Man hoort daar niet bij. Ook de sfeervolle Hans Zimmer muziek mag er best wezen. De film kreeg een oscar voor Beste Film, Beste script, beste regie en beste acteur (Hoffman). Cruise kreeg zelfs geen nominatie voor de film, hoewel hij hier opnieuw de pannen van het dak speelt.

    6. Witness (1985) (Peter Weir)
    Neem een basis-concept en draai het in een adembenemende thriller, een hartverwarmende romance, en een verrassende karakterstudie van twee mensen die leven in twee totaal verschillende werelden, en je krijgt een stevige prent. Harrison Ford speelt er een ruige detective uit New York die een jonge Amish gezin zal moeten redden van een zekere dood. Witness is één van de best geschreven scenario’s uit de jaren 80’.

    5. The Thing (1982) (John Carpenter)
    Een uitstekende film over paranoia, met een groep ontdekkers in de Zuidpool die een kamp vinden waar een UFO werd geborgen. Horrorfilms zijn zelden zo goed als deze film. Je zit nagelbijtende te kijken van het begin tot einde en de lugubere Ennio Morricone muziek maakt alles nog eens ijzingwekkender. Zeker een van de betere Carpenter films en laat je dromen dat Carpenter ooit nog eens zijn oude vorm zal terugvinden. In de film kunnen we naast de afschuwlijke monsters ook genieten van een Kurt Russell met een stevige baard en cowboy hoed.

    4. Blood Simple (1984) (Joel & Ethan Joel)
    De complexe voorliefde van de Coen Bothers voor het surreële maakt van elke seconde uit deze neo-film noir een moment van puur genot. Een uiterst bizar en tezelfdertijd briljant scenario met zalige vertolkingen van John Getz, Frances McDormand en M. Emmet Walsh. Net zoals vele Brian De Palma films is deze prent beïnvloed door de meester van de suspens, Alfred Hitchcock. Nog even duister en zwartgallig als 25 jaar geleden en dat heeft alles te maken met de genialiteit van zowel Ethan als Joel Coen. (Blood Simple DVD – Director’s Cut)

    3. Blade Runner (1982) (Ridley Scott)
    En hier zijn we aan mijn Top 3 gekomen, te beginnen bij een andere neo-noir film van de meester-regisseur Ridley Scott. De making of Blade Runner boeken zou een essentieel onderdeel uit het studiepakket van een filmstudent moeten zijn. Blade Runner is een studie van het mens zijn, onze ontwikkeling en evolutie. Zonder enige twijfel de meest invloedrijke film van zijn generatie met geweldige vertolkingen van Harrison Ford, Rutger Hauer, Sean Young en Daryl Hannah. En Uiteraard is er ook die onvergetelijke muziek van Vangelis. (Blade Runner Soundtrack)

    2. Indiana Jones: Raiders of the Lost Ark (1981) (Steven Spielberg)
    Wat mij betreft nog steeds de beste Steven Spielberg film. Voorzichtigheid, perfectie en nobel gedrag zijn niet meteen besteed aan Indiana (Harrison Ford), en dat maakt het personage des te aantrekkelijker. Raiders is een klassieke avonturenfilm op zijn best met Oud-Testament spiritualiteit, spetterende stoere actie-scenes en een satirische kaakslag op het Nazi fascisme. De film heeft trouwens veel betere one-liners dan alle James Bond films samen. Jammer genoeg krijgen we dergelijke kwaliteit-summer-blockbusters nog maar zelden meer te zien. (Indiana Jones Trilogy DVD)

    1. Star Wars V: The Empire Strikes Back (1980) (Irvin Kershner)
    Een technisch virtuoos en geniaal meesterwerkje, met een Irvin Kershner die datgene voor zijn rekening neemt waar Lucas vreselijk in is: namelijk acteursregie. De film heeft bijgevolg geen markante zwaktes. Star Wars V is de best geschreven en best geregisseerde film uit de twee trilogieën. Een diepgaand, duister en volwassen Hamlet verhaal die zich afspeelt "in a galaxy far, far away" met een scenario die gemakkelijk de bijbel zou kunnen vervangen. Dit alles met geweldige personages vertolkt door ijzersterke acteurs. Ja, dit is de 4de film met Harrison Ford. (Star Wars Trilogy DVD – Digitally Remastered)

    ***The Movie BlogTalk***
    BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
    BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
    BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
    BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
    BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
    BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
    BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
    BlogTalk #9: Top 10 Beste & Slechtste films uit 2006
    BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
    BlogTalk #11: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
    BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
    BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
    BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008