ridley scott - Page 4

  • Komt de nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?

    Pin it!

    Met de aankondiging van de nieuwe Alien project in handen van visionair Neill Blomkamp (District 9, Elysium), werd meteen gedacht dat het vervolg op Ridley Scott's Prometheus (2012) zou opgedoekt worden. Maar niet dus. Prometheus 2 (2016) zou nog steeds op de planning staan.

    Volgens The Wrap zouden de gebeurtenissen van de nieuwe Blomkamp Alien film zich afspelen na de gebeurtenissen in Prometheus 2. Het verhaal van Elizabeth Shaw (Noomi Rapace) en het hoofd van android David (Michael Fassbender) gaat dus verder in het traceren van de Ingenieurs en het ontstaan van de Mensheid. Het werd meteen duidelijk dat de nieuwe Alien film geen remake of reboot zou worden, maar waar het zich precies zal invoegen - net vóór Alien, of tussen Aliens, Alien 3 of Alien: Resurrection - is nog niet helemaal duidelijk.

    neill_blomkamp_alien_pic01.jpgneill_blomkamp_alien_pic03.jpgneill_blomkamp_alien_pic02.jpg

    Het vreemde is dat Blomkamp eigenlijk al te kennen gaf dat hij graag zou willen werken met Sigourney Weaver, die met haar 66-jarige leeftijd moeilijk de rol van Ripley kan spelen. Of je moet al serieus met cgi zitten knoeien om het gezicht van Sigourney jonger te maken, en dat kan toch de bedoeling niet zijn. Maar de cineast had zijn voorkeur uitgedrukt om met de actrice te willen werken, wat nog niet wil zeggen dat er al iets op papier staat. Het enige wat we tot nu toe hebben is wat concept design met het gezicht van de actrice die de regisseur op zijn Istagram had geplaatst. Er was zelfs een soort hybride afbeelding van Ripley als een Xenomorph.

    Persoonlijk had ik liever gehad dat ze met een nieuw personage zou uitpakken, en waarom niet de dochter van Ripley, net zoals in het knappe videogame Alien: Isolation. De tijd zal het uitwijzen hoe deze twee projecten vorm zullen krijgen. Ik kijk er in ieder geval naar uit.

    ***Related Posts***
    17/02/2017: Alien: Covenant filmbespreking
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    20/07/2012: Prometheus filmbespreking
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    11/11/2011: Aliens filmbespreking
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2014

    Pin it!

    Naar goede gewoonte pakken we hier op De FilmBlog uit met de Top 10 Beste Films van 2014, en net zoals elk jaar zit het neusje van de zalm weer in de staart. Ik denk dan maar aan het schitterende A Most Violent Year (2014) van J.C. Chandor, die ik al in persvisie mocht bekijken, maar pas op 31/12 in de States in de bioscoop zal komen en later op 4 februari 2015 bij ons in de bioscoop. En ook al vermoed ik dat deze film wel eens met een aantal Oscar-beeldjes zal lopen, zal ik hem vanwege zijn late release niet opnemen in de Top 10.

    inherent_vice_2014_poster2.jpgbirdman_2014_poster.jpgthe_imitation_game_2014_poster.jpga_most_violent_year_2014_poster.jpg

    Hetzelfde kan gezegd worden van het magnifieke The Imitation Game (2014) met Benedict Cumberbatch, die in de States op 25 december in de bioscoop komt en bij ons pas op 14 januari 2014. Ook de geniale Birdman (2014) kan ik niet opnemen in de Top 10, gezien deze film pas op 28 januari 2015 ons land aandoet met een ruime release. Ook Inherent Vice (2014) komt pas op 25 februari bij ons uit en Foxcatcher (2014) is voor 21 januari 2015. Ik had ook The Interview (2014) in de Top 10 willen opnemen, al was het maar uit pure solidariteit met Sony en met een dikke opgestoken middelvinger naar die Noord Koreaanse hackers. Maar gezien de plaatsen beperkt waren in onze Top 10 en we de film in kwestie zelfs nog niet hadden gezien in persvisie, staat de film er niet tussen.

    En net zoals elk jaar hebben we voor de Top Slechste films van 2014 niet alleen op zoek gegaan naar films die slecht gemaakt zijn, maar ook films die eigenlijk geen enkel excuus hadden om een teleurstellende film af te leveren en bijgevolg noodgedwongen in deze lijst moesten staan.

    The Best Movies of 2014

    10. Under the Skin (2013) Jonathan Glazer

    Under the Skin (2013) is zo een bizarre en originele prent dat ik zelfs moeite had om er een review over neer te pennen. Daar waar een Lost Highway (1997) nog op een psychologische manier te doorgronden was, is deze prent echt wel 'out there'. Na het zien ervan kan je het WTF-moment nauwelijks onderdrukken. Maar de beeldvoering, de muziek, de vertolkingen (die deels geacteerd waren en deels verborgen camera met niet-acteurs) is dermate fascinerend dat je er meer wil over te weten komen. Under the Skin kruipt werkelijk 'onder je huid'. En dan stoot je op het boek van Michel Faber, die echt wel de sleutel is om deze prent op een logische manier te doorgronden en te verklaren. Maar los van het boek blijft het een fascinerende film die mensen aanzet tot het bedenken van de meest uitzinnige theorieën, en dat is iets waar veel science-fiction films maar van kunnen dromen. Het is bij mijn weten zelfs de eerste "cinema-vérité-science-fiction" film ooit gemaakt en is in ieder geval iets wat ik nog nooit eerder heb gezien.

    Under the Skin

    9. The Drop (2014) Michaël R. Roskam

    Het was misschien niet het meest originele en verrassende verhaal dat Roskam kon vertellen, maar de manier waarop hij zijn acteurs opvoert en de beklemmende sfeer die hij installeert was om van te smullen. Het moet trouwens de eerste keer zijn dat een film gemaakt door een Belg, allesbehalve aanvoelde als een Belgische film. The Drop (2014) heeft wel zwaar geflopt in de States, maar het verwachtingspatroon van de gemiddelde Amerikaanse bioscoopbezoeker is anders dan wat wij verlangen van een film. Een Amerikaan wil actie zien om de zoveel minuten en hier moet je werkelijk kunnen genieten van de ontplooiing van het (trage) drama om dan op een andere manier te kunnen proeven van die harde conflict-momenten. The Drop werd ook niet echt gepromoot - te wijten aan het beperkte productiebudget - en dat betaal je cash aan de box-office. Het is geen sensationele prent en er komt geen echt onthutsende finale, maar het fascinerende zit hem in de ontwikkeling van die complexe personages. En uiteraard heb je ook nog eens briljante vertolkingen van Tom Hardy, James Gandolfini, Noomi Rapace en Matthias Schoenaerts.

    The Drop

    8. Interstellar (2014) Christopher Nolan

    Ook al blijft Interstellar (2014) wat nazinderen, hebben we hier - gezien de reputatie van de talentvolle Nolan - veel meer van verwacht. Het is niet dat je er met volle teugen van zal genieten, en toch is het iets van een evenement wat ongetwijfeld de moeite waard is. Er zijn ongetwijfeld veel zaken die niet werken, maar deze film is en blijft episch - en niet alleen omwille van de beeldvoering. Mijn grootste probleem met de film is dat hij net iets teveel de zaken verbaal wou uitleggen, terwijl alles al visueel duidelijk genoeg was. Desondanks was de ambitie van Nolan's visie zo verfrissend in dit tijdperk van films die op 'safe' spelen, voorspelbare sequels en spin-offs.

    Interstellar

    7. Fury (2014) David Ayer

    Los van de historische kanttekening die je moet maken bij het zien van Fury (2014) en het overdreven patriottisme is het een indrukwekkende en aangrijpende oorlogsprent die heel wat interessante bokkensprongen maakt. Net zoals een rollende tank is Fury zowel lomp als compromisloos, en tussen de modder en de kanonnenvuurwerk voelen we die kleine momenten van menselijkheid toch doorwegen.

    Fury

    6. Locke (2013) Steven Knight

    Een andere film met Tom Hardy die niet mocht ontbreken aan deze Top 10 is Locke (2013). We hadden al veel gelijkaardige filmprojecten gezien waarin we slechts één personage zien op één locatie gedurende 90 minuten (Brake en Buried), maar deze is wel de meest geslaagde prent van de drie. En dat zal ook wel te maken hebben met de meesterlijke vertolking van de hoofdacteur. Zelden was een film over een man die van Birmingham naar Londen rijdt zo fascinerend.

    Locke

    5. Nightcrawler (2014) Dan Gilroy

    Nightcrawler (2014) moet de meest boeiende debuutfilm zijn van het jaar met een onherkenbare maar steengoede Jake Gyllenhaal, die met zijn ingevallen wangen en diepe oogkassen bij momenten lijkt op een griezelige vampier. Een intens en heerlijk ongepast personage waar je spontaan verliefd op zal worden ... of misschien van zal walgen. Nightcrawler ontrolt zich in een gruwelijke en zwartgallige satire op de journalistiek, de arbeidsmarkt en de cultuur van het 'ik'. Het werk van de reporters is smerig. De redactrice van een lokaal tv-station zegt meteen waar het op staat: 'Het publiek wil bloed zien'. Ik heb vooral een uitstekende film gezien.

    Nightcrawler

    4. Edge of Tomorrow (2014) Doug Liman

    Mijn verwachtingen waren in het begin niet al te hoog, maar deze Edge of Tomorrow (2014) heeft me van begin tot eind op de 'rand' van mijn stoel doen zitten. Het is het soort film die gemakkelijk gaat vervelen, wanneer je weet dat alles zichzelf zal herhalen met personages die telkens iets aan de loop der zaken willen veranderen. Maar het script is voldoende bij de pinken om de kijker telkens een stapje voor te zijn. En met twee klasbakken als Cruise en Blunt ga je volledig mee met hun klaarblijkelijk onmogelijke strijd. Je zou het kunnen zien als een science-fiction adaptatie van D-Day tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar het heeft bij momenten ook een middeleeuws karakter met ridders die door de modder ploeteren in veel te zware harnassen. Gezien het gewaagde plot waarin personages terugkeren in de tijd, al dan niet met behoud van geheugen, is er al heel wat inkt gevloeid over de mogelijke plotholes, maar die zijn er bijna niet. Je kunt bijna alles op een logische manier verklaren. In ieder geval is Edge of Tomorrow een film waar je urenlang kan over discussiëren.

    Edge of Tomorrow

    3. Guardians of the Galaxy (2014) James Gunn

    Tegen alle verwachtingen in is dé science-fiction film van het jaar is zonder twijfel Guardians of the Galaxy (2014), met zijn offbeat en soms clevere humor op melige 70'ties muziek komende van een mix cassette-tape. De kracht van deze prent zit hem niet in het verhaal, maar wel de toon waarop het verhaal wordt verteld. Je moet immers al ver terug in de tijd gaan om een science-fiction film te zien waarmee je echt kunt lachen. Het is een plezier om B-list underdogs te zien opboksen tegen serieuze en zwaarwichtige villains. Het was meteen duidelijk dat je James Gunn niets van humor moet aanleren. Guardians of the Galaxy is zeker een geslaagd experiment, met een goeie balans tussen knetterende actie en zwarte humor. Tevens de enige comic adaptatie die de moeite was te vernoemen in 2014.

    Guardians of the Galaxy

    2. Gone Girl (2014) David Fincher

    Als grote fan van het werk van David Fincher, heb ik ook genoten van deze Gone Girl (2014) met zijn a-typische serial killer. De geraffineerde wijze waarmee de regisseur zijn verhaal vertelt is simpelweg betoverend, onthutsend en aangrijpend. Het resultaat is een gewiekste psychologische thriller waar de subtiele humor nu en dan de sombere sfeer doorprikt, met een Rosamund Pike hier een intense en verrassende vertolking neerzet. Wat centraal staat in Gone Girl is de grens tussen perceptie en realiteit, slogans en feiten. Datgene wat we zien is niet altijd datgene wat is, en zo krijgen we hiervan honderden voorbeelden uitgewerkt op verschillende niveaus. Het lijkt op een 12-in-een-dozijn thriller, maar dat is het allesbehalve.

    Gone Girl

    1. Boyhood (2014) Richard Linklater

    Maar je kunt er moeilijk om heen dat dé film van het jaar toch wel Boyhood (2014) is van Richard Linklater. De film werd opgenomen in stukken over een tijdspanne van maar liefst 12 jaar met het hoofdpersonage dat opgroeide van puber tot volwassene. De eerste draaidag vond plaats in de zomer van 2002 en werd afgewerkt in oktober van 2013, met een productiebudget van slechts 2,4 miljoen dollar. Het resultaat is een fascinerende coming-to-age film. Maar mede door de subtiele regie zonder melodrama of overdreven pathos en de overtuigende acteerprestaties, komt het nooit gekunsteld over en worden we meegezogen in dit herkenbaar verhaal. Het is als het ware een soort statement over het leven die voorbij vliegt en waarvan wij getuige mogen zijn. En gezien de aard van het beestje gaan we niet zo snel gelijkaardige films te zien krijgen.

    Boyhood

    The Worst Movies of 2014

    10. Exodus: Gods and Kings (2014) Ridley Scott

    Net zoals in 2013 hebben we dit jaar opnieuw een Ridley Scott prent op de 10de plaats van de slechtste films. Exodus: Gods and Kings (2014) komt nauwelijks goed op gang, halverwege dommel je bijna in slaap, en het einde is misschien het meest troosteloze wat ik ooit in een 140 miljoen dollar film heb gezien. Het grootste probleem met deze Bijbelverfilming is dat Ridley alles heeft benaderd alsof het ging om historisch accurate feiten. Alle poëzie uit het verhaal werd met de scalpel uit het script gesneden ten voordele van een min-of-meer "plausibel" relaas van een man die zijn volk uit de slavernij haalde. We krijgen dan ook van de pot gerukte theorieën voorgeschoteld; zoals reuze krokodillen die vissers in stukken bijten om zo de zee rood te kleuren of een komeet die de terugtrekking van de zee zou verklaren. Komt daar nog bij de witter-dan-wit casting (met meer "gekleurde" en authentieke acteurs onderaan de sociale ladder), dialogen die vertalingen van het Oude Testament mixen met hedendaagse replieken, buitengewoon slecht acteerwerk en een saaiheid die in 2014 nauwelijks overtroffen werd.

    Exodus: Gods and Kings

    9. Transformers: Age of Extinction (2014) Michael Bay

    En naar goede gewoonte hebben we ook een Michael Bay film, en dit jaar is dat Transformers: Age of Extinction (2014), een langgerekte showreel van het visuele effectenhuis Industrial Light & Magic. En hun expositie van hun kunnen, opgenomen met echte 3D technologie, duurt zelfs 2u45 minuten! Voor mij volstond de trailer van dit dolgedraaid pandemonium van explosies en cgi-vuurwerk.

    Transformers: Age of Extinction

    8. Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) Jonathan Liebesman

    En van Michael Bay gesproken, kon je dit jaar ook niet omheen Teenage Mutant Ninja Turtles (2014), popcorn-vertier van de domste soort. Bay nam de productie op zich, maar net zoals de Transformers draait alles rond actie, visuele effecten, Victoria Secret product placement en bimbo's. Het is allemaal net niet dom genoeg of grappig om hier plezier aan te beleven.

    Teenage Mutant Ninja Turtles

    7. The Expendables 3 (2014) Patrick Hughes

    Ze hadden het bij die ene film moeten laten maar de geur van dollars heeft er voor gezorgd dat we ondertussen The Expendables 3 (2014) hebben, en het is alweer een onbegrijpelijk en veel te lange cocktail van testosteron en buskruit met een gezelschap van has-been actiesterren én Jason Statham. De nieuwigheid van de eerste film is eraf en zelfs het zelfbewuste campy kantje uit de sequel zijn weg, en we blijven over met een levenloos script die zichzelf net iets te ernstig neemt, ook al krijgen we een spervuur aan onnozele one-liners en tenenkrullende overacting van Mel Gibson en Wesley Snipes. Persoonlijk denk ik dat ijs zien smelten aan de Noordpool veel boeiender is dan deze catwalk van actie-veteranen.

    The Expendables 3

    6. Deliver Us from Evil (2014) Patrick Hughes

    Een mode-trend van de laatste jaren zijn de hybride films waarbij verschillende filmgenres worden gemixt (cf. Shaun of the Dead, Kill Bill, Guardians of the Galaxy, ... ), maar deze excorcist / politiefilm is allesbehalve een geslaagde mix. Nochtans waren alle ingrediënten aanwezig voor een spannende thriller. Een monsterfilm is pas goed wanneer je als kijker gelooft in het monster, net zoals exorcisme werkt wanneer je als kijker begint te geloven in wat je voorgeschoteld krijgt - hoe absurd het op papier ook moge klinken. Deze Deliver Us from Evil (2014) slaat de bal volledig verkeerd. Hier is er NUL angst of spanning, en dat heeft dan weer te maken met het feit dat het verhaal nergens op slaat en je ook geen voeling hebt met de karakters. Deliver Us from Evil bestaat hoofdzakelijk uit een samenraapsels van clichés en getelefoneerde schrik-momenten. Op de koop toe worden we opgezadeld met goedkope Jesus Christ propaganda, die je gezien de context nauwelijks serieus kan nemen. Zelfs de nummers van The Doors worden er bij de haren bijgetrokken in een poging alles nog wat diepte te geven.

    Deliver Us from Evil

    5. Left Behind (2014) Vic Armstrong

    Het zou geen Top 10 Worst Movies zijn zonder een Nicolas Cage film, en hier hebben we Left Behind (2014), misschien wel de meest amateuristische end of time/disaster film aller tijden, en we hebben al heel wat rampzalige prenten gehad. De speciale effecten lijken hier wel gemaakt met Microsoft Paint en het scenario geschreven door een groepje apen met een VDAB-getuigschrift scenarioschrijven. Het is onbedoeld lachwekkend, maar laat dit een steun zijn voor alle talentloze regisseurs in de wereld. Er is ook hoop voor jullie in Hollywood voor een langspeelfilm debuut. Maar de professionele stuntman Vic Armstrong heeft toch wel eventjes met Nic Cage kunnen draaien, en de acteur heeft hier zowat zijn meest tenenkrullende rol neergezet uit zijn gehele carrière. Proficiat aan al diegene die betrokken waren in dit treinongeluk.

    Left Behind

    4. Sex Tape (2014) Jake Kasdan

    De slechtste komedie van het jaar is toch wel Sex Tape (2014). Het ontbreekt deze prent niet alleen aan geslaagde grappen, maar ook aan een basis-kennis van moderne technologieën. Het had misschien grappig geweest zo'n 5 jaar geleden, maar wie kan er nog lachen over het functioneren van i-Pads en Clouds, los van de mensen van Apple die er gratis reclame in zien? In ieder geval niet het doelpubliek die deze prent wil aanspreken. Laat staan dat deze gehele 'seks tape' onzin, gewoon al zo versleten is als 'found footage' films. Het pijnlijke is dat deze prent eigenlijk meer wil zijn dan een domme komedie, maar heeft geen flauw benul van hoe ze dit moet verwezenlijken. Het blijft dan ook steken bij onnozele slapstick humor, karikaturale figuren (een nieuw dieptepunt voor Rob Lowe) en overgehaalde karakters uit andere films en series, zoals Comedy Central-acteur Rob Corddry en The Office-actrice Ellie Kemper. En zoals bij elke van die tapes is het leuker voor diegene die het hebben gemaakt, dan voor diegene die er naar moeten kijken.

    Sex Tape

    3. Grace of Monaco (2014) Olivier Dahan

    En voor wie dacht dat ze met Diana (2013) het dieptepunt hadden bereikt van de royal biopics, komen ze met Grace of Monaco (2014) aandraven. Je zou denken dat Harvey Weinstein na Diana zijn lesje had geleerd maar de uitschuiver is bij deze prent zowaar nog groter. Het zag er allemaal zo veelbelovend uit, maar het resultaat is beschamend. Nicole Kidman zet hier tevens één van heer slechtste vertolkingen neer ooit, maar ook hier is de regisseur echt wel de grote verantwoordelijke. De Franse cineast Olivier Dahan maakt (naar eigen zeggen) geen biopics, hij maakt fictie gebaseerd op echte personages. En daar wringt het schoentje op vele vlakken want het resultaat is bespottelijk, met een regisseur die historische feiten vermengd met eigen verzinsels omdat hij denkt dat een welbepaalde scène nood heeft aan een bepaald personage of context. Het acteerwerk is rotslecht, het script is absurd, de mise-en-scenes zijn gruwelijk, de fotografie met zijn extreme close-ups is puberaal en de grondgedachte van de film is ... wait for it ... hoe nobel het is om belastingen te ontduiken. WTF?!

    Grace of Monaco

    2. 47 Ronin (2014) Carl Rinsch

    Ook Keanu Reeves kon niet uit deze lijst blijven en met Ronin 47 (2014) maakt hij meteen indruk. Maar in alle eerlijkheid is de grote verantwoordelijke van deze audio-visuele drek niemand minder dan de regisseur, Carl Rinsch. Hij is net iets teveel opgewonden door visuele effecten, dat hij zijn karakters vergat. OK, er zijn 47 samurai en nog heel wat nevenpersonages, maar als regisseur moet je keuzes maken en voldoende het vuur aanwakker bij de acteurs zodat ze dieper gaan graven in hun personages. Het resultaat is dat je eigenlijk niet echt gaat meevoelen met de karakters. Je weet trouwens niet wie hier uiteindelijk het hoofdpersonage is, Keanu Reeves of Hiroyuki Sanada. Met een script dat bestaat uit goedkope en houterige one-liners en vertolkingen is dit misschien de grootste gemiste kans op een uitstekende fantasy-samurai film. Hopelijk krijgt dit verhaal snel een nieuwe reboot, want hier was veel meer mee te doen.

    47 Ronin

    1. I, Frankenstein (2014) Stuart Beattie

    Maar de grootste stinker van 2014 is hands-off deze I, Frankenstein (2014). De roman van Mary Shelley wordt hier door het slijk gehaald en onderworpen aan een wel heel afstotelijke adaptatie. Meer nog: I, Frankenstein is zonder enige twijfel één van de zwakste monster-films die er de laatste jaren is uitgebracht. De horror zit hem niet in de karakters, de sfeer en het verhaal, maar wel in de manier waarop alles werd uitgewerkt. Het acteerwerk is beschamend, de personages ééndimensionaal, het plot is een lachertje met ongezien veel plotgaten en de CGI hopeloos gedateerd. Hoe Eckhart zijn naam aan een dergelijk project kan verbinden blijft voor mij een torenhoog mysterie. Je kan bijna spreken van een so-bad-that-it’s-good film, die altijd een hogere quotering verdient omwille van zijn herbekijkbare waarde vanwege de onbedoelde hilariteit... ware het niet dat de film zo onmenselijk saai en lusteloos is. Hoe zoiets de weg heeft gevonden naar de bioscoop is voor mij een torenhoog raadsel.

    I Frankenstein

    ***Related Posts***
    23/12/2013: Top 10 Best & Worst Movies of 2013
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Ridley Scott wil 3001: The Final Odyssey uitwerken

    Pin it!

    Jullie houden het niet voor mogelijk maar producer/regisseur Ridley Scott heeft plannen om een miniserie te maken op Stanley Kubrick's 2001: A Space Odyssey (1968), die de naam "3001: The Final Odyssey" (2017- ) zou dragen naar het boek van Arthur C. Clarke. Dat stond te lezen op The Hollywood Reporter.

    3001_the_final_odyssey.jpg

    Het boek is de vierde in Clarke's Space Odyssey serie, voor het eerst gepubliceerd in 1997, en gaat verder op het verhaal dat begon in 2001: A Space Odyssey. Te beginnen met de ontdekking van Frank Poole's (Gary Lockwood) bevroren lichaam zwevend in de ruimte. 3001 verkent complexe personages met tegenstrijdige agenda's, verbluffende visuals en donkere thematische meditaties over het laatste lot van de mensheid.

    Van de vier Odyssey boeken zijn er twee verfilmd. Naast de Kubrick film was er ook nog 2010 (1984) van Peter Hyams met Roy Scheider, John Lithgow en Helen Mirren. en dan is er nog 2061: Odyssey Three rond de figuur van Heywood Floyd (William Sylvester), maar dat zou onverfilmbaar zijn. Het script voor de miniserie zal geschreven worden door Stuart Beattie (Collateral, Pirates of the Caribbean, 30 Days of Night maar ook I Frankenstein en Australia).

    Ik heb het boek jaren geleden ooit eens in mijn handen gehad, maar kan er eigenlijk niet zo heel veel meer van herinneren. Maar in de handen van iemand als Stuart zou dit in principe wel in orde moeten komen. Weet dat 2001 eigenlijk gebaseerd is op het kortverhaal The Sentinel, later is dan de sequel gekomen en vervolgboeken. Het waren noch meesterwerken of literaire hoogstandjes, maar nu is er dus de miniserie en hopelijk nemen ze de juiste beslissingen, want wat ik mij nog vaag kan herinneren was dat het toch wel veel trekjes vertoonde van Independence Day met aliens waar een soort virus werd opgeladen. Anderzijds zou ik liever hebben dat Ridley Scott al zijn energie steekt in de Prometheus sequels. De man is ondertussen 77 jaar, en ook al hoop ik dat hij nog minstens 15 jaar actief kan verder werken in de filmsector, zal hij toch keuzes moeten maken.

    ***Related Posts***
    07/05/2014: 20 geanimeerde filmposters
    22/02/2013: Geniale alternatieve filmposters - deel 2
    26/01/2010: 2001: A Space Odyssey Blu-ray recensie
    20/03/2008: Arthur C. Clarke overleden
    23/08/2005: Een leuke analyse van 2001

  • Eerste trailer Exodus: Gods and Kings van Ridley Scott

    Pin it!

    En hier is dan de eerste trailer van Exodus: Gods and Kings (2014), de nieuwe film van Ridley Scott. Dit is echter nog geen officiële release van Fox en bijgevolg zou het kunnen dat onderstaande trailer snel offline gezet zal worden. Wees er dus bij de kippen bij om deze alsnog mee te pikken.

    exodus_gods_and_kings_2014_poster01.jpgexodus_gods_and_kings_2014_poster02.jpgexodus_gods_and_kings_2014_poster03.jpg

    Korte inhoud Mozes (Christian Bale) werd als kind te vondeling gelegd door zijn wanhopige moeder en werd gevonden door de dochter van de Farao. Hij groeide op bij de Egyptische koninklijke familie samen met toekomstige Farao Ramses II (Joel Edgerton). Maar wanneer hij een brandende doornstruik ziet die met de stem van God sprak raakt Mozes ervan overtuigd dat hij de Israëlitische slaven moet bevrijden van de slavernij, wat leidde tot het splijten van de Rode Zee en een veertigjarige pelgrimstocht door de woestijn op zoek naar het Beloofde Land.

    Ik weet niet wat jullie hierover denken maar ik ben toch wel wat teleurgesteld in deze eerste trailer, ook al hebben we hier te maken met een teaser trailer die FOX waarschijnlijk op onofficiële manier eens wil gaan uittesten om nadien de nodige correcties aan te brengen. Om te beginnen heb ik moeite met de make-up. Alles lijkt er heel fake opgeplakt en voor geen minuut heb ik het gevoel dat ook maar één personage geloofwaardig overkomt, en al zeker Ramses zelf niet. Een andere zaak wat me stoort is de theatraliteit. Ik verwachte misschien een iets meer realistische benadering van het personage en geen nieuwe bigger budget versie van The Mummy (1999).

    exodus gods and kings animated pictureexodus gods and kings animated picture

    Maar als er één hedendaagse regisseur is die weet wat "episch" betekent (in tegenstelling tot die kerel), dan is het wel Ridley Scott. Zijn taferelen zien er weer bijzonder groots uit en samen met de opzwepende muziek van Celtic Fire die hier een cover brengen van 'Belfast Child' van Simple Minds. Scenarist Steven Zaillian (Shindler's List, American Gangster) is ook niet van de minste. Ik ben dus nog altijd hoopvol dat dit tweede Bijbelverhaal uit 2014 - naast Noah (2014) - nog wel zal bijdraaien in nieuwe trailers. Een leuke aanwinst voor deze prent is uiteraard Sigourney Weaver, maar ook John Turturro. Ook al hadden ze misschien beter ingezet op meer Zuiderse typen in plaats van blanke acteurs met teveel make-up. Andere namen die in het oog springen zijn Indira Varma (Rome, Game of Thrones), Maria Valverde (The Weakness of the Bolshevik) en de Iraanse Golshifteh Farahanie (Body of Lies).

    En binnenkort zou Ridley Scott zijn tanden zetten in een ander bijbelverhaal. Scenarist Jonathan W. Stokes zou reeds bezig zijn met een script rond de figuur van Koning David. Exodus: Gods and Kings zou op 17 december 2014 bij ons in de bioscoop moeten uitkomen.

    *** Exodus: Gods and Kings trailer ***

  • Alien-ontwerper H.R. Giger (1940-2014) is overleden

    Pin it!

    De horror en science-fiction wereld heeft vandaag een icoon verloren. Volgens de berichten op Imdb is de Zwitserse kunstenaar H.R. Giger (Hans-Ruedi Giger) op 74 jarige leeftijd gestorven ten gevolge van verwondingen veroorzaakt door een val. De man is bekend voor zijn Xenomorph uit de Alien reeks, maar ook voor zijn werk in de Species films, Poltergeist II en Dune. Wat ons betreft nog steeds de nummer één van onze Top 10 Beste Monster. Een verschijning die zowel afstotelijk als aantrekkelijk is om naar te kijken, wat uiteraard de fascinatie voor het buitenaardse wezen verhoogt.

    hr_giger_pic.jpghr_giger_pic03.jpghr_giger_pic01.jpg

    Giger, die in 1940 geboren werd in Zwitserland, stond bekend om zijn bizarre, surrealistische kunst, wat een soort mengeling was van architectuur en anatomie, het technologische met het organische, de seksualiteit en het afschuwelijke. Giger won tevens een Oscar voor "Best Visual Effects" voor zijn ontwerp van het buitenaardse wezen in Alien (1979) van Ridley Scott. Zijn werk werd tevens hergebruikt in verschillende sequels en spin-offs , alsook de laatste science-fiction film van Scott, Prometheus (2012). Zijn naam stond in ieder geval in de eindgeneriek, iets wat in vorige Alien films wel eens over het hoofd werd gezien (cf. Alien: Resurrection).

    En dat was meteen ook het meest pijnlijke aan zijn werk, de kunstenaar had geen waterdicht contract met 20th Century Fox voor al zijn ontwerpen, en bijgevolg werd hij bij elke sequel of kloon gewoon links gelaten en zelfs op een bepaald moment niet meer in de (eind)credits vermeld, laat staan betaald voor geleverde diensten. Maar zo heb je nog wel kunstenaars die geen goede boekhouders gebleken zijn en toch de geschiedenis met hun werk hebben ingekleurd. De vruchten van Giger's werk zullen we nog wel geregeld aantreffen in toekomstige filmprojecten, daar twijfel ik geen seconde aan.

    hr_giger_pic02.jpghr_giger_pic05.jpghr_giger_pic04.jpg

    Giger blijft een inspiratiebron voor tal van set designers tot zelfs tatoeage artiesten en over die laatste groep zei hij zelfs het volgende: "The greatest compliment is when people get tattooed with my work, whether it's done well or not. To wear something like that your whole life is the largest compliment someone can pay to you as an artist." Mocht je nog geen tattoo hebben en er één willen zetten, dan heb je bij deze al een goede aanzet gekregen.

    Zijn verlies is een harde klap voor de kunst-en horror wereld en we zijn met onze gedachten en diepste medeleven bij vrienden en familieleden. RIP H.R. Giger.

  • Out of The Furnace heeft $50 miljoen rechtzaak aan zijn been

    Pin it!

    Deze keer is het geen auteur of een familielid die een proces wil beginnen tegen een filmproductie voor de schending van hun rechten, maar wel de Indiaanse Ramapough die een schadevergoeding eist van maar liefst 50 miljoen dollar (terwijl de film zelf met moeite 22 miljoen dollar heeft gekost). De bergenstam is van mening dat ze negatief in beeld werden gezet door de makers van Out of The Furnace (2013) van Scott Cooper, een film die op 6 december in de States te zien was en bij ons pas op 5 februari 2014 in de zalen komt.

    Out of The Furnace,Scott Cooper,Casey Affleck,Russell Crowe,Brad Ingelsby,Scott Cooper,Ridley Scott,Leonardo DiCaprio,Woody Harrelson

    Korte inhoud: Russell (Christian Bale) en zijn jongere broer Rodney (Casey Affleck) wonen in Braddock, een dorpje gelegen in de economisch verpauperde Rust Belt in het noorden van Amerika. Russell is de noeste werker van de twee, die net als zijn pa tevreden is met zijn leven als fabrieksarbeider. Rodney daarentegen, als militair geplaagd door oorlogstrauma's, probeert rond te komen van gokgeld en prijzengeld dat hij wint met illegale boksgevechten. Hij werkt zich in de schulden en komt uit noodzaak in contact met een groep rednecks uit het berggebied dat boven Braddock ligt. Zij hebben hun eigen wetten en regels. Aan Russell om zijn broertje uit de oven te houden.

    De rechtszaak werd ingeleid in New Jersey en richt zich tegen de schrijvers (Brad Ingelsby & Scott Cooper) en producers van de film, waaronder Ridley Scott en Leonardo DiCaprio. Volgens de aanklacht schetst de film een vertekend beeld van de bewoners van de Ramapo-bergen langs de grens van de staten New York en New Jersey, zo'n 35 kilometer ten westen van de stad New York.

    De klagers beweren dat de filmpersonages familienamen hebben die vaak voorkomen bij de Ramapough en dat de film negatieve en ongefundeerde stereotypen bestendigt. De filmstudio Relativity Media die de film eerder deze maand in de VS uitbracht, gaf in een reactie te kennen dat de film "niet gebaseerd was op één persoon of een groep en dat het verhaal volledige fictie is".

    Maar de ophitsing zou voornamelijk ontstoken zijn door het personage van Woody Harrelson, die een gemene schurk speelt genaamd DeGroat. Die komt vaak voor bij de Ramapough, die ook voorvaderen hebben met roots in Nederland en andere Europese landen. De meeste van de zeventien aanklagers heten ook DeGroat. Het personage dat Harrelson speelt, is de leider van een bende 'producten van inteelt' die wordt afgeschilderd als wetteloos, drugsverslaafd, arm en gewelddadig. In de film wordt ook de term 'Jackson-blanken' gebruikt, een historisch neerbuigend begrip om de Ramapough te omschrijven en er wordt gesproken over "het inteelt-bergvolk van Jersey".

    Out of The Furnace,Scott Cooper,Casey Affleck,Russell Crowe,Brad Ingelsby,Scott Cooper,Ridley Scott,Leonardo DiCaprio,Woody Harrelson,forest whitaker,Zoe Saldana,Willem Dafoe,Sam ShepardOut of The Furnace,Scott Cooper,Casey Affleck,Russell Crowe,Brad Ingelsby,Scott Cooper,Ridley Scott,Leonardo DiCaprio,Woody Harrelson,forest whitaker,Zoe Saldana,Willem Dafoe,Sam ShepardOut of The Furnace,Scott Cooper,Casey Affleck,Russell Crowe,Brad Ingelsby,Scott Cooper,Ridley Scott,Leonardo DiCaprio,Woody Harrelson,forest whitaker,Zoe Saldana,Willem Dafoe,Sam Shepard

    De aanklagers eisen schadevergoeding wegens eerroof, mentale schade en emotioneel leed. Ramapough-leider Dwaine Perry, die niet tot de groep behoort die de klacht indiende, noemde de film tijdens een persconferentie een "haatmisdrijf". De Ramapough zijn niet door het Amerikaanse federale bestuur erkend, maar omschrijven zichzelf als een etnische stam die wel door de staten New York en New Jersey werd erkend.

    Maakt deze rechtszaak enige kans? Het zou me verbazen. De film Borat (2006) die letterlijk landen en mensen te kakken heeft gezet en honderden rechtszaken over zich heen kreeg uit diverse hoeken heeft zo goed als alle zaken gewonnen. En dit was dan nog een film die geen zuivere fictie was. De meeste rechtszaken die wél een gevolg krijgen zijn copyright-zaken, maar zelden krijgen dergelijke claims een gevolg. Anderzijds is het meteen wel gratis reclame voor Out of The Furnace, die toch wel een indrukwekkende casting heeft met naast bovenvermelde namen ook nog Sam Shepard, Willem Dafoe, Zoe Saldana en Forest Whitaker.

    Update 15/05/2014: Een federale rechter in New Jersey heeft de rechtszaak wegens laster op Out of the Furnace gisteren verworpen. De klacht werd ingevoerd door 17 leden van de Ramapough Lunaape Nation, een Indiaanse stam gelegen in de mid-Atlantische regio van de VS. De producenten, waaronder Relativity Media, Scott Free Productions, Red Granite Pictures en Leonardo DiCaprio's Appian Way Productions eiste de verwerping van de klacht, met het argument dat het niet voldeed aan het 'First Amendment' en waarschuwing dat het een rem zou zijn op de vrije meningsuiting van makers en distributeurs van films. Zij zouden op deze manier telkens aansprakelijk kunnen zijn wanneer verschillende etnische, culturele, sociale of andere groepen in een mogelijk slecht daglicht zouden komen. De rechter wees dat er niet voldoende werd aangetoond dat de film deze groep met de vinger wees, en dat de voornamen ook werden gewijzigd.

    ***Related Post***
    01/07/2014: Out of The Furnace review
    19/11/2009: Crazy Heart van Scott Cooper lijkt Oscar-materiaal

    *** Out of The Furnace trailer ***