michael bay - Page 3

  • Transformers: Age of Extinction (2014) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik ben wat met verstomming geslagen na het zien van Transformers: Age of Extinction (2014) en weet zo niet wat ik moet vertellen over deze showreel van Industrial Light & Magic - het visuele-effecten huis van George Lucas die in handen kwam van Disney in 2012. Misschien dat het wel iets korter mocht. De expositie van hun kunnen, opgenomen met echte 3D technologie, duurt nu 2u45 minuten!! Ook al waren de Transformer-dino's wel indrukwekkend - het is me allemaal wat mij betreft 2u en 30 minuten teveel van het goede. Voor mij volstond zelfs de trailer! Je zou denken dat ze ook nog eens een verhaal proberen op te bouwen met hun cgi-creaties, ook al was dat naar alle waarschijnlijkheid puur toeval.

    transformers_age_of_extinction_2014_poster_review.jpg

    Korte inhoud: Terwijl de mensheid zich herstelt van de grote schade die aangericht werd in Transformers: Dark of the Moon, zijn de Autobots en Decepticons nagenoeg van de Aarde verdwenen. Maar een kleine en machtige groep zakenmannen onder leiding van Harold Attinger (Kelsey Grammer) en een team van wetenschappers onder begeleiding van Joshua Joyce (Stanley Tucci) en Su Yueming (Bingbing Li), proberen de grenzen van de menselijke technologie verder te verleggen dan ooit te voren, na de ontdekking van het buitenaardse element 'transformium'. Verder zelfs dan ze kunnen beheersen. Daarnaast dient zich een oeroude, krachtige vloek voor de Transformers aan op Aarde. Een episch avontuur en gevecht tussen goed en kwaad, vrijheid en slavernij, breekt los.

    Niet Shia LaBeouf, maar wel Mark Wahlberg, in de rol van Cade Yeager, vult de rol van de vertegenwoordiger van het mensenras. En toeval wil dat hij tijdens een bezoek aan een verlaten bioscoop - waar ze tussendoor een grapje maken over het pijnlijke Hollywood-syndroom van sequels en remakes (hahaha.) - stoot op een truck. - "Een truck in een bioscoop?" - Ja, een truck in een bioscoop die bovendien nog eens Optimus Prime blijkt te zijn. Wacht! Dit is niet alles! Blijkt nu dat die Yeager ook nog een amateur uitvinder van beroep is en in zijn vrije tijd robots in mekaar knutselt die kunnen spreken. Hij heeft dan ook een enorme schuur ergens op een afgelegen stuk grond op het platteland, verre weg van de glurende blik van de overheid. Dus kon het huwelijk tussen hem en Optimus niet beter verlopen.

    Yeager heeft ook nog een dwaze knecht Lucas Flannery (T.J. Miller) die voor wat comic-relief moet zorgen - want in tegenstelling met Shia kan je met Marky Mark nauwelijks lachen. Als je hieraan twijfelt, bekijk Pain & Gain (2013). Hij heeft ook nog een blonde All-American teenage dochter genaamd Tessa (Nicola Peltz) en met haar loopt ook haar vriendje Shane Dyson (Jack Reynor), die ook al goed met motorvoertuigen overweg kan. Het kan allemaal wel van pas komen. Maar op geen enkel moment ben je als kijker nog maar een seconde betrokken met deze personages, of wat had je gedacht? In de vorige fiml deden de makers nog beroep op echt acteertalent, zoals Frances McDormand, John Malkovich en John Turturro, om zo deze cgi schroothoop wat meer prestige te geven (zonder succes), hier lijkt Bay geen excuses meer te zoeken.

    Oh ja, de film zou geregisseerd zijn door Michael Bay. En bij wijze van practical joke hebben ze ook een naam van een scenarist op de credits gezet, niemand minder dan Ehren Kruger (Transformers 2 & 3, The Skeleton Key, The Ring 1 & 2 en Scream 3). Een kerel die nog geen deftig verhaal zou kunnen neerpennen mocht Frank Darabont zijn hand vasthouden. En toch denk ik dat de meeste schunnigheden - naast het constante cgi geweld en de low angle travelling shots - wel van Bay afkomstig zijn. Neem nu de grapjes over het seksueel misbruik van een minderjarige ('statutory rape') die Yeager in het gezicht werpt van het 3 jaar oudere vriendje van zijn 17-jarige dochter. Enkel Bay kan lachen met dit onverholen seksisme! We gaan maar niet vragen hoeveel minderjarigen hij heeft binnen gedraaid tijdens de productie van deze franchise. Een regisseur die elke vrouw laat opdraven als een stoeipoes met teenage-looks - al dan niet op hoge hakken - heeft toch wel een probleem. Maar zijn doelpubliek is toch te jong en/of naïef om zich hieraan te storen en slikt wat Bay hen geeft om te slikken (tiens, heb ik die zin niet ergens gehoord in een Darabont film...?).

    Wereldwijd lijken journalisten eindelijk tot het inzicht te komen dat het rommel is die veel geld heeft gekost en nog meer zal opbrengen, maar dat wist ik al bij het zien van de sequel op Transformers (2007), het migraineverwekkende Transformers 2: Revenge of the Fallen (2009), om nog maar te zwijgen over Transformers: Dark of the Moon (2011). Zelfs de aanwezigheid van Rosie Huntington-Whiteley (pics) of Megan Fox (pics) kon deze twee draken niet opfleuren. Volgens de makers begrijpen de journalisten de film niet. Producent Lorenzo di Bonaventura zei tegen MTV het volgende: "Het is elke keer hetzelfde liedje. Ze verwachten steeds een film als van Martin Scorsese in de jaren zeventig en dat is dit natuurlijk niet."

    transformers_age_of_extinction_2014_review_mark_wahlberg.jpgtransformers_age_of_extinction_2014_review_pic01.jpgtransformers_age_of_extinction_2014_review_nicola_peltz.jpg
    transformers_age_of_extinction_2014_review_pic02.jpgtransformers_age_of_extinction_2014_review_stanley_tucci_bingbing_li.jpgtransformers_age_of_extinction_2014_review_michael_bay.jpg

    En hij deed er zelfs nog een schepje bovenop: "Die verzuurde critici durven volgens mij ook niet te genieten. Kom op jongens, we hebben het hier over een film met reusachtige robots. Daarnaast deugt de huidige manier van films keuren lang niet altijd. Als je alleen maar een duimpje omhoog of omlaag kunt geven, komt bijna geen enkele film er goed vanaf." Als belangrijkste tip denkt Di Bonaventura dat critici de film moeten aanschouwen in de beslotenheid van een bioscoopzaal mét het publiek. "Dan zouden ze zien wat goed valt bij het publiek, welke grappen werken en voor wie we die film nu werkelijk hebben gemaakt." Zal het hem worst wezen dat wij (de filmrecensenten) wél degelijk weten welk publiek ze hiervoor aanspreken en met welke methoden. Maar er is nu eenmaal geslaagde entertainment voor jong en oud, en dit soort opgefokte kermis die een normale teenager - met een verstandelijk niveau dat hoger ligt dan dat van een mossel - onmogelijk echt goed kan vinden. De films zijn een tijdelijke hype en daarna is iedereen deze afstompende 3D heksenketel al vergeten.

    Michael Bay was duidelijk van plan een "epische" film te maken. Maar hoe ga je iets nog groter en nog luider maken als je vorige films al op niveau 10 stonden? Je kan ze toch moeilijk 'nog luider' gaan maken en nog meer over-the-top dan Dark of the Moon. En toen kwam de grote liefhebber van Victoria Secret (zie productplacement in de film) op een lumineus idee. "Ik ga de film langer maken!" Niet de 2 uur durende lengte maar 2u45 minuten. Zie die mensen kijken hoe lang mijn film wel is. Ik vermoed dat Bay zijn eerste "epische" film nog moet ontdekken, maar klassiekers als Lawrence of Arabia (1962) of Ben Hur (1959) zijn spijtig genoeg niet aan hem besteed. Te weinig kortgerokte strippers weet je wel. En dat is spijtig, want dan zou hij ingezien hebben dat 'episch' eigenlijk minder te maken heeft met tijd of uitgestrekte landschappen, dan wel met bovenmenselijke dramatische conflicten en karakters van wie je hun reis volledig wil gaan volgen. Age of Extinction is al even episch als de McBaguette Bearnaise bij McDonalds. Zelfs de muziekscore van Steve Jablonsky is een aanval op de goede smaak.

    Maar recensenten hebben zo goed als geen invloed op de box-office (enkel op de prestige en misschien op de latere DVD/Blu-ray verkoop) en dus voorspel ik wel dat deze film zijn geld zal verdubbelen. En dat de makers daar ook vast van overtuigd in zijn, getuige hun voorbereidingen van Transformers 5: The Ultimate Statutory Rape Joke (201?). Maar zie, ik heb het hier weer mooi voor mekaar gespeeld om reclame te maken voor dit dolgedraaid pandemonium van explosies en cgi-vuurwerk. En mochten jullie zich afvragen naar waar die sterren van komen in mijn review; wel, één voor ILM en een halve ster voor de leuke vondst van deze uitzinnige Hong Kong locatie waar ze een achtervolging hebben uitgewerkt. Het heeft niet dezelfde clever als in Minority Report maar de locatie is wel leuk.

    Op de Blu-ray en Blu-ray 3D wordt uitgebracht op 26 november 2014. En daarop vinden jullie maar liefst 3 uur extra beeldmateriaal! Dus als de film niet meevalt kan je nog altijd met volle teugen genieten van de making-off filmpjes. Er was geen audio-commentaar te bespeuren van de regisseur, maar wel een diepte-interview met Bay en een karrenvracht aan making-off filmpjes over alle facetten van de productie. Ik heb er in ieder geval meer van genoten dan van de film zelf.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 7 november 2014

     

    *** Transformers: Age of Extinction trailer ***

  • Teenage Mutant Ninja Turtles verslaat Guardians of the Galaxy

    Pin it!

    En terwijl niemand er echt wakker van lag, is er dan uiteindelijk een nieuwe Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) in de zalen, in een productie van Michael Bay via zijn productiehuis van Platinum Dunes in samenwerking met Paramount. Deze 150 miljoen dollar film werd geregisseerd door beeldjesmaker Jonathan Liebesman (The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning, World Invasion: Battle Los Angeles, Wrath of the Titans), een man naar het hart van Michal Bay: vorm boven inhoud.

    teenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster2.jpg

    Gezien de positieve reviews van Guardians of the Galaxy (2014) had niemand gedacht dat de recette van de film na slechts één week zou terugvallen naar een 12 miljoen op een vrijdagavond. Dit heeft in ieder geval de deur opengezet voor dat schildpadden-gedrocht om meteen de nummer één positie te veroveren aan de box-office met een vrijdagrecette van 25 miljoen dollar (ondertussen zijn de weekendijfers binnen en deze zetten de Turles op 65 miljoen - een stevig openingsweekend dus). Guardians zit momenteel aan een recette van 146 miljoen en moet in principe 340 miljoen ophalen in bioscooprecettes...iets waar nu iedereen vrijwel zeker is dat het nooit zal gebeuren. De film was 3 maand geleden een flop kandidaat, maar toen ik de film zag kon ik niet geloven dat deze film zijn publiek niet zou vinden. En ik had al zeker niet gedacht dat de massa zou kiezen voor schildpadden met nunchucks in plaats van wasbeertjes met machinegeweren. Maar dit wil nog niet zeggen dat Turtles uit de gevaren zone zit, want ja, ook deze film werd aangeduid als potentiële flop en moet zowat 250 miljoen dollar ophalen.

    Korte inhoud: De stad heeft helden nodig. De duisternis heeft zich genesteld in New York City. Shredder (William Fichtner) en zijn boosaardige Foot Clan houden de politie en politici in een ijzeren greep. De toekomst ziet er grimmig uit tot vier onwaarschijnlijke outcast broers uit de riolen komen en hun lot als Teenage Mutant Ninja Turtles gaan ontdekken. Raphael (Alan Ritchson), Michelangelo (Noel Fisher), Donatello (Jeremy Howard) en Leonardo (Pete Ploszek) moeten werken met de onverschrokken reporter April (Megan Fox) en haar bijdehante cameraman Vern Fenwick (Will Arnett) om de stad te redden en de duivels plannen van Shredder te ontrafelen.

    En bij deze is Megan Fox terug vergezeld van haar idool Michael Bay en niet Jessica Biel zoals men eerst had gedacht. Fox was eerder de laan uitgestuurd voor de 3de en 4de Transformer film omdat ze de regisseur had verweten een Hitler te zijn op de set, iets wat niet werd gesmaakt door Steven Spielberg. Maar zo te zien is het allemaal weer bijgelegd nadat de actrice haar persoonlijke excuses had aangeboden. En dat komt voor Megan goed uit want ze is al een paar jaartjes op een dwaalspoor terecht gekomen en het ging niet goed met haar. Het was sinds 2009 geleden dat ze nog in een prent was die een klein beetje de moeite was, met name de hormonale horrorprent van Diablo Cody Jennifer's Body (2009). Ik denk toch niet dat deze TMNT haar carrière dermate zal veranderen dat ze meteen weer in de spotlight zal komen, maar met een productiebudget van 150 miljoen dollar zal je als acteur toch wel een aardig centje verdienen.

    Teenage Mutant Ninja Turtles 2014 animated pictureTeenage Mutant Ninja Turtles 2014 animated picture

    Dit zal de 4de live-action Ninja Turtle film worden. De voorlaatste film TMNT (2007) was nog een 3D animatiefilm die het uiteindelijk nog niet slecht deed aan de box-office, en deze nieuwe film probeert een mix te maken tussen de duisternis van de animatiefilm en de live-action van de 3 voorbijgaande prenten. De grappige ondertoon van de Turtles blijft wel, hoe kan het ook anders met een concept van 'ninja schildpadden'. Het script van de film komt van Josh Appelbaum en André Nemec, het duo die werkte aan het script van Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011). Het zou in ieder geval de bedoeling zijn om 3 Turtle films te maken, in die verstande dat de eerste film wereldwijd de grens van 300 miljoen dollar kan overschrijden. Tot dusver heeft België nog geen releasedatum voor deze reboot.

    *** Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) trailer ***

  • Welke blockbuster flopt deze zomer ?

    Pin it!

    De weddenschappen kunnen beginnen naar welke film het zwaarst zal floppen in de zomer van 2014. Ons geld staat op Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) van beeldjesmaker Jonathan Liebesman (The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning, World Invasion: Battle Los Angeles, Wrath of the Titans) met een productiebudget van 125 miljoen dollar (break-even: 250 miljoen dollar). Maar uiteraard krijgen ze concurrentie van andere potentiële treinrampen.

    teenage_mutant_ninja_turtles_2014_flop_poster.jpgtransformers_age_of_extinction_2014_flop_poster.jpghercules_2014_flop_poster.jpg

    Zo mogen we ook Hercules (2014) van Brett Ratner niet vergeten met zijn 110 miljoen productiebudget (break-even: 220 miljoen dollar). Persoonlijk hoop ik dat Transformers: Age of Extinction (2014) van saucissen-draaier Michael Bay met zijn productiebudget van 165 miljoen dollar (break-even: 330 miljoen dollar) op zijn bek zal gaan met zijn cgi-robotjes. Maar de marketing machine is bij deze net iets te sterk (op De FilmBlog hebben wij ons in ieder geval onthouden).

    Daarnaast zijn er nog een aantal outsiders die misschien ook wel kans maken de flop van de zomer van 2014 te worden. Sin City: A Dame to Kill For (2014) is een moeilijke klant aan de box-office en geruchten laten uitschijnen dat hun budget deze keer op 80 miljoen is geraamd, maar dit bedrag is nog niet officieel bevestigd (break-even: 160 miljoen dollar). Marvel zou ook haar eerste flop kunnen hebben met het wel heel bizarre Guardians of the Galaxy (2014) van James Gunn. Met zijn productiebudget van 170 miljoen zullen ze heel wat moeten ophalen om nog maar break-even te zijn. En dat zal hen ook wel lukken als ze in ieder geval hun marketing-campagne beginnen inzetten, want tot op heden weet niemand iets over de film.

    sin_city_a_dame_to_kill_for_2014_flop_poster.jpggodzilla_2014_flop_poster.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_flop_poster.jpg

    Maar ook al ben ik benieuwd naar Godzilla (2014) van Gareth Edwards, hebben ze nagelaten om grote namen aan hun film te koppelen. Met alle respect voor Breaking Bad acteur Bryan Cranston, maar hij moet in filmland nog alles bewijzen. Een productiebudget van 160 miljoen dollar is ook wel gigantisch (break-even:320 miljoen dollar). Misschien heb ik nog wat films vergeten of denken jullie dat bovenstaande films wel hun quota zullen halen. Laat het weten in de commentaren.

    *** Gloednieuwe Godzilla clip ***

  • Pompeii is Vulgaire Auteurscinema !

    Pin it!

    Met de release van Pompeii (2014) van Paul W.S. Anderson, die door filmcritici de grond wordt ingeboord en door de massa zelfs links wordt gelaten – de box-office van de film blijft op 10 miljoen haperen tijdens zijn openingsweekend wat te weinig is voor een 100 miljoen dollar film – gaan opnieuw stemmen op om deze prent alsnog een plaats te gunnen in het rijk van de Vulgar Auteurism (Vulgaire Auteurscinema). Een select lijstje van Amerikaanse films die door een kleine minderheid van jonge cinefielen wordt geprezen.

    Het is allemaal begonnen bij een groep van jonge ervaren filmcritici die geïnspireerd waren door de idealen van auteurfilms, en zich opwierpen voor de verdediging van een bepaald soort cinema dat door de traditionele media vaak bestempeld wordt als commercieel wegwerpproduct. Het gaat dat in het bijzonder over Amerikaanse actiefilms die wel degelijk een stempel dragen van een regisseur, al is deze meestal van vormelijke aard en minder van inhoudelijke. Het zijn films die meestal beoordeeld worden door het publiek voor hun prestaties aan de box-office dan wel voor hun artistieke merites of voor hun auteurs-kwaliteiten.

    pompeii pictureresident evil retribution

    De term zelf werd dan weer gelanceerd in een essay getiteld vulgar auteurism gepubliceerd in het najaar van 2009 in Cinema Scope, en meer bepaald rond de figuur van regisseur Michael Mann (Heat, Miami Vice, Public Enemies, The Insider). Een essay dat eigenlijk zijn inspiratie haalde in het invloedrijke boek, Vulgair Modernisme van J. Hoberman uit 1991, een verzameling van kritische bedenkingen, die stellen (ik parafraseer) dat een aantal populaire werken die weinig gewaardeerd worden door de culturele elite, desondanks een cultureel modernistische sensibiliteit vertonen (een dominante ironiserende toon, zelfreflectie, ludiek formalisme). Bijgevolg moeten deze werken dan met dezelfde nauwkeurigheid benaderd worden als het zogenaamde meer prestigieuze werkt.

    De website Mubi is zowat de spreekbuis geworden voor deze beweging, met regelmatige updates en besprekingen van films die volledig beantwoorden aan de karakteristieken van het vulgaire auteurschap. Hun definitie komt erop neer dat een filmmaker die werkt in de populaire cultuur en de massa-entertainment (zoals genre cinema, geweld, pulp, enz..), maar nog steeds een thematische en esthetische continuïteit in hun oeuvre handhaven, en die vaak (niet altijd) ten onrechte afgewimpeld worden voor het zogenaamd "vulgaire" in hun werk (lees: gebrek aan verfijning of goede smaak), zijn filmmakers wiens films beschouwd kan worden als vulgar auteurism. Gezien Europa minder een doorgedreven cultuur heeft van commerciële cinema (dit is ondertussen aan het veranderen met de grotere dominantie van populaire Franse cinema), gaat het in hoofdzaak over Amerikaanse films (weliswaar in de meeste gevallen geregisseerd door niet-Amerikanen).

    fast & furious 6pain & gain

    Namen van regisseurs en films die regelmatig terug komen zijn deze van Paul W.S. Anderson (Resident Evil: Retribution 3D), Nimród Antal (Armored), Michael Bay (Pain & Gain), Joe Carnahan (The Grey), John Carpenter (In the Mouth of Madness), Jon M. Chu (Step Up 3D), Bobby & Peter Farrelly (Stuck on You), Isaac Florentine (Ninja), Walter Hill (Driver), John Hyams (Universal Soldier 4), Justin Lin (Fast & Furious 6), John McTiernan (Die Hard 3), Pierre Morel (The Transporter 2), Russell Mulcahy (The Shadow), Mark Neveldine & Brian Taylor (Crank 2: High Voltage), Roel Reiné (The Marine 2), Tony Scott (Déjà Vu), M. Night Shyamalan (The Happening), Sylvester Stallone (The Expendables), Paul Verhoeven (Starship Troopers) en Rob Zombie (Halloween II).

    Dat er een immens verschil is tussen The Master (2013) van Paul Thomas Anderson en Resident Evil: Retribution (2012) van Paul W.S. Anderson zal niemand kunnen ontkennen. Het ene is een quasi meesterwerkje, het andere is ontspanning van de meest verwerpelijke soort. En ook al kan ik begrijpen waarom films van W.S. Anderson een bepaald publiek kunnen bekoren (zijn films hebben een eigen dominante visuele stijl die de inhoud en thematiek ondergeschikt maakt) krijg ik ze zelf niet verteerd, idem voor Michael Bay films. Daarentegen kan ik wel heel wat verdienstelijke zaken zien in het werk van Rob Zombie, Paul Verhoeven, Tony Scott, Justin Lin of John Carpenter (ook al zou ik Carpenter eerder omschrijven als een cult-regisseur, meer dan een vulgair auteur). Maar zo heb je bij deze vulgar auteurism ook wel gradaties.

    the_expendables_pic01.jpgcrank_2_high_voltage_pic01.jpg

    Maar bij deze zullen een aantal onder jullie wel blij zijn dat ze vandaag ook met argumenten voor de dag kunnen komen betreffende de zoveelste sequel van een B-actiefilm, zonder zich hiervoor te moeten schamen. Vulgar Auteurism zijn ook vaak films die niet verstoken zijn van enig cynisme. Het is voer voor het oog, of nog, entertainment voor de toeschouwer die kijkt in plaats van diegene die zich waant een filmkenner met goede smaak te zijn. Toch zou ik zelf niet al teveel gewicht willen geven aan deze stroming die enkel uit is op de uiterlijke kenmerken, maar de discussie kan nu wel gevoerd worden en wij hebben hier met De FilmBlog zeker geholpen aan de erkenning van heel wat populaire films die misschien niet met dezelfde gevoeligheid werden benaderd door de traditionele media.

  • Pain & Gain (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is effectief Pain & Gain (2013) om deze nieuwe Michael Bay te zien, hoewel het iets meer "pain" is dan "gain". Enerzijds is het een waar gebeurd en knettergek verhaal, anderzijds moet je de Bay-touch meer dan 2 uur lang gaan verdragen. Maar het meest pijnlijke aan deze prent is het scenario van Christopher Markus en Stephen McFeely die net zoals in Casino (1995) van Martin Scorsese probeert te werken met een mix van monologen van verschillende personages. Maar de film mist structuur en de techniek om hiermee weg te komen, en bij gevolg voelt Pain & Gain aan als een aaneenschakeling van losse sketches. Dit had een satirische film moeten worden, maar wie satire zegt, zegt 'gevoel voor humor hebben'. En dat is nu net iets wat Michael Bay niet heeft.

    pain and gain,michael bay,mark wahlberg,dwayne johnson,bar paly,anthony mackie,ed harris,ken jeong,tony scott,rebel wilson,tony shalhoub,yolanthe cabau,christopher markus,stephen mcfeely,boogie nights,ted,casino,rob corddry

    Korte inhoud: Korte inhoud: Het verhaal volgt drie bodybuilders, Daniel (Mark Wahlberg), Paul (Dwayne Johnson) en Adrian (Anthony Mackie), die zwaar aan de steroïden zitten. Ze kiezen het pad van de misdaad te bewandelen en raken betrokken bij een afpersingszaak en een ontvoering van een rijke jood (Tony Shalhoub) die helemaal uit de hand loopt en in moord eindigt. Detective Ed Du Bois (Ed Harris) krijgt de taak om de zaak op te lossen wanneer de politie van Miami hier niet in slaagt.

    De stijl van de film heeft wel iets weg van het werk van Tony Scott, maar Michael Bay is een verheven porno-regisseur die minder geïnteresseerd is in karakters dan wel in looks, iets wat tevens heel wat kwaad bloed heeft gezet bij nabestaanden van de slachtoffers. Mocht Michael Bay zijn zin krijgen dat zouden we 2 uur lang naar zonovergoten landschappen met overvliegende vliegtuigen kijken, camera-bewegingen in slow motion rond personages en uiteraard strippers die zich in allerhande bochten kronkelen met hun slanke lichaam op 7 inch stiletto hakken. Ik ken geen andere regisseur die seks zo kan commercialiseren als Michael Bay. De man probeert zijn camera zo laag mogelijk bij de grond te houden om de string van een jonge model te kunnen aanschouwen, terwijl ze in de lucht wordt gehesen door een gespierde kolos. Je zou denken dat Bay met deze prent, gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, zijn filmstijl zou aanpassen. Niet dus.

    Veel verschil met Bad Boys (1995) is er uiteindelijk niet. Bay heeft van Pain & Gain een komediefilm gemaakt voor een volwassen publiek, maar veel humor zit er niet in, tenzij je kunt lachen met dildo’s en plofkoffers. Hoe meer je in staat bent het verstand op nul te zetten en jouw ethische en morele bekommernissen achterwege te laten, hoe meer je hiervan zal kunnen genieten. En toegegeven, ik heb hier meer van genoten dan van de Transformers films, maar ik heb dan ook een gloeiende hekel aan dat meccano speelgoed. En ik had er nog meer van kunnen genieten mocht het allemaal véél korter zijn.

    En toch vond ik Mark Wahlberg in deze film veel beter dan in zijn vorige Broken City (2013). Marky Mark is het best in rollen waarin hij de niet zo intelligente slungel kan uithangen, ik denk dan aan films als Ted (2012) of Boogie Nights (1997). Er zit een schitterende scène in waarin hij basketbal leert aan een paar pubers, op een gespierde en ongecensureerde manier, gewoon zalig! Ook Dwayne Johnson kan in dit register van domme spierbundel echt wel overtuigen. Maar de acteur die mij het meest kon bekoren was Tony Shalhoub als hatelijke onmens die hier, ondanks wat hem allemaal wordt aangedaan, zijn strijdlustige zelve blijft. Ook Anthony Mackie maakt een sterke indruk. Hij is tevens het enige personage uit het trio met een duidelijk motivatie, ook al vinden we hem niet terug op de poster. Het Barbie-popje van dienst wordt gespeeld door de Israëlische Elite model Bar Paly, en streling voor het oog (pic01, pic02, pic03, pic04, pic05, pic06 en pic07). Er was bij onze Noorderburen ook veel te doen rond troela Yolanthe Cabau (zie pic), maar die komt uiteindelijk amper in de film aan bod en speelt in die paar seconden ook beschamend slecht. Het personage kan haar in het begin van de film niet krijgen en je zou denken dat er nog iets zou groeien tussen die twee op het einde, maar Bay heeft er wijselijk aan gedaan haar interventies tot een minimum te beperken.

    Pain & Gain animated picturePain & Gain animated picturePain & Gain animated picture
    mark wahlberg, dwayne_johnson en anthony mackie in Pain & Gainmark wahlberg en bar paly in Pain & Gainmark wahlberg, dwayne johnson en tony shalhoub in pain & gain

    De film begint met de waarschuwing dat 'deze film spijtig genoeg gebaseerd is op waar gebeurde feiten'. Ik zou er nog aan toevoegen, 'spijtig genoeg ook verfilmd door Michael Bay'. Dit had zo veel meer kunnen zijn in de handen van een filmmaker met iets meer gevoel voor timing en die de kijker iets minder weet af te leiden met paaldanseressen en sex-toys (ik denk dan meteen aan de Coen Brothers of zelfs Todd Phillips). Ook al zit die verzadigde, kleurrijke en hyper-kinetische, in Dutch-angle gedraaide Tony Scott sfeer van filmen geheel in de geest van dit met testosteron opgeblazen bodybuilders verhaal, slaagt de regisseur er niet om zijn personages op een meer interessante manier uit te werken, en alles begint heel snel te vervelen. De komedie in de film is er uiteindelijk ook alleen maar bij gratie van een aantal bekende koppen (Tony Shalhoub, Rob Corddry, Ken Jeong en Rebel Wilson) die een typetje neerzetten, in plaats van het resultaat van een slim script. Zelfs een acteur als Ed Harris slaagt er niet in om het tij te keren en blijft het allemaal bij een onevenwichtig samenraapsel van halfgrappige sketches die aan elkaar geplakt zijn met voice-overs. Mochten ze Pain & Gain willen verknippen tot 15 minuten, dat zouden ze er een knappe kortfilm van kunnen maken.

    De Blu-ray van Pain & Gain ligt vanaf 15 januari 2014 in de winkelrekken met heel wat docu's over het maken van de film en over de echte karakters die nu nog steeds achter de tralies zitten, wachtend op hun executie. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 02 januari 2014

    ***Related Post***
    05/04/2013: Pain & Gain zet kwaad bloed bij nabestaanden van de slachtoffers

     

    *** Pain & Gain trailer ***

  • The Purge (2013) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het publiek is dol op Ethan Hawke. Ik heb niet meteen een andere verklaring voor het gigantische box-office succes van The Purge (2013) van James DeMonaco (zie hier de poster). Met een productiebudget van 3 miljoen dollar haalde deze prent zowat 85 miljoen dollar op wereldwijd. Zo succesvol dat er momenteel al sprake is van The Purge: Anarchy (2014).

    the prurge,platinum dunes,michael bay,james demonaco,the purge 2,lena headey,max burkholder,adelaide kane,the negotiator,skinwalkers,rhys wakefield

    Korte inhoud: We bevinden ons in 2022. Gezien de overvolle gevangenissen in het land, begint de Amerikaanse overheid periodes van 12 uur vrij te geven waarin alle illegale activiteiten legaal zijn. James (Ethan Hawke) gelooft in het systeem en sluit zichzelf op in zijn hi-tech beveiligde huis tezamen met zijn vrouw Mary (Lena Headey) en hun twee kinderen Charlie (Max Burkholder) en Zoey (Adelaide Kane). Maar wanneer de zoon op een security-camera een dakloze man aantreft die om hulp schreeuwt, opent hij de veiligheidsdeuren om hem in veiligheid te brengen. Maar ogenblikken later staat een bende jongeren aan de deur op zoek naar de dakloze man. En wat begon als een barmhartige daad eindigt snel in een weergaloos bloedbad.

    James DeMonaco is een talentvol scenarist die in het verleden films as The Negotiator en Skinwalkers heeft geschreven, maar het script van The Purge rammelt toch aan alle kanten en ook al is hij in staat een efficiënte sfeer van angst te ontwikkelen kan je toch niet anders dan teleurgesteld zijn. De opzet is nochtans heel intrigerend en relevant voor onze huidige samenleving. We bevinden ons in een toekomst waar de gemeenschap een systeem heeft ontworpen om het geweld te beperken tot 1 dag per jaar. Op deze dag kan de bevolking al zijn frustraties en agressie kwijt van 7 uur ’s avonds tot 7 uur ’s ochtends zonder dat er een vervolging is. De misdaadcijfers zijn volgens deze methode fel gedaald, alsook de werkeloosheid (gedaald tot op 1%). Want de perversie van het systeem ligt hem net in het feit dat armen en werklozen de eerste potentiële slachtoffers zijn van deze Purge. Zij hebben geen beveiligde woningen, laat staan wapens om zich te verdedigen. Dit is nog een stap verder dan het Duitse systeem die stelselmatig de uitkeringen van werklozen afneemt en een deel van hen dumpt in mini-jobs aan een hongerloon, om nadien uit te pakken met de laagste werkeloosheidscijfers in Europa.

    Maar het probleem ligt hem niet zozeer in de grondgedachte, dan wel in zijn executie. De film levert geen evidente verklaring waarom de ene plots verandert in moordlustige psychopaat die elke zin voor moraliteit of zelfs realiteit verliest, terwijl de andere reageert zoals iemand die de uitwerking van het systeem voor het eerst aanschouwt en hierdoor dermate geschokt is. De jongeren bende lijken wel de kinderen van Charles Manson, terwijl de buren plots ook veranderen in psychopaten, maar je hebt als kijker geen aanwijzing van opgekropte woede. Op het einde staan ze dan ook allemaal te wachten tot de klok 7 uur aangeeft, alsof deze psychische stoornis plots zou verdwijnen net zoals een weerwolf zijn vacht en klauwen verliest na het ondergaan van het maanlicht. Bij al deze scènes voel je teveel de scenarist die bepaalde coole scènes in beeld wou brengen, maar vanuit het oogpunt van de personages zijn de motivaties toch wel filterdun, om niet te zeggen onbestaand. Ik kan niet verder uitweiden over de personages zonder teveel van de plot weg te geven, maar zelfs de laatste 20 minuten zijn gewoon te gek voor woorden. He eerste gedeelte van de film was bijna arthouse Battle Royale / Funny Games achtige cinema, maar anderzijds heb je die popcorn-scènes die rechtstreeks komen uit een domme actiefilm.

    The Purge animated pictureThe Purge animated pictureThe Purge animated picture
    The Purge animated pictureThe Purge animated pictureThe Purge animated picture

    De productie van de film was in handen van Platinum Dunes, het productiehuis van Michael Bay, die zich voornamelijk bezig houdt met visueel knappe horrorfilms (The Unborn, The Hitcher, TCM, Friday the 13th). De eigenschap van hun films zijn dat ze vaak de vorm boven de inhoud plaatsen, ook al kan je The Purge niet meteen beschouwen als leeghoofdig. En ook al heeft de film net zoveel gekost als een doorsnee Belgische productie, is de fotografie van de film toch wel verzorgd. We hebben nooit de indruk dat het hier om een low budget film gaat.

    Gezien zowat de meeste van de jongeren bende een masker droeg kon je geen gezichten herkennen, maar diegene die zijn masker van zijn gezicht trok was acteur Rhys Wakefield die de leider van de bende speelde. Deze Australische acteur heeft niet alleen buitengewoon veel charisma maar weet met die paar minuten screentime echt wel indruk te maken. Toe ik heb zag had ik meteen iets van: binnen een paar jaartjes zou hij de perfecte Joker kunnen spelen in een mogelijks nieuwe Batman film. Ik twijfel er niet aan dat we nog veel van hem zullen horen. 3.

    The Purge komt op 18 december 2013 uit op Blu-ray met een uitgebreide making-off film Surviving the Night. Voor de rest waren er niet echt veel andere extraatjes te rapen.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 29 november 2013

    ***Related Posts***
    17/11/2014: The Purge: Anarchy review
    07/10/2014: The Purge 3 staat in de startblokken
    09/06/2013: Criminologen spreken zich uit over Sci-Fi thrillers
    02/06/2013: Alle illegale activiteiten legaal in The Purge