javier bardem - Page 4

  • Pénelope Cruz en Scarlett Johansson in triootje met Javier Bardem

    Pin it!

    vicky_cristina_barcelona_xlg

    En terwijl de blonde pop-idolen niet meer bankable blijken te zijn, zien we dat Woody Allen resoluut grijpt naar actrices met bewezen acteertalent, zoals Scarlett Johansson en zijn nieuwe muse Penelope Cruz die met elkaar een lesbische seksscène spelen. Het klinkt alvast als iets wat ontegensprekelijk de box-office deugt moet doen. Volgens Allen zullen de kijkers van hun sokken geblazen worden door de stomende seksscène in Vicky Cristina Barcelona (2008). Het is Slashfilm die met het nieuws komt:

    "A source tells the NY Post that the scene is "extremely erotic" and that "people will be blown away and even shocked." Apparently, Penelope and Scarlett go at it in a red-tinted photography dark room, and "it will leave the audience gasping." The duo later have a threesome with No Country For Old Men star Javier Bardem, who plays Penelope’s husband. "

    In de film komt zelfs een triootje met beide dames en Javier Bardem, in het echte leven het vriendje van Penelope. Dat sommige mensen voor het geluk geboren zijn is hiermee nogmaals eens bewezen. Het is overigens niet de eerste keer dat Penelope Cruz zich op het lesbische pad begeeft. In de video voor het lied Cosas Que Contraro van haar broer Eduardo kust ze een vrouw van wie aangenomen werd dat het haar zus Monica was, maar later bleek het om een lookalike te gaan.

    Wees gerust, de mensen die vinden dat er nu al teveel seks in de media zijn, moeten zich volgens mij niet al teveel zorgen maken. Mijn filmervaring zegt me dat we de "stomende seksscène" best wel met een korreltje zout moeten nemen. Maar ik zou me natuurlijk kunnen vergissen, ik hoop het ten minste.

    Over Head in the Clouds (2004) werd net hetzelfde gezegd ("een stomig triootje tussen Charlize Theron, Penelope Cruz en Stuart Townsend, alsook een paar lesbische interacties"). Uiteindelijk bleef het allemaal héél deftig. Vicky Cristina Barcelona vertelt het verhaal van een schilder, gespeeld door Bardem, die een relatie begint met twee toeristes, Scarlett en Penelope. De film wordt op 15 augustus 2008 verwacht, met eveneens een rol voor Patricia Clarkson, Kevin Dunn en Chris Messina.

    ***Related Posts***
    04/02/2007: Penelope Cruz is Woody Allen’s nieuwe Muse
    15/09/2006: Scarlet in Scoop van Woody Allen
    05/12/2005: Scarlet in Match Point van Woody Allen

  • Daniel Day-Lewis brengt hulde aan Heath Ledger

    Pin it!

    Gisterenavond waren de Screen Actors Guild Awards, en deze show had in ieder geval niet te lijden onder de scenaristen-stakingen. Ik wil van deze filmblog geen opsomming maken van alle resultaten uit alle award-shows – ik concentreer me op de Razzies, Cannes en de Oscars – maar deze uitreiking van de SAG-award was wel een speciale gezien er met veel eerbied werd gesproken over de pas overleden Heath Ledger.

    De award voor Beste Acteur ging naar Daniel Day-Lewis voor zijn rol in There Will Be Blood (2007). Bij ontvangst van de award bracht hij een hulde aan de acteur met een uiterst persoonlijke speech. TVGuide schreef het volgende:

    Accepting the award for best actor in a film (There Will Be Blood) and reflecting on his ongoing discovery as a performer, Day-Lewis said, "There are many actors in this room tonight… who have given me that sense of regeneration, and Heath Ledger gave it to me. In Monster’s Ball, that character he created seemed to be almost like an unformed being retreating from himself, his father, his life… and yet we wanted to follow him. It was unique."

    Dat Ledger in het verleden soms in bedenkelijke rollen speelde (A Knight’s Tale, The Order) doet niets af van het feit dat hij telkens de pannen van het dak speelde in rollen waar heel wat van de acteur werd gevraagd. Pas met Brokeback Mountain (2005) begon het publiek blijkbaar in te zien dat Heath geen B-acteur was, maar wel degelijk iemand met een enorme flexibiliteit en reikwijdte. Het was dan ook niet meer dan gepast dat een acteur als Daniel Day-Lewis het woord voerde betreffende de dood van de acteur – iets wat de andere kandidaten waarschijnlijk niet hadden gedaan. We zullen nooit weten tot waar Heath ons met zijn vertolkingen had kunnen brengen, maar één ding is zeker, hij heeft bij heel wat acteurs een enorme impact achtergelaten en zal niet zo snel vergeten worden.

    Hieronder vinden jullie de lijst van de genomineerden en de winnaars worden telkens aangeduid in het vet. Daaronder vinden jullie de video van de speech van Daniel Day-Lewis.

    Outstanding Performance by a Cast in a Motion Picture
    3:10 TO YUMA (Lionsgate)
    AMERICAN GANGSTER (Universal Pictures)
    HAIRSPRAY (New Line Cinema)
    INTO THE WILD (Paramount Vantage)
    NO COUNTRY FOR OLD MEN (Miramax Films)

    Outstanding Performance by a Male Actor in a Leading Role
    GEORGE CLOONEY / Michael Clayton – "Michael Clayton" (Warner Bros. Pictures)
    DANIEL DAY-LEWIS / Daniel Plainview – "There Will Be Blood" (Paramount Vantage)
    RYAN GOSLING / Lars Lindstrom – "Lars And The Real Girl" (Sidney Kimmel Entertainment)
    EMILE HIRSCH / Christopher McCandless– "Into The Wild" (Paramount Vantage)
    VIGGO MORTENSEN / Nikolai – "Eastern Promises" (Focus Features)

    Outstanding Performance by a Female Actor in a Leading Role
    CATE BLANCHETT / Queen Elizabeth I – "Elizabeth: The Golden Age" (Universal Pictures)
    JULIE CHRISTIE / Fiona – "Away From Her" (Lionsgate)
    MARION COTILLARD / Edith Piaf – "La Vie En Rose" (Picturehouse)
    ANGELINA JOLIE / Mariane Pearl – "A Mighty Heart" (Paramount Vantage)
    ELLEN PAGE / Juno MacGuff – "Juno" (Fox Searchlight Pictures)

    Outstanding Performance by a Male Actor in a Supporting Role
    CASEY AFFLECK / Robert Ford – "The Assassination of Jesse James By The Coward Robert Ford" (Warner Bros. Pictures)
    JAVIER BARDEM / Anton Chigurh – "No Country For Old Men" (Miramax Films)
    HAL HOLBROOK / Ron Franz – "Into The Wild" (Paramount Vantage)
    TOMMY LEE JONES / Ed Tom Bell – "No Country For Old Men" (Miramax Films)
    TOM WILKINSON / Arthur Edens – "Michael Clayton" (Warner Bros. Pictures)

    Outstanding Performance by a Female Actor in a Supporting Role
    CATE BLANCHETT / Jude – "I’m Not There" (The Weinstein Company)
    RUBY DEE / Mama Lucas – "American Gangster" (Universal Pictures)
    CATHERINE KEENER / Jan Burres – "Into The Wild" (Paramount Vantage)
    AMY RYAN / Helene McCready – "Gone Baby Gone" (Miramax Films)
    TILDA SWINTON / Karen Crowder – "Michael Clayton" (Warner Bros. Pictures)

  • No Country for Old Men van de Coen Brothers

    Pin it!

    Een film van de Coen-Brother, Ethan en Joel Coen, laat je nooit onberoerd. Denk maar aan Fargo, The Big Lebowski, Raizing Arizona, Blood Simple, The Hudsucker Proxy. Ze weten ons telkens te verrassen met een mix van absurde en gevatte humor, buitengewone scènes, originele plotwendingen, interessante cinematografie en bovenal een intrigerende sfeer. En dit is zeker ook wel het geval met No Country for Old Men (2007).

    No Country For Old Men

    Korte inhoud: Llewelyn Moss (Josh Brolin) is een arme stakker die met zijn vrouw (Kelly Macdonald) in een woonwagenkamp woont. Op een dag trekt hij er op uit om te jagen en midden in de dorre woestijn treft hij een angstaanjagend tafereel. Autowrakken liggen her en der verspreid. Tussen het 'oud ijzer' vindt Llewelyn ook een koffer vol geld. Hij besluit het te houden, wat misschien geen al te slimme beslissing is aangezien het hier om in totaal 'twee miljoen dollar' gaat. Alsof dat nog niet genoeg reden is om de buit te laten liggen en de politie te bellen liggen er ook enkele met kogels doorzeefde lijken naast de wagens terwijl er ook nog enkele wapens en een karrenvracht harddrugs op de plaats delict rondzwerven. Maar de wellicht iets te opportunistische Llewelyn denkt er mee weg te kunnen komen. Had hij het geld nou maar laten liggen... Want het duurt niet lang of hij krijgt de gruwelijk enge en kille huurmoordenaar Anton Chigurh (Javier Bardem) achter zich aan. Chigurh is ingeschakeld door de mannen die claimen de rechtmatige eigenaars van het geld te zijn. Sheriff Ed Tom Bell (Tommy Lee Jones) zet de achtervolging in, in de hoop het geweld dat op de loer ligt voor te kunnen zijn. Hier is de trailer.

    Dit verhaal deed me dus meteen denken aan A Simple Plan (1998) van Sam Raimi. Het is uiteraard een uiterst interessant plot om uit te spitten, want elk van ons zou ook wel voor een zwaar dilemma komen te staan moesten ze op een koffertje van 2 miljoen euro komen te stoten. Is het drugsgeld? Is er iemand naar op zoek? Kan ik het houden zonder dat iemand het te weten komt?

    De Coen Brothers baseerden hun film op het gelijknamige boek van de Amerikaanse schrijver Cormac McCarthy uit 2005. Een verhaal die meteen de deuren open zet voor een sfeervolle misdaadfilm met morbide en absurdistische trekjes. Vreemd genoeg kozen Ethan en Joel Coen voor de invulling van de cast niet meteen voor hun fetish-acteurs, zoals Frances McDormand, John Turturro, John Goodman of Steve Buscemi. Daar staat echter een interessante lijst acteurs tegenover. Vooral de aanwezigheid van Javier Bardem zal menig filmliefhebber kunnen bekoren. De Spaanse acteur is één van de beste uit zijn generatie en schitterde eerder al in films als Before Night Falls en het veelgeprezen Mar Adentro (2004). In No Country for Old Men laat hij zich als de angstaanjagende moordenaar Chigurh van een bijzonder duistere kant zien. En dat terwijl hij bijna had bedankt voor de eer. Bardem heeft een hekel aan geweld en uitgerekend zijn personage is verantwoordelijk voor een groot deel van 'dood en verderf' dat deze prent kenmerkt. Hij liet zich uiteindelijk overtuigen door het feit dat het geweld van Chigurh nooit iets oplost, maar slechts nieuw geweld oproept.

    Naast Bardem is ook Josh Brolin een interessante naam in de cast. De Amerikaan is aan een opmerkelijke opmars bezig, nadat hij recentelijk naast Denzel Washington en Russel Crowe schitterde in Ridley Scotts gangsterepos American Gangster (2007). Tommy Lee Jones vervolgt zijn reeks gedurfde projecten die werd ingezet met The Three Burials of Melquiades Estrada (2005) en voortgezet met In the Valley of Elah (2007) van Paul Haggis. In de bijrollen zijn verder de onvermijdelijke Woody Harrelson, in een voor hem toepasselijke rol als arrogante premiejager, karakteracteur Barry Corbin, Stephen Root en Kelly Macdonald te zien. De cinematografie is in de vertrouwde handen van Roger Deakins - die al vijf keer werd genomineerd voor een Oscar, waaronder voor de Coen-films Fargo, O Brother Where Art Thou en The Man Who Wasn’t There - wat betekent dat we van deze film weer fraaie kadrages mogen verwachten.

    010203
    © Paramount Vantage

    De broers gaan er prat op dat ze zo ongeveer alles samen doen, maar er is wel degelijk een taakverdeling; Joel treedt op als regisseur, Ethan als producent. Samen schrijven ze het scenario en zijn ze - onder het pseudoniem Roderick Jaynes - verantwoordelijk voor de editing. Maar voor hun nieuwste film, No Country for Old Men, treden ze voor het eerst gezamenlijk op als regisseur. Hoe dit precies werkt heb ik nooit echt kunnen begrijpen. Ik ben zelf een jonge regisseur die regelmatig een tv-spot regisseert, en heb ooit eens een film te gemaakt in co-realisatie. Dit was voor mij niet echt iets wat voor herhaling vatbaar was. Voor een acteur is het een nachtmerrie om van twee personen regie-aanwijzingen te krijgen. Zelfs voor een DoP (Director of Photography) is het vaak verwarrend om twee richtingen op te volgen. Co-realisaties lukt bij mijn weten slechts wanneer beide regisseur geheel op elkaar ingestemd zijn (broers zijn van elkaar helpt uiteraard, cf. Wachowski Brothers, Farrelly Brothers,...) en een duidelijke visie hebben uitgewerkt alvorens de film in productie te brengen.

    De film heeft ondertussen al een release gehad in de States en ofwel hoor je stemmen opgaan dat het niet minder is dan een meesterwerk, terwijl de anderen de film als te gewelddadig en te experimenteel afschrijven. Het is in ieder geval een film die veel emoties losmaakt. Wie het eerder werk van Ethan en Joel Coen kan waarderen, zal ongetwijfeld reikhalzend uitkijken naar de première van No Country for Old Men bij ons, op 23 januari 2008. De film wordt al genoemd als een van de grote kanshebbers voor de eerstvolgende Oscaruitreiking. Een film om naar uit te kijken!

    De broers maken zich nu klaar voor een spaghettiwestern met scènes van primitieve gruwelmethodes. Het wordt dus geen prent voor gevoelige zielen. Joel Coen zei het volgende: "We hebben een western geschreven met veel geweld in. Scalperingen, verhangingen, indianen die mensen folteren met mieren en hun oogleden afsnijden". Ethan voegde hoeraan toe: "Het wordt wel een echte western, die zich afspeelt in de jaren 1870. Er komt één scène in die niemand ooit zal vergeten dankzij een bijzondere kip". Ook Shakespeare komt aan de beurt met een adaptatie van 'Julius Caesar', in Hail Caesar (2009). Maar eerst is nog de komedie Burn After Reading (2008) aan de beurt met George Clooney, Brad Pitt, Frances McDormand en John Malkovich.

    Update 01/09/2008: Tommy Lee Jones heeft filmmaatschappij Paramount Pictures aangeklaagd omdat hij nog geld moet krijgen voor de film No Country for Old Men. De acteur eist ruim zeven miljoen euro aan niet betaalde bonussen. Jones claimt dat was afgesproken dat hij zou delen in de winst van de film. Die bracht ruim 112 miljoen euro op, maar de 61-jarige acteur zegt daar geen cent van te hebben gezien. Hij wil nu dat er een accountant wordt aangesteld om te bepalen op hoeveel geld hij nog recht heeft.

    *** No Country for Old Men trailer ***

  • Benicio Del Toro als Che Guevara

    Pin it!

    We hebben een tijd geleden al kunnen kennismaken met "Che" in The Motorcycle Diaries. Wel, nu vertoont regisseur Steven Soderbergh (Traffic, Ocean's Eleven) interesse in de Cubaanse marxistisch revolutionair, Che Guevara.

    Che 01

    'Che' was een lid van Fidel Castro's Revolutionaire Beweging van de 26e juli, die in 1959 in Cuba via een revolutie aan de macht kwam. Na verscheidene posten in de nieuwe Cubaanse regering te hebben bekleed, verliet 'Che' Cuba in 1966 om de revolutie in andere landen te verspreiden. Eerst in de Democratische Republiek Congo en later in Bolivia.

    Op 9 oktober 1967 werd 'Che' opgepakt tijdens een door de CIA georganiseerde militaire operatie van het Boliviaanse leger. Hoewel de CIA hem voor ondervraging in leven wilde houden, werd 'Che' door het Boliviaanse leger geëxecuteerd.

    In juni 1997 zijn de overblijfselen van 'Che' en zes van zijn kameraden naar Cuba overgebracht en op 13 juli met militaire eer bijgezet in een mausoleum in Santa Clara.

    Korte inhoud: Als geboren Argentijn besluit Ernesto 'Che' Guevara (Benicio Del Toro) als man van 23 jaar door Zuid-Amerika te trekken. Na te zijn afgestudeerd als medicus in 1953 reist 'Che' vervolgens door Latijns-Amerika om uiteindelijk geruime tijd in Guatemala te verblijven, voornamelijk aangetrokken door het revolutionaire klimaat dat in die tijd in Guatemala heerst. Daar wordt zijn marxistische visie vormgegeven en niet veel later sluit hij zich aan bij Cubaanse bannelingen om met hen vervolgens naar Cuba te vertrekken. In Cuba sluit Ernesto 'Che' Guevara zich aan bij de Revolutionaire Beweging van Fidel Castro, die in 1959 in Cuba via een revolutie aan de macht kwam. 'Che' besluit echter om zijn carrière als 'beroepsrevolutionair' niet op te geven en zoekt zijn heil vervolgens in Republiek Congo en later in Bolivia.

    Guerrilla (2008) stond al enige tijd op de agenda, maar zal nu pas echt vorm krijgen na het afwerken van The Good German (2006), een romantische thriller die zich afspeelt vlak na de Tweede Wereldoorlog met George Clooney en Cate Blanchett. Che lag eerst in handen van regisseur Terrence Malick (The Thin Red Line), maar die liet het afweten.

    Zoals we dat gewoon zijn van Soderbergh komt hij opnieuw met een ijzersterke cast aandraven. Che Guevara wordt in de film vertolkt door Benicio Del Toro. Ook Javier Bardem (Mar Adentro), Franka Potente (Blow, Lola rennt), Benjamin Bratt, Lou Diamond Phillips en Ryan Gosling zijn van de partij. Een film om naar uit te kijken.

    *** Che trailer ***

    ***Related Posts***
    17/03/2006: Benicio is The Wolf Man
    01/06/2005: Sin City

  • Mar Adentro (2004) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    België, Nederland, Duitsland en Frankrijk mogen nog hun films bundelen, nooit zullen ze aan de knieën komen van het West-Europese filmland bij uitstek, Spanje. Iedereen kent ondertussen Pedro Almodovar, maar deze wordt nu ook vergezeld door een ander filmtalent, Alejandro Amenábar. Oorspronkelijk geboren in Chili, maar opgegroeid in Spanje, heeft Amenábar zijn filmdebuut begonnen met Tesis. Daarna heeft hij de ene knappe film na de andere gemaakt. Denk maar aan de verrassende Abre los ojos of het angstaanjagende The Others.

    mar_adentro_2004_blu-ray.png

    Opmerkelijk is dan ook dat hij geen enkel genre schuwt en telkens met perfectie de juiste snaren weet te bespelen. En met deze Mar Adentro (2004) (De zee van binnen - The Sea Inside) voert hij een pleidooi voor menselijke waardigheid en het recht op een persoonlijke mening, en stelt hij vragen waar niet onmiddellijk een sluitend antwoord op bestaat. Het is tevens een duidelijke Amenábar-film, die ook plaats maakt om de intensiteit van het acteerspel te combineren met een flinke dosis poëzie. De film kreeg de Golden Globe voor Beste Buitenlandse film en maakt kans om daar ook een oscar aan toe te voegen.

    Ramón Sampedro heeft een zware verlamming en kan enkel nog zijn hoofd bewegen. Hij ligt nu al dertig jaar in bed terwijl hij verzorgd wordt door zijn familie. Zijn slaapkamerraam is ook zijn enige raam naar de wereld. Hij kijkt uit over de zee waar hij vroeger zoveel ging zeilen en waar hij tijdens zijn jeugd een vreselijk ongeluk kreeg. Sindsdien is zijn levensdoel om op een waardige manier te sterven. Zijn wereld wordt danig ondersteboven gezet door de komst van twee vrouwen: Julia, de advocate die hem ondersteunt en hem helpt in de juridische strijd om zijn leven naar eigen inzichten te beëindigen, en Rosa, een vrouw uit het dorp die hem er steeds van probeert te overtuigen dat het leven altijd de moeite waard blijft. Beide vrouwen zijn danig van slag door Ramón's ontroerende persoonlijkheid en beginnen hun eigen levensparcours in vraag te stellen. Ramón weet dat alleen degene die echt van hem houdt ook degene zal zijn die hem helpt om zijn laatste reis te maken…

    Mar Adentro is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal over een Spanjaard die zijn verlangen naar euthanasie in een politiek statement vertaalde. Amenábar schiet zijn pijlen niet allemaal op de ethische en juridische strijd, maar vertelt in de eerste plaats een verhaal van een buitengewone man. Hij maakt er ook geen held van, maar een mens met kwaliteiten en gebreken. Soms zien we hem reageren als een schoft tegenover mensen die het goed met hem menen, en doet dat vaak met een paar cynische, rake uitspraken die diepe wonden kunnen maken. Amenábar wil aantonen dat een onwaardig leven niet geleefd hoeft te worden, dat de mens boven instituten als staat en kerk staat. Maar de film is meer dan een een pro-euthanasiefilm, maar is een lofzang op het leven. Hij laat zien dat het leven de moeite waard is om geleefd te worden, ook al valt het zwaar uit.

    mar_adentro.jpg
    © A-Film Distribution

    Dergelijke films flirten vaak met overdreven meligheid, en in Mar Adentro valt dit eigenlijk nog wel mee. Dit is vooral te wijten aan de eenvoud waarmee alles wordt verteld. De dramatische impact laat vergeten dat we eigenlijk 2 uur lang naar een verlamde man zitten te kijken. Alles emoties zijn ook aanwezig: humor, verdriet, woede, hoop en liefde. Laat je niet beïnvloeden door de lethargische affiche van de film en de gemakkelijke negatieve kritieken. De film zet je aan om geëngageerd te leven en dat is op zich reeds een grote verdienste. “Freedom without a life is not freedom.”

    De 35-jarige Javier Bardem is een begenadigd acteur met een geweldig charisma, ook al vertolkt hij de rol van een verlamde man die enkel kan bewegen met zijn hoofd. Net zoals een Jan Decleir heeft de man een geweldige fysieke aanwezigheid. Bardem kreeg dan ook de award voor Beste Acteur op het festival van Venetië.

    Net zoals de Italiaanse film van Moretti, The Son’s Room, blijft deze beklijven tot op het einde. Je komt ook de zaal buiten met een gevoel van onmacht en onbegrip. Sommige mensen zullen zeker een traantje wegpinken, maar dan niet ten gevolge van de tragiek, maar eigenaardig genoeg omwille van de vreugde. Een film over liefde, leven en dood: over grootse thema’s die met humor en uitstekende acteerprestaties tot zeer invoelbare, pure emoties worden teruggebracht.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 20 december 2005

  • Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het was een leuke verrassing op het Filmfestival van Gent, en dus mocht deze film niet ontbreken aan de Film Blog. Moest je uw ex-vriendin of ex-vriend, die nog steeds in uw hoofd op hol brengt, kunnen wissen uit je geheugen, zou je het dan ook doen? Dat is het concept van de nieuwste wervelende en brillante hersenkronkel van scenarist Charlie Kaufman, Eternal Sunshine of a Spotless Mind (2004). Wat mij het meest fascineert in de film van Michael Gondry (Human Nature) is die gecontroleerde chaos. Het is alsof de camera over zijn eigen statief en tussenin de belichting valt en nog steeds de lens kan richten op de emoties van verwarring, frustraties en eenzaamheid die de acteurs beleven.

    elijah wood,eternal sunshine of the spotless mind,michael gondry,charlie kaufman,pierre bismuth,jim carrey,kate winslet,tom wilkinson,javier bardem

    Alles lijkt zo wanordelijk en toch zo precies in elkaar gestoken dat niemand de genialiteit van de mannen nauwelijks kan ontkennen. En ik zeg mannen, want de stuwende kracht is niet enkel van de regisseur maar vooral van de "neorealist" Charlie Kaufman (scenarist van Being John Malkovich, Adaptation, Confessions of a Dangerous Mind, Human Nature), die het hallucinant verhaal brengt van Joel (gespeeld door Jim Carrey), een verlegen en introvert iemand die op een dag smoor wordt op Clementine (Kate Winslet). Ze zijn bijna letterlijk elkaars tegenpolen, zowel fysiek als innerlijk. Joel is een schuchter en ingetogen tekenaar die bijna de ganse film met een wollen muts rondloopt, terwijl Clementine een spontane flapuit is die om de zoveel dagen van haarkleur verandert met de meest waanzinnige kleuren. De twee zien elkaar wel zitten, maar blijven ook onzeker over elkaar.

    Clementine heeft Joel laten zitten en haar herinneringen over die turbulente relatie laten wissen met een nieuwe revolutionaire techniek, waarbij elk spoor van haar ex-vriend compleet kan verdwijnen. Alle herinneringen die komen van een associatie met een object, of herinneringen die verborgen zitten in het onderbewustzijn, worden hierbij met chirurgische precisie weggehaald. Joel die het nieuws bruusk te weten komt beslist in een daad van wanhoop om net hetzelfde te doen. Tijdens een lange nacht bij hem thuis zetten twee technici zich aan het werk en vernietigen, net zoals bij een videospelletje, elk spoor van Clementine in het hoofd van de onder narcose liggende Joel. De rest van de film speelt zich af in zijn hoofd, waar hij zich plots gaat bedenken. Hij beseft dat die magische interactie tussen hen niet verloren mag gaan. Maar ondertussen is het proces in werking gezet en probeert een van de technici (gespeeld door Elijah Wood) al die informatie te gebruiken om Clementine voor zich te winnen.

    Van wis-praktijken gesproken moet ik bekennen dat Jim Carrey, in een opnieuw voortreffelijke rol, zijn verleden als Pet Detective of The Mask echt wel probeert te wissen, na films als Truman Show, The Majestic of Man on the Moon. In deze film blijft niets meer over van zijn verleden en is die explosie van energie overgegaan op Kate Winslet. Maar dit is ook een bewijs van het talent van Carrey die, met een verdwaalde blik zijn personage doseert en nooit echt in een karikatuur valt. Kate Winslet speelt eveneens heel overtuigend haar rol en komt zowel heel ontroerend als agressief uit de hoek. Ook zij smijt haar strak Engelse keurslijf van haar af en werpt zich volledig in de fluorescente Clementine met een zwaar Amerikaans accent. Maar ook alle andere rollen zijn bijzonder goed vertolkt en alles valt exact in de toon van de film, wat uiteraard te danken is aan het scherpe regiewerk van Gondry.

    Het verhaal is kenmerkend voor Kaufman, die zich thuis voelt in psychologische en emotionele labyrinten, waar het verhaal ergens begint en waar plots alles een andere wending krijgt die het voorgaande een nieuwe dimensie bezorgt, om dan opnieuw nog eens alles binnenstebuiten te plooien. Joel wil in het begin van de film iets neerpennen in zijn dagboek, maar merkt dat er een pagina is uitgescheurd, en dit projecteert ons in een wereld waar geen einde kan zijn. Waar mensen elkaar oneindig lang kunnen ontmoeten en opnieuw elkaar verlaten. Gezien er geen herinneringen bestaan kan er ook niet geleerd worden uit elkaars fouten. Het concept van geheugen wissen is uiteraard niet nieuw, en science-fiction films zoals Verhoevens Total Recall hebben al geëxperimenteerd met het gegeven, maar nog nooit is alles zo efficiënt getuned op intermenselijke emoties. Hier is geen plaats voor Memento of Alzheimer-achtige scenes, maar wel ruimte voor gevoelens en een gezonde dosis levensfilosofie. Het brengt ons terug naar onze, soms verwarde gevoelens. Mensen hebben nood aan gezelschap en liefde, en gaan soms tegen alle normen van het gezond verstand in, om er naar opzoek te gaan.

    De film zit boordevol humor, zowel situationeel als in de zalige dialogen. Op een gegeven moment vraagt Joel aan de dokter: "Is there any danger of brain damage?" De dokter antwoordt heel koel: "Well, technically speaking, the procedure is brain damage. On par with a night of heavy drinking. Nothing you'll miss." Geruststellende woorden, niet?

    Eternal Sunshine of the Spotless Mind animated pictureEternal Sunshine of the Spotless Mind animated pictureEternal Sunshine of the Spotless Mind animated picture
    Eternal Sunshine of the Spotless Mind animated pictureEternal Sunshine of the Spotless Mind animated pictureEternal Sunshine of the Spotless Mind animated picture
    © Focus Features

    De verborgen relatie tussen de nevenpersonages Dr. Howard Mierzwiak (gespeeld door Tom Wilkinson) en Mary (Kisten Dunst) zorgt ervoor dat de film een zoveelste onvoorspelbare wending krijgt die alles een richting kan geven. Hoe alles zal uitdraaien ligt nu aan hen. Op het einde zegt Joel: "I don't see anything I don't like about you." Clementine antwoordt: “But you will! But you will, and I'll get bored with you and feel trapped, because that's what happens with me.” Maar het kan Joel niet schelen, en hij zegt kort; "okay." Is dit niet waar liefde om draait? Joel heeft in zijn gevecht met de wismachine al de goede momenten die ze hebben gehad kunnen herleven, en wil deze niet verliezen. En de sleutel tot alles zijn de magische woorden die Clementine in de oren fluisterde van Joel: "Meet me in Montauk." Zonder de welke het gehele avontuur misschien nooit had kunnen bestaan. Een spoor dat niet kon gewist worden en die alles bij elkaar bracht.

    De film is niet bepaald hartverwarmend, en de kille en ruwe fotografie speelt daar ook zeker een factor in, maar zit barstensvol creatieve ideeën en visueel uitdagende scènes. Zonder dat de effecten de bovenhand nemen, is de wereld die Gondry en Kaufman hebben geschapen uitzinnig knap. Niet enkel de scènes waar Joel terugkeert naar zijn herinneringen als kleine jongen (met uitvergroot meubilair zoals we dit al konden aanschouwen bij de Hobbits in LOTR), maar in het bijzonder ook de scènes waar we het wis-proces letterlijk in werking zien. In de bibliotheek zien we de titels van de boeken verdwijnen vooraleer het gehele boekenrek in mist opgaat of de camera travelt van de bibliotheek naar een huiskamer zonder we de indruk hebben dat er geknipt wordt. Dit toont aan hoe fijnzinnig de film is gemaakt en weerspiegelt in zekere zin ook de achtergrond van Gondry als videoclip-veteraan met clips voor oa., Björk en The Chemical Brothers.

    Eternal Sunshine of the Spotless Mind is misschien wel een wat donkere film, maar de ingenieuze inventiviteit wat we in deze romantische komedie kunnen aantreffen is van een zeer smaakvol en hoog niveau. De film vindt een perfecte balans tussen de medische analyse en de menselijke gevoelens, waarin uiteindelijk het laatste de bovenhand krijgt. Maar de film verschilt van de meeste romantische komedies door af te zien van de typische emotionele scènes. Als het de bedoeling was om Joel en Clementine als koppel te zien evolueren en groeien, dan had de film zijn pijlen gericht op de passionele interacties tussen beide. Wat in de film niet het geval was. Eternal Sunshine of the Spotless Mind gaat niet over de blinde liefde die alles zal overwinnen, maar wel over de zwakheden en stommiteiten van verliefde koppels die soms een leven lang hun tijd verspillen aan destructieve, dwaze relaties. Een soort koud-buffet die verondersteld is om koud opgediend te worden. En koud kan als afwisseling bijzonder goed smaken.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 9 oktober 2004

     

    *** Eternal Sunshine of the Spotless Mind trailer ***