ewan mcgregor - Page 2

  • Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vandaag komt Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) op VIER, het derde deel van de prequel trilogie. Althans voor George Lucas, die zomaar eventjes 30 jaar van zijn leven schonk aan de realisatie van 's werelds meest invloedrijke filmepos. Dat er nog drie delen op stapel liggen, episodes VII, VIII, IX, zal George Lucas een zorg wezen, want hij heeft vandaag geen invloed meer op de productie..

    star_wars_episode_iii_revenge_of_the_sith_2005_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Ik zal meteen met de deur in huis vallen. Revenge of the Sith is de beste van de 3 prequels en is een fantastische filmervaring. Toch had ik een 4 sterrenfilm verwacht. Ik zit dus een beetje met gemengde gevoelens. Maar als grote Star Wars-geek verdient deze film toch een knappe 7 op 10. De film heeft alle ingrediënten die de fans kunnen bekoren. Het derde deel vertelt het verhaal van het ontstaan van Darth Vader en de uitroeiing van de Jedi. Na drie lange jaren van oorlog hebben de Separatisten Supreme Chancellor Palpatine (Ian McDiarmid) geschaakt en houden hem gevangen in de Invisible Hand, het vlagschip van Count Dooku (Christopher Lee) en de militaire leider van de Separatisten, General Grievous. Jedi-knight Obi Wan Kenobi (Ewan McGregor) wordt naar voren geschoven om aartsvijand Dooku en General Grievous op de sporen. Eenmaal uit de klauwen van zijn rivalen trekt senator Palpatine alle macht naar zich toe en vindt er op Coruscant een politieke verschuiving plaats. Hij wil de krachtige Jedi Anakin Skywalker (Hayden Christensen) als zijn rechterhand maken, om samen de Republiek te veranderen in een Keizerrijk. Anakin komt klem te zitten tussen zijn geheime huwelijk met de zwangere Amidala (Natalie Portman) en de verleiding voor 'The Dark Force'.

    George Lucas is een meester in het vertellen van verhalen. Zijn enige 3 herkenbare zwaktes zijn echter het overvloedige en overdreven gebruik van CGI (al die kleine beestjes die de aandacht trekken en te weinig interactie tussen acteurs en de decors waarin ze vertoeven), zijn geforceerde en houterige acteursregie (cf. Natalie Portman) en zijn kleurloze dialogen (met uitzondering van misschien Yoda en Palpatine). En dit vat zowat de minpunten samen over het derde en laatste deel. Hoe dan ook ben ik nu een stuk ouder geworden en kijk ik niet meer met dezelfde naïeve ogen naar de prequels als toen ik dat deed voor de eerste trilogie. Toch, vind ik nog altijd dat Episode V: The Empire Strikes Back nog steeds de beste is van alle 6. Revenge of the Sith krijgt na Episode IV: A New Hope een mooie 3de plaats. Vooral omdat de film de registers voor een stuk heeft open getrokken en een paar onvergetelijke scènes heeft neergezet, zoals de confrontatie tussen Obi-Wan en General Grievous. Geweldig staaltje cinema met Shakespeariaanse trekjes en opera-achtige choreografieën.

    Lucas mag dan wel de heer en meester blijven van de visuele effecten, toch moest ik me af en toe ergeren aan de "rondspringende" R2-D2, die zomaar eventjes 2 warlocks kon overmeesteren en die baby-stemmentjes van de droids. Maar van een visueel standpunt kan geen enkele film op de dag van vandaag tippen aan de rijkdom die Revenge of the Sith te bieden heeft. De snelheid van de montage en de camerabewegingen doen onrecht aan de geniale complexiteit van de achtergronden. Van een verhaalstandpunt is er niets nieuws onder de zon. We weten eigenlijk alles wat er zal gebeuren en er zijn niet meteen verrassingen. Het enige wat van belang zou kunnen zijn was de relatie tussen Anakin en Amidala. Lucas ruilt de melige scènes van Attack of the Clones in voor kortere sequenties, maar de ‘cheesy dialogues’ blijven bestaan.

    Padme: If I'm beautiful, it's only because I'm in love.
    Annakin: No, it's because I love you so much, I see you as beautiful.
    Padme: Then love has blinded you?
    Dave: My God, will you shut up!

    revenge_of_the_sith_01.jpgrevenge_of_the_sith_02.jpg

    Het gevecht tussen Obi-Wan en Anakin is meesterlijk in elkaar gestoken. Vergeleken met de gentlemen’s duel in A New Hope krijg je een harde confrontatie te zien met emoties die even heet zijn als de apocalyptische vlammenzee rondom hen tijdens hun gevecht. De scène is tevens parallel gemonteerd met een geweldig gevecht tussen Yoda en Darth Sidious, meesterlijk begeleid door John Williams die een synthese maakt van zijn vorige 2 prequels. Maar een nog groter emotioneel moment in de film is uiteraard het ontstaan van Darth Vader, die niet op een triomfantelijke manier gebeurt. Anakin zit met een tweestrijd die Sidious met brio weet te manipuleren. De transformatie van Anakin in Vader is een moment van pure melancholie. De jonge man gaat ten onder aan zijn ambitie naar macht en wordt met pijn in een zwart masker gestoken die hem gevangen zal houden tot het einde van zijn leven. Lucas toont hier opnieuw zijn meesterschap in het vertellen van verhalen. Had Ridley Scott of Spielberg deze scène geregisseerd, dan hadden we er waarschijnlijk een traantje bij gelaten.

    Zoals ik zei, de cirkel is rond. Lucas legt overal een link met wat komen zal in episode IV. Let op de haartooi van Amidale die uiteraard geïnspireerd is op die van haar dochter Princess Leila. Even komt Chewbacca in beeld en ook de storm troopers zien er bijna hetzelfde uit als datgene wat ze zullen worden. De TIE-fighters hebben dezelfde bouwstructuur gekregen en voor wie heeft opgelet zien we in het begin van de film even het prototype van de Millenium Falcon voorbij vliegen. Het enige wat een beetje raar aanvoelt is het design van het kostuum van Darth Vader die zo typisch jaren ’70 is en eigenlijk een volledige trendbreuk maakt met de prequels.

    Hoewel acteursregie niet meteen de sterkste kant is van Lucas moet ik toch even de verdienstelijke acteerprestatie van Hayden Christensen onderstrepen. DIT IS de Anakin Skywalker die ik wou zien in de eerste twee films! Hij had niet alleen de meest complexe rol maar bracht de emotie verbazingwekkend goed over. De complexiteit waarmee hij de conflictueuze gevoelens vertolkt, enerzijds zijn hunker naar meer macht en anderzijds zijn trouw voor zijn vrienden en liefde voor Amidala, is nooit karikaturaal of doorzichtig. Ik had mijn twijfels over de jonge man in Attack of the Clones, maar nu sta ik 100% achter de keuze. Ook al is hij kleiner dan David Prowse, de transformatie naar Darth Vader werkt perfect ! Ook Yoda ziet er heel overtuigend uit.

    Van een technisch standpunt werd de film volledig opgenomen in HD. Dit is een digitaal videoformaat van hoge kwaliteit. Voor een betere filmervaring raad ik jullie aan om de film te gaan zien in een zaal met Digitale Projectie. Het beeld heeft iets meer contrast dan wanneer deze is overgezet op een 35mm band. Merk je een verschil in kwaliteit van de HD-opname? Enkel getrainde ogen zullen het verschil zien. Het beeld is dus grotendeels gezuiverd van korrel. Dit merk je vooral bij de close-ups van gezichten. Door het contrast hebben de schaduwpartijen in het beeld minder informatie. Wat de technici van Sony ook mogen zeggen, er is effectief minder beeldresolutie dan met 35mm pellicule. Maar het werkt en de nieuwe drager is dus stukken goedkoper dan celluloid en zal deze binnenkort helemaal vervangen.

    revenge_of_the_sith_03.jpgrevenge_of_the_sith_04.jpg

    Het begint allemaal sterk met een visueel knappe 'star wars' ride-movie, en naarmate de film vordert komen we in een grimmige, bittere, melancholische en aangrijpende sfeer terecht met personages van vlees en bloed, ook al zijn sommige volledig CGI. Er is nauwelijks een dood moment te bespeuren en we treffen meer actie en light-saber gevechten aan dan in de vorige twee prequels. Het eindigt wel met een trieste noot en de verlossing steekt in de volgende 3 delen. Velen zullen dan ook na het zien van Revenge of the Sith de eerste trilogie willen terugzien, ... misschien op zoek naar die happy ending. Echte Star War fans zullen de 'donkere zijde' van Revenge of the Sith willen laten sudderen. Een uitstekende prestatie van George Lucas. The Force is strong with him. Maar als jullie echt willen genieten van Revenge of the Sith, raad ik de Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) ANTI-CHEESE EDIT aan! Zijn de enige edits die ik nog wil bekijken.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 27 november 2015

    ***Related Posts***
    29/11/2015: Star Wars: Episode I - The Phantom Menace review
    03/12/2015: Star Wars: Episode II - Attack of the Clones review
    27/11/2015: Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith review

     

    *** Episode III: Revenge of the Sith trailer ***

  • Heistfilm Son of a Gun met Ewan McGregor

    Pin it!

    In Son of a Gun (2014) treffen we een bebaarde Ewan McGregor aan in een wel heel ongeraffineerde rol. Samen met acteur Brenton Thwaites spelen ze gevangenen in een West-Australische gevangenis. Ewan speelt zowat de beschermeling van Brenton, in ruil voor zijn hulp bij een ontsnappingspoging.

    son_of_a_gun_2014_poster.jpg

    Maar het uiteindelijke doel is uiteraard dat beiden een klus met elkaar zullen klaren eenmaal ze het gevang uit zijn. Een miljoenen-heist. Het is dus een beetje van een dubbel verhaal. En zoals bij elke heist film, heb je wel individuen met dubbele agenda's en loert het verraad om de hoek. Voeg daar nog een enigmatische, doorwinterde femme fatale aan toe, gespeeld door Alicia Vikander, en de spanning is verzekerd.

    Ik ben wel verzot op heistfilms, en dan vooral omwille van de personages die altijd een paar stappen vooruit denken en het publiek meestal wel voor zijn. Een geslaagde heist-film is zelden voorspelbaar. Het is een soort schaakspel tussen criminelen. De regie en het script komen van Julius Avery die met deze Australische prent zijn langspeelfilmdebuut maakt. En naast de bovenvermelde namen zien we ook nog Matt Nable, Jacek Koman en Nash Edgerton.

    De trailer ziet er behoorlijk intens uit, maar een beetje aan de spoilerige kant. Misschien hadden ze er toch wel wat meer scènes uit moeten laten. Het enige wat je nog niet weet is wie uiteindelijk op het einde van de film zal sterven. Ook die geluidseffecten in de trailer die regelrecht uit de trailer van Inception (2010) komen begint wat op mijn zenuwen te werken.

    De film werd al vertoond in Australië en is daar toch met gemengde gevoelens ontvangen. Het lijkt allemaal net iets te standaard. Toch wel vreemd dat een heistfilm mét Ewan McGregor zo koeltjes wordt onthaald. We zullen moeten wachten tot 11 maart 2015 om het zelf uit te vissen hoeveel waard deze prent is.

    *** Son of a Gun trailer ***

  • Jack the Giant Slayer (2013) *** recensie

    Pin it!

    Hier hebben we nog eens een 3D film die werd opgenomen met stereoscopische camera’s in plaats van een simpele conversie in post-productie. Dus, het moment is misschien wel aangebroken om uw 3D flatscreen uit te testen met de gloednieuwe Blu-ray van Jack the Giant Slayer (2013), de nieuwe film van X-Men regisseur Bryan Singer . Maar waas ervan bewust dat de 3D technologie zelden tot nooit een meerwaarde blijkt te zijn.

    jack the giant slayer 3D blu-ray cover

    Korte inhoud: We volgen Jack (Nicholas Hoult), een ongelukkige boerenjongen die in het bezit komt van een zakje met magisch zaad waarmee hij onbedoeld een gigantische bonenstaak laat groeien dat het wolkenpakket doorboort en helemaal doorloopt tot aan de hemel, bevolkt door reuzen. Hoewel het onduidelijk is wat deze wezens eten op een regelmatige basis, wordt mensenvlees gezien als een delicatesse. Tijdens het groeiproces van de bonenstaak, raakt Prinses Isabelle (Eleanor Tomlinson), de erfgenaam van het rijk van koning Brahmwell (Ian McShane), verstrengelt in de stengels en naar de hemel getrokken. Jack zet de achtervolging in samen met de beschermers van de prinses, Elmont (Ewan McGregor) en Crawe (Eddie Marsan), en haar toekomstige bruidegom, Roderick (Stanley Tucci). Helaas lijkt het erop dat Roderick een compleet andere agenda heeft die niet gepaard gaat met de redding van Isabelle. Met zijn legendarische kroon wil hij de controle over de reuzen verkrijgen.

    Deze film zit geheel in de nieuwe Hollywood trend van sprookjes-adaptaties, en deze prent is gebaseerd op een Brits sprookje die dateert uit 1711, die al eerder verfilmd werd met de stop-motion film Jack the Giant Slayer (1962). Met films als Snow White and the Huntsman (2012) en Oz the Great and Powerful (2013) proberen ze een meer volwassen publiek aan te trekken, iets waar ze hier wel gedeeltelijk in slagen.

    Voor de mensen die het verhaal reeds kennen zijn er hier geen grote verrassingen. De reuzen, los van deze die dienst doen als comic relief, zijn behoorlijk dreigend, en dan zeker General Fallon (Bill Nighy), en Jack ontpopt zich nog steeds van simpele boerenjongen tot een ware held met Isabelle als zijn love-interest. En voor een PG-13 film zijn de gevechten nogal heftig, ook al waren er naar mijn goesting toch wel iets teveel effecten. Sommige scènes voelen bijgevolg heel artificieel aan en vaak neemt de cgi de bovenhand op het acteerspel van de acteurs. Maar al bij al hebben de makers puik werk geleverd om die fantasiewereld zo tastbaar mogelijk te maken, uiteraard dankzij het goede voorbeeld van films als Lord of the Rings. Enkel de 'giants' zelf zien er nogal fake uit. Voor een film die zoveel geld heeft gekost mochten ze toch wel een betere 3D supervisor hebben aangesteld.

    Jack the Giant Slayer review animated pictureJack the Giant Slayer review animated pictureJack the Giant Slayer review animated picture
    Jack the Giant Slayer review animated pictureJack the Giant Slayer review animated pictureJack the Giant Slayer review animated picture
    Jack the Giant Slayer review animated pictureJack the Giant Slayer review animated pictureJack the Giant Slayer review animated picture

    Jack the Giant Slayer is uiteindelijk een film voor zowel late teenagers als volwassenen, met voldoende ontspanning, droge humor en aangename karakters. Singer heeft dit sprookje omgetoverd tot een grootschalig epische fantasy-film, waar het gevecht op leven en dood niet zomaar een frivoliteit wordt en de reuzen echt wel gevaarlijk zijn. Toch kan je er niet omheen dat de studio hier waarschijnlijk een familiefilm van wou maken en dat Singer eerder een volwassen film voor ogen had. En mede door het feit dat deze prent geen grote acteurs heeft in de hoofdrollen (de trailer wil ons wel doen geloven dat Ewan McGregor een grote rol heeft, maar dit is niet het geval), werd het een box-office flop met John Carter allures. Niemand kent Nicholas Hoult of Eleanor Tomlinson, en om hier dan 195 miljoen dollar (zonder promotie of distributiekost) in te investeren is pure waanzin, die Warner Bros duur zal komen te staan met een box-office resultaat in de States van nauwelijks 65 miljoen dollar (er zou sprake zijn van een verlies van 130 miljoen dollar). Ook voor Bryan Singer beginnen de filmflops stilaan door te wegen.

    Maar los van de verkeerde casting is en blijft Jack the Giant Slayer geen onaardige film. Het al bij al slimme script van Darren Lemke, Christopher McQuarrie en Dan Studney hebben er een spannend avontuur van gemaakt met aantrekkelijke personages, fascinerende mythologieën en die magie waar Disney groot van is geworden. De film nestelt zich in het PG-13 register tenzamen met Pirates of the Caribbean tussen het genre van de familiefilm en de volwassen avonturenprent. Het resultaat is een leuke rollercoaster en moet wat mij betreft niet onderdoen voor The Hobbit: An Unexpected Journey (2012). Jack the Giant Slayer is vanaf 31 juli 2013 beschikbaar op DVD, Blu-ray, 3D Blu-ray en VOD.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 25 juli 2013

     

    *** Jack the Giant Slayer trailer ***

  • Indrukwekkend tsunami-drama in The Impossible

    Pin it!

    Hollywood heeft zich al een paar keer aan het tsunami drama gewaagd. De laatste die ik me voor de geest kan halen was de Clint Eastwood film Hereafter (2010). En er zit een nieuwe film aan te komen die iets meer het accent op wat de slachtoffers hebben doorstaan in dit paradijs die in een mum van tijd een ware hel werd. The Impossible (2012) is de tweede langspeelfilm van de Spaanse Juan Antonio Bayona (The Orphanage).

    The Impossible

    Korte inhoud: Maria (Naomi Watts) en Henry (Ewan McGregor) en hun drie zoons gaan in de winter op vakantie en zoeken het mooie weer op in Thailand. Maar op de morgen van 26 december, wanneer de familie rustig bij het zwembad zit, zien ze een grote zwarte vloedgolf hun kant op komen. Ze worden getroffen door een tsunami. Maria komt na een hevige klap weer boven water, maar weet zeker dat haar familie het niet gered heeft. Dan ziet ze haar oudste zoon Lucas verderop in het water...

    Indrukwekkende trailer moet ik zeggen. Zowel visueel indrukwekkend als iets met een enorme emotionele bagage. Dit zou wel eens Oscar-materiaal kunnen zijn, zeker wanneer je weet dat deze prent een paar weken voor de Oscar-deadline in de bioscoop komt. Het verschil met een Roland Emmerich film is dat hier niet de visuele effecten zullen domineren dan wel het verhaal en zijn personages. Watts en McGregor zijn tevens zeer begerenswaardige acteurs. Daarnaast zien we ook Geraldine Chaplin, Marta Etura en de jonge talentvolle Tom Holland. De fotografie van de film werd verzorgd door Oscar Faura.

    Uiteraard is dit een Amerikaanse film waarin de hoofdkarakters ook Amerikanen zijn, dit in schril contrast met de 230’000 NIET-Amerikanen die in deze tsunami hun leven lieten. Maar ik heb toch de indruk dat regisseur Juan Antonio Bayona en scenarist Sergio G. Sánchez een film hebben gemaakt met een universeel karakter en gekozen hebben voor steengoede acteurs. Hier is geen ruimte voor Amerikaans patriottisme. De muziek in de trailer is misschien wel iets te melig, maar de originele film zal komen van Fernando Velazquez en waarom moeten ze in godsnaam ZOVEEL onthullen?! Ik begrijp wel dat het de bedoeling was om aan te tonen at het geen typische disaster-film zal worden, maar daarvoor moet je toch niet het gehele plot op de straatstenen zwieren…

    *** The Impossible trailer ***

  • Haywire (2011) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wat gebeurt er als je de The Bourne Identity (2002) en Nikita (1990) bij elkaar gooit en overhandigt aan een talentvol regisseur? Zowat het beste scenario om de verwachtingen van kijkers zo op te drijven dat ze nog moeilijk in te lossen zijn, en ze uiteindelijk van een kale reis terugkomen. En dat is Haywire (2011) van Steven Soderbergh in een notendop.

    haywire,steven soderbergh,nikita,The Bourne Identity,Gina Carano,Blood and Bone,Antonio Banderas,Michael Douglas,Michael Fassbender,Bill Paxton,Ewan McGregor,Channing Tatum

    Korte inhoud: Mallory Kane (Gina Carano) is een ex-marine soldaat die werkt voor een private organisatie die topsoldaten levert aan bedrijven of overheden om missies uit te voeren om oftewel mensen te laten verdwijnen of te redden. Tijdens een reddingsmissie in Barcelona wordt Mallory verklikt en komt ze terecht in een circuit vol verraad en samenzwering. Mallory is er dan ook op gebrand om zich te wreken.

    De MMA specialiste Gina Carano speelt haar eerste grote rol, na haar figurantenrol in Blood and Bone (2009), en doet dit met vele ups en downs. Op sommige momenten oogt ze onzeker en is het alsof ze liefst haar mond wil houden. Maar deze mediterraanse diva is uit het Penelope Cruz versus Angelina Jolie hout gesneden en weet dan ook alle aandacht naar haar toe te trekken in de vele close-ups.

    De regisseur van de Ocean’s trilogie Steven Soderbergh heeft met Haywire een thriller gemaakt die in geen enkel opzicht, behalve op het technische vlak, ten volle kan overtuigen. Het verhaal bevat te veel clichés en is bij momenten te voorspelbaar, maar door origineel om te springen met de omgeving weet Soderbergh de film boeiend te houden. Naast de onervaren Gina Carano staan er een resem aan klassenbakken te pronken op de affiche. Met name Antonio Banderas, Michael Douglas, Michael Fassbender, Bill Paxton, Ewan McGregor en Channing Tatum, maken de cast compleet, en zorgen ervoor dat je verwachtingen wederom de hoogte in schieten.

    Maar ook zij weten een zwak verhaal niet naar een behoorlijk niveau te tillen. Het scenario van Lem Dobbs is een mix van zowat elke succesvolle thriller van de afgelopen tien jaar. De slotscène doet aan de Ocean’s trilogie denken en de scènes in de straten van Dublin haalt herinneringen op aan de Bourne serie. Het lijkt tevens alsof Soderbergh heimwee had naar de tijd van The Limey (1999), en deze "don't mess with the wrong person" premisse wou herleven. Ik kan hem hier nog wel ergens volgen.

    haywire,steven soderbergh,nikita,the bourne identity,gina carano,blood and bone,antonio banderas,michael douglas,michael fassbender,bill paxton,ewan mcgregor,channing tatum,the limeyhaywire,steven soderbergh,nikita,the bourne identity,gina carano,blood and bone,antonio banderas,michael douglas,michael fassbender,bill paxton,ewan mcgregor,channing tatum,the limeyhaywire,steven soderbergh,nikita,the bourne identity,gina carano,blood and bone,antonio banderas,michael douglas,michael fassbender,bill paxton,ewan mcgregor,channing tatum,the limey

    Haywire was een project met heel wat potentieel, maar er is tijdens de creatie heel wat misgelopen. En dat was voornamelijk te wijten aan het manke script, nauwelijks voldoende voor 90 minuten film, die zelfs een talentvolle regisseur zoals Soderbergh nog moeilijk kan omtoveren in een topprent. De bedoelingen om te werken met iemand uit het MMA-circuit met weinig acteer-ervaring was een risico, waar de regisseur grotendeels mee weg is gekomen, maar op het einde van de rit blijf je toch een beetje op je honger zitten. Maar het leuke aan Soderbergh is dat hij blijft experimenteren, en nu en dan heb je te maken met een voltreffer. Spijtig genoeg behoort Haywire hier niet toe.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 21 mei 2012

    ***Related Post***
    21/01/2012: MMA vechter Gina Carano in Haywire

     

    *** Haywire trailer ***

  • MMA-specialiste Gina Carano in Haywire van Steven Soderbergh

    Pin it!

    Regisseur Steven Soderbergh heeft een zwak voor sterke vrouwen (cf. Erin Brockovich, Out of Sight), en ook in deze Haywire (2011) is dat niet anders. Mallory Kane (Gina Carano) is niet zomaar een mooie vrouw, ze is een gevaarlijke geheim agente én martial art specialiste, en dat komt al van bij het begin van de trailer aan bod tijdens een “onderonsje” tussen Carano en haar tegenspeler Channing Tatum.

    haywire,steven soderbergh,Gina Carano,Michael Fassbender,salt,Blood and Bone,Lem Dobbs,Antonio Banderas,michael douglas,bill paxton,Ewan McGregor,Mathieu Kassovitz,Channing Tatum,Michael Angarano,traffic

    Korte inhoud: De mooie freelance geheim agente Mallory Kane wordt door verschillende globale organisaties gevraagd om klussen uit te voeren die regeringen niet zelf kunnen en mogen goedkeuren. Na een gijzelaar bevrijdt te hebben in Barcelona, wordt Mallory snel op een missie gestuurd in Dublin. Als die missie fout gaat ontdekt ze dat ze bedrogen is en moet ze al haar vaardigheden, trucs en mogelijkheden aanwenden om een internationale klopjacht te ontlopen, en terug te keren naar Amerika.

    De plot van deze spionage thriller blinkt niet meteen uit in originaliteit. We hebben opnieuw te maken met een 'agent going rogue'- verhaaltje, een soort Jason Bourne concept maar dan met een vrouw zonder het geheugenverlies. Heeft tevens iets weg van Salt (2010). Dit is tevens de eerste hoofdrol van Gina Carano, die twee jaar geleden nog een klein rolletje had in die andere vechtfilm Blood and Bone (2009). Soderbergh heeft trouwens geen schrik om iemand een hoofdrol te geven met weinig acteer-ervaring. Zo gebruikte hij ook de pornoster Sasha Grey voor The Girlfriend Experience, en dat werd met veel lof onthaald.

    In het echte leven heeft deze 29-jarige Gina Carano tevens een indrukwekkende status opgebouwd in de MMA (Mixed Martial Arts) en zou ze gespecialiseerd zijn in Muay Thai (een soort kickboxen maar dan met kniestoten en elleboogwerk). Je zou het niet meteen zeggen met haar knap snoetje, maar de dame is met haar 65 kilo en 1m73 één brok geweld. Zo kan je haar via deze link aan het werk zien. Steven Soderbergh heeft haar dan ook aangetroffen in de ring (of in de kooi, want het was een cage-fight) en was meteen in de wolken van haar kunsten. Met haar laatste kamp in augustus van 2009 verloor ze haar titel tegen de gevaarlijke Cristiane Santos, die nog steeds op #1 staat. Hopelijk blijft Gina acteren, want het zou zonde zijn mocht haar gezicht/figuur compleet in mekaar getimmerd worden.

    De carrière van Soderbergh ken evenveel up's als down's, en ik denk dat deze misschien een beetje tussen de twee zal bengelen. Het is niet de doorsnee actie-vechtfilm zoals er elk jaar honderden worden uitgebracht, maar van wat je kunt afleiden uit de trailer lijkt het script van scenarist Lem Dobbs te zijn samengevat op twee A4 blaadjes. Anderzijds zit het vol van bekende gezichten; zo is er Antonio Banderas, Michael Douglas, Bill Paxton, Mathieu Kassovitz en Ewan McGregor, naast acteurs als Michael Fassbender en Michael Angarano. Als Gina Carano een acteer-coach nodig heeft, dan is ze in ieder geval in goed gezelschap.

    haywire,steven soderbergh,gina carano,michael fassbender,salt,blood and bone,lem dobbs,antonio banderas,michael douglas,bill paxton,ewan mcgregor,mathieu kassovitz,channing tatum,michael angarano,traffichaywire,steven soderbergh,gina carano,michael fassbender,salt,blood and bone,lem dobbs,antonio banderas,michael douglas,bill paxton,ewan mcgregor,mathieu kassovitz,channing tatum,michael angarano,traffichaywire,steven soderbergh,gina carano,michael fassbender,salt,blood and bone,lem dobbs,antonio banderas,michael douglas,bill paxton,ewan mcgregor,mathieu kassovitz,channing tatum,michael angarano,traffic

    In tegenstelling tot de ballen kritiek die de tweede Jason Bourne film over zich heen kreeg, wordt Haywire geprezen voor zijn camerawerk, die grotendeels verzorgd werd door Soderbergh. Ook de mise-en-scene van de vechtscènes lijken zeer efficiënt in elkaar te steken. En of dat al niet genoeg was heeft ook Gina Carano veel lof ontvangen voor haar vertolking. Zoals we van de regisseur gewend zijn zal deze actieprent er heel afgelikt en visueel verfijnd uitzien, met welbepaalde kleurcodes (zoals in Traffic). Bestemd voor een publiek die zich wil ontspannen en niet al te diep hoeft na te denken over het verhaal. De film zou ergens in 2012 bij ons in de zalen moeten draaien.

    *** Haywire trailer ***

    ***Related Post***
    21/05/2012: Haywire filmbespreking