Review - Page 5

  • Alien: Covenant (2017) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik zal het wel uit mijn bek wringen: "het is iets beter dan Prometheus (2017)". Toch had ik hier meer van verwacht. Dit zal geen eenvoudige review zijn, omdat ik van de franchise hou en het knaagt wat aan mij dat ik niet kan zeggen dat alle problemen van de vorige film van de baan zijn en we hier een geweldige Alien: Covenant (2017) hebben. Geen verkeerd woord over de nobele intenties en de diepe filosofie, toch blijf je wat op je honger zitten. Laten we hopen dat deze prequels de originele twee Alien films niet teveel gaan overschaduwen in negatieve zin. Op een gegeven moment zegt één van de karakters in de film: Dit houdt hier allemaal geen steek. Op dat ogenblik had je zoiets van: inderdaad!

    alien_covenant_2017_poster03.jpg

    Korte inhoud: We zijn in het jaar 2104. De bemanning van het kolonieschip Covenant is op weg naar Origae-6 , een verre planeet aan de andere kant van de Melkweg. Onderweg komt het schip terecht in een neutrino shockwave en ontstaat er brand in één van de hybernation capsules. Tijdens de reparatiewerken aan het zonnescherm onderschept Tennessee (Danny McBride) een menselijk signaal, wat afkomstig is van een nabij gelegen planeet. Wonder boven wonder lijkt deze planeet op het eerste gezicht ideaal voor kolonisatie en de crew besluit om een omweg te maken en de planeet te gaan verkennen. Daar komen ze terecht in een onbekend paradijs, wat de woonplaats van de ingenieurs blijkt te zijn. Toch is er geen leven te bespeuren. De enige bewoner blijkt de 'synthetische' David (Michael Fassbender) te zijn, een overlevende van de gedoemde Prometheus expeditie.

    Ik kan van deze film geen review schrijven zonder te spoilen dus ga Covenant eerst gaan zien. Hoewel, veel spoilers zijn er niet want alles was nogal voorspelbaar gezien de auteurs vaak teruggrijpen naar de vorige edities. De opdracht van Ridley Scott leek wel om de franchise te koppelen aan de originele Alien (1979) film. En hiervoor was duidelijk wat 'suspension of disbelief' voor nodig; want toevallig was er een defect na een jarenlange reis, toevallig waren ze op een boogscheut van een andere planeet met atmosfeer en water die zowaar beter lijkt te koloniseren als de véél verdere planeet die ze hebben geanalyseerd, toevallig viel de gravitatie mee, toevallig was er zelfs zuurstof aanwezig en toevallig was deze planeet de thuisbasis van de ingenieurs waarop Elizabeth Shaw met David was geland ... en eenmaal je dàt allemaal weet te slikken kan de rest er ook nog wel bij, want de nonsens stopt hier niet.

    De hoofdpersonages zijn Walter en David, beiden zijn synthetische producten van de Weyland-Yutani Corporation, en beiden gespeeld door Michael Fassbender. David is het meer menselijke model, daar waar Walter het nieuwe prototype is, toch verschillen ze heel wat van mekaar in die zin dat de ene een ware duivel is geworden. Je weet van bij het begin dat ze elk hun agenda hebben en de plotwendingen komen niet meteen als een verrassing. Dat heb je nu eenmaal met prequels. Toch steekt er een interessante levensfilosofie achter de androids, een evidente knipoog naar Blade Runner (en ja, er zijn heel wat inhoudelijke overlappingen). De androids zijn niet in staat iets "artistiek" te creëren, wat ze echter wel kunnen is iets "wetenschappelijk" vorm geven. Dit is een eerste stap in de richting van hun "creator", wiens plaats ze willen innemen. En wat beter via de creatie van een Xenomorph die op zijn beurt de mensen kunnen uitroeien. Het is een sluimerende competitiestrijd tussen mens en android, wat al in de proloog van de film in het lang en breed wordt uitgesmeerd. Weyland was zich bewust van deze drang van David om zijn plaats in de nemen en om deze reden werd Walter geschapen, meer plichtbewust en gespaard van menselijke ambities.

    De rest van de personages zijn banale bijrollen, en dat is misschien wel het grootste pijnpunt. Je kent op het einde van de rit geen enkel van de karakters. Daniels (Katherine Waterston) is de nieuwe versie van Ripley, en het enige wat blijft hangen is dat ze bijna continu zit te janken om het verlies van haar partner en teammates. Daarnaast is er Oram (Billy Crudup) die de leiding van het schip op een onverwacht moment moet overnemen en hiervoor nog niet klaar is. Uiteraard doet het allemaal wel wat denken aan Aliens (1986) met Lieutenant Gorman (William Hope) die ook niet in staat was de missie te leiden. Je hebt dan ook nog Demián Bichir , Carmen Ejogo, Jussie Smollett, Callie Hernandez en Amy Seimetz, maar geen enkele van deze personages blijft hangen. Meer nog, ze zijn onderling uitwisselbaar. Het contrast met de eerste twee Alien films kon nauwelijks groter zijn. Daar wist je meteen wie ze waren. Misschien waren de karakters uit 1979 stereotypen, maar narratief werkte het en wanneer ze gegrepen worden door een alien was je meer emotioneel betrokken. Bij aanvang van de film sterven twee crew-leden, geen idee wie ze waren of wat ze deden. Het kon ons uiteindelijk geen fluit schelen. En herinneren jullie nog de discussie over het dragen van een helm op een vreemde planeet? Het zijn per slot van rekening hoog opgeleide ruimtereizigers die het zekere voor het onzekere nemen. Wel hier hebben ze deze discussie achterwege gelaten en de helmen vervangen door onnozele petjes met oorwarmers. Ter bescherming dan van de oren? Brute pech dat net daar alien-dna zich een weg kan banen. En ik zwijg nog over het feit dat deze hoog-opgeleide kerels ook graag hun hoofd steken in alien vegetatie of alien-eieren.

    alien_covenant_2017_pic001.jpgalien_covenant_2017_pic002.jpgalien_covenant_2017_pic005.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Ridley staat garant voor zijn sterke acteurs-regie en zijn uitgekiende sets en dramatische fotografie. Tevens knap in beeld gezet door Dariusz Wolski, en het verhaal moet af en toe wel eens bezwijken voor het visueel vertier. De scène waar ze "bestuift" worden door het alien virus is geniaal en tevens ook de scène waarin een Neomorph deze keer voor de rug heeft gekozen om uit zijn host-lichaam te spatten, is het beste van wat deze prent te bieden heeft. De visuele effecten - van ondermeer de mannen en vrouwen van Framestore (King Arthur, Fantastic Beast, Doctor Strange) - zijn van een uitmuntend niveau. En dat mag wel met een productiebudget van 111 miljoen dollar. Ook de scènes waarin David zijn experimenten uit de doeken doet en zijn creatie van het perfecte organisme kon verwezenlijken met de zwarte vloeistof en de biologie van wespen en bijen, is de "science" waar menig SF-fan naar hunkert. Uiteindelijk krijgen we dan naast de Neomorph ook de alombekende Xenomorph te zien (die een instant-volwassen update heeft gekregen van David), en dat is op zich zijn filmticket waard. Ook de muziekscore van Jed Kurzel deed zijn werk. Was het script van John Logan en Dante Harper ook maar van hetzelfde niveau, dan had dit een uitstekende alien-film kunnen zijn. De leuke horror twist op het einde zet uiteraard de deur open voor een nieuwe reeks alien-films.

    alien_covenant_2017_pic004.jpgalien_covenant_2017_pic003.jpgalien_covenant_2017_pic006.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    De film is humorloos, en ik begrijp dat we hier te maken hebben met een horror-SF en humor vaak ongepast en destructief werkt op de angst, maar laat ons eerlijk zijn: zo angstaanjagend is de film nu echt niet. Herinner je nog de scène in Alien waarin Dallas in het ventilatiesysteem zat en we via zijn detectie-apparaat de alien hoorden naderen. Dit zijn scènes die angst genereren. Hier heb je veel expositie, een beetje alien, terug expositie, nog wat alien, nog meer expositie en een finale shoot-out waarin we dankzij de trailers eigenlijk alles vrij snel inschatten wat er gaat gebeuren. Dus ja, misschien hadden ze er dan wat meer humor moeten insteken - al was het maar om de karakters sympathieker te maken. En dat lag binnen de mogelijkheden, was het niet dat ze het meest ideale personage die comic-relief kon bieden uit de film hebben geschreven tijdens de eerste 15 minuten, met name het personage van James Franco. Hij kon als geen ander een beetje meer relaxatie brengen binnen deze geconstipeerde groep ruimtevaarders.

    Kortom, een film die op technisch vlak de stempel draagt van Ridley Scott, die dit jaar 80 zal worden. Inhoudelijk houdt de eerste helft van Covenant ons in de tang, maar nadien verdwalen we in expositie en voelen we ons in een museum met een overijverige gids die alles wil gaan uitleggen. Het script overtuigt niet en je moet vaak vrede nemen met dialogen die wel geschreven lijken te zijn door een synthetisch wezen (wat niemand spreekt zo) en tot overmaat van ramp nog eens letterlijk verwoorden wat de acties zijn alsof we met de paplepel alles uitgelegd moeten krijgen. Ridley wil de nieuwe Alien-films laten gaan over "creatie" (de creatie van muziek tot de creatie van een nieuw wezen - u weet wel, het Frankenstein principe) en begint ook met een proloog waarin David zijn vader Peter Weyland (Guy Pearce) ontmoet. Een zaadje in het hoofd van deze android die zware gevolgen zal hebben. Spijtig genoeg zijn de andere personages ondergeschikt aan deze synthetische wezens en geen enkel van de karakters is echt memorabel. Er zit echter meer actie in deze film dan in Prometheus, ook al zijn bepaalde scènes echt wel slaapverwekkend en allesbehalve intrigerend en voelt het bij momenten ook aan als recyclage van Alien en Aliens. Gelukkig zijn er ook leuke momenten en kan je maar blijven hopen dat deze prequels eindelijk zullen slagen in hun opzet.

    Toch zijn er redenen genoeg om vanaf vandaag Alien: Covenant in huis te halen op DVD of Blu-ray, want het heeft de audio-commentaar van meester Ridley Scott die jullie toch willen horen. Als zijn intenties worden er bloot gelegd en je krijgt een beter begrip van de keuzes die hij heeft gemaakt, ook al zou je in principe geen handleiding moeten nodig hebben om ervan te kunnen genieten. We hebben ook nog een aantal verwijderende en extended scenes, alsook wat making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 17 mei 2017

    ***Related Posts***
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    22/02/2015: Komt de nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?
    20/07/2012: Prometheus filmbespreking
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    11/11/2011: Aliens filmbespreking
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

     

    *** Alien: Covenant trailer #2 ***

  • De Smurfen en het Verloren Dorp (2017) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De Smurfen. Veel introductie is er niet nodig om deze blauwe wezentjes met witte muts voor te stellen. Zeker niet in België want de Smurfen zijn een van de belangrijkste exportproducten van ons land. In 1958 liet tekenaar Peyo de Smurfen een eerste keer opdraven in een verhaal van Johan en Pirrewiet en sindsdien is er geen ontsnappen meer aan de blauwe wezentjes. Ontelbare strips, tekenfilms en een populaire tekenfilmserie later, is Smurfs: The Lost Village (2017) de derde animatiefilm rond de Smurfen.

    smurfs_the_lost_village_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het Smurfendorp ontwaakt voor een nieuwe dag in het idyllische paradijsje van de blauwe wezentjes. Bakkersmurf vliegt meteen in de keuken, Moppersmurf zit te zeuren op zijn bankje, Nieuwsgierige Smurf steekt overal zijn neus in, Karatesmurf oefent zijn bewegingen en Saxofoonsmurf speelt een deuntje. Dit onder goedkeurend oog van Grote Smurf, de leider van de Smurfen die een oogje in het zeil houdt.

    Brilsmurf heeft echter een nieuwe uitvinding gemaakt die het mogelijk maakt om meteen het grote talent van een smurf te meten. Potige Smurf is proefkonijn en zijn grote gave blijkt zijn kracht te zijn. Bij Smurfin slaat de machine echter tilt. Smurfin is immers geen echte smurf maar werd door tovenaar Gargamel gemaakt uit een blok klei met het doel hem te leiden naar Smurfendorp. Smurfin belandt in een identiteitscrisis en dwaalt radeloos door het bos.

    Daar vindt ze een muts, gelijkaardig aan die van haar maar toch anders. In het struikgewas ontdekt ze een blauw wezen zoals zichzelf dat echter meteen op de vlucht slaat. Even later wordt Smurfin gevangen genomen door Gargamel en zijn kat Azrael die door een toversprook te weten komen dat er nog een Smurfendorp bestaat in het verboden bos. Klungelsmurf, Brilsmurf en Potige Smurf besluiten Smurfin te redden en samen met haar op zoek te gaan naar het dorp om de inwoners te waarschuwen voor Gargamel.

    Het verhaaltje van De Smurfen en het verloren dorp is even simpel en verrassend als dat van de animatiereeks of strips of een aflevering van F.C. De Kampioenen. Er gebeurt iets in het Smurfendorp waardoor de Smurfen het pad kruisen van Gargamel die vervolgens verwoed maar onsuccesvol jacht op de Smurfen maakt. Verwacht dus geen ingewikkelde verhaallijnen met veel nevenplots. De Smurfen is wat het is en dat is rechttoe-rechtaan behoorlijk voorspelbaar familie-entertainment.

    En dat is het grote verschil met de twee vorige films rond de Smurfen. Was de eerste film nog min of meer een succesje, dan was The Smurfs 2 een dikke flop. Het volledig digitale De Smurfen en het verloren dorp heeft dan ook niks te maken met de vorige twee Smurfenfilms die een combinatie waren van CGI en live action. Raja Gosnell werd aan de kant geschoven en vervangen door regisseur Kelly Ashbury die eerder Shrek 2 en Gnomeo & Juliet regisseerde. Ook de stemacteurs mochten opkrassen en er werd begonnen met een totaal schone lei.

    smurfs_the_lost_village_2017_blu-ray_pic01.jpgsmurfs_the_lost_village_2017_blu-ray_pic02.jpgsmurfs_the_lost_village_2017_blu-ray_pic03.jpg
    © 2017 Columbia Pictures Industries, Sony Pictures Animation & LSC Film Corp. All Rights Reserved.

    En dat heeft resultaat opgeleverd want ondanks het gehalveerde budget is deze Smurfenfilm de beste van de drie en komt de traditie van de populaire kinderreeks weer voorzichtig in het zicht. Er zit weer humor in de Smurfen, ook aan de volwassenen wordt gedacht met dubbele bodems en een paar taalgrapjes, maar bovenal zullen de jongsten kunnen genieten van een amusante animatiefilm met veel vaart en met enthousiasme gemaakt.

    De stemmetjes worden in deze film ingesproken door o.a. Demi Lovato (Smurfin), Joe Manganiello (Potige Smurf), Jack McBrayer (Klungelsmurf), Danny Pudi (Brilsmurf), Rainn Wilson (Gargamel), Frank Welker (Azrael) en Mandy Patinkin (Grote Smurf). Cameo’s zijn er voor Julia Roberts, Michelle Rodriguez, Gabriel Iglesias, Jeff Dunham en Gordon Ramsay.

    Met Demi Lovato in de stemmencast kan er ook gezongen worden en soms lijkt De Smurfen en het verloren dorp wel een beetje op een musical waar van het ene liedje naar het andere wordt gewerkt. Maar dat zal de jongste kijkers worst wezen. Zij zullen van deze film kunnen genieten en zelfs de ouders zullen het deze keer niet zo erg vinden om nog nog eens een keertje naar De Smurfen te kijken.

    Op de Blu-ray van De Smurfen en het verloren dorp vind je een heleboel extra’s. Zo word je door regisseur Kelly Ashbury rondgeleid achter de schermen van de film, ontmoet Demi Lovato Smurfin, kan je meedansen of bakken met de Smurfen, leer je hoe je je nagels kan ‘versmurfen’ of vind je de videoclip van I’m a Lady van Meghan Trainor.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 9 september 2017

     

    *** De Smurfen en het Verloren Dorp trailer ***

  • Power Rangers (2017) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik zal bekennen dat ik nooit echt een Power Ranger fan ben geweest, maar toch was ik benieuwd naar deze Power Rangers (2017). Spijtig genoeg bleef ik wel met een zekere teleurstelling achter. De film is gebaseerd op de Japanse Super Sentai-series, die in Japan sinds 1975 worden uitgezonden. Het woord Sentai komt van het Japanse woord voor een (militaire) strijdkracht en Super Sentai betekent dan ook 'Super strijdkracht'. Hier is dan de Hollywood versie van deze franchise en ik denk dat de generatie die het ooit bekeek niet echt het doelpubliek meer is voor deze prent.

    power_rangers_2017_poster01.jpg

    Korte inhoud: Vijf banale middelbare scholieren moeten iets buitengewoons worden nadat ze ontdekken dat hun kleine thuisstadje Angel Grove en de rest van de wereld op het punt staat vernietigd te worden door een buitenaardse bedreiging. Uitgekozen door het lot komen onze helden er al snel achter dat zij de enigen zijn die de planeet kunnen redden. Maar om dat te doen, moeten ze hun eigen problemen zien te overkomen en hun krachten bundelen als Power Rangers, voordat het te laat is.

    Fans van nostalgie en spandexpakjes zullen hier vast wel van kunnen genieten, en ik moet toegeven dat de trailer heel wat indrukwekkender is wat ik eerder had verwacht van deze adaptatie. Hoewel, de spandex lijkt dan toch vervangen door een meer gewapende outfit en qua nostalgie lijken ze niet veel te hebben behouden van de originele serie. Men moet toegeven dat de vorige film-adaptatie, Mighty Morphin Power Rangers: The Movie (1995), niet meteen een schot in de roos was. Nu dacht de studio dat de franchise wel succes kan hebben als men er maar voldoende geld tegenaan gooit. De regie van de film lag in handen van Dean Israelite (Project Almanac), die hiermee zijn tweede langspeelfilm maakt.

    Het meest opvallende van deze prent is dat het werd geschreven door John Gatins (Hard Ball, Flight) die ook het verhaal heeft geschreven voor de nieuwe King Kong film, Kong: Skull Island (2017). Max Landis had ook een script geschreven maar blijkbaar zou deze versie niet naar de prullenmand verwezen.

    Bij de acteurs hebben we een aantal bekende koppen, zoals Bryan Cranston en Elizabeth Banks. Maar de rangers zijn dan weer minder bekend: Trini / The Yellow Ranger (Becky G.), Kimberly Hart / The Pink Ranger (Naomi Scott), Jason Lee Scott / The Red Ranger (Dacre Montgomery), Zack Taylor / The Black Ranger (Ludi Lin) en Billy Cranston / The Blue Ranger (RJ Cyler).

    power_rangers_2017_pic01.jpgpower_rangers_2017_pic02.jpgpower_rangers_2017_pic03.jpg

    Het resultaat is een weinig inspirerende formulefilm geworden. Er is wel een poging ondernomen om alles net iets scherper te maken en meer gericht op teenagers, met een soort The Breakfast Club (1985) vibe, waarbij elk personage zijn beperkingen of speciale gaven hebben (de rebel, de autist, de nerd, de bitchy cheerleader en de outsider) en tot grote verrassing van hun ouders in de huid kruipen van de ‘Power Rangers’. Maar de plot is te dom om na te vertellen. Het is beter dan om het even welke Transformers film. Het mocht ook wel iets korter zijn en ik vond dat bepaalde humor in de film niet echt goed aankwam.

    Qua structuur deed het me wat denken aan Man of Steel (2013), in die zin dat het begon met een origin story en slecht in de laatste act alles een hogere versnelling kreeg met veel actie en cgi. Het verschil is wel dat Man of Steel meer interessante karakters had. Niet noodzakelijk de superhelden as such, maar gewoon het feit dat Clark Kent een toch wel complexe figuur had neergezet – ook al was de film niet meteen een schot in de roos. De karakters in Power Rangers zijn nogal cliché en compleet oninteressant.

    De film is ondertussen uit op DVD en Blu-ray met een pak extraatjes op de schijf. Het was niet meteen ‘my cup of thee’ ook al zullen er misschien wel fans zijn van dergelijke films.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 28 augustus 2017

     

    *** Power Rangers trailer ***

  • Life (2017) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Deze week is Life (2017) uitgekomen op DVD, Blu-ray en 4k Ultra HD. De film werd geregisseerd door de Zweedse regisseur Daniel Espinosa (Child 44, Safe House).

    life_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: LIFE is een angstaanjagende sci-fi thriller over 6 wetenschappers aan boord van het Internationaal Ruimtestation. Nadat ze een succesvolle poging hebben ondernomen om een defecte space probe afkomstig van Mars te vangen, ontdekken ze een ééncellig organisme die in een een soort winterslaap verkeert. Hugh Derry (Ariyon Bakare) besluit om de experimenten te starten en door toevoer van zuurtof lijkt het organisme enorm snel te evolueren tot een inktvis-achtig wezentje die de naam van Calvin krijgt. Maar na een ongeval in het lab draait alles verkeerd uit en vecht het organisme, die waarschijnlijk verantwoordelijk is voor de extinctie op Mars, voor zijn voortbestaan. Wanneer Sho Murakami (Hiroyuki Sanada), Rory Adams (Ryan Reynolds), Miranda North (Rebecca Ferguson), David Jordan (Jake Gyllenhaal) en Ekaterina Golovkina (Olga Dihovichnaya) zien wat het organisme doet met Hugh, besluiten ze er alles aan te doen om het buitenaardse wezen te doden, en zo voorkomen dat de alien aarde bereikt.

    Het is een vlot gemaakte sci-fi thriller die spijtig genoeg al zo voorspelbaar is als een misviering. Scenaristen Rhett Reese en Paul Wernick, het duo achter films als Deadpool en Zombieland, leken met hun vorige werk wel iets meer creativiteit aan de dag te leggen. Niets in deze film zie je niet mijlenver aankomen. Het lijkt bij momenten op een soort opwarmertje voor Ridley Scott's Alien: Covenant (2017), die hopelijk iets slimmer in mekaar steekt en geen dialogen bevat die exact beschrijven wat we zien.

    De casting was veelbelovend, ook al zijn in deze prent geen rollen die op één of andere manier onze aandacht of onze sympathie kunnen opwekken. Enkel Ariyon Bakare lijkt het meest interessante personage te zijn. Voor de rest hebben ze Hiroyuki Sanada geplukt uit Sunshine (2007) en Ryan Reynolds lijkt nog in zijn personage van Deadpool te zitten. Geen enkel karakter kennen we echt op het einde van de film en het maakt ons in wezen zelfs niet zo heel veel uit of ze al dan niet ten prooi vallen aan de alien.

    life_rebecca_ferguson.jpglife_ariyon_bakare.jpglife_ryan_reynolds.jpg
    © 2017 Skydance Productions, LLC. All Rights Reserved.

    ***spoiler*** In tegenstelling tot het parasitair buitenaards wezen uit Alien (1979) ziet deze alien, die een soort spier-oog-brain organisme blijkt te zijn - er eigenlijk niet zo dreigend uit. Het lijkt echt wel op een doorzichtige inktvis met bovennatuurlijke krachten, dat tevens heel intelligent is. Toch zou je verwachten dat het niet meteen voor de aanval zou kiezen in een nieuwe biotoop alvorens eerst op ontdekking te gaan. Op het einde van de film krijgen we wel iets meer dreiging van het wezen die ook een akelig gezicht krijgt. De regisseur probeert dan weer op zijn beurt het cliché te doorbreken door geen voorspelbare opvolging van slachtoffers te ensceneren. *** end spoiler***

    De astronauten blinken niet meteen uit in scherpzinnigheid en het leidt nooit echt tot een intelligent kan-en-muis spel. Het wezen heeft ook alleen maar interesse te hebben om zich vast te klampen aan benen. De crew is ook onderling vervangbaar, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld een B-film als Sphere (1998) waar elk personage een duidelijk omschreven taak en competentie had.

    Al bij al gaat de film aan een razendsnel tempo. Nu en dan wil de regisseur ietwat geforceerd wat backstory door onze strot jagen, ook al is dat buitenaards wezen het enige wat blijft steken (letterlijk dan). Er zitten wel wat knappe scènes in met zero gravity stuff, maar niets wat we al niet 100 keer hebben gezien in andere sci-fi films. Hier zat veel meer in, ook al is Life ideaal voor een verstand op nul weekend ervaring.

    Op de Blu-ray vinden jullie tevens een aantal verwijderde scènes, alsook een dagboek en heel wat making of filmpjes. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 24 augustus 2017

     

    *** Life trailer #2 ***

  • Riverdale (2017) ***½ DVD recensie seizoen 1

    Pin it!

    Al een tijdje te bekijken op Netflix en nu ook op dvd verkrijgbaar: de serie "Riverdale" (2017-) die op het eerste gezicht een tienerserie lijkt, maar eigenlijk veel meer is dan dat. Hoewel tieners wel de voornaamste personages zijn, gaat "Riverdale" ook over het oplossen van een moord, coming-of-age-verhalen, ouders-kinderenproblemen enz. Dat alles in een klein, broeierig dorpje dat soms doet denken aan het illustere Twin Peaks. Meets "Pretty Little Liars" of "Dawson’s Creek", dat wel.

    riverdale_2017_dvd.jpg

    Korte inhoud: Archie Andrews (K.J. Apa) heeft de zomervakantie meegeholpen in het bouwbedrijf van zijn vader Fred (Luke Perry), wat hem een stevig sixpack heeft opgeleverd. Tot grote tevredenheid van Betty Cooper (Lili Reinhart), Archies beste vriendin die eigenlijk stiekem een oogje op hem heeft. Helaas is de aantrekking niet wederzijds en ziet Archie meer in de muzieklerares van zijn school.

    Tot Veronica Lodge (Camila Mendes) vanuit New York naar Riverdale verhuist samen met haar moeder Hermione (Marisol Nichols). Veronica’s vader Hiram (Mark Consuelos) zit in de cel wegen fraude en Hermione wil in Riverdale een nieuwe start maken. Dat blijkt niet zo eenvoudig te zijn want zelfs vanuit de gevangenis houdt Hiram de touwtjes stevig in handen. En Veronica’s en Hermiones gevatte New Yorkse levensstijl valt niet bij iedereen in Riverdale in de smaak.

    Alsof dat alles nog niet genoeg is, is er tijdens de zomervakantie een heuse moord gepleegd in Riverdale. Het lijk van Jason Blossom (Trevor Stines) spoelt op de rivierbedding aan met een gat in zijn kop. Zijn tweelingzus Cheryl (Madelaine Petsch) wordt nog meer dan ooit de kwelduivel van de school, terwijl hun steenrijke ouders al hun macht en invloed in de weegschaal gooien om de dader te ontmaskeren.

    "Riverdale" is losjes gebaseerd op personages uit de stal van Archie Comics die in 1939 werd opgestart. Sommige personages en begrippen uit de serie komen – ook voor Archie Comics-leken – bekend voor want de comics zijn al meermaals gebruikt als inspiratie voor films en series. Zo was er rond het muziekgroepje Josie and the Pussycats al een serie en een film en komt ook "Sabrina, The Teenage Witch" uit de Archie Comics-stal. Of misschien ken je wel de hit ‘Sugar, Sugar’ van The Archies uit 1969?

    riverdale_2017_dvd_pic01.jpgriverdale_2017_dvd_pic02.jpgriverdale_2017_dvd_pic03.jpgriverdale_2017_dvd_pic04.jpgriverdale_2017_dvd_pic05.jpg

    Je zou "Riverdale" een beetje kunnen beschouwen als een soort "Twin Peaks" voor de jongere generatie. Grootste raakpunt is de moord op een tiener, maar het dorpje Riverdale heeft ook gelijkenissen met het dorpje Twin Peaks. Beide zijn vrij afgelegen van de buitenwereld, dun bevolkt en iedereen kent iedereen. Maar iedereen heeft ook geheimen die ze liefst niet in de openbaarheid willen zien komen. "Our story is about a town, a small town and the people who live in the town," aldus verteller Jughead Jones (Cole Sprouse). "Safe, decent, innocent. Get closer though and you start seeing the shadows underneath."

    Hoewel de jongeren de voornaamste personages zijn, staan hun ouders niet helemaal in de schaduw. Grappig is dat sommige ouders worden gespeeld door voormalige tieneridolen en de jongere cast zeker advies hebben kunnen geven over hun plotse succes. De vader van Archie wordt gespeeld door Luke Perry, in een ver verleden hunk Dylan McKay in "Beverly Hills 90210". Jugheads vader is dan weer Skeet Ulrich die ooit door het leven ging als Johnny Depp-kloon, terwijl Mädchen Amick uit "Twin Peaks" de moeder van Betty Cooper speelt.

    "Riverdale" kenmerkt zich door een fel kleurgebruik dat scherp in contrast staat met de donkere inhoud van de serie. Het verwijst natuurlijk naar de comics-oorsprong van de serie, maar geeft het geheel ook een bevreemdende look die uitstekend past bij de donkere, mysterieuze opzet van de serie. De serie lijkt zich af te spelen in de jaren ’50 of ’60, met drive-inbioscoop en diner Pop’s Chock’lit Shoppe als enige plaatsen van vertier voor de jongeren. Maar door referenties naar "True Detective" of "Mad Men" lijkt "Riverdale" zich eerder af te spelen in een soort parallel universum waarin het precieze tijdskader geen belang speelt.

    riverdale_2017_dvd_pic06.jpgriverdale_2017_dvd_pic07.jpgriverdale_2017_dvd_pic08.jpg
    © Warner Bros Home Video

    Helaas vervalt "Riverdale" ook wel eens in clichés. De cheerleadende Cheryl Blossom is het wandelende cliché van een bitchy teenager die ruzie stookt als ze haar zin niet krijgt. Ook andere personages staan soms op het randje van cliché, maar echt storen doet dit nooit. En uiteindelijk blijft "Riverdale" in de eerste plaats een serie gericht op een vrij jonge doelgroep dus de typische puberliefdes en high schoolperikelen moeten ook niet genegeerd worden.

    Wat aanvankelijk het zoveelste tienerdrama op televisie lijkt, met centraal de driehoeksverhouding tussen Archie, Betty en Veronica, intrigeert meer en meer wanneer de moord op Jason Blossom en de geheimen van de bewoners van Riverdale aan het licht beginnen te komen. Dan komt "Riverdale" pas echt op dreef en de laatste afleveringen zijn erg binge-waardig. Uiteindelijk klokt de serie af als een vermakelijke reeks met een ietwat trage start die echter blijft boeien tot het einde. Er wordt al gewerkt aan een tweede seizoen en dat is wat mij betreft terecht.

    De dertien aflveringen van "Riverdale" staan op drie discs. Op het laatste schijfje vind je extra’s als ‘The New Normal’, ‘The Ultimate Sin’, ‘These Are Moments I Remember’, het Comic-Con Panel uit de serie uit 2016, geknipte scènes en bloopers.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 21 augustus 2017

     

    *** Riverdale trailer ***

  • Big Little Lies (2017) **** DVD recensie

    Pin it!

    Over de miniserie Big Little Lies (2017) is al heel wat gezegd en geschreven. De reeks wordt de hemel in geprezen door critici en kreeg tien Primetime Emmy Award-nominaties. Toen de vraag kwam om deze serie te recenseren, twijfelde ik dan ook niet want mijn nieuwsgierigheid was ondertussen genoeg geprikkeld. En het moet gezegd, "Big Little Lies" is écht een steengoede serie, met weinig andere series vergelijkbaar en misschien daarom wel zo verfrissend anders.

    big_little_lies_2017_dvd.jpg

    Korte inhoud: Jane Chapman (Shailene Woodley) verhuist samen met haar zoontje Ziggy (Iain Armitage) naar het dorpje Monterey in California waar ze een nieuwe start wil maken. Op de eerste schooldag ontmoet Jane Madeline Mackenzie (Reese Witherspoon) die de jonge moeder meteen onder haar hoede neemt en introduceert bij de andere moeders aan de schoolpoort.

    Madelines beste vriendin is Celeste Wright (Nicole Kidman), een advocate die getrouwd is met Perry Wright (Alexander Skarsgård) en haar carrière even on hold heeft gezet om hun tweeling Max (Nicholas Crovetti) en Josh (Cameron Crovetti) op te voeden. De enige moeder met een voltijdse baan is CEO Renata Klein (Laura Dern) wiens dochter Amabella (Ivy George) op de introductiedag van het nieuwe schooljaar wordt gepest door een ander kindje.

    Amabella wijst Ziggy aan als de dader, waarop de hele school meteen verdeeld wordt in een kamp ‘Jane en Ziggy’ versus ‘Renata en Amabella’. De gemoederen lopen soms hoog op en ondertussen probeert Madeline het omstreden schooltheaterstuk in goede banen te leiden, komt de jaarlijkse Trivial-benefietavond eraan en verbergen de muren van de huizen in Monterey dingen die de buitenwereld niet mag zien.

    Naar verluidt zette het gelijknamige boek ‘Big Little Lies’ van auteur Liane Moriarty een heuse bidding war in gang. De rechten van het boek werden al snel opgekocht door de productiehuizen Pacific Standard en Blossom Films, in handen van respectievelijk Nicole Kidman en Reese Witherspoon. HBO en Netflix gingen de strijd aan voor de uitzendrechten van dit prestigieuze project. Uiteindelijk won HBO het pleit en besloten Kidman en Witherspoon niet enkel de hoofdrollen te spelen maar ook als producenten op te treden.

    Met gelauwerde namen als Nicole Kidman en Reese Witherspoon in de cast kan er al moeilijk veel fout lopen, maar het samenspel met Shailene Woodley, Laura Dern en Zoë Kravitz maakt van deze serie op acteervlak een enorme topper. Voeg daarbij mannelijke collega’s als Alexander Skarsgård, Adam Scott, James Tupper en Jeffrey Nordling en wat betreft cast vind je moeilijk een beter gecaste serie. Alle acteurs krikken elkaar bovendien op naar een erg hoog niveau.

    De regie is in handen van Jean-Marc Vallée die in 2013 scoorde met The Dallas Buyers Club en twee jaar geleden het ondergewaarde Demolition met Jake Gyllenhaal draaide. Aanvankelijk zou Vallée slechts twee afleveringen van "Big Little Lies" regisseren, maar uiteindelijk besloot hij alle zeven afleveringen zelf te regisseren gedurende een vijf maanden durende shoot van 88 opnamedagen. Vallée weet zijn eigen stempel op de serie te drukken zonder dat dit ten koste gaat van de acteurs en het verhaal. Vallées ietwat trage stijl met veel wijde shots van de Stille Oceaan past perfect binnen het kalme tempo van de serie.

    De roman van Liane Moriarty werd voor televisie bewerkt door David E. Kelley die in een ver verleden verantwoordelijk was voor de luchtige advocatenserie "Ally McBeal" en ook meeschreef aan o.a. "Chicago Hope", "The Practice", "Boston Public" en de nieuwe Stephen King-serie "Mr. Mercedes". Kelley heeft uitstekend werk geleverd om het boek te transformeren naar het kleine scherm. Het scenario zit clever in elkaar, is bijwijlen scherp en grappig en uiteindelijk vallen alle losse eindjes netjes in elkaar.

    In de eerste scènes van "Big Little Lies" ontdekken we dat er een moord werd gepleegd in het o zo rustige Monterey. Wie het slachtoffer is en wie de dader is, komt pas in de allerlaatste minuten van de laatste aflevering aan het licht. Naast de zoektocht naar de moordenaar is de serie immers in de eerste plaats een voyeuristische blik achter de schermen van de schijnbaar perfecte levens in het rustige kuststadje.

    big_little_lies_2017_dvd_pic01.jpgbig_little_lies_2017_dvd_pic02.jpgbig_little_lies_2017_dvd_pic03.jpg
    © 2017 Warner Home Video

    Celeste wordt immers door haar man Perry geslagen en heeft het steeds moeilijker om de blauwe plekken te verstoppen. Jane is naar Monterey verhuisd omdat Ziggy het resultaat is van een verkrachting door een onbekende dader. Madeline heeft het moeilijk om haar hormonen in bedwang te houden in het bijzijn van de regisseur van het schoolstuk en dit terwijl haar ex haar op de zenuwen werkt. En Renata worstelt met de harmonie tussen haar carrière en de opvoeding van haar dochter. Achter elke voordeur van Monterey schuilen er geheimen waarvan de bewoners liever niet willen dat de buitenwereld ze te weten komt.

    En zo vormt "Big Little Lies" een soms pijnlijke blik achter de schermen van schijnbaar perfecte huishoudens. De sympathie van de kijkers voor de personages wisselt meermaals gedurende de zeven afleveringen. Rode draad is misschien niet eens de opheldering van de moord maar de vriendschap tussen vrouwen. Vrouwen die allemaal anders zijn maar elkaar toch vinden en door dik en dun steunen.

    Tenslotte wil ik nog even de aandacht vestigen op de schitterende soundtrack van de serie. Het stemmige openingsnummer ‘Cold Little Heart’ van Michael Kiwanuka (waarvan de lyrics perfect passen bij deze serie) wordt aangevuld met muziek van o.a. Agnes Obel, Elvis Presley, Jefferson Airplane, Fleetwood Mac, Frank Ocean of The Temptations. Ook Zoë Kravitz (dochter van) neemt een nummer voor haar rekening. De (soulvolle) muziek wordt vaak opvallend gebruikt in de serie wanneer de personages in beeld meezingen met de muziek.

    De dvd van "Big Little Lies" is sinds kort verkrijgbaar. Daarop slechts enkele extra’s, namelijk bij elke aflevering de feature ‘Inside the episodes’ waarin cast en crew in iets meer dan een minuut de belangrijkste zaken van de aflevering uitleggen. Topserie!

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 12 augustus 2017

     

    *** Big Little Lies trailer ***