Review - Page 5

  • iZombie seizoen 2 op DVD

    Pin it!

    Enkele maanden nadat het eerste seizoen van "iZombie" op DVD verscheen (zie deze recensie), is hier al het tweede seizoen. Nog steeds draait deze frisse serie rond zombie Liv Moore, die volgens de promotekst 'verse lijken, spannende wendingen en een brutale nieuwe culinaire stijl' krijgt voorgeschoteld. Wie van het eerste seizoen van "iZombie" heeft genoten, zal ook smullen van dit tweede seizoen.

    izombie_2015_season_2_dvd.jpg

    Korte inhoud: Liv Moore (Rose McIver) werkt nog steeds in het mortuarium van Seattle waar ze een eerste keuze heeft in verse hersentjes. Als zombie moet ze immers hersenen eten wil ze niet transformeren naar een zombie zoals we die kennen uit "The Walking Dead". Haar baas Ravi Chakrabarti (Rahul Kohli) is op de hoogte van haar ondode status en zoekt koortsachtig naar een middeltje om de zombies te genezen.

    Nadat haar flatgenoot Peyton Reed (Aly Michalka) op het einde van het eerste seizoen verdween nadat ze de waarheid over Liv ontdekte, heeft Liv een nieuwe roommate, Gilda (Leanne Lapp). Deze Gilda heeft echter een verborgen agenda, want ze is de dochter van miljonair Vaughn Du Clark (Steven Weber) die met het dubieuze energiedrankje Max Rager snode plannen heeft.

    Du Clark huurt Liz’ ex-vriend Major Lilywhite (Robert Buckley) in om voor hem de vuile klusjes op te knappen. In ruil daarvoor belooft Du Clark Liz ongemoeid te laten. Major kan niet anders dan Du Clark gehoorzamen, maar zijn nachtelijke activiteiten komen in het vizier van rechercheur Clive Babineaux (Malcolm Goodwin), met wie Liz bovendien nauw samenwerkt. Als Liz hersenen eet, krijgt ze immers een deel van de persoonlijkheid van de overledenen. Aan Clive verkoopt ze dit als ‘visioenen’, die uiterst handig blijken om misdaden op te lossen.

    Dan is er tenslotte nog zombie Blaine DeBeers (David Anders), die een illegaal circuit van hersenen heeft opgezet om zijn klanten te bevoorraden. En ook al is Blaine weer mens geworden, dat belet hem niet om zijn activiteiten verder te zetten en regelmatig het pad van Liz en de anderen te kruisen. In seizoen twee is zijn dekmantel een uitvaartcentrum, ideaal om aan hersenen te komen zonder onnodige aandacht te trekken.

    Net zoals het eerste seizoen zijn de afleveringen van het tweede seizoen van "iZombie" op zichzelf staand. Met een achterliggende rode draad, die nu het opsporen is van The Chaos Killer die het gemunt heeft op rijke types. Ondertussen worstelt Liv met haar liefdesleven, zoekt Ravi een zombiegeneesmiddel en werkt Blaine aan zijn heerschappij in de zombiewereld.

    "iZombie" is losjes gebaseerd op een comic van Mike Allred, waarvan Rob Thomas en Diane Ruggiero een televisieserie maakte. Er wordt naar de comic verwezen in de openingstitels die getekend zijn en de eerste shots na de reclame die eveneens getekend zijn en dan overvloeien in live action. Dit draagt samen met het gebruik van frisse kleuren bij tot het lichtvoetige van de serie, want in tegenstelling tot bijvoorbeeld "The Walking Dead" ligt de focus hier niet op de horror van de zombies, maar op de humor. Zombies blijken ook maar ondode mensen te zijn met hun eigen behoeftes en problemen.

    En dan komen we bij de twee series waar "iZombie" het best mee te vergelijken valt, namelijk "Buffy, The Vampire Slayer" en "Veronica Mars". Net als de vampieren, demonen, heksen en andere fantastische creaturen uit “Buffy" krijgen de zombies hier een menselijk gelaat en lijken het haast mensen van vlees en bloed waar je je ergens wel mee kan identificeren.

    izombie_2015_season_2_dvd_pic01.jpgizombie_2015_season_2_dvd_pic02.jpgizombie_2015_season_2_dvd_pic03.jpg
    © Warner Home Video

    De vergelijking met "Veronica Mars" is voor de hand liggender omdat beide series bedacht werden door Rob Thomas en zijn stempel duidelijk aanwezig is. Liv Moore is net als Veronica Mars een zoekende tiener die haast per ongeluk in het misdaadmilieu werd gerold en er dan maar probeert het beste van te maken met een stevig vleugje heerlijke sarcastische humor.

    Verwijzingen naar "Veronica Mars" worden ook niet verstopt. Zo spelen verschillende acteurs uit de detectiveserie een gastrol in "iZombie" (zoals Daran Norris en Enrico Colantoni) en wordt er in de dialogen wel eens verwezen naar Kirsten Bell. Het zijn tongue in cheeks die fans zeker wel kunnen smaken. In tegenstelling tot het eerste seizoen lijkt de humor in het tweede seizoen van "iZombie" iets scherper (en wat mij betreft beter) te zijn. Het lijkt alsof de makers hun draai gevonden hebben en de remmen wat meer lossen.

    Vooral de interactie tussen Rose McIver en Ravur Kohli zorgt vaak voor grappige momenten. McIver doet het ook erg goed als ze de trekjes van de eigenaars van de door haar pas veroberde hersenen opeet. Zo verandert ze in dit seizoen in o.a. een neurotische poetsmaniak, een zenuwachtige drummer en een aan social media verslaafde fashionvictim. Knap hoe McIver al deze typetjes weet te verwerken in Liv Moore zonder dat de eigenheid van Liv zelf te veel naar de achtergrond verdwijnt.

    Kortom, wie het eerste seizoen van “iZombie" met plezier heeft bekeken, zal ook in dit tweede seizoen zeker aan zijn trekken komen. Op de dvd vind je nog enkele verwijderde scènes en een feature over het Comin-Con panel van 2015. Seizoen drie is begin april 2017 gestart in de Verenigde Staten. Liv Moore is dus nog lang niet werkloos en daar kan ik alleen maar blij om zijn.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 7 mei 2017

     

    *** iZombie season 2 trailer ***

  • Rogue One: A Star Wars Story (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De film waar menig Star Wars fan op zat te wachten is uit op DVD en Blu-ray, en diegene die in Brussel resideerden konden de epische prent zelfs bewonderen in de gloednieuwe Kinepolis Imax zaal met zowaar hét meest performante beeld- en geluidssysteem op de markt. Deze Rogue One: A Star Wars Story (2016) is dan ook een film die jullie moeten ervaren op een 'gigantisch' scherm. In de review zitten wel een aantal spoilers, dus u weze gewaarschuwd mochten jullie de film nog niet hebben gezien.

    Rogue One,Gareth Edwards,Felicity Jones,Star Wars The Force Awakens,Greig Fraser,James Earl Jones,Daisy Ridley,Mads Mikkelsen,Ben Mendelsohn,Forest Whitaker,Riz Ahmed,Donnie Yen,Carrie Fisher,Peter Cushing

    Korte inhoud: De film speelt zich af voor Episode IV - A New Hope. Het Galactische Keizerrijk is bezig met de ontwikkeling van een Ster des Doods. Een groep rebellen zijn hiervan op de hoogte gekomen en besluiten om Jyn Erso (Felicity Jones), een beruchte criminele, in te schakelen om de plannen te stelen, voordat deze kan worden gebruikt om de heerschappij van de keizer af te dwingen.

    Laat ik meteen met de deur in huis vallen, de film 'ziet' er geweldig uit. Het heeft de look and feel van een echte Star Wars film, een beetje in de lijn van Star Wars: The Force Awakens (2015). Meer nog, ik vond de fotografie van Greig Fraser zelfs stukken beter in deze Star Wars. Het heeft een hogere graad van realisme, ook al zijn er momenten waar je de CGI pijnlijk voelt. De film leunt als geen ander dichter bij de originele trilogie dan alle andere recente Star Wars films. Ook de muziekscore is wat we verwachten van een Star Wars film.

    ***spoiler*** Een ander pluspunt van de film is dat we Darth Vader in actie zien (met de stem van James Earl Jones). En niet alleen in dialoog maar ook met zijn lightsaber (tevens het enige personage in de film met dergelijk wapen). Spijtig genoeg is zijn totale screentijd misschien 10 minuten van het 133 durende epos. Hoe dan ook, het is om van te smullen. Ook R2D2 en C3PO zijn te zien in een kleine cameorol ***end spoiler***,Mads Mikkelsen als de ingenieur van de Death Star en vader van Jyn Erso, de nieuwe hoofdfiguur die toch maar wat verbleekt in vergelijking met de smakelijke vertolking van Rey (Daisy Ridley). En dat brengt me dan tot het grootste pijnpunt van deze Rogue One ...

    Iedereen lijkt deze film te omschrijven als een soort 'spin-off', maar dat is het eigenlijk niet. Deze Rogue One is gewoon een prequel op de eerste Star Wars: A New Hope. Dus in principe zou deze film 'episode IV' moeten zijn. Maar dit even terzijde. Er zijn heel wat nieuwe personages en het in een film van 133 minuten kan niet elk personage even uitgediept worden. En dat is misschien het enige minpuntje. In de tweede helft van het verhaal missen we een beetje een emotionele band met de personages. Mochten er minder karakters zijn ben ik er zeker van dat we misschien net iets meer betrokken zouden zijn met hen.

    Ik had een hekel aan de prequels maar vond de originele trilogie van meesterwerk niveau (met uitzondering van The Return of the Jedi) Meer nog, ik was zelfs een fan van de nieuwe episode The Force Awakens met al zijn gebreken en nostalgische copy-paste verwijzingen uit de oudere films. Maar in The Force Awakens zat ik tenminste nog op het puntje van mijn stoel. In deze Rogue One vlieg je soms van de ene locatie naar de andere en het maakt je niet veel uit wat er gebeurt, want de personages hebben (1) niks te doen en (2) elkaar weinig te vertellen. De plot vat zich samen in één zin. De Empire heeft een Death Star ontwikkelt die planeten kan wegblazen en de Rebels proberen de plannen van deze ster te vinden met mogelijks een manier om het schip te vernietigen. Om die 133 minuten te vullen krijg je een resem scènes met ontmoetingen links en rechts waarvan je je eigenlijk afvraagt wat de uiteindelijke bedoeling was - hopelijk niet om nog meer Star Wars merchandise te verkopen. En dat is uiteraard de moeilijkheid om een spannend verhaal te vertellen wanneer het begin en het einde al vast liggen en je binnen de lijntjes moet gaan kleuren.

    rogue_one_2016_banner01.jpgrogue_one_2016_banner02.jpg

    Een tweede pijnpunt vond ik het acteerwerk dat soms op het randje van de overacting was. Misschien niet meteen van het George Lucas/Darth Vader "Nooooooooooo"- gehalte, maar voor een film die 200 miljoen dollar heeft gekost, toch wat ondermaats. Neem nu het karakter van Orson Krennic (Ben Mendelsohn), een kartonnen bord die een Britse versie speelt van een wit geklede gestapo-ridder. Bij momenten zit hij echt sterk in zijn rol, bij andere momenten zit hij er los over, en dat bracht mij soms uit het verhaal. Idem voor het personage van Saw Gerrera (Forest Whitaker), die bij momenten echt wel de emo-toer opging en je nooit echt goed wist wat zijn motivatie was. En vreemd genoeg was het één van die karakters die echt indruk had kunnen maken mits meer screentijd. Ook het karakter van Bodhi Rook (Riz Ahmed) is een gemiste kans. Het was een karakter die wat comic-relief had moeten brengen, wel, ik heb welgeteld 3 keer moeten glimlachen. De meeste comic relief kwam nog van de Imperial robot die wel heel cynisch was. Ook de side-kick/rebel spy en Oscar Isaac stand-in, Cassian Andor (Diego Luna), mist overtuiging en flair. Met zijn baardje en lange haren zou je heb tevens op geen enkel moment kunnen verwarren met een Imperial officer, ook al draagt hij het kostuum. Maar daar ligt deze film niet echt wakker van.

    Het personages dat beter presteerde en misschien wat meer acties kon gebruiken was de blinde strijder Chirrut Îmwe (Donnie Yen). Anderzijds hebben ze ook twee CGI personages uit A New Hope gebruikt; ik spreek dan van Princess Leia Organa (Carrie Fisher) en Grand Moff Tarkin (Peter Cushing). Het resultaat is wel indrukwekkend, maar je vraagt je soms of het uiteindelijk wel opportuun was om menselijke CGI gezichten te mengen met echte. Je kan nog steeds het verschil merken. Ik ben geen Madame Tussaud fan en heb mijn acteurs toch liever van vlees en bloed, maar meningen kunnen in deze verschillen.

    rogue_one_2016_blu-ray_pic01.jpgrogue_one_2016_blu-ray_pic03.jpgrogue_one_2016_blu-ray_pic02.jpg
    rogue_one_2016_blu-ray_pic04.jpgrogue_one_2016_blu-ray_pic05.jpgrogue_one_2016_blu-ray_pic06.jpg
    © Lucasfilm Ltd. & The Walt Disney Company Benelux. All Rights Reserved

    Kortom, Rogue One is een bijzonder knappe prent maar regisseur Gareth Edwards is duidelijk geen J.J. Abrams. En toch kan ik niet anders dan deze film een 3,5 sterren op 5 te geven. Het was geen evidente zaak een film te maken die zich moest nestelen tussen twee andere films, waarvan één aanzien wordt als een meesterwerk. Visueel is Rogie One een verbluffend schouwspel! Zeker de aanval aan de rand van de zee tussenin de palmbomen is van het mooiste wat een Star Wars film heeft voortgebracht. Qua verhaal en karakters laat deze Star Wars film soms steken vallen om echt memorabel te zijn. Toch staat deze prent met kop en schouder boven de prequels.

    Alle fans van Star Wars zullen uiteraard deze Blu-ray Combo Pack moeten aanschaffen, al was het maar om te genieten van een volledige Blu-ray bonus-disc met making of filmpjes (K2SO: The Droid, Baze & Chirrut: Guardians of the Whills, Bodhi & Saw: The Pilot & the Revolutionary, The Empire Visions of Hope: The Look of ROGUE ONE, The Princess & the Governor, Epilogue: The Story Continues en Rogue Connections).

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 6 mei 2016

     

    *** Rogue One: A Star Wars Story trailer ***

  • Bleed For This (2016) ***½ recensie

    Pin it!

    Hebben jullie al gehoord van Vinny Pazienza? Mocht dat niet het geval zijn, dan is hier Bleed For This (2016) met het toch wel opmerkelijke verhaal van een bokster die na een nekbreuk te horen kreeg van de dokters dat het niet zeker was of hij ooit nog zou kunnen lopen. Vinny wou zelf zo snel mogelijk opnieuw in de ring.

    bleed_for_this_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Film over het leven van bokslegende Vinny Pazienza (Miles Teller). In 1991 wordt Pazienza in een klap beroemd als hij de ongeslagen kampioen Gilbert Dale verslaat. Wanneer hij vervolgens betrokken raakt bij een auto-ongeluk en mogelijk nooit meer zal kunnen lopen, lijkt zijn carrière van korte duur. Met behulp van een befaamde trainer, Kevin Rooney (Aaron Eckhart) genaamd, maakt de bokser zijn comeback.

    De vertolkingen in deze low budget film zorgen ervoor dat je nooit het gevoel hebt dat deze prent werd gemaakt met 6 miljoen dollar in een recordtijd van 24 dagen. De vader en moeder van Vinny worden vertolkt door Katey Sagal en Ciarán Hinds. De bokspromotor Lou Duva wordt dan weer gespeeld door Ted Levine. Aaron Eckhart zou 20 kilo hebben bijgekomen voor de rol en ook Miles Teller ging serieus gaan bodybuilden. Hij kreeg zelfs training van Darrell Foster, die aan de carrière heeft gewerkt van Sugar Ray Leonard en Muhammad Ali.

    De regie van de film werd verzorgd door Ben Younger die na 7 jaar terug is gekeerd achter de camera en met succes zou ik zeggen, want de film is een sterk drama. Het volgt uiteraard alle parameters van wat we van een boksfilm gewend zijn (verhouding tussen bokser en trainer, de onconventionele training, de drama naast de ring,..) alsook de structuur (het succes - de val - de training - de terugkeer). Wat deze film anders maakt dan de doorsnee boksfilm is dat het (1) gebaseerd is op waar gebeurde feiten (2) het toch wel een merkwaardig verhaal is. Bovenal is Miles Teller één van de beste acteurs van zijn generatie. En zeggen dat het voor hem allemaal is begonnen met een bijrol in die miserabele Footloose (2011) remake.

    bleed_for_this_2017_pic01.jpgbleed_for_this_2017_pic02.jpgbleed_for_this_2017_pic03.jpg
    © 2016 Sony Pictures Releasing Belgium

    Er is een wat vervelend middenstuk in het verhaal, iets wat typisch is voor dergelijke sportfilms, maar ik ben hoe dan ook tevreden dat de makers hebben vermeden om uit te pakken met goedkoop sentimentalisme. De film is minder deprimerend dan Southpaw (2015) en veel minder dan Rocky. Ja het is allemaal wat voorspelbaar, maar nog eens, dit is een film gebaseerd op waar gebeurde feiten. De film duurt 117 en vliegt voorbij en na de film had ik wel het gevoel niet alle facetten van zijn leven te hebben gezien, maar dat zou allemaal misschien net iets te lang duren. De bokser heeft wel 60 gevechten op zijn naam (met 50 overwinningen), en je zou denken dat er nog meer verhaal is dan datgene wat we hebben gezien. Bleed For This komt op 10 mei 2017 bij ons in de bioscoop.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 4 mei 2017

     

    *** Bleed for This trailer ***

  • Keeping Up with the Joneses (2016) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Hoe vaak krijg je een trailer te zien van een film met alle beste stukjes. Wanneer je dan uiteindelijk de desbetreffende prent bekijkt valt de rest eigenlijk zwaar tegen, en dat kan zeker gezegd worden van Keeping Up with the Joneses (2016) van Greg Mottola (Superbad, Adventureland). Wat nog erger was, de trailer deed met moeite glimlachen.

    keeping_up_with_the_joneses_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Een doodnormaal koppel (Isla Fisher en Zach Galifianakis) heeft moeite om hoogte te krijgen van hun nieuwe, populaire buren. Ze beginnen verdacht gedrag te zien en besluiten het stel daarom te gaan bespioneren. Ze komen erachter dat meneer en mevrouw Jones (Jon Hamm en Gal Gadot) een dubbelleven leiden als geheime overheidsagenten.

    Zach Galifianakis is niet grappig. En dat is eigenlijk al een tijdje het geval na The Hangover films. Due Date (2010) was een saaie prent, The Campaign (2012) was niet grappig en Masterminds (2016) is gewoon slecht. Anderzijds kunnen we genieten van Gal 'Wonder Woman' Gadot in lingerie, maar de scène is niet zo bevredigend als je dacht dat het zou zijn. En als ze dan nog quotes moet debiteren in de stijl van "I could crack a walnut in my vagina", dan heb je echt wel een probleem.

    Het script van Michael LeSieur (You, Me and Dupree) had nochtans zijn verdiensten. Er zat ergens wel een leuke komedie verborgen achter het feit van een 'ideaal koppel' die zich komt nestelen in een cul-de-sac woonwijk en zowat alles op zijn kop zet. Maar daarvoor heb je net iets meer humor nodig, anders maak je een actiefilm in de lijn van Mr. and Mrs. Smith (2005). Keeping Up with the Joneses is gewoon niet grappig en een verspilling van tijd. Het script is ongelofelijk saai en voorspelbaar. Het is tevens het soort film dat je na een week compleet bent vergeten.

    keeping_up_with_the_joneses_2016_blu-ray_pic01.jpgkeeping_up_with_the_joneses_2016_blu-ray_pic02.jpgkeeping_up_with_the_joneses_2016_blu-ray_pic03.jpg
    keeping_up_with_the_joneses_2016_blu-ray_pic04.jpgkeeping_up_with_the_joneses_2016_blu-ray_pic05.jpgkeeping_up_with_the_joneses_2016_blu-ray_pic06.jpg
    © 20th Century Fox Home Entertainment

    Het is ook niet verbazingwekkend dat deze prent in de Top 10 Flops van 2016 is komen te staan. Op Rotten Tomatoes haalt de film amper 19% en 38% bij het publiek. Een mogelijke verklaring voor de flop ligt misschien ook aan het feit dat de release 6 maand werd uitgesteld (van april 2016 tot oktober 2016). Zoiets is nooit gezond voor de box-office. Regisseur Greg Mottola zei in een interview het volgende: "De humor, actie en romantiek zijn altijd gegrond. Deze personages zijn bedoeld om herkenbaar te zijn, en ik denk dat het publiek dat ook leuk zal vind." Ik weet niet precies over welke herkenbaarheid Mottola het heeft - het spionnen-koppel of het koppel die bij de buren inbreekt of te zoeken naar bewijzen dat ze spionnen zijn.

    Keeping Up with the Joneses is vanaf 3 mei 2017 verkrijgbaar op DVD en Blu-ray. Er staat geen audio-commentaar op van de regisseur, wel heel wat deleted scenes en making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 2 mei 2017

    ***Related Post***
    5/01/2012: Mr. and Mrs. Smith filmbespreking

    HQ pics Gal Gadot: 01, 02, 03, 04, 05, 07, 07, 08 en 09

     

    *** Keeping Up with the Joneses trailer ***

  • Arrival (2016) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Eén van mijn favoriete regisseurs van de laatste 10 jaar is zonder twijfel Denis Villeneuve, en na het schitterende Sicario (2015) kwam hij vorig jaar met een alien science fiction film, genaamd Arrival (2016), een film die wel zijn plaats mocht krijgen op de Oscar-uitreiking, maar van de 8 nominaties won het enkel de Oscar voor Best Achievement in Sound Editing. Spijtig verklapte de trailer alweer iets teveel van de plot, maar het was toch genieten van begin tot eind van deze a-typische alien-film.

    arrival_2016_poster13.jpg

    Korte inhoud: Nadat buitenaardse wezens op de aarde landen, wordt de taalkundige Louise Banks (Amy Adams) gerekruteerd door de Amerikaanse overheid om de bedoelingen van de wezens te ontcijferen. Terwijl ze de taal van de wezens begint te begrijpen, krijgt ze te maken met een aantal flashbacks. Deze blijken de sleutel tot het ontraadselen van een groter mysterie rondom het buitenaards bezoek.

    En deze film waren we van de regisseur bijna vergeten, en de reden hiertoe is omdat deze prent wat overschaduwd werd door zijn opkomende Blade Runner (2016) sequel met Ryan Gosling en Harrison Ford, maar deze sci-fi prent is het intelligente antwoord op de absurditeit van het idiote Independence Day. Het is uiteindelijk een soort kruising geworden van Close Encounters of the Third Kind (1977), met de gravitas van een Christopher Nolan. Maar de muziek en de lugubere sfeer maakt van deze film een zuivere Villeneuve prent. Personages die afdwalen in de duisternis komt hier ook aan bod, en opnieuw is het acteerwerk tussen de karakters van cruciaal belang.

    Het is allesbehalve een gewone sci-fi film. Het is een film die filosofeert over het leven en het nut van taal ontrafelt tussen verschillende entiteiten. De vraag die aan het begin van de film wordt gesteld is of taal of wetenschap de sleutel is van vooruitgang. Een discussie die in het begin niet wordt opgelost maar een samenwerking tussen een wetenschapper en een taalkundige zal zorgen voor een heuse doorbraak. Spijtig genoeg blijft de mens de grootste bedreiging en wanneer andere landen hun onderzoek beginnen af te schermen en zich klaar maken om de aliens aan te vallen, lijkt er meteen een hoogdringendheid.

    Qua visuele effecten hebben we hier geen explosies, maar wel indrukwekkende alien-schepen met een wel heel bijzonder binnenwerk waar de wetten van de zwaartekracht blijkbaar een eigen invulling hebben gekregen. Ja, er zijn ook aliens, maar hierover zal ik niks vertellen. Ik laat jullie er zelf van genieten.

    arrival_2016_poster01.jpgarrival_2016_poster02.jpgarrival_2016_poster03.jpgarrival_2016_poster04.jpgarrival_2016_poster05.jpgarrival_2016_poster06.jpg
    arrival_2016_poster07.jpgarrival_2016_poster08.jpgarrival_2016_poster09.jpgarrival_2016_poster10.jpgarrival_2016_poster11.jpgarrival_2016_poster12.jpg
    © 2016 Xenolinguistics, LLC. All Rights Reserved

    Het acteertalent aan boord van dit duister drama is indrukwekkend; naast de hoofdactrice zien we ook nog Jeremy Renner, Forest Whitaker en Michael Stuhlbarg (de acteur uit Boardwalk Empire). Eigenlijk zou ik aanraden de onderstaande trailer niet te bekijken, of bekijk hem maar voor de helft om de smaak te pakken te krijgen. Maar opnieuw willen ze teveel vertellen en hadden ze mij de film al verkocht na 40 seconden. Waarom zoveel plotwendingen in de trailer te steken? Ik zal het nooit begrijpen.

    arrival_2016_blu-ray_pic01.jpgarrival_2016_blu-ray_pic02.jpgarrival_2016_blu-ray_pic03.jpg
    © 2016 Xenolinguistics, LLC. All Rights Reserved

    Wat nog meer indrukwekkend is, is dat deze film werd gemaakt met een productiebudget van 50 miljoen dollar! Leg dat maar eens naast de 175 miljoen dollar van een Suicide Squad (2016). Maar wat mij nog het meeste boeit is dat we hier te maken hebben met een originele film. Arrival is gebaseerd op op een kort verhaal van Ted Chiang, en in scenario gegoten door Eric Heisserer (Lights Out).

    Deze week op 5 mei 2017 zal de film bij ons moeten uitkomen op DVD, Blu-ray, Ultra HD en er is zelfs een steelbox editie van de film. Er staat spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur op de film, maar anderzijds zijn er wel een aantal making of filmpjes die hun licht werpen op de muziekscore, het geluidsontwerp, de montage en het begrijpen van het verhaal.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 6 december 2016

     

    *** Arrival trailer ***

  • Nocturnal Animals (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Nocturnal Animals (1995) is een beetje van een mind twister in de stijl van de David Lynch films, en eist net iets meer van zijn toeschouwers dan een gewone thriller. Ik raad dus ook aan niet naar het toilet te gaan tijdens de film, want het verhaal is al moeilijk te volgen, en mocht je nog een paart scènes missen zou je compleet niet meer weten wat er gaande is.

    nocturnal_animals_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het is bijna twintig jaar geleden dat Susan Morrow (Amy Adams) haar eerste man, de ongepubliceerde schrijver Edward Sheffield (Jake Gyllenhaal), verliet. Inmiddels is ze een succesvol kunstenaar en getrouwd met een rijke echtgenoot, Hutton Morrow (Armie Hammer), waarmee ze een dochter heeft (India Menuez). Op een dag ontvangt ze een manuscript van haar ex-man. Susan wordt opgezogen in de roman, die beschrijft hoe een vakantie van een gezin - Edward (Jake Gyllenhaal), Laura (Isla Fisher) en India (Ellie Bamber) - een vreselijke en gewelddadige wending krijgt. Het verhaal doet bij Susan herinneringen naar boven komen over haar eerste huwelijk en confronteert haar met een ongemakkelijke waarheid over zichzelf.

    De geweldige cast zorgt er meteen voor dat we in het verhaal gezogen worden, ook al was het in het begin niet helemaal duidelijk waarom het personage in het boek gespeeld werd door dezelfde acteur die de auteur speelde, met name Jake Gyllenhaal. Maar uiteraard is dit een evidente link van de regisseur Tom Ford om duidelijk te maken dat deze twee verhalen uiteindelijk met elkaar verband houden. ***spoiler*** Susan had een relatie met Edward, maar ze verliet hem voor een rijke man en pleegde zelf abortus. Met de roman wou Edward haar een idee geven van hoe hij zich voelde na deze situatie en dat is ook de reden waarom hij niet kwam opdagen op hun afspraak. Het thema van wraak zit tevens in beide verhaallijnen. ***end spoiler*** Waarom wordt Edward en Tony gespeeld door dezelfde acteur, wel het boek wordt gelezen door Susan en zij kent de auteur en ziet meteen ook hem als zijnde het hoofdpersonage. Dus binnenin de narratie werkt het wel.

    Dit is de tweede film van regisseur Tom Ford, die zijn carrière begon als creatief directeur bij Gucci en Yves Saint Laurent. Stijl en vormgeving zijn hem dus niet vreemd. Zijn vorige film was A Single Man (2009), waarvoor hoofdacteur Colin Firth een Oscar-nominatie voor Beste Acteur kreeg. Ford heeft slechts twee films op zijn palmares en toch al zijn visuele stempel kunnen zetten, ook al is deze prent iets minder stilistisch en fijnzinnig als de vorige. De film begint al sterk met zwaarlijvige vrouwen die halfnaakt aan het dansen zijn en plezier beleven. Dit maakt deel uit van een expositie van Susane, maar is uiteraard een metafoor: "Vrouwen hoeven niet in een keurslijf te zitten om gelukkig te zijn". En dit is net het tegenovergestelde van Susane. Haar leven beantwoordt volledig aan de maatschappelijke codes, ook al ervaart ze leegte in haar bestaan, en ook financieel duiken er donderwolken aan de hemel.

    nocturnal_animals_2016_pic01.jpgnocturnal_animals_2016_pic02.jpgnocturnal_animals_2016_pic03.jpg
    nocturnal_animals_2016_pic04.jpgnocturnal_animals_2016_pic05.jpgnocturnal_animals_2016_pic06.jpg
    © Universal Pictures International

    Ford levert een interessant script op basis van een roman van Austin Wright. Het meest aangrijpende is wanneer een gezin aan de kant wordt gezet door 3 boefjes; Ray Marcus (Aaron Taylor-Johnson), Lou (Karl Glusman) en Turk (Robert Aramayo). Nadien krijgen we een onderzoek naar de vreselijke gebeurtenissen die geleid wordt door detective Bobby Andes, een zalige rol voor Michael Shannon waarvoor hij tevens een Oscar-nominatie voor kreeg. Je blijft als kijker op het puntje van je stoel zitten van begin tot einde.

    Het concept is op zich knap, maar datgene wat minder goed werkt is uiteindelijk het verhaal van Tony, omdat je snel weet dat dit verhaal "fictie" is. En dat is op zich wel een vreemde toestand...in een "fictie film". De gebeurtenissen zijn erg, maar je weet als kijker dat het verzonnen is door Edward en dus lijkt alles net iets minder erg, ondanks het knappe spel van alle acteurs. Vergelijk dit met Lost Highway (1997) waar er eveneens een verhaal is over een man in een depressie en een metafoor van wie hij wou zijn. Als kijker bekijk je alles als twee afzonderlijke verhalen tot op het einde wanneer alles samenkomt. Bij Nocturnal Animals is er geen twijfel. Mits een betere structuur, en ik ben ervan overtuigd dat het kon, had de kijker iets langer in het duister zitten tasten en was de drama net iets sterker kunnen zijn.

    Al bij al heb ik genoten van Nocturnal Animals. Het is een intrigerende psychologische thriller, ook al is het geen David Lynch film. De kracht zit hem in de strakke visuele stijl van de regisseur en de knappe vertolkingen van de acteurs. Op 10 mei 2017 verschijnt de film op DVD en Blu-ray, spijtig genoeg zonder audio-commentaar van de regisseur maar wel met een making-of.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 29 april 2017

     

    *** Nocturnal Animals trailer ***