Review - Page 5

  • A Cure for Wellness (2016) **½ DVD recensie

    Pin it!

    Een paar maanden geleden had ik het nog over de trailer van A Cure for Wellness (2016), volgende week komt deze film uit op DVD. Dit had een David Fincher film kunnen zijn, met dit verschil dat Fincher wel betere scenaristen weet te vinden.

    a_cure_for_wellness_2016_poster02.jpg

    Korte inhoud: Lockhart (Dane DeHaan) is een jonge man die voor zijn bedrijf afreist naar de Zwitserse Alpen om zijn CEO Pembroke (Harry Groener) terug te halen uit een hydrotherapeutisch instituut. Daar aangekomen blijkt dat zijn baas verdwenen is en ontmoet hij de mysterieuze Hannah (Mia Goth). Gedwongen tot een langer verblijf na een auto-ongeval, wordt hij opgevangen door dokter Volmer (Jason Isaacs) die hem een speciale therapie voorstelt, maar al snel komt hij erachter dat deze therapie niet zo idyllisch is alsof wordt voorgeschoteld.

    Alles zag er veelbelovend uit en het was onmogelijk om niet onder de indruk te zijn van de trailers. Regisseur Gore Verbinski weet hoe jij een visueel indrukwekkend spektakel moet maken en met zijn Pirates of the Caribbean films is hij ook wel vertrouwd met het concept van 'water'. En het gebruik van water is zowat de rode draad doorheen deze film. Reeds bij aanvang van het verhaal waarbij een werknemer van een groot bedrijf een hartaanval krijgt en een water-reservoir omver slaat, tot de Spa in Zwitserland die zich bezig houdt met hydrotherapeutische sessies. Water is dus omnipresent in deze prent.

    Wat deze film ook zo indrukwekkend maakt is de production design van Eva Stewart. Een dame die al 4 keer werd genomineerd voor een Oscar en volgend jaar met deze film misschien wel een kans zal maken om opnieuw genomineerd te zijn. De film werd niet opgenomen in Zwitserland, maar wel in Duistland, en meer precies in Brandenburg waar ze het oude ziekenhuis van Beelitz-Heilstättenhebben hebben opgeknapt (een plek waar de Russen na de oorlog heel wat politieke dissidenten hebben omgebracht), alsook gedraaid in het Hohenzollern kasteel. Veel van de shots, met de laaghangende zon tussen de bomen, of die termen met zijn mooie tegeltjes, zijn om in te kaderen.

    En tot halverwege de film had ik echt wel het gevoel naar iets speciaals te zien met cult-allures. Maar nadien verloor de scenarist - net zoals zijn hoofdpersonage - de pedalen en zakte het gehele kaartenhuisje in mekaar. Je zou denken dat hij op bladzijde 80 van zijn script werd vervangen door een B-horror scenarist die het niet zo nauw nam met de logica van het verhaal. Ik kan hierover niet al teveel vertellen zonder te spoilen, maar om een voorbeeld te geven; de film heeft zowat 5 eindes. Elk van hen al even teleurstellend als de andere. De scenarist wou ook net iets teveel gaan vertellen en verloor zijn publiek in een verhaal die oeverloos lang begon te worden (146 minuten!). Na de film had ik maar liefst 3 plotwendingen in mijn hoofd die deze prent véél beter hadden gemaakt en ik begreep maar niet waarom ze noodgedwongen het ene cliché na het andere wilden "uitproberen".

    a_cure_for_wellness_2016_pic01.jpga_cure_for_wellness_2016_pic02.jpga_cure_for_wellness_2016_pic03.jpg
    © 20th Century Fox

    Desondanks het flauwe script en de bizarre en onlogische plotwendingen moet ik de film toch aanraden omwille van een aantal knappe scènes. Zo wordt ons hoofdpersonage ondergedompeld in een +/-7 meter hoge tank vol met water, voor een sensory-deprivation kuur. Een scène die niet zonder gevaar is om op te nemen want de hoofdacteur moest daadwerkelijk in zo'n watervat kruipen. Terwijl Lockhart in een soort droomfase lijkt te komen gebeuren er verschillende zaken. De opzichters bezigen zich in een soort pervers seksueel spelletje, terwijl Lockhart werd omring door palingen (die volledig in cgi werden gemaakt). Onderwater-scenes draaien kost tijd en dus veel geld, en enkel voor deze scene werd maar liefst 10 dagen gefilmd. Er zit ook een scène in de film waarin Lockhart een tube in zijn mond krijgt geduwd waarin kleine palingen in zijn strot worden gegoten. En uiteindelijk is er de tand-scène waarin Lockhart een boor krijgt tegen zijn snijtand. Samen met de efficiënte geluidseffecten (gebruik makend van fase neutralisering bij opname) is het één van de meest creepy scènes uit de film.

    A Cure for Wellness heeft een gigantische plotwending, maar de meeste onder ons zullen alles wel zien aankomen van ver. Het begint met een intrigerende gothische horror vibe, maar eindigt in melodrama en clichés waarvan de logica ver zoek is. Het einde van de film is zowat het domste wat jullie ooit hebben aanschouwd, en dat sinds Neil LaBute's versie van The Wicker Man (2006). De film duur ook nog eens 50 minuten te lang en de scènes worden niet alleen langdradig maar vallen ook pijnlijk in herhaling. Anderzijds is het met zijn bescheiden budget van 40 miljoen dollar (voor een Hollywood prent) een pareltje om naar te kijken, met een smaakvolle mix tussen mooie fotografie en verfijnde cgi.

    A Cure for Wellness komt bij ons spijtig genoeg niet uit op Blu-ray, enkel op DVD vanaf 21 juni 2017. En als er nu één film is die je moet zin in HiDef was het toch wel deze prent. De fotografie is misschien wel het meest bijzondere aan deze prent. Op de DVD staan verwijderde scènes, naast wat making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 18 juni 2017

    ***Related Post***
    19/02/2017: Indrukwekkende A Cure for Wellness trailers

     

    *** A Cure for Wellness trailer ***

  • Wonder Woman (2017) **** recensie

    Pin it!

    Het is lange tijd geleden dat ik nog zo onder de indruk was van een DC film als bij deze Wonder Woman (2017), briljant in beeld gezet door Patty Jenkins (Monster), die meteen Kathryn Bigelow zal vervangen als mijn favoriete actie-regisseuse.

    wonder_woman_2017_poster03.jpg

    Korte inhoud: De Amazoneprinses Diana (Gal Gadot), dochter van Hippolyta (Connie Nielsen), is opgegroeid in het weelderige tropische eiland Themyscira, thuisbasis van de Amazonen en opgeleid door Antiope (Robin Wright). Een ras van vrouwelijke krijgers die door Zeus op de berg Olympus geschapen werden ter verdediging van het rijk nadat Ares, de God van de oorlog, nijd en jaloezie in de harten van de mensen had gestoken. Zeus liet een geheim wapen achter, de Godkiller, in wat iedereen denkt een zwaard te zijn. Diana gelooft dat Ares is teruggekeerd, wanneer Duitse soldaten verzeilt geraken op het eiland. Een Amerikaanse spion die ze uit het water heeft kunnen redden vertelt haar over de tweede Wereldoorlog die terreur en vernieling zaait. Diana beslist om met hem mee te gaan naar het front.

    De geruchtenmolen die wees op een puinhoop, konden niet verder van de waarheid zijn. Er was in het begin veel kritiek op het personage van Wonder Woman die in vorige adaptaties voor televisie er eigenlijk maar lullig uitzag, en toen was er nog kritiek op Gal Gadot, die misschien niet de meest geschikte actrice was voor de rol. Wel Gadot zet wat mij betreft een schitterende rol neer als Amazone krijger. Ze is van Israëlische afkomst en heeft dus een dik accent, maar dat is helemaal niet erg, integendeel. Daarnaast is ze een vrouw van wie je gelooft dat ze een vent zou kunnen uitschakelen in een handgevecht. Komt daar nog bij dat ze er geweldig uitziet, en het zeker niet moet hebben van haar boobs of billen. Na deze film zal ze niet meer weg te branden zijn van het witte doek. Wonder Woman zou wel verbannen zijn in Libanon, omdat Gadot nog een legerdienst achter de rug heeft gehad in het Israëlisch leger, maar niemand ligt hier echt van wakker. De film heeft ondertussen al een recette van 460 miljoen dollar opgehaald met een productiebudget van 149 miljoen.

    Maar uiteraard is veel te danken aan regisseuse Patty Jenkins, die dit Wereldoorlog I drama heeft kunnen omzetten tot een leuke rollercoaster met een personage waar je als toeschouwer snel verzot op wordt. Het zijn niet alleen de wapens van Wonder Woman, maar tevens ook de zalig outfit, maar bovenal de uitstraling van Gadot die bijzonder aanstekelijk was. Jenkins wist perfect welke wereld zou passen bij haar personage, en hoe je haar superkrachten geloofwaardig kon maken. De wereld heeft iets steampunk achtig en de fans van games als Dishonored zullen hier plezier aan beleven, ook al is de stijl niet volledig doorgetrokken en is er voldoende ruimte voor een Justice League crossover, ... iets wat uiteindelijk de bedoeling was. Wonder Woman begint immers met een bericht die Diana ontvangt van Bruce Wayne met een foto.

    De vertolking van Gadot had misschien niet zoveel vonken gegeven zonder een goede tegenspeler, en Chris Pine levert voortreffelijk werk als de Amerikaanse welgemanierde en heldhaftige spion. Hij is de perfecte romantic interest en wat bijzonder goed werkt is dat de film op geen enkel moment een 'damsel in distress' moment heeft. Integendeel, Diana is de superheldin. Zij heeft in essentie de hulp van niemand nodig, maar zij is niet ongevoelig voor de charmes van Steve Trevor. En tussen beide voel je meteen de chemie werken. Daarnaast hebben we een multiculturele cast met een Brit, Charlie (Ewen Bremner), de Arabische Sameer (Saïd Taghmaoui) en een Indiaan (Eugene Brave Rock).

    wonder_woman_2017_banner02.jpgwonder_woman_2017_banner01.jpg

    Er zijn niet zo heel veel minpunten. Het is een schitterende comic adaptatie die volledig doet wat het hoort te doen. Mocht ik al een puntje van kritiek hebben, dan zou ik opmerken dat ik de villain Ludendorff (Danny Huston) misschien iets meer diepgang mocht hebben. De acteur is gekend voor zijn villain rollen, maar wordt spijtig genoeg teveel getypecast. En hier speelt hij iets teveel de cliché Duitse-officier. Een tweede puntje van kritiek is dat de gevechten niet altijd een even doeltreffende choreografie hebben, ook al zijn er wel kippenvel momenten in deze prent met Wonder Woman die ten strijde trekt tegen de Duitsers om zo een dorp te bevrijden. Toch mocht de film het wel doen met iets minder cgi wat mij betreft.

    Kortom, ik heb met deze film weer hoop gekregen in de DC Comics. Veel lof aan scenarist Allan Heinberg die een goede balans wist te vinden tussen actie en lichte humor, zonder het verhaal te verzwakken. Een dikke pluim aan het adres van actrice Gal Gadot die zwanger was tijdens bepaalde shots (dit te wijten aan de reshoots die de planning wat in het honderd bracht). Maar alle eer gaat toch naar Patty Jenkins, die de film eigenlijk al had moeten maken in 2005. Zij was de perfecte vrouw om dit verhaal naar het witte doek te brengen. Het is tevens 12 jaar geleden dat we nog een superhero film hadden met een vrouw, en dat was het oerslechte Elektra (2004).

     

    *** Wonder Woman trailer#2 ***

  • Rings (2017) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Kijk, de allergrootste fans van de Ring mythologie zullen hier misschien nog wel plezier aan beleven. Wat mij betreft mogen ze de Ring in de zelfde ijskast steken als de Saw franchise. De eerste films waren interessant en joegen ons zelf de schrik op het lijf, maar je kunt een horrorfilm maar x aantal keren uitmelken, en deze Rings (2017) is duidelijk één teveel ... of moet ik zeggen dat alle Amerikaanse remakes van deze franchise eigenlijk overbodig waren.

    rings_2017_blu-ray.jpg

    Het is geen sequel gezien de personages uit de eerste films niet terug van de partij zijn, maar wel een prequel over het ontstaan van Samara. Vergis u echter niet, niets is origineel aan deze prent en we worden 90 minuten lang dezelfde recepten voorgeschoteld, ook al lijken ze nu en dan ook wat elementen uit Final Destinations (2000) te halen. Zelfs de filmposter was niet echt origineel te noemen.

    Korte inhoud: Deze film gaat over het ontstaan van Samara en haar afschuwelijke schrikbewind en vindt plaats voor de creatie van de anonieme videoband die de hoofdpersonen uit de eerste twee delen van deze trilogie terroriseerde. We volgen Holt (Alex Roe), een jongeman die steeds afstandelijker wordt binnen zijn relatie met Julia (Matilda Anna Ingrid Lutz) nadat hij de dodelijke videoband bekijkt.

    De film werd geregisseerd door F. Javier Gutiérrez, een Spaanse cineast die al een paar awards op zak heeft voor kortfilms en zijn debuutfilm, maar die hier blijkbaar zijn ziel heeft verkocht aan Hollywood met een cliché-by-the-numbers horrorfilm. Al bij het zien van de eerste trailers kreeg je het gevoel dat deze horrorprent niet veel om het lijf had, zelfs al was de trailer eigenlijk het volledige verhaal aan het spoilen.

    Het grote verschil met de voorgaande edities is dat Samara in het digitale tijdperk is getreden (ook al is het een prequel) en dat ze nu dus emails stuurt, in plaats van op VHS. Soms gebruiken ze wel nog telefoons met een snoer, ook al zitten ze duidelijk in het flatscreen-tijdperk. Lijkt mij wel wat bizar dat Samara de tijd heeft genomen om een nieuwe hedendaagse montage te maken en deze dan geëxporteerd naar een digitaal formaat. Anderzijds moet je Samara wel gelijk geven, als je de wereld wil veroveren, moet je digitaal gaan en liefst nog viraal.

    Ik bewonder het idee dat ze een poging hebben ondernomen om er een nieuwe draai aan te geven, maar het is uiteindelijk allemaal recyclage. En datgene wat een beetje "nieuw" was vond ik zelfs het minst geslaagde. Het deed me een beetje denken bij momenten aan de Blair Witch (2016) remake, die eigenlijk net hetzelfde verhaal verteld maar nu in plaats van 16mm camera's gebruik maakt van digitale camera's, GoPro's en Drones. Voor de rest was er niets nieuws onder de zon. En al van bij de eerste minuten slaat het verhaal de bal mis, en is de intrige compleet weg. Maar ook de premisse van social media houdt eigenlijk geen steek, want laten we eerlijk zijn; mocht de film viraal gaan dan zou snel de gehele wereldpopulatie sterven, en hier blijft de schade toch enigszins beperkt.

    Meest bekende acteur is Vincent D'Onofrio en hij lijkt hier voornamelijk te zijn voor de paycheck. Maar toch moet ik toegeven dat de vertolkingen van de aanwezige cast wel degelijk zijn, en de fotografie heeft ook wel zijn momenten. Goede horror is scary, uitstekende horror heeft geduld, deze zet spijtig genoeg alles in op jump-scares (schrik-effecten). Het script werd geschreven door 3 scenaristen: David Loucka, Jacob Estes en Akiva Goldsman.

    Rings is uit op DVD en Blu-ray vanaf 21 juni 2017. Daarop staan deleted scenes, alternatieve scènes, alsook een paar making of filmpjes. Er is echter geen audio-commentaar van de regisseur te bespeuren.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 15 juni 2017

     

    *** Rings trailer ***

  • The Light Between Oceans (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Met Michael Fassbender, Alicia Vikander en Rachel Weisz beschikt regisseur Derek Cianfrance over een topcast. Als verhaal dient de gelijknamige bestseller van M.L. Stedman. En toch is The Light Between Oceans (2016) geen mokerslag zoals Cianfrances vorige films Blue Valentine of The Place Beyond the Pines. Daarvoor zijn de rauwe emoties deze keer iets te gepolijst, voorspelbaar en sentimenteel. Het maakt van The Light Between Oceans absoluut geen slechte film, maar wel eentje die wellicht niet voor iedereen is weggelegd.

    light_between_oceans_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: We schrijven 1919. Tom Sherbourne (Michael Fassbender) keert na vier jaar gevochten te hebben in de Eerste Wereldoorlog terug naar West-Australië. Daar krijgt hij een baan als vuurtorenwachter van Janus Island, een belangrijk punt tussen de Indische en de Zuidelijke Oceaan. Wel eentje dat 150 kilometer van de bewoonde wereld ligt en enkel per boot bereikbaar is. Aanvankelijk is het een tijdelijke functie, maar omdat de vorige vuurtorenwachter zelfmoord pleegt, krijgt Tom de job permanent aangeboden.

    Op het vasteland leert hij Isabel Graysmark (Alicia Vikander) kennen, een jonge vrouw voor wie hij haast onmiddellijk valt. De twee starten een briefwisseling, maar het duurt niet lang voordat Tom en Isabel trouwen en Isabel mee verhuist naar de afgelegen vuurtoren en zijn bijhuis. Daar leidt het koppel een idyllisch bestaan dat enkel wordt verstoord door twee miskramen.

    Tom en Isabel rouwen nog steeds om het verlies van hun tweede baby wanneer er vanuit de open zee een roeiboot aanspoelt. Daarin het lijk van een jonge man, maar ook een krijsende baby. Tom en Isabel besluiten het kindje te houden en op te voeden als hun eigen dochter, Lucy. Hun gezinsleven lijkt compleet en perfect totdat ze tijdens een bezoekje aan het vasteland te weten komen dat Lucy eigenlijk Grace heet en de dochter is van Hannah Roennfeldt (Rachel Weisz).

    The Light Between Oceans is een verfilming van het gelijknamide populaire boek van M.L. Stedman. Zelf heb ik het boek niet gelezen, maar uit online commentaren blijkt dat de filmmakers het boek vrij getrouw hebben gevolgd. Het scenario werd geschreven door Derek Cianfrance die meteen ook de regie voor zijn rekening nam.

    Deze Cianfrance heeft al eerder interessante films gemaakt, zoals het bekroonde Blue Valentine en The Place Beyond the Pines. The Light Between Oceans is de eerste film waarvoor Cianfrance niet zelf een origineel scenario schreef, maar verder vallen er wel parallellen te trekken met zijn vorige films. Ook in The Light Between Oceans gaat Cianfrance voor rauwe emoties en biedt hij zijn acteurs de kans om te schitteren.

    In de eerste plaats is dit de getalenteerde Michael Fassbender, die de rol van de getormenteerde Tom Sherbourne op een ingetogen manier speelt. Je ziet op Fassbenders gezicht zijn traumatische oorlogsverleden en de innerlijke strijd of ze Lucy moeten houden of niet, maar evengoed zie je zijn diepe liefde voor Isabel en Lucy. Fassbender is een man van vele talenten en is de ideale Tom Sherbourne.

    Isabel wordt gespeelt door de Zweedse rising star Alicia Vikander, die zichzelf uitnodigde voor een auditie omdat ze graag wou samenwerken met Fassbender. En het moet gezegd dat het op het scherm enorm klikt met Fassbender. De twee vormen een geloofwaardig en sterk koppel. Overigens zou het niet alleen klikken op het scherm maar kregen Fassbender en Vikander tijdens de opnames een relatie.

    light_between_oceans_2016_blu-ray_pic01.jpglight_between_oceans_2016_blu-ray_pic02.jpg
    © Entertainment One Benelux

    De derde grote rol is weggelegd voor Rachel Weisz, die als de biologische moeder van Lucy/Grace vooral moet rondlopen met betraande ogen in het tweede gedeelte van de film. Haar personage Hannah Roennfeldt zorgt voor de emotionele breuk tussen Tom en Isabel, een gegeven waar ook Hannah het niet gemakkelijk mee heeft. Ondanks de relatief kleine rol, speelt Hannah een belangrijke rol in het verhaal.

    Hieruit mag al blijken dat The Light Between Oceans vooral een dramatische film is, maar toch nemen de emoties de film niet helemaal over. De film is vooral een ode aan de sterke liefde tussen man en vrouw en de moeilijke keuzes die er soms genomen moeten worden. Toch kan je Cianfrance een beetje verwijten dat de film er te gepolijst uitziet en de melodramatische richting die de film soms inslaat niet altijd even goed werkt.

    Maar dit wordt deels goedgemaakt door de adembenemende shots van het afgelegen, eenzame landschap van Tasmanië (waar de opnames plaatsvonden), de rustige momenten die Cianfrance inlast om zijn publiek even te doen bekomen en de prachtige dromerige muziek van Alexandre Desplat. The Light Between Oceans is een trage film, maar wel eentje die er enorm knap uitziet en met stevige acteerprestaties.

    Op de blu-ray van de film vind je naast een audiocommentaar nog twee extra’s, namelijk ‘Bringing The Light to Life’ en ‘Lighthouse Keeper’. De eerste feature gaat over de ervaringen van de cast en crew op Cape Campbell waar ze 6 weken lang samenleefden. ‘Lighthoude Keeper’ gaat over de vuurtoren van Cape Campbell en wat het leven als vuurtorenwachter in de vroege 20ste eeuw inhield.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 15 juni 2017

     

    *** The Light Between Oceans trailer ***

  • Fifty Shades Darker (2017) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ook al was Fifty Shades of Grey (2015) verre van een geslaagde film, bracht hij toch 571 miljoen dollar op en dus was de sequel Fifty Shades Darker (2017), een voor de hand liggende zaak. Grootste wijziging is wel dat regisseuse Sam Taylor-Johnson vervangen werd door James Foley (Glengarry Glen Ross). Spijtig genoeg blijft het grootste probleem van de eerste film, schrijfster E.L. James, nog steeds een producer op deze prent. Je moet er dus het zwakke verhaal, de tenenkrullende dialogen en de cliché (seks)-scènes erbij nemen.

    Fifty Shades of Grey,Sam Taylor-Johnson,James Foley,EL James,Fifty Shades Darker,Dakota Johnson,Jamie Dornan,Eric Johnson,Fifty Shades Freed,Bella Heathcote,Kelly Marcel,Niall Leonard,

    Korte inhoud: Anastasia Steele (Dakota Johnson) en Christian Grey (Jamie Dornan) zijn uit elkaar en Ana neemt een nieuwe baan aan als assistente van uitgever Jack Hyde (Eric Johnson). Ze mist Christian echter zo erg dat ze niet kan eten, gewicht verliest en niet normaal functioneert. Tijdens een expositie ontmoeten zij elkaar echter weer en de vonk slaat weer over. Al snel ergert Christian zich aan Hyde en tracht hem in alles dwars te zitten, zeer tegen de zin van Ana.

    Universal had er zelfs zoveel vertrouwen in dat Foley ook al de derde film, Fifty Shades Freed (2018), aan het draaien is. En op vlak van beeldvoering kan je niets verkeerd zeggen over deze film. Fotografisch ziet alles er behoorlijk 'afgelikt' uit. Foley is ook een man met ervaring en dat merk je meteen. Maar deze sequel naar een hoger niveau tillen zit er spijtig genoeg niet in. Nieuwe aanwinsten voor de film zijn Kim Basinger in de rol van Elena Lincoln. Een rol die onder haar niveau ligt en waarin ze nauwelijks indruk mee kan maken. Daarnaast is er Bella Heathcote in de rol van Leila Williams. Het acteerwerk in de eerste film was niet altijd even overtuigend maar velen vonden dat Christian Grey er eigenlijk niet voldoende sexy uitzag en hij iets te glad was. Daar hebben de makers nu wel rekening mee gehouden en hebben hem een stoppelbaard gegeven. Ja want het verhaal wat bijsturen is in ieder geval een 'no go' voor E.L. James. Wat betreft Dakota Johnson, tjah ... die kan nog steeds voor geen meter acteren en het is wat het is. Je moet het er allemaal bij nemen.

    Deze prent had geen ambities om Oscars te winnen, wel om véél geld in het laatje te brengen met de kinky stuff en seks. En ook al zit er meer seks in deze film dan in de vorige, voel je een zekere systematiek die elke geloofwaardige emotie fnuikt. Net zoals in een actiefilm waar de actie-scènes om de 15 minuten worden opgevoerd, gebeurt hier net hetzelfde met seks-scènes. Maar het zijn wel degelijk scènes voor de huismoeders en vrouwen die al jaren getrouwd zijn en wiens seksleven op een laag pitje ligt. Geen enkel cliché wordt trouwens uit de weg gegaan, inclusief het slipje die verdwijnt onder de tafel in het restaurant. Nieuw deze keer zijn wel de metalen balletjes die Anastasia in haar intieme delen mag steken. Toegegeven, alles werd heel smaakvol in beeld gebracht met de mooie Dakota die haar aan het opmaken was voor het bal in een lingerie setje met korset en jarretellen. Vreemd genoeg verdwijnt deze lingerie op mysterieuze wijze eenmaal ze haar kleed aan heeft. Want ja, je kan geen twee keer seks hebben met hetzelfde ondergoed. Qua SM-toestanden heb je de klassiekers, van de tepelklemmen, handboeien tot de staaf tussen de benen waarbij Christian de op haar rug liggende Anastasia met één ruk mee omdraait (gelukkig veerde ze mee of ze had een heup-kwetsuur opgelopen). Maar los van de borsten en poep van Dakota zie je uiteindelijk niet zo gek veel, dus vrouwen die hunkeren naar de intieme delen van Jamie Dornan, zijn eraan voor de moeite. Bekijk misschien eens Game of Thrones.

    fifty_shades_darker_2017_pic01.jpgfifty_shades_darker_2017_pic02.jpgfifty_shades_darker_2017_pic03.jpg
    © Universal Pictures International

    Scenariste Kelly Marcel werd ook vervangen door Niall Leonard. En who the hell is scenarist Niall Leonard? Wait for it ... Niall Leonard is de man van E.L. James. Het mag duidelijk zijn wie de baas is in dit geld circus. Ik heb het boek niet gelezen, maar het verhaal heeft zo goed als geen intrige of spanning en bepaalde scènes zijn zo cliché dat ze eigenlijk wel lachwekkend beginnen worden. Op een bepaald moment (en hiermee spoil ik niks) heeft Christian een helikopter ongeval en op tv weten de nieuwsmedia niet of hij nog leeft. Maar onze held duikt dan plots perfect getimed op in zijn appartement terwijl iedereen het nieuws aan het volgen is naar zijn zoektocht. Een telefoontje naar Anastasia moest gewoonweg achterwege worden gelaten voor een dramatische entree. In ieder geval een scène die met veel hoongelach werd onthaald door het publiek in de bioscoopzaal.

    De film is dan uiteindelijk niet zo een overweldigend succes geworden als verwacht. Ook al was het net iets beter dan de eerste film, bracht het maar liefst 200 miljoen dollar minder op wereldwijd met een recette van 370 miljoen dollar. Maar desondanks de ontgoochelende box-office komt er dus binnenkort een derde en laatste Fifty Shades film, Fifty Shades Freed (2018). De DVD en Blu-ray van Fifty Shades Darker is deze week uitgebracht met heel wat extraatjes, making of filmpjes en deleted scenes.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 8 februari 2017

     

    *** Fifty Shades Darker trailer ***

  • Life, Animated (2016) ***½ DVD recensie

    Pin it!

    Wat doe je wanneer je driejarig kind plots stopt met spreken en zich volledig in zichzelf terugtrekt? Het is de vraag die centraal staat in de documentaire Life, Animated (2016) van Roger Ross Williams. Het kind in kwestie is Owen Suskind, een op het eerste gezicht doodnormale kleuter die samenwoont met zijn ouders Ron en Cornelia en zijn oudere broer Walter. Vader Ron werkt bij The Wall Street Journal waar zijn carrière net in de lift zit en het gezin maakt zich op voor een gelukkige toekomst.

    life_animated_2016_poster.jpg

    Alles lijkt perfect te verlopen tot de driejarige Owen plots ophoudt met praten en motorisch zwaar achteruitgaat. Niemand krijgt nog een zinnig woord uit de jongen, die door allerhande artsen binnenstebuiten wordt gekeerd. De uiteindelijke diagnose luidt autisme. Owen krijgt een overdaad aan omgevingsgeluiden, kan zich totaal niet meer concentreren en sluit zich daarom volledig af. Niets of niemand kan nog tot hem doordringen.

    Behalve één ding. Owen is namelijk gek op de films van Walt Disney en bij stom toeval ontdekt zijn vader dat Owen wel kan communiceren in de vorm van dialogen uit Disneyfilms. Urenlang kijkt Owen naar elke Disneyfilm die er bestaat en het blijkt dat de jongen niet enkel alle dialogen compleet van buiten kent, maar ook situaties in het dagelijks leven kan begrijpen aan de hand van scènes uit Disneyfilms.

    Owens omgeving krijgt nieuwe hoop en hij mag starten in een aangepaste school. We zien als hoogtepunt van deze documentaire dat Owen zijn diploma haalt, tot grote trots van zijn familie. Ondertussen zien we ook hoe Owen begeleid zelfstandig gaat wonen, hoe het verloopt met zijn vriendinnetje Emily en de energie die hij krijgt van zijn zelfgeorganiseerde Disneyclub waar scènes worden besproken en muziek wordt gemaakt.

    Life, animated is een prachtige documentaire die draait om anders zijn en liefde en begrip van je omgeving. Het is ontroerend om te zien hoe de ouders en broer van Owen omgaan met zijn autisme en hem steunen en aanmoedigen in het leven. Maar ook hoe ze hem voorbereiden op het ‘echte’ leven dat wacht wanneer Owen alleen gaat wonen.

    Dit leidt wel eens tot ongemakkelijke situaties. De Disneywereld is immers niet representatief aan de echte wereld en afgewezen liefdes zijn geen onderwerp bij het huis van de muis waar ‘happily ever after’ de regel is. Laat staan seks, en het is Walter die zijn broer een beetje seksuele opvoeding probeert te geven in een ongemakkelijke scène. Op moeilijke momenten zie je Owen dan weer ijsberend rondlopen terwijl hij allerhande Disneyquotes tegen zichzelf zegt (mét de juiste stemmetjes overigens).

    Roger Ross Williams brengt het coming-of-ageverhaal van Owen Suskind op een ingetogen manier. Hij laat zowel Owen als zijn ouders en broer aan het woord, maar ook zijn begeleiders en leraars. Het is een emotionele rollercoaster waarin we aan de hand van homevideo’s de kleine, in zichzelf gekeerde Owen zien opgroeien tot een bijna volwassen man die ondertussen een manier heeft gevonden om zo goed mogelijk voorbereid te zijn op het echte leven.

    life_animated_2016_pic01.jpglife_animated_2016_pic02.jpglife_animated_2016_pic03.jpg
    © 2017 Remain In Light

    Tussen de interviews en archiefbeelden door zien we een getekende film die dient als illustratie bij de woorden waar er geen beelden van voorhanden zijn. Maar deze tekeningen illustreren ook Owens grote project, ‘The Land of the Lost Sidekicks’, een zelfgeschreven verhaal waarin Owen de beschermer is van alle nevenpersonages uit het Disney-universum. Deze beelden zijn heel knap getekend en brengen Owens verhaal op een sprekende manier tot leven. Het doorbreekt ook het patroon van de videobeelden en interviews.

    Life, Animated werd in 2017 genomineerd voor een Oscar voor beste documentaire. Deze prijs wist de documentaire niet te winnen maar hij werd wel bekroond met de regieprijs op het Sundance Festival in 2016 en kreeg prijzen en nominaties op diverse filmfestivals over de hele wereld. Terecht, want Life, Animated is een met respect gemaakte, authentieke, hoopvolle, ontroerende, visueel krachtige documentaire over een jongetje dat eigenlijk, zoals zijn grote idool Peter Pan, liever niet wou opgroeien.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 6 juni 2017

     

    *** Life, Animated trailer ***

    Categories: Docu, Review 0 comments