Review - Page 4

  • The Pledge (2001) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Eén van de betere ingetogen rollen van Jack Nicholson is toch wel deze uit The Pledge (2001), een film in regie van Sean Penn. Jack speelt een uitgeleefde rechercheur die op de valreep van zijn pensioen nog even een gruwelijke moord op een 8-jarig meisje wil ontrafelen. Penn kreeg hiervoor trouwens een nominatie voor de Gouden Palm in het filmfestival van Cannes maar verloor van het weinig opmerkelijke The Son's Room (2001).

    the_pledge_2001_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De gepensioneerde agent Jerry Black (Jack Nicholson) belooft tijdens zijn laatste klus de moeder (Patricia Clarkson) van een vermoord meisje de moordenaar te zullen vinden. Jerry denkt dat de politie de verkeerde heeft opgepakt, en ontdekt dat dit het derde incident is in korte tijd waarbij een jong, klein meisje het slachtoffer was. Hij koopt een oud tankstation in de buurt van de misdaden om zo naar een man te kunnen zoeken die in een zwarte stationwagon rijdt en maakt contact met Lori (Robin Wright), de moeder van een jonge dochter.

    De atmosfeer van deze grimmige thriller is geniaal in beeld gebracht door Chris Menges (The Mission, The Killing Fields) maar tevens ondersteund door een minimalistische score met sythesizergeluiden van Klaus Badelt, die toen nog onder de hoede stond van Hans Zimmer. Het script van Jerzy Kromolowski en Mary Olson-Kromolowski is gebaseerd op de roman van Friedrich Dürrenmatt.

    Het resultaat lijkt op een film uit de jaren 70, die heel traag vooruit slentert en ons verrast met een contemplatief, diepgravende karakterstudie die enigszins afwijkt van wat we standaard te zien krijgen in dergelijke hapklare cop-vs-serial-killer-thrillers. Penn filmt niet met het oog een publieksfilm te maken, of uit puur effectbejag of sensatiezucht. Verwacht dus geen plakkerige sentimentaliteit, oorverdovende schietpartijen of wilde achtervolgingen. Net als met Penn’s vorige films (The Indian Runner, The Crossing Guard), draait deze prent rond een man die langzaam aan zijn innerlijke kwetsuren ten onder gaat. Het is een laatste wapenfeit van een man die een loodzwaar kruis meezeult en er alles wil aan doen om zijn belofte te eren, en daarvoor denkt hij dat het doel ook de middelen heiligt.

    Kortom, The Pledge is een trage thriller met uitzonderlijk goede en genuanceerde vertolkingen en knap ingetogen camerawerk. Toch mist de film een degelijke 3de act met misschien net dat tikkeltje meer intrige en opwinding (***spoiler*** in plaats van een huilende en compleet ingestorte Jack Nicholson ***end spoiler***). Het einde van een Insomnia (2002), die zowat dezelfde toon aansnijdt met een detective die gebukt leeft onder schuldgevoelend, is zoveel efficiënter en meer aangrijpend. Anderzijds is het wel een einde die je niet verwacht en op zich is onvoorspelbaarheid ook een troef in het verzadigde cinema landschap.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 2 april 2018

     

    *** The Pledge trailer ***

  • Murder on the Orient Express (2017) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik was onder de indruk na het zien van de eerste trailer van Murder on the Orient Express (2017), de laatste film van Kenneth Branagh, met een karrenvracht aan bekende koppen. De film had al in de zomer van 2017 moeten uitkomen maar Fox heeft de releasedatum voor haar eigen film een stamp gegeven tot in november. En dat is nooit een goed teken.

    murder_on_the_orient_express_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Wat begint als een extravagante treinreis door Europa mondt uit in één van de meest stijlvolle, spannende en aangrijpende mysteries ooit verteld. Dit is het verhaal van dertien reizigers op een trein, waar iedereen een verdachte is. In een race tegen de klok moet één man de puzzel zien op te lossen vooraleer de moordenaar opnieuw toeslaat.

    Waarom in hemelsnaam een bioscoop-release in november? Ik heb geen idee. Het lijkt er wel op dat Fox bezig is met een zelfmoordmissie want het zal in directe concurrentie staan met films als Thor Ragnarok, Bad Moms Christmas, Justice League en zal gereleased worden op de zelfde dag als Daddy’s Home 2 (2017), een film die bijzonder veel kans maakte om de box-office te veroveren - en het deed uiteindelijk beter dan deze Orient Express. Begin december zag er verlaten uit qua films! Waarom ze deze prent niet hebben verschoven tot die periode blijft één groot mysterie. Gelukkige heeft de buitenlandse release deze productie gered, zeker met zijn sterke release in Rusland, Engeland en China. Op het einde van de rit heeft de film een solide 350 miljoen dollar opgebracht met een productiebudget van 55 miljoen.

    De trailer - op muziek in de trailer is deze van Imagine Dragons, Believer - vond ik één van de betere trailer van 2017, maar zo zie je maar dat je niet altijd kan afgaan op het marketing-departement. Iedereen kende het verhaal dus ik vermoed dat Kenneth zoiets had van, laten we vooral teasen, en een paar climax scènes tonen. Het probleem met de film is dat het visueel wel heel stijlvol in mekaar steekt, maar dat je halverwege in slaap waggelt. Blijkbaar was de trailer de ideale duurtijd. Ondanks de verbluffende cast loopt bijna iedereen hier verloren. Zelfs Kenneth Branagh ziet er zielig uit als een cartoonachtige Hercule Poirot. De film is een verwaterde adaptatie van Agatha Christie's roman met de bedoeling er een Hollywood ogende spektakel-film van te maken, vol met speciale effecten, maar berooid van elke vorm van vernuft en op het randje van de kamp.

    Branagh heeft niet meteen het verhaal een facelift gegeven, maar laat het in 1935, ruim voordat deze misdaad gemakkelijk had kunnen worden opgelost via Facebook of Google. En dit werkt meestal goed, omdat de beschikbare informatie beperkt is tot wat de passagiers willen bekennen of (onbewust) verklappen. Sommige zijn in staat om meer anonimiteit te behouden dan anderen, behalve de vermaarde Poirot die onverwachts een beetje van een party crasher blijkt te zijn. Het luxueuze production design van Jim Clay en de knappe sets van Rebecca Alleway weerspiegelen de aandacht van Branagh voor detail, terwijl de camera van Haris Zambarloukos ondanks de beperkte ruimte toch knappe fotografie weet te brengen met close-ups en top-shots. En ik zou nog de strakke periode-kostuums van Alexandra Byrne. Het zou me niet verbazen mocht één van hen binnenkort een Oscar-nominatie in de wacht slepen.

    murder_on_the_orient_express_2017_pic01.jpgmurder_on_the_orient_express_2017_pic02.jpgmurder_on_the_orient_express_2017_pic03.jpg
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All Rights Reserved.

    We krijgen een mengeling van een oudere generatie en een aantal nieuwkomers, zoals Michelle Pfeiffer, Daisy Ridley, Penélope Cruz, Willem Dafoe, Judi Dench, Marwan Kenzari, Josh Gad en Lucy Boynton. De enige acteur die ik eigenlijk niet wou zien is de regisseur van de film Kenneth Branagh. Ik hou enorm van zijn films, maar als acteur heb ik er meestal wel moeite mee. En wat is er met die Russische moustache die zelfs niet dezelfde kleurtint heeft als zijn haar?!

    Murder on the Orient Express komt morgen op 4 april 2018 uit op DVD en Blu-ray en 4k Ultra HD. Het leuke aan deze uitgave is dat het bol staat van de extraatjes, met een pak making of filmpjes over de productie en de muziek, maar ook een blik op Agatha Christie, deleted scenes en audio-commentaar van Kenneth Branagh en Michael Green.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 14 december 2017

     

    *** Murder on the Orient Express trailer ***

  • Amityville: The Awakening (2017) * DVD recensie

    Pin it!

    De makers van Amityville: The Awakening (2017) hebben er zich wel heel gemakkelijk vanaf gemaakt. Het lijkt wel alsof ze dachten: ‘we plakken het woordje Amityville voor de titel en dan verkoopt de film zichzelf wel’. Het zal waarschijnlijk wel enkele argeloze kijkers in de val lokken, maar het etiketje Amityville kan niet verhullen dat deze horrorfilm heel weinig om het lijf heeft en van het ene cliché in het andere rolt.

    amityville_the_awakening_2017_dvd.png

    Korte inhoud: Alleenstaande moeder Joan (Jennifer Jason Leigh) trekt samen met haar drie kinderen in in een woning aan Ocean Avenue 112 op Long Island. Joan heeft het niet breed dus is ze blij dat ze een geschikte woning kan betalen. De lage vraagprijs doet haar wenkbrauwen niet fronsen en met veel zin voor een nieuwe start trekt het gezin de woning in.

    Tienerdochter Belle (Bella Thorne) hoort van een klasgenoot echter al snel dat de woning in 1974 het bloederige toneel was waar Ronald DeFeo zijn hele familie afslachtte. Niet veel later gebeuren de eerste mysterieuze zaken in het huis. Deuren gaan open, deuren gaan dicht en Bella hoort ’s nachts onverklaarbare geluiden.

    Het vreemdste is echter dat Bella’s comateuze broer James (Cameron Monaghan) na een vegetatieve toestand van enkele jaren plots zijn ogen opent en begint te herstellen. Moeder Joan ziet haar gebeden eindelijk verhoord en is in de wolken van de heropleving van haar zoon, maar Bella heeft haar twijfels en vermoedt dat er iets niet pluis is.

    Amityville: The Awakening presenteert zich als de zoveelste film in het ‘haunted house’-genre, een genre dat al zoveel uitgemolken is dat je serieus uit je pijp moet komen om nog te verrassen. Dat doet deze prent alleszins niet. Amityville: The Awakening volgt netjes alle platgetreden paden van het genre en weigert om ook maar enige millimeter creativiteit toe te voegen.

    Het door een trauma getormenteerde gezin hebben we al vele keren gezien, Bella is een emotiener compleet met zwarte eyeliner, het jongste zusje Juliet loopt vooral in de weg, moeder Joan weigert om te geloven dat haar zoon niet op natuurlijke wijze geneest en James zelf dient als lichaam voor de huisdemon. En oh ja, er is ook nog een hond die als eerste slachtoffer fungeert en een klasgenoot met een encyclopedische kennis van de Amityville-moorden uit 1974, handig als je even de historische draad kwijt bent.

    Deze film is inmiddels het tiende deel in de reeks rond de ‘Amityville-moorden’ en een sequel op The Amityville Horror uit 2005, die nog wel een aardige poging in de reeks was. Oorspronkelijk zou The Awakening in 2012 uitkomen, maar de film werd steeds uitgesteld, en kwam uiteindelijk uit als eerste film van The Weinstein Company na de schandalen rond Harvey Weinstein. In het openingsweekend bracht de film een schamele 1000 dollar op...

    amityville_the_awakening_2017_dvd_pic01.jpgamityville_the_awakening_2017_dvd_pic02.jpgamityville_the_awakening_2017_dvd_pic03.jpg
    © 2017 Entertainment One

    Grootste minpunt van deze film is dat er bijzonder weinig spanning in zit. Een goede horrorfilm bouwt de spanning geleidelijk aan op om dan tot een zinderende apotheose te komen. The Amityville Awakening lijkt wel ergens naar op te bouwen maar er volgt gewoon niets. Er is amper mysterie, bitter weinig spanning en de demoon laat zich wel heel makkelijk verslaan.

    Enig lichtpuntje is de vertolking van Cameron Monaghan die in het eerste deel van de film enkel zijn ogen heeft om mee te acteren en de enige creepy scènes op zijn naam krijgt. Jennifer Jason Leigh lijkt zich af te vragen hoe ze in dit prul beland is, terwijl Bella Thorne ook al overtuigender heeft geacteerd.

    Amityville: The Awakening is vooral een heel luie film die niks nieuws toevoegt, met weinig echte ‘scare’-scènes, een voorspelbaar verhaal en flinterdunne personages. Het kan ook anders, zie bijvoorbeeld The Conjuring. De film is al een tijdje verkrijgbaar op een extraloze dvd.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 2 april 2018

     

    *** Amityville: The Awakening trailer ***

  • Ready Player One (2018) **** recensie

    Pin it!

    Er zijn twee Steven Spielberg’s; de ene is gekend voor zijn aangrijpende drama's (Shindler’s List, Bridge of Spies, Munich, Lincoln, Amistad, …) de andere is gekend voor zijn ontspannende Hollywood popcorn (Jaws, Indiana Jones, E.T., Minority Report, … ). Deze Ready Player One (2018) behoort tot de tweede categorie, en het is een dolle rollercoasterrit geworden die elke generatie probeert aan te spreken en daar verdomd goed in slaagt.

    ready_player_one_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: In het jaar 2045 ontsnapt de geïsoleerde tiener Wade Watts (Tye Sheridan) van zijn saaie bestaan wanneer hij inlogt op OASIS, een wereldwijd gebruikte virtuele utopie waar gebruikers idyllische alternatieve levens kunnen leiden. Als Halliday (Mark Rylance), de excentrieke miljardair die OASIS heeft verzonnen komt te overlijden, stelt hij zijn enorme fortuin beschikbaar aan de winnaar van een grote virtuele schattenjacht. Wade gaat als een van miljoenen gamers op jacht naar de schat en moet het al snel opnemen tegen grote bedrijven en andere tegenstanders die er alles aan doen om de schat het eerst te vinden. Wade weet zich al snel te omringen door een groepje vrienden, Art3mis (Olivia Cooke), Aech (Lena Waithe), Sho (Philip Zhao) en Daito (Win Morisaki). Zij worden op de hielen gezeten door IOI, een bedrijf onder leiding van Sorrento (Ben Mendelsohn), die over lijken zal gaan om deze drie sleutels te bemachtigen.

    De film is gebaseerd op de succesvolle roman van Ernest Cline en in scenario gegoten door Zak Penn (Last Action Hero, The Avengers, X2, The Incredible Hulk). Het verhaal laat ons twee werelden zien; enerzijds een troosteloos bestaan van een grote arme bevolking tegenover een rijke en machtige corporate minderheid, en anderzijds een meer hoopvolle virtuele wereld genaamd de OASIS waarin iedereen zijn toevlucht kan vinden uit hun miezerig bestaan en in de huid van hun eigen creatie. In deze wereld kunnen ze zelfs geld verdienen en voor velen heeft deze wereld hun gehele bestaan overgenomen. Uiteindelijk is het verhaal geworden over vriendschap en het smeden van vriendschappen en hoe je iets kan bekomen door de krachten samen te bundelen. Misschien zou ik hier stoppen met lezen om ***spoilers*** te vermijden.

    De film is enerzijds live-action en anderzijds motion capture animatie in de stijl van de Avatar films. In tegenstelling tot Avatar is deze wereld toch net iets meer geflipt en doordrenkt van de pop-cultuur: van The Shining, Alien tot King Kong en Silent Running, of nog van Buckaroo Banzai en Akira tot Back to the Future met de Zemeckis-cube en de Delorian via Monty Python met de ‘holy hand grenade of antioch’, stuk voor stuk films die onze cultuur vorm hebben gegeven. Ook heel wat films die Spielberg zelf hebben geïnspireerd, zoals de scènes die zich afspelen in het Kubrickiaanse Overlook Hotel uit The Shining (1980). Dit moet voor de regisseur toch iets speciaals geweest zijn gezien hij in die periode goed bevriend was met Kubrick en hij deze productie wel goed kent. Voor de toeschouwers die zijn opgegroeid met The Shining zijn deze scènes veruit het beste van de film.

    Het is een Spielberg film en samen met zijn Director of Photography Janusz Kaminski hebben ze een verbluffende virtuele wereld gecreëerd die zijn inspiratie toch heeft gezocht in de game-wereld. Ongeacht of je al dan niet behoort tot de doelgroep voor dit type film, zal je ongetwijfeld verwijzingen herkennen en ervan genieten (en al zeker zij die geboren zijn in de jaren 60-70-80). Het is tevens een film die jullie gezien moeten hebben op een IMAX scherm in 3D! Inderdaad, jullie lezen het goed, dit moet zowat onze eerste review zijn waarin we de 3D als een toegevoegde waarde omschrijven.

    ready_player_one_2017_poster05.jpgready_player_one_2017_poster03.jpgready_player_one_2017_poster02.jpgready_player_one_2017_poster07.jpg
    ready_player_one_2017_poster01.jpgready_player_one_2017_poster06.jpgready_player_one_2017_poster04.jpgready_player_one_2017_poster08.jpg

    Dit is een popcorn film en wanneer je afdaalt in de utopische wereld van Oasis wil je deze sprong echt wel zelf beleven en bijgevolg versterkt de derde dimensie dit gevoel – net zoals dat het geval was bij Avatar. Spielberg beschouwt deze film als de derde moeilijkste productie uit zijn carrière na Jaws, en Saving Private Ryan. Hij zou er 3 jaar aan gewerkt hebben terwijl hij ook bezig was met BFG, Bridge of Spies en The Post. Voor de shooting zelf heeft hij wel anderhalf jaar genomen en ILM heeft nadien nog 1500 digitale effecten gecreëerd.

    Mijn vrees gaandeweg de film was dat het uiteindelijk een montage zou worden van pop-cultuur referenties, gezien de karakter-ontwikkeling toch niet meteen op de voorgrond kwam. Na de film wist ik eigenlijk bitter weinig van het hoofdpersonages of vele van de neven-personages. Ook het verhaal op zich was vrij lijnrecht. Hoe dan ook, het is een film voor geeks en ik was er wild van. Ik geloofde in de echte wereld en de virtuele wereld. Dit is zowat de ultieme popcorn film!

    ready_player_one_2017_pic01.jpgready_player_one_2017_pic02.jpgready_player_one_2017_pic03.jpg
    © 2018 Warner Bros.

    Het is inderdaad een overkill aan referenties, maar het werkte allemaal voor mij. Ja er is veel geknipt in het werk van Ernest Cline maar Spielberg heeft nu een film van 140 minuten en langer had misschien net iets teveel van het goede geweest. Met een geweldige score, solide vertolkingen, een leuk uitgangspunt met leuke neven-verhalen en een conclusie die je voelt als verdiend en bevredigend. Ready Player One is alles wat je zou willen van een kaskraker van Steven Spielberg. Ja, het heeft zijn problemen, maar ik daag je uit om een wereld te creëren waar een film als deze perfect zou kunnen zijn. Voor alles wat het wil bereiken, is Ready Player One een geweldige filmervaring.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 30 maart 2018

     

    *** Ready Player One trailer ***

  • Jigsaw (2017) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik moet toegeven dat ik nooit echt een grote fan ben geweest van 'torture porn'. De Hostel (2005) films lieten me koud en ook de Saw (2004) franchise was niet echt aan mij besteed. Maar horror is de beste investering voor filmstudio’s, dus blijven ze deze producties uit de grond stampen. Zeven jaar na Saw 3D (2010), wat de laatste Saw film had moeten worden. Maar kijk, mooie liedjes duren nooit lang en hier is alweer een Saw film die deze maand uit is op DVD, Blu-ray en 4k Ultra HD.

    jigsaw_2017_blu-ray.jpg

    Het einde van de Saw vehikels is dus nog niet meteen in zicht. Jigsaw (2017) is ondertussen de 8ste film in het rijtje, en werd geregisseerd door de Duitse broers Spiering, Michael Spierig en Peter Spierig, die verantwoordelijk zijn voor de niet-onaardige horror Daybreakers (2009) en de geslaagde science-fiction Predestination (2014).

    Korte inhoud: Overal in de stad worden lijken gevonden, elk op gruwelijke wijze overleden. Al het onderzoek wijst op slechts een mogelijke dader: John Kramer (Tobin Bell). De politie doet een klopjacht op een man die al meer dan 10 jaar overleden is. Meteen de start van een nieuw spel. Is John Kramer uit de dood opgestaan om iedereen eraan te herinneren dankbaar te zijn voor het leven? Of is het een valstrik van een moordenaar die andere ambities koestert?

    De gok van Lionsgate om na 7 jaar de franchise nog eens te reanimeren is in ieder geval geslaagd, want met een productiebudget van 10 miljoen is deze productie er toch in geslaagd een slordige 100 miljoen dollar op te brengen tijdens zijn bioscoop-release en ik verwacht dat deze prent ook wel goed zal boeren via streaming-diensten. Dit hebben gezegd, Jigsaw is de op één na zwakste film uit de Saw franchise, en deed het nog net iets beter dan Saw VI (2009).

    De film had eerst Saw: Legacy moeten heten, nadien Saw 8 maar uiteindelijk werd het toch Jigsaw. In ieder geval wil de marketing ons doen geloven dat het een soort "heruitvinding" is van de franchise – ook al is deze film wel degelijk een vervolg op Saw 3D en 10 jaar na de gebeurtenissen in Saw III waar Jigsaw aan zijn einde kwam. De studio hoopt natuurlijk dat de twee filmmakers nieuw leven kunnen inblazen in de franchise en er hopelijk voor kunnen zorgen dat er nog eens 8 films kunnen komen. De scenaristen Pete Goldfinger en Josh Stolberg geloven er in ieder geval in, en in plaats van terug te keren naar de roots hebben ze de crazy verhaallijn nog wat gekker gemaakt.

    jigsaw_2017_poster01.jpgjigsaw_2017_poster02.jpgjigsaw_2017_poster03.jpgjigsaw_2017_poster04.jpgjigsaw_2017_poster05.jpgjigsaw_2017_poster06.jpg

    Niet heel veel bekende koppen, maar heel wat nieuwe gezichten zoals de Canadese Smalville actrice Laura Vandervoort, Brittany Allen, Hannah Emily Anderson, Matt Passmore, Clé Bennett, Bonnie Siu en Keeya King.

    De film duurt 90 minuten en eigenlijk zo goed als niets te vertellen, wat maakt dat het allemaal heel traag aanvoelt. De heruitvinding is er niet en eigenlijk is het een beetje teren op de formules van de vorige films. Ik zal deze film niet aanbevelen aan iemand die nog geen enkele film uit de vorige franchise heeft gezien, en ik zal het ook niet aanraden aan degenen die het al vanaf het begin niet goed vonden. Het is duidelijk dat deze nieuwe editie geen nieuwe fans zal kunnen rekruteren. Het blijft echter wel popcorn horror entertainment die de hard core horrorfans probeert te plezieren - net zoals Leatherface (2017) daartoe een poging deed.

    De personages in deze prent krijgen iets van een achtergrondverhaal, maar in plaats dat we gaan meeleven met hen, beginnen we ze al snel te haten. Als kijker nemen we het voor geen enkel personage op, en op zich is dit wel iets van een aderlating. We zien een hele reeks personages die in het verleden allemaal vreselijke beslissingen hebben genomen, waardoor je gedwongen bent om enigszins te begrijpen waarom Jigsaw hen dit allemaal aandoet. Het personage van John Kramer is uiteraard het personage dat hier het meest is uitgewerkt en hij zorgt er wel voor dat we het verhaal blijven volgen, ook al draait alles in deze franchise rond de verschrikkelijke vallen die Jigsaw voor zijn slachtoffers heeft bedacht. En hier zijn ze best wel indrukwekkend. Datzelfde kan niet gezegd worden van de dialogen en de plot

    Jigsaw is ondertussen uit op DVD, Blu-ray en 4k Ultra HD, en er is tevens een steelbook versie (pic). Op de schrijven staan een pak making of filmpjes en tevens audio-commentaar, weliswaar niet van de regisseurs maar wel van de producers.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 29 maart 2018

     

    *** Jigsaw trailer ***

  • The Snowman (2017) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is al een tijdje geleden dat we nog eens een film te zien krijgen van de Zweedse regisseur Tomas Alfredson. Zijn laatste film was Tinker Tailor Soldier Spy (2011). Nu is hij terug met The Snowman (2017), een adaptatie van de populaire roman door auteur Jo Nesbø, een prent die deze maand is uitgebracht op DVD en Blu-ray.

    the_snowman_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Harry Hole (Michael Fassbender) is een losbandige rechercheur, werkzaam in Oslo. Hole wordt op een zaak gezet om op zoek te gaan naar een verdwenen vrouw. Eén van de weinige aanwijzingen die Hole heeft richting de dader is een roze sjaal, gewikkeld om de nek van een sneeuwpop.

    Je zou denken dat met een dergelijke talentvolle cast - Rebecca Ferguson, Val Kilmer, Chloë Sevigny, J.K. Simmons, Charlotte Gainsbourg, James D'Arcy en Toby Jones - we echt wel een serieuze thriller voorgeschoteld krijgen. Toch is het wel wat van een tegenvaller. Het script was nochtans afkomstig van de Oscar-genomineerde Iraanse scenarist Hossein Amini. Daarnaast hebben nog twee andere scenaristen, Matthew Michael Carnahan (World War Z, The Kingdom) en Oscar-genomineerde Peter Straughan aan het script gewerkt. En of al dat talent nog niet voldoende was, hebben ze ook nog de Oscar winnende Director of Photography Dion Beebe kunnen strikken.

    Michael Fassbender mag dan nog wel één van de meest talentvolle gezichten zijn in Hollywood, de filmkeuzes die hij de laatste jaren heeft gemaakt zijn niet altijd even geslaagd. Ik denk dan aan de game-adaptatie Assassin's Creed (2016) of zelfs Alien: Covenant (2017), X-Men: Apocalypse (2016), Steve Jobs (2015) of nog The Counselor (2013). En ook deze film is een zware teleurstelling.

    Oorspronkelijk was dit bedoeld als een Martin Scorsese en Leonardo DiCaprio project, met Ridley Scott die betrokken zou zijn met de productie. Maar wegens vertragingen stapte DiCaprio op, eindigde Scorsese als uitvoerend producent en ook Scott verliet het project. Of het effectief een plannings-probleem was of het feit dat ze twijfels hadden met het script zullen we nooit te weten komen. Toch hebben ze een verstandige keuze gemaakt. Er zijn heel wat problemen met deze prent, los van het feit dat het misschien wel één van de saaiste serial-killer films is die ooit is gemaakt. Een ideaal middel voor mensen met slaapstoornissen. Simpel gezegd, het is een belachelijk luie film met een krankzinnig onnozel script. De pure incoherentie ervan maakt niet uit dat je halverwege in slaap dommelt.

    the_snowman_2017_pic01.jpgthe_snowman_2017_pic03.jpgthe_snowman_2017_pic02.jpg
    © 2017 Universal Pictures

    Het probleem komt duidelijk voort uit het feit dat de productie op lossen schroeven stond, met een hoofdacteur die pas twee dagen na het verlaten van Assassin’s Creed is beginnen shooten voor deze prent. En dat voel je niet alleen, je merkt het ook op. Fassbender ziet er absoluut uitgeput uit. Lead guitarist van Radiohead, Jonny Greenwood, had zelfs muziek geschreven voor de film maar dit werd uiteindelijk niet gebruikt maar wel de muziek van Marco Beltrami. Naar verluidt zou tevens 15% van het script nooit zijn gefilmd! Dat zou in ieder geval de vele plot holes kunnen verklaren. Het verhaal is tevens zo pijnlijk traag dat sneeuwmannen in principe al lang zouden zijn ontdooid alvorens om het even welk onderzoek op gang zou komen.

    Nochtans waren alle ingrediënten aanwezig voor een geslaagde Insomnia (2002)-achtige thriller, met een serial killer die een kat en muis spel speelt met een flik. Misschien niet meteen het meest originele uitgangspunt, maar dergelijke films vinden altijd wel een publiek. In dit geval niet meteen. De film heeft 35 miljoen dollar gekost en had een slordige 70 miljoen moeten opbrengen om nog maar break-even te zijn. Het bleef steken op 43 miljoen dollar.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 28 maart 2018

     

    *** The Snowman trailer ***