Review - Page 3

  • The Bye Bye Man (2017) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De horrorprent The Bye Bye Man (2017) werd door de critici redelijk unaniem de grond ingeboord. Op Imdb scoort de film 4.3 op 10 en bij Rotten Tomatoes is het al niet veel beter met 24%. The Bye Bye Man moet het inderdaad niet hebben van zijn originaliteit en Oscarwaardige acteerprestaties, maar toch vond ik het een behoorlijke horrorpoging die nergens verveelt. En de film heeft zijn budget van 7 miljoen keurig weten verdriedubbelen.

    the_bye_bye_man_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Elliot (Douglas Smith), John (Lucien Laviscount) en Sasha (Cressida Bonas) zijn drie studenten die het wonen op de universiteitscampus wel gezien hebben. Ze besluiten samen een groot huis te huren buiten de campus. Het huis staat al enkele jaren leeg en dus hebben de jongelingen nog wat werk eer ze in hun nieuwe woonst kunnen trekken. Tijdens een speurtocht ontdekt John in de kelder een aantal meubels. Daarbij ook een nachttafeltje waarin Elliot de zin “Don’t say it, don’t think it." herhaaldelijk aantreft.

    Na hun housewarmingfeestje blijven het koppel Elliot en Sasha met John en zijn nieuwe vriendin Kim (Jenna Kanell) napraten in de keuken. Kim is een medium en wordt door de jongens uitgedaagd om een séance te houden. Wat aanvankelijk nogal lacherig begint, wordt plots bittere ernst wanneer Kim een aanwezigheid in het huis ontwaart.

    De dagen erop beginnen de jongeren te hallucineren, krijgen ze nachtmerries en zien ze hun angsten voor hun ogen gebeuren wanneer ze zich in een soort trance bevinden. Zo ziet Elliot dat John en Sasha met elkaar aanpappen of wordt Sasha plots erg ziek. Elliot besluit op onderzoek te gaan en duikt de bibliotheek in om meer informatie te zoeken over The Bye Bye Man, de geest die hen in de ban houdt.

    Origineel kan je The Bye Bye Man moeilijk noemen. Afgelegen bezeten huizen, jongeren die gekweld worden door onverklaarbare gebeurtenissen en nachtmerries en zelfs plotse onverwachte sterfgevallen, we hebben het allemaal al wel eens zien passeren. Regisseur Stacey Title kleurt netjes binnen de genreconventies met piepende deuren, plotse flikkerende lichten en creepy geluiden achter het behang.

    Toch gaat The Bye Bye Man goed van start wanneer we in 1966 een man volgen die schijnbaar uit het niets zijn gezin en buren vermoord terwijl hij steeds “don’t say it, don’t think it" prevelt. Over de motieven van de man of waarnaar de zin verwijst, leren we op dat moment niets en de film gaat daarna verder in het heden. Het is een openingsscène die interesse wekt in wat er concreet aan de hand is.

    Dat was helaas het beste moment van het scenario van Jonathan Penner die zich baseerde op het verhaal ‘The Bridge to Body Island’ van Robert Damon Schneck. Nochtans kan Penner wel enkele adelbrieven voorleggen. Ooit was hij samen met zijn vrouw en regisseur Stacey Title genomineerd voor een Oscar voor hun kortfilm Down on the Waterfront en in het horrorgenre was Penner co-auteur van het boek Horror Cinema waarin de verschillende stromingen in het genre onderzocht worden. Helaas heeft Penner vooral de clichés in het genre gebruikt voor zijn scenario van The Bye Bye Man en leidt het verzamelen van elementen uit andere horrorfilms helaas niet tot een samenhangend verhaal.

    the_bye_bye_man_2017_blu-ray_pic01.jpgthe_bye_bye_man_2017_blu-ray_pic02.jpg
    © 2017 Remain in Light

    Over de acteerprestaties kunnen we redelijk kort zijn. De acteurs zullen niet met prijzen gaan lopen voor hun vertolkingen. De jonge acteurs spelen niet echt de pannen van het dak, maar komen er wegens hun prille carrière nog wel mee weg. Vreemder is wat ervaren rotten als Carrie-Ann Moss, Michael Trucco en zowaar Faye Dunaway in deze b-horrorfilm gezien hebben. Hun rol is namelijk heel erg dun en lijkt vooral geschreven om wat bekende namen op de poster te proppen.

    Zolang The Bye Bye Man zich nog in de schaduwen beweegt en niet frontaal in beeld komt, is zijn gelijknamige film best te genieten. Wanneer de creep uit de film echter in het licht treedt en het mysterie zo wegvalt, valt dit serieus tegen. The Bye Bye Man ziet er helemaal niet eng uit en zijn hond moet zowat een van de slechtste cgi-creaties van het jaar zijn (waarom de man met een hond rondloopt, wordt overigens ook helemaal niet uitgelegd). Nochtans wordt The Bye Bye Man vertolkt door Doug Jones een acteur met heel wat ervaring in het spelen van creepy figuren (zie o.a. Pan’s Labyrinth, Crimson Peak of Ouija: Origin of Evil).

    Kortom, The Bye Bye Man is geen hoogvlieger, maar wie houdt van b-horrorfilms (en hier pleit ik mezelf schuldig), kan toch wel van deze film genieten. De blu-ray van The Bye Bye Man is inmiddels uit. Hierop staan geen extra’s, maar dat is bij deze film niet zo’n gemis.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 2 juli 2017

     

    *** The Bye Bye Man trailer ***

  • Lion (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    En hier is nog een film gebaseerd op waar gebeurde feiten. Het uitgangspunt is in ieder geval heel voor de hand liggend: een jonge man zoekt naar de familie van wie hij was gescheiden. Toch zijn de gebeurtenissen in Lion (2016) zo onwaarschijnlijk dat je toch wat verrast bent over hoe het leven van Saroo Brierly, zich heeft ontvouwen.

    lion_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Een 5-jarige Indiase jongen raakt verdwaald in de straten van Calcutta, duizenden kilometers van huis. Hij overleeft vele uitdagingen waarna hij door een stel in Australië wordt geadopteerd door John (David Wenham) en Sue Brierley (Nicole Kidman). 20 jaar later besluit Saroo Brierley (Dev Patel), die nu in Melbourne studies volgt voor hotel management, op zoek te gaan naar zijn verloren familie. Hij heeft er ook een relatie met de Amerikaanse studente Lucy (Rooney Mara)

    Lion is de debuutfilm van Garth Davis, en het script is van de hand van Luke Davies. De film werd genomineerd voor 6 Oscars (Beste Film, Beste Acteur, Beste Actrice, Beste Script, Beste Cinematografie en Beste Muziek). Het is een emotionele prent die je niet onberoerd zal laten. Het zou dus wel eens kunnen dat je een traan voelt rollen over je wang.

    De film is grofweg opgedeeld in twee verschillende delen. In de eerste helft zien we de kleine Saroo, briljant gespeeld door Sunny Pawar, die samen met zijn moeder en oudere broer in een arm landelijk dorp in India leeft. Zijn oudere broer, Guddu, is werkzaam in verschillende vreemde baantjes om hun familie te ondersteunen. Saroo is enthousiast en wil helpen, maar dat is tegen de zin van Guddu. Uiteindelijk zien we dat de broer toch Saroo meeneemt naar een treinstation en vertelt hem te wachten terwijl hij ziet naar een baan. Saroo valt in slaap en wordt in het midden van de nacht wakker in een verlaten treinstation. Hij roept naar zijn broer en stapt uiteindelijk op een diensttrein die hem duizenden kilometers weg van zijn huis brengt. Hij beland in een weeshuis die veel weg heeft van een gevangenis. Uiteindelijk wordt hij geadopteerd door de Brierley's.

    lion_2016_blu-ray_pic02.jpglion_2016_blu-ray_pic01.jpglion_2016_blu-ray_pic03.jpg
    © Entertainment One Benelux

    Een kleine jump in tijd brengt ons naar het tweede gedeelte van de film. Saroo is een echte Australiër geworden, en heeft alle banden met India verbroken tot het moment komt wanneer hij de kans ziet zijn broer en moeder te kunnen opsporen. Op dit ogenblik verliest de film een beetje van zijn drama en vervallen we wat in clichés met Dev Patel die humeurig, depressief en in strijd is met zichzelf. De vraag die zich meteen opdringt is of de zoektocht naar zijn echte moeder betekent dat hij ondankbaar is tegenover zijn adoptieve moeder, maar de film lijkt zich meer bezig te houden met het proces van de moeders te vinden (via Google Earth), dan met wat zich binnenin de karakters afspeelt. De emoties lijken vaal geforceerd in plaats dat ze gegroeid zijn door omstandigheden en conflicten. Toch zijn de laatste scènes echt wel pakkend.

    Ik zou niet zeggen dat Lion een ongelijke film is, maar uit technisch oogpunt is het eerste deel van de film, met de jonge Saroo in vrijwel dialoogvrije scènes in de straten van Calcutta. Regisseur Garth Davis houdt de camera en het publiek op afstand van de jonge Saroo, waardoor deze sequentie een documentair karakter heeft. Elke onwaarschijnlijke ontmoeting die jonge Saroo heeft lijkt schokkend geloofwaardig. En dat kan ik spijtig genoeg niet zeggen van het tweede gedeelte van de film. Dev heeft een paar goede scènes en Nicole Kidman zit echt wel sterk in haar rol. Mara daarentegen loopt hier wat verloren. Het is uiteindelijk een hartverwarmend verhaal en de gevoelens lijken niet gedwongen. Toch voelt het aan of je dit allemaal al eens gezien hebt, maar Lion is hoe dan ook de moeite om te zien, en ondertussen is de DVD en Blu-ray beschikbaar.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 1 juli 2017

     

    *** Lion trailer ***

  • Spider-Man: Homecoming (2017) **** recensie

    Pin it!

    Een film valt of staat met je acteurs. En daar waar ze op de set van Han Solo (2018) moeten beroep doen op een acteurscoach, omdat het acteerwerk van Alden Ehrenreich te wensen overlaat, moet ik bekennen dat Marvel en Sony echt wel op rozen zit met de Brit Tom Holland, want hij zit perfect in zijn rol in Spider-Man: Homecoming (2017).

    spiderman_homecoming_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: De film speelt zich af na Captain America: Civil War (2016). Peter Parker (Tom Holland) keert terug naar zijn normale leven in Queens nadat hij zijn eerste superheldengevecht erop heeft zitten. Terwijl hij met de metro naar school gaat, heeft hij moeite met weer zijn dagelijkse leven op te pakken. Daarnaast krijgt hij te maken met een nieuwe aartsvijand; 'the Vulture' (Michael Keaton) en probeert hij het meisje van zijn dromen, Liz (Laura Harrier), voor zich te winnen zonder zijn identiteit van superheld te onthullen.

    Het eerste wat mij is opgevallen is dat deze nieuwe Spider-Man film in dezelfde lijn ligt als de Iron Man films of Ant-Man (2015), in die zin dat ze behoorlijk bewust blijven van het comic gehalte van de superhelden. Er wordt vaak de draak gestoken met de kostuums en de superhelden-cultus, zonder daarbij de actie te ontkrachten of de geloofwaardigheid aan te tasten. Dus enerzijds nemen de makers de personages wel ernstig, en is het niet allemaal om te lachen, maar er steken toch wel heel veel knipoogjes in. De Avengers hebben hun stempel gezet op de samenleving en iedereen lijkt er wel over te spreken, tot zelfs de criminelen die met maskers van The Hulk en Thor een bankfiliaal willen overvallen. En het werkt, en dat is iets waar Marvel in uitblinkt.

    Er steekt dus behoorlijk wat zelf relativerende comic-book humor in deze prent, en misschien wel de perfecte mix tussen een superhero film en een tienerkomedie. Niet alleen de onderonsjes tussen Peter Parker en Tony Stark (Robert Downey Jr.), maar ook de uitwisselingen met zijn vriend Ned (Jacob Batalon) zijn echt wel grappig. Dit is een Spider-Man film en in tegenstelling met de Batman-franchise mikt deze adaptatie toch wel op een jonger publiek, ook al zal de iets oudere generatie hier ook wel plezier aan beleven. Homecoming is echt een leuke prent, ook al komen niet altijd alle grappen aan. Iets wat je nu eenmaal hebt wanneer je met 8 mensen (Jonathan Goldstein, John Francis Daley, Christopher Ford, Chris McKenna, Erik Sommers en regisseur Jon Watts) aan één script werkt. In vergelijking met een film als Deadpool (2016) is de humor hier wel degelijk 'kinderen toegelaten'.

    Een andere zaak wat me is opgevallen is de 'diversiteit' in Spider-man: Comecoming. Het woord lijkt niet alleen aan de orde te zijn in de literatuur maar ook steeds meer in films. Of dit een goede of slechte zaak is, laat ik in het midden, er zijn in ieder geval voldoende argumenten voor een debat omtrent de kwestie. Peter Parker heeft een Zuid-Amerikaanse vriend, is verliefd op het Afro-Amerikaanse meisje Liz (Laura Harrier), de klasbully Flash (Tony Revolori) is van Italiaanse origine en heel wat zwarte acteurs zien we opduiken als bendelenden (Donald Glover en Bokeem Woodbine), als leraar (Hannibal Buress) of klasgenoten, en ik denk dan aan Abe Abraham Attah of de hilarische Michelle (Zendaya). Zelfs de principal van de school, gespeeld door Kenneth Choi, is van Aziatische origine. Ik had er persoonlijk geen problemen mee, want elk van hen zat perfect in zijn rol. De film is ook wel wat 'politiek correct'. In het begin zien we Michael Keaton die naar een tekening aan het kijken is van The Avengers en zich de bedenking maakt dat jongeren vroeger bezig waren met cowboys an indianen. Zijn collega merkt op dat de term nu is veranderd in 'native American' in plaats van indiaan.

    spiderman_homecoming_2017_tom_holland.jpgspiderman_homecoming_2017_tom_holland_laura_harrier.jpgspiderman_homecoming_2017_robert_downey_jr_jon_favreau_tom_holland.jpg
    spiderman_homecoming_2017_pic01.jpgspiderman_homecoming_2017_pic02.jpgspiderman_homecoming_2017_pic03.jpg
    spiderman_homecoming_2017_pic04.jpgspiderman_homecoming_2017_pic05.jpgspiderman_homecoming_2017_pic06.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing

    Het is gelukkig geen origin story. Spider-Man heeft zich al bewezen in een vorig avontuur, ook al zijn alle klassieke Spidy recepten wel aanwezig, met name zijn relatie met zijn tante May Parker (Marisa Tomei) die geen weet heeft van zijn geheime identiteit en waarvoor hij letterlijk op de plafond moet kruipen om dat verborgen te houden. Ook het gehele high school-gebeuren is opnieuw een belangrijk gegeven. Wat nieuw is, is de relatie met de Avengers. Gelukkig wordt deze Spiderman wel niet naar de achtergrond gedrukt door Iron Man. Ook zijn zijn Spidy-suit heeft een Tony Stark upgrade gekregen, met bijzonder veel gadgets. Het lijkt bijna een soort Iron Man kostuum waar de Jarvis stem is vervangen door een vrouwelijk equivalent, genaamd Karen (Jennifer Connelly). Het pak heeft ook heel wat gadgets en detectiesystemen, maar het meest bijzondere zijn uiteraard de web-shooters, waar Tony Stark zomaar eventjes honderden variaties heeft ingebouwd tot spider-bombs en stun-webs. Ditalles wordt ook op een slimme en efficiënte manier ontplooid zonder het ritme van de film aan te tasten.

    De bijrollen in comic adaptaties zijn meestal heel bijzonder. Zo hebben we James Gordon en Alfred Pennyworth in de Batman films of Lois Lane in Superman. Hier had ik de indruk dat iedereen eigenlijk een bijrol had en elkeen aan de zijlijn van The Avengers opereerden. Een figuur waar ik altijd plezier mee heb is Happy Hogan, wederom briljant vertolkt door Jon Favreau. Daarnaast zien we ook heel even Pepper Potts (Gwyneth Paltrow) opduiken en blijven we hopen dat haar rol ooit eens iets meer gravitas zal ontwikkelen. En bij de villain kan je gewoon niets verkeerd doen met Michael Keaton. Hij is wat mij betreft één van de beste villains van alle Spider-Man films. En damn zijn Vulture suit is gewoon bad-ass.

    Zijn er minpuntjes naast de humor die niet altijd even grappig is? Wel, de visuele effecten in deze prent zijn geweldig, ook al had ik bij bepaalde shots iets teveel het gevoel naar een cgi-Spiderman te kijken. Er zijn ook geen echt memorabele scènes zoals we dat bijvoorbeeld wel hadden met de trein-scène in Spider-Man 2 (2004), of de achtervolgingsscène van The Joker en Batman in The Dark Knight (2004). Er wordt wel een veerboot gesplit, maar ik had nooit echt een wow-momentje. Ik miste in deze scène de reacties van de mensen op het schip. Homecoming eindigt niet met een cliché, ook al had ik een iets beter einde verwacht. De regisseur Jon Watts heeft een mooie prestatie afgeleverd, ook al hebben we zijn stempel op geen enkel moment echt gevoeld. Deze Homecoming is het resultaat van een team, meer dan de verwezenlijking van een regisseur met een uitgewerkte visie of stijl, zoals dat wel het geval was bij Christopher Nolan of zelfs een Sam Raimi. Al bij al heb ik er echt van genoten en weet zeker dat Spider-Man: Homecoming 2 zelfs nog beter kan zijn. Nog even geduld want Spider-Man: Homecoming is pas bij ons in de zalen vanaf 19 juli 2017.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 30 juni 2017

     

    *** Spider-Man: Homecoming trailer ***

  • Billy Lynn's Long Halftime Walk (2016) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Veel bekende koppen maar Billy Lynn's Long Halftime Walk (2016) was ons volledig onbekend. Ook scenarist Jean-Christophe Castelli had nog nooit eerder een script geschreven. Maar de film was geregisserd door Ang Lee en dus moesten we deze prent toch een kans geven.

    billy_lynns_long_halftime_walk_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Billy Lynn (Joe Alwyn), een 19-jarige soldaat, die samen met de rest van de Bravo Company een afgrijselijk gevecht in Irak heeft weten te overleven. Ze worden vervolgens als helden onthaald tijdens een zegetocht in de Verenigde Staten. Door middel van flashbacks, geprojecteerd gedurende de rust van een American Football-wedstrijd op Thanksgiving, wordt getoond wat er werkelijk gebeurd is met de groep in Irak.

    Het verhaal is gebaseerd op waar gebeurde feiten, naar het boek van Ben Fountain, en dat kan ofwel een sterk drama opleveren of een voorspelbaar relaas. Spijtig genoeg slaagt Billy Lynn's niet meteen om hier een geweldig drama van te maken. Het is één ding om je eigen verhaal te maken en een eigen visie op het scherm uit te werken, maar ik denk dat deze film veel te hard probeerde om emoties toe te voegen waar het niet nodig was. Om eerlijk te zijn, dit had een betere film geweest als documentaire, waar de echte helden over hun verleden spreken.

    En zo waren er heel wat verkeerde keuzes gemaakt. Ik had veel liever een documentaire gezien of een 3 uur durende oorlogsfilm, in plaats van een verhakkelde prent die een verhaal probeert te vertellen aan de hand van flashbacks tussendoor een Super Bowl event. Waarom een regisseur van het kaliber van Ang Lee zich met zoiets bezighoudt is mij een mysterie. Billy Lynn's voelt met deze techniek ook heel manipulatief, ook al waren er momenten waar je als kijker gaat meevoelen met het gebeuren. Ang Lee had beter moeten weten want hier zat een sterk verhaal tussenin het warrige script.

    billy_lynns_long_halftime_walk_vin_diesel.jpgbilly_lynns_long_halftime_walk_steve_martin_joe_alwyn.jpgbilly_lynns_long_halftime_walk_makenzie_leigh_joe_alwyn.jpg
    © 2016 Sony Pictures Home Entertainment

    Zoals ik al zei, veel bekende namen, maar al deze acteurs hebben mini-rolletjes. Ik denk dan aan Steve Martin, Chris Tucker of Kristen Stewart. Andere acteurs zitten iets beter in hun rol zoals Vin Diesel en Makenzie Leigh. Ondanks al dat talent heb ik me ook bij momenten zwaar verveeld. De montage vond ik slecht en het uitgangspunt werkt niet als een dramafilm. Aan de andere kant zijn de vertolkingen allemaal geweldig, toch is het een middelmatige prent. Ondertussen is de film uit op DVD en Blu-ray met verwijderde scènes en making of filmpjes. Geen audio-commentaar van Ang Lee over de gehele film.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 29 juni 2017

     

    *** Billy Lynn's Long Halftime Walk trailer ***

  • Fences (2016) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik had geen idee dat Fences (2016) gebaseerd was op een toneelstuk. Eigenlijk wist ik niet zo heel veel af van deze prent, maar damn was ik aangenaam verrast door het verhaal en uiteraard de ijzersterke vertolkingen.

    fences_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoude: Troy Maxson (Denzel Washington), een Afro-Amerikaanse ongelukkige, bittere en cynische vader, werkt bij een schoonmaakbedrijf in Pittsburgh met zijn beste vriend Jim Bono (Stephen Henderson). Eens droomde hij van een professionele honkbalcarrière, maar toen de major leagues eindelijk zwarte spelers toelieten was hij te oud. Hij probeert een goede echtgenoot te zijn van Rose (Viola Davis) en vader te zijn van Cory (Jovan Adepo), maar de verloren droom vreet nog steeds aan hem, wat ervoor zorgt dat hij een besluit neemt dat zijn familie verscheurt.

    Vorige pogingen om het toneelstuk te verfilmen liepen op niks uit omdat de auteur August Wilson een Afro-Amerikaans regisseur eiste. En kijk, Denzel Washington speelde niet alleen de hoofdrol maar regisseerde ook nog eens de film. Dit was zijn derde film en gezien zijn laatste prent, The Great Debaters (2007), zowat 10 jaar geleden was, had hij vorig jaar zijn acteursregie was opgefrist met het regisseren van een aflevering van "Grey's Anatomy". Fences is traag, maar het is een sterke film en intelligent drama die uitblinkt met zijn dialogen en de vertolkingen van Denzel en .

    De film speelt zich af in het Amerika van de jaren 50, waarin nog heel wat separatistische maatregelen de zwarte man benadelen, ook al speelt deze prent zich voornamelijk af binnenskamers of in de tuin. Het gegeven van de film is een huishoudelijke tragedie, met een vleugje symboliek en ironie in de algemene verhaallijn. Troy is een tragisch figuur. Hij groeide op met een vader die hem sloeg en weinig ouderlijke inzichten had. Hij besloot dan maar zijn thuis te verlaten op zijn 14de, en al snel kwam hij in aanraking met het gevangeniswezen. En het was net in het gevang dat hij zijn liefde voor baseball ontwikkelde, maar eenmaal uit de cel verhinderde de maatschappij hem zijn dromen na te streven (zwart en te oud). Hij probeert dan maar zijn zoon een beter leven te geven, maar dat lukt hem niet. En al evenmin slaagt hij erin te zorgen voor zijn broer Gabriel Maxson (Mykelti Williamson). En dan is er de drank en de maitresse, wat dit levensverhaal menselijk tastbaar maakt.

    fences_denzel_washington_viola_davis.jpgfences_denzel_washington_russell_hornsby_stephen_henderson.jpgfences_viola_davis_jovan_adepo.jpg
    © 2016 Universal Pictures International

    Troy begint ook wat gek in zijn hoofd te worden en bouwt een 'omheining' in zijn tuin ter bescherming van de slechte demonen, en zonder het te beseffen bouwt hij tevens een 'omheining' rond zich en schermt hij zich af van iedereen, zelfs de personen die het dichtst bij hem staan, met name zijn vrouw en zoon. Een slechte vader met goede intenties? Dat laat ik in het midden. Het is in ieder geval één van de betere rollen van Denzel, die hier een intense en charismatische figuur neerzet. Denzel zit vol grappen, anekdotes, verhalen en lezingen. Hij gebruikt veel honkbalmetaforen om verhalen te vertellen en levenslessen te geven. Vanwege het gebrek aan locaties, en het trage tempo van de film die voornamelijk bestaat uit dialoog, is het is gemakkelijk te begrijpen waarom velen deze film saai zullen vinden. Anderen zoals mezelf zullen compleet van de kaart zijn door de verbale en poëtisch interacties tussen Denzel en Viola.

    Fences is ondertussen uit op DVD en Blu-ray met heel wat extraatjes. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van Denzel over de gehele film. Toch zeker de moeite waard om deze film te zien.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 28 juni 2017

     

    *** Fences trailer ***

  • Hidden Figures (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ook deze Hidden Figures (2016) van Theodore Melfi (St. Vincent) komt deze week uit op DVD en Blu-ray. Een film die ondanks zijn klein budget van 25 miljoen dollar toch 230 miljoen dollar ophaalde tijdens zijn bioscooprelease en 3 Oscar-nominaties verkreeg.

    hidden_figures_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal van Katherine Johnson (Taraji P. Henson), Dorothy Vaughn (Octavia Spencer) en Mary Jackson (Janelle Monae). Drie briljante Afro-Amerikaanse vrouwen die werken bij NASA. Ze weten belangrijke wiskundige data te leveren om de eerste succesvolle ruimtemissie te realiseren. Deze prestatie zou het vertrouwen van de natie herstellen en zou mensen, ongeacht ras of geslacht, inspireren om groots te dromen. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

    De film werd op handen gedragen door de Amerikaanse pers, maar eigenlijk vond ik het maar een 'ok' film, of althans niet iets wat mij zal bijblijven of die ik ooit wil terugzien. Het is in essentie een feelgood Hollywood film die een poging wil ondernemen om de kaart van de vrouwen en de zwarten probeert te trekken, maar mislukt daar eigenlijk grandioos in. Soms begon je zelfs medelijden te hebben met de blanke leden van de cast (Kevin Costner, Kirsten Dunst, Jim Parsons) die dienst deden als slechteriken. Toch was deze film geen stukje propaganda die politiek correcte ideeën door onze strot wou jagen, of er een feministische agenda op nahield. Daarvoor had het script van Allison Schroeder, gebaseerd op het boek van Margot Lee Shetterly, net iets meer nuance. Toch vraag ik me af in hoeverre deze film historisch correct is.

    Er is een moment naar het eind van deze film die het verhaal perfect samenvat; het karakter van Taraji Henson haast zich om de dag te redden maar krijgt deur in haar gezicht gesmeten, want dit is 1962 en zij is een zwarte vrouw. Net daarna zien we Kevin Costner die de deur voor haar opent, want ja, dit is Hollywoodfilm.

    hidden_figures_2016_pic01.jpghidden_figures_2016_pic02.jpghidden_figures_2016_pic03.jpg
    Hidden Figures animated pictureHidden Figures animated pictureHidden Figures animated picture
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved

    Henson en Octavia Spencer zitten prima in hun rol, Janelle Monae is een pop-idool en zangeres, maar duidelijk geen actrice en de subtiliteit die ze bracht in Moonlight (2016), is hier helemaal afwezig. Het is pijnlijk om te zeggen - vooral omdat ik geen fan van haar ben - maar de enige actrice die hier indruk maakt is Kirsten Dunst. Dit misschien te wijten aan het feit dat haar personage eigenlijk het meest 'echt' aanvoelt, ook al heb je niet meteen veel sympathie voor haar. Anderzijds vond ik Sheldon Cooper/Jim Parsons hier compleet verkeerd gecast.

    Kortom, Hidden Figures is een degelijk gemaakt Hollywood feelgood drama, waarvan ik niet geheel weet of dit daadwerkelijk allemaal waargebeurde feiten zijn, maar de setdecoratie en kostuums waren in ieder geval bijzonder nauwkeurig. Op de Blu-ray die op 28 juni 2017 uitkomt, vinden jullie de audio-commentaar van de regisseur, naast een aantal verwijderde scènes en making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 27 juni 2017

     

    *** Hidden figures trailer ***