Review - Page 3

  • Fifty Shades Darker (2017) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ook al was Fifty Shades of Grey (2015) verre van een geslaagde film, bracht hij toch 571 miljoen dollar op en dus was de sequel Fifty Shades Darker (2017), een voor de hand liggende zaak. Grootste wijziging is wel dat regisseuse Sam Taylor-Johnson vervangen werd door James Foley (Glengarry Glen Ross). Spijtig genoeg blijft het grootste probleem van de eerste film, schrijfster E.L. James, nog steeds een producer op deze prent. Je moet er dus het zwakke verhaal, de tenenkrullende dialogen en de cliché (seks)-scènes erbij nemen.

    Fifty Shades of Grey,Sam Taylor-Johnson,James Foley,EL James,Fifty Shades Darker,Dakota Johnson,Jamie Dornan,Eric Johnson,Fifty Shades Freed,Bella Heathcote,Kelly Marcel,Niall Leonard,

    Korte inhoud: Anastasia Steele (Dakota Johnson) en Christian Grey (Jamie Dornan) zijn uit elkaar en Ana neemt een nieuwe baan aan als assistente van uitgever Jack Hyde (Eric Johnson). Ze mist Christian echter zo erg dat ze niet kan eten, gewicht verliest en niet normaal functioneert. Tijdens een expositie ontmoeten zij elkaar echter weer en de vonk slaat weer over. Al snel ergert Christian zich aan Hyde en tracht hem in alles dwars te zitten, zeer tegen de zin van Ana.

    Universal had er zelfs zoveel vertrouwen in dat Foley ook al de derde film, Fifty Shades Freed (2018), aan het draaien is. En op vlak van beeldvoering kan je niets verkeerd zeggen over deze film. Fotografisch ziet alles er behoorlijk 'afgelikt' uit. Foley is ook een man met ervaring en dat merk je meteen. Maar deze sequel naar een hoger niveau tillen zit er spijtig genoeg niet in. Nieuwe aanwinsten voor de film zijn Kim Basinger in de rol van Elena Lincoln. Een rol die onder haar niveau ligt en waarin ze nauwelijks indruk mee kan maken. Daarnaast is er Bella Heathcote in de rol van Leila Williams. Het acteerwerk in de eerste film was niet altijd even overtuigend maar velen vonden dat Christian Grey er eigenlijk niet voldoende sexy uitzag en hij iets te glad was. Daar hebben de makers nu wel rekening mee gehouden en hebben hem een stoppelbaard gegeven. Ja want het verhaal wat bijsturen is in ieder geval een 'no go' voor E.L. James. Wat betreft Dakota Johnson, tjah ... die kan nog steeds voor geen meter acteren en het is wat het is. Je moet het er allemaal bij nemen.

    Deze prent had geen ambities om Oscars te winnen, wel om véél geld in het laatje te brengen met de kinky stuff en seks. En ook al zit er meer seks in deze film dan in de vorige, voel je een zekere systematiek die elke geloofwaardige emotie fnuikt. Net zoals in een actiefilm waar de actie-scènes om de 15 minuten worden opgevoerd, gebeurt hier net hetzelfde met seks-scènes. Maar het zijn wel degelijk scènes voor de huismoeders en vrouwen die al jaren getrouwd zijn en wiens seksleven op een laag pitje ligt. Geen enkel cliché wordt trouwens uit de weg gegaan, inclusief het slipje die verdwijnt onder de tafel in het restaurant. Nieuw deze keer zijn wel de metalen balletjes die Anastasia in haar intieme delen mag steken. Toegegeven, alles werd heel smaakvol in beeld gebracht met de mooie Dakota die haar aan het opmaken was voor het bal in een lingerie setje met korset en jarretellen. Vreemd genoeg verdwijnt deze lingerie op mysterieuze wijze eenmaal ze haar kleed aan heeft. Want ja, je kan geen twee keer seks hebben met hetzelfde ondergoed. Qua SM-toestanden heb je de klassiekers, van de tepelklemmen, handboeien tot de staaf tussen de benen waarbij Christian de op haar rug liggende Anastasia met één ruk mee omdraait (gelukkig veerde ze mee of ze had een heup-kwetsuur opgelopen). Maar los van de borsten en poep van Dakota zie je uiteindelijk niet zo gek veel, dus vrouwen die hunkeren naar de intieme delen van Jamie Dornan, zijn eraan voor de moeite. Bekijk misschien eens Game of Thrones.

    fifty_shades_darker_2017_pic01.jpgfifty_shades_darker_2017_pic02.jpgfifty_shades_darker_2017_pic03.jpg
    © Universal Pictures International

    Scenariste Kelly Marcel werd ook vervangen door Niall Leonard. En who the hell is scenarist Niall Leonard? Wait for it ... Niall Leonard is de man van E.L. James. Het mag duidelijk zijn wie de baas is in dit geld circus. Ik heb het boek niet gelezen, maar het verhaal heeft zo goed als geen intrige of spanning en bepaalde scènes zijn zo cliché dat ze eigenlijk wel lachwekkend beginnen worden. Op een bepaald moment (en hiermee spoil ik niks) heeft Christian een helikopter ongeval en op tv weten de nieuwsmedia niet of hij nog leeft. Maar onze held duikt dan plots perfect getimed op in zijn appartement terwijl iedereen het nieuws aan het volgen is naar zijn zoektocht. Een telefoontje naar Anastasia moest gewoonweg achterwege worden gelaten voor een dramatische entree. In ieder geval een scène die met veel hoongelach werd onthaald door het publiek in de bioscoopzaal.

    De film is dan uiteindelijk niet zo een overweldigend succes geworden als verwacht. Ook al was het net iets beter dan de eerste film, bracht het maar liefst 200 miljoen dollar minder op wereldwijd met een recette van 370 miljoen dollar. Maar desondanks de ontgoochelende box-office komt er dus binnenkort een derde en laatste Fifty Shades film, Fifty Shades Freed (2018). De DVD en Blu-ray van Fifty Shades Darker is deze week uitgebracht met heel wat extraatjes, making of filmpjes en deleted scenes.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 8 februari 2017

     

    *** Fifty Shades Darker trailer ***

  • Life, Animated (2016) ***½ DVD recensie

    Pin it!

    Wat doe je wanneer je driejarig kind plots stopt met spreken en zich volledig in zichzelf terugtrekt? Het is de vraag die centraal staat in de documentaire Life, Animated (2016) van Roger Ross Williams. Het kind in kwestie is Owen Suskind, een op het eerste gezicht doodnormale kleuter die samenwoont met zijn ouders Ron en Cornelia en zijn oudere broer Walter. Vader Ron werkt bij The Wall Street Journal waar zijn carrière net in de lift zit en het gezin maakt zich op voor een gelukkige toekomst.

    life_animated_2016_poster.jpg

    Alles lijkt perfect te verlopen tot de driejarige Owen plots ophoudt met praten en motorisch zwaar achteruitgaat. Niemand krijgt nog een zinnig woord uit de jongen, die door allerhande artsen binnenstebuiten wordt gekeerd. De uiteindelijke diagnose luidt autisme. Owen krijgt een overdaad aan omgevingsgeluiden, kan zich totaal niet meer concentreren en sluit zich daarom volledig af. Niets of niemand kan nog tot hem doordringen.

    Behalve één ding. Owen is namelijk gek op de films van Walt Disney en bij stom toeval ontdekt zijn vader dat Owen wel kan communiceren in de vorm van dialogen uit Disneyfilms. Urenlang kijkt Owen naar elke Disneyfilm die er bestaat en het blijkt dat de jongen niet enkel alle dialogen compleet van buiten kent, maar ook situaties in het dagelijks leven kan begrijpen aan de hand van scènes uit Disneyfilms.

    Owens omgeving krijgt nieuwe hoop en hij mag starten in een aangepaste school. We zien als hoogtepunt van deze documentaire dat Owen zijn diploma haalt, tot grote trots van zijn familie. Ondertussen zien we ook hoe Owen begeleid zelfstandig gaat wonen, hoe het verloopt met zijn vriendinnetje Emily en de energie die hij krijgt van zijn zelfgeorganiseerde Disneyclub waar scènes worden besproken en muziek wordt gemaakt.

    Life, animated is een prachtige documentaire die draait om anders zijn en liefde en begrip van je omgeving. Het is ontroerend om te zien hoe de ouders en broer van Owen omgaan met zijn autisme en hem steunen en aanmoedigen in het leven. Maar ook hoe ze hem voorbereiden op het ‘echte’ leven dat wacht wanneer Owen alleen gaat wonen.

    Dit leidt wel eens tot ongemakkelijke situaties. De Disneywereld is immers niet representatief aan de echte wereld en afgewezen liefdes zijn geen onderwerp bij het huis van de muis waar ‘happily ever after’ de regel is. Laat staan seks, en het is Walter die zijn broer een beetje seksuele opvoeding probeert te geven in een ongemakkelijke scène. Op moeilijke momenten zie je Owen dan weer ijsberend rondlopen terwijl hij allerhande Disneyquotes tegen zichzelf zegt (mét de juiste stemmetjes overigens).

    Roger Ross Williams brengt het coming-of-ageverhaal van Owen Suskind op een ingetogen manier. Hij laat zowel Owen als zijn ouders en broer aan het woord, maar ook zijn begeleiders en leraars. Het is een emotionele rollercoaster waarin we aan de hand van homevideo’s de kleine, in zichzelf gekeerde Owen zien opgroeien tot een bijna volwassen man die ondertussen een manier heeft gevonden om zo goed mogelijk voorbereid te zijn op het echte leven.

    life_animated_2016_pic01.jpglife_animated_2016_pic02.jpglife_animated_2016_pic03.jpg
    © 2017 Remain In Light

    Tussen de interviews en archiefbeelden door zien we een getekende film die dient als illustratie bij de woorden waar er geen beelden van voorhanden zijn. Maar deze tekeningen illustreren ook Owens grote project, ‘The Land of the Lost Sidekicks’, een zelfgeschreven verhaal waarin Owen de beschermer is van alle nevenpersonages uit het Disney-universum. Deze beelden zijn heel knap getekend en brengen Owens verhaal op een sprekende manier tot leven. Het doorbreekt ook het patroon van de videobeelden en interviews.

    Life, Animated werd in 2017 genomineerd voor een Oscar voor beste documentaire. Deze prijs wist de documentaire niet te winnen maar hij werd wel bekroond met de regieprijs op het Sundance Festival in 2016 en kreeg prijzen en nominaties op diverse filmfestivals over de hele wereld. Terecht, want Life, Animated is een met respect gemaakte, authentieke, hoopvolle, ontroerende, visueel krachtige documentaire over een jongetje dat eigenlijk, zoals zijn grote idool Peter Pan, liever niet wou opgroeien.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 6 juni 2017

     

    *** Life, Animated trailer ***

    Categories: Docu, Review 0 comments
  • Baywatch (2017) **½ recensie

    Pin it!

    Oh ja, we hebben een tijd geleden Baywatch (2017) gezien, en wisten niet echt goed wat we hierover moesten schrijven. Het is wat het is, precies wat je had kunnen verwachten. Vreemd genoeg vond ik het nog zo slecht niet als verwacht, en dat is hoofdzakelijk te danken aan Dwayne Johnson, die nog maar eens bewijst dat hij een film kan dragen als hoofdacteur. Het script van Damian Shannon en Mark Swift is slecht, gewoon slecht. Maar zo heel af en toe zit er wel een goede grap in. Ik heb er 5 geteld.

    baywatch_2017_poster02.jpg

    Korte inhoud: Baywatch volgt de toegewijde strandwacht Mitch Buchannon (Dwayne Johnson). Mitch maakt kennis met een nieuwe rekruut, Matt Brody (Zac Efron), een jonge gast en een eersteklas heethoofd. Ze worden geforceerd samen te werken als ze achter een lokaal en crimineel plot komen, onder leiding van een machtige vrouw Victoria Leeds (Priyanka Chopra). De toekomst van de baai is in gevaar. Aan de twee mannen om de strijd aan te gaan.

    De regie van de film was in handen van Seth Gordon, de regisseur van Horrible Bosses (2011), en eigenlijk zit je met deze tv-serie adaptatie zowat op hetzelfde niveau als Starsky & Hutch (2004) en 21 Jump Street (2012), hoewel er iets meer wordt gelachen met boobs en penissen.

    Tien jaar gelden waren er al plannen voor een Baywatch film met Pamela Anderson en David Hasselhoff, en ja, de twee hoofdacteurs uit de serie zijn ook van de partij, ook al duurt hun screentijd minder dan een minuut. Pamela is tevens zo goed als onherkenbaar met al de botox. Bij de dames zien we heel wat knappe figuren opduiken zoals Alexandra Daddario, Angelique Kenney, Charlotte McKinney en Ilfenesh Hadera. Andere meiden die net uit de boot vielen waren Jessica Simpson en Keeley Hazell, en misschien geen slechte zaak, wat deze twee dames zijn eigenlijk geen actrices.

    Maar de actrice die het meest in het oog springt is het Sports Illustrated's Swimsuit model Kelly Rohrbach (01, 02, 03, 04, 05, 06, 07, 08, 09, 10, 11 en 12). Voor iemand die hier haar eerste grote rol neerzet, steekt ze vaak met kop en schouders boven de rest van de babes. Ze is niet enkel een streling voor het oog maar weet ook perfect een lichtjes naïeve maar charmante redder neer te zetten. En de chemie tussen haar en Jon Bass werkt bijzonder goed en is misschien wel het beste van Baywatch. De meest teleurstellende acteur van deze film is dan weer Zac Efron, die eigenlijk wel een beetje zijn carrière aan het vergooien is aan dergelijke komedies. Zijn lichaam ziet er ook geflipt uit. Het lijkt wel gephotoshopt. Dwayne Johnson is ook gespierd, maar hij lijkt met zijn gestalte en massa nog "normaal" (ook al zal dat ook wel niet zonder hormonen zijn).

    baywatch_dwayne_johnson_zac-efron.jpgbaywatch_zac_efron_priyanka_chopra.jpgbaywatch_zac_efron_alexandra_daddario.jpg
    baywatch_kelly_rohrbach.jpgbaywatch_hannibal_buress_jon_bass.jpgbaywatch_dwayne_johnson.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing Belgium

    Kortom, de meeste recensenten vinden deze film verschrikkelijk, met een RT score van amper 20%, en ik moet hen op één punt gelijk geven, de plot is al zo voorspelbaar als de uitkomst van een sport film. Anderzijds is dit 'Baywatch' en de makers zelf nemen de plot niet al te serieus, dus waarom zouden wij dat moeten doen? De film is cheesy en daarvan zijn ze volledig bewust, dus zou het wat onnozel zijn om net dat als kritiek op te voeren. Waar ik wel meer moeite mee heb is dat de humor niet altijd even geslaagd is en bepaalde sequenties gewoon niet grappig. Veel mensen zullen zich ergeren aan Baywatch, anderen zullen er toch nog van kunnen genieten. De film is bewust over-the-top, cheesy en onnozel en soms met succes. Leg uw verwachtingen vooral niet al te hoog.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 8 juni 2017

    ***Related Posts***
    09/12/2016: Baywatch pakt uit met humor, spierbundels en babes in slo-mo
    12/11/2015: 7 actrices op de Baywatch shortlist
    30/07/2015: Baywatch film met Dwayne Johnson wordt reboot komedie
    24/01/2007: Pin-up Keeley Hazell in Baywatch the movie?
    03/07/2006: Geen Dallas voor Jessica Simpson
    10/02/2006: Een Baywatch film met Pamela Anderson

     

    *** Baywatch trailer ***

  • Live by Night (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ben Affleck is niet alleen een talentvol acteur, hij is tevens een behendig scenarist en regisseur. Spijtig genoeg bleef het publiek weg van Live by Night (2016) - zijn 4de film, na Gone Baby Gone (2007), The Town (2010) en Argo (2012) - en werd het een pijnlijke financiële flop.

    live_by_night_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Boston, de jaren 20. Tijden waarin de alcohol rijkelijk vloeit, kogels je om de oren vliegen en iedereen zijn stempel op de wereld wil drukken. Joe Coughlin (Ben Affleck) is de jongste zoon van een prominente politieagent, die inmiddels zijn familie de rug heeft toegekeerd en zijn heil zoekt in de criminaliteit tussen de meest gevreesde gangsters van de stad. Behalve geld en aanzien kent zijn nieuwe levensstijl echter wel een keerzijde, Joe bevindt zich in een wereld waar hij niemand kan vertrouwen en waarbij hij een vroege dood op de koop toe moet nemen.

    Ook al ben ik wel een fan van de sfeer en het karakter van een film noir, vond ik deze niet geheel overtuigend. Je moest er wel je concentratie bij houden en van alle expositie kreeg je al snel zware oogleden. Een ingewikkeld plot is wel kenmerkend voor het genre, en dat hoeft niet altijd slecht te zijn. Integendeel zelfs, denk maar aan het schitterende Chinatown (1974) of nog L.A. Confidential (1997). Wanneer het verhaal goed in mekaar steekt en de karakters interessant genoeg, dan is er geen beter genre die corruptie bloot kan leggen met flair en stijl.

    De film is gebaseerd op de roman van Dennis Lehane (Shutter Island, Mystic River, The Drop, Gone Baby Gone), en met de voice-over heeft het een beetje een Shawshank Redemption feel, en ondanks de interessante invalshoek is het uiteindelijk Affleck die niet kwam opdagen voor deze intrige. Gelukkig heeft hij zich wel omringd door klasbakken van acteurs. In deze maffia-oorlog tussen de Ieren en de Italianen heeft hij een affaire met Emma Gould (Sienna Miller), de vrouw van de Ierse maffia-baas, die hier vrijwel onherkenbaar is. Coughlin wordt bijgestaan door zijn rechterhand Deon, die dan weer gespeeld wordt door Chris Messina.

    Affleck weet zeker wel hoe hij acteurs moet regisseren. We hebben dan ook fantastische vertolkingen van Chris Cooper, Brendan Gleeson, Elle Fanning en Zoe Saldana, zelfs de R&B zanger Miguel zette een goede vertolking neer. Maar diegene die de show steelt is toch wel Matthew Maher als een racistische gangster. En ik moet toegeven dat bepaalde actie-scènes wel sterk in beeld zijn gebracht. Affleck weet best wel waar hij zijn camera moet zetten en een actie-sequentie moet verknippen.

    live_by_night_2016_blu-ray_pic01.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic02.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic03.jpg
    live_by_night_2016_blu-ray_pic04.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic05.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic06.jpg
    © Warner Bros

    Affleck's script probeert iets over Amerika te vertellen, en probeert hopeloos op de kar te springen van de gangster films van Francis Ford Coppola, Brian De Palma en Martin Scorsese, ook al is het allemaal wel iets meer slaapverwekkend en slaagt 'Sadfleck' er niet in om de film naar een hoger adrenaline niveau te tillen. Visueel zitten er wel een aantal knappe shots in, te danken aan cinematograaf Robert Richardson, zoals een dood-scène waarin bloed in een cocktailglas loopt, maar op dat punt is het voornamelijk window dressing. Het is raar om te zeggen, maar had Affleck zijn rol weggeven aan een Tom Hardy of een Frank Grillo, dan ben ik er zeker van dat het een betere prent had opgeleverd.

    De DVD en Blu-ray van Live By Night is ondertussen beschikbaar met audio-commentaar van de regisseur en een resem making of filmpjes en deleted scenes. Het is geen slechte film, en de meeste van de vertolkingen zijn geweldig, maar je verwacht gewoon meer van deze talenten voor en achter de camera. Het voelt allemaal net iets te vlak en het voelt nooit aan dat het zijn eigen stijl heeft kunnen overstijgen. Geen slechte film, maar ook niet fantastisch goed.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 juni 2017

     

    *** Live By Night trailer ***

  • Captain Fantastic (2016) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vorig jaar in de selectie van 'Un Certain Regard' op het Filmfestival van Cannes waar Captain Fantastic (2006) de regieprijs wegkaapte, een Oscarnominatie voor Viggo Mortensen en een paar weken screentijd in de Belgische bioscoopzalen, de kans is klein dat Captain Fantastic helemaal aan uw aandacht is ontsnapt. Gelukkig maar, want deze film is bovenal een zeer mooie film. Mooi wat betreft de inhoud en boodschap, maar ook mooi op het vlak van de beelden.

    captain_fantastic_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Ben (Viggo Mortensen) woont met zijn vrouw Leslie (Trin Miller) en hun zes kinderen in een onherbergzaam natuurgebied in het noordwesten van Amerika. Daar hebben ze de ideale wereld gecreëerd om hun kinderen op te voeden tot pientere denkers en hen te trainen in overlevings- en gevechtstechnieken. Het is een onconventionele opvoeding maar Ben en Leslie zijn rotsvast overtuigd van hun pure, non-conformistische leven.

    Leslie kampt echter met gezondheidsproblemen waardoor ze een aantal maanden geleden naar de buitenwereld is teruggekeerd. Op een dag krijgen Ben en Bodevan (George MacKay), Kielyr (Samantha Isler), Vespyr (Annelise Basso), Rellian (Nicholas Hamilton), Zaja (Shree Crooks) en Nai (Charlie Shotwell) echter dramatisch nieuws. De depressieve Leslie is er eindelijk in geslaagd om zelfmoord te plegen.

    Leslies vader Jack (Frank Langella) beslist om de excentrieke Ben en zijn kroost niet uit te nodigen op de begrafenis. Jack acht Ben immers verantwoordelijk voor de dood van zijn dochter. Dit zeer tegen de zin van Ben zelf die de laatste wens van zijn boeddhistische vrouw – namelijk niet begraven worden maar gecremeerd – wil inwilligen. Ben en de kinderen besluiten toch naar de uitvaart te gaan, ook al weten ze dat ze niet met open armen ontvangen zullen worden.

    Captain Fantastic kijkt als een modern sprookje waarin we het eerste half uur beleven door de ogen van het gezin dat in de bossen van noordwest Amerika hun biotoop heeft gemaakt. De kinderen leren zowel om herten te doden en klaar te maken, in weer en wind glibberige rotsen te beklimmen als zelfstandig denken. Ze lezen geen kinderboeken maar wel ‘Lolita’ of ‘De gebroeders Karamazov’. Ze discussiëren over Mao en Pol Pot en vieren Noam Chomsky-dag.

    Wanneer de kinderen in een oude, gammele bus op weg gaan naar hun grootouders Jack en Abigail (Ann Dowd) zien we de wereld door hun ietwat wereldvreemde ogen en zien we zo de huidige westerse consumptiemaatschappij door andere ogen. De kinderen weten bijvoorbeeld niet wat coca cola is. “Poisoned water", antwoordt Ben. Het maakt de kinderen wereldvreemd en naïef, maar ook heerlijk puur, onschuldig en aandoenlijk.

    Dat wordt benadrukt door de prachtige acteerprestaties. De kinderen spelen allemaal met een ongelooflijke naturel en je gelooft ieder van hen. Verder springt vooral Viggo Mortensen er torenhoog bovenuit. Mortensen speelt hier een van de beste rollen van zijn leven en deze rol van hippie past hem als gegoten. Wanneer Mortensen in zijn knalrode trouwkostuum op de begrafenis van zijn vrouw arriveert, wil je hem als kijker vooral een goede knuffel geven.

    captain_fantastic_2016_blu-ray_pic01.jpgcaptain_fantastic_2016_blu-ray_pic02.jpgcaptain-fantastic-mit-viggo-mortensen-und-shree-crooks.jpg
    © Cinéart

    Matt Ross heeft de film zowel geregisseerd als het scenario geschreven. Voor zijn regie werd hij dus bekroond in Cannes. Captain Fantastic is na 28 Hotel Rooms uit 2012 zijn tweede langspeelfilm. De regie van Ross is ingetogen en hij geeft zijn acteurs alle kans om te schitteren. Het verhaal is evenwichtig opgebouwd en de film blijft boeien tot het einde.

    Je hoeft het niet eens te zijn met de opvoedingstechnieken van Ben en Leslie, maar Captain Fantastic toont ook pijnlijk hoe de westerse opvoeding niet onfeilbaar is als Ben en de kinderen op bezoek zijn bij Bens zus Harper (Kathryn Hahn) en haar man Dave (Steve Zahn). Hun kinderen staren de hele tijd op hun schermen en weten niet wat de Amerikaanse grondwet is. Het doet je denken over beide kanten van het verhaal en dat is de verdienste van Captain Fantastic, het is een film waar je nog een tijdje over blijft nadenken.

    Captain Fantastic weet een mooie afwisseling te maken van dramatische scènes en komische scènes, van diepe emoties en hilarische avonturen. De knappe natuurbeelden van het ruige Amerikaanse landschap en de beheerste muziek van Alex Somers maken het plaatje compleet. Het is een ontroerende film die laat zien wat het is om anders te zijn en die vooral een oersterke familieband laat zien. De dvd van Captain Fantastic is inmiddels verkrijgbaar. Daarop helaas geen extra’s.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 4 juni 2017

     

    *** Captain Fantastic trailer ***

  • Personal Shopper (2016) **½ DVD recensie

    Pin it!

    Waar is de tijd dat Kristen Stewart vooral bekend was als Bella Swan en celebrity-aanhangsel van hartenbreker Robert Pattinson? Enkele jaren later zijn de rollen omgekeerd, want terwijl Pattinson worstelt met zijn carrière en het gebrek aan goede rollen, is Stewart opgeklommen tot een van de interessantste actrices van haar generatie (zie On the Road, Still Alice of Cafe Society). En dat toont ze opnieuw in Personal Shopper (2016), een onevenwichtige psychologische film over geesten en het hiernamaals die rechtgehouden wordt door Stewart.

    personal_shopper_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: De jonge, Amerikaanse Maureen Cartwright (Kristen Stewart) werkt als personal shopper voor de veeleisende superster Kyra (Nora von Waldstätten). Omdat Kyra het te druk heeft met haar professionele carrière en privéleven in de glamourboekjes, heeft ze geen tijd over om de perfecte kledij te zoeken voor galadiners en rode lopers. Daar betaalt ze Maureen voor die bij Cartier, Chanel en andere dure designwinkels kleren, schoenen en juwelen mag gaan uitkiezen voor Kyra.

    Deze job betaalt Maureens rekeningen, maar ze is nog voor een andere reden in Parijs. Haar tweelingbroer Lewis is er immers na een hartaanval plots overleden. Maureen en Lewis, die beiden lijden aan een erfelijke hartkwaal, hebben een pact gesloten dat wie het eerste zou sterven een teken zou geven aan de overlever. Daarom brengt Maureen haar nachten door in het huis van Lewis in de hoop een signaal van hem te krijgen.

    Net wanneer Maureen zich afvraagt of ze er niet beter de brui aan kan geven en naar haar vriendje kan gaan die voor zijn werk in Oman zit, begint ze eigenaardige sms-berichten te krijgen van een onbekend nummer en wordt ze in het huis een aanwezigheid gewaar. Ze raakt ervan overtuigd dat Lewis hier iets mee te maken heeft, maar het is moeilijk communiceren met een geest en bovendien stelt Kyra steeds problematischer gedrag.

    Personal Shopper werd vorig jaar samen met twintig andere films genomineerd voor de Gouden Palm op het Filmfestival in Cannes. Een prijs die uiteindelijk naar Ken Loach’ I, Daniel Blake ging, maar Personal Shopper ging bij hoofde van Olivier Assayas wel naar huis met de prijs voor beste regisseur. Het is dus een film die door de critici wel gesmaakt kon worden, maar helemaal kan ik hun mening toch niet volgen.

    Fans van Kristen Stewart zullen alvast niet in slaap mogen vallen want de actrice is in vrijwel elke scène te zien. En het moet gezegd worden dat de nog steeds maar 27-jarige actrice zich uitstekend van haar taak kwijt. De rol is letterlijk op haar lijf geschreven, en Stewart weet het wanhopige, rusteloze kantje in Maureen uitstekend naar voor te brengen en tegelijkertijd met haar hoop je dat ze snel iets van haar overleden broer verneemt zodat ze een moeilijke periode in haar leven kan afsluiten.

    Tegelijkertijd met haar hoop je echter ook dat Maureen snel iets van Lewis zal horen zodat deze Personal Shopper een beetje vaart maakt. Er gebeurt immers bitter weinig in de film en regisseur Assayas kiest er opzettelijk voor om het tempo erg laag te houden. We zien Stewart op haar brommertje door de straten van Parijs rijden of minutenlang sms’en met een onbekende op de Eurostar naar Londen.

    personal_shopper_2016_pic01.jpgpersonal_shopper_2016_pic03.jpgpersonal_shopper_2016_pic02.jpg
    © Remain in Light

    Flitsende cinema is dit niet en de film moet het hebben van een onderhuidse spanning die in sommige scènes wel erg voelbaar is, maar waar er verder weinig mee wordt gedaan. Er gebeuren rare dingen die zouden kunnen toegeschreven worden aan de aanwezigheid van Lewis, maar evengoed is het personage van Stewart volledig aan het doordraaien.

    De film weet ook niet zo goed in welk genre hij wil thuis horen. Is dit een horrorfilm over geesten en doden, een thriller met een moord of een drama waarin iemand rouwt over een overleden familielid? Ondanks de aanwezigheid van zwevende glazen en piepende deuren lijkt Assayas er in de eerste plaats niet in geïnteresseerd om de kijker te laten schrikken. Nu gebeurt het wel meer dat er verschillende genres in een film worden gestopt maar in het geval van Personal Shopper wekt het hier en daar ergernis op.

    Atypisch is ook dat er vrijwel geen muziek in de film gebruikt wordt. De weinige muziek die wordt gespeeld, bijvoorbeeld Marlene Dietrichs Das Hobellied draagt enkel bij tot de unheimliche sfeer die er in de film hangt. Jammer is dat geen van de personages echt sympathiek is en dat het einde heel veel vragen openlaat. Je voelt je ook niet echt emotioneel betrokken bij de personages en alles ziet er behoorlijk kil en koud uit.

    Misschien is dit zo’n film die je best een tweede keer kan bekijken om hem volledig te snappen maar wat mij betreft had er in Personal Shopper wel wat meer pit en tempo mogen zitten. De extraloze dvd van de film ligt inmiddels in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 5 juni 2017

     

    *** Personal Shopper trailer ***