Review - Page 2

  • Jack Reacher: Never Go Back (2016) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben het hier nog niet gehad over Jack Reacher: Never Go Back (2016), die volgende week uitkomt op DVD en Blu-ray. De eerste Jack Reacher (2012) werd geregisseerd door Christopher McQuarrie, maar de sequel was nu in handen van Edward Zwick met wie Tom Cruise al heeft samengewerkt op The Last Samurai (2003). Spijtig genoeg is de magie een beetje weg, en er was al niet veel magie in de eerste film.

    jack_reacher_never_go_back_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Jack Reacher (Tom Cruise) vertrekt naar zijn vroegere militaire basis in Virginia, waar hij heeft afgesproken met Major Susan Turner (Cobie Smulders). De ontmoeting wordt uitgesteld wanneer blijkt dat Turner is gearresteerd. Er is wel een andere officier die Reacher beschuldigt van een misdaad waarvan hij zich niets kan herinneren. Reacher moet vervolgens op zoek naar Turner zodat hij zijn naam kan zuiveren voordat het leger, de FBI en een aantal criminelen hem weten te achterhalen.

    De film is gebaseerd op het 18de boek van Lee Child's Jack Reacher series. De eerste film was gebaseerd op het 9de boek, dus zou men kunnen afleiden dat het geen rechtstreekse sequel is. Zelf was ik niet helemaal in de wolken van de eerste film, zeker wanneer je al Tom Cruise hebt in een beetje van een gelijkaardige rol als Ethan Hunt in de veel betere Mission: Impossible films. Ook al is Jack Reacher eigenlijk een leuker personage dan Ethan Hunt; hij is gemener en zelfs meer bad-ass. Spijtig genoeg vertaalt datgene wat werkt in het boek niet zo goed op film, ondanks het hoge gehalte aan actie. De scenarist van Jack Reacher 2 is Richard Wenk, die onlangs nog het script van The Equalizer (2014) schreef, maar dit leek mij een in-between-script. Zijn manier om het hoofdpersonage meer "hart" te geven door de introductie van een tiener dochter, werkte in ieder geval voor geen meter.

    Eén van de grote verschillen met Mission: Impossible is dat we hier geen ingewikkelde stunts hebben of exotische buitenlandse locaties, slimme gadgets en vermommingen. In plaats daarvan brengen we het merendeel van de film door in grimmige motelkamers, afbrokkelende magazijnen, en op een volkomen onrealistische vliegtuigset. Ook de gehele scène met een vlucht van DC naar New Orleans is zo belachelijk.

    jack_reacher_never_go_back_blu-ray_pic01.jpgjack_reacher_never_go_back_blu-ray_pic02.jpgjack_reacher_never_go_back_blu-ray_pic03.jpg
    © 2016 Paramount Pictures and Skydance Productions

    Tom Cruise zelf komt altijd met veel bagage, maar als hij in een goede film zit merk je wel dat die kerel acteertalent heeft en begrijp je waarom hij een blockbuster ster is. Meestal is hij op zijn best wanneer hij is een combinatie zit van heroïsche momenten gepaard gaande met het occasionele gestuntel. Denk maar aan de onderwater-scene in Mission Impossible 5: Rogue Nation (2015), dit is vintage-Cruise. Hij is verwikkeld in een levensgevaarlijke missie in een watertank en dat gaat het nog mis omdat hij door gestuntel zijn kaart verliest en zelfs niet meer weet welke de juiste kaart is. Er zijn bijna geen vintage Cruise scènes in deze Jack Reacher 2. Hij is hier behoorlijk stoïcijns en had evengoed vervangen kunnen worden door een Terminator.

    Promotiegewijs kende deze prent wel een valse start nadat ze hun ziel hadden verkocht aan het entertainment magazine Entertainment Tonight, die de trailer in twee stukken hadden geknipt om zo even plaats te maken voor wat nodeloos commentaar op de beelden. Omwille van deze reden hebben we ook nagelaten de trailer te publiceren. De nieuwe trailer zag er in ieder geval veel beter uit. Jack Reacher: Never Go Back komt op 22 april 2017 uit op DVD, Blu-ray en 4k Ultra HD. Alsook een box met de twee films. Op de Blu-ray staat geen audio-commentaar maar er zijn wel heel wat making-of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 11 april 2017

    ***Related Post***
    08/05/2013: Jack Reacher filmbespreking

     

    *** Jack Reacher: Never Go Back trailer ***

  • The Eyes of My Mother (2016) ***½ recensie

    Pin it!

    Hoeveel diepgang kan je steken in een film van 76 minuten lang? Deze vraag vroeg ik mezelf af bij aanvang van The Eyes of My Mother (2016), een creepy zwart wit horror prent die je toch even met een ongemakkelijk gevoel de zaal uitstuurt.

    the_eyes_of_my_mother_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Francisca (Olivia Bond) woont met haar ouders op een afgelegen boerderij. Wanneer de vader een namiddag afwezig is, worden moeder en dochter bezocht door een vreemde waardoor hun idyllisch leven helemaal verstoord wordt. Francisca geraakt diep getraumatiseerd, maar die namiddag doet tevens curiositeiten in haar ontwaken, en als jonge vrouw (Kika Magalhães) bekijk ze de wereld op een compleet andere manier.

    Het is de debuutfilm van Nicolas Pesce die hier toch wel een schrikwekkend portret maakt van een getraumatiseerd meisje die geen weg weet met het verlies van haar ouders. Het deed me wat denken aan Excision (2012) ook al is deze prent net dat tikkeltje meer geraffineerd in zijn benadering.

    Het is tevens een fascinerende psychologische benadering van een meisje die is afgezonderd van de buitenwereld en haar ouders op vrij jonge leeftijd verliest. Haar sociaal contact is uiterst beperkt tot bijna onbestaand en wanneer haar moeder vermoord wordt door een gek en haar vader de moordenaar opsluit in zijn schuur, weet de kleine Francisca niets beters om voor de man te zorgen alsof het een diertje was. Het beeldje van de maagd Marie duikt soms ook op in de achtergrond wat ook zou kunnen wijzen op een religieuze context. In het begin van de film vertelt de moeder het verhaal van de Heilige Franciscus van Assisi en hoe hij in de wildernis leefde en stigmata verkreeg. Maar voegt ze er aan toe, hij stierf aan de gevolgen van een oogziekte, wat ook de oorzaak was van zijn psychose. Haar conclusie luidt dan ook: "Eenzaamheid kan gekke dingen doen met de geest." Wanneer haar dochtertje, die de naam overigens draagt van de heilige, haar prikt aan de doornkroon van het beeld van Franciscus in de tuin, dan weet je genoeg.

    De enige leerschool die Francisca heeft gekregen is de dissectie van dieren en meer bepaald het verwijderen van ogen. En dit is een horrorfilm dus hoef ik er geen tekening bij te maken van wat er komen zal. Gezien de zwart-wit fotografie zien we geen bloed, maar net zoals Psycho (1960), heb je geen bloed nodig om gruwel in beeld te brengen. Komt daar nog bij dat alles heel esthetisch in beeld is gebracht. Het enige onlogische aan deze prent is dat het meisje over een wel heel verbazingwekkende fysieke kracht moet beschikken om zo met lichamen te zeulen. Daarnaast duurt de film ook veel te kort om echt het personage van Francisca te doorgronden of nog maar te weten waarom ze bepaalde acties doet. Is het een verwerkingsproces na een trauma of scheelt er echt iets met haar ... of beide. The Eyes of My Mother was te zien op het BIFFF en hopelijk binnenkort bij ons uitgebracht op Blu-ray.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 9 april 2017

     

    *** The Eyes of My Mother trailer ***

  • Free Fire (2016) **** recensie

    Pin it!

    Het Brussels International Fantastic Film Festival (BIFFF) kan niet meer stuk voor mij. Na de geslaagde zombie-prent The Girl with All the Gifts (2016) heb ik gisteren genoten van Free Fire (2016), de nieuwe film van Ben Wheatley (High Rise). Het is een overheerlijke Reservoir Dogs-achtig shootfest geworden om je vingers van af te likken.

    free_fire_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Boston, 1978. Justine (Brie Larson) heeft een bijeenkomst opgezet in een verlaten pakhuis tussen twee Ieren (Cillian Murphy, Michael Smiley) en een bende onder leiding van Vernon (Sharlto Copley) en Ord (Armie Hammer) die hen een voorraad wapens wil verkopen. Maar wanneer twee handlangers, Stevo (Sam Riley) en Harry (Jack Reynor), tot een handgemeen komen ontploft het kruidvat en probeert iedereen deze hel te overleven.

    Het is niet geheel verbazingwekkend dat Martin Scorsese actief was als uitvoerend producent. Maar het is vooral de slimme regie van Wheatley en zijn te gekke script die hij schreef met Amy Jump (tevens de monteuze van de film), die van deze R-rated prent een instant classic hebben gemaakt. Het lijkt op het eerste gezicht op een stijloefening, met een conflict op één locatie met een minimum aan middelen (10 miljoen dollar), maar het is uitgedraaid tot een heerlijk stukje cinema. De plot is zo simpel dat je het gemakkelijk in enkele woorden kan navertellen, maar de uitwerking ervan is briljant. We krijgen een tiental schutters te zien die proberen te overleven, en geregisseerd door een minder talentvolle regisseur had dit een wel heel verwarrende en vervelende prent geweest. Wheatley mag in ieder geval dankbaar zijn voor zijn talentvolle director of photography Laurie Rose die hier echt wel deze mexican standoff naar een hoger niveau tilt en het overzicht volledig bewaard.

    Maar naast de regie en het script zijn de vertolkingen overheerlijk. Vooral Sharlto Copley (Elysium, District 9) zet hier een uniek personage neer met een dik accent. Maar ook Armie Hammer en Brie Larson brengen enerzijds wat menselijkheid binnen deze geschifte boel, maar ook de stoner gespeeld door Sam Riley brengt een hilarisch personage en Michael Smiley zet ook een schitterende rol neer. In tegenstelling tot Quentin Tarantino's Reservoir Dogs voelen we dat deze prent van Britse makelij is, met iets meer 'in your face' vertolkingen en minder fake bloed.

    free_fire_2016_pic01.jpgfree_fire_2016_pic02.jpgfree_fire_2016_pic03.jpg
    free_fire_2016_pic04.jpgfree_fire_2016_pic05.jpgfree_fire_2016_pic06.jpg
    © A24 & Splendid Film

    Meestal zijn films van 90 minuten nauwelijks de moeite waard om te zien, maar deze zwarte komedie is hiervan een uitzondering. Had de film langer geduurd was er misschien verveling opgetreden, ook al had ik wel zin naar meer. De spetterende vuurgevechten en de onophoudelijke humor blijven komen. En ondertussen legt Weatley interessante klemtonen in dit schietschouwspel. Zo zijn er de kleine karaktertrekjes van de personages en het feit dat personages 'pijn' hebben; van splinters tot de psychologische pijn van een schampschot, en dit allemaal terwijl de kogels letterlijk in het rond vliegen. Free Fire heeft nog geen releasedatum bij ons, maar hopelijk komt hierin verandering.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 6 april 2017

     

    *** Free Fire trailer ***

  • From a House on Willow Street (2016) *½ recensie

    Pin it!

    Soms is de trailer beter dan de film en dat kan wel gezegd worden van deze From a House on Willow Street (2016). De film werd geregisseerd door de Zuid-Afrikaan Alastair Orr, die hiervoor zijn inspiratie heeft gezocht in The Thing (1982), The Exorcist (1973) en nog een hele boel andere haunted house films.

    from_a_house_on_willow_street_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Een groepje criminelen kidnapt in Kaapstad de dochter van een welgestelde diamanthandelaar. Ze sluiten haar op in hun schuilplaats en bedenken hoe ze de ontvoering gaan afhandelen. Al snel doen de ontvoerders de verschrikkelijke ontdekking dat de vrouw bezeten is door een zeer krachtige demon.

    De film kan je een beetje gaan vergelijken met Don't Breathe (2016). Hier gaan boeven ook inbreken in het verkeerde huis, ook al hebben we hier toch twee totaal verschillende kalibers van horrorfilms. From a House on Willow Street heeft geen eigen filmstijl of een interessante narratieve insteek. Het is een horror die werd geschreven door iemand die veel films en tv-series heeft gezien en er zowat een Jackson-Pollock-mengelmoes van heeft gemaakt, ook al blijft er niets steken. Tot overmaat van ramp zijn de dialogen van Catherine Blackman en Jonathan Jordaan ronduit lamentabel te noemen en heb je tevens geen enkele voeling met de karakters. Het zijn stuk voor stuk randdebielen en hun daden zijn verstandelijk niet te vatten.

    In de hoofdrol zien we de Home and Away actrice Sharni Vinson, die hier geen onaardige vertolking neerzet. Het meisje dat ontvoerd wordt, is dan weer gespeeld door Carlyn Burchell, die eerder al een kleine rol had in RoboCop (2014). Daarnaast zien we nog Zino Ventura en Steven John Ward met een toch wel heel bizar blond kapsel.

    Al bij al duurt deze prent maar 90 minuten en is de ellende snel voorbij. Vreemd genoeg vond ik het einde nog zo slecht niet, maar mijn verwachtingen lagen ondertussen wel heel laag na de overdosis aan clichés. Ik heb het zowat gehad met horrorfilms waar de lichten uitgaan om dan weer aan te springen en plots duikt er iets of iemand op in de achtergrond. Het is een beetje als de kast die met een ruk open gaat en wij als kijker weten dat er niets in de kast zit, wel achter de deur wanneer deze terug gesloten wordt. Ik mis daarom wel een beetje Wes Craven en zijn Scream films die het publiek altijd wel een stap voor waren.

    Willen jullie deze echter nog een kans geven, dan spelen ze From a House on Willow Street donderdag 6 april 2017 op het BIFFF om 14u in Cine 2 Bozar.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 5 april 2017

     

    *** From a House on Willow Street trailer ***

  • The Girl with All the Gifts (2016) **** recensie

    Pin it!

    zonet ging het BIFFF (Brussels International Fantastic Film Festival) van start in Bozar met als openingsfilm The Girl with All the Gifts (2016) van Colm McCarthy, een zombiefilm geschreven door Mike Carey. Het was meteen een schot in de roos en hopelijk zet deze film de toon voor alle films.

    the girl with all the gifts,colm mccarthy,gemma arterton,sennia nanua,the last of us,28 weeks later,glenn close,anamaria marinca,paddy considine,lobna futers

    Korte inhoud: In een zwaar bewaakt complex wordt een kleine groep kinderen bestudeerd om een remedie te vinden tegen een virus dat de hele wereld heeft verwoest. Ze zijn de laatste hoop voor de mensheid. De tienjarige Melanie (Sennia Nanua) gaat elke dag naar school. Zoals elk normaal meisje heeft ze een favoriete lerares, Helen Justineau (Gemma Arterton), en een favoriet vak. Ze wordt echter naar school gebracht in een soort dwangbuis met Hannibal-Lecter-maskertjes en wanneer ze haar komen halen is het steeds met getrokken wapens... en met een goede reden, want Melanie en haar klasgenootjes zijn zombies die bij mensengeur compleet beserk gaan.

    Op het eerste gezicht zag het eruit als een Brits postapocalyptisch drama, maar hier hebben we effectief te maken met zombies die in toom worden gehouden in hun rolstoel. De mensengeur wordt ook gecamoufleerd met een gel. Voor de wetenschappers die hen bestuderen, kunnen deze 'afwijkingen' (zombies die terug mens worden) de oplossing zijn om de wereld te redden. De film deed in ieder geval fel denken aan "The Last of Us" (2013) waarvan de filmversie maar op zich laat wachten. Intussentijd worden de scenes en locaties uit de game in allerhande zombie-films gebruikt.

    Ik dacht na het zien van de trailer dat deze prent iets minder character-based zou zijn maar niets is minder waar. Er zitten zelfs meer interessante karakters in dan pakweg 28 Weeks Later (2007). Het helpt ook dat de rollen vertolkt worden door allerhande acteertalenten zoals Glenn Close, die zowat de tweede surrogaatmoeder zal spelen van Melanie. Daarnaast zien ook nog Dominique Tipper, Anamaria Marinca, Paddy Considine en Lobna Futers. De film was gemaakt met het minuscuul budget van 4 miljoen pond en werd deels gedraaid in het afgelegen gebied van Chernobyl, alsook op de RAF base in Bedfordshire. Deze The Girl with All the Gifts voelt wel niet aan als een low budget film. Er steken zelfs indrukwekkende-cgi scènes in het verhaal! Gelukkig lag het accent wel op de karakters en in het bijzonder de kleine Melanie, de debuutrol van Sennia Nanua die hier echt wel indruk maakt.

    the_girl_with_all_the_gifts_2016_pic01.jpgthe_girl_with_all_the_gifts_2016_pic02.jpgthe_girl_with_all_the_gifts_2016_pic03.jpg
    the_girl_with_all_the_gifts_2016_pic04.jpgthe_girl_with_all_the_gifts_2016_pic05.jpgthe_girl_with_all_the_gifts_2016_pic06.jpg
    © 2016 Altitude Film Entertainment

    Wij hebben zelf het boek niet gelezen maar blijkbaar zouden er wat kleur-wijzigingen geweest en zo is Melanie niet meer het blonde meisje met blauwe ogen, maar wel een zwart meisje. Daarnaast is de lerares niet meer zwart in haar 40ste maar wel een blanke dertiger. Voor de rest zal het wachten worden op de Blu-ray release.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 4 april 2017

     

    *** The Girl with All the Gifts trailer ***

  • Before I Wake (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Hoewel de opnames van deze Before I Wake (2016) reeds in 2013 afgerond werden, duurde het door financiële problemen van maatschappij Relativity Studios tot vorig jaar eer de film uitkwam. Meevaller voor de makers van Before I Wake is dat de jonge hoofdrolspeler Jacob Tremblay ondertussen bekendheid verwierf door zijn vertolking in de verfilming van Emma Donoghues bestseller Room. Before I Wake is een atypische horrorfilm die vooral mikt op het verhaal, de sfeer en de vertolkingen en zich daardoor positief onderscheidt.

    before_i_wake_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Na de tragische dood van hun zoontje Tate (Hunter Wenzel) die in bad verdronken is, proberen Jessie (Kate Bosworth) en Mark (Thomas Jane) verder te gaan met hun leven. Om de plots ontstane leegte in hun leven op te vullen, besluiten ze een kind te adopteren. Dit wordt Cody (Jacob Tremblay), een jongen die al enkele pleegouders heeft gehad en nadat zijn vorige pleegvader in de psychiatrie is beland, op zoek is naar een nieuwe thuis.

    Reeds de eerste dagen dat Cody bij Mark en Jessie is, gebeuren er vreemde dingen. Wanneer Cody slaapt, zien Mark en Jessie Tate verschijnen, die plots weer verdwijnt wanneer Cody wakker wordt. De ouders zijn door sociaal werkster Nathalie (Annabeth Gish) gewaarschuwd dat Cody lijdt aan een ernstige vorm van insomnia, maar er lijkt toch veel meer aan de hand.

    Mark en Jessie beseffen dat Cody’s dromen echt gebeuren wanneer hij slaapt. Zijn vredige dromen waarin zijn verbeelding zich manifesteert, maar dus ook zijn nachtmerries waarin zijn diepste angsten naar de oppervlakte komen. Met gevaar op eigen leven proberen Mark en Jessie Cody’s dromen te stoppen.

    Qua thematiek biedt Before I Wake niets nieuws toe aan het genre. Naast het bezeten huis, moet de creepy kid een van de dankbaarste onderwerpen in de horrorfilm zijn. Want dat er iets aan de hand is met Cody is al duidelijk van bij de beginscène waarin zijn toenmalige pleegvader een pistool op de jongen zijn hoofd richt. Even snel wordt duidelijk dat er iets gebeurd is in het verleden van de jongen waardoor hij getraumatiseerd is geraakt.

    Before I Wake onderscheidt zich van andere horrorfilms door de uitwerking. Er wordt niet gewerkt met enkel gratuite schrikscènes, maar de makers hebben ook aandacht voor de uitwerking van de personages en het scenario. Mark en Jessie worden voorgesteld als een koppel dat een tragische gebeurtenis heeft moeten verwerken, maar na een periode van rouw vastbesloten zijn om nog iets van hun leven te maken, elk op hun eigen manier.

    before_i_wake_2016_pic01.jpgbefore_i_wake_2016_pic02.jpgbefore_i_wake_2016_pic03.jpg
    © 2016 Remain in Light

    De voorgeschiedenis van Cody blijft lange tijd onbekend en wordt met mondjesmaat prijsgegeven waardoor het ongemakkelijke gevoel dat je krijgt bij Cody zo lang mogelijk wordt gerekt. Toch een pluim voor de jonge Jacob Tremblay die Cody op een bijzonder effectieve manier speelt. Je weet dat er iets mis is met de jongen, maar Tremblay houdt het personage van Cody sympathiek.

    Kate Bosworth en Thomas Jane spelen ingetogen en je voelt hun verdriet na de dood van hun zoon Tate, maar tegelijkertijd ook de vastberadenheid om een pleegkind nog een fijne toekomst te bieden. Bosworth en Jane zijn misschien niet de bekendste acteurs maar dit komt de film enkel ten goede en houdt de focus op het verhaal. In Before I Wake wordt veel beter geacteerd dan in de meeste films in dit genre.

    Regisseur is Mike Flanagan die met Hush, Oculus en Absentia behoorlijk wat ervaring heeft in het horrorgenre. Flanagan schreef samen met Jeff Howard ook het scenario. Flanagan biedt de trouwe horrorfan de obligate schrikscènes maar naast de vorm waakt hij ook over de inhoud. Before I Wake is een vrij trage horrorfilm die zijn tijd neemt om de situatie te ontplooien, maar dat maakt de film net zo interessant. Daardoor kan je de film misschien wel beter bestempelen als een bovennatuurlijk drama dan als een pure horrorfilm.

    Before I Wake is inmiddels verkrijgbaar op dvd en blu-ray. Helaas staan er geen extra’s op het schijfje.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 4 april 2017

     

    *** Before I Wake trailer ***