Lijstjes - Page 2

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2015

    Pin it!

    Het einde van het jaar nadert en hoe kon het ook anders dat we hier onze Top 10 van Beste en Slechtste films van het jaar meegeven. En net zoals elk jaar is het weer puzzelen welke films we al dan niet zullen toevoegen. In tegenstelling tot heel wat andere Vlaamse lijstjes gaan we effectief films keuren die we dit jaar hebben gezien, inclusief in persvisie. Zoals elk jaar bombarderen de studio's hun beste films op het einde van het jaar en is de releasedatum voor België meestal in januari. Gezien we op het einde vaak vergeten zijn welke films een jaar geleden zijn uitgekomen proberen we deze lijst zo relevant mogelijk te maken, en films toe te voegen die effectief hun eerste releasedatum hadden in 2015.

    Star Wars: The Force Awakens 2015the_big_short_2015_poster.jpgthe_danish_girl_2015_poster.jpggirlhood_2014_poster.jpgslow_west_2015_poster.jpg

    Maar net zoals elk jaar zijn er opnieuw films die net uit de boot zijn gevallen en die we toch willen vermelden of films die we net gemist hebben en waarvan we denken dat ze toch de moeite waar kunnen zijn. Om te beginnen zijn er de films die we nog niet hebben kunnen zien, zoals Spotlight (2015). De film werd genomineerd voor de Golden Globes maar zou pas op februari 2016 bij ons in de bioscoop komen. Ook de persvisie van The Big Short (2015) hebben we gemist, een film die ook al genomineerd is voor de Golden Globes. Ook The Danish Girl (2015) komt pas op 20 januari in de Belgische zalen.

    Films die net uit onze top 10 van beste films zijn gevallen zijn Slow West (2015), Bridge of Spies (2015), Mission Impossible 5: Rogue Nation (2015), Black Mass (2015) en Girlhood (2014), de betere versie van Black (2015).

    The Best Movies of 2015

    10. Mad Max: Fury Road (2015) George Miller

    Als we deze lijst beginnen met Mad Max: Fury Road (2015) weet je meteen dat de lat heel hoog zat. De film zal misschien door de ene op handen gedragen worden en door de andere uitgespuwd. Ik behoor in ieder geval tot die eerste categorie. Het is een te gekke rollercoaster film, met knappe visuele effecten en een zalige cast. De film slaagt er bijzonder wel in om Mad Max naar de 21ste eeuw te loodsen met geniale, gemotoriseerde constructies met stekels, vuurspuwende kanonnen en cirkelzagen.

    Mad Max: Fury Road 2015

    9. The Revenant (2015) Alejandro González Iñárritu

    The Revenant (2015) zal zonder twijfel de film zijn die Leonardo DiCaprio aan zijn eerste Oscar zal helpen voor Beste Mannelijke Acteur. Mocht hij dit jaar niet winnen, zal het kot te klein zal zijn. De film zelf vond ik nu niet bepaald beresterk, ook al worstelt DiCaprio met een enorme beer. Het duurde me allemaal wat te lang en bij momenten had ik de indruk dan de regisseur net iets teveel naar Terrence Malick had gekeken.Maar het acteerwerk in deze prent is buitengewoon.

    The Revenant 2015

    8. Creed (2015) Ryan Coogler

    Ook Creed (2015) was een enorme verrassing van het jaar. En de grootste reden van het succes van deze film is te danken aan hoofdacteur Aaron Covington die het deken volledig naar zich heeft toegetrokken. Anderzijds zet ook Sylvester Stallone in deze film één van zijn beste vertolkingen neer in jaren. Het zou me niet verbazen dat hij hiervoor een Oscar-nominatie opstrijkt. Het was een slimme zet om deze film Creed te noemen, want dit is geen Rocky prent, en ik kijk nu al uit naar het mogelijke vervolg.

    Creed 2015

    7. The Hateful Eight (2015) Quentin Tarantino

    Tarantino heeft een hobbelig parcours gehad met The Hateful Eight (2015). Enerzijds werd zijn script vroegtijdig gelekt op internet door een agent van één van de 6 acteurs die hij had aangesproken en wou Tarantino er ook gewoon mee stoppen. Maar na wat aandrang van de fans heeft hij zijn script bewerkt en het resultaat blijft onversneden Tarantino materiaal. Minder spectaculair dan veel van zijn vorige films, maar qua dialogen, karakteriseringen en vertolkingen een must om te zien.

    The Hateful Eight 2015

    6. The Martian (2015) Ridley Scott

    The Martian (2015) is één van de betere Ridley Scott films in jaren. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Andy Weir, een echte page turner. De hoofdrol wordt gespeeld door vaste waarde Matt Damon die hier een charismatische vertolking neerzet. De eerste draft van het script was geschreven door Drew Goddard die twee jaar geleden zijn indrukwekkende debuut maakte met The Cabin in the Woods (2012). Visueel ziet deze sci-fi er opmerkelijk uit en inhoudelijk hebben we een slimme prent zonder romance maar met voldoende menselijk doorzettingsvermogen als vervanging, en het resultaat is een geniale prent.

    The Martian 2015

    5. Sicario (2015) Denis Villeneuve

    Eén van de betere thrillers van het jaar is zonder twijfel Sicario (2015). Villeneuve is een regisseur die weet hoe hij spanning en intrige moet opbouwen, en één van de beste acteurs-regisseurs is in Hollywood. En deze film was opnieuw een schot in de roos, ook al is de zwartgalligheid en het brute geweld waarschijnlijk niet voor iedereen bestemd. Fotografisch is Sicario ook wel een pareltje, en de reden hiervoor heeft een naam, en deze is Roger Deakins, één van de meest talentvolle Directors of Photography in Hollywood. Ook de bevreemdende en lugubere muziekscore van Jóhann Jóhannsson werkt op ons gemoed en zorgt ervoor dat de dreiging des te groter wordt naarmate we afdalen in de hel van het Mexicaanse Juárez.

    Sicario 2015

    4. Son of Saul / Saul Fia (2015) László Nemes

    Met Son of Saul (2015) weten we meteen dat we in de handen zijn van een regisseur die het verhaal van de Holocaust vanuit een totaal ander perspectief wil vertellen, in tegenstelling tot wat we al eerder hebben gezien in andere films. Deze Son of Saul biedt een meer persoonlijke en intiemere aanpak. Een Hongaars meesterwerkje dat gericht is om af te stoten en te verroeren, en doet dat met eenzelfde gedrevenheid als dat van zijn hoofdpersonage.

    Son of Saul 2015

    3. Inside Out (2015) Pete Docter & Ronnie Del Carmen

    De beste animatiefilm van het jaar is zonder twijfel Inside Out (2015), van de hand van Pixar. In vergelijking is die andere Disney/Pixar film van 2015, The Good Dinosaur (2015), toch maar een mager beestje. Inside Out is niet alleen één van de betere Pixar films, maar tevens één van zijn meest volwassen films. Het is gedurfd, grappig en bijzonder origineel, een instant classic.

    Inside Out2015

    2. Star Wars: The Force Awakens (2015) J.J. Abrams

    Een top 10 lijstje van 2015 zonder Star Wars: The Force Awakens (2015) is niet alleen een doodzonde, maar tevens behoorlijk dom. Het is geen meesterwerk, het omvat geen dramatiek à la Michael Haneke en de acteurs zullen waarschijnlijk niet voorkomen in de oscar-nominatie lijst. Anderzijds is het een geweldige, nostalgische rollercoaster en een immense opluchting om te zien dat de makers begrepen hebben hoe een Star Wars film voor een hedendaags publiek er moet uitzien. Het is niet alleen een film die zowel nostalgisch op onze gevoelens speelt, maar tevens uitpakt met nieuwe karakters die ons van de eerste tot laatste minuut charmeren. Zelden zijn er films die ik een 2de en zelfs een derde keer wil zien op één maand tijd. Ja het wordt dé grootste prent van 2015 en stoot binnen een maand misschien Avatar van zijn box-office troon.

    Star Wars: The Force Awakens 2015

    1. Ex-Machina (2015) Alex Garland

    Maar de grootste verrassing van het jaar was deze kleine sci-fi prent Ex-Machina (2015). Voor een langspeelfilm-debuut heb ik zelden een film gezien die de perfectie benaderd, zowel inhoudelijk als visueel. De moraliteit van het verhaal draait rond de vraag waar de grens ligt tussen een mens en een volmaakte AI (Artificial Intelligence), en hier vallen we terug op het Frankenstein thema waarin Victor even de rol van God overnam en een levend wezen creëerde en dat levend wezen ook een bestaansrecht kreeg. We krijgen voortreffelijke acteerwerk voorgeschoteld waarin alles in kleine nuances zit, in blikken, een tilt met het hoofd. De intrige in deze film wordt ook nog eens versterkt door de knappe muziek van Geoff Barrow en Ben Salisbury. Zelfs de visuele effecten zijn voor deze low budget sci-fi buitengewoon knap. Als er één film is die me jarenlang zal bijblijven is het toch wel deze prent.

    Ex-Machina 2015

    The Worst Movies of 2015

    10. In the Heart of the Sea (2015) Ron Howard

    Ik kan niet zeggen dat In the Heart of the Sea (2015) een slechte film is, maar toch verdient hij een plaats in deze lijst. Het is een wanprestatie van zowel de regisseur als de scenaristen en misschien wel één van de grootste teleurstellingen van 2015. Ik heb me zelden zo verveeld bij het bekijken van zo'n spektakelfilm. Het contrast tussen Jaws (1975) en deze 100-miljoen-dollar film kan haast niet groter zijn. Het verhaal is oersaai en je hebt niet meteen veel voeling met de personages. Veel 'walvis' komt er trouwens niet aan te pas. Hooguit een paar minuten. Na het zien van de film heb je toch spijt dat Ron Howard het verhaal van Moby Dick niet had verteld in plaats van deze survival film.

    In the Heart of the Sea 2015

    9. Mortdecai (2015) David Koepp

    Eén van de grootste oorzaken waarom Mortdecai (2015) zo slecht is, is misschien wel de platte vertolking van Johnny Depp, die dringend moet stoppen typetjes te spelen. Maar het is niet alleen een beschamend schouwspel voor Depp, de volltallige cast en personeel achter de camera hebben zich hier serieus belachelijk gemaakt. De enige man die deze caper-spoof nog een beetje overleeft zonder veel kleerscheuren is Paul Bettany. Ewan McGregor en Gwyneth Paltrow hebben in deze film dan weer weinig te doen, maar hopelijk zullen ze beseffen dat een talentvol scenarist niet noodzakelijk een bekwaam regisseur is.

    Mortdecai 2015

    8. Alvin and the Chipmunks: The Road Chip (2015) Walt Becker

    Ik haat die Smurf films en deze Alvin and the Chipmunks: The Road Chip (2015) is eigenlijk geen haar beter. Enkel kinderen die jonger zijn dan 8 jaar zouden hier misschien nog van kunnen genieten, maar voor de overgrote meerderheid is het een kwelling om de stortvloed aan idiote scènes en dialogen te verduren. Het deed me een beetje denken aan die Studio 100 vehikels, die als enige doel hebben omzet te maken op de kap van ouders van kleine pagadders. De product placement is omnipresent en de makers hebber er voor gezorgd dat ze voldoende minuten film bij elkaar hebben gesprokkeld (86 minuten) om nog te kunnen voldoen aan het criterium van langspeelfilm. En dat is ook meteen de enige mogelijke verdienste.

    Alvin and the Chipmunks: The Road Chip 2015

    7. Taken 3 (2015) Olivier Megaton

    Wat een immens contrast met de eerste film. Deze Taken 3 (2015) is een inspiratieloze bedoening met oppervlakkige personages, een krankzinnig verhaal en buitengewoon slecht camera- en montagewerk. En dat laatste valt meteen op wanneer je tijdens een achtervolging met voertuigen je constant gaat afvragen in welk voertuig de hoofdpersonages nu aan het rijden zijn. Regisseur Megatron heeft spijtig genoeg geen flauw benul wat het betekent om spanning en gevaar in beeld te brengen. Zelfs Liam had er klaarblijkelijk geen zin meer in. Hij stond op automatische piloot te spelen en lijkt uitgeput van zijn vorige twee avonturen. Laten we duidelijk zijn, deze threequel is echt wel beneden zijn niveau en nauwelijks het bekijken waard.

    Taken 3 2015

    6. The Transporter Refueled (2015) Camille Delamarre

    Nog zo'n derivaat van de Luc Besson producties is The Transporter Refueled (2015). Voor elke idiote actie-scène krijgen we oersaai en humorloos geleuter en cliché-scènes waarvan zelfs een Jan Verheyen van zou blozen. Maar de kers op de taart is dat het personage van Ray Stevenson niet eenmaal, maar zelfs twee keer wordt ontvoerd! En hier hebben maar liefst drie scenaristen op gewerkt (inclusief Besson)! What were they thinking?! Maar de reden waarom The Transporter Refueled zo slecht is, heeft alles te danken aan de inspiratieloze regie van Camille Delamarre.

    The Transporter Refueled 2015

    5. The Last Witch Hunter (2015) Breck Eisner

    De meest vervelende en onbegrijpelijke film van 2015 is deze The Last Witch Hunter (2015). Komt daar nog bij dat het bezet wordt door een handvol oncharismatische personages, inclusief deze van Vin Diesel. En het was al duidelijk bij de eerste minuten dat deze prent geen ballen waard was. Het lijkt er bij momenten zelfs op dat Vin Diesel het Nicolas Cage jasje heeft aangetrokken, en tevens ook zijn haarstukje. Dat deze film bijna 100 miljoen dollar heeft gekost is onbegrijpelijk. The Last Witch Hunter bracht wereldwijd slechts 108 miljoen dollar op, een serieuze klap in het gezicht van Vin Diesel die zich met de F&F franchisen even de koning van Hollywood waande. Spijtig genoeg zijn hier geen coole stunt of mooie wagens te bespeuren.

    The Last Witch Hunter 2015

    4. The Gallows (2015) Travis Cluff & Chris Lofing

    Er waren heel wat stinkers van horrorfilms, gaande van nodeloze Poltergeist (2015) remakes, belabberde found footage rotzooi als The Visit (2015) tot inspiratieloze horrordrama's als Victor Frankenstein (2015), maar de kroon wordt toch gespannen door The Gallows (2015). Visueel ziet het er behoorlijk amateuristisch uit, alsof ze deze film hebben toevertrouwd aan een bende eerstejaars filmstudenten. Maar ook op narratief vlak slaan de makers de bal mis. En had ik al gezegd dat ik found footage films HAAT?!

    The Gallows 2015

    3. Pixels (2015) Chris Columbus

    Het zou geen Top 10 Worst Movie lijst zijn zonder een film met Adam Sandler. En deze Pixels (2015) is echt wel een pareltje in absolute rotzooi. Gebaseerd op de slechtste arcade games ooit, lijkt deze prent bestemd te zijn voor mensen die een gloeiende hekel hebben aan games. De film duurt te lang, aangebrand, cheesy, dom, seksistisch en geen beetje grappig. Het is een kinderfilm met grappen voor 30'tigers. Als je dan toch een Arcade game wil zien, ga je meer plezier beleven met 100 minuten lang te staren naar een onnozel Pong game.

    Pixels 2015

    2. Jupiter Ascending (2015) Andy & Lana Wachowski

    Ze werden ooit aanzien als visionairs die het science fiction genre hadden heruitgevonden met The Matrix (1999), maar nu brengen Andy en Lana Wachowski de ene teleurstelling na de andere. En Jupiter Ascending (2015) is een serieus dieptepunt. De reden waarom ik deze films katapulteer naar de top van de lijst, heeft alles te maken met de middelen die voorhanden waren. En deze prent had zowaar een productiebudget van 176 miljoen dollar. En hoe deze twee excentriekelingen zoveel geld bijeen hebben kunnen sprokkelen is mij één groot raadsel, zeker na hun Speed Racer flop. Het script steekt vol van halfbakken ideetjes (met holograms en grijze aliens) maar halverwege laat het ons koud wat er gebeurt met Jupiter of haar ouders. Hadden de Wachowski's de hulp ingeroepen van een scenarist die de zaken wat beter kon uitbalanceren, dan had dit materiaal kunnen zijn voor een trilogie. Hier zal het volgens mij blijven steken op die ene slechte sci-fi.

    Jupiter Ascending 2015

    1. Fantastic Four (2015) Josh Trank

    Maar de hoofdvogel werd toch wel afgeschoten door Fantastic Four (2015). De verwachtingen voor deze prent konden niet hoger zijn na de overtuigende eerste trailer en de interessante cast. Maar de regisseur heeft er werkelijk een zootje van gemaakt. En zeggen dat hij zelf in aanmerking kwam voor de regie van Star Wars: The Force Awakens (2015). Er was nog sprake van een Fantastic Four 2 (2017) film (had zelfs al een Belgische releasedatum in het volle zomerseizoen op 26 juli 2017!), maar na 3 catastrofale missers (los van de Roger Corman versie), zou je zo denken dat ze deze franchise maar beter opdoeken. Trank had ergens gelezen dat je meer moet inzetten op karakter-opbouw in plaats van op visuele effecten, en dus deed hij dat ook. Maar iemand had hem vergeten vertellen dat hij een Fantastic Four film aan het maken was, en dat die 4 personages samen nog niet aan de knieën van een Batman komen. Halverwege de film lig je dan ook al in slaap. We krijgen cliché-scène te zien die we in andere films op een veel beter uitgewerkte manier hebben gezien. Afgezien van het chaotische tempo van de film, zijn de zeldzame actiescènes vrij futloos en ronduit slecht gemaakt.

    Fantastic Four 2015

  • Drama Series die 2015 niet hebben overleefd

    Pin it!

    Overal ter wereld worden series aan de lopende band gemaakt, maar de laatste jaren is er een opmars aan kwalitatieve series, en hier hebben we er al een aantal van besproken en moeten we eigenlijk constant onze Top 50 TV-Series herzien. Het succes van een film kan je op twee manieren bepalen, enerzijds met het box-office succes en anderzijds met de kritische respons van pers en publiek. Bij series ligt dit anders gezien de afleveringen uitgestrekt zijn over verschillende weken en maanden, zelfs jaren. Een goede graadmeter voor het succes van een serie is dat er een nieuw seizoen volgt, en heel wat series hebben 2015 niet overleefd, zoals de één-seizoen series "Bad Judge", "A to Z", "Battle Creek", "Selfie", "Manhattan Love Story", " The McCarthys" en "Marry Me". En gezien we misschien nooit meer van deze drama TV-series zullen horen, hebben we er hier een aantal opgesomd .

    TV-Series die 2015 niet hebben overleefd

    1. Hannibal van Bryan Fuller (NBC)
    Deze psychologische horrorserie, de prequel op The Silence of the Lambs, heeft het dus maar 3 seizoenen overleefd. Nochtans was de serie op handen gedragen door de critici, maar het publiek bleef weg. Daarnaast wilden de makers Clarice Starling introduceren, naast Mads Mikkelsen, Hugh Dancy en Laurence Fishburne. Maar blijkbaar was er een probleem met de rechten van dit personage, en heeft NBC dan maar de stekker uitgetrokken.

    hannibal_poster_03_top_tv-series.jpghannibal_poster_02_top_tv-series.jpghannibal_poster_01_top_tv-series.jpg

    2. Stalker van Kevin Williamson (CBS)
    Stalker is een Amerikaanse actieserie van de zender CBS, rond twee detectives Jack Larsen (Dylan McDermott) en Beth Davis (Maggie Q) die sppeuren achter stalkers. Larsen en Davis onderzoeken het dreigingsniveau van elke zaak en komen in actie alvorens het stalken uit de hand loopt, terwijl ze ook nog hun persoonlijke kwellingen op afstand proberen te houden. De serie hield et slechts één seizoen uit, maar kon ook niet overtuigen bij het publiek.

    stalker_tv-series_poster.jpgstalker_tv-series_pic.jpgstalker_tv-series_poster2.jpg

    3. Gracepoint van Emily Kapnek (Fox)
    Breaking Bad actrice Anna Gunn heeft dan toch niet kunnen overtuigen, want ook na één seizoen werd deze drama-reeks geschrapt. De serie vertelt hoe Emmett Carver (David Tennant), een politie-inspecteur met een verleden, naar het dorpje Gracepoint afreist om er de moord op een 11-jarige jongen te onderzoeken. Detective Ellie Miller (Anna Gunn) is een ambitieuze vrouw die een promotie aan haar neus ziet voorbijgaan wanneer ze verplicht wordt om samen met Carver de moord te onderzoeken.

    gracepoint_tv-series_poster01.jpggracepoint_tv-series_pic.jpggracepoint_tv-series_poster02.jpg

    4. State of Affairs van Chris Chibnall (NBC)
    State of Affairs is een Amerikaanse drama serie over CIA-agente Charleston Tucker (Katherine Heigl) die President Constance Payton (Alfre Woodard) informeert over grote risico-gebeurtenissen over de hele wereld. Er werd uitgekeken naar de terugkeer van de Grey's Anatomy actrice en de serie begon sterk, maar gaandeweg ging het behoorlijk bergaf, en blijft de serie ook steken bij één seizoen.

    state_of_affairs_tv-series_poster01.jpgstate_of_affairs_tv-series_pic.jpgstate_of_affairs_tv-series_poster02.jpg

    5. Revenge van Mike Kelley (ABC)
    In deze Amerikaanse drama-serie zien we Emily Thorne (Emily VanCamp) die in de luxe wijk Hamptons terecht komt, waar iedereen aardig tegen haar doet, zonder dat ze weten dat ze uit is op wraak op de mensen die haar familie kapot maakten. Ook deze serie begon heel sterk en kon het verhaal zelfs 4 seizoenen lang rekken, ook al begon het publiek te voelen dat de makers eigenlijk een beetje hun inspiratie kwijt waren. In deze serie zagen we tevens rollen voor Madeleine Stowe en Gabriel Mann.

    revenge_tv-series_poster01.jpgrevenge_tv-series_pic.jpgrevenge_tv-series_poster02.jpg

    6. Resurrection van Aaron Zelman (ABC)
    Is een Amerikaans fantasy drama televisieserie, gebaseerd op een roman van Jason Mott, over mensen die terugkeren uit hun dood, zonder een dag ouder geworden te zijn. De levens van de mensen uit Aurora wordt op zijn kop gezet. Het eerste seizoen was een schot in de roos, maar het tweede seizoen zag zijn kijkersbestand met meer dan de helft inkrimpen. En zo komt er geen derde seizoen. In de serie zagen we ondermeer Samaire Armstrong, Frances Fisher en Devin Kelley.

    resurrection_tv-series_poster01.jpgresurrection_tv-series_pic.jpgresurrection_tv-series_poster02.jpg

    7. Parenthood van Jason Katims (NBC)
    Van dezelfde makers als de gelijknamige film Parenthood komt deze nieuwe serie. We volgen de kleurrijke en imperfecte familie Braverman, vier opgegroeide broers en zussen die worstelen en genieten van het ouderschap. En na 6 mooie seizoenen komt hier dan ook een einde aan. In de serie zagen we ondermeer Peter Krause, Lauren Graham, Dax Shepard, Monica Potter en Erika Christensen.

    parenthood_tv-series_poster01.jpgparenthood_tv-series_pic.jpgparenthood_tv-series_poster02.jpg

    8. The Messengers van Eoghan O'Donnell (CW)
    The Messengers is een Amerikaanse bovennatuurlijke horror-serie, geregisseerd door de gebroeders Pang en geproduceerd door The Evil Dead regisseur Sam Raimi. Wanneer een mysterieus object neerstort op de aarde, sterft een groep op het oog onbekenden van de straling van het object. Maar dan ontwaken zij en komen zij erachter dat hen de schuld in de schoenen wordt geschoven voor de dreigende Apocalyps. In de hoofdrollen zien we Shantel VanSanten, Diogo Morgado en JD Pardo. De serie scoorde bijzonder slecht en werd na één seizoen snel afgevoerd.

    the_messengers_tv-series_poster01.jpgthe_messengers_tv-series_pic.jpgthe_messengers_tv-series_poster02.jpg

    9. Constantine van David S. Goyer (NBC)
    Constantine is gebaseerd op de Hellblazer strips van DC Comics en de serie gaat over een 'meester van het occulte' genaamd John Constantine (Matt Ryan). En het moet de eerste keer zijn dat zo'n DC/Warner Bros tv-serie zo kon floppen, en staat dus in schril contrast met series als Gotham en The Flash. Ook deze serie hiel het maar één seizoen uit.

    constantine_tv-series_poster01.jpgconstantine_tv-series_pic.jpgconstantine_tv-series_poster02.jpg

    10. Forever van Matthew Miller (ABC)
    Deze serie draait rond arts Henry Morgan (Ioan Gruffudd), een beroemdheid in New York, met een geheim. Hij bestudeert niet alleen de dood om misdrijven op te lossen, maar ook om het mysterie op te lossen dat al 200 jaar onoplosbaar leek: zijn eigen onsterfelijkheid. In zijn lange leven heeft Henry opzienbarende observatietechnieken opgedaan die indruk maken op zijn nieuwe partner, rechercheur Jo Martinez (Alana De La Garza). Elke week zal een nieuwe zaak en hun opbloeiende vriendschap nieuwe facetten tonen van Henry's lange en kleurrijke verleden. Alleen zijn beste vriend, en vertrouweling, Abe (Judd Hirsch) kent Henry's geheim. De serie heeft ook na één seizoen de handdoek in de ring moeten gooien, nadat ze heel wat terrein verloren aan series als Person of Interest en Chicago Fire die gelijktijdig werden uitgezonden.

    forever_tv-series_poster01.jpgforever_tv-series_pic.jpgforever_tv-series_poster02.jpg

    11. The Following van Kevin Williamson (Fox)
    Naast Stalker werd ook deze serie van Kevin Williamson stop gezet in 2015, ook al had ze ondertussen al 3 seizoenen afgewerkt. In de serie kregen we het verhaal van de beruchte seriemoordenaar Joe Carroll (James Purefoy) die ontsnapt was uit de gevangenis en aan een nieuwe moorden begon, terwijl de FBI de hulp van agent Ryan Hardy (Kevin Bacon) inriep op om de zaak op te lossen. Hardy was verantwoordelijk voor het vastleggen van Carroll negen jaar geleden. Hardy kent hem beter dan wie dan ook. Maar de Ryan Hardy die Carroll oppakte jaren geleden is niet dezelfde man als vandaag. Hij is zowel fysiek als mentaal veranderd door het vorige nastreven van deze seriemoordenaar.

    the_following_tv-series_poster01.jpgthe_following_tv-series_pic.jpgthe_following_tv-series_poster02.jpg

    12. Backstrom van Hart Hanson (Fox)
    Nog een serie die het maar één seizoen volhield was deze Amerikaanse Backstrom. Gebaseerd op de geroemde Zweedse criminoloog en schrijver Leif G.W. Persson's hit serie van gelijknamige boeken. De serie concentreert zich op detective Everett Backstrom (Rainn Wilson), een ergerlijke, opvliegende detective die tevergeefs probeert zijn zelfdestructieve aard probeert te veranderen. Backstrom leidt zijn team, the Serious Crimes Unit, terwijl ze de meest gevoelige zaken van Portland proberen op te lossen.

    backstrom_tv-series_poster01.jpgbackstrom_tv-series_pic.jpgbackstrom_tv-series_poster02.jpg

    13. Glee van Ian Brennan (Fox)
    Deze serie had wel succes, maar aan alle mooie liedjes komt een einde en na 6 seizoenen is er in 2015 ook een punt achter gezet. Het verhaal in Glee draait om een groep jongeren die, onder leiding van hun leerkracht, een koor beginnen op hun school. Dit is de fictieve William McKinley High School in Lima (Ohio). Centraal staan de gebreken van elk van hen en hoe ze moeten opboksen tegen de vooroordelen van hun medestudenten en enkele leerkrachten. In de hoofdrollen zien we Chris Colfer, Jane Lynch, Kevin McHale en Lea Michele.

    glee_tv-series_poster01.jpgglee_tv-series_pic.jpgglee_tv-series_poster02.jpg

    14. Hart of Dixie van Leila Gerstein (Fox)
    Hart of Dixie volgt het leven van Zoe Hart (Rachel Bilson). Wanneer haar dromen in duigen vallen, verhuist ze naar Bluebell, Alabama. Daar neemt ze de kliniek over van een vreemde, maar wanneer ze daar aankomt blijkt de man overleden en blijkt het allemaal net wat anders te gaan dan ze had verwacht. En na 4 seizoenen komt hier ook een einde aan.

    hart_of_dixie_tv-series_poster01.jpghart_of_dixie_tv-series_pic.jpghart_of_dixie_tv-series_poster02.jpg

    15. Utopia van Dennis Kelly (Channel 4)
    Ook gestrand op twee seizoenen is deze donkere en raadselachtige Britse thriller. Wanneer een niet-verbonden groep mensen zich bevinden in een manuscript voor een legendarische roman, veranderd hun leven drastisch, wanneer ze achterna worden gezeten door een moorddadige organisatie. De reeks stond op het punt een Amerikaanse adaptatie te krijgen onder leiding van David Fincher, maar zoals veel projecten waarin Fincher aan boord komt, wordt het budget dermate hoog dat veel geldschieters uiteindelijk afhaken.

    utopia_tv-series_poster01.jpgutopia_tv-series_pic.jpgutopia_tv-series_poster02.jpg

    ***Related Post***
    07/06/2014: Top 50 Beste TV-Series

  • Top 20 Meest Memorabele Strippers & GoGo Dancers in Films

    Pin it!

    Met de release van de Blu-ray van Sin City 2: A Dame to Kill For (2014) hadden we het idee om onze Top 10 van de meest memorabele en bekende film-strippers uit te breiden naar een Top 20. Toch leek dat niet meteen een gemakkelijke klus. Met enige vertraging is hieronder onze Top 20 Movie Strippers & Go-Go Dancers. Want ja, er is een verschil. Strippers zwieren hun kleren af terwijl Go-Go dansers enkel verleidelijk gaan dansen op een podium. Het onderscheid is vaak niet duidelijk in films en bijgevolg hebben we ze in één lijstje samengebracht.

    Top 20 Movie Strippers & Go-Go Dancers

    20. Bar Paly in Pain & Gain (2013)

    De scène op zich stelt niet zo heel veel voor, maar het enige waar Michael Bay klaarblijkelijk talent voor heeft is het in beeld brengen van halfnaakte babes op hoge hakken. En hier hebben we een mooi voorbeeldje met de adembenemende Bar Paly (pics) die in een glitterend pakje haar wulpse vormen laat kronkelen op de beats van de muziek.

    pain_and_gain_2013_poster2.jpgBar Paly,No Pain No Gain,stripper pain_and_gain_2013_poster3.jpg

    19. Lindsay Lohan in I Know Who Killed Me (2007)

    Het goede nieuws is dat je de volledige film niet hoeft te bekijken om de uitdagende strip-act van Lindsay Lohan (pics) te kunnen aanschouwen. Want op het moment dat je denkt het ergste al gezien te hebben, duikt de film met elke scène nog verder de dieperik in. Maar op zich was de brave 'Mean Girl' / 'Maggie Peyton' aan de paal te zien slingeren wel een leuk moment, voldoende voor een 19de plaats.

    i_know_who_killed_me_2007_poster.jpglindsay lohan,i know who killed me,stripper i_know_who_killed_me_2007_poster2.jpg

    18. Jennifer Aniston in We're the Millers (2013)

    Inderdaad, de film is niet om aan te zien, maar deze 45-jarige Jennifer Aniston (pics) heeft toch nog steeds een strak lichaam, en haar strip-act mocht er wel zijn. En dan heb ik het enkel over deze scène, want haar vertolking van een stripper was al even onwaarschijnlijk als de vertolking van een hoertje door Julia Roberts in Pretty Woman (1990).

    We're the Millers posterJennifer Aniston,We're the Millers,stripper We're the Millers poster

    17. Penelope Ann Miller in Carlito's Way (1993)

    De relatie tussen Pacino en Penelope Ann Miller sloeg in de film nergens op, maar er zat wel een leuke strip-act in. Misschien wel de enige reden waarom dit personage niet uit het verhaal werd geschreven. Penelope Ann Miller is allesbehalve overtuigend als stripper. Ze komt zelfs behoorlijk houterig over (bekijk dan been die even de lucht in vliegt! Priceless!). Maar de manier hoe De Palma de gehele scène in beeld bracht, verdiende toch een plekje in deze lijst, en moest hiervoor Sheri Moon Zombie wijken met haar strip-act in Halloween. Sorry, Sheri :s

     Road House,stripper Julie Michaels,Road House,stripper Road House,stripper

    16. Julie Michaels in Road House (1989)

    Julie Michaels is een bezig bijtje. De dame was niet alleen te zien als blonde stoot in Road House maar tevens als een rondborstige vechtersbazin in Point Break, in een onvergetelijke scène waarin ze met de borsten bloot Keanu Reeves te lijf gaat. Wat weinigen weten is dat Michaels een ervaren stuntvrouw is geworden net na haar ontdekking in Road House. Ze heeft zelf "Jason" vermoord in Jason Goes to Hell: The Final Friday en Dwayne Johnson te lijf gegaan in The Scorpion King. Een paar jaar na Road House ging deze dame zelfs volledig uit de kleren voor A Time to Revenge (1997). Deze blondine moest gewoon in deze Top 20 verschijnen.

     Road House,stripper  Julie Michaels,Road House,stripper Road House,stripper

    15. Jessica Alba in Sin City 2: A Dame to Kill For (2014)

    In vergelijking met de eerste Sin City, die en stuk beter scoort in dit klassement, lijkt deze stripact van Nancy een stuk meer aangekleed, maar daarom niet minder suggestief. Toch hadden we er iets meer van verwacht, en moeten we met enige verstomming concluderen dat niet Jessica Alba (pics ) maar Eva Green de show steelt, en dat zonder flashy strip-act. Maar de act op zich verdiende hier wel een plaats in deze Top 20.

     Jessica Alba,Sin City 2,stripper Jessica Alba,Sin City 2,stripper rosario dawson,Sin City 2,stripper

    14. Pamela Anderson in Barb Wire (1996)

    Ook al moet dit waarschijnlijk één van de slechtste comic-adaptaties zijn, kan je niet omheen de strip-act van de rondborstige Pamela Anderson (pics) die zich voor de gelegenheid in een lederen pakje stak die net iets te strak bleek aan de decolleté. Bedenk daarbij nog een watervaldouche en een naaldhak die in het publiek wordt gesmeten, en de toon van de film is meteen gezet. Spijtig genoeg ging alles snel bergaf vanaf dit punt.

    Barb Wire posterPamela Anderson,Barb WireBarb Wire poster

    13. Roselyn Sanchez in Yellow (2006)

    Er zijn weinig mensen die deze halve independent film hebben gezien, maar zij die wel hebben geproefd Yellow zullen waarschijnlijk de strip-act van Roselyn Sanchez (pics) herinneren ... is tevens het enige memorabele aan deze prent. De film is één reuze cliché van de stripper met het gouden hart die in bescherming wordt genomen door de club-eigenaar, geschreven en geproduceerd door Sanchez zelf. Als jullie echter een betere film willen zien met Roselyn, kan ik The Game Plan (2007) aanraden. Dwayne Johnson moet je er dan wel bij nemen.

    yellow_2006_poster.jpgRoselyn Sanchez,Yellow,stripper yellow_2006_poster2.jpg

    12. Olivia Wilde in Butter (2011)

    Als je de geruchten mag geloven is Olivia Wilde (pics) een vrij verlegen meisje. In Butter merk je daar niet echt veel van. Olivia is tevens behoorlijk lenig en die kleine strip-act moest gewoon in deze lijst. Spijtig dat ook deze prent zelfs de prijs van een pakje boter niet waard is.

    butter_2011_poster.jpgElisabeth Berkley,Olivia Wilde,stripper butter_2011_poster2.jpg

    11. Rebecca Romijn in Femme Fatale (2002)

    Rebecca Romijn (pics) is misschien niet dé beste actrice en haar carrière is nooit echt van de grond gekomen, maar die ene scène uit Femme Fatale zal niemand vergeten. Je hebt de indruk dat ze volledig uit de kleren gaat, maar uiteindelijk zie je bitter weinig, en toch is alles zo aanstekelijk. Spijtig dat het niet op een podium was, maar deze strip-act mocht hier ook niet ontbreken. En ja, het is opnieuw een Brian De Palma prent, hoe kon het ook anders.

    Femme Fatale posterRebecca Romijn,femme fatale,stripper Femme Fatale poster

    10. Natalie Portman in Closer (2004)

    Dat Natalie Portman (pics) kon acteren wisten we ondertussen allemaal, maar dat ze ook nog eens kon strippen was met deze Closer meteen duidelijk. In deze film maakt ze het hof aan Clive Owen en hij kreeg wel een exclusieve inkijk in de intieme delen van de dame.

    Closer posterNatalie Portman,close,stripper Closer poster

    9. Demi Moore in Striptease (1996)

    Het is niet meteen een geslaagde film maar de strip-acts in G-string van Demi Moore (pics) mogen wel gezien zijn, al was het maar om nog eens de nummers te horen van Eurythmics. Het vreemde aan deze prent, in vergelijking met bijvoorbeeld een Showgirls is dat er bitter weinig echte erotiek te bespeuren valt. Bij momenten is het een soort vreemde komediefilm waar niemand echt opgewekt van wordt. Maar als je aan een stripper denkt in een Hollywoodprent, kan je moeilijk om Demi heen.

    striptease_1996_poster.jpgDemi Moore,Striptease,stripper striptease_1996_poster2.jpg

    8. Amy Smart in Crank: High Voltage (2009)
    Amy Smart (pics) was niet al te verlegen om voor de camera te gaan strippen in een vrij idiote actie thriller met Jason Statham. De scènes waren zelfs niet enorm flatterend voor de actrice en het heeft in ieder geval haar carrière geen boost gegeven. Maar de act op zich kon niet aan deze lijst ontbreken.

     Crank: High Voltage posterAmy Smart,Crank: High Voltage,stripper  Crank: High Voltage poster

    7. Jamie Lee Curtis in True Lies (1994)
    De 80'ties babe bij uitstek is toch wel Jamie Lee Curtis (pics) en in deze 90'ties film voert ze op iets oudere leeftijd wel een behoorlijk heet dansje op voor de ogen van Schwarzenegger. De erotische geladenheid van scène wordt even doorprikt met een beetje humor, wanneer Jamie haar "paal" mist en even op de grond dondert, maar de scène moet niet onderdoen voor haar aanstekelijke aerobic-moves in Perfect (1985).

    True Lies posterJamie Lee Curtis,True Lies,stripper True Lies poster

    6. Kim Basinger in Nine 1/2 Weeks (1986)
    Regisseur Adrian Lyne heeft wel wat ervaring met erotische scènes en deze strip-act van Kim Basinger (pics) is ondertussen de geschiedenisboeken ingegaan, naast die fameuze ondervragingsscène met Sharon Stone in Basis Instinct.

     Nine 1/2 Weeks posterKim Basinger,Nine 1/2 Weeks,stripper  Nine 1/2 Weeks poster

    5. Elizabeth Berkley in Showgirls (1995)
    Elizabeth Berkley (Pics) is ook zo goed al verdwenen van het witte doek, maar we zullen haar allen nog herinneren - niet voor haar debuut in de serie "Saved by the Bell", maar wel van deze Paul Verhoeven film. Met haar lange benen en ideale maten kon je nauwelijks nog letten op het filterdunne verhaaltje of het buitengewoon slecht acteerwerk.

    showgirls_1995_poster.jpgElisabeth Berkley,showgirls,stripper showgirls_1995_poster2.jpg

    4. Rose McGowan in Planet Terror (2007)
    Regisseur Robert Rodriguez is een meester in het verfilmen van strip-acts, en ook zijn voormalige vriendin weet hij bijzonder goed in beeld te brengen in deze exploitation prent. Rose McGowan (pics ) mag dan nog niet hebben doorgebroken als een acteertalent, we gaan haar allemaal nog wel herinneren als stripper met één been in deze Planet Terror.

    Planet Terror posterrose mcgowan,planet terror,stripper Planet Terror poster

    3. Jessica Alba in Sin City (2005) Dat Jessica Alba (pics ) een echt danstalent was, dat wisten we al ,na het zien van Honey (2003), maar dat ze ook nog eens een opwindende stripact kon opvoeren werd meteen duidelijk in deze prent. Jessica lijkt een heel braaf meisje, maar hier heeft Robert Rodriguez haar omgedoopt tot femme fatale met een sexy lederen cowgirl outfit. En uiteraard mocht de zweep niet ontbreken om alles nog een stukje pikanter te maken.

    Sin City posterjessica_alba,sin city,stripper Sin City poster

    2. Jessica Biel in Powder Blue (2009)
    Dit is echt wel een hete stripper-scène waar Jessica Biel voluit gaat in haar rol, met aanstekelijke dans-acts al dan niet met kaarsvet of ingewikkeld in lakens. Jessica heeft ook het perfecte maten en is ook bijzonder overtuigend in haar rol. Qua verhaal is het een minder geslaagde kopie van Paul Thomas Anderson's briljante Magnolia. Deze film had dan ook een rotslechte regisseur aan het roer (Timothy Linh Bui) die eigenlijk iets te vertellen had. Jessica koos spijtig genoeg de verkeerde film om uit de kleren te gaan, maar ze verdient hoe dan ook deze tweede plaats.

    Powder Blue posterjessica biel,powder blue,stripper Powder Blue poster

    1. Salma Hayek in From Dusk Till Dawn (1996)

    En hoe kon het ook anders dan Salma Hayek (pics) als de vampieren koningin Santanico Pandemonium te katapulteren naar de eerste plaats van de Beste Strip-acts. Haar slachtoffers werden getrakteerd op een sexy dansje, en mochten drinken van een rankje die ze over haar been goot, voordat de bar in een slachthuis werd omgedoopt. Maar ook de cinematografie en de zalige muziek van After Dark door Tito & Tarantula.

    from_dusk_till_dawn_1996_poster.jpgSalma Hayek,From Dusk Till Dawn,stripper from_dusk_till_dawn_1996_poster2.jpg

  • Top 10 box-office flops van 2014

    Pin it!

    Ik blijf het elk jaar herhalen, er is niet meteen een regel dat je de kwaliteit van een film kan bepalen aan de hand van zijn box-office resultaat. Zowat elk weldenkend mens is het er over eens dat Fifty Shades of Grey (2015) eigenlijk nauwelijks het bekijken waard is, en toch staat hij momenteel aan de top van de box-office resultaten, daarentegen vindt een geniale prent als A Most Violant Year (2014) zijn publiek niet. De film heeft ook een rotslechte distributie gekregen in een beperkt aantal zalen. Ook The Immigrant (2013) van James Gray deed een beteuterde indruk aan de box-office met slechts 5,8 miljoen dollar. Maar de wat lullige poster met de verwijfde kop van Jeremy Renner heeft waarschijnlijk heel wat mensen afgeschrikt. Een andere reden hebben we niet want dit was volgens ons toch wel een knappe prent.

    2014 stond een beetje in het teken van de sequels. Aan het hoofd staat Transformers: Age of Extinction (2014) met een recette van meer dan 1 miljard dollar. Nog maar een bewijs dat box-office en kwaliteit niet samen gaan. In zijn kielzog zien we The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014) met 950 miljoen dollar. En tot ieders verbazing staat de science-fiction komedie Guardians of the Galaxy (2014) met 774 miljoen dollar. Hieronder staan de 10 meest opvallende flops van 2014.

    Top 10 Box-Office Flop van 2014

    10. The Loft (2014) Erik Van Looy
    Production cost: $14 million (Break-even: +/- $28 million) - Worldwide Gross: $6 million (Open Road Films)

    The Loft

    We starten met een film uit eigen bodem, of toch deels. The Loft (2014) heeft niet alleen een slechte beurt gemaakt in Vlaanderen, maar de Amerikaanse journalisten maakten de film met de grond gelijk en het publiek stuurde zijn kat. Wij dachten dat de film alsnog de meet van 10 miljoen zou halen, maar dat zit er niet meer in. Vorige week was de film nog te zien in meer dan 1.800 filmzalen, nu zijn dat er nog 245. De film moet 28 miljoen ophalen voor een break-even, en dat zit er al helemaal niet meer in.

    9. Men, Women & Children (2014) Jason Reitman
    Production cost: $16 million (Break-even: +/- $32 million) - Worldwide Gross: $1,7 million (Paramount)

    Men, Women & Children

    Blijkbaar verandert Jason Reitman dan toch niet alles in goud wat hij aanraakt want zijn Men, Women & Children (2014) (2014) was een gigantische filmflop en de meningen over de kwaliteit ervan lagen nogal uiteen; van super knap (Chicago Sun ) tot super slecht (Slant Magazine ). Wij hebben de film zelf nog niet gezien...en dat ging ook moeilijk gezien er bij ons geen bioscoop-release was.

    8. Get On Up (2014) Tate Taylor
    Production cost: $30 million (Break-even: +/- $60 million) - Worldwide Gross: $31,9 million (Universal)

    Get On Up

    De James Brown biopic heeft ook geen potten gebroken. Nochtans werd Get On Up (2014) geregisseerd door de regisseur van The Help (2011) en kreeg hij ook heel wat lovende kritieken, maar de film miste een filmster in de hoofdrol. Niemand wist wie Chadwick Boseman was.

    7. Sabotage (2014) David Ayer
    Production cost: $35 million (Break-even: +/- $70 million) - Worldwide Gross: $17,5 million (Open Road Films)

    Sabotage

    Ook Sabotage (2014) met Arnold Schwarzenegger deed het fameus slecht. De film heeft nochtans een wijde distributie gehad, ook bij ons, maar zowel de trailer als de marketing konden het publiek niet echt overtuigen. De teleurstelling van The Last Stand (2013) met Schwarzie waren de mensen blijkbaar nog niet vergeten.

    6. I, Frankenstein (2014) Stuart Beattie
    Production cost: $65 million (Break-even: +/- $130 million) - Worldwide Gross: $71 million (Lionsgate)

    I, Frankenstein

    I, Frankenstein (2014) is een rotslechte film die de eerste plaats bekleedt in onze Top 10 Worst Movies 2014. Dat het publiek ook wegbleef ondanks de brede filmdistributie was voornamelijk te wijten aan de slechte mond-aand-mond reclame.

    5. The Legend of Hercules (2014) Renny Harlin
    Production cost: $70 million (Break-even: +/- $140 million) - Worldwide Gross: $61 million (Lionsgate)

    The Legend of Hercules

    The Legend of Hercules (2014) lijdt een beetje aan dezelfde ziekte als de James Brown film, met name het ontbreken van een filmster in de hoofdrol. Al gehoord van Kellan Lutz? Wij ook niet. Dat de film ook op de ballen trok, en concurrentie kreeg van Dwayne Johnson met zijn Hercules (2014), zal ook niet geholpen hebben.

    4. Pompeii (2014) Paul W.S. Anderson
    Production cost: $100 million (Break-even: +/- $200 million) - Worldwide Gross: $117,8 million (TriStar)

    Pompeii

    Dit is misschien wel een beetje van een vreemde eend in het lijstje. Normaal had Pompeii (2014) gemakkelijk een box-office succes kunnen worden, maar de film heeft gewoon net iets teveel gekost voor zijn eigen goed. En buiten de mensen die naar Game of Thrones kijken, zijn er weinigen die Kit Harington echt kennen. Wij zijn zelf geen al te grote fans van Paul W.S. Anderson pulp, dus hebben we ook deze film gemeden in de bioscoop.

    3. Winter's Tale (2014) Akiva Goldsman
    Production cost: $60 million (Break-even: +/- $120 million) - Worldwide Gross: $30,8 million (Warner Bros.)

    Winter's Tale

    Winter's Tale (2014) was een langspeelfilm-debuut van een veteraan-scenarist, die compleet de mist inging. De film bewees meteen ook dat niet elk boek klaar was voor een film-adaptatie. Deze film had wel heel wat filmsterren (Colin Farrell, Russell Crowe), maar was nauwelijks het bekijken waard, en dat kon je al aanvoelen bij het bekijken van de trailer.

    2. Sin City: A Dame to Kill For (2014) Robert Rodriguez & Frank Miller
    Production cost: $65 million (Break-even: +/- $130 million) - Worldwide Gross: $39 million (Weinstein)

    Sin City: A Dame to Kill For

    Ik keek uit naar Sin City 2: A Dame to Kill For (2014), maar de film is slechts een schim van het origineel. Ook deze prent heeft geleden onder de slechte mond-aan-mond reclame. Zowel Miller als Rodriguez hebben al wat filmflops op hun naam staan en deze film kunnen ze aan hun lijstje voegen.

    1. Transcendence (2014) Wally Pfister
    Production cost: $100 million (Break-even: +/- $200 million) - Worldwide Gross: $103 million (Warner Bros.)

    Transcendence

    Maar de film die alle diepterecords brak vorig jaar was Transcendence (2014) met Johnny Depp, die ondertussen ook al de ene na de andere filmflop op zijn naam heeft staan. Het vreemde was dat deze prent eigenlijk nooit had moeten floppen. Een (1) groot budget + (2) filmster + (3) actiefilm, resulteert in de meeste gevallen in een succesvolle box-office. En hier hadden we zelfs een regisseur, die eigenlijk een talentvol Director of Photography was, en de film dus ook wel een visueel sterke look gaf. Het probleem met deze prent was zijn script, die niet niet ver genoeg is gegaan in zijn analyse van de virtuele intelligentie. Bij momenten begon alles heel artificieel aan te voelen en halverwege de film begon de aandacht weg te vloeien. Dat de film het moest opnemen tegen Captain America: The Winter Soldier (2014), zal ook niet geholpen hebben.

    ***Related Posts***
    25/03/2014: Top Flop 2013
    05/07/2013: Top Flop 2012
    16/08/2012: Top Flop 2011
    17/08/2011: Top Flop 2010
    08/08/2011: Top Flop 2009
    21/04/2009: Top Flop 2008
    07/04/2009: Top Flop 2007
    27/12/2006: Top Flop 2006

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2014

    Pin it!

    Naar goede gewoonte pakken we hier op De FilmBlog uit met de Top 10 Beste Films van 2014, en net zoals elk jaar zit het neusje van de zalm weer in de staart. Ik denk dan maar aan het schitterende A Most Violent Year (2014) van J.C. Chandor, die ik al in persvisie mocht bekijken, maar pas op 31/12 in de States in de bioscoop zal komen en later op 4 februari 2015 bij ons in de bioscoop. En ook al vermoed ik dat deze film wel eens met een aantal Oscar-beeldjes zal lopen, zal ik hem vanwege zijn late release niet opnemen in de Top 10.

    inherent_vice_2014_poster2.jpgbirdman_2014_poster.jpgthe_imitation_game_2014_poster.jpga_most_violent_year_2014_poster.jpg

    Hetzelfde kan gezegd worden van het magnifieke The Imitation Game (2014) met Benedict Cumberbatch, die in de States op 25 december in de bioscoop komt en bij ons pas op 14 januari 2014. Ook de geniale Birdman (2014) kan ik niet opnemen in de Top 10, gezien deze film pas op 28 januari 2015 ons land aandoet met een ruime release. Ook Inherent Vice (2014) komt pas op 25 februari bij ons uit en Foxcatcher (2014) is voor 21 januari 2015. Ik had ook The Interview (2014) in de Top 10 willen opnemen, al was het maar uit pure solidariteit met Sony en met een dikke opgestoken middelvinger naar die Noord Koreaanse hackers. Maar gezien de plaatsen beperkt waren in onze Top 10 en we de film in kwestie zelfs nog niet hadden gezien in persvisie, staat de film er niet tussen.

    En net zoals elk jaar hebben we voor de Top Slechste films van 2014 niet alleen op zoek gegaan naar films die slecht gemaakt zijn, maar ook films die eigenlijk geen enkel excuus hadden om een teleurstellende film af te leveren en bijgevolg noodgedwongen in deze lijst moesten staan.

    The Best Movies of 2014

    10. Under the Skin (2013) Jonathan Glazer

    Under the Skin (2013) is zo een bizarre en originele prent dat ik zelfs moeite had om er een review over neer te pennen. Daar waar een Lost Highway (1997) nog op een psychologische manier te doorgronden was, is deze prent echt wel 'out there'. Na het zien ervan kan je het WTF-moment nauwelijks onderdrukken. Maar de beeldvoering, de muziek, de vertolkingen (die deels geacteerd waren en deels verborgen camera met niet-acteurs) is dermate fascinerend dat je er meer wil over te weten komen. Under the Skin kruipt werkelijk 'onder je huid'. En dan stoot je op het boek van Michel Faber, die echt wel de sleutel is om deze prent op een logische manier te doorgronden en te verklaren. Maar los van het boek blijft het een fascinerende film die mensen aanzet tot het bedenken van de meest uitzinnige theorieën, en dat is iets waar veel science-fiction films maar van kunnen dromen. Het is bij mijn weten zelfs de eerste "cinema-vérité-science-fiction" film ooit gemaakt en is in ieder geval iets wat ik nog nooit eerder heb gezien.

    Under the Skin

    9. The Drop (2014) Michaël R. Roskam

    Het was misschien niet het meest originele en verrassende verhaal dat Roskam kon vertellen, maar de manier waarop hij zijn acteurs opvoert en de beklemmende sfeer die hij installeert was om van te smullen. Het moet trouwens de eerste keer zijn dat een film gemaakt door een Belg, allesbehalve aanvoelde als een Belgische film. The Drop (2014) heeft wel zwaar geflopt in de States, maar het verwachtingspatroon van de gemiddelde Amerikaanse bioscoopbezoeker is anders dan wat wij verlangen van een film. Een Amerikaan wil actie zien om de zoveel minuten en hier moet je werkelijk kunnen genieten van de ontplooiing van het (trage) drama om dan op een andere manier te kunnen proeven van die harde conflict-momenten. The Drop werd ook niet echt gepromoot - te wijten aan het beperkte productiebudget - en dat betaal je cash aan de box-office. Het is geen sensationele prent en er komt geen echt onthutsende finale, maar het fascinerende zit hem in de ontwikkeling van die complexe personages. En uiteraard heb je ook nog eens briljante vertolkingen van Tom Hardy, James Gandolfini, Noomi Rapace en Matthias Schoenaerts.

    The Drop

    8. Interstellar (2014) Christopher Nolan

    Ook al blijft Interstellar (2014) wat nazinderen, hebben we hier - gezien de reputatie van de talentvolle Nolan - veel meer van verwacht. Het is niet dat je er met volle teugen van zal genieten, en toch is het iets van een evenement wat ongetwijfeld de moeite waard is. Er zijn ongetwijfeld veel zaken die niet werken, maar deze film is en blijft episch - en niet alleen omwille van de beeldvoering. Mijn grootste probleem met de film is dat hij net iets teveel de zaken verbaal wou uitleggen, terwijl alles al visueel duidelijk genoeg was. Desondanks was de ambitie van Nolan's visie zo verfrissend in dit tijdperk van films die op 'safe' spelen, voorspelbare sequels en spin-offs.

    Interstellar

    7. Fury (2014) David Ayer

    Los van de historische kanttekening die je moet maken bij het zien van Fury (2014) en het overdreven patriottisme is het een indrukwekkende en aangrijpende oorlogsprent die heel wat interessante bokkensprongen maakt. Net zoals een rollende tank is Fury zowel lomp als compromisloos, en tussen de modder en de kanonnenvuurwerk voelen we die kleine momenten van menselijkheid toch doorwegen.

    Fury

    6. Locke (2013) Steven Knight

    Een andere film met Tom Hardy die niet mocht ontbreken aan deze Top 10 is Locke (2013). We hadden al veel gelijkaardige filmprojecten gezien waarin we slechts één personage zien op één locatie gedurende 90 minuten (Brake en Buried), maar deze is wel de meest geslaagde prent van de drie. En dat zal ook wel te maken hebben met de meesterlijke vertolking van de hoofdacteur. Zelden was een film over een man die van Birmingham naar Londen rijdt zo fascinerend.

    Locke

    5. Nightcrawler (2014) Dan Gilroy

    Nightcrawler (2014) moet de meest boeiende debuutfilm zijn van het jaar met een onherkenbare maar steengoede Jake Gyllenhaal, die met zijn ingevallen wangen en diepe oogkassen bij momenten lijkt op een griezelige vampier. Een intens en heerlijk ongepast personage waar je spontaan verliefd op zal worden ... of misschien van zal walgen. Nightcrawler ontrolt zich in een gruwelijke en zwartgallige satire op de journalistiek, de arbeidsmarkt en de cultuur van het 'ik'. Het werk van de reporters is smerig. De redactrice van een lokaal tv-station zegt meteen waar het op staat: 'Het publiek wil bloed zien'. Ik heb vooral een uitstekende film gezien.

    Nightcrawler

    4. Edge of Tomorrow (2014) Doug Liman

    Mijn verwachtingen waren in het begin niet al te hoog, maar deze Edge of Tomorrow (2014) heeft me van begin tot eind op de 'rand' van mijn stoel doen zitten. Het is het soort film die gemakkelijk gaat vervelen, wanneer je weet dat alles zichzelf zal herhalen met personages die telkens iets aan de loop der zaken willen veranderen. Maar het script is voldoende bij de pinken om de kijker telkens een stapje voor te zijn. En met twee klasbakken als Cruise en Blunt ga je volledig mee met hun klaarblijkelijk onmogelijke strijd. Je zou het kunnen zien als een science-fiction adaptatie van D-Day tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar het heeft bij momenten ook een middeleeuws karakter met ridders die door de modder ploeteren in veel te zware harnassen. Gezien het gewaagde plot waarin personages terugkeren in de tijd, al dan niet met behoud van geheugen, is er al heel wat inkt gevloeid over de mogelijke plotholes, maar die zijn er bijna niet. Je kunt bijna alles op een logische manier verklaren. In ieder geval is Edge of Tomorrow een film waar je urenlang kan over discussiëren.

    Edge of Tomorrow

    3. Guardians of the Galaxy (2014) James Gunn

    Tegen alle verwachtingen in is dé science-fiction film van het jaar is zonder twijfel Guardians of the Galaxy (2014), met zijn offbeat en soms clevere humor op melige 70'ties muziek komende van een mix cassette-tape. De kracht van deze prent zit hem niet in het verhaal, maar wel de toon waarop het verhaal wordt verteld. Je moet immers al ver terug in de tijd gaan om een science-fiction film te zien waarmee je echt kunt lachen. Het is een plezier om B-list underdogs te zien opboksen tegen serieuze en zwaarwichtige villains. Het was meteen duidelijk dat je James Gunn niets van humor moet aanleren. Guardians of the Galaxy is zeker een geslaagd experiment, met een goeie balans tussen knetterende actie en zwarte humor. Tevens de enige comic adaptatie die de moeite was te vernoemen in 2014.

    Guardians of the Galaxy

    2. Gone Girl (2014) David Fincher

    Als grote fan van het werk van David Fincher, heb ik ook genoten van deze Gone Girl (2014) met zijn a-typische serial killer. De geraffineerde wijze waarmee de regisseur zijn verhaal vertelt is simpelweg betoverend, onthutsend en aangrijpend. Het resultaat is een gewiekste psychologische thriller waar de subtiele humor nu en dan de sombere sfeer doorprikt, met een Rosamund Pike hier een intense en verrassende vertolking neerzet. Wat centraal staat in Gone Girl is de grens tussen perceptie en realiteit, slogans en feiten. Datgene wat we zien is niet altijd datgene wat is, en zo krijgen we hiervan honderden voorbeelden uitgewerkt op verschillende niveaus. Het lijkt op een 12-in-een-dozijn thriller, maar dat is het allesbehalve.

    Gone Girl

    1. Boyhood (2014) Richard Linklater

    Maar je kunt er moeilijk om heen dat dé film van het jaar toch wel Boyhood (2014) is van Richard Linklater. De film werd opgenomen in stukken over een tijdspanne van maar liefst 12 jaar met het hoofdpersonage dat opgroeide van puber tot volwassene. De eerste draaidag vond plaats in de zomer van 2002 en werd afgewerkt in oktober van 2013, met een productiebudget van slechts 2,4 miljoen dollar. Het resultaat is een fascinerende coming-to-age film. Maar mede door de subtiele regie zonder melodrama of overdreven pathos en de overtuigende acteerprestaties, komt het nooit gekunsteld over en worden we meegezogen in dit herkenbaar verhaal. Het is als het ware een soort statement over het leven die voorbij vliegt en waarvan wij getuige mogen zijn. En gezien de aard van het beestje gaan we niet zo snel gelijkaardige films te zien krijgen.

    Boyhood

    The Worst Movies of 2014

    10. Exodus: Gods and Kings (2014) Ridley Scott

    Net zoals in 2013 hebben we dit jaar opnieuw een Ridley Scott prent op de 10de plaats van de slechtste films. Exodus: Gods and Kings (2014) komt nauwelijks goed op gang, halverwege dommel je bijna in slaap, en het einde is misschien het meest troosteloze wat ik ooit in een 140 miljoen dollar film heb gezien. Het grootste probleem met deze Bijbelverfilming is dat Ridley alles heeft benaderd alsof het ging om historisch accurate feiten. Alle poëzie uit het verhaal werd met de scalpel uit het script gesneden ten voordele van een min-of-meer "plausibel" relaas van een man die zijn volk uit de slavernij haalde. We krijgen dan ook van de pot gerukte theorieën voorgeschoteld; zoals reuze krokodillen die vissers in stukken bijten om zo de zee rood te kleuren of een komeet die de terugtrekking van de zee zou verklaren. Komt daar nog bij de witter-dan-wit casting (met meer "gekleurde" en authentieke acteurs onderaan de sociale ladder), dialogen die vertalingen van het Oude Testament mixen met hedendaagse replieken, buitengewoon slecht acteerwerk en een saaiheid die in 2014 nauwelijks overtroffen werd.

    Exodus: Gods and Kings

    9. Transformers: Age of Extinction (2014) Michael Bay

    En naar goede gewoonte hebben we ook een Michael Bay film, en dit jaar is dat Transformers: Age of Extinction (2014), een langgerekte showreel van het visuele effectenhuis Industrial Light & Magic. En hun expositie van hun kunnen, opgenomen met echte 3D technologie, duurt zelfs 2u45 minuten! Voor mij volstond de trailer van dit dolgedraaid pandemonium van explosies en cgi-vuurwerk.

    Transformers: Age of Extinction

    8. Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) Jonathan Liebesman

    En van Michael Bay gesproken, kon je dit jaar ook niet omheen Teenage Mutant Ninja Turtles (2014), popcorn-vertier van de domste soort. Bay nam de productie op zich, maar net zoals de Transformers draait alles rond actie, visuele effecten, Victoria Secret product placement en bimbo's. Het is allemaal net niet dom genoeg of grappig om hier plezier aan te beleven.

    Teenage Mutant Ninja Turtles

    7. The Expendables 3 (2014) Patrick Hughes

    Ze hadden het bij die ene film moeten laten maar de geur van dollars heeft er voor gezorgd dat we ondertussen The Expendables 3 (2014) hebben, en het is alweer een onbegrijpelijk en veel te lange cocktail van testosteron en buskruit met een gezelschap van has-been actiesterren én Jason Statham. De nieuwigheid van de eerste film is eraf en zelfs het zelfbewuste campy kantje uit de sequel zijn weg, en we blijven over met een levenloos script die zichzelf net iets te ernstig neemt, ook al krijgen we een spervuur aan onnozele one-liners en tenenkrullende overacting van Mel Gibson en Wesley Snipes. Persoonlijk denk ik dat ijs zien smelten aan de Noordpool veel boeiender is dan deze catwalk van actie-veteranen.

    The Expendables 3

    6. Deliver Us from Evil (2014) Patrick Hughes

    Een mode-trend van de laatste jaren zijn de hybride films waarbij verschillende filmgenres worden gemixt (cf. Shaun of the Dead, Kill Bill, Guardians of the Galaxy, ... ), maar deze excorcist / politiefilm is allesbehalve een geslaagde mix. Nochtans waren alle ingrediënten aanwezig voor een spannende thriller. Een monsterfilm is pas goed wanneer je als kijker gelooft in het monster, net zoals exorcisme werkt wanneer je als kijker begint te geloven in wat je voorgeschoteld krijgt - hoe absurd het op papier ook moge klinken. Deze Deliver Us from Evil (2014) slaat de bal volledig verkeerd. Hier is er NUL angst of spanning, en dat heeft dan weer te maken met het feit dat het verhaal nergens op slaat en je ook geen voeling hebt met de karakters. Deliver Us from Evil bestaat hoofdzakelijk uit een samenraapsels van clichés en getelefoneerde schrik-momenten. Op de koop toe worden we opgezadeld met goedkope Jesus Christ propaganda, die je gezien de context nauwelijks serieus kan nemen. Zelfs de nummers van The Doors worden er bij de haren bijgetrokken in een poging alles nog wat diepte te geven.

    Deliver Us from Evil

    5. Left Behind (2014) Vic Armstrong

    Het zou geen Top 10 Worst Movies zijn zonder een Nicolas Cage film, en hier hebben we Left Behind (2014), misschien wel de meest amateuristische end of time/disaster film aller tijden, en we hebben al heel wat rampzalige prenten gehad. De speciale effecten lijken hier wel gemaakt met Microsoft Paint en het scenario geschreven door een groepje apen met een VDAB-getuigschrift scenarioschrijven. Het is onbedoeld lachwekkend, maar laat dit een steun zijn voor alle talentloze regisseurs in de wereld. Er is ook hoop voor jullie in Hollywood voor een langspeelfilm debuut. Maar de professionele stuntman Vic Armstrong heeft toch wel eventjes met Nic Cage kunnen draaien, en de acteur heeft hier zowat zijn meest tenenkrullende rol neergezet uit zijn gehele carrière. Proficiat aan al diegene die betrokken waren in dit treinongeluk.

    Left Behind

    4. Sex Tape (2014) Jake Kasdan

    De slechtste komedie van het jaar is toch wel Sex Tape (2014). Het ontbreekt deze prent niet alleen aan geslaagde grappen, maar ook aan een basis-kennis van moderne technologieën. Het had misschien grappig geweest zo'n 5 jaar geleden, maar wie kan er nog lachen over het functioneren van i-Pads en Clouds, los van de mensen van Apple die er gratis reclame in zien? In ieder geval niet het doelpubliek die deze prent wil aanspreken. Laat staan dat deze gehele 'seks tape' onzin, gewoon al zo versleten is als 'found footage' films. Het pijnlijke is dat deze prent eigenlijk meer wil zijn dan een domme komedie, maar heeft geen flauw benul van hoe ze dit moet verwezenlijken. Het blijft dan ook steken bij onnozele slapstick humor, karikaturale figuren (een nieuw dieptepunt voor Rob Lowe) en overgehaalde karakters uit andere films en series, zoals Comedy Central-acteur Rob Corddry en The Office-actrice Ellie Kemper. En zoals bij elke van die tapes is het leuker voor diegene die het hebben gemaakt, dan voor diegene die er naar moeten kijken.

    Sex Tape

    3. Grace of Monaco (2014) Olivier Dahan

    En voor wie dacht dat ze met Diana (2013) het dieptepunt hadden bereikt van de royal biopics, komen ze met Grace of Monaco (2014) aandraven. Je zou denken dat Harvey Weinstein na Diana zijn lesje had geleerd maar de uitschuiver is bij deze prent zowaar nog groter. Het zag er allemaal zo veelbelovend uit, maar het resultaat is beschamend. Nicole Kidman zet hier tevens één van heer slechtste vertolkingen neer ooit, maar ook hier is de regisseur echt wel de grote verantwoordelijke. De Franse cineast Olivier Dahan maakt (naar eigen zeggen) geen biopics, hij maakt fictie gebaseerd op echte personages. En daar wringt het schoentje op vele vlakken want het resultaat is bespottelijk, met een regisseur die historische feiten vermengd met eigen verzinsels omdat hij denkt dat een welbepaalde scène nood heeft aan een bepaald personage of context. Het acteerwerk is rotslecht, het script is absurd, de mise-en-scenes zijn gruwelijk, de fotografie met zijn extreme close-ups is puberaal en de grondgedachte van de film is ... wait for it ... hoe nobel het is om belastingen te ontduiken. WTF?!

    Grace of Monaco

    2. 47 Ronin (2014) Carl Rinsch

    Ook Keanu Reeves kon niet uit deze lijst blijven en met Ronin 47 (2014) maakt hij meteen indruk. Maar in alle eerlijkheid is de grote verantwoordelijke van deze audio-visuele drek niemand minder dan de regisseur, Carl Rinsch. Hij is net iets teveel opgewonden door visuele effecten, dat hij zijn karakters vergat. OK, er zijn 47 samurai en nog heel wat nevenpersonages, maar als regisseur moet je keuzes maken en voldoende het vuur aanwakker bij de acteurs zodat ze dieper gaan graven in hun personages. Het resultaat is dat je eigenlijk niet echt gaat meevoelen met de karakters. Je weet trouwens niet wie hier uiteindelijk het hoofdpersonage is, Keanu Reeves of Hiroyuki Sanada. Met een script dat bestaat uit goedkope en houterige one-liners en vertolkingen is dit misschien de grootste gemiste kans op een uitstekende fantasy-samurai film. Hopelijk krijgt dit verhaal snel een nieuwe reboot, want hier was veel meer mee te doen.

    47 Ronin

    1. I, Frankenstein (2014) Stuart Beattie

    Maar de grootste stinker van 2014 is hands-off deze I, Frankenstein (2014). De roman van Mary Shelley wordt hier door het slijk gehaald en onderworpen aan een wel heel afstotelijke adaptatie. Meer nog: I, Frankenstein is zonder enige twijfel één van de zwakste monster-films die er de laatste jaren is uitgebracht. De horror zit hem niet in de karakters, de sfeer en het verhaal, maar wel in de manier waarop alles werd uitgewerkt. Het acteerwerk is beschamend, de personages ééndimensionaal, het plot is een lachertje met ongezien veel plotgaten en de CGI hopeloos gedateerd. Hoe Eckhart zijn naam aan een dergelijk project kan verbinden blijft voor mij een torenhoog mysterie. Je kan bijna spreken van een so-bad-that-it’s-good film, die altijd een hogere quotering verdient omwille van zijn herbekijkbare waarde vanwege de onbedoelde hilariteit... ware het niet dat de film zo onmenselijk saai en lusteloos is. Hoe zoiets de weg heeft gevonden naar de bioscoop is voor mij een torenhoog raadsel.

    I Frankenstein

    ***Related Posts***
    23/12/2013: Top 10 Best & Worst Movies of 2013
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Top 10 Meest Iconische Filmlocaties

    Pin it!

    We hadden met het weergaloze succes van de Rode Duivels en het opkomende titanengevecht met Messi, gemakkelijk kunnen uitpakken met een Top 10 Beste Voetbalfilms. Was het niet dat we er nauwelijks 5 konden opsommen ... en soms nog van zeer bedenkelijke kwaliteit. Maar nu het verlof voor de deur staat en jullie misschien net als wij plannen hebben om een stapje in de wereld te zetten, waarom dan niet kiezen voor een echte filmlocatie?

    Reizen naar de zon of de sneeuw is allang niet origineel meer. Een themareis daarentegen is een perfect excuus voor een uitstapje naar het buitenland. En wat is een beter thema dan jouw favoriete film(s)? De regisseurs van grote producties weten precies waar ze de mooiste shots van landschappen, steden en gebouwen kunnen maken. Hieronder brengen we onze top 10 van enkele beroemde locaties. Waar ben je al geweest en welke staat nog op je verlanglijstje?

    Top 10 Meest Iconische Filmlocaties

     

    10. Las Vegas

    Eén van de bekendste films die zich in Las Vegas afspeelt is Ocean's Eleven (2001). Grote delen van deze kaskraker spelen zich in en rond het casino- en hotelcomplex Bellagio af. Wanneer het personage Basher Tarr met een druk op de knop het casino opblaast, lijkt het alsof hij op heuvel met uitzicht op de stad staat, maar in werkelijkheid staat hij op de parkeergarage van het casino. De beroemdste scène is misschien nog wel aan het einde van de film, wanneer het elftal bij de fontein voor het casino staat. Een andere film die Las Vegas alle eer aandoet is uiteraard The Hangover (2009), en in deze prent kwam het Caesars Palace in de picture.

    filmlocatie_las_vegas.jpg

    ©Shutterstock      

     

    9. Nieuw-Zeeland

    Een grote variëteit aan landschappen maakte Nieuw-Zeeland perfect voor de opnames van The Lord of the Rings films. Afgezien van de studio-animaties is de hele trilogie in Nieuw-Zeeland opgenomen, waar de toeristenindustrie gretig van profiteert. Zo creëerde Peter Jackson de Shire-regio van Middle-Earth bij het plaatsje Matamata op North Island. Voor The Hobbit -trilogie werd deze hergebruikt. De bossen bij Mount Victoria, net buiten Wellington, werden tot Hobbiton Woods omgedoopt, waar de Hobbits zich voor de zwarte ridders verstopten. En Mount Doom, vraag je je af? Die werd gebaseerd op de vulkaan Mount Ruapehu. Het is lastig om alle locaties van Lord of the Rings hier op te sommen, want er werd op maar liefst 150 plekken in Nieuw-Zeeland gefilmd!

    filmlocatie_nieuw_zeeland.jpg

    ©Shutterstock      

     

    8. Miami

    Scarface (1983) speelt zich grotendeels in Miami af. In remake die Brian de Palma in 1983 maakte, komen de art deco-gebouwen van de officieuze ‘hoofdstad van Latijns-Amerika’ uitgebreid in beeld. Hiervoor bezoek je Ocean Drive ter hoogte van 13th Street. In het gebouw van de Sun Ray Appartementen op 728 Ocean Drive, waar Tony’s broer met een kettingzaag werd bewerkt, zit nu een vestiging van hamburgerketen Johnny Rocket’s. De prachtige wijk Little Havana komt ook in Scarface voorbij, maar werd in het centrum van Los Angeles opgenomen.

    Maar nergens werd er meer van Miami getoond in de serie Miami Vice serie (1984-1990) die alle hoeken en kanten van de stad in beeld heeft gezet. Daarentegen was er in de filmversie Miami Vice (2006) bitter weinig te zien van Miami. En andere serie die werd opgenomen in het Zuidoosten van Florida is uiteraard Dexter (2006-2013) met schitterde shots van de Everglades.

    filmlocatie_miami.jpg

    ©Shutterstock      

     

    7. Groot-Brittannië

    Er zijn talloze films in Groot-Brittannië opgenomen, maar de Harry Potter-serie weet het landschap en de sfeer van dit koninkrijk wellicht het beste vast te leggen. De Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry is een samenraapsel van gebouwen en locaties, maar één van de spectaculairste daarvan is Durham Cathedral. Voor de bibliotheek van Hogwarts stond de Bodleian Library van Oxford University model. Een opticienzaak in de Londense Leadenhall Market werd omgetoverd tot de pub Leaky Cauldron. De markt is een prachtig voorbeeld van een overdekte Victoriaanse markt met een uitbundig beschilderd plafond. In Schotland vind je Glenfinnan Viaduct, waarop de vliegende auto in Harry Potter and the Chamber of Secrets landt. Rond de grote vulkaan vallei Glen Coe zijn tevens veel van de spectaculaire landschappen van Hogwarts gefilmd. Ook voor andere films -bijvoorbeeld Highlander (1986) en Braveheart (1995) - vormde dit landschap de achtergrond.

    filmlocatie_groot-brittannie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    6. Frankrijk

    Een recente film die Parijs bezoekt is de thriller Inception (2010), met Leonardi DiCaprio in de rol van Cobb. Café Debussy, waar Cobb aan Ariadne uitlegt dat we in een droom leven, is in feite Da Stuzzi Patisserie op de hoek van Rue Cesar Franck en Rue Bouchut in het zevende arrondissement. Wanneer Ariadne haar nieuwe kijk op de wereld test, rolt ze de Rue Cesar Frank op en ‘bedenkt’ ze een voetbrug over Avenue du President Kennedy bij het metrostation Passy. Bij de Pont Bir Hakeim ondervindt Ariadne aan den lijve waarom het zo gevaarlijk is om plekken uit herinneringen in plaats van fantasie te vormen.

    De wijk Montmartre kwam in vele films voorbij: Rue Saint Vincent in Amélie en Rue du Chevalier de la Barre in Midnight in Paris (2011). Het appartement van Amélie heet in werkelijkheid Au Marche de la Butte en bevindt zich op de kruising van rue des Trois Freres en rue Androuet, terwijl de ingang naar haar appartement om de hoek op nummer 56 is. De bar waarin Gil (Owen Wilson) in Midnight in Paris de legende Ernest Hemingway ontmoet ziet er net zo uit in het dagelijks leven. Je vindt Le Polidor op nummer 41 in rue Monsieur le Prince.

    filmlocatie_parijs.jpg

    ©Shutterstock      

     

    5. Japan

    Lost in Translation (2004) laat prachtige beelden van Tokyo zien, maar een groot deel van de film vindt plaats binnenin het Park Hyatt Hotel. Op de 52e verdieping vind je New York Bar waar Bob (Bill Murray) en Charlotte (Scarlett Johanson) elkaar ontmoeten. Verder zie je Charlotte de tempel Jougan-ji bezoeken en komt de wereldberoemde kruising van Shibuya voorbij.

    Een heel ander genre film die ginder opgenomen was, is de Tom Cruise prent The Last Samurai (2003) van Edward Zwick. De Engyō-ji-tempel op de berg Shosa in Himeji kwam hierin uitgebreid in beeld. Het paleis van keizer Meji, dat in de film in Tokyo staat, is in werkelijkheid de 400 jaar oude boeddhistische tempel Chion-in, die in Kyōto staat. De trap die naar de tempel leidt is indrukwekkend.

    filmlocatie_japan.jpg

    ©Shutterstock      

     

    4. Australië

    Australische producties of Hollywood-sterren die Down Under hebben gefilmd zijn er genoeg. Eén van de meest iconische films die zich in de Australische woestijn afspeelt is misschien wel The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994). Tijdens de roadtrip naar Alice Springs doen de dragsters het mijnstadje Broken Hill aan. Het uitkijkpunt van de Mundi Mundi-vlakte is waar de bus van de hoofdpersonen het begaf. Voor Mad Max 2: The Road Warrior (1981) werd in de directe omgeving gefilmd, in het spookstadje Silverton. Een andere plek die in beide films voorkomt is het maanlandschap bij Coober Pedy, waar het zo warm en stoffig is dat de woningen ondergronds zijn gebouwd.

    En Sydney mag in dit rijtje natuurlijk niet ontbreken. De grootste stad van Australië vormde bijvoorbeeld het decor voor The Matrix-trilogie. Ook Mission: Impossible 2 (2000) en Superman Returns (2006) werden hier gedeeltelijk gefilmd. Er zijn zelfs georganiseerde ‘movie location tours’ waarbij je van de ene naar de andere filmlocatie in Sydney toert.

    filmlocatie_australie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    3. Tunesië

    Voor vier van de zes Star Wars-films werd er in Tunesië gefilmd. In het zuidwesten van het land zijn veel locaties te vinden. Bij Chott El Jerid staat bijvoorbeeld een kleine iglo 'in the middle of nowhere'. Dit was het huis van Luke Skywalker, dat in 2012 door fans van de film werd gerestaureerd. De filmset bij Mos Espa is door de locals intact gelaten, waardoor je de toegangspoort, de galerij, de markt en het café kunt zien. Wees er wel snel bij, want de woestijn rukt op. Op 23 kilometer van Tozeur vind je Sidi Bouhel, de kloof die George Lucas voor negen scènes gebruikte. Ook voor Raiders of the Lost Ark (1981) en The English Patient (1996) werd bij deze kloof gefilmd. Op het vakantie-eiland Djerba tref je het huis van Obi-one Kenobi en Toshi Station.

    filmlocatie_tunesie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    2. Fiji

    Deze archipel van ruim 300 eilanden ligt in het midden van de Stille Oceaan, wat voor filmploegen altijd een hele logistieke klus betekent. Toch komen ze er graag om het ongerepte natuurschoon vast te leggen. De film The Blue Lagoon (1980) werd op drie eilanden gefilmd: Nanuya Lailai, Nanuya Levu en Yasawa. Ook de film Cast Away (2000), die Tom Hanks een Oscar-nominatie opleverde, werd voor een groot deel in Fiji opgenomen. Hanks speelde op het eilandje Monuriki de aangespoelde Chuck Noland, die vier jaar op het onbewoonde eiland weet te overleven.

    filmlocatie_fiji.jpg

    ©Shutterstock      

     

    1. Thailand

    Maar de mooiste locaties zijn toch wel te vinden in Thailand. Voor de opnames van The Beach (2000) werden honderden kokospalmen naar een onbewoond Thais eiland versleept om een 'tropischer aanblik' te bieden, tot grote ergernis van natuurbeschermers. Het eiland, dat in een nationaal park ligt, is met een korte bootrit vanaf backpackereiland Koh Phi Phi bereikbaar. Voor de waterval stonden de Haeo Suwat Falls in Khao Yai National Park model, ver van het eiland waar de film zich afspeelt. De chaotische buurt in Bangkok waar de door Leonardo DiCaprio gespeelde Richard verblijft, ligt rond de altijd levendige Khao San Road.

    De meer alternatieve filmliefhebber kan dan weer de locaties opzoeken van Only God Forgives (2013) van Nicolas Winding Refn. Naast opnames in Bangkok, waren ook heel wat buitenwijken in de kijker gezet naast heel wat straten in het Watthana District. Voor de James Bond fanaten is er de eilandengroep in de Phang Nga Bay, waar ze oa.The Man with the Golden Gun (1974) hebben opgenomen.

    filmlocatie_thailand.jpg

    ©Thinkstock      

    All pictures licensed by tix.nl