Docu - Page 2

  • Hot Girls Wanted over tienermeisjes in amateur pornofilms

    Pin it!

    Dit weekend bracht Netflix de aangrijpende documentaire Hot Girls Wanted (2015) uit, waarin 18 tot 19 jarige Amerikaanse meisjes worden gevolgd die zonder het goed te beseffen belanden in de pornowereld. De regisseurs Jill Bauer en Ronna Gradus proberen te weten te komen wie deze meisjes zijn en hoe ze er toe zijn gekomen om in vaak gebrekkige arbeidsomstandigheden seks te hebben voor de camera. Het is erg lastig om te achterhalen wat de beweegredenen zijn om de filmpjes te verspreiden en wie de mensen zijn die ze maken. Bauer en Gradus proberen een tipje van de sluier op te lichten met deze documentaire.

    hot_girls_wanted_2015_poster.jpg

    Net zoals veel mensen zich geen vragen stellen van waar die goedkope T-short komt die ze bij H&M hebben gekocht afkomstig is, beseffen velen niet wat het verhaal is van de jonge meisjes in het circuit van de amateurporno. Voor hun documentaire hebben ze verschillende jonge vrouwen gevolgd die aan de slag zijn als pornoactrices in Miami. De meisjes wonen in bij een 23-jarige mannelijke "talentjager". Het is echter nooit de bedoeling van Bauer en Gradus om een waardeoordeel te vellen, maar ze willen een eerlijk portret brengen die aantoont hoe ongelofelijk gemakkelijk de overgang van 'doodgewoon' tienermeisje naar pornoster wel niet is. Volgens de filmmakers is de tijd wel aangebroken om deze wanpraktijken in het licht te brengen.

    Een van de meisjes is de 19-jarige Tressa Silguero die haar leventje als high school studente en cheerleader de rug toekeerde en verleid werd door het gemakkelijke geld en de "fame" in de seksindustrie. De reden die ze aangeeft is omwille van het avontuur. Het meisje bevindt zich niet in een sterke positie om haar werkomstandigheden te onderhandelen, net als de andere meisjes in de documentaire. "De meeste meisjes die ik ontmoet in deze sector zouden op alles 'ja' zeggen, zolang ze er maar goed voor betaald worden. En met dit credo zijn ze ook tot alles in staat.

    Deze instelling leidt vaak tot tragische scenario's. Soms moeten de meisjes seks hebben met oudere, onaantrekkelijke mannen en worden ze verplicht om 'tegen te spartelen', een andere keer moeten ze hun tegenspelers pijpbeurten geven tot ze gaan overgeven. Amateurporno is niet gereguleerd, zegt Tressa. "Uiteindelijk zit je met één of meerdere personen vast in een kamer, met een camera op de achtergrond. Bescherming: nul, regels: geen." De slechte arbeidsomstandigheden zorgen er ook voor dat de meisjes beschouwd worden als wegwerpproducten die gemakkelijk vervangbaar zijn. De gemiddelde 'houdbaarheidsdatum' van een actrice is drie tot zes maanden. Volgens de meisjes is het dan wel heel gemakkelijk om iemand uit te buiten. Het einde van hun carrière hangt continu in de lucht en daarom zijn ze vaak tot alles bereid.

    De twee filmmakers hadden eerst de intentie een documentaire te maken over de consumptie van pornografisch materiaal door de gemiddelde student op een campus, maar gaandeweg kwamen ze in contact met een schokkende keerzijde van het verhaal en wilden ze die jonge meisjes aan het woord laten die optraden in veel van die filmpjes. De documentairemakers Jill Bauer en Ronna GradusHun hadden al eerder het onderwerp aangekaart met hun Sexy Baby (2012) documentaire van 3 jaar gelden.

    hot_girls_wanted_2015_pic01.jpghot_girls_wanted_2015_pic02.jpg

    In deze film werden drie Amerikaanse vrouwen gevolg in verschillende steden en die elk een zorgwekkend beeld gaven van hun met seks doorspekte maatschappij. We zagen er ondermeer de twaalfjarige Winnifred, een bijdehante New Yorkse puber, die met haar toneelgroep kritische stukken over de verseksualiseerde media ten tonele brengt, maar zelf de verleiding niet kan weerstaan om sexy foto's van zichzelf op Facebook te zetten. Terwijl haar ouders het evenwicht zoeken tussen het beschermen en loslaten van hun dochter, kopieert Winnifreds kleine zusje vulgaire dansjes van Lady Gaga-clips. Laura van 22 wil een schaamlipcorrectie, zodat ze beter voldoet aan haar idee van perfectie en zich comfortabel voelt in de slaapkamer. Een beter moment is er niet, stelt haar chirurg, want ze heeft nu geen vriendje. Haar moeder staat haar bij in iedere stap van haar plastische onderneming.

    Hot Gils Wanted werd geproduceerd door actrice Rashida Jones en zal binnenkort ook wel beschikbaar zijn op DVD mocht je (nog) geen Netflix hebben.

    *** Hot Girls Wanted trailer ***

  • Song From the Forest (2013) *** recensie

    Pin it!

    Song from the Forest (2013) is een speciale documentaire van de Duitse filmmaker Michael Obert. Deze visueel verbluffende documentaire film ging in wereldpremière op IDFA 2013 en won er meteen ook de grote prijs.

    song_from_the_forest_2013_poster.jpg

    Korte inhoud: Het gaat over Louis Sarno, een avonturier die in de jaren tachtig een melodietjes hoort op de radio en dat leidt hem op de een of andere manier naar het hart van de jungle in de Centraal-Afrikaanse Republiek bij de Bayaka, pygmeeën. Hij verliest er letterlijk en figuurlijk zijn hart, trouwt er, krijgt een zoon. Louis belooft zijn zoon Samedi dat hij hem ooit zijn thuisland zou laten zien. Nu is het moment gekomen om die belofte na te komen: hij neemt de dertienjarige Samedi mee naar zijn vaderland Amerika, waar er zich voor Samedi’s ogen een nieuwe wereld ontvouwt.

    Antropologisch heeft hij een schat aan materiaal verzameld over de Bayaka. Even mysterieus als fascinerend vanuit sociaal/antropologisch standpunt is hoe een westerling als hij daar aardde en hoe het leven terug in het westen hem en zijn zoon al dan niet beviel. Het is een documentaire die puzzelt en getuigen aan het woord laat en beelden geeft van Louis en de stam. De betonnen jungle afgewisseld met de Afrikaanse. De melodieuze klanken van het oerwoud, ten opzichte van 'industrial sounds' van de grootstad.

    Verklaart de documentaire veel? Niet echt. registreert de documentaire: ja zeker. Ze toont het leven van een speciaal persoon. En is het leven in de jungle eigenlijk zo verschillend van dat in het Westen? Mensen zijn mensen. En waar je ook bent, je hebt precies dezelfde noden of je wil precies hetzelfde ontvluchten.

    Je kan zelf allerlei conclusies trekken of dingen begrijpen of niet begrijpen. Deze bezwerende documentaire is alvast interessant voor mensen die dergelijke onderwerpen genegen zijn en is een mooie afwisseling op de vertelstemmen van National Geographic. De DVD van de film is beschikbaar vanaf 21 april 2015.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 10 mei 2015

     

    *** Song From the Forest trailer ***

    Categories: Docu, Review 0 comments
  • What We Do in the Shadows (2014) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vampiers zijn mythische wezens die altijd al een grote aantrekkingskracht hebben uitgeoefend op de menselijke soort, maar de laatste jaren heerst er als het ware een echte vampierhype. Vooral zwijmelende tienermeisjes komen daarbij goed aan hun trekken in Twilight, The Vampire Diaries of Angel, om er maar enkele te noemen. ‘Wéér een film over vampiers,’ denk je dan ook op het eerste gezicht als je deze What We Do in the Shadows (2014) vastneemt. Maar niet gevreesd, want deze nepdocumentaire is ontzettend geestig en neemt een loopje met alle clichés en conventies in het genre.

    what_we_do_in_the_shadows_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: 6 uur ’s avonds. Een wekker gaat af in een verduisterde kamer. Het deksel van een doodskist wordt opgelicht en een witte hand duwt de wekker af. De kist gaat open en een vampier rijst ietwat onwennig lachend op uit zijn kist. Dat is de eerste kennismaking met Viago, een dandy van 317 jaar oud met vet Duits accent. Viago geeft ons een rondleiding in het statige herenhuis in Wellington (Nieuw-Zeeland) waar hij samen met drie andere vampiers woont. Dit zijn de meer dan 8000 jaar oude Petyr, de 862-jarige Vladislav (‘Vlad the Poker’) en de 183-jarige Deacon, de jongste van de bende en dus nog een echter puber.

    Dat het samenleven met andere vampiers geen lachertje is, wordt duidelijk op de bewonersvergadering die Viago organiseert. Zo heeft Deacon al meer dan 5 jaar de afwas niet meer gedaan en vergeten zijn huisgenoten steeds om een deken over Viago’s favoriete zetel te leggen wanneer ze een slachtoffer in de nek bijten. Deacon heeft een menselijk hulpje, Jackie, die hem helpt in de hoop dat ze van hem het eeuwige leven krijgt. Jackie zorgt af en toe ook voor slachtoffers voor de vampiers, meestal exen van haar. Zo ook Nick die tijdens een uit de hand gelopen avond door Petyr wordt getransformeerd tot vampier.

    Nick leert de anderen de voordelen van de huidige technologie (je hoeft jezelf als vampier niet meer te verbranden bij het kijken naar een zonsopgang als je deze ook op YouTube kan bekijken) en neemt hen mee naar de hipste clubs in Wellington. Dat Nicks grote mond (hij verkondigt maar wat graag aan iedereen dat hij een vampier is) ook vampierenjagers op ideeën kunnen brengen, ondervinden onze vampiers al gauw.

    What We Do in the Shadows is opgevat als een mockumentary, een documentaire die dus niet echt is. De ‘aanleiding’ van de docu is 'The Unholy Masquarade', een jaarlijks bal met alle ondoden (vampiers, weerwolven, zombies…). We volgen de vampiers in de maanden voor het bal. Dat alles hierbij niet van een leien dakje verloopt, mag al duidelijk zijn. Zo krijgen ze te maken met het bezoek van de politie net wanneer Deacon en Vladislav in een gevecht verwikkeld zijn en tegen het plafond hangen. Gelukkig heeft Viago de agenten gehypnotiseerd, maar hij weet helaas niet wanneer de hypnose afloopt, hij is immers niet zo sterk in mensen bezweren.

    Deze film verzamelt alle clichés van het vampierengenre en geeft er een eigen humoristische draai aan. Vampiers hebben geen spiegelbeeld? Ok, dan maken ze wel een tekening van elkaar om te kijken of hun haar goed ligt. Het levert niet altijd de beste grappen op, maar vaak zit je toch te grijnzen en grinniken in je stoel. De grappen komen ook zo snel achter elkaar dat een iets minder geslaagde grap al snel vergeten is. In een geweldige scène komen de vampiers na een avondje uit een roedel weerwolven tegen en werpt een vampier een stok naar een weerwolf die er instinctief achteraan holt.

    what_we_do_in_the_shadows_2014_blu-ray_pic01.jpgwhat_we_do_in_the_shadows_2014_blu-ray_pic02.jpgwhat_we_do_in_the_shadows_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Petyr is duidelijk geïnspireerd op graaf Orlock uit Nosferatu, Vladisvlav komt uit de wereld van Bram Stoker, terwijl Viago meer de romantische Anne Rice-vampier is. Zo wordt elke grote periode uit de vampierliteratuur vertegenwoordigd. En meteen ook uitgelachen want eigenlijk zijn deze vampiers losers, waarvoor je toch wat sympathie krijgt als ze weer eens iemand verkeerd de nek doorbijten en hun hele salon vol bloed hangt.

    What We Do in the Shadows is geschreven en geregisseerd door Jermaine Clement (Flight of the Concords) en Taika Waititi. Beiden spelen ook een rol in de film, Clement is Vladislav en Waititi speelt Viago. De andere belangrijkste rollen worden gespeeld door Jonathan Brugh (Deacon), Cori Gonzalez-Macuer (Nick), Ben Fransham (Petyr) en Jackie Van Beek (Jackie). Helemaal geen bekende namen, maar laat dit je absoluut niet tegenhouden om deze film een kans te geven. Bovendien denk ik dat we van de makers nog niet het laatste gehoord hebben, zeker nu What We Do in the Shadows zijn budget ruimschoots terugverdiende.

    De film won de Publieksprijs op het Filmfestival in Toronto en het Warshaw International Film Festival en was op het Filmfestival van Berlijn genomineerd voor de Kristallen Beer. Terecht, dit is een zeer originele en amusante film. Wat Shaun of the Dead deed voor zombies, zou What We Do in the Shadows wel eens kunnen betekenen voor vampiers. De DVD en Blu-ray is inmiddels verkrijgbaar, jammer dat er geen extra's op staan.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 11 maart 2015

     

    *** What We Do in the Shadows trailer ***

  • Junior (2012) ***½ recensie

    Pin it!

    De 23-jarige Jean-Pierre Bauwens bijgenaamd 'Junior'. Niemand die deze boksende levende legende niet kent. Een eenvoudige volksjongen die alles behalve uit een doorsnee gezin komt en in allesbehalve doorsnee omstandigheden is opgegroeid en leeft. En nu is er de documentaire Junior (2012) van Sien Versteyhe.

    junior_2012_poster.jpg

    Iemand die door zijn zwijgzame nuchterheid, zijn schitterende overwinningen ondanks persoonlijke tragedies, eindeloos respect afdwingt. Junior. Bokser, Bokser en nog eens Bokser. Een kampioen van weinig woorden, maar zeer krachtdadige mokerslagen. Geen vedette, geen showman. De jonge regisseuse Sien Versteyhe sloeg met deze reportage meteen een knock-out.

    Vergeet het 'Man-Bijt-Hond' en 'Iedereen Beroemd' - kijken in de huiskamers van de gewone mens. De echte realiteit van Junior en zijn familie is bikkelhard. Het zijn weinig benijdenswaardige omstandigheden. Het dwingt respect af hoe de familie aan mekaar hangt. Hoe Junior strijdt voor zijn familie.

    Als kijker voel je je geen voyeur, je voelt je bijna deel van de entourage. De camera stelt zich dan ook heel bescheiden op. Geen opdringerige beelden. Geen zoektocht naar sensatie of overdreven emotie. Stills. Veel stills. Want uiteindelijk in een gezin is er veel stilte. Ondanks de 7 kinderen, waarvan vooral de ernstig autistische Claude ons meteen duidelijk maakt dat dit absoluut niet evident is.

    Wat een contrast toch ook met andere sporten. Wanneer de bokser de ring in gaat is hij een gladiator een ster, de held van de avond. Maar daarvoor en achteraf is hij de eenzame krijger alleen in zijn gedachten in troosteloze kleedkamers. Bont en blauw geslagen. Wat een verschil met glamoureuze tennis-vedettes en voetbalsterren. De openingsscene zet meteen de toon van hoe het leven als bokser is.

    Ondanks het feit dat deze documentaire ongetwijfeld publicitair enorm heeft geholpen en misschien zelfs een deel was van de promotie van de Junoir Bauwens Stichting, is het geen "marketingverhaal". Gelukkig. Uiteraard winnen Junior en zijn familie onze sympathie en respect. De documentaire is ondertussen te verkrijgen op DVD.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 8 januari 2015

     

    *** Junior trailer ***

    Categories: Docu, Review 1 comment
  • Muhammad Ali documentaire I Am Ali (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Er is een documentaire op de markt van één van de beste boksers aller tijden, Muhammad Ali. I Am Ali (2014) van Clare Lewins brengt een intieme blik in het leven van het nog levende icoon. Hiervoor kreeg de documentariste toegang tot heel wat beeld- en audiomateriaal . Het enige spijtige aan deze docu is dat het uiteindelijk een montage is van herinneringen in plaats van een confrontatie met de man achter de koppige bokskampioen met de grote mond.

    i_am_ali_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: I Am Ali is een intieme en hartverwarmende kijk naar de man achter de legende - zoals we die nog nooit eerder zagen. Verteld door middel van exclusieve en ongekende beelden uit het persoonlijke archief van Ali, inclusief met audio dagboeken. Het geheel werd gecombineerd met ontroerende interviews en getuigenissen van zijn familie en vrienden, met inbegrip van zijn dochters, zoon, broer en voormalige echtgenote. We krijgen tevens wat commentaren van andere bokslegendes zoals Mike Tyson , George Foreman en Gene Kilroy.

    Uiteindelijk heb ik er toch nog van genoten. Hoe kan het ook anders met al dit beeldmateriaal van zo'n charismatisch iemand als Muhammad Ali. Maar ik koesterde de hoop om een andere kant te zien van de bokser die we kennen van ondermeer films als Ali (2001), of recent nog de HBO film Muhammad Ali's Greatest Fight (2013). Het is een blijft een compilatie van 'the greatest hits' in plaats van een intelligente alternatieve benadering. Er is geen echte samenhang tussen de verschillende fragmenten, laat staan een soort van onderliggende grondgedachte waarmee de cineaste haar onderwerp wou benaderen.

    Zoals bij de meeste Ali films, gaat het meest onthullende segment over zijn weigering om zijn dienstplicht te vervullen om te gaan vechten in Vietnam. Hij maakte er zelfs een statement van in pers en publiek, iets wat door de overheid niet meteen werd gesmaakt. Waarom zou hij naar Vietnam gaan en vechten tegen mensen die hij niet eens kende, in plaats van de strijd te voeren in binnenland tegen mensen die hem zijn rechten hadden ontzegt. Maar de regisseuse kiest er zelfs voor om een deel van zijn betoog in te korten en verwijdert zinnen als "Geen enkele Viet Cong heeft mij ooit nigger genoemd.' Spijtig genoeg waren voor mij dit de momenten waar Ali het meest vurige was, en niet zozeer zijn opstootje Frazier of Liston.

    Er werden heel wat interview opgenomen, maar de enige opvallende afwezige in deze docu is Ali zelf, die zoals de meeste mensen weten al 3 decennia worstelt met de ziekte van Parkinson. En ook al heb ik begrip dat de makers dit niet in de verf willen zetten, voelt deze docu toch voor een stuk onvolledig. Zijn ziekte wordt slechts terloops vermeld. Je vraagt je achteraf wel af of deze film zelfs niet een beetje ongelegen komt.

    i_am_ali_2014_blu-ray_pic01.jpgi_am_ali_2014_blu-ray_pic02.jpgi_am_ali_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Op de Blu-ray en DVD vinden jullie naast de 107 minuten durende documentaire ook nog 5 extra reportages. Ook al had ik er meer van verwacht zal je toch wel genieten van al het exclusief beeldmateriaal. Misschien moeten we nog een aantal jaren wachten alvorens we een echte documentaire over deze legende mogen verwachten.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 3 november 2014

    ***Related Post***
    12/04/2012: Nieuwe Muhammad Ali film in de maak

     

    *** I Am Ali trailer ***

  • 6 niet te missen documentaires !

    Pin it!

    Hier zijn 6 documentaires die we wel de moeite vonden om met jullie te delen. Je hoeft niet meteen een groot fan te zijn van docu's of elk jaar Docuville aandoen, om hiervan te smullen. De inhoud van elk van deze docu's zijn zo intrigerend die elkeen wel zal bekoren bekoren. Laten we beginnen met The Ambassador (2011) van Mads Brügger. Je houdt het niet voor mogelijke wat deze Deense journalist heeft klaargespeeld in deze prent. Vermomd als een diplomaat in de Centraal Afrikaanse Republiek, ging hij zich inwerken in het hart van de diamanten-handel. Wat volgt is een angstaanjagende trip achter de schermen van een corrupte en gewelddadige industrie.

    Een andere documentaire die ons brengt waar we nog nooit zijn geweest, is Restrepo (2010) van Tim Hetherington en Sebastian Junger. Hier brengen we een jaar door in de hel op aarde, de Korengal vallei in Afghanistan, gezien als de gevaarlijkste plaats op aarde. We zien er een bataljon van soldaten die het opnemen tegen de Taliban. De documentaire geeft de surrealistische combinatie weer van dodelijke vuurgevechten en de kameraadschap tussen de soldaten die hun opmars voortzetten tegen een meedogenloze vijand.

    the_ambassador_2011_poster.jpgrestrepo_2010_poster.jpgthe_act_of_killing_2012_poster.jpg

    Gebaseerd op de Indonesische genocide in 1965, één van de meest brutale genociden uit onze geschiedenis, met meer dan 1 miljoen slachtoffers op slechts 1 jaar tijd, is er The Act of Killing (2012) van Joshua Oppenheimer. De documentaire daagt de voormalige Indonesische doodseskaders uit om hun massa-moorden opnieuw op te voeren in een filmisch genre, begeleid met uitbundige muzikale nummers. En wat we tot onze verbazing ontdekken is dat wanneer de geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars, er iets behoorlijk schrikwekkend gebeurt: de aanvaarding van brutaliteit als iets wat niet alleen noodzakelijk is, maar ook nog eens heldhaftig. Ze zien zichzelf al nationale helden en roemen hun "prestaties", hoofdzakelijk bestaande uit moord, marteling en verkrachting.

    Een documentaire van het lichtere genre die jullie niet mogen missen is Jiro Dreams of Sushi (2011) van David Gelb over een 85-jaige sushi master in één van 's wereld drukste sushi-restaurants in de metro van Ginza Tokia. Het is niet alleen een film die handelt over de kunst van de perfectie en het horeca-leven, maar tevens een verhaal van familie, persoonlijke opoffering, vader en zoon relaties en hoe al deze zaken verbonden zijn met elkaar. Jiro is op de wereld gezet op sushi te maken en sushi heeft Jiro gemaakt wie hij nu is. Wat drijft een mens om iets dingen te maken die zowel een streling zijn voor het oog als een explosie in de mond. Hier is de trailer.

    jiro_dreams_of_sushi_2011_poster.jpgbest_worst_movie_2009_poster.jpgthe_queen-of-versailles-2012_poster.jpg

    Voor de filmliefhebbers is er ook de docu Best Worst Movie (2009) van Michael Stephenson. De film brengt ons de making-off van Troll 2 (1990) van Claudio Fragasso, een film die beschouwd wordt als één van de slechtste films ooit gemaakt, maar tegelijkertijd heeft het ook charme en zijn onverbloemd karakter, heeft er ook voor gezorgd dat het een enorme cult-hit is geworden. De documentaire werd gemaakt door één van de kind-acteurs uit de film en gaat opzoek naar de mensen die aan deze prent hebben gewerkt. Het resultaat is soms hilarisch en soms deprimerend, maar zeer de moeite waard. Hier is de trailer.

    En de laatste docu die we met jullie willen delen is The Queen of Versailles (2012) van Lauren Greenfield. Niet meteen de oppervlakkigheid van nietszeggende gesprekken uit een aflevering van 'The Sky is the Limit', maar wel een intrigerende blik op één van de rijkste families in de States, De Siegel familie. Ze waren zo rijk dat ze Versaille hebben nagebouwd. Maar tijdens de productie van deze documentaire ging het de verkeerde kant uit met hun financiën, en hun fortuin begon te slinken naar het niveau van de gewone man in de straat. Het is soms wel lachwekkend hoe weinig voeling die mensen hebben met de realiteit en de manier waarop de mensen in de rest van de wereld leven, maar het is ook ongelooflijk humaniserend. Eex explosie van de Amerikaanse Droom in alle geuren en kleuren.