Biopic - Page 3

  • UGC verbiedt DSK film en producer wordt bedreigd

    Pin it!

    Wie wil nu geen film zien van één van de machtigste mannen uit Frankrijk, die een nogal obsceen leven leidt van vermeende hoerenloperij, verkrachting en machtsmisbruik. Een man die de nieuwe Franse president had kunnen worden, tot hij door een zwart kamermeisje in de States van zijn voetstuk viel na een klacht van seksueel misbruik. Toch zou dit geen eenvoudige klus zijn om een film te maken over de 63-jarige Dominique Strauss-Kahn (pic). Hij mag dan nog wel van zijn paard gevallen zijn, hij blijkt nog steeds heel strijdvaardig te zijn. Hij vindt tevens van zichzelf dat hij een echte vrouwen-magneet is omwille van zijn hoge functie (macht erotiseert ?). Dat de regisseur geen Fransman is komt dus niet als een verrassing.

    welcome_to_new_york_poster_abel_ferrara.jpg

    Niemand minder dan de controversiële regisseur Abel Ferrara (Bad Lieutenant, The Funeral) - die bekend is voor zijn compromisloze cinema - heeft Welcome to New York (2014) geregisseerd. Dus dat belooft. De man die de omstreden figuur zal vertolken is tevens iemand die geen schrik moet hebben van politieke afrekeningen of de eventuele kritiek van de entourage van DSK; het gaat om de Franse filmlegende Gérard Depardieu . Actrice Jacqueline Bisset vervangt Isabelle Adjani, in de rol van DSK's ex-vrouw Anne Sinclair. Adjani had eerder het volgende te vertellen over de film aan een Franse krant:

    "Het kan een fascinerende film worden want we hebben een regisseur die niet Frans is en zich dus niet in hoeft te houden", zegt de 57-jarige actrice. "We hoeven ons geen zorgen te maken dat hij politiek correct blijft." Depardieu heeft ondertussen ook al toegegeven dat hij niet veel sympathie heeft voor de politicus. Hij vond dat DSK zich nogal arrogant gedroeg tijdens het gehele proces. Toen Sinclair, die nu een nieuwslezeres is, werd gevraagd wat ze vond van Adjani, bleek ze tevreden te zijn met de keuze. Blijkbaar zou ze zelfs een grote fan zijn van haar, na haar voorbeeldige rol in Camille Claudel (1983). Maar om één of andere reden heeft ze de productie verlaten. Daarnaast zien we ook nog een rol voor het Russische model Natasha Romanova.

    Op zaterdag 14 mei 2011 werd Strauss-Kahn van het vliegtuig gehaald nadat een kamermeisje hem van aanranding en gedwongen orale seks beschuldigd had. Wanneer Strauss-Kahn voor de eerste maal voor de rechtbank moet verschijnen pleit hij 'onschuldig'. De vraag om op borgtocht vrij te komen wordt afgewezen, uit vrees dat hij naar Frankrijk zou vluchten. Strauss-Kahn wordt vervolgens overgebracht naar de New Yorkse Rikers Island-gevangenis. Bij schrijven vanuit zijn cel diende DSK zijn ontslag in als directeur-generaal van het IMF. Hij werd per 29 juni 2011 opgevolgd door Christine Lagarde. Nadat de geloofwaardigheid van het kamermeisje in twijfel werd getrokken werd de zaak geseponeerd. Later gaf DSK toe een 'ongepaste relatie' te hebben gehad met het kamermeisje en dat hij een 'morele fout' heeft gemaakt. Hij vond zelf dat hij gefaald heeft.

    Maar tijdens het proces kwamen nog meer lijken uit de kast vallen, seksuele avances naar andere vrouwen, tripjes naar bordelen, nog meer seksueel misbruik,… En dat allemaal met de rijke erfgename Sinclair op de achtergrond. Sinclair, die op een haar na de eerste dame van Frankrijk had kunnen worden, verdedigde haar man tijdens de aantijgingen 2011 en verklaarde dat ze niets van dit verhaal geloofde. Een jaar later scheidde ze van DSK.

    welcome_to_new_york_poster_abel_ferrara_pic01.jpgwelcome_to_new_york_poster_abel_ferrara_pic02.jpg

    Update 11/05/2014: En terwijl de DSK film op 17 mei voor het eerst in Cannes vertoond zal worden en tevens op Video On Demand, doet producer Vincent Maraval (The Wrestler, La Vie d'Adèle) zijn boekje open over de hedendaagse censuur en de druk die hij te verwerken kreeg bij de productie van deze controversiële prent. "Ik ben geen grote fan van samenzwerings-theorieën. Maar de feiten spreken voor zichzelf en tonen de incestueuze relatie tussen de elites in dit land (Frankrijk) en de media. Op alle niveaus, oefenen we zelfcensuur, en dit is zielig." zei de producent tegen JDD.

    welcome_to_new_york_poster_abel_ferrara_pic03.jpgwelcome_to_new_york_poster_abel_ferrara_pic04.jpg

    "Geen enkel tv-station was bereid om ons te financieren. Toen we het script hadden voorgesteld aan Canal + en Orange, waren de reacties heel positief, maar nadien weigerden ze elke samenwerking. Het is uiteindelijk een Amerikaanse film geworden, in handen van het productiehuis Wild Bunch, en gefinancierd door NY City en drie particuliere investeerders voor een budget van 3 miljoen euro. Ik heb tevens vernomen dat UGC de release van de film in België probeert te saboteren en druk uitoefent op de exploitanten. En twee belangrijke mediapartners vragen ons om hun logo van de poster te verwijderen. Het verbaast me allemaal." En Maraval voegde er nog het volgende aan toe: "Dan Franck (schrijver en vriend van Anne Sinclair) heeft me zelfs bedreigd tijdens een diner. Franck zei letterlijk: 'weet een ding, Anne Sinclair zal haar hele fortuin besteden om uw leven te vernietigen'. Het is een complete aberratie dat diezelfde Anne Sinclair een prime-time item over haar laat maken met allemaal lovende woorden en reacties van mensen die het goed menen met haar."

    *** Welcome to New York trailer ***

  • Mandela: The Long Walk to Freedom (2013) **** recensie

    Pin it!

    Nelson Mandela. Eén van de grootsten allertijden. Wat mij betreft groter dan Gandhi, misschien omdat hij dichter bij mijn 'tijd' stond dan die man daar in het verre India. Hoe verfilm je zo'n verhaal zonder afbreuk te doen aan de verdienste van zo'n man? Zonder belachelijk over te komen zonder te vervallen in een "waar gebeurd"-VIJF-tv niveau?

    mandela_long_walk_to_freedom_2013_dvd.jpg

    Geen idee, maar Justin Chadwick, die met The Other Boleyn Girl (2008) al bewees dat hij een eigenzinnige regisseur is, deed het. Ook al omdat hij een unieke hoofdrolspeler wist te strikken, de charismatische Idris Elba. Die een hoogst overtuigende Mandela weet neer te zetten. De productie van de film is dan weer in handen van de maverick onder de producers: Harvey Weinstein.

    Korte inhoud: Nelson Mandela (Idris Elba) is een Zuid-Afrikaanse advocaat die zich aansluit bij het Afrikaans Nationaal Congres in de jaren '40 wanneer de wet nutteloos blijkt te zijn voor zijn volk onder het Apartheidsregime. Gedwongen om over te stappen van vreedzaam protest naar gewapend verzet na de slachting bij Sharpeville, betaalt Mandela en zijn kameraden een zware prijs en worden ze veroordeeld tot levenslange celstraf wegens verraad, terwijl Mandela's vrouw Winnie (Naomie Harris), misbruikt wordt door plaatselijke autoriteiten. Maar ook al bleef Mandela jarenlang in ketens, blijft zijn geest en vechtlust stand houden tegen de onderdrukkers, en groeit zijn strijd uit tot een nationale kwestie. Maar in plaats van zich met geweld te revolteren, ontpopt hij zich tot een ware leider waar zijn volk naar uitkijkt. Een status die op de proef wordt gezet in het licht van zijn uiteindelijke vrijheid.

    Het gevaar van dergelijke films is dat ze veel te veel momenten in een proberen te proppen als een voortrazende kroniek met fragmentarische scènes die iets weg hebben van een haastig vertelde documentaire. Of een verheerlijking die de acteur doet egotrippen veeleer dan de grootsheid van zijn personage te verbeelden. Even vreesde ik dat de film die kant ging op gaan en dat de bejubeling er enkel was gekomen omwille van het pijnlijke moment waarop de film is verschenen. Er wordt in Mandela: Long Walk to Freedom (2013) net vlug genoeg 'geschiedenis' geschetst. Mandela die gevormd wordt als man, Mandela die een succesvolle zwarte blijkt te zijn, de kleine confrontaties met een ronduit racistische samenleving, de eerste persoonlijke confrontaties met het systeem...

    Noem die man naïef, de geschiedenis heeft bewezen dat enkel degene die volhardt in zijn idealen slaagt. De momenten die verfilmd worden waarop Mandela besluit regelrechte activist te worden zijn dan ook niet naïef te noemen of gemakkelijk. We zien hoe Mandela echter een mens is van vlees en bloed, het vlees is zwak maar zijn idealen zijn ijzersterk. We zien de fase waarop hij de gewapende strijd begint. Terrorist in de ogen van de staat. Gelukkig kijkt de wereld ook al mee over de schouder. Zijn geluk, zo bleek. En dan komt de 27 jaar op Robbeneiland eraan.

    mandela_long_walk_to_freedom_2013_pic01.jpgmandela_long_walk_to_freedom_2013_pic02.jpgmandela_long_walk_to_freedom_2013_pic03.jpg

    Als je bedenkt dat de films over slavernij al indrukwekkend waren, wel dan ben je nog meer van slag door het gedrag van de Blanken tegenover de zwarten in toenmalig Zuid-Afrika. Een ronduit racistische samenleving, die zwarten als Untermenschen beschouwt en aldus de wetgeving schept om hen alle waardigheid en rechten te ontnemen. Het systeem zelf is erop gebouwd om de zwarte medemens te onderdrukken. Het spreekt tot de verbeelding en is verbijsterend. De mensonterende behandeling op Robbeneiland komt vreselijk over, niet zozeer door de filmbeelden, wel omdat je als kijker het besef hebt dat het zo is geweest. Al zijn vele zaken onvoorstelbaar voor mensen zoals wij die in een vrije wereld leven.

    Het raakt je. De kracht van Mandela. Zijn rotsvaste overtuiging dat hij de maatschappij kan veranderen. En na 27 jaar uiteindelijk het systeem dat capituleert. Als het niet echt gebeurd was, zou je het wegwuiven als naïeve waanzinnige onzin. En daarom alleen al moet je deze film zien. Om te weten dat er grootste mensen bestaan hebben en zullen bestaan. Om de herinnering aan hun grootsheid nooit te vergeten. Om hen te eren. En vooral om er iets van op te steken. Mandela: Long Walk to Freedom is al vanaf 20 maart 2014 beschikbaar op DVD.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 april 2014

     

    *** Mandela: The Long Walk to Freedom trailer ***

  • Freddie Mercury biopic zit zonder regisseur

    Pin it!

    Het zit niet mee voor de Freddie Mercury biopic. Zopas heeft regisseur Dexter Fletcher, die al een paar maanden aan het werk was, het voor bekeken gehouden en de productie verlaten. Volgens het magazine Deadline kon de regisseur het niet vinden met producer Graham King. Creatieve meningsverschillen heet dat dan.

    freddie mercury,queen,sacha baron cohen,peter morgan,ben whishaw,dexter fletcher,graham king

    Het is ondertussen een beetje een komen en gaan op deze productie want vorig jaar stapte Sacha Baron Cohen al op nadat hij ook al meningsverschillen had de overgebleven leden van de Britse popgroep Queen. Cohen wou een rouwe biopic brengen over de zanger die stierf aan de gevolgen van AIDS, en was van plan om regisseurs als David Fincher en Tom Hooper over te brengen. Scenarist Peter Morgan was al bezig met een controversieel script. Maar Brian May, Roger Taylor en John Deacon zagen de zaken compleet anders en wilden eerder een soort brave familiefilm zonder al teveel scherpe kantjes. Dit resulteerde in een begrijpelijke exit van Cohen.

    Ben Whishaw, de nieuwe Q uit Skyfall (2012), heeft dan Cohen vervangen als nieuwe hoofdacteur. Normaal zouden deze zomer de opnames van start moeten gaan, maar zonder regisseur zal dat moeilijk worden, tenzij ze het project toevertrouwen aan een onvoorbereide nobele onbekende. Hun initiële première stond gepland voor 2012, nu ziet het er naar uit dat 2015 de vroegste datum zou worden.

    Freddie Mercury, geboren als Farrokh Bulsara op Zanzibar, staat vooral bekend voor zijn extraverte karakter en zijn ontvlambare optredens. Hij is ook gerenommeerd voor zijn stembereik van vier octaven, wat exceptioneel is voor een mannelijke zangstem. Zijn biseksuele geaardheid stak hij op een gegeven moment in zijn carrière niet meer weg, met zijn haast mystieke en flamboyante uitstraling (lange zwarte lokken, zwarte nagellak, Japanse kimono's, ...) en uiteindelijk zijn dikke snor, leren broeken en lederen petjes. Grappig detail, de dikke snor en leren kleding zorgde voor een groeiende populariteit in Latijns-Amerika van zowel Freddie als Queen, omdat deze kenmerken daar een macho imago hebben. Mercury was in werkelijkheid een zeer verlegen en bescheiden man: "Wanneer ik optreed, lijk ik een extravert persoon, maar van binnen ben ik een volledig andere man... Ik word bemind door duizenden, maar ik voel me de eenzaamste man ter wereld."

    Hopelijk komen ze eruit en laten ze de creatie over aan de filmmakers in plaats van de nabestaanden. Toch spijtig dat Cohen niet meer van de partij is. Hij had een uitstekende Mercury kunnen neerzetten. Anderzijds is Ben Whishaw ook wel een talentvol acteur, maar misschien mist hij nog wat ervaring voor een dergelijke belangrijke vertolking...

  • Rush (2013) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Op 5 februari 2014 komt de nieuwe Formule 1 film op DVD en Blu-ray, drie jaar na de briljante documentaire Senna (2010) die schromelijk over het hoofd werd gezien tijdens de Oscar-uitreikingen. Het grootste verschil tussen beide fiilms is dat regisseur Ron Howard met Rush (2013) duidelijk kiest voor het mainstream fictie-genre, voor het grote publiek en minder voor ingewijden van deze race-sport. De vraag bleef of het Amerikaanse bioscooppubliek, in tegenstelling tot Europeanen, wel open zou staan voor deze F1 biopic. Het antwoord was een duidelijke 'njet'. De film haalde slechts een schamele 20 miljoen dollar op in de States, maar kwam uiteindelijk wel uit de kosten in de rest van de wereld.

    James Hunt,niki lauda,rush,ron howard,chris hemsworth,senna,daniel bruhl,Peter Morgan,Olivia Wilde

    Korte inhoud: Rush vertelt het waargebeurde verhaal over de rivaliteit tussen de onstuimige en flamboyante Britse Formule 1 coureur James Hunt (Chris Hemsworth) en de Oostenrijkse Niki Lauda (Daniel Brühl). Lauda die zonet zijn eerste wereldtitel had gewonnen was in 1976 hard op weg naar zijn tweede. Hunt is een knappe, charmante coureur die het opneemt tegen de meer conservatieve en ingetogen Lauda. Een tragische wending tijdens de Grand Prix van Duitsland zorgt er voor dat Lauda's seizoen bijna eindigt. Hunt levert ondertussen een strijd met zichzelf, zowel op als naast de baan.

    Deze film zou niet mogelijk zijn zonder het acteertalent van de twee hoofdacteurs, en ook al zullen de meisjes wel onder de indruk zijn van de vlammende Chris Hemsworth, die hier een soort glamour Thor neerzet die we zien op fotoshoots en in gezelschap van bloedmooie meisjes, zoals Suzy Miller gespeeld door Olivia Wilde. Maar de meest indrukwekkende vertolking komt zonder twijfel van Daniel Brühl die de echte Niki Lauda mocht ontmoeten en die hier een levensechte verpersoonlijking brengt van het personage. Het was dan ook niet verbazingwekkend dat de acteur een Oscar-nominatie voor Beste Acteur in een Bijrol opstreek. Rush heeft zelf een nominatie voor Beste Film op zak. Maar in de licht van de concurrentie verwacht niemand dat de film de beeldjes zal kunnen verzilveren.

    Ron Howard is één van die talentvolle regisseurs in Hollywood, die zijn carrière opgang trok met Grand Theft Auto (1977) (niets te maken met het populaire game). En hier keert hij terug naar het race-genre, weliswaar met iets meer overtuiging en ernst. Mijn grootste probleem is dat hij zijn verhalen vaak iets te mainstream aanpakt. In Rush zijn er bijvoorbeeld iets teveel pittige details en hoekige kantjes afgestompt ten voordele van een iets meer zwart/wit-verhaal tussen een glamour-coureur en een berekende Lauda. Er zat ook iets teveel globale expositie in voor mensen die nog nooit van F1 hebben gehoord (lees: de gemiddelde Amerikaan). En als er iets is waar ik een gloeiende hekel aan heb, dan zijn het films die ons alles willen uitleggen in plaats van het verhaal te laten spreken voor zich.

    Rush animated pictureRush animated pictureRush animated picture

    Maar als het op actie aankomt ontgoochelt Ron Howard in geen geval, en ook al mochten de acteurs of de stunt-crew de F1-voertuigen zelf niet besturen hebben we het gevoel alsof we achter het stuur zitten van deze race-voertuigen. De film werd ook geschreven door de talentvolle scenarist Peter Morgan die al heel wat ervaring heeft met biopics (Frost/Nixon, The Last King of Scotland, The Queen). Het is vooral de soundtrack en de krachtige motoren die indruk op ons maken, naast de prachtige nostalgische 70'ties fotografie van Anthony Dod Mantle. De film lijkt bij momenten te bestaan uit grijstinten en pastelkleuren, waarin een vlammende rode tint de aandacht trekt.

    Kortom, Rush is een geslaagde biopic over een bitsige concurrentiestrijd tussen twee race-piloten. Ik kende het verhaal al over Niki Lauda, en wist dus wat er stond te gebeuren, maar dit heeft me er niet van weerhouden om hiervan te genieten. De muziek is broeierige, en het verhaal meeslepend en spannend. Het intieme camerawerk met heel wat point-of-view shots en close-up fotografie tot dicht bij de huidporiën, maakt het plaatje des te meer tastbaar. Als kijker worstel je mee met de personages die in hun cockpit door de gutsende regen moeten rijden, je ziet door de vlammen, en beleeft die vurige minuut van Lauda. Een aanrader, ongetwijfeld!

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 31 januari 2014

    ***Related Post***
    22/08/2012: Ron Howard maakt Niki Lauda biopic

     

    *** Rush trailer #3 ***

  • De Britse reviews zijn niet mals voor Diana film

    Pin it!

    Een film die deze maand in de bioscoop komt is Diana (2013) van de Duitse cineast Oliver Hirschbiegel (Der Untergang, Das Experiment, The Invasion), een film die eigenlijk onder de radar vloog en niet al teveel in de aandacht leek te komen. En misschien begrijpelijk. Ikzelf heb eigenlijk weinig zin om een verbloemde versie te zien van het leven van een prinses. Maar recent kwam de film dan toch in de aandacht, spijtig genoeg in een minder goed daglicht. De Britse oers lust de film niet.

    diana,naomi watts,naveen andrews,oliver hirschbiegel,albert ii,the libertine,stephen jeffreys,kate snell

    Korte inhoud: Een biopic van Lady Diana (Naomi Watts), prinses van Wales, tijdens haar laatste twee levensjaren en zien hoe zij langzaam haar ware geluk vindt en persoonlijke successen haalt. Diana groeit uit tot een belangrijk internationale campagnevoerder en strijd als ambassadrice voor de rechten van de mens. Maar dan loopt het verkeerd af wanneer ze Dr. Hasnat Kahn (Naveen Andrews) ontmoet met wie ze een geheime affaire begint....

    Er werd al zodanig veel geschreven over haar dat je eigenlijk als kijker niet meer staat te wachten op een film over de laatste jaren van haar leven. Het script is van de hand van Stephen Jeffreys, die zoveel jaar geleden de vrij onbekende Johnny Depp film The Libertine (2004) schreef. Ik weet dus ook niet meteen wat we kunnen verwachten. Het script is gebaseerd op het boek van Kate Snell, maar hier word ik ook niet veel wijzer van.

    De film ging een paar dagen geleden in première in Londen, en volgens de journalisten is de film saai, voorspelbaar, goedkoop, troosteloos en veel te sentimenteel. Diana kreeg op Rotten Tomatoes op de eerste 7 reviews slechts 14% ! De Daily Telegraph schreef: "Het is nauwelijks fascinerend. Het biedt geen nieuwe feiten over het leven van de prinses. En de film werpt in geen geval een nieuw licht op haar complexiteit en tegenstrijdigheden die haar zijn toegeschreven. " Het grootste pijnpunt zou de zwakke prestatie van de regisseur zijn en het scenario, met zijn onnozele dialogen (een hartchirurg die zichzelf meteen aan het publiek voorstelt met de woorden, "Hallo, ik ben een hartchirurg") en personages die bestaan uit kartonnen borden. Watts doet wat ze kan met datgene wat is aangereikt, maar dit is geen film waarmee ze zal kunnen uitpakken en haar vertolking zou helemaal niet lijken op de echte Diana. In plaats van 'Princess of Wales' kopte The Sun 'Princess of Fails'. De Daily Mail deed het iets speelser met 'creepy weepie that will make you sleepy'. Het doet me een beetje denken aan Iron Lady (2011) die iets beter werd onthaald maar toch niet meteen kon enthousiasmeren. The Guardian zei dat na de tragische dood van Diana in 1997, ze vandaag een nieuwe vreselijke dood onderging.

    diana,naomi watts,naveen andrews,oliver hirschbiegel,albert ii,the libertine,stephen jeffreys,kate snelldiana,naomi watts,naveen andrews,oliver hirschbiegel,albert ii,the libertine,stephen jeffreys,kate snelldiana,naomi watts,naveen andrews,oliver hirschbiegel,albert ii,the libertine,stephen jeffreys,kate snell

    Het positieve aan de trailer is dat ze schijnbaar een menselijke Diana hebben opgevoerd, met gevoelens en onzekerheden. En met een actrice als Naomi Watts zou je toch als toeschouwer meer verwachten. Maar na al deze kritieken is mijn verwachting wel heel erg laag komen te liggen, en deze was al niet te hoog gezien het leven van prinsen en prinsessen op zich al niet zo verkwikkend zijn, en dit omdat hun leven eigenlijk volledig geprogrammeerd werd. Misschien moeten ze maar eens een film maken over Laurent, zijn frustraties, zijn verschillende affaires, het huiselijk geweld, zijn poging om een rol in een James Bond film te spelen en het conflict met zijn vader. Dat is misschien nog wel eens een tv-film die ik op een zondag zou willen zien. Ondertussen moeten we het doen met de vijfdelige mini-reeks Albert II (2013) die vanaf gisteren op Eén te zien was. En ook hier zijn de meningen niet echt positief en lijkt het meer op een flauwe soap van geen belang.

    *** Diana trailer ***

  • Bradley Cooper in derde Lance Armstrong film

    Pin it!

    Acht jaar geleden waren al concrete plannen op een Lance Armstrong film met Matt Damon in de hoofdrol, maar deze plannen raakten niet echt van de grond gezien er ook niet echt een verhaal was, buiten een soort lofrede van een grote sportman.

    Maar daar kwam uiteraard verandering in op 24 augustus 2012 toen het USADA zijn zeven toerzeges afnam naar aanleiding van een grootschalig dopingonderzoek. Het UCI ging niet in beroep en leek dus ook het grondig onderzoek te bevestigen, maar zij hadden zelf boter op hun hoofd en naar verluidt ook wel een Gedoogbeleid voeren voor bepaalde charismatische renners. Voor het publiek werd de schuldbekentenis concreet toen Lance bij Oprah Winfrey schuld bekende, maar terzelfdertijd zweeg hij over zijn mogelijke partners-in-crime, zoals Johan Bruyneel.

    Vandaag zouden er maar liefst drie Lance Armstrong films op stapel staan. Zo zou Bradley Cooper ook al aan het onderhandelen zijn met Warner Bros om ofwel de hoofdrol te spelen of de rol van zijn ploegmaat bij US Postal Service, Tyler Hamilton. In het programma 60 Minutes klapte Hamilton uit de biecht over zijn triomfantelijke teamgenoot, en later ook op BBC HardTalk. Het is op dit ogenblik nog niet bekend wanneer Red Blooded American (20??) in productie zal gaan. Bradley zou in ieder geval de film mee helpen produceren. De film zou geschreven worden door Scott Z. Burns (The Bourne Ultimatum, Contagion, Side-Effects).

    Terwijl het Matt Damon project is blijven steken zien we dat er ook een Lance Armstrong film op komst is met Ben Foster is de hoofdrol, naar een script van John Hodge (Trance en de Irvine Welsh adaptaties Trainspotting en de opkomende sequel Porno). Dit product zou dus wel eens gortig kunnen worden. De regie van deze biopic zou in handen zijn van Stephen Frears.

    Maar ook J.J. Abrams is bezig met een Lance Armstrong film. Deze prent zou gebaseerd zijn op het boek Cycle of Lies: The Fall Of Lance Armstrong en uitgebracht worden door Paramount Pictures. Ik ben dus wel benieuwd welke film het meest zal onthullen. Enkel spijtig dat er geen film op komst is over de rol van het UCI.

    ***Related Posts***
    23/01/2013: JJ Abrams wil leugens van Lance Armstrong op het witte doek
    01/08/2005: Lance Armstrong vertolkt door Matt Damon?