Biopic - Page 2

  • American Sniper (2014) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Toen ik de film voor het eerst zag dacht ik gaandeweg waarom American Sniper (2014) was genomineerd voor een Oscar voor Beste Film - dit is meestal geen goed teken wanneer je aandacht in het midden van een film begint weg te deemsteren - , maar toen schoot het me te binnen met de impact van een sniperkogel: Dit is een Clint Eastwood prent, die zowat de Meryl Streep van de regisseurs is geworden. De film won uiteindelijk slechts één oscar, deze van Beste Geluidsmontage. En achteraf bekeken denk ik dat deze prent zelfs geen enkele nominatie verdient.

    american_sniper_2015_poster2.jpg

    Met Flags of Our Fathers (2006), was meteen al duidelijk dat Eastwood een vlaggenzwaaier was en patriottisch heroïsme een belangrijk gegeven is. En deze prent is het ergste in zijn soort. Het wordt verkocht als een waar gebeurd verhaal, maar het is onversnedeb propaganda. Enkel spijtig dat de scenarist Jason Hall zo'n flauw script heeft afgeleverd, gebaseerd op het waar gebeurde momenten van misschien wel de meest beruchte sniper uit de SEAL geschiedenis. American Sniper is een recruteringsfilm, net zoals vele andere oorlogs én zelfs anti-oorlogsfilms. Anderzijds is het personage Chris Kyle niet zonder schaduwzijde. Het is bekend dat hij niet altijd de waarheid vertelde (hij zou verschillende kills hebben geclaimed die niet gebeurd zijn of geen enkele getuige of bewijs voor zijn. Er zou ook een verhaal zijn dat hij tijdens de overstromingen van Carolina looters zou hebben neergeschoten.). Hij had tevens een oud Seal beschuldigd (met name Jesse Ventura) van allerlei zaken en hij zou Jesse op een waken van een collega in elkaar geklopt hebben. Met dat verhaal heeft hij op verschillende talk shows geweest. Later is gebleken dat het verhaal waarschijnlijk verzonnen was, terwijl Ventura's carrière in elkaar dook. Daarnaast kan je je ook de vraag stellen of het niet wat bitter is om een "overheids-soldaat die mensen neerschiet" uit te roepen als held.

    Korte inhoud: Het verhaal van Navy SEAL Chris Kyle (Bradley Cooper), de dodelijkste schutter aller tijden die door zijn vijanden "de duivel" wordt genoemd. Van 1999 tot 2009 vestigde hij een record met de meeste moorden als scherpschutter in de geschiedenis van het Amerikaanse leger. Kyle leerde de fijne kneepjes van het vak al toen hij een kind was en zou een prominente rol gaan spelen in de strijd tegen het terrorisme in Irak, die na 9/11 van start ging. En bij zijn terugkeer naar zijn vrouw (Sienna Miller) en kinderen zou hij de oorlog nog moeilijk achter zich kunnen laten.

    Clint is nog steeds verzot op wapens en scherpschutters, en de scènes waarin we Bradley in het oorlogsgebied zien zijn echt wel adembenemend. Voornamelijk omdat alles heel realistisch en allesbehalve over-the-top in beeld werd gezet. Daar waar een Ridley Scott (Black Hawk Down) zijn Amerikaanse helden in een vagevuur van kogels zet met rondvliegende helikopters in een afgelikte fotografie, benadert Clint Eastwood zijn Amerikaanse held met enige terughoudendheid in een documentair-achtig setting. Maar beide regisseur brengen wel degelijk fictie, waarin de Amerikaanse helden het moeten opnemen tegen een duivels volk. Het lijkt wel of elke Irakees een handlanger is van Abu Musab al-Zarqawi en elke Amerikaanse soldaat een blanke, volwassen koorknaap wiens benen zijn afgeschoten.

    Politiek gezien is het duidelijk een film die vooral in de smaak zal vallen voor Amerikaanse Republikeinen en de National Rifle Association. Eastwood, zelf een Republikein, heeft in 2012 nog opgekomen voor de republikeinen tegen Barack Obama met een wel heel mislukte speech die grandioos werd neergesabeld door Jon Stewart. Nochtans was hij zelf tegen de oorlog in Irak en tegen de politiek van George W. Bush. Maar Eastwood draagt wel de militairen in zijn hart en het is eraan te zien. Het lijken allemaal doodeerlijke mensen die elke dag de baarlijke duivel trotseren. Hij is zo verzot op zijn militairen, dat de vijand zelfs nauwelijks aan bod komt in deze prent. En een beetje zoals een scherpschutter de wereld ziet door de loop van een McMillan TAC-338A sniperpistool, bekijkt Eastwood het levensverhaal van de scherpschutter met tunnelvisie en worden er nauwelijks vragen geopperd over het 'waarom' van hun aanwezigheid. We krijgen de beelden te zien van 9/11 en zien hen strijden in Irak, maar op geen enkel moment is er een twijfel waarom ze nog maar eens een deur instampen om de inwoners met hun wapens op de grond te dwingen.

    american_sniper_2014_pic01.jpgamerican_sniper_2014_pic02.jpgamerican_sniper_2014_pic03.jpg

    Bradley Cooper zet een sterke vertolking neer, ook al komt zijn personage nooit echt van de grond. Maar de acteur doet wat hij kan met datgene wat hij aangereikt krijgt. Hij is zelfs 18 kilo bijgekomen voor de rol. Het enige interessante aan zijn personage is het feit dat hij een talentvolle scherpschutter is. Voor de rest is hij niet meteen een figuur die je wil volgen of waarvan je een afschuw hebt. Hij laat ons allemaal koud. Aan de andere kant is er Sienna Miller (pics) die de ondankbare rol heeft om thuis te blijven en te zitten snotteren aan de telefoon.

    Al bij al heb ik me toch niet verveeld, al had ik hier heel wat meer van verwacht. Het is een iets te braaf eerbetoon aan de militairen. Er zitten momenten in van efficiënte cinema en de acteurs maken dit hele verhaal bijna tastbaar met hun kwetsbaarheid. Is American Sniper een pro-oorlogsfilm à la Scott of een anti-oorlogsfilm à la Stone? Eigenlijk wil de film niet meteen de oorlog verheerlijken, maar laat het duidelijk zijn: American Sniper is een oe aan de Amerikaanse soldaat en laat geen spaander heel van het Iraakse volk (met zijn moordenaars, terroristen, kindermishandelaars en verklikkers). En dat is misschien wel de grootste teleurstelling. Normaal had Steven Spielberg de film moeten regisseren, en dit had misschien een meer evenwichtige film kunnen worden. Maar desondanks de inhoud weet Clint nog steeds hoe hij een verhaal moet vertellen en in beeld zetten.

    American Sniper komt volgendeweek dinsdag 30/06 uit op DVD, Video on Demand en Blu-ray. Op de Blu-ray vinden jullie een 'The Making of American Sniper' naast een reportage over de dag van een Amerikaanse sniper. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 25 juni 2015

    ***Related Post***
    13/11/2014: Clint Eastwood brengt ode aan de American Sniper

     

    *** American Sniper trailer #2 ***

  • A Beautiful Mind (2001) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vanavond wordt A Beautiful Mind (2001) nog eens opgevoerd op zender Eén, en hiervan hadden we ook nog geen review over geschreven. Het is verre van de beste film van Ron Howard. Desondanks werd deze biopic genomineerd voor 8 Oscars en werden uiteindelijk 4 beeldjes binnen gehaald, waaronder deze van Beste Scenario, Beste Regisseur, Beste Actrice én Beste Film.

    a_beautiful_mind_2001_blu-ray_cover.jpg

    Korte inhoud: Wanneer de briljante wiskundige John Nash (Russell Crowe) net op het punt staat internationaal erkend te worden, raakt hij betrokken bij een mysterieuze samenzwering. Zijn toegewijde vrouw (Jennifer Connelly) is de enige die hem kan helpen in dit indrukwekkende verhaal over moed, passie en overwinning.

    Dat super slim zijn niet altijd een goede zaak is bewijst deze John Nash. Als wiskundige die met zijn theorieën de wereld-economie kon gaan bijsturen, sleurde eveneens een paranoïde schizofrenie met zich mee. Nash bracht dan ook een groot deel van zijn leven door in een psychiatrisch ziekenhuis waar hij achterna werd gezeten door imaginaire personages en cijfercodes. Het feit dat de film gebaseerd is op waar gebeurde feiten zorgt meteen ook voor een grotere impact. De vertolking van Nash door de talentvolle Russell Crowe is ook zeer opvallend en het duo Crowe en Connelly is een formule die zelfs nog eens werd herhaald in Noah (2014). Ook al overdreef Crowe - die een ontmoeting had met de echte Nash - wel een beetje met zijn method-acting aanstellerij. Alle clichés van de obsessieve-compulsieve stoornis werden wel iets te nadrukkelijk aanwezig in zijn vertolking, zelfs op het randje van de karikaturale. Toch besloot Ron Howard om de film chronologisch op te nemen om zo Crowe de mogelijkheid te geven om gradueel te veranderen in zijn dwangstoornis.

    Het script van Akiva Goldsman, gebaseerd op het boek van Sylvia Nasar, heeft in ieder geval zijn verdiensten. Indien je nog niet zo heel veel weet over Nash ga je als kijker volledig mee met de intrige en geloof je in alle ontmoetingen die het hoofdpersonage heeft (ook al zijn er voldoende aanwijzingen die aangeven dat het niet echt is: zoals het meisje die door een veld loopt met vogels die niet wegvliegen). Wanneer de realiteit anders blijkt te zijn dan datgene wat we gezien hebben, ben je wel even onder de indruk. Anderzijds heeft Goldsman ook afstand genomen van bepaalde waar gebeurde zaken (homoseksualiteit, verschillende affaires, politie-arrestatie, zijn communicatie met aliens, zijn anti-semitische commentaren, zijn ijver om het Amerikaans burgerschap op te zeggen omdat hij dacht dat de regering achter hem zat, ...) die de essentie van Nash zouden gaan overschaduwen of bepaalde verkeerde interpretaties zou geven - zoals homoseksualiteit gelijk zetten met een psychische ziekte.

    Het zijn het soort biopics die fictie brengen in een poging om dichter bij de waarheid te komen. Het is wat mij betreft veruit het beste script van Goldsman die toch meer onnozele dingen (I Am Legend, The Da Vinci Code, Lost in Space, Batman & Robin) op papier heeft gezet dan Oscar-winnende verhalen. Dit hebben gezegd vind ik dat het script wat langdradig begint te worden naar het midden toe en de scenarist slaagt er niet in om diep in het personage van Nash binnen te dringen. Ron Howard zet wel veel in op de sfeer en de actie, Russell Crowe op zijn tickjes en zijn handbewegingen en Goldsman op de beschrijvingen van de situaties en de ruimtes. Spijtig was er niemand die interesse had in de echte gevoelens van Nash.

    a_beautiful_mind_2001_pic03.jpga_beautiful_mind_2001_pic02.jpga_beautiful_mind_2001_pic01.jpg

    Het is tevens een film om bij de huilen, met die pakkende muziekscore van James Horner. Ook de donkere en sfeervolle fotografie en de verfijnde gouden-look van de historische scènes van Roger Deakins zijn echt wel indrukwekkend in Hi-Def. Er zitten ook heel wat visuele effecten in de film, maar Ron Howard nam het wijze besluit om hier niet al teveel mee te knoeien ten voordele van zijn acteurs.

    Op de Blu-ray van A Beautiful Mind staan een pak bonussen, gaande van making-of filmpjes van de productie en de visuele effecten, deleted scenes, een ontmoeting met John Nash, audio-commentaar met Ron Howard en scenarist Akiva Goldsman, en nog veel meer. Ook al was de film zelf bij momenten een beetje teleurstellend, is dit wel een zalige Blu-ray editie.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 21 februari 2015

     

    *** A Beautiful Mind trailer ***

  • Wild (2014) *** recensie

    Pin it!

    Ik was dit haast vergeten maar Reese Witherspoon (pics) heeft in 2005 de Oscar gewonnen voor Beste Actrice voor Walk the Line (2005) en duikt sindsdien op in heel wat interessante filmprojecten, zoals Mud (2012), binnenkort Inherent Vice (2014) of deze Wild (2014). Een biopic die een vrouwelijke versie lijkt te zijn op Into the Wild (2007), die ook al gebaseerd was op een waar gebeurd verhaal van iemand die naar zichzelf zoekt in de wilde natuur.

    Reese Witherspoon,wild,jean-marc vallée,dallas buyers club,into the wild,Cheryl Strayed,Nick Hornby,laura dern,Thomas Sadoski

    Korte inhoud: Met een misgelopen huwelijk en de dood van haar moeder achter de rug heeft Cheryl Strayed (Reese Witherspoon) alle hoop verloren. Na jaren van roekeloos, destructief gedrag, maakt ze een overhaaste beslissing. Zonder enige ervaring en alleen gedreven door pure vastberadenheid, begint ze aan een wandeling van meer dan 1600 kilometer over de Pacific Crest Trail.

    De film werd geregisseerd door de Canadees Jean-Marc Vallée, die ons eerder het schitterende Dallas Buyers Club (2013) gaf. Toch is het maar een mager beestje tegenover zijn vorige werk, met een vrij herkenbaar verhaal van een vrouw zien die de miserie in haar leven herbeleeft terwijl ze op een ego trip is doorheen de natuur. Daar waar Into the Wild nog een filosofische benadering had op het waargebeurde verhaal, hebben we hier een meer getelefoneerde-dramatiek waarin de looks en het ingehouden acteerwerk van America's sweetheart Reese nauwelijks ergens toe leiden.

    Maar het is verre van een slechte film; ik had wel iets hogere verwachtingen, zeker met zoveel aanwezig talent - zowel op papier, als achter en voor de camera. Wild blijft echter steken in de sleur van een verloren leven vol ellende (seks- en drugsverslaving), en zet nauwelijks in op de loutering die het kon meebrengen met deze tocht in de wilde natuur. Alles wordt ook overladen met voice-overs, wat ervoor zorgt dat er nauwelijks sub-text overblijft en je alles met de paplepel in de mond krijgt. Met een Amerikaanse release op 5 december is het duidelijk dat de makers willen inzetten op een mogelijke 0scar, in plaats van het verhaal op te tillen naar een hoger en minder cliché niveau.

    Anderzijds is Jean-Marc Vallée een talentvolle acteurs-regisseur en geeft Witherspoon wel het beste van haarzelf. Haar loopbaan als domme blonde in Legally Blonde en Sweet Home Alabama heeft ze eindelijk achter zich kunnen laten. De actrice is tevens ook een actieve producer geworden en zal hoe dan ook wel in de prijzen vallen voor de productie van het geniale Gone Girl (2014) van David Fincher. De actrice heeft tevens ook recent bekend gemaakt dat ze werkt aan haar regie-debuut. Ambitieuzer dan Witherspoon komen ze niet.

    Het verhaal van Wild is gebaseerd op de memoires van Cheryl Strayed en in scenariovorm gegoten door Nick Hornby (An Education, About A Boy). In de cast zien we tevens The Newsroom acteur Thomas Sadoski opduiken als haar partner, maar wat we nog meer is opgevallen is het treffende acteerwerk van Laura Dern die hier de pittige moeder speelt...ook al is Laura slechts 9 jaar ouder dan Reese. Mochten er al prijzen te winnen zijn met deze film zou het me niet verbazen dat het in de categorie van de bijrollen zal vallen. Wild krijgt behoorlijk wat meeval bij de Amerikaanse pers, maar ikzelf was eigenlijk minder onder de indruk. Los van het sterke acteerwerk had ik er veel meer van verwacht. Wild was gisteren op het filmfestival van Londen maar komt bij ons uit vanaf 4 maart 2015. Nog even geduld dus.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 14 oktober 2014

     

    *** Wild trailer ***

  • Twee Franse biopics over Yves Saint Laurent

    Pin it!

    Er zijn dit jaar twee Yves Saint Laurent biopics in omloop. Enerzijds is er de brave versie genaamd Yves Saint Laurent (2014) van Jalil Lespert, en een meer gewaagde en persoonlijke versie genaamd Saint Laurent (2014) van Bertrand Bonello.

    Korte inhoud YSL: Parijs, januari 1958. De 21-jarige Yves Saint Laurent (Pierre Niney) werd aangeduid als opvolger van Christian Dior en stelt zijn eerste collectie voor. Op diezelfde succesvolle dag ontmoet hij Pierre Bergé (Guillaume Gallienne), meester in het vak, die de liefde van zijn leven en zijn zakenpartner wordt. Beiden zullen elkaar nooit verlaten. Drie jaar later richten ze het bedrijf Yves Saint Laurent op, inmiddels uitgegroeid tot een van de beroemdste merken in de luxe modewereld. Is reeds vanaf 6 augustus 2014 te verkrijgen op DVD en Blu-ray (105 minuten).

    yves_saint_laurent_2014_poster.jpgsaint_laurent_2014_poster.jpg

    Korte inhoud SL: Film over het leven van Yves Saint Laurent (Gaspard Ulliel), de bekende Franse modeontwerper die eerst voor Dior werkte om nadien samen met zijn vriend Pierre Bergé (Jérémie Renier) met zijn eigen modelabel te beginnen. Het verhaal richt zich voornamelijk op de periode tussen 1965 en 1976, wanneer Saint Laurent zijn topjaren kende op professioneel vlak, maar zijn meest bewogen jaren kende op persoonlijk vlak. De mode-ontwerper hield er nogal een extravagante levensstijl op na. De film komt op 24 september 2014 bij ons in de bioscoop (150 minuten).

    yves_saint_laurent_2014_pic01.jpgsaint_laurent_2014_pic01.jpg
    yves_saint_laurent_2014_pic02.jpgsaint_laurent_2014_pic02.jpg

    Vorig jaar stuurde Frankrijk "Renoir" naar de Oscars, een biopic over de laatste jaren van de impressionistische schilder, maar die haalde de eerste selectie niet. Dit jaar heeft Frankrijk opnieuw een biopic naar de oscars gestuurd, en de eer ging naar Saint Laurent. En het moet gezegd worden, daar waar je bij de trailer van de eerste film bijna in slaap valt, merk je op dat de tweede film net iets meer plezier heeft beleefd in hun zoektocht naar een uitdagende filmstijl. De casting bestaat niet alleen uit charismatische mannen (dit in tegenstelling tot de andere film), maar het zijn stuk voor stuk talentvolle acteurs. Zelfs bij de actrices pakken ze uit met de knappe Léa Seydoux en de blonde stoot Aymeline Valade. Ik moet de twee films nog niet dus ga ik me niet uitspreken over de kwaliteit ervan. Ik laat het aan jullie over of je eerder kiest voor een meer waarheidsgetrouwe maar saaie biopic of een meer verzonnen maar boeiende biopic.

    *** Yves Saint Laurent + Saint Laurent trailer ***

  • Het leven van Errol Flynn in The Last of Robin Hood

    Pin it!

    Ik moet zeggen dat ik niet zo heel veel afweet van Errol Flynn, buiten dat hij een legendarische Robin Hood figuur heeft neergezet in The Adventures of Robin Hood (1938) en ook al de hoofdacteur was in verschillende avonturenfilms en hij van Australische afkomst was. Waar ik weinig van afweet is zijn sociale leven, en al zeker het feit dat hij een seksuele relatie had met een minderjarige. Maar we zullen binnenkort alles te weten komen in The Last of Robin Hood (2014).

    the_last_of_robin_hood_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Deze biopic vertelt het waargebeurde verhaal over Beverly Aadland (Dakota Fanning), de laatste vriendin van de legendarische Errol Flynn (Kevin Kline). In 1957, toen ze werkzaam was bij Warner Brothers studio's, met een valse geboorteakte waarop stond dat ze 18 was - ze was in feite slechts 15 - kwam ze in contact met het voormalige idool. Na een moeilijke start groeide het uiteindelijk uit tot een relatie die ook werd omarmd door Beverly's moeder Florence (Susan Sarandon), die een bereidwillig derde wiel werd.

    De regie is in handen van de (voor mij althans) twee nobele onbekenden, Richard Glatzer en Wash Westmoreland die eigenlijk bekend zijn voor hun werk op America's Next Top Model (pic1, pic2 en pic3) en ook al heel wat prijzen hebben opgestreken met Quinceañera (2006). De twee regisseur verbergen ook niet dat ze voor de mannen zijn en dat merk je wel een beetje aan de toon en aanpak van hun laatste audio-visuele activiteiten. Richard Glatzer heeft tijdens de shoot een neurologische probleem ontwikkeld waarbij hij niet meer in staat was te spreken en communiceerde via i-pad.

    The Last of Robin Hood is voor het eerst vertoond geweest in Canada in september van 2013, en heeft op 29 augustus 2014 zijn officiële release in de States. Of de film nog bij ons een release zal krijgen is op dit ogenblik nog koffiedik kijken. Ook al verwacht ik geen grootse dingen, hebben we hier hoe dan ook te maken met drie klasbakken (Fanning, Sarandon, Kline), ook al lijkt Dakota Fanning helemaal niet overtuigend in de trailer. Daarnaast is het me opgevallen dat Errol Flynn gestorven is op 50-jarige leeftijd, terwijl Kevin Kline ondertussen al 67 is. Dit is wel een serieus leeftijdsverschil!

    *** The Last of Robin Hood trailer ***

  • Oliver Stone maakt Edward Snowden biopic

    Pin it!

    Het stond een beetje in de sterren geschreven dat we binnenkort een Edward Snowden biopic zouden krijgen. De verrassing is dat regisseur Oliver Stone aan het roer zou komen. De controversiële filmmaker schopt graag nog wel eens tegen de schenen van het staatsbestel en met dit verhaal krijgt hij zelfs een open-doel-kans want datgene wat Snowden had gelekt, stinkt een uur in de wind.

    oliver stone,edward snowden,nsa,julian assange,moritz borman

    Het was The Guardian die met het nieuws voor de dag kwam. Stone heeft hiervoor de rechten opgekocht van The Snowden Files: The Inside Story of the World’s Most Wanted Man, geschreven door journalist Luke Harding. De filmmaker wil de film zelf regisseren en is al begonnen met het schrijven van een scenario, de productie zou in handen zijn van Moritz Borman. Harding en andere journalisten van The Guardian zouden als consultanten betrokken zijn bij de productie.

    Het is bekend dat de regisseur van JFK, Platoon en Natural Born Killers wel een boontje heeft voor Snowden en hem zelfs als 'held' heeft bestempeld. Op het Filmfestival van Tsjechië zei hij nog het volgende: "Het is een schande dat Obama meer bezig is met de jacht op Snowden dan met de hervorming van deze George Bush-afluister praktijken."

    En Stone ging zelf nog een stap verder: "Voor mij is Snowden een held omdat hij geheimen onthulde die we allemaal moesten weten, dat de Verenigde Staten op systematische wijze ons 4de Amendement met de voeten heeft betreden. Hij moet worden toegejuicht en asiel worden aangebonden. Maar hij heeft geen plaats om te schuilen, gezien de Verenigde Staten intimidatie-technieken toepast op alle landen." De regisseur trok ook een parallel met de Wiki-Leals oprichter: "Julian Assange deed heel veel voor de vrije meningsuiting. En vandaag is hij slachtoffer van misbruikers van dat concept."

    In een recent interview zei Stone dat dit project één van de meest fascinerende verhalen was van ons tijdperk. Het zou een ware uitdaging zijn maar hij is tevreden dat The Guardian zijn schouders onder het project heeft gezet. The Guardian‘s EIC, Alan Rusbridger beantwoorde de liefde en zei dat hij verheugd was te werken met Oliover Stone en Moritz Borman. Nu is het afwachten wie de rol van Edward Snowden zal vertolken. Misschien een Jesse Eisenberg of Andrew Garfield.