- Page 3

  • Is J.J. de juiste keuze voor de regie van Star Wars Episode IX?

    Pin it!

    Ow boy, ... gisteren hadden we het nog over het ontslag van Colin Trevorrow , en een paar uur later heeft Kathleen Kennedy bekend gemaakt dat J.J. Abrams Star Wars: Episode IX (2019) zal regisseren. En meteen is ook de release van mei naar december 2019 overgeplaats - in dezelfde periode als Wonder Woman 2 (2019) (wees maar zeker dat Warner Bros zijn release zal wijzigen - mark my words). En daar vreesde ik nu eenmaal voor. Heeft Kathleen Kennedy nu zo een moeilijke relatie met regisseurs dan ze enkel wil en kan samenwerken met een handvol mensen of vaste waarden?

    kathleen_kennedy_jj_abrams.jpg
    © 2015 Lucasfilm

    Kijk, Abrams is een talentvol regisseur. En hij heeft de Star Wars franchise en de Star Trek franchise een stevige boost gegeven. Toch is J.J. Abrams een belabberd verhalenverteller. Nadat ik Star Wars: The Force Awakens (2015) voor een tweede keer zag werd me dat meer en meer duidelijk. Ik had er uiteindelijk van genoten, ook al was het voornamelijk omwille van de uitstekende casting en de nostalgie van de oude Star Wars films, maar het verhaal op zich wrong aan alle kanten. En dat is iets typisch voor Abrams. Kijk naar Star Trek Into Darkness (2013) met al zijn plot holes of het relatie-drama Mission: Impossible 3 (2006) of de strontvervelende tweede helft van Super 8 (2011).

    De eerste reactie van Adam Driver die hoorde dat Rian Johnson Star Wars: The Last Jedi (2017) zou regisseren, was er één van opluchting. Hij zij toen dat hij misschien eindelijk eens iets weer te weten zou komen over zijn karakter Kylo Ren. En dat zegt al genoeg. Meer nog, Abrams is aan de nieuwe franchise begonnen zonder een outline van hoe de nieuwe trilogie er zou uitzien. Regisseur Johnson was toen ook verbaasd dat er geen structuur was voor de komende films, en hij kreeg zowaar 'carte blanche' om te doen wat hij wou. Dus de man die eigenlijk geen flauw idee had van hoe hij de film zou beginnen zal deze nu ook afsluiten. Color me disappointed.

    Zijn er nu werkelijk geen andere regisseurs als Ron Howard en Abrams? Is het zo erg gesteld met Lucas Films? En wat was er verkeerd met 'Wonder Woman' Patty Jenkins? Waarom Rian Johnson ook niet laten verder werken voor episode 9? Naar verluidt heeft hij risico's genomen en de karakters beter uitgewerkt. Of laat hem op z'n minst het scenario schrijven voor de laatste film, maar toch niet J.J. Abrams! Abrams is het soort van schrijver die een goed idee heeft, maar het nooit echt voldoende uitwerkt. Van wat ik had begrepen had Johnson even wat rust nodig na The Last Jedi, wel misschien had Kathleen hem deze tijd moeten gunnen. Van wat ik heb gehoord is Johnson DE ENIGE regisseur met wie ze (nog) niet in aanvaring mee kwam. Ik begrijp de keuze van een financieel oogpunt (The Force Awakens één van de meest succesvolle films ooit met meer dan 2 miljard dollar omzet), maar misschien wil ik wel een film zien die qua verhaal niet 'safe' is. Wat denken jullie van deze regisseurswissel? Wie hadden jullie liever gezien in de regisseursstoel?

    ***Related Posts***
    12/09/2017: Kathleen Kennedy ontslaat Colin Trevorrow
    23/06/2017: Kathleen Kennedy ontslaat Phil Lord en Christopher Miller
    13/12/2016: Kathleen Kennedy ontslaat Rogue One regisseur Gareth Edwards

  • Kathleen Kennedy ontslaat Star Wars: Episode IX regisseur Colin Trevorrow

    Pin it!

    Oh ja, Kathleen Kennedy, producer en hoofd van Lucasfilm, heeft opnieuw een regisseur de laan ingestuurd. En niet iemand van de minste, maar wel degelijk Colin Trevorrow, de man die met zijn Jurassic World (2015) bijna 1,7 miljard dollar ophaalde tijdens zijn bioscooprelease. Het is meteen duidelijk: geen enkele regisseur is onvervangbaar.

    De reden waarom Colin werd ontslaan van Star Wars: Episode IX (2019) is niet helemaal duidelijk. Uiteraard waren er wellicht creatieve meningsverschillen, maar ik kan me niet inbeelden dat deze niet overbrugbaar waren met een goed gesprek. Waarom moet een creatief meningsverschil altijd leiden naar het ontslag van een regisseur? En laat me meteen duidelijk zijn, ik ben geen fan van Colin en was één van de weinige die Jurassic World zelfs geen goede film vond (lees mijn review). Kwatongen beweren dat het wel eens zou te maken hebben met zijn arthouse miskleun The Book of Henry (2017) met Naomi Watts in de hoofdrol, alsook Jaeden Lieberher. Deze prent haalde amper 4 miljoen op aan de box-office en werd door pers en publiek de grond ingeboord. De film werd omschreven als Fake & Boring! Zoiets komt keihard aan.

    colin_trevorrow_jurassic_world.jpg
    Colin Trevorrow in Jurassic World ©2015 Universal Pictures - photo by Chuck Zlotnick

    Insiders lijken dan weer te zeggen dat het voornamelijk te danken was aan het moeilijke karakter van Colin, die na het mega-succes van zijn Jurassic Park waarschijnlijk begon te zweven. Zelfs tijdens de productie van Jurassic zou hij meer energie hebben gestoken in het duidelijk maken van zijn opinie, dan in de creatieve collaboratie met de mensen die hem omringden (wat ik zelf goed kan geloven gezien de zwakke narratieve kwaliteit van deze prent). Maar gezien de man was ingehuurd door Steven Spielberg, leek niemand te durven hem te ontslaan. Hier lagen de kaarten enigszins anders. Tijdens de Henry shoot zou zijn ego monsterachtige proporties hebben aangenomen (wat meteen ook de kwaliteit van deze film verklaart). In een interview in Esquire in 2015 zei hij het volgende: "Directors require a level of confidence that can border on the delusional. You have to push it right up to the edge of arrogance, but never cross the line."

    Toch kan ik er niet omheen om ook eens de vinger te wijzen naar Kathleen Kennedy, die op een paar jaar tijd al 4 regisseurs de laan heeft ingestuurd. Phil Lord en Christopher Miller werden ontslaan van het Han Solo treinongeluk nadat ze eerder regisseur Josh Trank zijn C4 had overhandigd. "If everyone you meet is an asshole, maybe the asshole is you." Het zou dus ook wel eens kunnen zijn dat Kennedy niet zo’n goed oog heeft voor het casten van regisseurs, want blijkbaar pikt ze er altijd de verkeerde uit. Trevorrow kwam een paar jaar geleden tevens in het oog van een storm nadat hij zomaar de regie van een blockbuster film kreeg na het maken van een B-science fiction film Safety Not Guaranteed (2012), daar waar een vrouw een jarenlange carrière moest hebben. Wie weet heeft Kennedy ook deze discussie niet vergeten en krijgen we misschien wel Patty Jenkins als nieuwe regisseur voor Episode IX, nu duidelijk werd dat Rian Johnson (The Last Jedi) ook geen interesse had om een tweede Star Wars film te regisseren.

    ***Related Posts***
    13/09/2017: Is J.J. Abrams wel de juiste keuze voor Star Wars episode IX?
    23/06/2017: Kathleen Kennedy ontslaat Phil Lord en Christopher Miller
    13/12/2016: Kathleen Kennedy ontslaat Rogue One regisseur Gareth Edwards

  • It verbreekt records aan de box-office

    Pin it!

    Wie had ooit kunnen denken dat de R-rated It (2017) zo’n gigantisch succes had kunnen worden aan de box-office. Warner Bros had al een klein vermoeden nadat hun trailer massaal werd bekeken en gedeeld. Na hun openingsweekend staat de film op 117,2 miljoen dollar, en dat met een productiebudget van 35 miljoen dollar. Wie weet had deze prent zelfs nog meer kunnen opbrengen mocht er geen idioot review-embargo zijn geweest. Maar Warner Bros was nerveus nadat ze heel was negatieve buzz kregen bij de aanloop van de Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) film, en dat moeten ze blijkbaar nog verteren.

    De film is nog geen week in de zalen en is nu al de tweede meest succesvolle Stephen King verfilming en laat The Dark Tower (2017) met zijn 107 miljoen na 5 weken in de bioscoop ver achter zich. Het is in ieder geval een kwestie van een paar dagen alvorens deze prent de recette van The Green Mile (1999) zal overstijgen en zo de meest sucvcesvolle Stephen King verfilming zal worden van de in totaal 42 adaptaties.

    it_2017_box-office.jpg

    Meer nog, door het stormweer in Florida en de sluiting van zowat alle complexen in de staat, heeft de film net niet Deadpool (2016) kunnen onttronen als beste openingsweekend voor een R-rated film. Wereldwijd heeft de film ondertussen een recette van 180 miljoen opgehaald, en het ziet er naar uit dat het een grote contender zal worden voor de Top 10 Beste R-rated films ooit. Wat ook opviel is dat 65% van het publiek ouder was dan 25 en evenredig verdeeld tussen mannen en vrouwen. Het ziet er dus allesbehalve goed uit voor die andere R-rated film Mother! (2016) die komend weekend in de bioscoop komt wereldwijd en veel potentiële klanten zal verliezen aan Pennywise.

    Een naam die we dit weekend niet meer zullen vergeten is deze van scenarist Gary Dauberman die ondertussen twee films heeftstaan in de Box-Office Top 10! Naast It heeft hij ook het script geschreven van Annabelle: Creation (2017). Met zijn 15 miljoen dollar haalde deze Warner Bros prent 280 miljoen dollar op na 4 weken.

    En wees maar zeker dat Warner Bros met het volgende weekend in zicht deze komende dagen van zich zal laten horen, met castingsnieuws voor het tweede deel. En Jessica Chastain lijkt zowat de enige naam te zijn die heel waarschijnlijk gecast zal worden als de oudere versie van Beverly Marsh die gespeeld was door Sophia Lillis. Het leek wel of regisseur Andy Muschietti zijn actrice Jessica in gedachten had toen hij Sophia had gecast. Jessica had tevens de hoofdrol in Muschietti’s vorige film Mama (2013). Toch had Warner Bros eerder laten weten dat ze het productiebudget niet nodeloos zouden gaan optrekken voor de sequel en dus was een Hollywood-casting geen optie … maar met deze box-office cijfers zou dit uiteraard wel herzien kunnen worden.

    jason_bateman_ozark_netflix.jpgjessica_chastain_interstellar.jpgjames_corden_cbs.jpgbill_hader_superbad.jpg
    Jason Bateman (© Netflix) - Jessica Chastain (© Warner Bros) - James Corden (© CBS) - Bill Hader (© Columbia Pictures)

    Warner Bros heeft in ieder geval bewezen dat ze een box-office succes kunnen hebben zonder bekende koppen, maar indien de eerste film 400 miljoen zou opbrengen kan je je afvragen of een paar bekende koppen deze franchise niet kan optillen naar +600 miljoen. Aan welke namen denk ik? Wel, voor de rol van Bill Denbrough lijkt Jason Bateman de beste keuze, zeker na de buzz rond de serie "Ozark". Voor de rol van Beverly Marsh lijkt Jessica Chastain de uitverkorene, maar ik zou de kansen van Golden Globe winnares Sarah Paulson niet onderschatten (voor Warner Bros zou ze ook wat goedkoper zijn). Voor de rol van de iets dikkere jongetje Ben Hanscom lijkt het niet zo eenvoudig want het personage zou in het boek vermagerd zijn en dus een iets dikkere acteur casten zou geen noodzaak zijn. Anderzijds is het meteen karakteristiek die zou wegvallen. James Corden lijkt toch de beste keuze keuze voor de rol (en ook hij zal niet te duur zijn voor Warner).

    ray_fisher_justice_league.jpgben_whishaw_london_spy.jpgcasey_affleck_a_ghost_story.jpgbill_skarsgard_it.jpg
    Ray Fisher (© Warner Bros) - Ben Whishaw (© BBC) - Casey Affleck (© A24) - Bill Skarsgård (© Warner Bros)

    Voor de rol van Mike Hanlon denk ik aan Ray Fisher wiens prijs momenteel laag ligt en met de opkomende Justice League film misschien ook nog eens bijzonder populair kan worden. De grappige Richie Tozier zou vertolkt kunnen worden door SNL-acteur Bill Hader, de slimme Eddie Kaspbrak zou dan weer goed vertolkt kunnen worden door de nieuwe Q uit de Bond-films Ben Whishaw en de rol van de joodse Stanley Uris zou gespeeld kunnen worden door Casey Affleck. Hij lijkt geknipt voor de rol. Last but not least, Pennywise moet vertolkt worden door niemand anders dan Bill Skarsgård. Binnenkort zullen we het wel weten wie uiteindelijk gekozen zal worden en hoever ik van de uiteindelijke keuze zat.

  • Een terugkeer naar de praktische visuele effecten in Alien: Covenant

    Pin it!

    Met de release van Alien: Covenant (2017), 38 jaar verwijderd van de originele Alien (1979), heeft regisseur Ridley Scott de wereld van de visuele effecten toch heel wat zien evolueren. En toch zien we dat in de laatste 5 jaar de 'practical effects' (zonder gebruik van computers) steeds meer terrein terugwinnen op de Computer Generated Imagery of cgi die toch heel wat heeft overgenomen. CGI had zijn voordelen, denk maar aan zowat alle comic adaptaties - maar soms ook zijn nadelen wanneer de acteurs - én bijgevolg ook de kijkers - verloren lopen in de visuele effecten of de visuele effecten dermate slecht en fake waren dat je meteen uit het verhaal viel. Denk maar aan het vreselijke filmflop Gods of Egypt (2016).

    Covenant is een gezonde mix van beide ook al gebruikte Ridley vooral praktische effecten. En dat geldt niet alleen voor de aliens, maar ook voor de decors. Ridley koos er voor om te draaien in echte landschappen in Nieuw-Zeeland, en gebruikte gigantische groene/blauwe schermen (green/blue screen) op bepaalde achtergronden in post-productie te gaan bewerken. Ridley is verzot op grote sets, maar je moet er als set designer wel altijd rekening mee houden dat je werkt met een bepaald budget die niet overschreden kan worden. Ridley werkt gelukkig met gedetailleerde storyboards die precies verbeelden wat hij in zijn cameralens wil zien. De reden waarom hij grootser wil gaan is om alles iets meer episch en meer waarheidsgetrouw te maken. Hij gebruikt heel wat cgi (zoals de achtergrond in de proloog of de stofdeeltjes die in het oor of de neus van nietsvermoedende ruimtereizigers binnenwaaien), maar probeert deze toch altijd tot een minimum te beperken.

    alien_covenant_2017_pic008.jpgalien_covenant_2017_pic009.jpgalien_covenant_2017_pic010.jpg
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved.

    Vroeger stonden we er minder bij stil dat bepaalde visuele effecten er niet zo "echt" uitzagen als nu. We waren dit aspect van de cinema ook nog niet zo gewend. In de jaren 30 was het fascinerend om King Kong te zien klimmen op de Empire State building, of in de jaren 70 Superman te zien wegvliegen. Deze iets houterige effecten van toen kan je vandaag de dag niet meer reproduceren, anders kan je je verwachten aan bakken kritiek op sociale media. Want iedereen is blijkbaar een kenner geworden. Ik kan er met een nostalgische bril op en mijn i-pad met mijn Happy Plugs oordopjes, nog wel van genieten tijdens mijn treinrit naar het werk, maar ik ben ook wel onder de indruk van het realisme van de nieuwe King Kong in Kong: Skull Island (2017). Het blijft echter een vaststaand feit: hoe dunner de grens tussen realiteit en film is, hoe overtuigender alles overkomt.

    De taak van een special effects supervisor op een filmset is ook een stuk belangrijker geworden. Hij moet ervoor zorgen dat de regisseur zoveel mogelijk - voor zover het budget het kan betalen - met praktische effecten kan worden en invullen waar er computer elementen moeten bijkomen. Let wel, computer-elementen kosten ook geld. Soms werken verschillende post-productie huizen tezamen voor de realisatie van één film. Het ene huis werkt dan aan de alien, terwijl de andere bezig is met matte painting van de decors. De practical effects kunnen gaan van het gebruik van prothesen make-up tot ingewikkelde animatronics of levensechte poppen al dan niet met animatronics. Met de komst van 3D-printing is het werk van bijvoorbeeld de Creature FX Supervisor ook een stuk eenvoudiger. Vroeger waren miniatuur-effecten enorm in trek, denk maar aan de originele versie van Clash of the Titans (1981) en in de jaren 80 en 90 waren dan weer de pyrotechnics (explosies meestal met vuur) felbegeerd in actiefilms. Tegenwoordig zijn ze er nog altijd ook al heeft cgi ze wat uitvergroot. Soms duiken ze nog wel eens op zonder visuele effecten, denk maar aan de laatste James Bond film Spectre (2015) waar het complex van Ernst Blofeld de lucht inging. Het kreeg zelfs de Guinness World Record voor de grootste explosie stunt ooit, gebruik maken van 33 kilo explosieven en 8,418 liters kerosine (wat vergelijkbaar is met bijna 70 ton TNT)

     Alien Covenant animated picture Alien Covenant animated picture Alien Covenant animated picture
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved.

    Een ander 'practical effect' waar Ridley verzot of is zijn weersomstandigheden in de vorm van regen of mist of gewoon in de vorm van rook. Daar waar J.J. Abrams in elk frame een lensflare wil, ga je in heel wat films van Ridley regen of rook/mist zien opduiken. En soms heeft dit ook zijn nadelen, want indien je bijvoorbeeld regen hebt in een bepaald actie-shot - dan kan je het beeld niet zomaar gaan versnellen om de actie iets heftiger te maken, want dat zou je zien dat plots de regen sneller gaat vallen (idem voor rook-ontwikkeling). Soms kom je er ook wel mee weg. Regisseur James Cameron had op de set van Aliens (1986) een 'camera effect' (ook een practical effect) willen gebruiken op één van zijn facehuggers. In een scène waarin Ripley op de grond ligt in een afgesloten lab zien we dat de sprinklers in werking zijn getreden. Plots zien we de alien die zich een weg baant naar haar, en plots naar haar gezicht springt. De sprong van de facehugger werd echter achterstevoren gemonteerd in de film en weggetrokken van de camera-lens in plaats dat het beest naar de camera toesprong. Maar met de regen uit de sprinklers was dat geen evidente zaak want voor dit shot zou het water van beneden naar boven vallen. Toch hield Cameron het beeld stijf dat niemand dat zou zien, en hij had gelijk.

    In Covenant heb je een waaier van zowat alle 'practical effects' die je maar kunt bedenken, gemend met cgi en het resultaat is verbluffend. Ik blijf toch gemengde gevoelens overhouden aan de film. Het verhaal miste ritme en de karakters waren niet altijd even boeiend als deze van bij de eerste film. En zoals bij heel wat prequels, wanneer je iets teveel uitleg begint te geven over iconische figuren en monsters, verlies je wat van de mysterie. Toch ga ik nog geregeld rondlopen met mijn Weyland Yutani t-shirt en mijn zelfontworpen telefoonhoesje met het cocon van de Facehugger. En ook al hebben de Alien prequels heel wat narratieve problemen, dank zij de visuele kracht en de fascinerende wereld die wordt gecreëerd, zullen ze nog lange tijd blijven nazinderen.

  • Alien: Covenant (2017) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik zal het wel uit mijn bek wringen: "het is geen grote verbetering op Prometheus (2017)". Ik had hier meer van verwacht. Dit zal geen eenvoudige review zijn, omdat ik van de franchise hou en het knaagt wat aan mij dat ik niet kan zeggen dat alle problemen van de vorige film van de baan zijn en we hier een geweldige Alien: Covenant (2017) hebben. Geen verkeerd woord over de nobele intenties en de diepe filosofie, toch blijf je wat op je honger zitten. Laten we hopen dat deze prequels de originele twee Alien films niet teveel gaan overschaduwen in negatieve zin. Op een gegeven moment zegt één van de karakters in de film: Dit houdt hier allemaal geen steek. Op dat ogenblik had je zoiets van: inderdaad!

    alien_covenant_2017_poster03.jpg

    Korte inhoud: We zijn in het jaar 2104. De bemanning van het kolonieschip Covenant is op weg naar Origae-6 , een verre planeet aan de andere kant van de Melkweg. Onderweg komt het schip terecht in een neutrino shockwave en ontstaat er brand in één van de hybernation capsules. Tijdens de reparatiewerken aan het zonnescherm onderschept Tennessee (Danny McBride) een menselijk signaal, wat afkomstig is van een nabij gelegen planeet. Wonder boven wonder lijkt deze planeet op het eerste gezicht ideaal voor kolonisatie en de crew besluit om een omweg te maken en de planeet te gaan verkennen. Daar komen ze terecht in een onbekend paradijs, wat de woonplaats van de ingenieurs blijkt te zijn. Toch is er geen leven te bespeuren. De enige bewoner blijkt de 'synthetische' David (Michael Fassbender) te zijn, een overlevende van de gedoemde Prometheus expeditie.

    Ik kan van deze film geen review schrijven zonder te spoilen dus ga Covenant eerst gaan zien. Hoewel, veel spoilers zijn er niet want alles was nogal voorspelbaar gezien de auteurs vaak teruggrijpen naar de vorige edities. De opdracht van Ridley Scott leek wel om de franchise te koppelen aan de originele Alien (1979) film. En hiervoor was duidelijk wat 'suspension of disbelief' voor nodig; want toevallig was er een defect na een jarenlange reis, toevallig waren ze op een boogscheut van een andere planeet met atmosfeer en water die zowaar beter lijkt te koloniseren als de véél verdere planeet die ze hebben geanalyseerd, toevallig viel de gravitatie mee, toevallig was er zelfs zuurstof aanwezig en toevallig was deze planeet de thuisbasis van de ingenieurs waarop Elizabeth Shaw met David was geland ... en eenmaal je dàt allemaal weet te slikken kan de rest er ook nog wel bij, want de nonsens stopt hier niet.

    De hoofdpersonages zijn Walter en David, beiden zijn synthetische producten van de Weyland-Yutani Corporation, en beiden gespeeld door Michael Fassbender. David is het meer menselijke model, daar waar Walter het nieuwe prototype is, toch verschillen ze heel wat van mekaar in die zin dat de ene een ware duivel is geworden. Je weet van bij het begin dat ze elk hun agenda hebben en de plotwendingen komen niet meteen als een verrassing. Dat heb je nu eenmaal met prequels. Toch steekt er een interessante levensfilosofie achter de androids, een evidente knipoog naar Blade Runner (en ja, er zijn heel wat inhoudelijke overlappingen). De androids zijn niet in staat iets "artistiek" te creëren, wat ze echter wel kunnen is iets "wetenschappelijk" vorm geven. Dit is een eerste stap in de richting van hun "creator", wiens plaats ze willen innemen. En wat beter via de creatie van een Xenomorph die op zijn beurt de mensen kunnen uitroeien. Het is een sluimerende competitiestrijd tussen mens en android, wat al in de proloog van de film in het lang en breed wordt uitgesmeerd. Weyland was zich bewust van deze drang van David om zijn plaats in de nemen en om deze reden werd Walter geschapen, meer plichtbewust en gespaard van menselijke ambities.

    De rest van de personages zijn banale bijrollen, en dat is misschien wel het grootste pijnpunt. Je kent op het einde van de rit geen enkel van de karakters. Daniels (Katherine Waterston) is de nieuwe versie van Ripley, en het enige wat blijft hangen is dat ze bijna continu zit te janken om het verlies van haar partner en teammates. Daarnaast is er Oram (Billy Crudup) die de leiding van het schip op een onverwacht moment moet overnemen en hiervoor nog niet klaar is. Uiteraard doet het allemaal wel wat denken aan Aliens (1986) met Lieutenant Gorman (William Hope) die ook niet in staat was de missie te leiden. Je hebt dan ook nog Demián Bichir , Carmen Ejogo, Jussie Smollett, Callie Hernandez en Amy Seimetz, maar geen enkele van deze personages blijft hangen. Meer nog, ze zijn onderling uitwisselbaar. Het contrast met de eerste twee Alien films kon nauwelijks groter zijn. Daar wist je meteen wie ze waren. Misschien waren de karakters uit 1979 stereotypen, maar narratief werkte het en wanneer ze gegrepen worden door een alien was je meer emotioneel betrokken. Bij aanvang van de film sterven twee crew-leden, geen idee wie ze waren of wat ze deden. Het kon ons uiteindelijk geen fluit schelen. En herinneren jullie nog de discussie over het dragen van een helm op een vreemde planeet? Het zijn per slot van rekening hoog opgeleide ruimtereizigers die het zekere voor het onzekere nemen. Wel hier hebben ze deze discussie achterwege gelaten en de helmen vervangen door onnozele petjes met oorwarmers. Ter bescherming dan van de oren? Brute pech dat net daar alien-dna zich een weg kan banen. En ik zwijg nog over het feit dat deze hoog-opgeleide kerels ook graag hun hoofd steken in alien vegetatie of alien-eieren.

    alien_covenant_2017_pic001.jpgalien_covenant_2017_pic002.jpgalien_covenant_2017_pic005.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Ridley staat garant voor zijn sterke acteurs-regie en zijn uitgekiende sets en dramatische fotografie. Tevens knap in beeld gezet door Dariusz Wolski, en het verhaal moet af en toe wel eens bezwijken voor het visueel vertier. De scène waar ze "bestuift" worden door het alien virus is geniaal en tevens ook de scène waarin een Neomorph deze keer voor de rug heeft gekozen om uit zijn host-lichaam te spatten, is het beste van wat deze prent te bieden heeft. De visuele effecten - van ondermeer de mannen en vrouwen van Framestore (King Arthur, Fantastic Beast, Doctor Strange) - zijn van een uitmuntend niveau. En dat mag wel met een productiebudget van 111 miljoen dollar. Ook de scènes waarin David zijn experimenten uit de doeken doet en zijn creatie van het perfecte organisme kon verwezenlijken met de zwarte vloeistof en de biologie van wespen en bijen, is de "science" waar menig SF-fan naar hunkert. Uiteindelijk krijgen we dan naast de Neomorph ook de alombekende Xenomorph te zien (die een instant-volwassen update heeft gekregen van David), en dat is op zich zijn filmticket waard. Ook de muziekscore van Jed Kurzel deed zijn werk. Was het script van John Logan en Dante Harper ook maar van hetzelfde niveau, dan had dit een uitstekende alien-film kunnen zijn. De leuke horror twist op het einde zet uiteraard de deur open voor een nieuwe reeks alien-films.

    alien_covenant_2017_pic004.jpgalien_covenant_2017_pic003.jpgalien_covenant_2017_pic006.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    De film is humorloos, en ik begrijp dat we hier te maken hebben met een horror-SF en humor vaak ongepast en destructief werkt op de angst, maar laat ons eerlijk zijn: zo angstaanjagend is de film nu echt niet. Herinner je nog de scène in Alien waarin Dallas in het ventilatiesysteem zat en we via zijn detectie-apparaat de alien hoorden naderen. Dit zijn scènes die angst genereren. Hier heb je veel expositie, een beetje alien, terug expositie, nog wat alien, nog meer expositie en een finale shoot-out waarin we dankzij de trailers eigenlijk alles vrij snel inschatten wat er gaat gebeuren. Dus ja, misschien hadden ze er dan wat meer humor moeten insteken - al was het maar om de karakters sympathieker te maken. En dat lag binnen de mogelijkheden, was het niet dat ze het meest ideale personage die comic-relief kon bieden uit de film hebben geschreven tijdens de eerste 15 minuten, met name het personage van James Franco. Hij kon als geen ander een beetje meer relaxatie brengen binnen deze geconstipeerde groep ruimtevaarders.

    Kortom, een film die op technisch vlak de stempel draagt van Ridley Scott, die dit jaar 80 zal worden. Inhoudelijk houdt de eerste helft van Covenant ons in de tang, maar nadien verdwalen we in expositie en voelen we ons in een museum met een overijverige gids die alles wil gaan uitleggen. Het script overtuigt niet en je moet vaak vrede nemen met dialogen die wel geschreven lijken te zijn door een synthetisch wezen (wat niemand spreekt zo) en tot overmaat van ramp nog eens letterlijk verwoorden wat de acties zijn alsof we met de paplepel alles uitgelegd moeten krijgen. Ridley wil de nieuwe Alien-films laten gaan over "creatie" (de creatie van muziek tot de creatie van een nieuw wezen - u weet wel, het Frankenstein principe) en begint ook met een proloog waarin David zijn vader Peter Weyland (Guy Pearce) ontmoet. Een zaadje in het hoofd van deze android die zware gevolgen zal hebben. Spijtig genoeg zijn de andere personages ondergeschikt aan deze synthetische wezens en geen enkel van de karakters is echt memorabel. Er zit echter meer actie in deze film dan in Prometheus, ook al zijn bepaalde scènes echt wel slaapverwekkend en allesbehalve intrigerend en voelt het bij momenten ook aan als recyclage van Alien en Aliens. Gelukkig zijn er ook leuke momenten en kan je maar blijven hopen dat deze prequels eindelijk zullen slagen in hun opzet.

    Toch zijn er redenen genoeg om vanaf vandaag Alien: Covenant in huis te halen op DVD of Blu-ray, want het heeft de audio-commentaar van meester Ridley Scott die jullie toch willen horen. Als zijn intenties worden er bloot gelegd en je krijgt een beter begrip van de keuzes die hij heeft gemaakt, ook al zou je in principe geen handleiding moeten nodig hebben om ervan te kunnen genieten. We hebben ook nog een aantal verwijderende en extended scenes, alsook wat making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 17 mei 2017

    ***Related Posts***
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    22/02/2015: Komt de nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?
    20/07/2012: Prometheus filmbespreking
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    11/11/2011: Aliens filmbespreking
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

     

    *** Alien: Covenant trailer #2 ***

  • Trek ten strijde met samurai en gladiatoren in For Honor

    Pin it!

    Eén van de games van het moment is zonder twijfel For Honor (2017), de eeuwige strijd tussen de Ridders, de Vikingen en de Samoerai. Het game werd begin dit jaar uitgebracht op Playstation 4, Xbox One en Windows PC. Hier is de officiële site.

    for honor,ubisoft

    Spelers treden in de voetsporen van drie machtige facties – de dappere Ridders, brute Vikingen en raadselachtige Samoerai – vechtend tot de dood op intense en realistische slagvelden. For Honor maakt gebruik van Art of Battle, een innovatief vechtsysteem dat spelers volledige controle over hun krijgers geeft. Met unieke vaardigheden en gevechtsstijlen van elke Held, kunnen zij elke vijand die hun pad kruist op de knieën dwingen.

    Voor de lancering van For Honor hadden al meer dan 6 miljoen spelers de game in bètafases gespeeld. In totaal zijn er daardoor al voor release 2 miljard minuten gespeeld. De For Honor Open Beta was bovendien de grootste PC bèta ooit voor Ubisoft, met maar liefst 1,8 miljoen spelers.

    In For Honor symboliseert de Faction War het aanhoudende conflict tussen de Ridders, Vikingen en Samoerai. Spelers strijden voor hun favoriete factie. Elk multiplayer-gevecht in For Honor heeft invloed op de wereld. Spelers verdienen War Assets op basis van hun persoonlijke prestaties tijdens de gevechten. Deze War Assets gebruiken spelers dan om gebieden te veroveren of te verdedigen. Spelers strijden voor hun factie tijdens het competitieve multiplayerseizoen, dat 10 weken duurt. Alle For Honor spelers ontvangen beloningen gebaseerd op de prestaties van hun factie. Aan het einde van ieder seizoen start de Faction War opnieuw.

    Extra content, inclusief nieuwe helden, maps en wapens werden na de lancering over de drie seizoenen verspreid. Zo hebben we de Shinobi gehad, de stille krijgers. Ze gaan geruisloos op de vijand af en doden met precisie dankzij een leven lang gedisciplineerde training. Ze maken gebruik van de traditionele Japanse Kusarigama. Ook de Centurions hebben hun intrede gemaakt. Deze krijgers zien het slagveld als een schaakbord. Door gebruik te maken van de Gladius geraken ze gemakkelijk langs de verdediging van de vijand, dit door middel van strategische korte-afstandsgevechten.

    Daarnaast zijn er nog Highlanders, geduldige Helden die gebruikmaken van twee verschillende vechtmodi. Hun verdedigende houding laat toe dat ze de tegenaanval inzetten en terugslaan. Met hun aanvallende houding ontketenen Highlanders ten koste van hun verdediging hun dodelijkste aanvallen. Het wapen van de Highlanders, de gigantische claymore, is het grootste zwaard van de game en voorziet de gebruiker van een dodelijke combinatie van kracht en reikwijdte. Alsook Gladiatoren die hun dagelijkse kost verdienen door, zwaaiend met hun drietand en schild, hun vijanden te doden. Ze dragen weinig uitrusting, waardoor ze hun tegenstanders kunnen slaan en de perfecte gelegenheid creëren om hen verder aan te vallen. Door hun grotere uithoudingsvermogen en gereduceerde cooldowns, zijn Gladiatoren behendige en gevaarlijke vijanden. De Middeleeuwen zijn een gedroomde periode voor filmmakers alsook game-ontwikkelaars, want het bezit niet alleen het heroïsche aspect van ridders en kastelen, maar het gaat er tevens heel bruut aan toe en dit is meteen ook een stuk leuker om als toeschouwer te beleven vanop een veilige afstand.

    for honor,ubisoftfor_honor_2017_pic02.jpgfor_honor_2017_pic03.jpg
    © 2017 Ubisoft Entertainment. All Rights Reserved.

    Dit game is - in tegenstelling tot gelijkaardige historische vechtgames - vooral bedoeld voor multiplayer. Er is een single player modus, maar deze is echt wel kort. Je zou de single player zelfs kunnen beschouwen als een uit zijn voegen gebarsten tutorial van hoe je de multiplayer moet aanvangen. En het kan zeker handig zijn om het zwaardvechten onder de knie te krijgen. De combat-mode van For Honor is namelijk een stuk complexer dan je in eerste instantie zou denken. Alles draait hem rond het zoeken naar de juiste hoek om aan te vallen. Tijdens elk combat verschijnt er een schildje naast jouw karakter die laat zien welke hoek je aan het verdedigen bent. Het ligt dus voor de hand dat wanneer je aanvalt je zal slaan in de hoek waar de tegenstander niet verdedigt. Het is dus niet een kwestie om simpelweg de 'hit' knop herhaaldelijk in te duwen. Je moet je hoofd er toch wel bijhouden en timing en strategie zijn van enorm belang. Er zijn ook nog eens combo's en deze verschillen van karakter tot karakter.

    Wat ik een beetje als minpunt ervaar is dat de karakters nogal lomp en traag zijn. Anderzijds is de game voornamelijk toegespitst op de één-tegen-één combat, dus wanneer je 2 of 3 vijanden rond je staan maakt je niet zo heel veel kans om te overleven. Ook zijn er soms aanvallen die niet aankomen, terwijl dit wel had ingevoerd - maar dit zou ook een probleem met de server kunnen zijn. Verbindingen worden nu via spelers geregeld en hiermee heb je opnieuw te doen met de versleten host-migration.

    Kortom, For Honor is een solide game met sfeervolle decors en heftige karakters. De combat-mode is datgene waar alles om draait en deze is zeker de prijs van het spel waard. Ook het feit dat er nieuwe technieken zijn voor elk karakter, maakt het allemaal des te leuker. Aan technische kant zijn er wat mankementjes, maar niets wat echt op de zenuwen zal werken. En wie weet worden deze met alle updates wel opgevangen en hersteld.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 5 september 2017

     

    *** For Honor trailer ***

    Categories: Games 2 comments