- Page 4

  • Baby Driver (2017) **** recensie

    Pin it!

    De beste films komen niet met toeters en bellen, of een sequel cijfer achter hun titel. Dat kan zeker gezegd worden van deze Baby Driver (2017). Het is wat mij betreft dé beste film (tot nu toe) van Edgar Wright, die ons eerder al pareltjes bracht als The World's End (2013) of Shaun of the Dead (2004).

    baby_driver_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: 'Baby Driver' volgt een jonge, getalenteerde chauffeur van vluchtauto's (Ansel Elgort) die lijdt aan tinnitus en vertrouwt op het ritme van zijn persoonlijke soundtrack om de beste te kunnen worden. Wanneer hij de vrouw van zijn leven ontmoet, doet hij een poging om uit de criminele wereld te stappen. Een verdoemde overval zorgt er echter voor dat hij voor zijn leven, liefde en vrijheid moet vrezen.

    Een paar jaar geleden werd hij de laan ingestuurd door Marvel tijdens de productie van Ant-Man (2015), en vervangen door Peyton Reed. Maar het was wel zijn script die verfilmd werd. Deze keer lijkt hij weer volledig de touwtjes in handen hebben, ook al heeft het marketing departement misschien niet voldoende de film kunnen verkopen, want in de States blijft deze hangen op 35 miljoen (evenveel als het productiebudget). Dat cijfer zal zeker nog wel de lucht ingaan eenmaal het de Europese en Aziatische markten zal aandoen. Het is in ieder geval

    Net zoals Spider-Man: Homecoming (2017) is de casting 'spot-on', te beginnen met hoofdacteur Ansel Elgort. Samen met Tom Holland zijn ze revelaties geworden in 2017. Ik had trouwens al een jaar geleden gepost dat ze Elgort moesten casten in de rol van Han Solo. Hij werd het uiteindelijk niet en Lucasfilms zal het zich nog lang beklagen. Hij straalt meteen sympathie uit en hij overtuigt niet alleen als chauffeur maar ook als romanticus.

    Zijn love interest wordt gespeeld door Lily James, die we eerder hebben zien schitteren in Cinderella (2015). Daarnaast wordt de show gestolen door een bende schurken, te beginnen bij Baby's opdrachtgever Doc, gespeeld door Kevin Spacey. Daarnaast zien we een hedendaags Bonny & Clyde koppel , Buddy & Darling, gespeeld door een overheerlijke Jon Hamm en een al even aanstekelijke Eiza González. Het meest leuke personage is toch wel Bats, vertolkt door Jamie Foxx.

    baby_driver_2017_poster01.jpgbaby_driver_2017_poster02.jpgbaby_driver_2017_poster03.jpgbaby_driver_2017_poster04.jpg
    baby_driver_2017_poster05.jpgbaby_driver_2017_poster06.jpgbaby_driver_2017_poster07.jpgbaby_driver_2017_poster08.jpg

    De film heeft heel veel weg van Drive (2011), ook al zit er heel wat meer humor in Baby Driver. Auto-achtervolgingen zijn een gegeven in actiefilms die meestal wel op bijval van het publiek kan rekenen, denk maar aan de Fast & Furious films of nog Jason Bourne. Car chases kosten wel véél geld, maar desondanks het beperkt budget zijn de sequenties bijzonder geslaagd én dat zonder cgi. Er zit een zekere logica in de achtervolgingen. De sensatie, de snelheid, de urgentie, de opwinding, de escalerende edits en de grotere dramatische inzet, het werkt tot een bangelijke climax. En feit dat het hoofdpersonage constant naar muziek luistert, en deze muziek gebruikt als een soort metronoom voor zijn acties, is een geniale vondst. Je zou het kunnen omschrijven als een soort car chase musical, met driftende auto's en geweerschot-percussies die knallen op het ritme van de muziek. En in deze prent, een scène met Baby die koffie gaat halen kan saai lijken, maar krijgt hier een compleet nieuwe classic musical vibe uit de periode van Gene Kelly maar dan in een hedendaags jasje

    Baby Driver is een verademing om te zien tussen het huidige filmaanbod van sequels en remakes, een eclectische wilde actierit met heel veel stijl en lef, ook al steunt de gehele prent op een gimmick. In tegenstelling Cornetto Trilogy is dit een echte genre-prent, maar het brengt alles met een nieuwe, frisse benadering zonder te vervallen in het spoof genre. Er is geen enkele overbodige scène of moment van verveling. Het lijkt een eenvoudig verhaal maar er steken heel wat elementen in die allemaal in functie staan van de pay off. Het meest fascinerende aan deze prent is de emotionele impact, doorheen de liefde die hij uitstraalt voor zijn pleegvader, alsook de liefde die hij voelt voor de serveerster.

    baby_driver_2017_ansel_elgort.jpgbaby_driver_2017_jon_hamm_eiza_gonzalez.jpgbaby_driver_2017_jamie_foxx_jon_hamm_ansel_elgort_eiza_gonzalez.jpg
    baby_driver_2017_ansel_elgort_lily_james.jpgbaby_driver_2017_jon_hamm_ansel_elgort.jpgbaby_driver_2017_lily_james_ansel_elgort.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing Belgium

    Normaal word ik snel nerveus van film die muziek gaan opdringen nadat Quentin Tarantino deze stijl had uitgebuit, maar hier komt het verhaal, de karakters en de vertolkingen op de eerste plaats, met nummers als Queen's "Brighton Rock" en "Bellbottoms". Wright kan duidelijk geen saaie film maken, zelfs mocht hij het proberen. Wanneer je ergens in het midden van het verhaal zou inpikken zou je denken dat je naar een collectie van videoclips aan het kijken bent. Had het verhaal misschien een tikkeltje dieper geweest, dan had dit echt wel een game changer kunnen zijn. Hoe dan ook, het is één van de betere zomerfilms van het jaar. Baby Driver komt bij ons uit op 23 augustus 2017.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 5 juli 2017

     

    *** Baby Driver trailer ***

  • Nog meer shark attacks in Open Water 3: Cage Dive

    Pin it!

    Gisteren had ik het over 47 Meters Down (2017), vandaag is Open Water 3: Cage Dive (2017) aan de beurt, opnieuw een film met een haai én een kooi.

    open_water_3_cage_dive_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Drie vrienden - Josh Miller (Josh Potthoff), Megan Murphy (Megan Peta Hill) en Greg (Pete Valley) - die in Californië wonen willen graag deelnemen aan een nieuwe reality game show. Om in aanmerking te komen voor deelname moeten de vrienden een origineel filmpje insturen. Ze denken dat ze een spannend onderwerp gevonden hebben: duiken met haaien. De vrienden begeven zich naar Australië om het filmpje op te nemen. Terwijl zij zich in een kooi in het water bevinden, zorgt een reeks van gebeurtenissen ervoor dat ze geconfronteerd worden met een groep hongerige witte haaien. Een strijd om te overleven begint.

    Zoals ik al eerder zei, de trailer lijkt wel een verzameling van outtakes van 47 Meters Down. De film werd geregisseerd door de nobele onbekende Gerald Rascionato en eigenlijk had hij zo goed als geen druk om deze film te maken. Enerzijds ligt het productiebudget super laag en niemand verwacht eigenlijk iets van deze 2de sequel. De eerste Open Water (2004) film was al niet zo goed, maar bracht met zijn productiebudget van 500'000 dollar toch 55 miljoen dollar op. Bijgevolg kwam er een nieuwe prent, Open Water 2: Adrift (2006), maar deze deed het stukken minder goed met een recette van 6 miljoen dollar.

    Zowel de sequel als deze films zijn stand alone prenten, en er is dus geen link met elkaar. Wat we wel weten is dat het wederom een soort found footage film is. Niets nieuws onder de zon dus. Lionsgate is gekend voor zijn low budget horrorfilms, en vaak brengen ze heel veel geld in het laatje. Toch denk ik niet dat deze prent massa's volk zal trekken. Het enige waar deze film in zal slagen is mij (en een pak andere zwemmers) de stuipen op het lijf jagen wanneer ik deze zomer in open zee ga zwemmen. Op dit ogenblik heeft Open Water 3: Cage Dive geen Belgische bioscooprelease, maar het zal niet zo heel lang duren alvorens deze film op DVD en Blu-ray uitkomt.

     

    *** Open Water 3: Cage Dive trailer ***

  • 47 Meters Down smijt alle logica overboord

    Pin it!

    Na het succes van The Shallows (2016) kon het niet anders dat er nog meer films met haaien zouden opduiken, en binnenkort krijgen we er al twee met een min of meer gelijkaardig concept, 47 Meters Down (2017) en Open Water 3: Cage Dive (2017). Vandaag zullen we de eerste en meer overtuigende van de twee bespreken.

    47_meters_down_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: De zussen Kate (Claire Holt) en Lisa (Mandy Moore) zijn klaar voor een onvergetelijke vakantie in Mexico. Wanneer zich de gelegenheid aandient om in een kooi grote witte haaien te bekijken is Kate erg enthousiast. Na enige overredingskracht gaat Lisa ook akkoord en niet veel later bevinden ze zich op de boot van Captain Taylor (Matthew Modine). Eenmaal in het water hebben ze minder dan twee uur zuurstof, en alles lijkt perfect te lopen tot de kabel van de kooi breekt.

    Het is duidelijk dat 47 Meters Down net iets meer op een film lijkt dan de derde Open Water film, die meer op een verzameling van outtakes is van 47 Meters Down trekt. Hij is ook geregisseerd door Johannes Roberts die net iets meer ervaring heeft dan de Open Water regisseur Gerald Rascionato.

    47 Meters Down werd gemaakt met een schamele 5 miljoen dollar, en had eigenlijk een jaar geleden moeten uitkomen onder de titel In the Deep op DVD en Video On Demand. Maar het project van Anchor Bay Entertainment en de Weinstein Company werd opgekocht door Byron Allen's Entertainment Studios die waarschijnlijk onder impuls van The Shallows iets meer rendement zag met een bioscooprelease. De film kreeg meteen ook een nieuwe titel. Vreemd genoeg met het Europese Metriek stelsel en niet met het Brits-Amerikaans maatsysteem ook al is deze film Brits/Amerikaans. 154,2 Feet Down klonk misschien net iets té diep.

    Hoe dan ook, de logica is ver zoek, want op 47 meter diep zou je wel geen 2 uur zuurstof overhouden. De duikfles waarmee de meisjes in het water gaan bestaat uit perslucht (mengeling van zuurstof en stikstof). Hoe dieper je duikt, hoe meer de lucht in de tank geperst wordt en bij elke 10 meter wordt de lucht gehalveerd. Realistisch zouden de meiden op deze diepte nog maar +/-10 minuten overhouden in hun tank. Ze zouden gezien de diepte waarschijnlijk ook te kampen hebben met een stikstof narcose die vergelijkbaar is met een dronken toestand, en eenvoudige taken moeilijk kunnen volbrengen.

    47_meters_down_2017_poster01.jpg47_meters_down_2017_poster03.jpg47_meters_down_2017_poster02.jpg

    47 Meters Down loopt ondertussen bij ons in de bioscoop. De film heeft in de States al een slordige 30 miljoen dollar opgebracht en kan bij deze al een succes genoemd worden gezien het lage productiebudget. De trailer vond ik wel grappig, want ze zijn maar met twee en je hebt de indruk dat ze enorm veel fatale aanvallen te verduren krijgen, waarbij ze eigenlijk al 10 keer dood hadden moeten zijn. Geniet ervan en laat ons weten wat je ervan denkt in de commentaren.

     

    *** 47 Meters Down trailer ***

  • The Bye Bye Man (2017) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De horrorprent The Bye Bye Man (2017) werd door de critici redelijk unaniem de grond ingeboord. Op Imdb scoort de film 4.3 op 10 en bij Rotten Tomatoes is het al niet veel beter met 24%. The Bye Bye Man moet het inderdaad niet hebben van zijn originaliteit en Oscarwaardige acteerprestaties, maar toch vond ik het een behoorlijke horrorpoging die nergens verveelt. En de film heeft zijn budget van 7 miljoen keurig weten verdriedubbelen.

    the_bye_bye_man_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Elliot (Douglas Smith), John (Lucien Laviscount) en Sasha (Cressida Bonas) zijn drie studenten die het wonen op de universiteitscampus wel gezien hebben. Ze besluiten samen een groot huis te huren buiten de campus. Het huis staat al enkele jaren leeg en dus hebben de jongelingen nog wat werk eer ze in hun nieuwe woonst kunnen trekken. Tijdens een speurtocht ontdekt John in de kelder een aantal meubels. Daarbij ook een nachttafeltje waarin Elliot de zin “Don’t say it, don’t think it." herhaaldelijk aantreft.

    Na hun housewarmingfeestje blijven het koppel Elliot en Sasha met John en zijn nieuwe vriendin Kim (Jenna Kanell) napraten in de keuken. Kim is een medium en wordt door de jongens uitgedaagd om een séance te houden. Wat aanvankelijk nogal lacherig begint, wordt plots bittere ernst wanneer Kim een aanwezigheid in het huis ontwaart.

    De dagen erop beginnen de jongeren te hallucineren, krijgen ze nachtmerries en zien ze hun angsten voor hun ogen gebeuren wanneer ze zich in een soort trance bevinden. Zo ziet Elliot dat John en Sasha met elkaar aanpappen of wordt Sasha plots erg ziek. Elliot besluit op onderzoek te gaan en duikt de bibliotheek in om meer informatie te zoeken over The Bye Bye Man, de geest die hen in de ban houdt.

    Origineel kan je The Bye Bye Man moeilijk noemen. Afgelegen bezeten huizen, jongeren die gekweld worden door onverklaarbare gebeurtenissen en nachtmerries en zelfs plotse onverwachte sterfgevallen, we hebben het allemaal al wel eens zien passeren. Regisseur Stacey Title kleurt netjes binnen de genreconventies met piepende deuren, plotse flikkerende lichten en creepy geluiden achter het behang.

    Toch gaat The Bye Bye Man goed van start wanneer we in 1966 een man volgen die schijnbaar uit het niets zijn gezin en buren vermoord terwijl hij steeds “don’t say it, don’t think it" prevelt. Over de motieven van de man of waarnaar de zin verwijst, leren we op dat moment niets en de film gaat daarna verder in het heden. Het is een openingsscène die interesse wekt in wat er concreet aan de hand is.

    Dat was helaas het beste moment van het scenario van Jonathan Penner die zich baseerde op het verhaal ‘The Bridge to Body Island’ van Robert Damon Schneck. Nochtans kan Penner wel enkele adelbrieven voorleggen. Ooit was hij samen met zijn vrouw en regisseur Stacey Title genomineerd voor een Oscar voor hun kortfilm Down on the Waterfront en in het horrorgenre was Penner co-auteur van het boek Horror Cinema waarin de verschillende stromingen in het genre onderzocht worden. Helaas heeft Penner vooral de clichés in het genre gebruikt voor zijn scenario van The Bye Bye Man en leidt het verzamelen van elementen uit andere horrorfilms helaas niet tot een samenhangend verhaal.

    the_bye_bye_man_2017_blu-ray_pic01.jpgthe_bye_bye_man_2017_blu-ray_pic02.jpg
    © 2017 Remain in Light

    Over de acteerprestaties kunnen we redelijk kort zijn. De acteurs zullen niet met prijzen gaan lopen voor hun vertolkingen. De jonge acteurs spelen niet echt de pannen van het dak, maar komen er wegens hun prille carrière nog wel mee weg. Vreemder is wat ervaren rotten als Carrie-Ann Moss, Michael Trucco en zowaar Faye Dunaway in deze b-horrorfilm gezien hebben. Hun rol is namelijk heel erg dun en lijkt vooral geschreven om wat bekende namen op de poster te proppen.

    Zolang The Bye Bye Man zich nog in de schaduwen beweegt en niet frontaal in beeld komt, is zijn gelijknamige film best te genieten. Wanneer de creep uit de film echter in het licht treedt en het mysterie zo wegvalt, valt dit serieus tegen. The Bye Bye Man ziet er helemaal niet eng uit en zijn hond moet zowat een van de slechtste cgi-creaties van het jaar zijn (waarom de man met een hond rondloopt, wordt overigens ook helemaal niet uitgelegd). Nochtans wordt The Bye Bye Man vertolkt door Doug Jones een acteur met heel wat ervaring in het spelen van creepy figuren (zie o.a. Pan’s Labyrinth, Crimson Peak of Ouija: Origin of Evil).

    Kortom, The Bye Bye Man is geen hoogvlieger, maar wie houdt van b-horrorfilms (en hier pleit ik mezelf schuldig), kan toch wel van deze film genieten. De blu-ray van The Bye Bye Man is inmiddels uit. Hierop staan geen extra’s, maar dat is bij deze film niet zo’n gemis.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 2 juli 2017

     

    *** The Bye Bye Man trailer ***

  • Lion (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    En hier is nog een film gebaseerd op waar gebeurde feiten. Het uitgangspunt is in ieder geval heel voor de hand liggend: een jonge man zoekt naar de familie van wie hij was gescheiden. Toch zijn de gebeurtenissen in Lion (2016) zo onwaarschijnlijk dat je toch wat verrast bent over hoe het leven van Saroo Brierly, zich heeft ontvouwen.

    lion_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Een 5-jarige Indiase jongen raakt verdwaald in de straten van Calcutta, duizenden kilometers van huis. Hij overleeft vele uitdagingen waarna hij door een stel in Australië wordt geadopteerd door John (David Wenham) en Sue Brierley (Nicole Kidman). 20 jaar later besluit Saroo Brierley (Dev Patel), die nu in Melbourne studies volgt voor hotel management, op zoek te gaan naar zijn verloren familie. Hij heeft er ook een relatie met de Amerikaanse studente Lucy (Rooney Mara)

    Lion is de debuutfilm van Garth Davis, en het script is van de hand van Luke Davies. De film werd genomineerd voor 6 Oscars (Beste Film, Beste Acteur, Beste Actrice, Beste Script, Beste Cinematografie en Beste Muziek). Het is een emotionele prent die je niet onberoerd zal laten. Het zou dus wel eens kunnen dat je een traan voelt rollen over je wang.

    De film is grofweg opgedeeld in twee verschillende delen. In de eerste helft zien we de kleine Saroo, briljant gespeeld door Sunny Pawar, die samen met zijn moeder en oudere broer in een arm landelijk dorp in India leeft. Zijn oudere broer, Guddu, is werkzaam in verschillende vreemde baantjes om hun familie te ondersteunen. Saroo is enthousiast en wil helpen, maar dat is tegen de zin van Guddu. Uiteindelijk zien we dat de broer toch Saroo meeneemt naar een treinstation en vertelt hem te wachten terwijl hij ziet naar een baan. Saroo valt in slaap en wordt in het midden van de nacht wakker in een verlaten treinstation. Hij roept naar zijn broer en stapt uiteindelijk op een diensttrein die hem duizenden kilometers weg van zijn huis brengt. Hij beland in een weeshuis die veel weg heeft van een gevangenis. Uiteindelijk wordt hij geadopteerd door de Brierley's.

    lion_2016_blu-ray_pic02.jpglion_2016_blu-ray_pic01.jpglion_2016_blu-ray_pic03.jpg
    © Entertainment One Benelux

    Een kleine jump in tijd brengt ons naar het tweede gedeelte van de film. Saroo is een echte Australiër geworden, en heeft alle banden met India verbroken tot het moment komt wanneer hij de kans ziet zijn broer en moeder te kunnen opsporen. Op dit ogenblik verliest de film een beetje van zijn drama en vervallen we wat in clichés met Dev Patel die humeurig, depressief en in strijd is met zichzelf. De vraag die zich meteen opdringt is of de zoektocht naar zijn echte moeder betekent dat hij ondankbaar is tegenover zijn adoptieve moeder, maar de film lijkt zich meer bezig te houden met het proces van de moeders te vinden (via Google Earth), dan met wat zich binnenin de karakters afspeelt. De emoties lijken vaal geforceerd in plaats dat ze gegroeid zijn door omstandigheden en conflicten. Toch zijn de laatste scènes echt wel pakkend.

    Ik zou niet zeggen dat Lion een ongelijke film is, maar uit technisch oogpunt is het eerste deel van de film, met de jonge Saroo in vrijwel dialoogvrije scènes in de straten van Calcutta. Regisseur Garth Davis houdt de camera en het publiek op afstand van de jonge Saroo, waardoor deze sequentie een documentair karakter heeft. Elke onwaarschijnlijke ontmoeting die jonge Saroo heeft lijkt schokkend geloofwaardig. En dat kan ik spijtig genoeg niet zeggen van het tweede gedeelte van de film. Dev heeft een paar goede scènes en Nicole Kidman zit echt wel sterk in haar rol. Mara daarentegen loopt hier wat verloren. Het is uiteindelijk een hartverwarmend verhaal en de gevoelens lijken niet gedwongen. Toch voelt het aan of je dit allemaal al eens gezien hebt, maar Lion is hoe dan ook de moeite om te zien, en ondertussen is de DVD en Blu-ray beschikbaar.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 1 juli 2017

     

    *** Lion trailer ***