- Page 3

  • Medici: Masters of Florence, een serie die hopelijk een vervolg krijgt

    Pin it!

    "Medici: Masters of Florence" (2016) is een achtdelige Brits-Italiaanse co-productie over de geschiedenis van de familie Medici, die in de vijftiende eeuw over de republiek Firenze heerste. De Medici’s waren een bankiersfamilie die door hun rijkdom enorme macht had in Firenze en omstreken. Hoewel de serie gebaseerd is op waargebeurde feiten, nemen de makers het niet al te nauw met de geschiedenis. Toch is deze televisieserie een aangenaam kijkstuk geworden.

    medici_masters_of_florence_season_1_dvd.jpg

    Korte inhoud: Na de plotse dood van hun vader Giovanni De Medici (Dustin Hoffman) moeten Cosimo (Richard Madden) en Lorenzo De Medici (Stuart Martin) de leiding van het imperium van de invloedrijke familie overnemen. Het is vooral Cosimo die door hun vader werd klaargestoomd als zijn opvolger, hoewel Cosimo liever kunstenaar was geworden en meer interesse heeft voor architectuur dan voor financiën.

    Wanneer blijkt dat Giovanni werd vergiftigd start Cosimo in het geheim een onderzoek naar de moordenaar van zijn vader. De verdenking valt al gauw op Rinaldo Albizzi (Lex Shrapnel), de vijand van Cosimo die geen gelegenheid onbenut laat om Cosimo in een slecht daglicht te plaatsen. Zo probeert Albizzi Cosimo meermaals uit de Signoria te stemmen, het hoogste politieke orgaan van Firenze.

    Ondertussen heeft Cosimo ook andere katjes te geselen. Hij probeert immers al jaren de koepel van de Dom van Firenze af te maken en net wanneer hij samen met architect Brunelleschi (Alessandro Prezioso) een oplossing heeft gevonden, breekt de pest uit. De familie De Medici verlaat in alle haast de stad en wanneer ze terugkomen treffen ze een stad aan die gevangen is door de dood en in handen is van de tirannieke Albizzi.

    "Medici: Master of Florence" is een serie die in het spoor van series als “Rome" of “Spartacus" in de geschiedenis van Italië duikt. Anders dan deze series doet Medici dit niet met een overdaad aan geweld en seks. Op een occasionele blote borst en enkele druppels bloed nagekomen zit er zelfs verrassend weinig seks en geweld in deze serie. Voor sommige kijkers zal dit als een verademing komen want de afgelopen jaren vlogen de afgerukte ledematen en expliciete seksscènes nogal erg in het rond…

    In deze serie worden vetes en ruzies niet uitgevochten op het slagveld maar wordt er volop gekonkelfoesd en complotten gesmeed achter elkaars rug en is het wapen van het woord en de rede het krachtigst. Er wordt dus behoorlijk wat gepraat in deze serie en de actie is hier aan ondergeschikt. Er wordt veel gereisd, naar Venetië, Rome, Sienna of Milaan en wijdse shots van prachtige Italiaanse landschappen wisselen elkaar af met scènes in wereldberoemde architectorale Italiaanse hoogstandjes (zoals bv. het Pantheon in Rome).

    Het niveau van de afleveringen wisselt nogal. Sommige afleveringen zijn meeslepend en boeiend van de eerste tot de laatste seconde, in andere afleveringen gebeurt er niet zoveel en wordt er vooral gebabbeld. Vooral de eerste afleveringen moet je even doorbijten. Gelukkig ziet de serie er visueel dus heel knap uit. De decors en kostuums zijn prachtig en er zijn ergere dingen om naar te kijken dan het wondermooie Firenze.

    In de cast merken we enkele bekende acteurs op, zoals Dustin Hoffman als pater familias van de familie Medici die er in de eerste minuten al het loodje bij neerlegt, maar nog opduikt in verschillende flashbacks. De hoofdrol wordt gespeeld door Richard Madden die we vooral kennen als Rob Stark uit “Game of Thrones". Met zijn staalharde blauwe ogen en ietwat norse blik weet Madden de twijfel en onzekerheid van Cosimo de Medici behoorlijk goed te vangen.

    Verder springt vooral Annabel Scholey eruit die als Contessina De Medici grotendeels in de schaduw van haar man Cosimo staat, maar in de loop van de serie toont dat ook zij haar mannetje kan staan in de harde renaissance. Veteraan Brian Cox kruipt in de huid van Guadagni, de voorzitter van de Signoria. Verder bestaat de cast vooral uit Italiaanse acteurs.

    medici_masters_of-florence_pic01.jpgmedici_masters_of-florence_dustin_hoffman.jpg
    © 2016 Dutch Filmworks

    De muziek is gecomponeerd door Paolo Buonvino die het bombastische van Hanz Zimmer weet te combineren met het strijkwerk van een James Newton Howard. Voor de titelsong Renaissance wist Buonvino zangeres Skin van Skunk Anansie te strikken die met haar kenmerkende stem zorgt voor een mooi, meeslepend nummer. De schrijver van de serie is Frank Spotnitz die in een ver verleden ook aan “The X-Files" meewerkte.

    Cosimo De Medici was een van de belangrijkste figuren van de Italiaanse renaissance, een intellectueel man en begenadigd politicus die zich liet omringen door filosofen, kunstenaars of schrijvers. Een ideaal persoon om een televisieserie aan op te hangen dus. Helaas wordt er door de makers soms iets te veel de nadruk gelegd op het soapgehalte van het leven van Cosimo De Medici (zijn gearrangeerde huwelijk, verschillende familieruzies…) waardoor het historische belang van Cosimo iets minder naar voren komt.

    Toch is “Medici: Masters of Florence" een visueel knappe serie over een interessante periode uit de (Italiaanse) geschiedenis. Een tweede seizoen met o.a. Sean Bean zou al in de maak zijn. De serie was in januari 2017 te zien op één, de blu ray is sinds kort verkrijgbaar. Hierop helaas geen extra’s.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 11 juli 2017

     

    *** Medici: Masters of Florence trailer ***

  • Transformers: The Last Knight sputtert aan de box-office

    Pin it!

    Het zou wel eens kunnen dat de zwarte magie van de Transformers franchise EINDELIJK is uitgewerkt. Transformers: The Last Knight (2017) is de duurste film van de vijf met een productiebudget van 217 miljoen dollar. Maar daar waar de vorige film nog 245 miljoen dollar opbracht in de States, blijft de film steken op 112 miljoen dollar in de States. De tweede film haalde in 2009 nog 402 miljoen dollar.

    transformers_the_last_knight_2017_poster01.jpg

    Na 3 weken heeft de film "nog maar" 450 miljoen dollar opgebracht wereldwijd. Dit lijkt uiteraard een pak geld, en dat is het ook, was het niet dat deze prent meer dan 400 miljoen heeft gekost. Deze film had zoals de vorige prent opnieuw 1,1 miljard dollar moeten opbrengen wereldwijd, maar het ziet er naar uit dat het met moeite een half miljard zal halen. En dat is goed nieuws, want dat zou betekenen dat "de massa" eindelijk het licht heeft gezien en beseft dat deze films eigenlijk geen kloten waard zijn, en dat ze beter hun geld investeren in filmproducties die wél de moeite waard zijn.

    Eigenlijk is het niet goed dat ik me zou verheugen om de financiële mislukking van een filmproductie, ook al heb ik in dit geval wel heel veel reden om opgelucht te zijn. Dit zal echter een pijnlijke zaak worden voor Paramount die echt wel een kassucces kon gebruiken. De enige film die goed scoorde in het laatste jaar was Arrival (2016) met iets meer dan 200 miljoen dollar voor een productiebudget van 47 miljoen dollar. Films als Whiskey Tango Foxtrot, Silence, Allied, Ghost in the Shell, Ben-Hur, Zoolander 2, 13 Hours waren gigantische flops, en ook Baywatch (2017), target="_blank">Fences (2016), Office Christmas Party, xXx: Return of Xander Cage (2016), Jack Reacher: Never Go Back (2016) en 10 Cloverfield Lane (2016) presteerden onder de verwachtingen.

    Er zijn geen vaste regels wat betreft box-office. Niemand had verwacht dat The Mummy (2017) of King Arthur ging floppen of dat Get Out (2017) een box-office hit zou worden. Maar één ding is zeker, over het algemeen zal een comic book adaptatie vrij goed scoren, alsook films die bedoelt zijn voor een teenage publiek. Een comic adaptatie gericht naar een teenage publiek, zoals Spider-Man: Homecoming (2017), heeft de beste kaarten in handen voor een succesvolle bioscooprelease. Voor de rest is het koffiedik kijken.

    Maar studio's hebben blockbusters nodig om de gehele filmindustrie draaiende te houden. Veel mensen vergeten dat vaak. Een franchise als Fast & Furious zorgt ervoor dat er honderden andere filmproducties het daglicht kunnen zien, die anders nooit gefinancierd hadden kunnen worden. Ook al zullen diezelfde films het vaak moeilijk hebben om te concurreren met deze blockbusters. Maar neem de blockbusters weg, en je zal ook cinema-complexen zoals Kinepolis en UGC uit het landschap zien verdwijnen. Weg met de laser-scherpe beelden, de Imax-schermen, de comfortabele zetels en het glasheldere perfecte geluid. Maar gelukkig zijn er nog studio's als Universal en Disney die alles draaiende houden. Hopelijk kan Warner Bros met het succes van Wonder Woman (2017) nu ook uit het dal klimmen. De toekomst zal het uitwijzen.

     

    *** Transformers: The Last Knight trailer ***

  • T2 Trainspotting (2017) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Begin dit jaar hebben we de 20th Anniversary Blu-ray van Trainspotting (1996) besproken, vandaag bespreken we de sequel, T2 Trainspotting (2017) Blu-ray, opnieuw in regie van Danny Boyle. Ook al leek de film wel veel bijval te kennen bij menig filmcriticus, bleef ik toch wat op mijn honger zitten.

    t2_trainspotting_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Er zijn 20 jaar verstreken. Er is veel veranderd, maar ook veel hetzelfde gebleven. Ex-verslaafde Mark Renton (Ewan McGregor) keert terug naar de enige plaats die hij thuis kan noemen. Zijn oude maten Spud (Ewen Bremner), Sick Boy (Jonny Lee Miller) en Begbie (Robert Carlyle) wachten op zijn komst, maar ook zijn 'oude vrienden' verdriet, verlies, vreugde, wraak, haat, vriendschap, liefde, verlangen, angst, spijt, diacetylmorfine, zelfvernietiging en gevaar, blijken hem op te wachten. Het duurt dan ook niet lang voordat hij in oude gewoontes dreigt te vervallen.

    Wat meteen opvalt is dat deze sequel zoveel mogelijk wil trekken op de originele film. Zelfs de muziek wordt half gerecycleerd, vertraagd of versneld. Zelfs bepaalde shots lijken wel te zijn gekopieerd. Het enige waar ze spijtig genoeg niet zijn in geslaagd is om de humor over te brengen, want in tegenstelling tot de vele lachbuien die ik had bij de eerste film heb ik hiermee nauwelijks moeten glimlachen. Het is ook leuk om het personage van Diane terug te zien, gespeeld door Kelly Macdonald, die ondertussen ook al een heuse tv-carrière heeft opgebouwd, maar haar tussenkomst duurt welgeteld 2 minuten.

    Het is geleden sinds 1997 dat Ewan McGregor en Danny Boyle nog met elkaar gewerkt hebben, want Ewan vond het niet leuk dat wanneer Danny een groot budget kreeg voor The Beach (2000) hij DiCaprio had gecast in de hoofdrol en niet hem. Maar de plooien lijken nu glad gestreken. Toch is het voor geen van beiden een film waarmee ze hebben kunnen scoren. De film bracht met zijn kleine 20 miljoen dollar productiebudget, nauwelijks 40 miljoen dollar op wereldwijd, en dat zonder marketing en distributiekosten afgetrokken. Ik denk zelfs dat deze film niet uit de kosten is kunnen komen, en ik verwacht ook geen stormloop op de DVD en Blu-ray markt, ondanks de Fresh Rating op Rotten Tomatoes (een site die gaandeweg zijn pedalen heeft verloren).

    Het is een tijd geleden dat ik het vervolgboek van Irvine Welsh, Porno, heb gelezen, maar dit is geen adaptatie van het boek. Er zijn wel een aantal verwijzingen in de film zitten, maar de scenarist John Hodge en Irvine hebben vooral getracht om de succesformule te herhalen met gelijkaardige scènes. De auteur liet zelf optekenen dat hij vond dat deze sequel beter was dan de eerste film, ... ik ben een andere mening toegedaan. Het had een film moeten zijn die de cult status van deze personages zou bevestigen, in een meer episch en grootser kader, het is vooral een mislukte kans om het origineel ongemoeid te laten.

    t2_trainspotting_2017_blu-ray_pic01.jpgt2_trainspotting_2017_blu-ray_pic02.jpgt2_trainspotting_2017_blu-ray_pic03.jpg
    © 2017 Sony Pictures Home Entertainment Belgium

    Voor de rest is er niet veel veranderd voor onze vier hoofdpersonen. Los van Mark die niet meer aan heroïne verslaafd is, zijn de andere leden van het kwartet niet bijzonder veel veranderd. Het enige karakter dat echt een leven voor zichzelf heeft gemaakt is Diane (Kelly Macdonald), zij was Mark's 15-jarige vriendin uit de eerste film. Diane werkt nu als advocaat en geeft juridisch advies aan Mark wanneer hij in een of ander probleem loopt.

    Het centrale punt van de film is vooral de relaties tussen de leden van het kwartet en hoe ze na 20 jaar veranderd zijn, maar wat er in T2: Trainspotting ontbreekt, is de dynamische chemie die er ontstond in de eerste film. Er is wel een nieuw vrouwelijk personage, met name Veronika (Anjela Nedyalkova), maar ze heeft gewoon een weinig interessante bijrol als Bulgaarse vriendin van Sick Boy, die later een affaire zal beginnen met Mark.

    Ondertussen is de DVD en Blu-ray op de markt met verwijderde Scenes, audio-commentaar van Danny Boyle en scenarioschrijver John Hodge (wat ons betreft het beste van deze release) en nog een making of filmpje met de gehele cast.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 6 juli 2017

     

    *** T2 Trainspotting trailer ***

  • Nog meer shark attacks in Open Water 3: Cage Dive

    Pin it!

    Gisteren had ik het over 47 Meters Down (2017), vandaag is Open Water 3: Cage Dive (2017) aan de beurt, opnieuw een film met een haai én een kooi.

    open_water_3_cage_dive_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Drie vrienden - Josh Miller (Josh Potthoff), Megan Murphy (Megan Peta Hill) en Greg (Pete Valley) - die in Californië wonen willen graag deelnemen aan een nieuwe reality game show. Om in aanmerking te komen voor deelname moeten de vrienden een origineel filmpje insturen. Ze denken dat ze een spannend onderwerp gevonden hebben: duiken met haaien. De vrienden begeven zich naar Australië om het filmpje op te nemen. Terwijl zij zich in een kooi in het water bevinden, zorgt een reeks van gebeurtenissen ervoor dat ze geconfronteerd worden met een groep hongerige witte haaien. Een strijd om te overleven begint.

    Zoals ik al eerder zei, de trailer lijkt wel een verzameling van outtakes van 47 Meters Down. De film werd geregisseerd door de nobele onbekende Gerald Rascionato en eigenlijk had hij zo goed als geen druk om deze film te maken. Enerzijds ligt het productiebudget super laag en niemand verwacht eigenlijk iets van deze 2de sequel. De eerste Open Water (2004) film was al niet zo goed, maar bracht met zijn productiebudget van 500'000 dollar toch 55 miljoen dollar op. Bijgevolg kwam er een nieuwe prent, Open Water 2: Adrift (2006), maar deze deed het stukken minder goed met een recette van 6 miljoen dollar.

    Zowel de sequel als deze films zijn stand alone prenten, en er is dus geen link met elkaar. Wat we wel weten is dat het wederom een soort found footage film is. Niets nieuws onder de zon dus. Lionsgate is gekend voor zijn low budget horrorfilms, en vaak brengen ze heel veel geld in het laatje. Toch denk ik niet dat deze prent massa's volk zal trekken. Het enige waar deze film in zal slagen is mij (en een pak andere zwemmers) de stuipen op het lijf jagen wanneer ik deze zomer in open zee ga zwemmen. Op dit ogenblik heeft Open Water 3: Cage Dive geen Belgische bioscooprelease, maar het zal niet zo heel lang duren alvorens deze film op DVD en Blu-ray uitkomt.

     

    *** Open Water 3: Cage Dive trailer ***

  • 47 Meters Down smijt alle logica overboord

    Pin it!

    Na het succes van The Shallows (2016) kon het niet anders dat er nog meer films met haaien zouden opduiken, en binnenkort krijgen we er al twee met een min of meer gelijkaardig concept, 47 Meters Down (2017) en Open Water 3: Cage Dive (2017). Vandaag zullen we de eerste en meer overtuigende van de twee bespreken.

    47_meters_down_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: De zussen Kate (Claire Holt) en Lisa (Mandy Moore) zijn klaar voor een onvergetelijke vakantie in Mexico. Wanneer zich de gelegenheid aandient om in een kooi grote witte haaien te bekijken is Kate erg enthousiast. Na enige overredingskracht gaat Lisa ook akkoord en niet veel later bevinden ze zich op de boot van Captain Taylor (Matthew Modine). Eenmaal in het water hebben ze minder dan twee uur zuurstof, en alles lijkt perfect te lopen tot de kabel van de kooi breekt.

    Het is duidelijk dat 47 Meters Down net iets meer op een film lijkt dan de derde Open Water film, die meer op een verzameling van outtakes is van 47 Meters Down trekt. Hij is ook geregisseerd door Johannes Roberts die net iets meer ervaring heeft dan de Open Water regisseur Gerald Rascionato.

    47 Meters Down werd gemaakt met een schamele 5 miljoen dollar, en had eigenlijk een jaar geleden moeten uitkomen onder de titel In the Deep op DVD en Video On Demand. Maar het project van Anchor Bay Entertainment en de Weinstein Company werd opgekocht door Byron Allen's Entertainment Studios die waarschijnlijk onder impuls van The Shallows iets meer rendement zag met een bioscooprelease. De film kreeg meteen ook een nieuwe titel. Vreemd genoeg met het Europese Metriek stelsel en niet met het Brits-Amerikaans maatsysteem ook al is deze film Brits/Amerikaans. 154,2 Feet Down klonk misschien net iets té diep.

    Hoe dan ook, de logica is ver zoek, want op 47 meter diep zou je wel geen 2 uur zuurstof overhouden. De duikfles waarmee de meisjes in het water gaan bestaat uit perslucht (mengeling van zuurstof en stikstof). Hoe dieper je duikt, hoe meer de lucht in de tank geperst wordt en bij elke 10 meter wordt de lucht gehalveerd. Realistisch zouden de meiden op deze diepte nog maar +/-10 minuten overhouden in hun tank. Ze zouden gezien de diepte waarschijnlijk ook te kampen hebben met een stikstof narcose die vergelijkbaar is met een dronken toestand, en eenvoudige taken moeilijk kunnen volbrengen.

    47_meters_down_2017_poster01.jpg47_meters_down_2017_poster03.jpg47_meters_down_2017_poster02.jpg

    47 Meters Down loopt ondertussen bij ons in de bioscoop. De film heeft in de States al een slordige 30 miljoen dollar opgebracht en kan bij deze al een succes genoemd worden gezien het lage productiebudget. De trailer vond ik wel grappig, want ze zijn maar met twee en je hebt de indruk dat ze enorm veel fatale aanvallen te verduren krijgen, waarbij ze eigenlijk al 10 keer dood hadden moeten zijn. Geniet ervan en laat ons weten wat je ervan denkt in de commentaren.

     

    *** 47 Meters Down trailer ***

  • The Bye Bye Man (2017) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De horrorprent The Bye Bye Man (2017) werd door de critici redelijk unaniem de grond ingeboord. Op Imdb scoort de film 4.3 op 10 en bij Rotten Tomatoes is het al niet veel beter met 24%. The Bye Bye Man moet het inderdaad niet hebben van zijn originaliteit en Oscarwaardige acteerprestaties, maar toch vond ik het een behoorlijke horrorpoging die nergens verveelt. En de film heeft zijn budget van 7 miljoen keurig weten verdriedubbelen.

    the_bye_bye_man_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Elliot (Douglas Smith), John (Lucien Laviscount) en Sasha (Cressida Bonas) zijn drie studenten die het wonen op de universiteitscampus wel gezien hebben. Ze besluiten samen een groot huis te huren buiten de campus. Het huis staat al enkele jaren leeg en dus hebben de jongelingen nog wat werk eer ze in hun nieuwe woonst kunnen trekken. Tijdens een speurtocht ontdekt John in de kelder een aantal meubels. Daarbij ook een nachttafeltje waarin Elliot de zin “Don’t say it, don’t think it." herhaaldelijk aantreft.

    Na hun housewarmingfeestje blijven het koppel Elliot en Sasha met John en zijn nieuwe vriendin Kim (Jenna Kanell) napraten in de keuken. Kim is een medium en wordt door de jongens uitgedaagd om een séance te houden. Wat aanvankelijk nogal lacherig begint, wordt plots bittere ernst wanneer Kim een aanwezigheid in het huis ontwaart.

    De dagen erop beginnen de jongeren te hallucineren, krijgen ze nachtmerries en zien ze hun angsten voor hun ogen gebeuren wanneer ze zich in een soort trance bevinden. Zo ziet Elliot dat John en Sasha met elkaar aanpappen of wordt Sasha plots erg ziek. Elliot besluit op onderzoek te gaan en duikt de bibliotheek in om meer informatie te zoeken over The Bye Bye Man, de geest die hen in de ban houdt.

    Origineel kan je The Bye Bye Man moeilijk noemen. Afgelegen bezeten huizen, jongeren die gekweld worden door onverklaarbare gebeurtenissen en nachtmerries en zelfs plotse onverwachte sterfgevallen, we hebben het allemaal al wel eens zien passeren. Regisseur Stacey Title kleurt netjes binnen de genreconventies met piepende deuren, plotse flikkerende lichten en creepy geluiden achter het behang.

    Toch gaat The Bye Bye Man goed van start wanneer we in 1966 een man volgen die schijnbaar uit het niets zijn gezin en buren vermoord terwijl hij steeds “don’t say it, don’t think it" prevelt. Over de motieven van de man of waarnaar de zin verwijst, leren we op dat moment niets en de film gaat daarna verder in het heden. Het is een openingsscène die interesse wekt in wat er concreet aan de hand is.

    Dat was helaas het beste moment van het scenario van Jonathan Penner die zich baseerde op het verhaal ‘The Bridge to Body Island’ van Robert Damon Schneck. Nochtans kan Penner wel enkele adelbrieven voorleggen. Ooit was hij samen met zijn vrouw en regisseur Stacey Title genomineerd voor een Oscar voor hun kortfilm Down on the Waterfront en in het horrorgenre was Penner co-auteur van het boek Horror Cinema waarin de verschillende stromingen in het genre onderzocht worden. Helaas heeft Penner vooral de clichés in het genre gebruikt voor zijn scenario van The Bye Bye Man en leidt het verzamelen van elementen uit andere horrorfilms helaas niet tot een samenhangend verhaal.

    the_bye_bye_man_2017_blu-ray_pic01.jpgthe_bye_bye_man_2017_blu-ray_pic02.jpg
    © 2017 Remain in Light

    Over de acteerprestaties kunnen we redelijk kort zijn. De acteurs zullen niet met prijzen gaan lopen voor hun vertolkingen. De jonge acteurs spelen niet echt de pannen van het dak, maar komen er wegens hun prille carrière nog wel mee weg. Vreemder is wat ervaren rotten als Carrie-Ann Moss, Michael Trucco en zowaar Faye Dunaway in deze b-horrorfilm gezien hebben. Hun rol is namelijk heel erg dun en lijkt vooral geschreven om wat bekende namen op de poster te proppen.

    Zolang The Bye Bye Man zich nog in de schaduwen beweegt en niet frontaal in beeld komt, is zijn gelijknamige film best te genieten. Wanneer de creep uit de film echter in het licht treedt en het mysterie zo wegvalt, valt dit serieus tegen. The Bye Bye Man ziet er helemaal niet eng uit en zijn hond moet zowat een van de slechtste cgi-creaties van het jaar zijn (waarom de man met een hond rondloopt, wordt overigens ook helemaal niet uitgelegd). Nochtans wordt The Bye Bye Man vertolkt door Doug Jones een acteur met heel wat ervaring in het spelen van creepy figuren (zie o.a. Pan’s Labyrinth, Crimson Peak of Ouija: Origin of Evil).

    Kortom, The Bye Bye Man is geen hoogvlieger, maar wie houdt van b-horrorfilms (en hier pleit ik mezelf schuldig), kan toch wel van deze film genieten. De blu-ray van The Bye Bye Man is inmiddels uit. Hierop staan geen extra’s, maar dat is bij deze film niet zo’n gemis.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 2 juli 2017

     

    *** The Bye Bye Man trailer ***