- Page 3

  • Quentin Tarantino verfilmt de Charles Manson moorden

    Pin it!

    Als de geruchten kloppen zou Quentin Tarantino's volgende en 9de project gebaseerd zijn op een waar gebeurde tragedie, met name de gruwel van Charles Manson en zijn bende. Momenteel is er nog geen titel of casting, maar het script van het Manson project zou wel reeds geschreven zijn.

    helter_skelter_1976_poster.jpg

    Je zou denken dat een regisseur als Oliver Stone misschien beter geschikt is voor een dergelijke adaptatie, maar het ziet er naar uit dat Tarantino misschien aast op een Oscar voor beste regisseur. Hij won twee Oscars voor Beste Script, voor Pulp Fiction en Django Unchained (2012), maar kreeg nooit de Oscar voor Beste regie (wat eigenlijk wel krankzinnig is - en pijnlijk als je weet dat Robert Zemeckis de Oscar won voor het overroepen Forrest Gump). Dit project is in ieder geval iets totaal nieuws voor de regisseur, want hier kan je niet uitpakken met al teveel wisecracks en humor, tenzij je de Michael Bay toer wil opgaan (cf. Pain & Gain ).

    Er is ondertussen ook al een naam van een actrice gevallen, en dat is niemand minder dan Margot Robbie. In welke rol is nog niet duidelijk. Manson was de sekteleider van de 'Manson Family' en werd berucht vanwege de veroordeling tot een levenslange gevangenisstraf wegens moord, in wat bekend is geworden als de zaak Tate/La Bianca, die in 1969 veel aandacht trok. Manson was een beetje van een goeroe die heel wat vrouwen rond zich heen had, dus zou Margot één van hen kunnen zijn. Ofwel zou de gecast worden als één van de slachtoffers, en dan denk ik aan blondine en de acht maanden zwangere Sharon Tate, die gehuwd was met filmregisseur Roman Polanski.

    In de nacht van 8 op 9 augustus 1969 drongen op aansporing van Manson vier sekteleden het huis van actrice Sharon Tate binnen. In het huis werd Tate samen met vier aanwezige vrienden op brute wijze om het leven gebracht. Op de voordeur schreven de sekteleden het woord 'PIG' in bloed, een verwijzing naar 'Piggies' van The Beatles, een satirisch lied tegen de bourgeoisie. Tijdens het proces ontkende Charles Manson iemand te hebben vermoord en beweerde hij niet aanwezig te zijn geweest bij de moorden. Niettemin werd Manson in 1971 schuldig bevonden aan moord en ter dood veroordeeld. In 1972 werd zijn doodvonnis echter omgezet in levenslange gevangenisstraf, nadat het hooggerechtshof van Californië alle doodvonnissen ongeldig had verklaard. Manson is ondertussen 82 jaar en zou momenteel ernstig ziek zijn.

    charles_manson_mugshot.jpgsharon_tate_roman_polanski.jpg
    © Charles Manson from Mugshots.org & Polanski and Tate from fakt.pl

    Dit is uiteraard niet de eerste film over de Manson moorden, zo was er Helter Skelter (1976) en nadien was er die andere tv-film Helter Skelter (2004). Dit zou wel de eerste "big budget" film zijn rond deze figuur, hopelijk wordt hij hiermee geen superster ... mocht hij dat al niet zijn.

  • Patriots Day (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het lijken bijna formule films te gaan worden, maar het duo Peter Berg en Mark Wahlberg hebben er na Deepwater Horizon (2016) en Lone Survivor (2013) weer een nieuw waar gebeurd drama opzitten. Nu is de bomaanslag in Boston aan de beurt in Patriots Day (2016), een film die ondertussen is uitgekomen op DVD en Blu-ray.

    patriots_day_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: 'Patriots Day' volgt de gebeurtenissen rondom de bomaanslag tijdens de Boston Marathon in 2013. Na de aanslag werkte politiecommissaris Ed Davis (John Goodman) nauw samen met de FBI. Samen met zijn team deden ze onderzoek naar de aanslag en joegen ze de daders op.

    Peter Berg is geen slechte regisseur. Hij weet hoe hij dergelijke films moet gaan vertellen op een manier dat het publiek op het puntje van zijn stoel blijft zitten en ook nog eens emotioneel betrokken raakt bij het gebeuren. Daarvoor maakt hij ook steeds gebruik van heel wat bekende koppen, zoals Michelle Monaghan, J.K. Simmons, Melissa Benoist, Kevin Bacon en Rachel Brosnahan. Voor de rol van Dzhokhar Tsarnaev werd Alex Wolff gecast, die toch wel sprekend op de echte bommenlegger trekt. De muziek komt dan weer van Trent Reznor en Atticus Ross, die voor een keertje niet met David Fincher werken.

    Het was echt een gruwelijke en behoorlijk frustrerende terroristische aanslag, en het zal voor veel Amerikanen wel moeilijk zijn om dit allemaal terug te zien, waarschijnlijk nog meer dan de ecologische ramp in de Golf van Mexico op het BP-boorplatform. Maar zoals van van Berg gewend zijn is het opnieuw een ode aan de gewone man die uiteindelijke een Amerikaanse held wordt. En in Boston waren er heel wat helden, die alles op alles hadden gezet op de daders op te sporen, en speuren naar terroristen houdt altijd wel risico's in. De film wordt ook uitgebracht op het einde van het jaar - weliswaar limited - wat meteen de film boost voor het Award-seizoen. En Peter Berg verlangt naar niets liever om ooit eens een Oscar-nominatie op zak te steken. Patriots Day zal bij ons in januari 2017 uitkomen.

    patriots_day_2016_pic01.jpgpatriots_day_2016_pic02.jpgpatriots_day_2016_pic03.jpg
    © Belga Home Video

    De film krijgt in de States heel wat lovende kritieken, maar zelf vond ik het niets buitengewoon. Het is een goede film maar zonder meer. We weten waar het verhaal naar toe gaat en dus echt spannend wordt het nooit. Iedereen heeft de afloop gezien op (fake news) CNN, dus zijn er niet echt veel verrassingen meer. Ik denk dat deze prent ook op handen wordt gedragen door mensen die ijveren voor meer videobewaking. De wereld van "Person of Interest" zit er aan te komen. De beste acteurs in deze prent waren JK Simmons en John Goodman, voor de rest volgt de film een bekende formule. Misschien binnen 30 jaar wanneer slechts een handvol mensen nog weet hebben van deze tragische gebeurtenis, zal deze film misschien nog een spannende thriller kunnen zijn. Spijtig genoeg brengt de regisseur niet echt iets nieuws. Op 8 juli 2017 is Patriots Day uitgekomen op DVD en Blu-ray.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 11 juli 2017

     

    *** Patriots Day trailer ***

  • Medici: Masters of Florence, een serie die hopelijk een vervolg krijgt

    Pin it!

    "Medici: Masters of Florence" (2016) is een achtdelige Brits-Italiaanse co-productie over de geschiedenis van de familie Medici, die in de vijftiende eeuw over de republiek Firenze heerste. De Medici’s waren een bankiersfamilie die door hun rijkdom enorme macht had in Firenze en omstreken. Hoewel de serie gebaseerd is op waargebeurde feiten, nemen de makers het niet al te nauw met de geschiedenis. Toch is deze televisieserie een aangenaam kijkstuk geworden.

    medici_masters_of_florence_season_1_dvd.jpg

    Korte inhoud: Na de plotse dood van hun vader Giovanni De Medici (Dustin Hoffman) moeten Cosimo (Richard Madden) en Lorenzo De Medici (Stuart Martin) de leiding van het imperium van de invloedrijke familie overnemen. Het is vooral Cosimo die door hun vader werd klaargestoomd als zijn opvolger, hoewel Cosimo liever kunstenaar was geworden en meer interesse heeft voor architectuur dan voor financiën.

    Wanneer blijkt dat Giovanni werd vergiftigd start Cosimo in het geheim een onderzoek naar de moordenaar van zijn vader. De verdenking valt al gauw op Rinaldo Albizzi (Lex Shrapnel), de vijand van Cosimo die geen gelegenheid onbenut laat om Cosimo in een slecht daglicht te plaatsen. Zo probeert Albizzi Cosimo meermaals uit de Signoria te stemmen, het hoogste politieke orgaan van Firenze.

    Ondertussen heeft Cosimo ook andere katjes te geselen. Hij probeert immers al jaren de koepel van de Dom van Firenze af te maken en net wanneer hij samen met architect Brunelleschi (Alessandro Prezioso) een oplossing heeft gevonden, breekt de pest uit. De familie De Medici verlaat in alle haast de stad en wanneer ze terugkomen treffen ze een stad aan die gevangen is door de dood en in handen is van de tirannieke Albizzi.

    "Medici: Master of Florence" is een serie die in het spoor van series als “Rome" of “Spartacus" in de geschiedenis van Italië duikt. Anders dan deze series doet Medici dit niet met een overdaad aan geweld en seks. Op een occasionele blote borst en enkele druppels bloed nagekomen zit er zelfs verrassend weinig seks en geweld in deze serie. Voor sommige kijkers zal dit als een verademing komen want de afgelopen jaren vlogen de afgerukte ledematen en expliciete seksscènes nogal erg in het rond…

    In deze serie worden vetes en ruzies niet uitgevochten op het slagveld maar wordt er volop gekonkelfoesd en complotten gesmeed achter elkaars rug en is het wapen van het woord en de rede het krachtigst. Er wordt dus behoorlijk wat gepraat in deze serie en de actie is hier aan ondergeschikt. Er wordt veel gereisd, naar Venetië, Rome, Sienna of Milaan en wijdse shots van prachtige Italiaanse landschappen wisselen elkaar af met scènes in wereldberoemde architectorale Italiaanse hoogstandjes (zoals bv. het Pantheon in Rome).

    Het niveau van de afleveringen wisselt nogal. Sommige afleveringen zijn meeslepend en boeiend van de eerste tot de laatste seconde, in andere afleveringen gebeurt er niet zoveel en wordt er vooral gebabbeld. Vooral de eerste afleveringen moet je even doorbijten. Gelukkig ziet de serie er visueel dus heel knap uit. De decors en kostuums zijn prachtig en er zijn ergere dingen om naar te kijken dan het wondermooie Firenze.

    In de cast merken we enkele bekende acteurs op, zoals Dustin Hoffman als pater familias van de familie Medici die er in de eerste minuten al het loodje bij neerlegt, maar nog opduikt in verschillende flashbacks. De hoofdrol wordt gespeeld door Richard Madden die we vooral kennen als Rob Stark uit “Game of Thrones". Met zijn staalharde blauwe ogen en ietwat norse blik weet Madden de twijfel en onzekerheid van Cosimo de Medici behoorlijk goed te vangen.

    Verder springt vooral Annabel Scholey eruit die als Contessina De Medici grotendeels in de schaduw van haar man Cosimo staat, maar in de loop van de serie toont dat ook zij haar mannetje kan staan in de harde renaissance. Veteraan Brian Cox kruipt in de huid van Guadagni, de voorzitter van de Signoria. Verder bestaat de cast vooral uit Italiaanse acteurs.

    medici_masters_of-florence_pic01.jpgmedici_masters_of-florence_dustin_hoffman.jpg
    © 2016 Dutch Filmworks

    De muziek is gecomponeerd door Paolo Buonvino die het bombastische van Hanz Zimmer weet te combineren met het strijkwerk van een James Newton Howard. Voor de titelsong Renaissance wist Buonvino zangeres Skin van Skunk Anansie te strikken die met haar kenmerkende stem zorgt voor een mooi, meeslepend nummer. De schrijver van de serie is Frank Spotnitz die in een ver verleden ook aan “The X-Files" meewerkte.

    Cosimo De Medici was een van de belangrijkste figuren van de Italiaanse renaissance, een intellectueel man en begenadigd politicus die zich liet omringen door filosofen, kunstenaars of schrijvers. Een ideaal persoon om een televisieserie aan op te hangen dus. Helaas wordt er door de makers soms iets te veel de nadruk gelegd op het soapgehalte van het leven van Cosimo De Medici (zijn gearrangeerde huwelijk, verschillende familieruzies…) waardoor het historische belang van Cosimo iets minder naar voren komt.

    Toch is “Medici: Masters of Florence" een visueel knappe serie over een interessante periode uit de (Italiaanse) geschiedenis. Een tweede seizoen met o.a. Sean Bean zou al in de maak zijn. De serie was in januari 2017 te zien op één, de blu ray is sinds kort verkrijgbaar. Hierop helaas geen extra’s.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 11 juli 2017

     

    *** Medici: Masters of Florence trailer ***

  • War for the Planet of the Apes (2017) ***½ recensie

    Pin it!

    Wat een schitterende prequel trilogie is deze Planet of the Apes geworden. Regisseur Rupert Wyatt had de toon gezet met Rise of the Planet of the Apes (2011), maar om onverklaarbare reden haakte hij af van de sequel omdat hij vond dat 20th Century Fox iets te vroeg de film wou, ook al lag er een script klaar die goedgekeurd was. Momenteel heeft Wyatt zelfs problemen om interessante filmprojecten te vinden.

    war_for_the_planet_of_the_apes_2017_poster01.jpg

    De gelukzak die het project in zijn schoot geworden kreeg was regisseur Matthew Reeves. De sequel Dawn of the Planet of the Apes (2014) was een box-office succes en werd op handen gedragen door pers en publiek en Reeves kreeg meteen ook de sleutels van de The Batman franchise. Zo zie je maar dat één keuze in je leven wel determinerend kan zijn voor de rest van je carrière.

    En volgende week komt dus War for the Planet of the Apes (2017) uit, en het is een uitstekend slot op een knappe filmreeks. Het contrast met Tim Burton’s Planet of the Apes (2001) is kon nauwelijks groter zijn. Deze franchise slaagt er in het gegeven opnieuw relevant te maken voor een hedendaags cinema-publiek. Bijgevolg zijn ze dan ook afgestapt van die onnozele time-travel nonsense in Escape from the Planet of the Apes (1971) en hebben ze geopteerd voor genetische manipulatie.

    De karakters en de verhaallijn zijn zo sterk, dat je in de eerste film de beperkingen van de motion capture-apen nog wel door de vingers zag, heb je nu zo goed als perfecte cgi wezens, met wederom een fantastische vertolking van Andy Serkis waarvoor hij dringend eens een Oscar-nominatie mag voor krijgen, want motion capture verschilt eigenlijk niet zo heel veel van een acteur met making-up. De moeilijkste film was Rise, maar Dawn en War zijn rijk aan actie en zijn net iets boeiender, zowel inhoudelijk als visueel.

    Korte inhoud: Ondanks al zijn inspanningen om een oorlog te vermijden, is Caesar alsnog in een onvermijdelijke strijd geraakt met de mensen. Caesar moet tot het uiterste gaan terwijl hij geplaagd wordt door herinneringen aan zijn voormalige vriend en verrader Koba. Kan Caesar zijn volk leiden tijdens deze moeilijke tijden?

    De cgi is geweldig, en dat is voornamelijk te danken aan de wizards van de Weta Digital. In een bepaalde scène zien we dat honderden apen gevangen zijn genomen, en voor geen seconde denk ja aan cgi. Rise was een film die zich afspeelde in een huis en labo. In Dawn ontplooide het verhaal zich in een bos en een verlaten stad. In deze War worden de landschappen breder en krijgen we sneeuw en regen. En op een moment waar het publiek sympathie begint te krijgen voor de apen, en eigenlijk hoop dat de mensheid uitgestorven zal worden, heb je beter goede motion capture. En met deze prent zijn we mijlenver verwijderd van Beowulf (2007).

    war_for_the_planet_of_the_apes_2017_pic01.jpgwar_for_the_planet_of_the_apes_2017_pic02.jpgwar_for_the_planet_of_the_apes_2017_pic03.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    De verwachtingen waren hoog voor deze prent, en het resultaat is grotendeels donkere en eigenlijk ook wel wat deprimerend: en voor dit climax gedeelte van deze Apen-saga is het zeker wel een waardige afsluiter, maar misschien had ik toch iets meer van een crescendo verwacht. Het einde is ook een beetje verwarrend met één groep van mensen die aangevallen wordt door een andere groep mensen, en de apen worden dan wat opzij geschoven in een soort The Great Escape (1963) subplot. Ook de dialogen zijn behoorlijk droog. De film heeft ‘WAR’ in de titel, maar ik had de indruk dat er meer oorlog was in Dawn dan in deze prent. Hier heb je voornamelijk momenten van kwetsbare schoonheid en verdriet.

    Er zit ook een beetje humor in de prent, afkomstig van Bad Ape vertolkt door Steve Zahn. Het ruwe element in de film komt dan weer van The Colonel, vertolkt door een overheerlijke Woody Harrelson die zijn inspiratie heeft gevonden in Colonel Kurtz uit Apocalypse Now (1979). Om hem dan ook nog een keertje zijn hoofd te laten scheren en op de muur “APE-POCALYPSE NOW” te schrijven vond ik zelf net iets teveel van het goede. Het mocht allemaal wel iets subtieler. En om eerlijk te zijn, de dreiging komt eigenlijk niet echt van hem. War for the Planet of the Apes komt bij ons uit op 12 juli 2017.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 4 januari 2017

     

    *** War for the Planet of the Apes trailer ***

  • Transformers: The Last Knight sputtert aan de box-office

    Pin it!

    Het zou wel eens kunnen dat de zwarte magie van de Transformers franchise EINDELIJK is uitgewerkt. Transformers: The Last Knight (2017) is de duurste film van de vijf met een productiebudget van 217 miljoen dollar. Maar daar waar de vorige film nog 245 miljoen dollar opbracht in de States, blijft de film steken op 112 miljoen dollar in de States. De tweede film haalde in 2009 nog 402 miljoen dollar.

    transformers_the_last_knight_2017_poster01.jpg

    Na 3 weken heeft de film "nog maar" 450 miljoen dollar opgebracht wereldwijd. Dit lijkt uiteraard een pak geld, en dat is het ook, was het niet dat deze prent meer dan 400 miljoen heeft gekost. Deze film had zoals de vorige prent opnieuw 1,1 miljard dollar moeten opbrengen wereldwijd, maar het ziet er naar uit dat het met moeite een half miljard zal halen. En dat is goed nieuws, want dat zou betekenen dat "de massa" eindelijk het licht heeft gezien en beseft dat deze films eigenlijk geen kloten waard zijn, en dat ze beter hun geld investeren in filmproducties die wél de moeite waard zijn.

    Eigenlijk is het niet goed dat ik me zou verheugen om de financiële mislukking van een filmproductie, ook al heb ik in dit geval wel heel veel reden om opgelucht te zijn. Dit zal echter een pijnlijke zaak worden voor Paramount die echt wel een kassucces kon gebruiken. De enige film die goed scoorde in het laatste jaar was Arrival (2016) met iets meer dan 200 miljoen dollar voor een productiebudget van 47 miljoen dollar. Films als Whiskey Tango Foxtrot, Silence, Allied, Ghost in the Shell, Ben-Hur, Zoolander 2, 13 Hours waren gigantische flops, en ook Baywatch (2017), target="_blank">Fences (2016), Office Christmas Party, xXx: Return of Xander Cage (2016), Jack Reacher: Never Go Back (2016) en 10 Cloverfield Lane (2016) presteerden onder de verwachtingen.

    Er zijn geen vaste regels wat betreft box-office. Niemand had verwacht dat The Mummy (2017) of King Arthur ging floppen of dat Get Out (2017) een box-office hit zou worden. Maar één ding is zeker, over het algemeen zal een comic book adaptatie vrij goed scoren, alsook films die bedoelt zijn voor een teenage publiek. Een comic adaptatie gericht naar een teenage publiek, zoals Spider-Man: Homecoming (2017), heeft de beste kaarten in handen voor een succesvolle bioscooprelease. Voor de rest is het koffiedik kijken.

    Maar studio's hebben blockbusters nodig om de gehele filmindustrie draaiende te houden. Veel mensen vergeten dat vaak. Een franchise als Fast & Furious zorgt ervoor dat er honderden andere filmproducties het daglicht kunnen zien, die anders nooit gefinancierd hadden kunnen worden. Ook al zullen diezelfde films het vaak moeilijk hebben om te concurreren met deze blockbusters. Maar neem de blockbusters weg, en je zal ook cinema-complexen zoals Kinepolis en UGC uit het landschap zien verdwijnen. Weg met de laser-scherpe beelden, de Imax-schermen, de comfortabele zetels en het glasheldere perfecte geluid. Maar gelukkig zijn er nog studio's als Universal en Disney die alles draaiende houden. Hopelijk kan Warner Bros met het succes van Wonder Woman (2017) nu ook uit het dal klimmen. De toekomst zal het uitwijzen.

     

    *** Transformers: The Last Knight trailer ***

  • T2 Trainspotting (2017) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Begin dit jaar hebben we de 20th Anniversary Blu-ray van Trainspotting (1996) besproken, vandaag bespreken we de sequel, T2 Trainspotting (2017) Blu-ray, opnieuw in regie van Danny Boyle. Ook al leek de film wel veel bijval te kennen bij menig filmcriticus, bleef ik toch wat op mijn honger zitten.

    t2_trainspotting_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Er zijn 20 jaar verstreken. Er is veel veranderd, maar ook veel hetzelfde gebleven. Ex-verslaafde Mark Renton (Ewan McGregor) keert terug naar de enige plaats die hij thuis kan noemen. Zijn oude maten Spud (Ewen Bremner), Sick Boy (Jonny Lee Miller) en Begbie (Robert Carlyle) wachten op zijn komst, maar ook zijn 'oude vrienden' verdriet, verlies, vreugde, wraak, haat, vriendschap, liefde, verlangen, angst, spijt, diacetylmorfine, zelfvernietiging en gevaar, blijken hem op te wachten. Het duurt dan ook niet lang voordat hij in oude gewoontes dreigt te vervallen.

    Wat meteen opvalt is dat deze sequel zoveel mogelijk wil trekken op de originele film. Zelfs de muziek wordt half gerecycleerd, vertraagd of versneld. Zelfs bepaalde shots lijken wel te zijn gekopieerd. Het enige waar ze spijtig genoeg niet zijn in geslaagd is om de humor over te brengen, want in tegenstelling tot de vele lachbuien die ik had bij de eerste film heb ik hiermee nauwelijks moeten glimlachen. Het is ook leuk om het personage van Diane terug te zien, gespeeld door Kelly Macdonald, die ondertussen ook al een heuse tv-carrière heeft opgebouwd, maar haar tussenkomst duurt welgeteld 2 minuten.

    Het is geleden sinds 1997 dat Ewan McGregor en Danny Boyle nog met elkaar gewerkt hebben, want Ewan vond het niet leuk dat wanneer Danny een groot budget kreeg voor The Beach (2000) hij DiCaprio had gecast in de hoofdrol en niet hem. Maar de plooien lijken nu glad gestreken. Toch is het voor geen van beiden een film waarmee ze hebben kunnen scoren. De film bracht met zijn kleine 20 miljoen dollar productiebudget, nauwelijks 40 miljoen dollar op wereldwijd, en dat zonder marketing en distributiekosten afgetrokken. Ik denk zelfs dat deze film niet uit de kosten is kunnen komen, en ik verwacht ook geen stormloop op de DVD en Blu-ray markt, ondanks de Fresh Rating op Rotten Tomatoes (een site die gaandeweg zijn pedalen heeft verloren).

    Het is een tijd geleden dat ik het vervolgboek van Irvine Welsh, Porno, heb gelezen, maar dit is geen adaptatie van het boek. Er zijn wel een aantal verwijzingen in de film zitten, maar de scenarist John Hodge en Irvine hebben vooral getracht om de succesformule te herhalen met gelijkaardige scènes. De auteur liet zelf optekenen dat hij vond dat deze sequel beter was dan de eerste film, ... ik ben een andere mening toegedaan. Het had een film moeten zijn die de cult status van deze personages zou bevestigen, in een meer episch en grootser kader, het is vooral een mislukte kans om het origineel ongemoeid te laten.

    t2_trainspotting_2017_blu-ray_pic01.jpgt2_trainspotting_2017_blu-ray_pic02.jpgt2_trainspotting_2017_blu-ray_pic03.jpg
    © 2017 Sony Pictures Home Entertainment Belgium

    Voor de rest is er niet veel veranderd voor onze vier hoofdpersonen. Los van Mark die niet meer aan heroïne verslaafd is, zijn de andere leden van het kwartet niet bijzonder veel veranderd. Het enige karakter dat echt een leven voor zichzelf heeft gemaakt is Diane (Kelly Macdonald), zij was Mark's 15-jarige vriendin uit de eerste film. Diane werkt nu als advocaat en geeft juridisch advies aan Mark wanneer hij in een of ander probleem loopt.

    Het centrale punt van de film is vooral de relaties tussen de leden van het kwartet en hoe ze na 20 jaar veranderd zijn, maar wat er in T2: Trainspotting ontbreekt, is de dynamische chemie die er ontstond in de eerste film. Er is wel een nieuw vrouwelijk personage, met name Veronika (Anjela Nedyalkova), maar ze heeft gewoon een weinig interessante bijrol als Bulgaarse vriendin van Sick Boy, die later een affaire zal beginnen met Mark.

    Ondertussen is de DVD en Blu-ray op de markt met verwijderde Scenes, audio-commentaar van Danny Boyle en scenarioschrijver John Hodge (wat ons betreft het beste van deze release) en nog een making of filmpje met de gehele cast.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 6 juli 2017

     

    *** T2 Trainspotting trailer ***