- Page 4

  • Free Fire (2016) **** recensie

    Pin it!

    Het Brussels International Fantastic Film Festival (BIFFF) kan niet meer stuk voor mij. Na de geslaagde zombie-prent The Girl with All the Gifts (2016) heb ik gisteren genoten van Free Fire (2016), de nieuwe film van Ben Wheatley (High Rise). Het is een overheerlijke Reservoir Dogs-achtig shootfest geworden om je vingers van af te likken.

    free_fire_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Boston, 1978. Justine (Brie Larson) heeft een bijeenkomst opgezet in een verlaten pakhuis tussen twee Ieren (Cillian Murphy, Michael Smiley) en een bende onder leiding van Vernon (Sharlto Copley) en Ord (Armie Hammer) die hen een voorraad wapens wil verkopen. Maar wanneer twee handlangers, Stevo (Sam Riley) en Harry (Jack Reynor), tot een handgemeen komen ontploft het kruidvat en probeert iedereen deze hel te overleven.

    Het is niet geheel verbazingwekkend dat Martin Scorsese actief was als uitvoerend producent. Maar het is vooral de slimme regie van Wheatley en zijn te gekke script die hij schreef met Amy Jump (tevens de monteuze van de film), die van deze R-rated prent een instant classic hebben gemaakt. Het lijkt op het eerste gezicht op een stijloefening, met een conflict op één locatie met een minimum aan middelen (10 miljoen dollar), maar het is uitgedraaid tot een heerlijk stukje cinema. De plot is zo simpel dat je het gemakkelijk in enkele woorden kan navertellen, maar de uitwerking ervan is briljant. We krijgen een tiental schutters te zien die proberen te overleven, en geregisseerd door een minder talentvolle regisseur had dit een wel heel verwarrende en vervelende prent geweest. Wheatley mag in ieder geval dankbaar zijn voor zijn talentvolle director of photography Laurie Rose die hier echt wel deze mexican standoff naar een hoger niveau tilt en het overzicht volledig bewaard.

    Maar naast de regie en het script zijn de vertolkingen overheerlijk. Vooral Sharlto Copley (Elysium, District 9) zet hier een uniek personage neer met een dik accent. Maar ook Armie Hammer en Brie Larson brengen enerzijds wat menselijkheid binnen deze geschifte boel, maar ook de stoner gespeeld door Sam Riley brengt een hilarisch personage en Michael Smiley zet ook een schitterende rol neer. In tegenstelling tot Quentin Tarantino's Reservoir Dogs voelen we dat deze prent van Britse makelij is, met iets meer 'in your face' vertolkingen en minder fake bloed.

    free_fire_2016_pic01.jpgfree_fire_2016_pic02.jpgfree_fire_2016_pic03.jpg
    free_fire_2016_pic04.jpgfree_fire_2016_pic05.jpgfree_fire_2016_pic06.jpg
    © A24 & Splendid Film

    Meestal zijn films van 90 minuten nauwelijks de moeite waard om te zien, maar deze zwarte komedie is hiervan een uitzondering. Had de film langer geduurd was er misschien verveling opgetreden, ook al had ik wel zin naar meer. De spetterende vuurgevechten en de onophoudelijke humor blijven komen. En ondertussen legt Weatley interessante klemtonen in dit schietschouwspel. Zo zijn er de kleine karaktertrekjes van de personages en het feit dat personages 'pijn' hebben; van splinters tot de psychologische pijn van een schampschot, en dit allemaal terwijl de kogels letterlijk in het rond vliegen. Free Fire heeft nog geen releasedatum bij ons, maar hopelijk komt hierin verandering.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 6 april 2017

     

    *** Free Fire trailer ***

  • From a House on Willow Street (2016) *½ recensie

    Pin it!

    Soms is de trailer beter dan de film en dat kan wel gezegd worden van deze From a House on Willow Street (2016). De film werd geregisseerd door de Zuid-Afrikaan Alastair Orr, die hiervoor zijn inspiratie heeft gezocht in The Thing (1982), The Exorcist (1973) en nog een hele boel andere haunted house films.

    from_a_house_on_willow_street_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Een groepje criminelen kidnapt in Kaapstad de dochter van een welgestelde diamanthandelaar. Ze sluiten haar op in hun schuilplaats en bedenken hoe ze de ontvoering gaan afhandelen. Al snel doen de ontvoerders de verschrikkelijke ontdekking dat de vrouw bezeten is door een zeer krachtige demon.

    De film kan je een beetje gaan vergelijken met Don't Breathe (2016). Hier gaan boeven ook inbreken in het verkeerde huis, ook al hebben we hier toch twee totaal verschillende kalibers van horrorfilms. From a House on Willow Street heeft geen eigen filmstijl of een interessante narratieve insteek. Het is een horror die werd geschreven door iemand die veel films en tv-series heeft gezien en er zowat een Jackson-Pollock-mengelmoes van heeft gemaakt, ook al blijft er niets steken. Tot overmaat van ramp zijn de dialogen van Catherine Blackman en Jonathan Jordaan ronduit lamentabel te noemen en heb je tevens geen enkele voeling met de karakters. Het zijn stuk voor stuk randdebielen en hun daden zijn verstandelijk niet te vatten.

    In de hoofdrol zien we de Home and Away actrice Sharni Vinson, die hier geen onaardige vertolking neerzet. Het meisje dat ontvoerd wordt, is dan weer gespeeld door Carlyn Burchell, die eerder al een kleine rol had in RoboCop (2014). Daarnaast zien we nog Zino Ventura en Steven John Ward met een toch wel heel bizar blond kapsel.

    Al bij al duurt deze prent maar 90 minuten en is de ellende snel voorbij. Vreemd genoeg vond ik het einde nog zo slecht niet, maar mijn verwachtingen lagen ondertussen wel heel laag na de overdosis aan clichés. Ik heb het zowat gehad met horrorfilms waar de lichten uitgaan om dan weer aan te springen en plots duikt er iets of iemand op in de achtergrond. Het is een beetje als de kast die met een ruk open gaat en wij als kijker weten dat er niets in de kast zit, wel achter de deur wanneer deze terug gesloten wordt. Ik mis daarom wel een beetje Wes Craven en zijn Scream films die het publiek altijd wel een stap voor waren.

    Willen jullie deze echter nog een kans geven, dan spelen ze From a House on Willow Street donderdag 6 april 2017 op het BIFFF om 14u in Cine 2 Bozar.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 5 april 2017

     

    *** From a House on Willow Street trailer ***

  • The Girl with All the Gifts (2016) **** recensie

    Pin it!

    zonet ging het BIFFF (Brussels International Fantastic Film Festival) van start in Bozar met als openingsfilm The Girl with All the Gifts (2016) van Colm McCarthy, een zombiefilm geschreven door Mike Carey. Het was meteen een schot in de roos en hopelijk zet deze film de toon voor alle films.

    the girl with all the gifts,colm mccarthy,gemma arterton,sennia nanua,the last of us,28 weeks later,glenn close,anamaria marinca,paddy considine,lobna futers

    Korte inhoud: In een zwaar bewaakt complex wordt een kleine groep kinderen bestudeerd om een remedie te vinden tegen een virus dat de hele wereld heeft verwoest. Ze zijn de laatste hoop voor de mensheid. De tienjarige Melanie (Sennia Nanua) gaat elke dag naar school. Zoals elk normaal meisje heeft ze een favoriete lerares, Helen Justineau (Gemma Arterton), en een favoriet vak. Ze wordt echter naar school gebracht in een soort dwangbuis met Hannibal-Lecter-maskertjes en wanneer ze haar komen halen is het steeds met getrokken wapens... en met een goede reden, want Melanie en haar klasgenootjes zijn zombies die bij mensengeur compleet beserk gaan.

    Op het eerste gezicht zag het eruit als een Brits postapocalyptisch drama, maar hier hebben we effectief te maken met zombies die in toom worden gehouden in hun rolstoel. De mensengeur wordt ook gecamoufleerd met een gel. Voor de wetenschappers die hen bestuderen, kunnen deze 'afwijkingen' (zombies die terug mens worden) de oplossing zijn om de wereld te redden. De film deed in ieder geval fel denken aan "The Last of Us" (2013) waarvan de filmversie maar op zich laat wachten. Intussentijd worden de scenes en locaties uit de game in allerhande zombie-films gebruikt.

    Ik dacht na het zien van de trailer dat deze prent iets minder character-based zou zijn maar niets is minder waar. Er zitten zelfs meer interessante karakters in dan pakweg 28 Weeks Later (2007). Het helpt ook dat de rollen vertolkt worden door allerhande acteertalenten zoals Glenn Close, die zowat de tweede surrogaatmoeder zal spelen van Melanie. Daarnaast zien ook nog Dominique Tipper, Anamaria Marinca, Paddy Considine en Lobna Futers. De film was gemaakt met het minuscuul budget van 4 miljoen pond en werd deels gedraaid in het afgelegen gebied van Chernobyl, alsook op de RAF base in Bedfordshire. Deze The Girl with All the Gifts voelt wel niet aan als een low budget film. Er steken zelfs indrukwekkende-cgi scènes in het verhaal! Gelukkig lag het accent wel op de karakters en in het bijzonder de kleine Melanie, de debuutrol van Sennia Nanua die hier echt wel indruk maakt.

    the_girl_with_all_the_gifts_2016_pic01.jpgthe_girl_with_all_the_gifts_2016_pic02.jpgthe_girl_with_all_the_gifts_2016_pic03.jpg
    the_girl_with_all_the_gifts_2016_pic04.jpgthe_girl_with_all_the_gifts_2016_pic05.jpgthe_girl_with_all_the_gifts_2016_pic06.jpg
    © 2016 Altitude Film Entertainment

    Wij hebben zelf het boek niet gelezen maar blijkbaar zouden er wat kleur-wijzigingen geweest en zo is Melanie niet meer het blonde meisje met blauwe ogen, maar wel een zwart meisje. Daarnaast is de lerares niet meer zwart in haar 40ste maar wel een blanke dertiger. Voor de rest zal het wachten worden op de Blu-ray release.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 4 april 2017

     

    *** The Girl with All the Gifts trailer ***

  • Before I Wake (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Hoewel de opnames van deze Before I Wake (2016) reeds in 2013 afgerond werden, duurde het door financiële problemen van maatschappij Relativity Studios tot vorig jaar eer de film uitkwam. Meevaller voor de makers van Before I Wake is dat de jonge hoofdrolspeler Jacob Tremblay ondertussen bekendheid verwierf door zijn vertolking in de verfilming van Emma Donoghues bestseller Room. Before I Wake is een atypische horrorfilm die vooral mikt op het verhaal, de sfeer en de vertolkingen en zich daardoor positief onderscheidt.

    before_i_wake_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Na de tragische dood van hun zoontje Tate (Hunter Wenzel) die in bad verdronken is, proberen Jessie (Kate Bosworth) en Mark (Thomas Jane) verder te gaan met hun leven. Om de plots ontstane leegte in hun leven op te vullen, besluiten ze een kind te adopteren. Dit wordt Cody (Jacob Tremblay), een jongen die al enkele pleegouders heeft gehad en nadat zijn vorige pleegvader in de psychiatrie is beland, op zoek is naar een nieuwe thuis.

    Reeds de eerste dagen dat Cody bij Mark en Jessie is, gebeuren er vreemde dingen. Wanneer Cody slaapt, zien Mark en Jessie Tate verschijnen, die plots weer verdwijnt wanneer Cody wakker wordt. De ouders zijn door sociaal werkster Nathalie (Annabeth Gish) gewaarschuwd dat Cody lijdt aan een ernstige vorm van insomnia, maar er lijkt toch veel meer aan de hand.

    Mark en Jessie beseffen dat Cody’s dromen echt gebeuren wanneer hij slaapt. Zijn vredige dromen waarin zijn verbeelding zich manifesteert, maar dus ook zijn nachtmerries waarin zijn diepste angsten naar de oppervlakte komen. Met gevaar op eigen leven proberen Mark en Jessie Cody’s dromen te stoppen.

    Qua thematiek biedt Before I Wake niets nieuws toe aan het genre. Naast het bezeten huis, moet de creepy kid een van de dankbaarste onderwerpen in de horrorfilm zijn. Want dat er iets aan de hand is met Cody is al duidelijk van bij de beginscène waarin zijn toenmalige pleegvader een pistool op de jongen zijn hoofd richt. Even snel wordt duidelijk dat er iets gebeurd is in het verleden van de jongen waardoor hij getraumatiseerd is geraakt.

    Before I Wake onderscheidt zich van andere horrorfilms door de uitwerking. Er wordt niet gewerkt met enkel gratuite schrikscènes, maar de makers hebben ook aandacht voor de uitwerking van de personages en het scenario. Mark en Jessie worden voorgesteld als een koppel dat een tragische gebeurtenis heeft moeten verwerken, maar na een periode van rouw vastbesloten zijn om nog iets van hun leven te maken, elk op hun eigen manier.

    before_i_wake_2016_pic01.jpgbefore_i_wake_2016_pic02.jpgbefore_i_wake_2016_pic03.jpg
    © 2016 Remain in Light

    De voorgeschiedenis van Cody blijft lange tijd onbekend en wordt met mondjesmaat prijsgegeven waardoor het ongemakkelijke gevoel dat je krijgt bij Cody zo lang mogelijk wordt gerekt. Toch een pluim voor de jonge Jacob Tremblay die Cody op een bijzonder effectieve manier speelt. Je weet dat er iets mis is met de jongen, maar Tremblay houdt het personage van Cody sympathiek.

    Kate Bosworth en Thomas Jane spelen ingetogen en je voelt hun verdriet na de dood van hun zoon Tate, maar tegelijkertijd ook de vastberadenheid om een pleegkind nog een fijne toekomst te bieden. Bosworth en Jane zijn misschien niet de bekendste acteurs maar dit komt de film enkel ten goede en houdt de focus op het verhaal. In Before I Wake wordt veel beter geacteerd dan in de meeste films in dit genre.

    Regisseur is Mike Flanagan die met Hush, Oculus en Absentia behoorlijk wat ervaring heeft in het horrorgenre. Flanagan schreef samen met Jeff Howard ook het scenario. Flanagan biedt de trouwe horrorfan de obligate schrikscènes maar naast de vorm waakt hij ook over de inhoud. Before I Wake is een vrij trage horrorfilm die zijn tijd neemt om de situatie te ontplooien, maar dat maakt de film net zo interessant. Daardoor kan je de film misschien wel beter bestempelen als een bovennatuurlijk drama dan als een pure horrorfilm.

    Before I Wake is inmiddels verkrijgbaar op dvd en blu-ray. Helaas staan er geen extra’s op het schijfje.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 4 april 2017

     

    *** Before I Wake trailer ***

  • Surf's Up 2: WaveMania (2017) *½ DVD recensie

    Pin it!

    Dat er tien jaar liggen tussen Surf's Up (2007) en deze sequel is al een eerste voorteken. Dat er van de originele stemmencast maar weinig overblijft, is een tweede aanwijzing. Rechtstreeks op DVD verschijnen is meestal ook een teken aan de wand. Was de eerste kennismaking met de surfende pinguïns van Pen Gu Island nog een redelijk amusante film, dan mist Surf’s Up 2: WaveMania (2017) originaliteit, inspiratie en vooral humor.

    surfs_up_2016_dvd.jpg

    Korte inhoud: Nadat Cody Maverick (Jeremy Shada) in Surf’s Up tweede is geworden in de Big Z Memorial had hij zich de rest van zijn leven wel anders voorgesteld. In plaats van een wereldberoemde surfcarrière, baat hij tien jaar later een surfschool uit met Lani (Melissa Sturm). Hier leert hij jonge pinguïns de woeste golven te beheersen op hun surfplank, een bezigheid waar hij voldoening uithaalt, maar Cody heeft spijt van zijn gemiste carrière in de spotlights.

    Dan doet Chicken Joe (Jon Heder), de winnaar van de Big Z Memorial, het veel beter. Chicken Joe heeft de sponsorcontracten voor het uitzoeken en rijgt de successen aan elkaar. Tussen enkele wereldtournees door, maakt Chicken Joe de tijd om zijn oude vrienden op te zoeken. Daarbij vermeldt hij dat de Hang 5 op bezoek komen, een wereldberoemd surfcollectief die de spectaculairste stunts uithalen.

    Cody is altijd een grote fan geweest van de Hang 5 en ziet zijn kans schoon in zich in de gunst van de surfgoden te knokken. Want wanneer Mr. McMahon aankondigt dat hij op pensioen wil gaan, zien Cody, Lani, Chicken Joe maar ook Cody’s rivaal Tank ‘The Shredder’ Evans (Diedrich Bader) hun kans schoon om zich bij de Hang 5 te voegen. Een reis naar het gevaarlijke Slaughter Island waar de meest perfecte golven zijn, wordt hun test.

    Deze Surf’s Up 2: WaveMania lijkt wel een langgerekte reclamespot voor het WWE-worstelen. De stemmen van de leden van de Hang 5 zijn immers allemaal professionele worstelaars, zoals Undertaker, Vince ‘Mr.’ McMahon, Saraya-Jade ‘Paige’ Bevis, Paul ‘Triple H’ Levesque en John ‘J.C.’ Cena). Dat de personages ook de naam van de echte atleten dragen, versterkt alleen dit gevoel van serieus product placement.

    Fans van het WWE-circuit zouden verschillende inside jokes over het worstelen kunnen ontdekken maar als worstelleek zijn deze volledig aan mij ontgaan. Hoewel de worstelaars zich niet slecht van hun stemmenwerk kwijten, doet het wel wenkbrauwen fronsen in welke mate deze WWE-inbreng bijdraagt tot de kwaliteit van de film.

    Surf’s Up 2 is namelijk een nogal heel flauw afkooksel van de eerste film. Was het idee van surfende pinguïns in de eerste film nog origineel en op zich al grappig, dan moest er voor de sequel uit een ander vaatje getapt worden en dit vaatje is echt niet gevonden. De humor in Surf’s Up 2 is flauw, voorspelbaar en barst van de clichés.

    Ook het verhaal waarin de jonge helden zich met elkaar moeten meten in de hoop een plekje bij de Hang 5 te bemachtigen is haastig bandwerk zonder enige blijk van originaliteit of humor. Als klap op de vuurpijl is Cody blijkbaar ook het lesje van de eerste film vergeten – winnen is niet het belangrijkste in het leven – waardoor hij in de sequel opnieuw deze les moet leren. Nu staan pinguïns misschien niet meteen bekend om hun langetermijngeheugen, helaas voor de makers recensenten en kijkers wel.

    Gelukkig mikken de makers duidelijk niet op volwassenen en de voorspelbare humor en simpele verhaal zijn wel gesneden koek voor jonge kinderen. Misschien daarom dat deze sequel een flauw doorslagje is van de eerste film: de kinderen die de eerste film hebben gezien zijn nu te oud geworden voor deze flauwe film.

    De dvd en blu-ray van Surf’s Up 2: WaveMania zijn verschenen. Op de schijfjes vind je bloopers, een extra over het inspreken van een animatiefilm, een feature over de muziek, hoe je een animatiepersonage tekent en een rondleiding van Chicken Joe op Slaughter Island.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 4 april 2017

     

    *** Surf's Up 2: WaveMania trailer ***

  • Vaiana (2016) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik heb nooit begrepen waarom twee verschillende titels circuleren van dezelfde film. De heldin van deze Disney animatiefilm heet Moana, maar bij ons heet ze Vaiana, en dat is meteen ook de titel van de film. Vaiana (2016) had hierover gelukkig niet te lijden bij zijn publiek, want deze productie sloeg de box-office aan diggelen. Toch is er een logische verklaring voor de dubbele titel. Moana betekent 'oceaan' in de Maori-taal. Dat woord was echter in verschillende Europese landen gepatenteerd. Bijgevolg werd in deze landen 'Vaiana' gebruikt, het Tahitische woord voor 'water',

    vaiana_moana_2016_blu-ray.jpg

    En gezien we hier met een titel-personage te maken hebben, mochten de stem-acteurs ook twee versies opnemen (een Engelse versie voor de States en een Engelse versie voor bij ons) en moesten er ook twee posters gemaakt worden. Waarom dan niet kiezen voor Vaiana als de enige titel van de film? En als je weet dat het hoofdpersonage in Italia Oceania heet, kan je vermoeden hoe zot het marketing-team werd met al die versies. De reden waarom ze in Italië niet voor Moana kozen had alles te maken met een populaire x-actrice genaamd Moana Pozz. Nu ja, "Vaiana" trekt op zich ook wel heel fel op het Engels voor "vagina" en zo is het toch altijd wat.

    Korte inhoud: We bevinden ons op de Polynesische eilanden. Vaiana (Auli'i Cravalho) heeft één grote missie: de oceaan over zeilen om de eeuwenoude tradities van haar voorouders te herstellen. Op deze spannende ontdekkingsreus moet ze de halfgod, Maui (Dwayne Johnson), zien te bereiken. Hij is verantwoordelijk voor heel wat ellende nadat hij een magische steen had gestolen en Vaiana wil zijn hulp om te schade te herstellen. Samen zeilen zij de oceaan over op een waanzinnig avontuur. Onderweg nemen zij het op tegen vreselijke monsters die hun missie proberen te dwarsbomen en ontdekt Vaiana iets waar zij altijd naar heeft gezocht: haar identiteit.

    Het is het verhaal geworden van een jong meisje die haar lot wil realiseren door zich los te rukken van de strikte grenzen van haar samenleving. Een vertrouwde premisse die we wel vaker hebben gezien in Disney animatiefilms. We zijn niet zo heel ver verwijderd van The Little Mermaid, Mulan en nog een karrenvracht andere creaties. Dus ja, het voelt heel vertrouwd aan, misschien een tikkeltje teveel. Ook al behoor ik zelf niet meer tot het doelpubliek, hou ik er wel van dat een animatiefilm mij op narratief vlak nog kan verrassen. Het verhaal dompelt ons wel nog onder in een andere cultuur met hun eigen rituelen, dansen en kunst. En voor de verandering hadden we een meisje zonder Barbie-benen.

    vaiana_moana_2016_pic01.jpgvaiana_moana_2016_pic02.jpgvaiana_moana_2016_pic03.jpg
    vaiana_moana_2016_pic04.jpgvaiana_moana_2016_pic05.jpgvaiana_moana_2016_pic06.jpg
    © 2016 Disney Enterprises inc. All Rights Reserved

    Daarentegen was ik wel onder de indruk van het visuele plaatje, en het is tevens één van die zeldzame films waar 3D nog net dat extraatje weet te brengen. De animatie is over het algemeen levendig en aantrekkelijk, en de evocatie van het paradijs is overweldigend mooi. Er wordt in deze animatieprent ook heel wat afgezongen, maar de songs zijn - naar goede gewoonte - van een zeer hoog niveau.

    Er waren twee leuke side-kicks in het verhaal die wat mij betreft zelfs leuker waren dan het karakter van Maui. Het varken en de haan, die verantwoordelijk waren voor de broodnodige comic relief. Vaiana is ook een prachtige verschijning, en haar enthousiasme zorgt er voor dat we meteen met haar de gevaarlijke toch willen ondernemen. En dan heb ik het nog niet gehad van het snoezige leger kokosnoot krijgers. Je hebt het allemaal en nog veel meer en het steekt vakkundig in mekaar in een visueel bijzonder aantrekkelijke omgeving.

    De film werd geschreven door Jared Bush en maar liefst geregisseerd door 4 cineasten (Ron Clements, Don Hall, John Musker en Chris Williams). Vaiana is ondertussen beschikbaar op DVD, Blu-Ray, 3D Blu-Ray en op aanvraag bij Telenet en Proximus vanaf 5 april, naast uiteraard iTunes, Google Play en Microsoft Store. Op de Blu-ray staan tevens nog een boel extraatjes zoals audio-commentaar op de film, niet-gebruikte sequenties en making-of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 2 april 2017

     

    *** Vaiana trailer ***