- Page 3

  • Ouija: Origin of Evil (2016) ***½ Blu-ray

    Pin it!

    De eerste Ouija (2014) was een horrorfilm met een leuk idee maar een vreselijk zwakke uitwerking. Het was duidelijk dat niemand echt stond te wachten op een sequel van een slechte film - of in dit geval een prequel -, maar deze is er nu dan toch gekomen met Ouija 2: Origin of Evil (2016) en het is een schot in de roos. Horrorfilms, ook al zijn ze slecht, blijven een goede investering. Ze kosten weinig geld en brengen meestal wel voldoende op, en als deze films ook nog eens goed ontvangen worden door het publiek is het alleen maar een plus.

    ouija_2_origin_of_evil_2016_poster.jpg

    Alles zal opnieuw draaien rond het Ouija-bord, waarmee getracht wordt om contact te maken met de doden, en hierdoor ook de deur open zetten voor kwade geesten. De eerste film had een productiebudget van 5 miljoen dollar en bracht 103 miljoen op. De prequel heeft dubbel zoveel gekost, maar bracht slechts 83 miljoen dollar op. Het valt nu af te wachten of de franchise nog wordt verder gezet. De film heeft wel degelijk winst gemaakt, maar veel minder dan verwacht.

    Korte inhoud: De film keert terug naar 1960, waar we de weduwe Alice Zander (Elizabeth Reaser) zien met twee dochters, Lina (Annalise Basso) en Doris (Lulu Wilson), die zich voordoet als spiritualist om zo mensen op te lichten. Maar ze nodigt hierbij onbewust een authentieke kwaadaardige geest uit in haar huis. Wanneer de jongste dochter bezeten is door de genadeloze geest, moet het gezin hun angsten overwinnen om hun dochter te redden en het kwaad terug de andere kant op te sturen.

    Wat begon als een onschuldig spel van een gezin, draait uit tot een soort The Omen (2006) film waarbij het jongste meisje beheerst wordt door een kwaadaardige geest. De retro-look van de film heeft ook wel iets weg van The Conjuring (2013).

    Ouija: Origin of Evil is een verbetering op alle mogelijke manieren van zijn voorganger. Ik heb het zowat gehad met die goedkope en gerecycleerde 'jump-scares' in 90% van de gemaakte horrorfilms. Deze prent kon me hoe dan ook bekoren. Veel is in ieder geval te danken aan scenarist en regisseur Mike Flanagan, die de job overnam van visuele effectenmaker en wannabe-regisseur Stiles White die we na zijn wanprestatie waarschijnlijk nooit meer achter de camera zullen zien. En het gebeurt niet vaak dat een sequel uiteindelijk beter wordt dan het origineel. Deze film deed wat Fast Five (2011) klaar speelde voor de Fast & Furious franchise. De film verjongt de franchise en maakt het allemaal iets meer relevant.

    ouija_origin_of_evil_2016_blu-ray_pic01.jpgouija_origin_of_evil_2016_blu-ray_pic03.jpgouija_origin_of_evil_2016_blu-ray_pic02.jpg
    © 2016 Universal Pictures

    De eerste helft van de film baarde me toch wat zorgen, omdat veel stijlfiguren van zijn voorganger hergebruikt werden. Het voelde bij momenten bijna aan als een soort remake met veel betere cinematografie, een klassieke uitstraling, en significant betere acteerprestaties en beduidend meer emotioneel gewicht. Tot mijn grote verbazing werd alles alleen maar beter en de horror-sensatie is in de derde act echt wel om van te rillen. Ik zou niet willen spreken van een "vernieuwende prent", gezien we als publiek vertrouwd zijn met heel wat van de aanwezige 'scares' (kinderen of monstertjes die op de muren klauteren en dergelijke). Toch wordt het op een dermate efficiënte manier gebracht dat je er opnieuw van kunt genieten.

    Ouija 2: Origin of Evil komt volgende week uit op DVD en Blu-ray, alsook een 'double box' met de twee films. Op de Blu-ray vinden jullie deleted scenes (de film was oorspronkelijk 140 minuten maar werd ingekort tot 99 minuten), making of filmpjes én de audio-commentaar van de regisseur. Het is tevens nog één van die weinige films die op pellicule werd gedraaid met een antiek lenzen-pakket, in plaats van met de performante digitale camera's met steadycam's. De bedoeling was om het retro-effect te gaan versterken. Zelfs het oude Universal Pictures logo werd gebruikt om de film mee te openen.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 12 april 2017

     

    *** Ouija 2: Origin of Evil trailer ***

  • Jack Reacher: Never Go Back (2016) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben het hier nog niet gehad over Jack Reacher: Never Go Back (2016), die volgende week uitkomt op DVD en Blu-ray. De eerste Jack Reacher (2012) werd geregisseerd door Christopher McQuarrie, maar de sequel was nu in handen van Edward Zwick met wie Tom Cruise al heeft samengewerkt op The Last Samurai (2003). Spijtig genoeg is de magie een beetje weg, en er was al niet veel magie in de eerste film.

    jack_reacher_never_go_back_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Jack Reacher (Tom Cruise) vertrekt naar zijn vroegere militaire basis in Virginia, waar hij heeft afgesproken met Major Susan Turner (Cobie Smulders). De ontmoeting wordt uitgesteld wanneer blijkt dat Turner is gearresteerd. Er is wel een andere officier die Reacher beschuldigt van een misdaad waarvan hij zich niets kan herinneren. Reacher moet vervolgens op zoek naar Turner zodat hij zijn naam kan zuiveren voordat het leger, de FBI en een aantal criminelen hem weten te achterhalen.

    De film is gebaseerd op het 18de boek van Lee Child's Jack Reacher series. De eerste film was gebaseerd op het 9de boek, dus zou men kunnen afleiden dat het geen rechtstreekse sequel is. Zelf was ik niet helemaal in de wolken van de eerste film, zeker wanneer je al Tom Cruise hebt in een beetje van een gelijkaardige rol als Ethan Hunt in de veel betere Mission: Impossible films. Ook al is Jack Reacher eigenlijk een leuker personage dan Ethan Hunt; hij is gemener en zelfs meer bad-ass. Spijtig genoeg vertaalt datgene wat werkt in het boek niet zo goed op film, ondanks het hoge gehalte aan actie. De scenarist van Jack Reacher 2 is Richard Wenk, die onlangs nog het script van The Equalizer (2014) schreef, maar dit leek mij een in-between-script. Zijn manier om het hoofdpersonage meer "hart" te geven door de introductie van een tiener dochter, werkte in ieder geval voor geen meter.

    Eén van de grote verschillen met Mission: Impossible is dat we hier geen ingewikkelde stunts hebben of exotische buitenlandse locaties, slimme gadgets en vermommingen. In plaats daarvan brengen we het merendeel van de film door in grimmige motelkamers, afbrokkelende magazijnen, en op een volkomen onrealistische vliegtuigset. Ook de gehele scène met een vlucht van DC naar New Orleans is zo belachelijk.

    jack_reacher_never_go_back_blu-ray_pic01.jpgjack_reacher_never_go_back_blu-ray_pic02.jpgjack_reacher_never_go_back_blu-ray_pic03.jpg
    © 2016 Paramount Pictures and Skydance Productions

    Tom Cruise zelf komt altijd met veel bagage, maar als hij in een goede film zit merk je wel dat die kerel acteertalent heeft en begrijp je waarom hij een blockbuster ster is. Meestal is hij op zijn best wanneer hij is een combinatie zit van heroïsche momenten gepaard gaande met het occasionele gestuntel. Denk maar aan de onderwater-scene in Mission Impossible 5: Rogue Nation (2015), dit is vintage-Cruise. Hij is verwikkeld in een levensgevaarlijke missie in een watertank en dat gaat het nog mis omdat hij door gestuntel zijn kaart verliest en zelfs niet meer weet welke de juiste kaart is. Er zijn bijna geen vintage Cruise scènes in deze Jack Reacher 2. Hij is hier behoorlijk stoïcijns en had evengoed vervangen kunnen worden door een Terminator.

    Promotiegewijs kende deze prent wel een valse start nadat ze hun ziel hadden verkocht aan het entertainment magazine Entertainment Tonight, die de trailer in twee stukken hadden geknipt om zo even plaats te maken voor wat nodeloos commentaar op de beelden. Omwille van deze reden hebben we ook nagelaten de trailer te publiceren. De nieuwe trailer zag er in ieder geval veel beter uit. Jack Reacher: Never Go Back komt op 22 april 2017 uit op DVD, Blu-ray en 4k Ultra HD. Alsook een box met de twee films. Op de Blu-ray staat geen audio-commentaar maar er zijn wel heel wat making-of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 11 april 2017

    ***Related Post***
    08/05/2013: Jack Reacher filmbespreking

     

    *** Jack Reacher: Never Go Back trailer ***

  • Controverse rond de komedie A Bras Ouverts

    Pin it!

    Een Franse komedie die heel wat deining teweeg brengt is loopt momenteel bij ons in de zalen. Het gaat om A Bras Ouverts (2017) van Philippe de Chauveron, een film over een rijke links-denkende intellectueel die het woord bij de daad moet voegen na een tv-programma en de deur van zijn huis open zetten voor armen. Een wel heel actueel thema waarover bij mijn weten nog niet gelachen werd.

    a_bras_ouverts_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Jean-Etienne Fougerole (Christian Clavier) is een Franse mediafiguur uit de literaire scene. Hij is getrouwd met een rijke erfgename, die alle voeling met de realiteit verloren heeft. Tijdens een televisiedebat promoot hij z'n nieuwe roman “A bras ouverts”, waarin hij alle welgestelden oproept om armen op te vangen bij hun thuis’. Zijn tegenstander daagt hem uit om de daad bij het woord te voegen. De zwaar gepikeerde Fougerole voelt zich in het nauw gedreven en gaat in op diens uitdaging om geen gezichtsverlies te lijden, een beetje tot de verbazing van zijn vrouw Daphné (Elsa Zylberstein). Diezelfde avond gaat de bel in zijn poepchique villa te Marnes-la-Coquette. De overtuigingen van Fougerole zullen zwaar op proef gesteld worden…

    De reden van de commotie is dat de film aanzien wordt als stigmatiserend ten opzichte van de Roma, en een beetje in de kaart speelt van extreem rechts en dit op de vooravond van de verkiezingen. Toch heeft de regisseur van de film geen partijkaart van de FN, hij maakt publieksfilms. Meestal komedies met delicate thema. Zijn vorige film Qu'est-ce qu'on a fait au Bon Dieu? (2014) trok dan weer meer de linkse kaart met 4 dochters die respectievelijk wilden trouwen met een jood, moslim, een zwarte man en een Aziaat.

    Vanwaar komt de kritiek dan? Wel, enerzijds van de gemeenschap van de Roma die de film zien als een samenraapsel van clichés over deze bevolkingsgroep, maar anderzijds ook van een deel van de links-weldenkende-pers. En linkse intellectuelen zijn hier ironisch genoeg waarschijnlijk wel het mikpunt van de spot en niet zozeer de Roma zelf. En bij die links pers kunnen we ook heel wat filmcritici vinden en bijgevolg zijn de meeste Franse reviews ook barslecht. Dat de distributeur ervoor koos om geen persvisies te organiseren voor deze prent, heeft de zaak uiteraard ook niet geholpen.

    a_bras_ouverts_2017_pic03.jpga_bras_ouverts_2017_pic02.jpga_bras_ouverts_2017_pic04.jpg
    a_bras_ouverts_2017_pic01.jpga_bras_ouverts_2017_pic05.jpga_bras_ouverts_2017_pic06.jpg
    © 2017 Belga Films

    Wat het ook moge zijn, na het zien van de trailer heb ik meteen een idee naar waar deze film naar toe wil. Het is humor, die de draak steekt met 'iedereen'. Van de vrijpostige Roma tot de pseudo-intellectuele en wereldvreemde bourgeois. Iedereen gaat voor de bijl en zolang je kan lachen met de groteske humor, zie ik niet in waar het probleem ligt. Soms door een cliché in de verf te zetten in een dergelijke komedie, ga je net het cliché voor een stuk gaan ontkrachten. Wij hebben hier de film nog niet gezien maar zullen dat wel doen nadat het BIFFF achter de rug is.

     

    *** A Bras Ouverts trailer ***

    Categories: Clash 1 comment
  • The Eyes of My Mother (2016) ***½ recensie

    Pin it!

    Hoeveel diepgang kan je steken in een film van 76 minuten lang? Deze vraag vroeg ik mezelf af bij aanvang van The Eyes of My Mother (2016), een creepy zwart wit horror prent die je toch even met een ongemakkelijk gevoel de zaal uitstuurt.

    the_eyes_of_my_mother_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Francisca (Olivia Bond) woont met haar ouders op een afgelegen boerderij. Wanneer de vader een namiddag afwezig is, worden moeder en dochter bezocht door een vreemde waardoor hun idyllisch leven helemaal verstoord wordt. Francisca geraakt diep getraumatiseerd, maar die namiddag doet tevens curiositeiten in haar ontwaken, en als jonge vrouw (Kika Magalhães) bekijk ze de wereld op een compleet andere manier.

    Het is de debuutfilm van Nicolas Pesce die hier toch wel een schrikwekkend portret maakt van een getraumatiseerd meisje die geen weg weet met het verlies van haar ouders. Het deed me wat denken aan Excision (2012) ook al is deze prent net dat tikkeltje meer geraffineerd in zijn benadering.

    Het is tevens een fascinerende psychologische benadering van een meisje die is afgezonderd van de buitenwereld en haar ouders op vrij jonge leeftijd verliest. Haar sociaal contact is uiterst beperkt tot bijna onbestaand en wanneer haar moeder vermoord wordt door een gek en haar vader de moordenaar opsluit in zijn schuur, weet de kleine Francisca niets beters om voor de man te zorgen alsof het een diertje was. Het beeldje van de maagd Marie duikt soms ook op in de achtergrond wat ook zou kunnen wijzen op een religieuze context. In het begin van de film vertelt de moeder het verhaal van de Heilige Franciscus van Assisi en hoe hij in de wildernis leefde en stigmata verkreeg. Maar voegt ze er aan toe, hij stierf aan de gevolgen van een oogziekte, wat ook de oorzaak was van zijn psychose. Haar conclusie luidt dan ook: "Eenzaamheid kan gekke dingen doen met de geest." Wanneer haar dochtertje, die de naam overigens draagt van de heilige, haar prikt aan de doornkroon van het beeld van Franciscus in de tuin, dan weet je genoeg.

    De enige leerschool die Francisca heeft gekregen is de dissectie van dieren en meer bepaald het verwijderen van ogen. En dit is een horrorfilm dus hoef ik er geen tekening bij te maken van wat er komen zal. Gezien de zwart-wit fotografie zien we geen bloed, maar net zoals Psycho (1960), heb je geen bloed nodig om gruwel in beeld te brengen. Komt daar nog bij dat alles heel esthetisch in beeld is gebracht. Het enige onlogische aan deze prent is dat het meisje over een wel heel verbazingwekkende fysieke kracht moet beschikken om zo met lichamen te zeulen. Daarnaast duurt de film ook veel te kort om echt het personage van Francisca te doorgronden of nog maar te weten waarom ze bepaalde acties doet. Is het een verwerkingsproces na een trauma of scheelt er echt iets met haar ... of beide. The Eyes of My Mother was te zien op het BIFFF en hopelijk binnenkort bij ons uitgebracht op Blu-ray.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 9 april 2017

     

    *** The Eyes of My Mother trailer ***

  • Het 5de en laatste seizoen van Person of Interest op Blu-ray

    Pin it!

    Je zal het niet kunnen geloven maar ze zullen eindelijk eens een punt zetten achter "Person of Interest", nadat ze er al 4 seizoenen uit hebben geperst. Het 5de en laatste seizoen is deze week ook uitgebracht op DVD en Blu-ray.

    the_person_of_interest_season_5_blu-ray.jpg

    Het was een mooie rit geweest voor bedenker Jonathan Nolan, en dit laatste seizoen serveert ons ook datgene wat we van deze serie gewend zijn. Elk seizoen telde steeds verschrikkelijk veel afleveringen en in tegenstelling tot de 23 afleveringen in seizoen 4 hebben ze het aantal nu teruggedrongen tot 13. Een dergelijke ingreep zie je wel vaker (cf. Game of Thrones), en zorgt er voor dat er meer budget vrijkomt voor elke aflevering, en dat was er ook wel een beetje aan te zien.

    Doorheen het seizoen krijgen we opnieuw de sterke band te zien tussen de teamgenoten, maar het is de relatie tussen Finch en de Machine die de meeste aandacht trekt. Een groot deel van de spanning van de eerste aflevering draait rond de inspanningen om een stervende Machine te doen herleven. Het dilemma blijft echter bestaan of het wel ethisch is om zo'n krachtig instrument in stand te houden, of nog dat het een risico vormt wanneer het in de verkeerde handen zou geraken.

    Anderzijds zien we ook dat Fusco (Kevin Chapman) gelinkt wordt aan de moord op Elias en Dominic, en moet de machine ook hier redding bieden. Maar de besluitvorming blijft moeilijk, vooral wanneer de toekomst op het spel staat. Er is geen manier om te weten wat de gevolgen zijn van de beslissingen van Finch. De speciale band tussen Root (Amy Acker) en Finch (Michael Emerson) wordt versterkt als ze zijn beslissing ondersteunt om de machine te doen herleven. De Samaritaan hardware is wel een stapje voor en is al even krachtig als de Machine. Het wordt tevens geïnstalleerd in persoonlijke apparaten van burgers (een knipoog naar het Europees programma van The Internet of Things).

    Uiteraard is er ook nog John Reese Jim Caviezel en Sameen Shaw (Sarah Shahi) die voor de nodige combat-situaties zorgen. Op de Blu-ray vinden jullie nog een aantal making of ilmpjes alsook het Comic-Con panel interview uit 2015.

     

    *** Person of Interest trailer ***

  • Free Fire (2016) **** recensie

    Pin it!

    Het Brussels International Fantastic Film Festival (BIFFF) kan niet meer stuk voor mij. Na de geslaagde zombie-prent The Girl with All the Gifts (2016) heb ik gisteren genoten van Free Fire (2016), de nieuwe film van Ben Wheatley (High Rise). Het is een overheerlijke Reservoir Dogs-achtig shootfest geworden om je vingers van af te likken.

    free_fire_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Boston, 1978. Justine (Brie Larson) heeft een bijeenkomst opgezet in een verlaten pakhuis tussen twee Ieren (Cillian Murphy, Michael Smiley) en een bende onder leiding van Vernon (Sharlto Copley) en Ord (Armie Hammer) die hen een voorraad wapens wil verkopen. Maar wanneer twee handlangers, Stevo (Sam Riley) en Harry (Jack Reynor), tot een handgemeen komen ontploft het kruidvat en probeert iedereen deze hel te overleven.

    Het is niet geheel verbazingwekkend dat Martin Scorsese actief was als uitvoerend producent. Maar het is vooral de slimme regie van Wheatley en zijn te gekke script die hij schreef met Amy Jump (tevens de monteuze van de film), die van deze R-rated prent een instant classic hebben gemaakt. Het lijkt op het eerste gezicht op een stijloefening, met een conflict op één locatie met een minimum aan middelen (10 miljoen dollar), maar het is uitgedraaid tot een heerlijk stukje cinema. De plot is zo simpel dat je het gemakkelijk in enkele woorden kan navertellen, maar de uitwerking ervan is briljant. We krijgen een tiental schutters te zien die proberen te overleven, en geregisseerd door een minder talentvolle regisseur had dit een wel heel verwarrende en vervelende prent geweest. Wheatley mag in ieder geval dankbaar zijn voor zijn talentvolle director of photography Laurie Rose die hier echt wel deze mexican standoff naar een hoger niveau tilt en het overzicht volledig bewaard.

    Maar naast de regie en het script zijn de vertolkingen overheerlijk. Vooral Sharlto Copley (Elysium, District 9) zet hier een uniek personage neer met een dik accent. Maar ook Armie Hammer en Brie Larson brengen enerzijds wat menselijkheid binnen deze geschifte boel, maar ook de stoner gespeeld door Sam Riley brengt een hilarisch personage en Michael Smiley zet ook een schitterende rol neer. In tegenstelling tot Quentin Tarantino's Reservoir Dogs voelen we dat deze prent van Britse makelij is, met iets meer 'in your face' vertolkingen en minder fake bloed.

    free_fire_2016_pic01.jpgfree_fire_2016_pic02.jpgfree_fire_2016_pic03.jpg
    free_fire_2016_pic04.jpgfree_fire_2016_pic05.jpgfree_fire_2016_pic06.jpg
    © A24 & Splendid Film

    Meestal zijn films van 90 minuten nauwelijks de moeite waard om te zien, maar deze zwarte komedie is hiervan een uitzondering. Had de film langer geduurd was er misschien verveling opgetreden, ook al had ik wel zin naar meer. De spetterende vuurgevechten en de onophoudelijke humor blijven komen. En ondertussen legt Weatley interessante klemtonen in dit schietschouwspel. Zo zijn er de kleine karaktertrekjes van de personages en het feit dat personages 'pijn' hebben; van splinters tot de psychologische pijn van een schampschot, en dit allemaal terwijl de kogels letterlijk in het rond vliegen. Free Fire heeft nog geen releasedatum bij ons, maar hopelijk komt hierin verandering.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 6 april 2017

     

    *** Free Fire trailer ***