- Page 3

  • The Edge (1997) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een paar weken geleden hebben we The Spanish Prisoner (1997) besproken van David Mamet. In datzelfde jaar is ook The Edge (1997) uitgekomen, geschreven door Mamet, een bear-attack film met twee Hollywood acteurs in de hoofdrollen.

    the_edge_1997_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De rijke Charles Morse (Anthony Hopkins) vergezelt zijn mooie vrouw Mickey (Elle Macpherson) bij een photoshoot in Alaska. De shoot wordt gemaakt door Robert Green (Alec Baldwin). Om specifieke indianen te vinden voor de shoot vliegen Green, Morse en nog een fotograaf naar goede locaties toe. Onderweg worden ze door vogels bestormd en storten ze neer in een meer. Om te overleven in de bossen waar een moordlustige beer rondhangt, moeten ze op elkaar kunnen vertrouwen. Morse is de enige met de kennis die hen zou kunnen redden. Morse vermoedt dat Green een affaire heeft met zijn vrouw. Dit zorgt voor complicaties tijdens hun overlevingstocht, waarbij ze constant een gevaarlijke beer tegenkomen.

    De regisseur van dienst is Lee Tamahori, die zowel in staat is van het meest verderfelijke (Die Another Die, Next, xXx: State of the Union) als het degelijke (Once Were Warriors). De man heeft ook The Devil's Double (2011) geregisseerd. Zelf vind ik deze The Edge nog één van zijn betere films, ook al mist de film net iets meer scherpte. Het script bood wel heel wat mogelijkheden; naast de beet-aanval is er ook een intrigerend conflict tussen twee mannen die van bij het begin van de film niet helemaal duidelijk is. Maar dat het personage van Baldwin een affaire had met de vrouw van het personage van Hopkins, was al meteen duidelijk.

    Het leuke aan het verhaal is dat de stoere Baldwin gaandeweg afhankelijk zal worden van de wijzere oude man. Het wordt zelfs nog interessanter wanneer het personage van Hopkins door heeft dat Baldwin waarschijnlijk voor geen meter te vertrouwen is, maar toch nog altijd het meest humane wil doen. De spanning is vaak om te snijden, en al zeker de scènes met de beer, die gespeeld wordt door Bart the Bear, een gedresseerde beer die al in heel wat filmproducties heeft gespeeld, zoals Into the Grizzly Maze (2015) en Legends of the Fall (1994) (ook al met Anthony Hopkins). Wat moet je doen wanneer een beer in je buurt is? Lopen kan fataal zijn, klimmen is ook al een bedenkelijke optie, een beer kan je ook volgen in het water en heeft een scherpe neus dus je verbergen achter een struik zal ook niet helpen. En er zijn al heel wat films geweest die ons hebben laten zien dat je weinig kan doen; zoals Backcountry (2014) en Grizzly Man (2005).

    Bart de Bear steelt misschien de show, maar de vertolkingen in deze film zijn best wel sterk en je voelt meteen wie deze karakters zijn. Het is misschien geen memorabele film maar er zijn toch wel een aantal knappe scènes in. Mamet zorgt ook voor een goede balans tussen een survival film en een psychologisch drama tussen twee mannen. Ik denk trouwens dat dit de eerste echte actie-film was voor Anthony Hopkins, en na deze film kwamen er nog meer.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 januari 2017

     

    *** The Edge trailer ***

  • Gattaca (1997) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Heel wat science-fiction films uit de jaren 90 voelen bijzonder gedateerd aan, maar een handvol blijven goed; en daarbij reken ik deze Gattaca (1997), geschreven en geregisseerd door de Nieuw-Zeelander Andrew Niccol. Spijtig genoeg heeft Niccol nooit meer het niveau gehaald van deze debuutfilm, maar dit meesterwerkje pakken ze hem niet meer af.

    gattaca_1997_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Dankzij de vooruitgang van de wetenschap is het nu mogelijk om vooraf de eigenschappen van je kinderen te bepalen. Maar Vincent Freeman (Ethan Hawke) is op de ouderwetse manier geboren en hij moet zich staande houden tussen de perfecte mensen om hem heen. Om zijn droom, een ruimtemissie, te verwezenlijken neemt hij de identiteit aan van een genetisch perfect persoon, Jerome Eugene Morrow (Jude Law). Maar als de missieleider vermoord wordt, is hij de hoofdverdachte.

    De futuristische films die het niet moeten hebben van buitensporig geweld en apocalyptische taferelen en daarentegen inzetten op een intelligente intrige, zijn dun gezaaid. Dat DNA en genetische dictatuur een grote rol zal spelen in de toekomst staat buiten kijf, maar dat er ook met DNA geprutst kan worden maakt deze film ook duidelijk. Er zijn quasi geen speciale effecten in deze science-fiction prent, en dat is hoogst ongewoon. Het lijkt bij momenten wel meer op een Hitchcock drama. Cruciale vraag die deze film stelt is wat de waarde is van een mens die in een labo is ontdaan van alle mogelijke "kwaaltjes, afwijkingen en zwakheden". En bijgevolg is het op zich ook een existentialistisch portret van de toekomstige mens. In Gattaca is de mensheid onderverdeeld in 'validen' of Übermenschen die zijn ontwikkeld in een reageerbuis en 'invaliden' die geboren zijn op natuurlijke wijze en als volgt onderaan de ladder van de menselijke evolutie eindigen.

    Hawke is iemand van onderaan de maatschappij met ambities om via een ruimtevaartprogramma deze planeet te verlaten, maar dan moet hij zich wel voordoen als een 'valide' en bijgevolg moet hij het systeem belazeren. Hij legt zich niet bij zijn lot neer en gaat doorheen een verschrikkelijk proces om zijn doel te bereiken. En hij krijgt de hulp van Jerome, een uniek specimen die door een ongeval aan een rolstoel gekluisterd zit. Zo krijgt hij haar- en urinestalen om zo onder de radar te duiken, en toe te treden tot het heiligdom van de nieuwe aristocratie. Anderzijds moet Vincent zich regelmatig scrubben en er voor zorgen dat hij geen DNA achterlaat op de werkvloer. Maar het wordt allemaal moeilijker wanneer iemand vermoord wordt. Daarnaast heeft Vincent ook nog eens een romance met een kantoorcollega Irene Cassini (Uma Thurman).

    De politie-intrige komt overigens wat anachronistisch over in een film die gaat over bio-ethische vraagstukken, lichamelijke paranoia en de morele gevolgen van het kloningsproces, maar Niccol goochelt met oud en nieuw en het resultaat werkt. De film handelt ook over 'ouderwetse waarden' als vriendschap en broederliefde. De film is niet zo ver verwijderd van die andere cerebrale sci-fi film THX 1138 (1971) van George Lucas. Ook deze film is hypergestileerd, met zijn setdesign, zijn kostuums en zijn ijle muziekscore. Een film om opnieuw te bekijken en zeker op Blu-ray met de vele outtakes en making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 6 januari 2017

     

    *** Gattaca trailer ***

    Categories: Review 1 comment
  • Three Kings (1999) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Regisseur David O. Russell (The Fighter, Silver Linings Playbook, American Hustle, Joy) is sinds 2011 een vaste klant geworden op heel wat award uitreikingen, maar voorheen was hij vooral een regisseur die in de aandacht kwam met zijn verbale geweld op de set. Zelfs op de set van deze Three Kings (1999) kwam het tot een handgemeen met George Clooney.

    three_kings_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Een groep Amerikaanse soldaten gaat aan het einde van de Golfoorlog op zoek naar goud dat Saddam van Koeweit heeft gestolen. Als ze ontdekken dat de plaatselijke bevolking op het punt staat geëxecuteerd te worden vanwege de hulp aan de Amerikanen, besluiten ze hen te helpen.

    In deze prent zien we naast Clooney ook nog Mark Wahlberg en Ice Cube. Zelfs Spike Jonze heeft een rol. Ze vertolken 4 Desert Storm soldaten die de Iraakse woestijn intrekken op zoek naar Saddam's goud. Een Russell overdonderd ons met een geflipte beeldvoering alsof iedereen aan de XTC zit. Het verhaal werd geschreven door John Ridley, die ook al eerder het opgefokte U-Turn (1997) had geschreven. We zien exploderend vee, een woestijn die in melk veranderd, bunkers vol met gsm's en Samsonite koffers, een kogel die zich een baant doorheen een lichaam, je kunt het zo gek niet bedenken.

    Maar al die krankzinnige beelden zijn niet zomaar een goedkope gimmick; maar beklemtonen hiermee de absurditeit van het conflict. Maar er zit ook een brok rauwe realiteit in de film wanneer onze 4 helden stoten op een groepje Saddam aanhangers die een voedselkonvooi de lucht inblazen en een ongewapende moeder neermaaien. En zo groeit deze film stilaan uit tot een anti-oorlogsfilm met een glasheldere boodschap. De Amerikaanse Golf-politiek was een dwaasheid en vandaag dragen we hiervan tevens de gevolgen. Maar in die tijd was de gewone Iraakse burger het slachtoffer van alle onheil.

    Alles draait om olie en dollars en dit wordt met deze film nog eens beklemtoond en Russell regisseert deze film alsof hij niets te verliezen heeft, en ontwijkt geen enkel dramatisch cliché. De toon van de film neigt naar de zwarte komedie en satire, maar tussen de lijnen zit er ook een provocerende politieke agenda met een hoog octaangehalte aan sensatie. De soundtrack is ook heel verstandig gebruikt en dient niet alleen om alles "cool" te maken (cf. Guardians of the Galaxy, Suicide Squad) maar onderstreept de subtext van de gebeurtenissen. Schrijver-regisseur David O. Russell heeft het met deze prent allemaal bereikt: hij heeft een visueel indrukwekkende prent afgeleverd die ook nog iets te vertellen heeft over de natuur van oorlog en de krankzinnigheid van de Amerikaanse buitenlandse politiek.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 5 januari 2017

     

    *** Three Kings trailer ***

  • Beyond the Walls (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De Franse miniserie Beyond the Walls (2016) (originele titel Au-delà des Murs) lijkt op het eerste gezicht een zoveelste haunted house-variant waarin Veerle Baetens een bezeten huis erft. Niets is echter minder waar want Beyond the Walls is een verrassend frisse serie die een mix brengt van oude en nieuwe horrorelementen gesitueerd in prachtige sets, met prima vertolkingen, een boeiend mysterie en een bevredigende ontknoping.

    -

    Korte inhoud: Logopediste Lisa (Veerle Baetens) erft het huis van haar overbuurman André Bainville. Merkwaardig, aangezien Lisa Bainville helemaal niet kende en de man dertig jaar dood in zijn huis zat zonder dat zijn lijk ontdekt werd. Zonder een boodschap voor zijn notaris om het huis te betreden op een welbepaalde datum, zou de man zelfs nooit gevonden zijn. Merkwaardig ook omdat Lisa nog niet eens geboren was toen de man stierf.

    Geprikkeld door een Bijbelse referentie en een rode rechthoek op de erfenisdocumenten besluit Lisa in het huis in te trekken. Hoewel er reeds dertig jaar geen levende ziel in het huis is geweest, hoort ze ’s nachts een meisje lachen. Geïntrigeerd door een mysterieus patroon op het behangpapier begint Lisa in het midden van de nacht een oude schoorsteenmantel open te breken.

    Daarachter ontdekt ze een heel gangenstelsel. Ze kruipt door de opening – die onmiddellijk weer verdwijnt – en verdwaalt in een geheime wereld waar niet is wat het lijkt. Al gauw ontmoet ze Julien (François Deblock), die naar eigen zeggen reeds drie jaar opgesloten zit in het doolhof. Samen trekken ze door het labyrint zoekende naar een uitweg en op de vlucht voor zijn bewoners met een zwarte olie-achtige huid.

    Aan het begin van Beyond the Walls leren we Lisa kennen als een ietwat asociaal personage. Ze slaat het aanbod van haar collega’s af om iets te gaan drinken na het werk en draagt een trouwring zodat ze getrouwd lijkt en een gezin heeft. Haar appartement is op een tafel, stoel en matras leeg en Lisa lijkt vooral in zichzelf gekeerd.

    Er wordt nooit expliciet vermeld dat Lisa een getraumatiseerd personage is, maar haar gedrag doet vermoeden dat er vroeger iets is gebeurd met Lisa waardoor ze een dergelijk leven leidt. De bijna dagelijkse nachtmerries waarin ze regelmatig haar bed onderplast doen hier nog een schepje bovenop. Hoewel de makers deze mogelijkheid nooit expliciet suggereren, zouden het labyrint dus wel eens een fantasie in Lisa’s hoofd kunnen zijn.

    Beyond the Walls is een mysterieuze miniserie waarvan de opzet mij een beetje deed denken aan Pan’s Labyrinth van Guillermo Del Toro. Ook in deze Franse serie fungeren ontmoetingen met bijzondere figuren als metafoor voor dingen uit Lisa’s leven. Zo komt ze haar jongere zusje tegen die verdronken is toen Lisa even niet oplette, wat haar een levenslang schuldgevoel opleverde. Haar zusje redden uit het labyrint lijkt dan ook een metafoor voor het echte leven.

    beyond_the_walls_2016_blu-ray_pic01.jpgbeyond_the_walls_2016_blu-ray_pic02.jpgbeyond_the_walls_2016_blu-ray_pic03.jpg

    De decors en het uitzicht van de serie zijn knap gedaan. Vanaf het moment dat Veerle Baetens achter de muur kruipt, beland je in een mysterieuze wereld waar achter elk hoekje een nieuwe verrassing schuilt. De decorbouwers en setdressers hebben prima werk geleverd om de geheimzinnige sfeer achter de muren zo goed mogelijk over te brengen. De kamers in het huis springen van een Victoriaans interieur naar een gotische kerk of naar een in dikke mist gehuld bos. Erg knap gedaan.

    Ook regisseur Hervé Hadmar (“Les Témoins") levert uitstekend werk af en weet de claustrofobische sfeer in het labyrint naar het kleine scherm over te brengen. Je weet niet wie of wat er schuilt achter elke nieuwe deur en Lisa en Julien zijn enkel op zichzelf aangewezen. Veerle Baetens en François Deblock spelen hun personages met overgave en vakmanschap.

    In de derde aflevering belandt Lisa – nog steeds in het huis – op een weidse open vlakte waar aan een meer het huis staat van Rose (Geraldine Chaplin). Daar komt Lisa ook haar overleden zus Sophie (Lila-Rose Gilberti) tegen en zet ze een aantal gebeurtenissen in gang die zware consequenties zullen hebben en zullen leiden tot de ontknoping van de serie.

    Beyond the Walls vormt een afgerond geheel en na drie aflevering (of 140 minuten) zit de reis van Lisa erop. Verwacht echter niet om een antwoord te krijgen op alle vragen die worden opgeworpen maar het einde sluit deze miniserie op een bevredigende manier af. De blu-ray is inmiddels verkrijgbaar, daarop helaas geen extra’s.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 6 januari 2017

     

    *** Beyond the Walls trailer ***

  • Magnolia (1999) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een film die we hier nog niet besproken hadden was deze Magnolia (1999) van Paul Thomas Anderson. Een mozaïek verhaal waarin verschillende personages op zoek zijn naar de zin van hun leven, de ware liefde of hun verlangen naar vergiffenis. De film kreeg drie Oscar-nominaties maar kon er geen enkele verzilveren.

    magnolia_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Een willekeurige, regenachtige dag in San Fernando Valley (Los Angeles). De levens van een stervende vader (Jason Robards), zijn jonge vrouw (Julianne Moore), een verpleger (Philip Seymour Hoffman), een beroemde verloren zoon (Tom Cruise), een man (William H. Macy) die vroeger bekend was als Quiz Kid Donnie Smith en nu hopeloos verliefd draait op een bartender, een politieagent (John C. Reilly) die wanhopig op zoek is naar liefde, een nieuw en een voormalig wonderkind (Jeremy Blackman), een tv-presentator (Philip Baker Hall) en zijn aan cocaïne verslaafde dochter (Melora Walters) komen samen in een web van verwikkelingen. Door de speling van het lot, toeval en menselijke interactie kruisen alle paden, een dag om nooit te vergeten.

    Los van een Martin Scorsese of Steven Soderbergh zijn er niet zo heel veel regisseur die in een tijdsspanne van drie uur tientallen personages kunnen opvoeren zonder de kijker te verliezen. Magnolia is een visueel spectaculaire film maar een aangrijpende inhoud. De film doet enerzijds wat denken aan zijn andere film, Boogie Nights (1997), ook al is deze net iets meer ernstig van toon. De film wordt ook geleid door de heel aanwezige muziek score van Aimee Mann. Daarnaast hebben we ook briljante fotografie van Robert Elswit.

    Magnolia begint met een indrukwekkend proloog over toeval, het noodlot en de dood, als een soort handleiding voor de film. De dingen die van het leven maken wat het is. Toeval lijkt alles aan elkaar te binden, en ook in deze film zal toeval een belangrijke rol spelen in de ontmoeting van de verschillende karakters. Het karakter die het meest in het oog springt is toch wel deze van Tom Cruise, die als een soort guru de mannen een dosis testosteron in hun gat pompt met slogans als 'Respect the cock, tame the cunt'. Donald Trump had één van zijn discipelen kunnen geweest zijn. Maar ook hij zal door de loop van omstandigheden zichzelf verzoenen met zijn stervende vader, één van de meest pakkende scènes uit de film.

    Maar niet elk personage is even geslaagd en misschien had deze film wel één of twee figuren kunnen missen. Maar Anderson blijft zijn kijkers verbazen en middenweg de film krijgen we zelfs een Bijbels tafereel te zien die ons allemaal met verstomming slaat. Anderson is duidelijk in datgene wat hij wil vertellen. Het leven is misschien kommer en kwel, maar op een dag kan de wind keren en loopt alles naar wens. Kortom, een film met een lach maar vooral een traan, die ons niet onberoerd zal laten, gevuld met Oscar-waardige vertolkingen en een meeslepende soundtrack, in een strakke regie van een geniale filmmaker.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 3 januari 2017

     

    *** Magnolia trailer ***

  • The Green Mile (1999) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het was een onmogelijke opdracht voor regisseur Frank Darabont om zijn meesterwerk The Shawshank Redemption (1994) te overtreffen, ook al speelde The Green Mile (1999) zich ook af binnen de muren van een gevangenis én was het opnieuw gebaseerd op een verhaal van Stephen King.

    the_green_mile_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Nu Paul Edgecomb (Tom Hanks) zijn dagen slijt in een bejaardentehuis, kijkt hij terug op zijn leven als gevangenisbewaker. Jarenlang heeft hij dienst gedaan in de 'Dodengang' van de Cold Mountain gevangenis. Paul denkt vooral terug aan 1935. Ten tijde van de Grote Depressie ontwikkelde Edgecomb een bijzondere band met één van de gevangenen. De zwarte reus John Coffey (Michael Clarke Duncan) werd beschuldigd van de verkrachting en de moord op twee kleine meisjes. Er was alleen iets heel bijzonders met hem aan de hand...

    Daar waar de gevangenen in Shawshank wachten op hun vrijheid, zien we hier dat ze wachten op hun dood. De titel van de film verwijst naar de gang die met groene linoleum is bedekt, en leidt naar 'old sparky', de elektrische stoel. Het grootste verschil tussen deze twee films is dat Shawshank aanvoelt als een 'bigger than life' film, terwijl deze Green Mile eerder aanvoelt als de tv-versie ervan, met een pak meer karikaturen en fake personages. Dat John Coffey beschikt over speciale gaven lijkt niet meteen door te zinken bij de cipiers en in plaats van de bevoegde instanties in te lichten, zien we hen eindeloos met verstomming kijken naar deze mysterieuze figuur. Het acteerwerk is tevens ook niet altijd van niveau en je vraagt je soms af of deze film wel is geregisseerd door dezelfde persoon die het eerdere meesterwerk had gemaakt.

    Met zijn duurtijd van 189 minuten barst deze prent letterlijk uit zijn voegen, maar het was duidelijk dat de studio geen restricties wou opleggen aan de man die maar eventjes 7 Oscar-nominaties kreeg voor Shawshank, maar er uiteindelijk geen enkele kon verzilveren. Maar dat was tevens een periode waarin Hollywood de bal compleet mis sloeg en Forrest Gump (1994) beschouwde als een betere film. Begrijpen wie begrijpen kan. Darabont was zelfs niet genomineerd voor Beste Regisseur, maar Woody Allen wel met zijn Bullets Over Broadway (1994), een film die geen kat heeft gezien en nog niet aan de hielen komt van Shawshank. The Green Mile kreeg 4 Oscar-nominaties, maar kon ook hier geen enkel beeldje verzilveren, en deze keer wel terecht gezien de film het moest opnemen tegen het superieure American Beauty (2000).

    The Green Mile werd in tegenstelling tot Shawshank een mega-succes aan de box-office met een recette van 287 miljoen dollar, en dit met een productiebudget van 60 miljoen. Het werd tevens de meest succesvolle Stephen King verfilming. Had de film een half uur korter geweest, en was de montage net iets scherper, en had Darabont een paar personages minder uitgewerkt, dan was dit een véél betere film geweest. Maar we lopen een beetje verloren in al die verhaallijnen en missen de hoofdplot die draait rond de echte moordenaar van de twee meisjes.

    the_green_mile_1999_blu-ray_pic01.jpgthe_green_mile_1999_blu-ray_pic02.jpgthe_green_mile_1999_blu-ray_pic03.jpg

    De film had moeten gaan over racisme, spiritualiteit en de doodstraf, maar wat we ervan overhouden is een man die met zijn muis zit te spelen en een zwarte gevangene die vliegen spuwt. Het is niet correct om deze film te gaan vergelijken met Shawshank, maar het is moeilijk om het niet te doen want Darabont heeft er zich duidelijk op willen baseren. Spijtig genoeg heeft hij geen keuze kunnen maken tussen het religieuze aspect van de film en het magische/bovennatuurlijke aspect die meer de stempel van Stephen King droeg. Nu zwalpt de film tussen beide en krijgen we een beetje een halfslachtig resultaat te zien.

    Maar er zijn uiteraard ook nog zaken waarvan ik heb genoten, met name de muziek compositie van Thomas Newman, die ons door dit meer dan 3 uur durend gevangenisdrama sleept. Voor de rest is er mij niet zo heel veel bij gebleven.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 2 januari 2017

     

    *** The Green Mile trailer ***