- Page 2

  • Youth (2015) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Op internet las ik over Youth (2015) -- de laatste film van Italiaan Paolo Sorrentino die met La grande bellezza een Oscar voor beste buitenlandse film won in 2014 -- “Either you love it or you get nothing from it." Helaas moet ik mij aansluiten bij de laatste groep. Youth is visueel en muzikaal een heel sterke film, maar het verhaal en de personages konden mij niet overtuigen waardoor deze film voor mij langdradig en eclectisch verwarrend overkwam. Ik kan begrijpen dat sommigen dit een prachtige film vonden maar mij deed het dus weinig.

    youth,paolo sorrentino,michael caine,harvey keitel,rachel weisz,paul dano,jane fonda,ed stoppard,madalina ghenea,roly serrano

    Korte inhoud: Componist Fred Ballinger (Michael Caine) trekt zoals elk jaar op vakantie naar een kuuroord in de Zwitserse Alpen waar hij in het gezelschap vertoeft van zijn dochter Lena (Rachel Weisz), filmregisseur Mick Boyle (Harvey Keitel), jonge acteur Jimmy Tree (Paul Dano) en zelfs Diego Maradonna (Roly Serrano) en Miss Universe (Madalina Ghenea).

    Het is een clubje erg diverse personages die elk om hun eigen redenen in Zwitserland zijn en allemaal kampen met hun eigen besognes. Zo krijgt Ballinger bezoek van een gezant van de Britse koningin die hem vraagt of hij zijn beroemdste stuk ‘Simple Songs’ wil komen spelen voor de verjaardag van prins Philip. Ballinger weigert, maar ondanks aandringen van zijn omgeving wil hij niet zeggen waarom.

    Boyle heeft zich met een paar jonge, hip bebaarde scenaristen teruggetrokken om zijn nieuwste film voor te bereiden. Het moet zijn ultieme meesterwerk worden waarvoor hij topactrice Brenda Morel (Jane Fonda) heeft kunnen strikken. Lena wordt dan weer opzij geschoven door haar man Julian (Ed Stoppard), tevens de zoon van Boyle, die verliefd is geworden op zangeres Paloma Faith (die in dit meta-universum zichzelf speelt).

    Trees laatste filmrol was in een blockbuster, maar hij wil herinnerd worden als serieuze acteur en niet als mainstreamacteur waardoor hij zich in de Zwitserse Alpen heeft teruggetrokken om zich te bezinnen over zijn verdere carrière. En dan zijn er nog Diego Maradonna die zo dik is geworden dat hij al aan de zuurstof moet wanneer hij nog maar uit het zwembad komt maar nog wel ellenlang een tennisbal in de lucht kan houden en Miss Universe die vooral het hoofd van de oudere mannen op hol brengt als ze in hun dagelijkse kuurbadje zitten maar ook over een degelijk stel hersenen blijkt te beschikken.

    Dat zijn de voornaamste protagonisten die zich voornamelijk bezighouden met zonnebaden, zwemmen, kuren, eten en heel veel praten. Youth is een trage film, met veel gebabbel en veel tijd om mooie plaatjes te schieten. Dat doet Paolo Sorrentino erg knap. Visueel valt er dan ook niks af te dingen aan Youth. Vooral de scène waarin Caine in een Zwitserse wei zit en in zijn hoofd een compositie maakt met Zwitserse hoorns, koeienbellen en koeiengeloei is mij bijgebleven omwille van de prachtige look en de schitterende muziek.

    youth_2015_blu-ray_pic01.jpgyouth_2015_blu-ray_pic02.jpgyouth_2015_blu-ray_pic03.jpg

    Helaas is het voor mij niet helemaal duidelijk wat Sorrentino met deze film wil zeggen. Wil hij doen nadenken over de rest van zijn/ons leven, of over ons voorbij leven? Dat kan kloppen als we vooral kijken naar de personages van Caine en Keitel die zich vooral bezighouden met hun nalatenschap. Ballinger is allang op pensioen en wil zelfs voor de koningin niet meer optreden, Boyle wil nog één keer schitteren met een laatste film. In die optiek is Youth een film over vergankelijkheid, vriendschap en het leven.

    De uitwerking is echter niet volledig mijn ding. Het gefilosofeer van de personages gaat soms te ver en de humor van Sorrentino (bv. een koppel dat dagenlang zwijgend hun avondmaal eet en de vrouw plots op een avond in woede uitbarst en vertrekt) is niet echt aan mij besteed. De film is soms ook zo langzaam dat het moeite kost om je focus bij de film te houden.

    Sorrentino is een regisseur die graag zijn eigen universum schept, en ook voor Youth is dat zeker gelukt. Onnodig te zeggen dat ik een beetje verloren loop in Sorrentino’s wereld en meer had verwacht van Youth, maar ik kan absoluut begrijpen dat mensen deze film vier of zelfs vijf sterren geven. Youth is een film waarover de meningen sterk verschillen, maar zijn dat niet net de interessantste films?

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 21 augustus 2016

     

    *** Youth trailer ***

  • A Walk in the Woods (2015) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    A Walk in the Woods (2015) is een soort roadmovie tussen twee opa’s die beseffen dat ze niet het eeuwige leven hebben en nog snel een jongensdroom willen realiseren. Dit zou een boeiende en originele film kunnen opleveren, denken we maar aan The Straight Story waarin David Lynch Richard Farnsworth liet rondtrekken op een oude grasmaaier. Helaas haalt A Walk in the Woods niet het niveau van The Straight Story en is deze film minder charmant en oppervlakkiger dan die van Lynch.

    a_walk_in_the_woods_2015_dvd.jpg

    Korte inhoud: De Amerikaanse schrijver Bill Bryson (Robert Redford) keert terug naar zijn vaderland na twee decennia in Groot-Brittannië te hebben gewoond met zijn vrouw Catherine (Emma Thompson). Daar wordt hij meteen met de sterfelijkheid van het leven geconfronteerd wanneer hij naar een begrafenis moet. Omdat Bryson zelf ook niet meer van de jongsten is, begint hij na te denken over de rest van zijn leven.

    Hoewel hij gelukkig getrouwd is en ondertussen ook al een paar kleinkinderen heeft, mist Bryson toch nog iets in zijn leven. Per toeval stuit hij op de Appalachian Trail, een trektocht van 2180 mijl door 14 Amerikaanse staten van Georgia tot Maine. Zeer tegen de zin van zijn vrouw besluit Bryson het avontuur aan te gaan. Catherine doet hem wel beloven dat hij de meer dan zes maanden durende tocht niet alleen zal afleggen.

    Maar de meeste van Brysons vrienden verkeren niet meer in optimale gezondheid of verklaren hem doodleuk voor gek. Dan krijgt Bryson een telefoontje van Stephen Katz (Nick Nolte), een oude jeugdvriend die hij al veertig jaar niet meer gezien heeft. Ondanks een titanium linkerknie en een krakkemikkelige rechterknie wil Katz heel graag mee. Maar dat het geen eenvoudige opgave wordt, ervaren de twee avonturiers al na amper een paar kilometers.

    Reeds in 1998 kocht Robert Redford de filmrechten van het boek ‘A Walk in the Woods’ van Bill Bryson. Redford zag het als een uitstekende mogelijkheid om nog eens het scherm te delen met Paul Newman, maar helaas stak Newmans wankele gezondheid daar een stokje voor en Newman overleed in 2008. Enfant terrible Nick Nolte werd uiteindelijk Newmans vervanger.

    Groot verschil met het boek is dat de echte Bryson en Katz de trektocht ondernamen toen ze beiden 44 waren en Redford en Nolte al stevige zeventigers zijn. Het levert soms eigenaardige beelden op wanneer Redford en Nolte in de film zonder een druppel zweet als jonge berggeiten door het landschap huppelen. Overigens hebben beide heren in de loop van hun trektocht ook geen last van baardgroei, gewichtsverlies, slaapgebrek, een kleurtje van de zon of andere uiterlijke kenmerken die hun zware tocht eisen.

    Integendeel het lijkt er wel op of de fysieke ongemakken volledig worden genegeerd en vooral het gekibbel tussen Bryson en Katz op de voorgrond treden. Het is aardig om te volgen en hun gekissebis zorgt hier en daar wel eens voor een glimlach, zoals wanneer de twee heren in pure slapstickstijl moeten vluchten uit een hotel. Maar het blijft verder heel erg braaf en risicoloos.

    Dat geldt ook voor de regie die in handen is van Ken Kwapis die eerder met About a Boy, The Sisterhood of the Traveling Pants en He’s Just Not That Into You gelijkaardige brave, voorspelbare zaterdagavond-onder-een-dekentje-films maakte en ook A Walk in the Woods weinig persoonlijke inbreng meegeeft. Een iets meer gedurfde regie had misschien wat meer pit in de film kunnen steken, maar zelfs de prachtige landschappen van de Appalachian Trail komen niet altijd goed uit de verf.

    a_walk_in_the_woods_2015_blu-ray_pic01.jpga_walk_in_the_woods_2015_blu-ray_pic02.jpga_walk_in_the_woods_2015_blu-ray_pic03.jpg

    Het boek van Bryson is tot filmscenario bewerkt door debutant Bill Holderman en Michael Arndt. Maar het valt af te vragen hoeveel Arndt werkelijk heeft meegeschreven als je ziet dat hij eerder meeschreef aan o.a. Toy Story 3, Inside Out of Star Wars: Episode VII - The Force Awakens, films die toch een fris en sprankelender scenario hadden. Nu beperkt het scenario zich een rechttoe rechtaan-relaas van de gebeurtenissen.

    Op de acteerprestaties valt niets aan te merken. De cast bestaat uit ervaren rotten die het klappen van de zweep kennen. En hoewel Redford en Nolte soms duidelijk op een filmset voor een groen scherm staan dan in de woeste natuur, lijken ze beiden wel plezier te beleven aan deze film. Nolte is trouwens bijna biografisch gecast als oude ex-alcoholist die graag achter de vrouwen aanzit. De rol van Emma Thompson is niet zo groot, maar ook zij slaat geen mal figuur.

    A Walk in the Woods is een brave feelgood-komedie die grote risico’s schuwt en daardoor een beetje voorspelbaar is. Enkele leuke momenten tussen Redford en Nolte zorgen voor een komische toets, maar al bij al springt deze film er niet echt bovenuit. De film wil ons in de eerste plaats leren dat je nooit te oud bent om je dromen te verwezenlijken. Laten we vooral dat onthouden van deze film.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 16 augustus 2016

     

    *** A Walk in the Woods trailer ***

  • The Model met het Deense model Maria Palm

    Pin it!

    Bij ons is er nog geen releasedatum bekend voor The Model (2016) van de Deense cineast Mads Matthiesen, maar ik ben wel benieuwd naar deze prent. Het werd gedraaid met een minuscuul budget van 4 miljoen dollar maar het verhaal lijkt wel aangrijpend en de sfeer deed me wat denken aan Black Swan (2010) van Darren Aronofsky.

    the_model_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: The Model vertelt het verhaal van Emma (Maria Palm), een jong opkomend model die haar weg probeert te vinden in Parijs. Daar wordt ze bevriend met Zofia (Charlotte Tomaszewska) en verzeilt ze in een gevaarlijke relatie met een modefotograaf genaamd Shane White (Ed Skrein).

    Het leuke aan het verhaal is dat de regisseur het risico heeft genomen om te werken met Maria Palm, een 'echt' model en tot hiertoe geen acteerervaring. En het verleden heeft ons geleerd dat de modellen die kunnen acteren een rariteit zijn. Maar toch zijn er een aantal en hiervoor verwijs ik naar onze Top 10 Acterende Modellen. Haar acteerwerk lijkt nu niet meteen geruststellend in de trailer, maar laten we niet vergeten dat het meisje van Deense afkomst is en ze hier wel goed uit de voeten kunt in Engels en Frans. Maar geluk speelt ze tegenover Ed Skrein en hij is nu ook niet meteen de beste acteur.

    Het leven van een model lijkt een droom van aan de buitenkant, maar naast de grote sterren is er heel veel miserie en exploitatie. Meisjes die uitgebuit worden voor allerhande shoots en vaak genoodzaakt zijn om bijna niet meer te eten om zo op gewicht te blijven en te kunnen concurreren met andere modellen. Seks speelt vaak ook een rol in de manier hoe bepaalde modellen opklimmen, en het zijn net dergelijke films die heel wat bestaande verhalen uit de schemerzone halen.

    Maria Palm legt op een bepaald moment uit dar haar spichtige blik vaak werd bespot in Denemarken, maar dat ze nu wordt begeerd in de Parijse modewereld. Zou het kunnen dat schoonheid echt in het oog van de toeschouwer zit? Toch lijkt het dat Claire Tran (die White's assistent speelt), aantrekkelijker is dan de uitgehongerde modellen met verzonken ogen die door hun baas als modevoorbeeld worden gezien. Het is misschien niet helemaal nieuw qua verhaal maar het is spijtig genoeg nog steeds bijzonder actueel.

     

    *** The Model trailer ***

  • Wonder Woman een puinhoop? Patty Jenkins slaat terug

    Pin it!

    Zit er een volgende donderwolk aan te komen voor Warner Bros en DC? Na het teleurstellende Man of Steel (2013) , het zwakke Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) en de ronduit beschamende Suicide Squad (2016), duiken nu geruchten op dat de Wonder Woman (2017) productie een puinhoop is.

    wonder_woman_2017_poster.jpg

    Toch waren die kleine momentjes van Wonder Woman in Batman v Superman hoopvol, is er nu zoveel druk op de schouders van deze productie dat iedereen waarschijnlijk heel gespannen is en de studio iedereen op de hielen zit. Een nieuwe teleurstelling zou wel eens een doodsteek kunnen zijn op hun paradepaardje Justice League (2017). Wonder Woman wordt geregisseerd door Patty Jenkins, die net zoals David Ayer geen regie-ervaring heeft met cgi-films, maar wel haar status als drama-regisseuse heeft bevestigd met Monster (2003). Mijn enige bedenking bij Patty Jenkins is: dát was 13 jaar geleden! Wat heeft ze in tussentijd gedaan? Een handvol episodes in een paar tv-series, ... NUL langspeelfilms. Hoe DC en Warner Bros bij haar zijn gekomen blijft voor mij een mysterie. Was deze film niet beter toevertrouwd aan Kathryn Bigelow? De toekomst zal het uitwijzen.

    De eerste Wonder Woman trailer vond ik zelf nog wel veelbelovend, maar een anonieme insider zou hebben verklaard dat het een puinhoop is. Maar natuurlijk probeert Jenkins dat tegen te spreken. De "party pooper" zou een open brief hebben geschreven naar Warner Bros CEO Kevin Tsujihara, een hoge piet die nog steeds zijn job heeft (naast andere hoge pieten als regisseur Zack Snyder) na verschillende teleurstellingen. En als er ontslagen vallen is dat meestal onderaan de ladder, en de briefschrijver zou een ex-werknemer zijn van de studio. Lees hier de brief.

    Een passage leest als volgt: Waar ben je mee bezig? Ik wens dat jij in je auto moet leven tot je een nummer 1 film kan maken. Dan zou Wonder Woman misschien zo geen puinhoop zijn. Probeer je niet te verschuilen achter de goede trailer. Insiders bevestigen nu al dat het opnieuw rotzooi is. Het is bijna indrukwekkend hoe je dezelfde producenten en leidinggevenden figuren blijft belonen voor het maken van dezelfde fouten. De regisseuse van Wonder Woman is furieus en ging meteen in tegenaanval op Twitter. En ik kan haar geen ongelijk geven. Wat is de waarde van zo'n open brief indien de auteur ervan onbekend is?

    En ja, we hebben hier te maken met iemand die ontslagen werd, dus misschien niet meteen de meest ideale persoon die een oordeel kan vormen over een productie. Dus moeten we dit nieuws met een korrel zout nemen. Daarnaast moeten we ervan bewust zijn dat Wonder Woman nog 10 maanden voor de boeg heeft. Blade Runner had ook een woelige productie, maar uiteindelijk is het één van de beste films ooit geworden. Zelfs recent, over Ant-Man (2015) kwamen er ook geruchten dat na de regisseurswissel deze film zou zuigen als geen ander, wel het is uiteindelijk een schot in de roos geworden. Anderzijds heeft WB een slechte track record, en op dit ogenblik zou het me verbazen dat ze het nu aan het rechte eind hebben en ik heb ondertussen al alle hoop opgegeven voor Justice League. Toch geef ik WW nog het voordeel van de twijfel. En wie weet, met lage verwachtingen kan ik misschien nog aangenaam verrast zijn, cf. Deadpool (2016).

     

    *** Wonder Woman trailer ***
  • The Huntsman: Winter's War (2016) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Mijn vrees dat The Huntsman: Winter's War (2016) zou tegenvallen doordat de onervaren Franse cineast Cedric Nicolas-Troyan het accent zou leggen op de visuele effecten is deels uitgekomen. Het verhaal sloeg nergens op en het aanwezige filmtalent is nog nooit zo onderbenut geweest als in deze prent.

    the huntsman winters war,cedric nicolas-troyan,charlize theron,emily blunt,chris hemsworth,jessica chastain,kristen stewart,rupert sanders,frozen,snow white and the huntsman,nick frost,rob brydon,evan spiliotopoulos,craig mazin,frank darabont,sprookje

    Korte inhoud: Lang voordat de boze koningin Ravenna (Charlize Theron) verslagen werd door het zwaard van Sneeuwwitje, keek ze stilaan toe hoe haar zus Freya (Emily Blunt) verraden werd en hun koninkrijk ontvluchtte. Met Freya's gave om elke vijand te bevriezen heeft de jonge ijskoningin tientallen jaren in een winters paleis een leger aan dodelijke jagers, waaronder de inmiddels tegen haar gekeerde jagers Eric (Chris Hemsworth) en Sara (Jessica Chastain), gecreëerd. Wanneer ze over de ondergang van haar zus hoort, roept ze haar resterende soldaten op om de magische spiegel op te halen. Ze komt er echter achter dat Ravenna terug tot leven gewekt kan worden, om vervolgens hun krachten te bundelen en het betoverde land te bedreigen.

    Op geen enkel moment zit je op het puntje van je stoel, leef je mee met de personages of moet je ook nog maar glimlachen met een grappige quote of uithaal. is zowel een prequel als een sequel, maar vooral all over the place. Het had een gewone sequel moeten worden, maar Kristen Stewart viel uit (waarschijnlijk) na haar geflikflooi met regisseur Rupert Sanders. En nu lijkt het wel dat deze film er is gekomen nadat de studio de box-office cijfer bekeek van Snow White and the Huntsman (2012) en Frozen (2013) en vond dat er geld kon gemaakt worden met een mash up. De toekomst zal het uitwijzen of dit een financieel succesverhaal zal worden, maar mijn vermoeden vertelt me dat het wel eens zwaar zou kunnen tegenvallen.

    Was er een vraag naar een sequel? Na het zien van deze prent ben ik geneigd te zeggen van niet, want ook al was The Huntsman nog een vrij interessant personage, lijkt hij hier wat verloren. Ik vond het vreemd dat ik op een gegeven naar Kristen Stewart verlangde. De chemie tussen Jessica Chastain en Chris Hemsworth, die elk een slecht Schots accent hadden, vond ik niet goed werken. Het voelde op geen enkel moment tastbaar. Anderzijds stal Emily Blunt een beetje de show, maar met een beter script en een betere regie had dit echt wel een glansrol kunnen zijn. Chastain doet dan weer een Katniss-vertolking maar slaagt er nooit in om indruk te maken. Hemsworth lijkt dan weer in een andere film te spelen in vergelijking met Snow White and the Huntsman in een vrij kleurloze vertolking. En gezien we met een fantasy film te maken hebben, krijgen we opnieuw lachwekkende dwergen voorgeschoteld, deze keer gespeeld door de Britten Nick Frost en Rob Brydon. Dat al het aanwezige talent deze film deden voor het geld was meteen duidelijk. Theron en Hemsworth streken elk 10 miljoen dollar op voor hun rol.

    the_huntsman_winters_war_2016_pic01.jpgthe_huntsman_winters_war_2016_pic03.jpgthe_huntsman_winters_war_2016_pic02.jpg

    Het is geen slechte film maar deze double-diva prent van scenaristen Evan Spiliotopoulos en Craig Mazin verdiende een beter script. Eerder was Frank Darabont nog betrokken bij deze productie maar om één of andere reden verliet hij het project. Darabont is niet de meest geschikte persoon, maar hij kan op zijn minst een verhaal vertellen waar we als kijker om de karakters geven. Visueel ziet het er allemaal wel mooi uit. Een zwaar gemiste kans op een geslaagde sprookjes-adaptatie.

    Op 24 augustus 2016 komt The Huntsman: Winter's War uit op DVD en Blu-ray (3D) met audio-commentaar van de regisseur, deleted scenes, gagreel en een hele resem making off filmpjes. Al bij al een zeer verzorgde Blu-ray editie, zoals we van Universal gewend zijn.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 12 augustus 2016

     

    *** The Huntsman: Winter's War trailer ***

  • Aanklacht tegen Suicide Squad voor misleidende promotie

    Pin it!

    Hoe meer ik er over denk, hoe meer ik problemen lijkt te hebben met Suicide Squad (2016) van David Ayer, een film die alle comic-competitie had moeten wegblazen. Spijtig genoeg hebben de makers er een soepje van gemaakt dat ver over datum was. Deze adaptatie had veel weg van een opgezwollen lijk die leek weg te drijven op een vervuilde donker meer, met dode comic antihelden op de bodem. Een uitstorting van bloed en etter uit een diepe wonde die verschillende keren leek opengereten te zijn door manipulatieve geldwolven, en nooit boven het niveau kwam van lachen met mannen die een vrouw in het gezicht slaan. Een drol die verkeerdelijk werd verkocht als een rebelse en slimme comic adaptatie met Harley en The Joker in de hoofdrol, verdoezeld met een ongezonde damp van Axe deodorant en artificieel cool gemaakt met catchy rocknummers.

    suicide_squad_2016_poster2.jpgsuicide_squad_2016_poster3.jpgsuicide_squad_2016_poster4.jpgsuicide_squad_2016_poster5.jpg

    Het grappige is dat er vandaag een rechtszaak lijkt te zijn tegen Warner Bros en DC voor "valse publiciteit" door twee Britse fans. Eén van de grootste pijnpunten van deze film was het ontbreken van een "echte" villain in dit gezelschap van anti-helden, terwijl dé grootste villain uit de comic-wereld, volledig werd onbenut . Toch was The Joker, samen met Harley Quinn, uitgespeeld als de mascottes van de film terwijl The Joker misschien maar 10-15 minuten screentijd had en eigenlijk nooit woog op het verhaal. De aanklacht luidt: false advertising, misleading visual images and gaining a profit from us and millions others due to these acts. Maken ze een kans op een schadevergoeding? Het zou me verbazen, maar het zal wel voor wat aandacht zorgen en wie weet misschien iets veranderen op de manier waarom studio's hun marketing verzorgen.

    Maar anderzijds zou ik hun rechtszaak nog niet meteen afschrijven want waar ze effectief een punt hadden is dat de studio de film had gepromoot met beelden die niet in de film zaten. Zo zaten er specifieke Joker scènes in de trailers die niet in de film voorkwamen. Veel fans hebben dus een filmticket gekocht om deze specifieke beelden te zien in de film, maar uiteindelijk ging de film over iets anders en kwamen deze scènes zelfs nooit aan bod. Maar zo waren er ook scènes met Katana die ontbraken en eerder gebruikt werden als marketing tool. De aanklagers willen ook niet wachten op de 'deluxe premium special directors gold extended supreme cut Blu-ray editie’ om te krijgen waarvoor ze betaald hadden.

    suicide_squad_2016_poster6.jpgsuicide_squad_2016_poster7.jpgsuicide_squad_2016_poster8.jpgsuicide_squad_2016_poster9.jpg

    In de verdediging van de studio, het is en blijft marketing. Het is de aard van het beestje dat een dergelijke film gepromoot wordt nog terwijl de productie op volle toeren draait. Vaak worden er al beelden gebruikt uit de dailies, meestal onder supervisie van de regisseur. De Kong: Skull Island trailer heeft geen beelden van King Kong voor de simpele reden dat deze nog in post-productie zitten. Kan je de makers dan aanklagen omdat ze een film in de zalen brengen met een overvloed aan beelden van King Kong? Ik denk niet dat het de intentie was van Warner of DC om het publiek doelbewust te misleiden. Ik denk dus niet dat WB of DC zich zorgen moet maken, maar hopelijk trekken ze er wel lessen uit, want ik haat filmproducties die NA de release met de belofte komen dat alles duidelijker zal worden met de extended cut. En dat gebeurd de laatste tijd net iets teveel.