• Ash vs Evil Dead (2016) seizoen 1 op DVD en Blu-ray

    Pin it!

    Deze "Ash vs Evil Dead" (2016) is echt wel een tv-serie voor de fans van Evil Dead, en het is echt wel genieten van de charismatische anti-held Ashley 'Ash' J. Williams gespeeld door niemand minder dan Bruce Campbell. De serie werd gemaakt door Sam Raimi met wie alles is begonnen.

    ash_vs_evil_dead_2015_tv-series_poster.jpg

    Ash is nog springlevend, en hoewel hij een paar jaartjes ouder is geworden, is hij net zo arrogant en vol zelfvertrouwen als voorheen. En zijn charmes lijken bij de dames nog altijd goed te werken en zo zien we hem in een vuile toilet van een bar de liefde bedrijven met een dame die hij aan de toog heeft opgepikt. Maar spijtig genoeg voor hem eindigt de climax niet meteen in extase. Dit is een Evil Dead serie en we zullen het geweten hebben. De serie zou met Halloween op 31 oktober 2015 in première gaan. Het eerste seizoen telt 10 afleveringen.

    Korte inhoud: Bruce Campbell komt terug als Ash, een ouder wordende stock boy en ervaren monsterjager met kettingzaag aan zijn afgesneden hand. De laatste 30 jaar heeft hij iedere verantwoordelijkheid van zich afgewimpeld en is hij geen beetje meer volwassen geworden. Wanneer de mensheid echter op het spel staat na de uitbraak van een Deadite plaag, voelt Ash zich meteen geroepen om de monsters te confronteren.

    We hebben er 20 jaar op moeten wachten maar eindelijk is er een vervolg met Bruce Campbell. De laatste Evil Dead (2013) remake was geen slechte film, maar het was toch niet hetzelfde zonder de acteur. En gezien Evil Dead 4 simpelweg niet gefinancierd raakte, is deze serie een leuk alternatief. En kijk, er is ondertussen al een tweede seizoen aan het lopen in de States en die volgend jaar ook wel bij ons zal uitkomen op DVD en Blu-ray..

    De serie is een soort follow-up van de 3 films die al bestaan, met voldoende 80'ties slapstick humor en een verkwikkende montage en cameravoering. Raimi kan er niet omheen dat we in een digitaal tijdperk zijn en de visuele effecten omni-present zijn (en in bepaalde gevallen ook een beetje goedkoper). Maar ook al wordt er veel cgi gebruikt, mengt de regisseur alles met praktische effecten, iets wat belangrijk zal zijn voor de toon van de film. Het feit dat de Ash vs Evil Dead een speels karakter heeft en waanzinnig over de top, zet meteen de deur open voor het overmatig gebruik van gore en digitale effecten. In het eerste shot kunnen we het digitale bloed zien uitspatten, om nadien een shot zien met fake bloed en prothesen, om on zo terug te brengen tot de materie.

    ash_vs_evil_dead_2015_tv-series_pic01.jpgash_vs_evil_dead_2015_tv-series_pic02.jpg
    ash_vs_evil_dead_2015_tv-series_pic03.jpgash_vs_evil_dead_2015_tv-series_pic04.jpg

    In de rollen zien we ondermeer Jill Marie Jones, Dana DeLorenzo, Lucy Lawless,Mimi Rogers en Mike Edward. En ook al werden er heel wat regisseurs aangesproken voor de regie van de afleveringen (Michael J. Bassett, David Frazee, Michael Hurst, Tony Tilse en Rick Jacobson), merk je echt wel de hand van Sam Raimi. En wanneer Raimi en Campbell samenwerken is het resultaat meestal wel ... GROOVY !

    ***Related Posts***
    21/07/2015: Ash vs Evil Dead trailer
    23/10/2013: Evil Dead remake review
    13/03/2013: Evil Dead 4 wordt Army of Darkness 2
    04/01/2015: Red Band Evil Dead trailer
    04/05/2007: The Evil Dead volgens Sam Raimi
    22/03/2006: The Evil Dead remake in de maak
    11/10/2005: All Time Top 10 Best Horror Movies
    06/02/2005: Komt er een nieuwe Evil Dead film?
    19/11/2004: Evil Dead IV
    23/08/2004: Freddy vs Jason vs ... Ash?

     

    *** Ash vs Evil Dead 4 minuten clip ***

  • War Dogs (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wanneer je de poster bekijkt van War Dogs (2016) van Todd Phillips zou je denken dat het gaat om een spoof Scarface (1983), maar dat is het helemaal niet. Eén van de twee hoofdpersonages is wel een grote Tony Montana fan en de verwijzingen naar de film van Brian De Palma zijn wel degelijk aanwezig in quotes, rekwisieten en zelfs een beetje in de plot. Maar de film waar het me meer deed aan denken was Pain & Gain (2013).

    war_dogs_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: War Dogs is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en volgt twee bevriende twintigers, David Packouz (Miles Teller) en Efraim Diveroli (Jonah Hill), die in Miami wonen tijdens de oorlog in Irak. Ze proberen winst te maken met een onbekend initiatief van de Amerikaanse overheid waarbij kleine ondernemingen zich kunnen inschrijven op aanbestedingen van het Amerikaanse leger. Ze beginnen klein, maar al snel lopen de bedragen op en krijgt het duo het heet onder de voeten wanneer ze op het punt staan een deal van 300 miljoen dollar te sluiten om het Afghaanse leger te bewapenen. Een deal die ze in contact brengt met een paar zeer verdachte Albanese partijen en de wat obscure figuur Henry Girard (Bradley Cooper).

    Waarom Pain & Gain? Wel het zijn beide biopics die een poging ondernemen om met sarcasme de film grappig te maken, geregisseerd door filmmakers die een beetje uit hun comfortzone treden met een biopic met hoofdpersonages waar je niet meteen sympathie voor gaat voelen. De ene is een gefrustreerde schurk die zichzelf veel te belangrijk vindt en de andere is een volger die zijn bloedmooie vrouw, gespeeld door de Knock Knock (2015) actrice Ana de Armas. De twee films spelen zich ook af in Miami, wisselen beide geweld af met shots van strippers en humor met drama. Het enige grote verschil is dat de regisseur van War Dogs Todd Phillips, net iets meer talent heeft in het vertellen van een verhaal dan de Pain & Gain regisseur Michael Bay.

    De echt geslaagde biopics kan je op één hand tellen, en dat heeft meestal te maken met het feit dat het echte leven niet altijd even dramatisch is als de filmwereld, de nevenpersonages even interessant of het einde even pakkend. Scenaristen en regisseurs willen dan vaak de gebeurtenissen dramatiseren - soms teveel, soms te weinig of soms niet goed genoeg - en daar ligt vaak het probleem. Bij War Dogs hebben Todd Phillips en scenaristen Stephen Chin en Jason Smilovic wel een loopje genomen met de feiten. De echte Diveroli is een gymrat en trekt nog maar weinig om de gezette figuur van Jonah Hill die moet betalen als hij aan een vrouw wil geraken en een Scarface-geek is.

    war_dogs_2016_pic01.jpgwar_dogs_2016_pic02.jpgwar_dogs_2016_pic03.jpg
    war_dogs_2016_pic04.jpgwar_dogs_2016_pic05.jpgwar_dogs_2016_pic06.jpg

    Todd zet dan ook al zijn energie in het zorgen dat we als kijker alle Scarface hints begrijpen, inclusief tot tweemaal toe Diveroli laten zien met een AK-47. Misschien had Todd meer tijd kunnen investeren in wat het verhaal boeiender zou maken in plaats van cooler voor een jonge generatie. Persoonlijk heb ik het zowat gehad met die Hollywood-formule van films die uitblinken in zelfspot met karakters die grof geld verdienen op obscure manieren, gladgestreken met voice-over commentaren zoals Scorsese ons dat had aangeleerd met zijn Goodfellas (1990) en sedert dan ontelbare keren gekopieerd.

    Maar het verschil met een film als bijvoorbeeld The Wolf of Wall Street (2013) is dat in War Dogs doden vallen, ook al proberen de makers dat zoveel mogelijk te verdoezelen. En bijgevolg heeft het geheel wel wat een wrange smaak - net zoals bij Pain & Gain. Todd begint de film met de kostprijs van de 'war on terror' (generaal David Petraeus spendeerde 20 miljard dollar enkel en alleen aan airco op één jaar tijd), en lijkt op dit pad verder te willen gaan, maar gaandeweg verliest hij focus en blijft het bij "war is the economy" grapjes in een stripclub waar in de achtergrond de kijker wordt afgeleid door twee strippers. Diepgaand is de film nooit voor een volwaardig drama te zijn, en er zijn te weinig grappen om er een geslaagde zwarte komedie van te maken. Maar War Dogs heeft ook zijn goede momenten. Teller en Hill geweldige acteurs en het is een plezier om ze bezig te zien, ondanks de filterdunne personages die ze vertolken. De rest van de nevenpersonages zijn zo onderontwikkeld dat ze nauwelijks memorabel zijn. Het beste van de film zijn die kleine onthutsende feiten over de prijs van oorlog, maar misschien zou dit beter uitgewerkt kunnen worden in een documentaire in plaats van een actie-komedie-drama.

    Deze geflipte American Dream is ondertussen al bij ons uit op Blu-ray, 4K UHD, DVD en Video on Demand. Er is geen audio-commentaar van de regisseur te bespeuren, maar wel 3 making-of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 december 2016

     

    *** War Dogs trailer ***

  • The Shallows (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Laat ik meteen met de deur in huis vallen, ondanks het ronduit belachelijke einde en zijn zeemzoeterig melodramatische afsluiter, is The Shallows (2016) één van de beste shark attack films sinds Jaws (1975). De film van Spielberg is wel superieur aan deze prent, maar deze film heeft dan weer een troefkaart genaamd Blake Lively, die na deze prent haar status als leading lady wel heeft verdiend. Dit is een back-to-basic thriller met wat GoPro's een rottende walvis en een "Steven seagull" om niet te misssen.

    the_shallows_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: 'The Shallows' volgt een vrouw, Nancy (Blake Lively) genaamd, die alleen is aan het surfen op een afgelegen strand. Een strand waar haar moeder vroeger kwam surfen. Op een korte afstand van de kust wordt ze aangevallen door een grote witte haai. Nancy komt vast te zitten op een kleine rots, minder dan 200 meter verwijderd van het strand. Zal ze de oversteek op tijd kunnen maken alvorens de vloed het stuk rots onderdompelt?

    De film duurt 86 minuten en eigenlijk heeft de film niets meer te vertellen dan datgene wat al wereldkundig gemaakt werd met de trailer. Erger nog, je zit te wachten op bepaalde scènes die je in de trailer had gezien en dat is op zich wel een beetje een domper op de spanning. Maar wees gerust, de film is voor geen seconde vervelend, en dat is hoofdzakelijk te danken aan de mooie verschijning en de sterke vertolking van Blake die hier een vrouw van (letterlijk en figuurlijk) 'vlees en bloed' neerzet in plaats van de traditionele scream queen. Blake heeft de perfecte maten, maar is ook groot van gestalte, en wanneer ze tegen een rots stoot of tegen het ijzer van een boei, voelen we duidelijk een harde impact. In het begin van de film is het duidelijk dat ze haar moeder heeft verloren aan (vermoedelijk) kanker, ondanks de strijd de ze had geleverd. Nancy wil daarom proeven van het leven en misschien wel haar medische studies zal laten voor wat het is. Maar het noodlot slaat toe en het personage kijkt nu zelfs recht in de ogen van de dood, en zal al haar kennis en wilskracht moeten gebruiken om het er levend vanaf te brengen.

    Het verhaal - dat op de 2014 Blacklist stond - werd geschreven door Anthony Jaswinski en is al zo voorspelbaar als iets. Gelukkig weet de Spaanse regisseur Jaume Collet-Serra (Non-Stop, Unknown, Orphan) zijn omgeving toch perfect te exploiteren en maakt een toch wel geslaagde thriller. De dialogen zijn niet echt slim, en nog minder zijn de al te evidente texto's. Zelfs het acteerwerk van bepaalde nevenpersonages zijn niet altijd even overtuigend. De nonsense neemt je er wel bij, want in tegenstelling tot veel andere films heeft deze prent geen ambities om meer te zijn wat het uiteindelijk is. Neem nu het feit dat Blake gaat surfen met een halve juwelenwinkel aan. Nu ja, achteraf bekeken wel handig als je een operatie moet uitvoeren. Collet-Serra heeft de ultieme zomer B-film met een goeie mix tussen zon, zee, borsten en bloed. De prachtige fotografie van Flavio Martínez Labiano laat ons ook geregeld onderdompelen in het water en voelen we ons bij momenten al even onveilig als het hoofdpersonage. Er zit zelfs een geweldig moment in waarin Blake voor de eerste keer onderdompelt in bloedrood water tussen de luchtbellen, was al even verontrustend als prachtig in beeld gezet. Anderzijds gebruikt hij naar mijn goesting net iets teveel slow motions en is de lichtgevende kwallen-scène net iets te 'Finding Nemo' achtig, zelfst voor een B-film als deze.

    the_shallows_banner.jpg

    Eigenlijk had Louis Leterrier de film moeten regisseren. Leterrier had echter heel wat meningsverschillen met de productie, en het feit dat het productiebudget voor hem net iets te scherp was trapte hij het af. En dat zal hem nu wel zuur opbreken als je het resultaat bekijkt en dat vergelijkt met Leterrier's tegenvallende Grimsby (2016). En draaien met Blake is toch ook wel iets van een ervaring. Blake heeft zich tevens voor de volle 100% ingezet en deed Blake heel wat van haar eigen stunts in deze prent. Zelfs surfen, ook al werden de meer gewaagde surfstunts wel gedaan door haar stunt double Sarah Friend.

    En wat met de haai? Wel hij is voor 95% digitaal (met uitzondering van een paar shots met een haaienvin die bestuurd werd met een Sea-Doo). Het was echter cgi van degelijke kwaliteit. Zeldzaam zijn de shots waar je wenkbrauwen van gaan fronsen. De film moet veel hebben van zijn visuals en daar is de regisseur bewust van, en dus gaat hij elk frame tot in de kleinste details verzorgen. Voor de rest zijn er niet veel andere personages, buiten misschien een zeemeeuw die met een gebroken vleugel ook is gestrand op de rots. Net zoals de volleyball Wilson in Cast Away (2000) zorgt hij voor wat gezelschap. Het zijn allemaal kleine touches, maar toch werken ze eigenlijk wel super goed en geven ze op hun manier meer diepgang in het hoofdpersonage. Trouwens zit er een scène in de film waar we de haai zien opduiken in een golf (zie tevens bovenstaande banner), een beeld die eerder was gebruikt in de marketing campagne voor de Meg (2018) film, die tot op vandaag nog altijd niet in productie is. Pech voor hen, want de makers van deze film zijn ermee gaan lopen.

    the_shallows_2016_pic04.jpgthe_shallows_2016_pic05.jpgthe_shallows_2016_pic06.jpg
    the_shallows_2016_pic01.jpgthe_shallows_2016_pic03.jpgthe_shallows_2016_pic02.jpg

    De muziek van Marco Beltrami heeft niet dezelfde draagkracht als de John Williams score, maar is zeker wel verdienstelijk en zeker beter dan de smaakloze soundtracks die Jaume Collet-Serra op zijn film heeft geplakt om toch maar een jeugdig publiek aan te spreken. Wat ja, deze film is wel degelijk PG-13 en bedoelt om veel geld in het laatje te brengen. De film had een productiebudget van 17 miljoen en heeft ondertussen in de States al een slordige 50 miljoen opgebracht, maar ik verwacht dat deze prent toch gemakkelijk 200 miljoen zal opbrengen wereldwijd.

    Kortom, The Shallows heeft 10 keer minder gekost dan Independence Day: Resurgence (2016), maar je zal er 10 keer meer plezier aan beleven. Mijn vrees was dat ze er een Piranha (2010) prent van gingen maken waar het accent voornamelijk lag op de vrouwelijke anatomie, en ook al zien we veel van de anatomie van Blake, ligt het accent toch voornamelijk op haar overlevingsdrang. En was het einde niet zo dwaas dan had ik deze prent nog wel een 4 sterren willen geven omdat het volledig is geslaagd in zijn opzet. Jaume Collet-Serra is dan weer een beetje van een hit-and-miss regisseur, wel hier hebben we in ieder geval een hit.

    The Shallows is ondertussen uitgekomen op DVD, Blu-ray en 4K Ultra HD. Op de Blu-ray staan verwijderde scenes en heel wat making of reportages over het maken van de haai, het productieproces, het strand en heel wat weetjes over het gedrag van haaien.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 29 december 2016

    ***Related Post***
    05/05/2016: Blake Lively in shark attack film The Shallows

     

    *** The Shallows trailer ***

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2016

    Pin it!

    Het jaar 2016 mag dan nog wel een rampjaar zijn met al die sterfgevallen in de muziekwereld en aanslagen in de wereld, maar op filmvlak hadden we toch wel een aantal aangename verrassingen. Voor deze Top 10 Beste en Slechtste Films van 2016. Films worden niet overal op hetzelfde tijdstip uitgebracht en soms verschilt het ene lijstje wel met het andere. Wij houden er de simpele regel op na, met name, films die wij gezien hebben in dat jaar, al dan niet in persvisie of in filmfestivals. Uiteraard waren er ook een aantal stinkers, en het zal moeilijk zijn om een keuze te maken welke films de lijstjes zullen halen.

    Een paar films die net uit mijn Top 10 van Beste films zijn gevallen en die ik hier toch nog even wil vermelden zijn 10 Cloverfield Lane (2016), een fascinerende thriller die de kijker constant op het verkeerde been zet, alsook het verontrustende en lugubere The Witch (2016). Ook de aangrijpende Room (2015) en Elle (2016) van Paul Verhoeven zijn net buiten de Top 10 beland maar zeker films die indruk op ons hebben gemaakt. Bij de Wost Movies heb ik een film als Fifty Shades of Black (2016) eruit gelaten omdat niemand had verwacht dat deze prent ook nog maar de moeite zou zijn om te zien. Ook The Girl on the Train (2016) heeft net de lijst niet gehaald, ook al had ik deze er wel willen tussen steken.

    The Best Movies of 2016

    10. Embrace of the Serpent (2015) Ciro Guerra

    Er zijn niet zo heel veel Vlaamse films die ik echt de moeite vond om in deze lijst te zetten, maar wel heel wat films met Vlaamse acteurs die zeker in aanmerking kwamen. Laat ik meteen uitpakken met Embrace of the Serpent, een film die eigenlijk al in 2015 vertoond is geweest op het filmfestval van Cannes, maar wij hebben deze pas ontdekt op het Offscreen festival in Brussel in maart van 2016. Een fascinerende prent over een wetenschapper die in het Amazone woud op zoek is naar een helende plant en er in contact komt met inboorlingen. In één van de hoofdrollen zien we de geweldige Jan Bijvoet. De film deed me wat denken aan Werner Herzog Fitzcarraldo (1982), maar in tegenstelling tot deze film krijgen we nu alles te zien vanuit het perspectief van de inboorlingen. Zondermeer een geniale film, met geweldige vertolkingen, prachtige 35mm zwart wit fotografie en een verhaal die blijft nazinderen.

    best_2016_10.jpg

    9. The Assassin (2016) Hsiao-Hsien Hou

    The Assassin is een stuk trager zijn dan datgene wat we gewend zijn uit de States. Het resultaat is een soort mix tussen kinetische en meer abstracte scènes. Dit is tevens de eerste Wuxia-film van de cineast in 35 jaar tijd. In tegenstelling tot veel andere films waar geweld op gratuite manier wordt gebruikt op het spektakel niveau artificieel hoog te houden, hebben we hier een film die geweld beschouwd als een kunstvorm. Onze assassin doodt op een manier zoals een schaakspeler zijn aanval inzet; berekend in een precies aantal stappen, rekening houdend met de tegenaanval, om zo lijnrecht en op de meest efficiënte manier de vijand uit te schakelen. Ze gebruikt een kleine dolk zodat ze haar slachtoffers van dichtbij geruisloos kan vermoorden, maar uiteindelijk heeft ze haar wapen zelfs niet echt nodig. The Assassin is deze The Assassin geen publiekstrekker zoals Ang Lee's Crouching Tiger, Hidden Dragon of Zhang Yimou's Hero - maar een streling voor het oog voor al wie net iets meer zoekt.

    best_2016_9.jpg

    8. The Jungle Book (2016) Jon Favreau

    Ik had zelf niet veel verwacht van The Jungle Book maar Jon Favreau is er weer in geslaagd om mij te verrassen met een geweldig visueel spektakel. Ik wist zelfs niet wat de bedoeling was om deze cartoon om te zetten naar een live-action film, maar na het zien van deze prent was ik echt wel onder de indruk van het resultaat. Het slaagt er bijzonder wel in om actie te doseren met humor en momenten van dreiging. De wereld heeft iets dromerig maar heeft ook een zekere fotorealisme. De animatie is bijzonder knap gedaan en de muziek is echt wel pakkend. Zelfs het gezang in de film werkt volledig in de film zonder dat het een musical wordt. De film heeft diepte en duisternis, het is zowel een film voor de allerjongsten als voor een ouder publiek. En alle die verschillende zaken werken perfect in elkaar.

    best_2016_8.jpg

    7. The Handmaiden (2016) Chan-wook Park

    Dit Victoriaanse misdaadverhaal The Handmaiden is een heerlijk geflipte en sexy prent over vrouwen die voortdurend worden onderschat door de mannen om hen heen, en die zullen leren hoe ze hiervan misbruik kunnen maken. Park staat bekend voor zijn stijlvolle mise-en-scène en zijn aandacht voor kostuums, vrouwelijke hoofdpersonages en setdesign. Alles in deze film is erotisch, van de gebeurtenissen tot en met de prachtige kadrages, met zijn fetisch shots van oorringen, inktpotten, vingerhoedjes, het gekletter van schoenen op het parket, of het openen van een korset. Om nog maar te zwijgen over het gebruik van zilveren ballen en zilveren klokjes die luiden op de maat van de orgasmes. Een cinematografisch pareltje waar cinefielen verzot op zijn.

    best_2016_7.jpg

    6. Hell or High Water (2016) David Mackenzie

    Deze Hell or High Water neemt ons terug naar die rurale Sam Peckinpah periode, waar de cinematografie de leegte toont van het bestaan. Het is een verhaal over een bakoverval, maar het is vooral een prent over twee broers en een sheriff en zijn partner. De film heeft wel iets weg qua toon als No Country For Old Men (2007) van de Coen Brothers, maar deze film lijkt iets meer sociaal maatschappelijke klemtonen te leggen. We rijden langs landwegen waar bedrijven verlaten zijn, huizen vervallen en iedereen uitgeput lijkt. Het zijn bijna spook dorpjes. Los van het thriller aspect is het bijna een soort maatschappelijk drama geworden van een familie die is getroffen door de crisis en moet zien af te rekenen met sluwe bankiers en landeigenaars die hen van hun ranch willen verjagen. Een western waar de pistolen zijn ingeruild voor karakters van vlees en bloed.

    best_2016_6.jpg

    5. Don't Breathe (2016) Fede Alvarez

    Hands down de beste thriller van 2016 is deze Don't Breathe. Tot mijn grote opluchting is het niet de zoveelste 'found footage' film maar het is een goed gemaakte horror, met een bijzonder aanstekelijke cast. Maar het is vooral de eenvoudige premisse die deze film zo aantrekkelijk maakt. Het verhaal lijkt op het eerste gezicht te gaan over drie inbrekers die misschien iets te ver gaan door een blinde te overvallen. Maar dan draaien de rollen plots om en wordt het slachtoffer eigenlijk de "moordmachine". Hier is geen ruimte voor kartonnen screamqueens en pretty teenagers vs een cliché serial killer, maar wel karakters met een achtergrond die elk foute dingen doen in de ogen van de andere.

    best_2016_5.jpg

    4. Deadpool (2016) Tim Miller

    Als er één comic-adaptatie verdiend om in een Top 10 van Beste Films te staan is het toch wel deze vuilgebekte en politiek incorrecte Deadpool. Het script is geweldig, maar wat deze film vooral zo knap maakt en dat hij onder zijn ruwe bolster een zacht kantje heeft met een love story tussen Wilson en Vanessa dat misschien wel het beste romantische koppel uit alle comic adaptaties tot nog toe. De chemie werkt bijzonder wel tussen deze twee karakters en je voelt echt met hen mee van begin tot einde, ook al krijgen we heel wat grappige onzin te verwerken.

    best_2016_4.jpg

    3. 13th (2016) Ava DuVernay

    De beste documentaire van 2016 is zonder twijfel deze 13th, die slaat op het 13de amendement, die slavernij verbiedt tenzij het als straf wordt gebruikt in het correctionele systeem. En dat is nu net een bijzonder aangrijpend en onthutsend relaas. Het is een kracht verhaal over de nieuwe chain gang-generatie. Het is tevens een film die jullie gezien moeten hebben want het open de ogen voor iets wat gezien kan worden als "gedogen slavernij" en misschien ook heel wat vragen oproept over de maatschappij waarin wij leven.

    best_2016_3.jpg

    2. Under the Shadow (2016) Babak Anvari

    Under the Shadow speelt zich af in Iran, en het is een briljante mengeling tussen een drama te midden van de Irak-Iran oorlog en een haunted house horror. Het is een bijzonder originele prent die ons laat smaken van de gruwel van de oorlog alsook van de metaforische en ingebeelde gruwel. En net zoals bij heel wat horrorfilm is de soundtrack van cruciaal belang en ook hier werkt het bijzonder wel. Het is net zoals bij Don't Breathe een film die weet hoe je met stiltes moet omgaan en dat de grootste gruwel niet altijd een schreeuwend monster moet zijn met kettingzaag. Het zijn stiltes waar je die kleine en creepy achtergrondgeluidjes hoort en dat werkt bijzonder goed op ons gemoed. Veel horrorfilms zijn niet meer griezelig, deze is dat wel. Maar het is niet alleen een film die ons de stuipen op het lijf jaagt maar ons tevens laat meeleven met de personages, en het heeft zelfs een politiek/maatschappelijke subtext die niet mis te verstaan is. Een briljante horrorfilm zoals we ze graag zien komen.

    best_2016_2.jpg

    1. Arrival (2016) Denis Villeneuve

    De film die voor mij de grootste impact heeft gehad is toch wel deze Arrival van een regisseur die zo goed als niks verkeerd kan doen en Christopher Nolan binnenkort voorbij zal steken. Het is allesbehalve een gewone sci-fi film. Het is een prent die filosofeert over het leven en het nut van taal ontrafelt tussen verschillende entiteiten, maar vooral ook een drama tussen mensen. De vraag die aan het begin van de film wordt gesteld is of taal of wetenschap de sleutel is van vooruitgang. Visueel ziet de film er bijzonder aangrijpend uit (en dit met beperkte middelen voor een dergelijke film), maar ook de vertolkingen zijn van een superieur niveau.

    best_2016_1.jpg

    The Worst Movies of 2016

    10. Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) Zack Snyder

    Ik vond 2016 geen bijzonder goed jaar voor comic adaptaties, want er waren toch heel wat teleurstellingen, in het bijzonder deze Batman v Superman: Dawn of Justice. Wat zowat dé comic adaptatie van de eeuw had moeten worden, met een clash tussen Superman en Batman, draaide uit op een sisser. De film duurde 151 minuten lang en nog waren er onduidelijkheden en zaken die niet ingevuld werden, dat ze er nog eens 32 minuten aan hebben toegevoegd in de Blu-ray cut. En dit met slechts 8 minuten van effectief gevecht tussen Superman en Batman!

    worst_2016_10.jpg

    9. Suicide Squad (2016) David Ayer

    En laten we meteen ook die ander comic ramp aanhalen, de verschrikkelijk teleurstellende Suicide Squad. Dit was nog zo een film waar ik heel veel van had verwacht, maar de uitwerking was om van te huilen. Het script is een puinhoop van mini-verhaaltjes en background stories. En ik begrijp nog steeds niet waarom ze het PG13 wilden spelen. Om de zoveel minuten horen we een personage letterlijk zeggen dat ze 'bad' zijn, alsof het echt wel met dialogen duidelijk moest gemaakt worden gezien de film dat niet kon overbrengen. Met deze film ga je niet lachen gezien de regisseur absoluut geen gevoel voor humor en timing heeft. Serieus kan je de film ook niet echt noemen want het verhaal is dermate zot dat je niets geloofwaardig kan nemen. Maar ook op vlak van actie moet ik zeggen dat ik zwaar teleurgesteld ben. Er zit op geen enkel moment een knap uitgevoerde actie-scène in waarin alle figuren kunnen uitblinken. Een pijnlijke verspilling van energie en talent.

    worst_2016_9.jpg

    8. Assassin's Creed (2016) Justin Kurzel

    Game-adaptaties blijven de vloek met zich meedragen en de Assassin's Creed mag dan wel de visueel meest indrukwekkende film zijn, het is een drol van de meest verderfelijke soort. De beste game-adaptatie blijft bij deze Warcraft (2016) en deze prent had ondanks een productiebudget van 125 miljoen dollar en een fantastische Michael Fassbender in de hoofdrol, is een miskleun. Ik ben een fan van de games en het deed pijn om te zien hoe ze met alle middelen die ze voorhanden hadden, er gewoon een zooitje van hebben gemaakt. Ik had de indruk dat regisseur Justin Kurzel niet echt goed wist hoe hij deze adaptatie moest aanpakken, en zijn grootste fout was om deze film voor een flink deel te laten afspelen in het heden ipv het verleden. Dit had de film moeten zijn die met gemak de vloeg van de game-adaptaties had moeten breken, maar de filmmakers hebben de bal laten vallen.

    worst_2016_8.jpg

    7. Grimsby (2016) Louis Leterrier

    Ik had eigenlijk nog wel veel verwacht van deze Grimsby na de vele lovende kritieken en de veelbelovende cast...maar dit was schandalig slecht. Ik hou enorm veel van Sacha Baron Cohen, ook al had ik soms wel moeite met het feit dat hij altijd een beetje de draak stak met mensen die eigenlijk gemakkelijke prooien waren (de ietwat dwaze Amerikaanse redneck, de landloper uit Kazachstan, het domme blondje, ...). Ik heb op geen enkel moment moeten lachen. Sacha is een geweldig acteur en kon zich volledig laten verdwijnen in een karakter, maar dit personage was echt de moeite niet om te vertolken. Er is ook niets nieuws of scherp aan deze prent. De film moet het hebben van zijn groteske scènes (de olifant scène) en wanneer je hiermee niet kunt lachen is er niks anders meer over en wordt het zielig. Regisseur Leterrier begrijpt ook de humor niet die Sacha waarschijnlijk wou brengen, en bijgevolg voelt alles verkeerd aan.

    worst_2016_7.jpg

    6. Criminal (2016) Ariel Vromen

    Dat er heel wat acteertalent rondloopt in deze Criminal staat buiten kijf, maar wat een miskleun is het geworden! Gary Oldman staat constant te roepen in deze film, terwijl we Kevin Costner vooral zien weglopen. Het grappige is dat het verhaal draait rond een neurochirurg en een hersen-operatie, en dat dit misschien wel dat het script zo goed als geen hersenactiviteit vertoont. Hoe deze acteurs er toe gekomen zijn om deel te nemen aan dit treinongeluk is een mysterie.

    worst_2016_6.jpg

    5. Zoolander 2 (2016) Ben Stiller

    Het grootste probleem met Zoolander 2, wat eigenlijk Twolander had moeten heten, is dat de sequel gewoon niet grappig is. Ik wou echt wel houden van deze prent, maar na 20 minuten heb ik alle hoop laten vallen. Er zijn heel wat personages, uitzinnig grote sets en veel gepraat, maar wat ontbrak was humor. Geslaagde grappen. De sequel lijkt gemaakt door een bende nitwits die denken dat je geen origineel script van doen hebt, wanneer je alles gewoon 'bigger' maakt. Meer actie, meer sterren, grotere sets, ... en deze camp-explosie zal wel zijn publiek vinden...wel het pakte anders uit.

    worst_2016_5.jpg

    4. Independence Day: Resurgence (2016) Roland Emmerich

    Het is misschien niet de meest mislukte film van 2016 maar deze Independence Day: Resurgence is er niet ver van weg. Een aap zonder regie-ervaring had met de middelen die voorhanden waren en het talent voor de camera een véél betere film kunnen maken dan dit. Het vreemde is dat het doelpubliek voor deze prent waarschijnlijk nog niet geboren waren ten tijde van Independence Day (1996), maar ik heb het vermoeden dat zowel de fans van de originele film als de nieuwkomers geen boodschap hebben aan deze rotzooi. Het was een pijnlijke ervaring om dit te zien. Was Jeff Goldblum niet in deze film had deze lijst veel hoger gestaan in deze lijst.

    worst_2016_4.jpg

    3. Ben-Hur (2016) Timur Bekmambetov

    Iedereen zei bij de eerste geruchten over een remake van Ben-Hur dat het een belachelijk idee was. Zelf vond ik dat niet. Ik denk dat deze prent wel een update kon gebruiken. Maar deze Ben-Hur is niet meteen de film die ik in mijn gedachten had. Dit is de meest saaie film van 2016 en dat is toch wel opmerkelijk gezien het onderwerp en het feit dat de filmmakers hiervan een echte actiefilm wilden maken. De grootste reden waarom deze film niet werk is omdat we als publiek geen moer zijn geïnteresseerd in deze karakters. Het maakt ons niet uit wat er met hen gebeurt. Actie-scènes hebben maar impact wanneer je meeleeft met de personages, en dat was hier allesbehalve het geval. Alles ziet er zo zo fake uit dat je niets echt serieus kan nemen.

    worst_2016_3.jpg

    2. Inferno (2016) Ron Howard

    Een top 10 lijst van de Slechtste Films kan niet zonder een Ron Howard film, en hier hebben we dan Inferno, het derde deel uit een mislukte trilogie die bakken geld opbrengt. Dus blijven ze deze troep maken. Het verhaal is te dom om na te vertellen, maar in essentie moeten Tom Hanks en Felicity Jones rondhollen van land tot land, in kerken en musea, om er te wijzen naar verschillende objecten en ondertussen alles proberen uit te leggen. Overal zitten er aanwijzingen naar andere aanwijzingen die op zich dan weer wijzen naar nog meer verborgen geheimen. Voor gek van te worden. Het is intergalactisch dom met een getelefoneerd script die constant de plot aan ons wil verduidelijken zonder zich af te vragen op welke manier deze nonsens dramatisch interessant kan zijn voor een publiek.

    worst_2016_2.jpg

    1. Gods of Egypt (2016) Alex Proyas

    Maar dé film die de hoofdprijs afschiet in de lijst van de Slechtste Films van 2016 is toch wel deze Gods of Egypt, waarvoor ik zelfs geen zin had er een review over te schrijven. Alex Proyas was lang geleden één van mijn favoriete regisseurs, en ik ben deze prent gaan zien met hoge verwachtingen. Maar na 5 minuten was mijn conclusie kristalhelder: dit is luidruchtige nonsens van de meest verderfelijke soort. Gods of Egypt heeft 140 miljoen dollar gekost waarvan het gros naar de speciale effecten zijn gegaan en ik begrijp er niks van, want ik ken oude computer-spelletjes die er veel beter uitzien. Ook het script is bespottelijk slecht. De scenaristen hebben alles een ironiserende toon willen geven maar geen enkele grap komt over en het resultaat is om schaamrode wangen van te krijgen. Maar het ergste van deze prent zijn toch wel de vertolkingen, met misschien wel de meest vreselijke Engelse tongval uit de filmgeschiedenis. Je zou denken dat er geen enkel Engels sprekend individu op de set rondliep en de bemerking had gemaakt dat NIEMAND in Engeland zo spreekt. Als bewijs van de slechte vertolkingen: Gerard Butler geeft zowat de beste vertolking... door precies het personage te spelen dat hij altijd speelt...Gerard Butler speelt Gerard Butler (cf. 300, Olympus/Londen Has Fallen, ...). Kortom, een schijtfilm van begin tot einde.

    worst_2016_1.jpg

    ***Related Posts***
    25/12/2015: Top 10 Best & Worst Movies of 2015
    24/12/2014: Top 10 Best & Worst Movies of 2014
    23/12/2013: Top 10 Best & Worst Movies of 2013
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Final Fantasy XV grijpt terug naar de Amerikaanse roadmovies

    Pin it!

    Er is een nieuwe Final Fantasy game uit van Square Enix, met name Final Fantasy XV (2016) uit. Ja, inderdaad, we zitten ondertussen aan het 15de game uit de reeks. Indien je al niet vertrouwd bent met Final Fantasy lijkt dit dus niet meteen een game voor u, maar de makers zijn duidelijk: Dit game is zowel voor de fans als voor de nieuwkomers.

    final_fantasy_xv_2016_ps4.jpg

    Sinds 1987 verscheen er om de twee à drie jaar een nieuwe genummerde aflevering uit de Final Fantasy-videogamereeks. Vreemd genoeg hebben de fans hier zowat 10 jaar op zitten wachten, en dat na een chaotische ontwikkelingsgeschiedenis. Is het eindeloze wachten dan uiteindelijk de moeite gebleken? Wel, ik vind van wel. Ik heb de game nog niet helemaal kunnen uitspelen, want je bent gemakkelijk voor honderden uren zoet, maar het is een geslaagd en modern Roll Playing Game. We nemen dus meteen ook afstand van het turn-based gevechtssysteem, een spel-methode waarbij de acties in beurten uitgevoerd worden. Het is een actie-RPG geworden met dynamische battles in een open wereld, vol van knipogen naar de vorige games. Ik had nog maar een paar FF games gespeeld, maar deze editie is zeker wel een game die ook nieuwkomers zal aantrekken.

    Alle voorgaande afleveringen van de Final Fantasy-reeks speelden zich af in uiteenlopende werelden. Bepaalde games speelden zich af in een sprookjesachtige middeleeuwse wereld, terwijl andere games het gingen zoeken in een cyberpunk-universum van staal en elektronica. Final Fantasy XV speelt zich af in de fictionele wereld van Eos. Alle landen liggen onder het voogdij van Niflheim rijk. Noctis Lucis Caelum, erfgenaam van de Lucian troon, gaat op een queeste om zijn homeland en de magische crystal terug te veroveren van Niflheim. Niet meteen de meest boeiende plot. In het begin speel je dus prins Noctis, die samen met drie goede vrienden naar een trouwfeest rijdt in de cabrio van zijn vader. En ook al hebben we te maken met prinsen zien deze kerels er uit als typische Japanse teenagers met rechtopstaand haar en zwarte kleren, ook al bevinden we ons in het Amerika van de roadmovies van Easy Rider tot Thelma & Louise, met kitscherige wegrestaurants en eindeloze autowegen.

    Het game begint ons onder te dompelen is een ontspannende, paradijselijke wereld zonder veel gevaren, waarbij je met de dochter van de garagist leert vissen en jagen. Je krijgt ook meteen een taal zijmissies te spelen. Maar de volgende dag lijkt de game echt te beginnen, na de van van Insomnia en de dood van de koning. Nadien krijgen we moeilijke gevechten te verduren en worden jou skills iets meer op de proef gesteld.

    final_fantasy_xv_2016_ps4_pic01.jpgfinal_fantasy_xv_2016_ps4_pic02.jpgfinal_fantasy_xv_2016_ps4_pic03.jpg

    Na een paar uur gamen unlock je heel wat nieuwe mogelijkheden, zoals het zelf besturen van je voertuig, al is rijden in FF verre van leuk. Vergeet tevens de wagen niet te vullen met benzine, of hij zal stil vallen. En wanneer het volgende tankstation ver weg ligt, kan het spel echt wel uren gaan duren. Gelukkig kan je een paar uur later een Chocobo huren - een gigantisch struisvogel-achtig beest waarop je kan rijden - voor je verplaatsingen, wat al stukken beter is. De verplaatsingen zijn alsvolgt ook een stuk dynamischer en levendiger.

    Maar ook de karakters krijgen steeds meer skills naargelang het spel vordert. Op grafisch vlak bengelt de game tussen prachtige visuals met open landschappen en de vaak ietwat slordige texturen, naast de gewoonlijke bugs. De soundtrack van het game is dan weer betoverend goed. Zoals bij vele games boek je vooruitgang door het op te nemen tegen gevaarlijke tegenstanders. Enkel spijtig dat de visuals wel wat ontsporen wanneer je een strijd moet leveren met verschillende tegenstanders. Het ziet er allemaal behoorlijk verwarrend en rommelig uit. Je moet er dus wel even aan wennen. Maar al bij al toch een leuk eindejaarsgame. Final Fantasy XV verscheen op PlayStation 4 en Xbox One.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 27 december 2016

     

    *** Final Fantasy XV trailer ***

    Categories: Games 1 comment