• Deadpool heeft één van de meest geslaagde promocampagnes

    Pin it!

    Ergens in 2009 waren er concrete plannen voor een Deadpool film. Acteur Ryan Reynolds kwam meteen in aanmerking voor 2 superhero rollen, deze van Deadpool en ook deze van Green Lantern (2011), en we weten allemaal hoe deze film ontvangen/verworpen werd door pers en publiek. Deadpool (2016) werd dus een beetje opzij geschoven. Maar toen in augustus van 2014 was er die gelekte Deadpool video, het begin van één van de meest geniale promocampagnes die ik al heb kunnen zien.

    deadpool_2016_poster01.jpg

    Korte inhoud: Wade Wilson (Ryan Reynolds) is een speciale agent van de overheid die, nadat hij onderworpen is aan een behandeling die hem bovenmenselijke genezende krachten heeft gegeven, een alter-ego in de vorm van 'Deadpool' aanneemt. Gewapend met zijn nieuwe vaardigheden en een verwrongen gevoel voor humor jaagt hij op de man die bijna zijn hele leven verwoest heeft.

    Laten we eerlijk zijn, deze R-rated superhero film had misschien wel een klein kansje om 35 miljoen dollar binnen te halen tijdens zijn openingsweekend in de States, maar met de geslaagde en stoute campagne heb ik het gevoel dat we ondertussen verwachten dat deze prent zijn weekend-omzet zal verdubbelen. En dit is voor 75% de verdienste van de marketingjongens, want van datgene wat ik heb gezien van trailers kan het nog alle kanten opgaan en zelfs een oerslechte film gaan worden.

    Heel wat mensen, zelfs zij die niks met comic adaptaties te maken willen hebben, kijken nu uit naar deze film. De nieuwe trailer kwam gisteren online en regisseur Tim Miller stond al meteen klaar om enkele antwoorden te geven op deze toch wel unieke belevenis. Van zijn antwoorden werd duidelijk dat deze film zich zou afspelen in een gelijkaardige wereld als deze van X-Men. Een soort pre-post apocalyptic Detroit, die niet zo ver van de New York achtige setting is uit de X-Men. Maar het mocht niet al de clean zijn voor dit R-rated karakter en dus beantwoorde Detroit aan alle wensen voor een meer duistere en meer agressieve setting. Vergelijkbaar met die wereld uit Daredevil met criminelen die in de straat leven.

    Het meest interessante personage naast deadpool is deze van Negasonic Teenage Warhead gespeeld door Brianna Hildebrand. Een stil personage met bijzondere krachten. Volgens de regisseur is dat personage zeker niet al te stil in de film. Daarnaast zien we Gina Carano in de rol van vechtersbazin Angel Dust. Morena Baccarin is dan weer gecast in de rol van Copycat en de rol van Weasel en zijn vrouw worden gespeeld door T.J. Miller en Rachel Sheen. En laten we de metalen kolos niet vergeten, gespeeld door Stefan Kapicic.

    deadpool_2016_poster02.jpgdeadpool_2016_poster03.jpgdeadpool_2016_poster04.jpgdeadpool_2016_poster05.jpg

    Op 10 februari 2016 komt Deadpool bij ons in de bioscoop en in aanloop van deze film zullen we waarschijnlijk nog veel van deze promofilmpjes te zien krijgen.

     

    *** Deadpool trailer ***

  • The Bridge seizoen 3 uit op Blu-ray

    Pin it!

    Het derde seizoen van "The Bridge" – of Bron/Broen zoals de serie origineel heet – is vanaf 15 december verkrijgbaar op DVD en Blu-ray. Deze serie is een van de beste exponenten van de Scandinavische thrillerreeksen die de afgelopen jaren naar onze contreien zijn gewaaid en ook in het derde seizoen blijft de serie overeind als een huis. The Bridge 3 is opnieuw spannend, goed geschreven en stevig geacteerd. En Saga Norén blijft een droom van een hoofdpersonage. De DVD van het derde seizoen is ondertussen de best verkochte DVD in Vlaanderen.

    the_bridge_season_3_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Inbrekers stootten in Malmö op een geënsceneerd tafereel waarin het lijk van een vrouw aan tafel zit met de etalagepoppen van een man en twee kinderen. Het slachtoffer is de Deense Helle Anker, de oprichtster van de eerste genderneutrale kleuterschool in Kopenhagen en actief voorvechtster in het gelijke rechtendebat. Er is met lippenstift een onrustwekkende glimlach op haar gezicht getekend en haar hart is verwijderd wat doet vermoeden dat de moordenaar haar ‘harteloos’ vindt.

    Het volgende slachtoffer is priester Fabian Christensen (Anders Hove) die op een schommel wordt gevonden. De speurders weten meteen dat ze met een seriemoordenaar te maken hebben. Aanvankelijk lijken de slachtoffers geen band te hebben maar het spoor leidt uiteindelijk naar kunstenaar Freddie Holst (Nicolas Bro). Alle plaatsen delict zijn immers zo geënsceneerd dat ze op schilderijen van Holst lijken. Maar Holsts connectie met de moorden lijkt misschien wel een beetje té voor de hand liggend…

    Welkom in de wondere wereld van Saga Norén, de rechercheur van de Zweedse politie die het syndroom van Asperger heeft en met haar vreemde gedrag haar collega’s voortdurend op de proef stelt. Norén is een einzelgänger, doet haar eigen ding, communiceert extreem moeizaam en empathie is haar volkomen vreemd. Maar ze is wel een van de beste speurders van het land, extreem plichtsbewust en ziet verbanden en aanwijzingen die haar collega’s niet zien. Ook in dit seizoen wordt Norén voortreffelijk neergezet door actrice Sofia Helin die de rol van haar leven te pakken heeft. Helin lijkt haar personage steeds beter te begrijpen wat haar vertolking nog beter maakt.

    “I know you won’t like this but I think you need a hug," zegt haar baas Hans tegen Norén na een discussie over haar moeder. Waarop Norén ongemakkelijk naar Hans schuifelt en het hele gebeuren later aan een collega vertelt met de woorden “He thought physical, non-erotic contact would comfort me." Het illustreert de manier waarop Norén met de wereld omgaat en zorgt hier en daar ook voor een humoristische noot in een verder vrij donker en grauw seizoen.

    Na de gebeurtenissen uit het tweede seizoen neemt The Bridge in zijn derde seizoen een beetje een nieuwe start. Noréns Deense partner Martin (Kim Bodnia) is er na het tweede seizoen niet meer bij en dus moet er bij de Deense politie een nieuwe partner gevonden worden voor de veeleisende Zweedse rechercheur. Dat wordt in de eerste aflevering Hanne Thomson (Kirsten Olesen) die duidelijk geen fan is van Norén, maar dat probleem lost zichzelf op want Thomson wordt nogal vrij letterlijk weggeblazen.

    Daarna wordt Norén gekoppeld aan Henrik Sabroe (Thure Lindhardt), die zijn eigen issues en geheimen heeft. Sabroes vrouw en kinderen verdwenen zes jaar geleden spoorloos en daarna sukkelt de man met insomnia, een pillenafhankelijkheid en een seksverslaving. Gaandeweg ontstaat er een band tussen gekwetste zielen Sabroe en Norén, die hopelijk nog kan worden uitgediept in een vierde seizoen. Norén laat geen mensen te dicht bij haar komen, dan wordt ze bang, maar Sabroe weet er toch in te slagen enkele stenen uit Noréns muur te slopen. Meer nog dan de voorgaande twee seizoenen, krijgen we in het derde seizoen een inkijk in Noréns privéleven.

    the_bridge_season_3_blu-ray_pic01.jpgthe_bridge_season_3_blu-ray_pic02.jpg

    Plots staat immers haar van haar vervreemde moeder voor haar deur die komt vertellen dat haar vader op sterven ligt en vergiffenis wil voor iets uit het verleden. Norén weet niet hoe ze hiermee moet omgaan en doet dan maar het simpelste: haar moeder uit haar leven weren. Maar we zien haar ook worstelen met deze beslissingen en twijfelen of dit wel de juiste beslissing is.

    De enige die Norén een beetje lijkt te begrijpen is haar baas Hans (Dag Malmberg), maar die belandt al vrij snel in het seizoen in het ziekenhuis. Hans’ vervanger Linn (Maria Kulle) heeft minder voeling met het rare gedrag van Norén en is iets minder geduldig dan Hans. Dat leidt tot enkele conflicten maar uiteindelijk beseft Linn dat het onderzoek geen meter vooruitkomt als ze Norén haar vrijheid niet geeft.

    Het verhaal zit net zoals in de eerste twee seizoenen weer clever ineen en de kijker wordt meermaals op het verkeerde been gezet. De personages zijn geloofwaardig en hoewel er verschillende subplots zijn, komt het scenario nergens geconstrueerd of geforceerd over. Helaas voor je nachtrust hebben de makers de techniek van de cliffhanger perfect onder de knie. Nordic noir is nog steeds een kwaliteitslabel en The Bridge is een ideale serie om tijdens koude winterdagen te bingen.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 28 december 2015

     

    *** The Bridge season 3 trailer ***

  • La Isla Mínima / Marshland (2014) ***½ DVD recensie

    Pin it!

    De Spaanse thriller La isla mínima was de grote slokop op de Goya Awards van 2015. De film ging naar huis met tien prijzen waaronder die van beste film, beste regisseur en beste scenario. In België is La Isla Mínima (2014) deze zomer vrij geruisloos gepasseerd en dat is heel jammer want dit is een donkere, heel sfeervolle film die bijwijlen doet denken aan het eerste seizoen van "True Detective". En dat is absoluut een compliment.

    la_isla_minima_2014_dvd.jpg

    Korte inhoud: Spanje, 1980. De tienerzussen Estrella (Cyntia Suano) en Carmen (Laura López) verdwijnen onder verdachte omstandigheden. De meisjes staan in hun dorp bekend als "gemakkelijk" maar zo lang als nu zijn ze nog nooit weggebleven en hun ouders maken zich ongerust. Terecht, want de lichamen van de zussen worden enkele dagen later naakt en verminkt teruggevonden. De twee detectives Juan (Javier Gutiérrez) en Pedro (Raúl Arévalo) worden vanuit Madrid naar het zuiden gestuurd om deze delicate zaak op te lossen.

    En daarvoor hebben ze elk hun eigen werkwijze want de speurders zijn elkaars tegenpolen. Pedro is voorstander van oerdegelijk politiewerk en zoekt toenadering tot de lokale journalist in de hoop bruikbare informatie te vinden. Juan trekt dan weer ’s avonds de kroeg in omdat hij vindt dat de lippen sneller loskomen na een paar biertjes. Al snel leiden de sporen naar don juan Quini (Jesús Castro) die iets had met één van de vermoorde zussen, maar bewijzen vinden wordt moeilijk in de hechte en gesloten gemeenschap.

    La isla mínima opent met indrukwekkende luchtbeelden van de troosteloze moeraslanden in het Zuid-Spaanse Andalusië. Door de manier waarop het desolate landschap door Alex Catalán in beeld wordt gebracht, krijg je de indruk naar een stel kloppende hersenen te kijken. De met drones gefilmde beelden komen meermaals terug in de film en zorgen voor een beetje ademruimte tussen de rauwe scènes. Na deze openingscredits weet je dat dit een bijzonder sfeervolle film met een behoorlijk indrukwekkende cinematografie wordt.

    Onderhuids toont de film hoe het Spanje is vergaan bij de overgang van de dictatuur van Franco naar een democratie. In het afgelegen zuiden is de democratie nog niet helemaal doorgedrongen tot de bewoners en zijn de mensen vooral nog argwanend, schuw en bang. Mensen leven er nog van de visvangst en dagwerk, en smokkelen en stropen is een ideale bijverdienste. Geen ideale omstandigheden om een gevoelige moord te onderzoeken natuurlijk. Regisseur Alberto Rodríguez weet deze politieke achtergrond naadloos te verweven met de zoektocht naar de moordenaar.

    la_isla_minima_2014_pic02.jpgla_isla_minima_2014_pic01.jpg

    Interessant is ook dat de speurders niet altijd aan hetzelfde zeel trekken. De ene was ooit nog in dienst bij dictator Franco zelf, de andere werd uit zijn functie gezet wegen zijn anti-autoritaire denkbeelden. Het zijn tegenpolen maar de ene wordt niet beter of slechter afgeschilderd dan de andere. Beide personages lijken een beetje een metafoor te zijn voor de toestand waarin Spanje zich in 1980 bevond.

    De politieke achtergrond van Spanje – toen officieel al een democratie maar nog steeds in de ban van Franco – hangt als een dreigende waas boven deze film. Maar het prachtige maar ook troosteloze en dreigende landschap is misschien wel de echte hoofdpersoon van deze film. Zo’n film kan alleen maar donker en duister zijn en vrolijk word je hier niet van. Maar je kan je wel vergapen aan een visueel erg knappe film.

    Verwacht je niet aan bombastische actiescènes, maar geniet van de knappe dialogen en mooie beelden. La Isla Mínima is een trage film, zelfs een beetje loom. Niet alle scènes worden getoond, af en toe mag de kijker ook eens nadenken en dingen zelf invullen. Een herademing tussen het grote Hollywoodgeweld. Zeker het ontdekken waard.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 28 december 2015

     

    *** La Isla Mínima trailer ***

  • Inside Out (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Deze animatiefilm staat in onze Top 10 Beste Films van 2015. Het zal jullie dan ook niet verbazen dat we deze Inside Out (2015) veel beter vonden dan die andere Pixar/Disney film The Good Dinosaur (2015). Het leek tevens een pak meer op een Pixar film, en mikte ook wel op een iets ouder publiek.

    inside_out_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Opgroeien gaat niet zonder vallen en opstaan, en dat geldt ook voor Riley (Kaitlyn Dias). Wanneer haar vader (Kyle MacLachlan) een nieuwe baan krijgt in San Francisco, moet ze haar leventje in het Midden-Westen van Amerika achter zich laten. Riley laat zich, net als iedereen, leiden door haar emoties: Joy (Amy Poehler), Fear (Bill Hader), Anger (Lewis Black), Disgust (Mindy Kaling) en Sadness (Phyllis Smith). De emoties wonen in het Hoofdkwartier, de commandoruimte in Riley’s hoofd, waar ze haar van advies voorzien bij de dagelijkse dingen. Riley en haar emoties hebben moeite om zich aan te passen aan het nieuwe leven in San Francisco, wat leidt tot opschudding in het Hoofdkwartier. Hoewel Joy, Riley's belangrijkste emotie, haar best doet om alles positief te houden, ruziën de emoties over hoe ze het beste kunnen omgaan met een nieuwe stad, een nieuw huis en een nieuwe school.

    Naast de al reeds vermelde acteurs hebben we ook nog de stem van de moeder vertolkt door Diane Lane en de stem van Joy's metgezel Bing Bong ingesproken door de overheerlijke Richard Kind. De regie van de film is in handen Pete Docter en Ronnie Del Carmen. En die twee houden de film fris en bijzonder origineel. In een film waar gedachten en emoties gematerialiseerd worden door glazen bollen - opgestapeld in een gigantisch bibliotheek-complex - is het leuke om van die kleine scènes te hebben waarin twee leden van het onderhoudspersoneel met een stofzuiger de oude herinneringen opzuigen. Of een herinnering van een oude commercial met een catchy tune die door een trechter naar boven wordt gestuurd en om dat het meisje te zien die zonder aanleiding de commercial begint te neuriën. Het zijn al die kleine scènes die deze animatie zo voortreffelijk maken. Hoe werkt ons brein? Hoe steken onze emoties in mekaar? Wel, deze Inside Out probeert hier een antwoord op te vinden.

    Op het einde van de film krijg je heel wat andere controlekamers te zien, zoals deze van een buschauffeur of van een kat. Het zijn knettergekke scènes die ons doen nadenken hoe ons controlekamertje er wel zou uitzien. De vorige film van Pete Docter, Up (2009), stond ook al in onze Top 10 Beste Film van 2009. Toch vond ik deze prent net iets grappiger en volmaakter dan Up. De film steekt bijzonder intelligent in mekaar met karakters die heel nauwkeurig zijn uitgewerkt. Sadness is bijvoorbeeld geen 'slecht' karakter. Het is bijna onbewust dat ze voor problemen zorgt, en dat is een beetje tegen haar wil in. Het knappe is als we ouder worden en het leven meer complicaties brengt, onze herinneringen ook gaan veranderen en emotioneel ingewikkelder worden. Het concept is niet alleen simpel maar tezelfdertijd diepgaand en inventief.

    inside_out_2015_pic01.jpginside_out_2015_pic02.jpginside_out_2015_pic03.jpg
    inside_out_2015_pic04.jpginside_out_2015_pic05.jpginside_out_2015_pic06.jpg

    Veel emotie in de film komt ook van een bizar figuurtje genaamd Bong Bong, een vergeten toy die verloren ronddwaalt in de herinneringen van Ripley. Hij is haar vergeten ingebeelde vriend, die een beetje doet denken aan het vergeten speelgoed in Toy Story. Veel van de intenties zijn interessant en introspectief, ook al vind ik die liefde voor nostalgie - en voor het oude speelgoed - bij momenten wat afgezaagd. Het leven zit al vol met verdriet en drama, als we ons nu ook nog eens moeten bekommeren over oud speelgoed, dan zal het voor veel van ons niet goed komen.

    Ik heb ook een beetje het gevoel dat deze film vooral bestemd is voor jonge ouders. De karakters in het hoofd van Ripley zijn zelfs een beetje haar surrogaat ouders. Ik vraag me in ieder geval af hoe deze film onthaald werd bij de kinderen zelf. De film krijgt veel goede kritieken, maar de meeste van deze kritieken zijn dan ook geschreven door 30'ers mét kinderen. De boodschap is tevens glashelder: het is goed om ook emotioneel te kunnen zijn en zelfs verdrietig. Al deze emoties zorgen ervoor dat we kunnen opgroeien tot een volwassen mens.

    Inside Out is ondertussen uit op Blu-ray (3D) en DVD met audio-commentaar van de filmmakers, maar ook heel wat leuke extraatjes en een kortfilm genaamd Lava. Binnenkort zijn er Oscar-nominaties, maar de kans is groot dat deze film de Oscar zal winnen voor beste animatiefilm, tenminste als deze niet gekaapt zal worden door net iets meer diverse animatiefilms zoals Song of the Sea (2014).

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 december 2015

     

    *** Inside Out trailer ***

  • Amy (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Janis Joplin. Jimi Hendrix. Jim Morrison. Brian Jones. Kurt Cobain. En sinds 2011 helaas ook Amy Winehouse. Allemaal extreem getalenteerde zangers en muzikanten die op 27-jarige leeftijd in verdachte omstandigheden stierven. In de documentaire Amy (2015) toont Asif Kapadia hoe 'queen of soul' Amy Winehouse vanaf 14-jarige leeftijd naar het absolute sterrendom opklom, maar nog sneller, harder en zwaarder terug naar beneden donderde. Amy is een beklijvende documentaire die ook zal gesmaakt worden door niet-fans.

    amy_2015_blu-ray.jpg

    Het leven van Amy Winehouse (°1983) eindigde bijzonder tragisch toen ze op 23 juli 2011 in haar huis in het Britse Camden dood werd aangetroffen door haar bodyguard. De officiële doodsoorzaak luidde enkele weken later alcoholvergiftiging. Hoewel de zangeres al jaren in de media kwam door haar drank- en drugsgebruik kwam haar dood toch nog als een schok. Als kijker hoop je nog op een happy end maar helaas, net als haar leven eindigt ook Amy met heel slecht nieuws.

    Asif Kapadia – die ook de goed ontvangen docu Senna over de verongelukte Braziliaanse Formule 1-piloot Ayrton Senna maakte – gebruikt in Amy allemaal archiefmateriaal van de zangeres. Er is geen voice over, Winehouses leven wordt verteld door haarzelf en nabestaanden die Kapadia na haar dood heeft geïnterviewd. Inventief is hoe Kapadia haar songteksten gebruikt om bepaalde gebeurtenissen in haar leven te illustreren. Na haar debuutalbum ‘Frank’ wou Winehouses omgeving haar naar de ontwenningskliniek sturen ‘but daddy thinks i’m fine. So I said no no no…" verschijnt er op het scherm...

    De documentaire opent met beelden van een veertienjarige Amy Winehouse die samen met enkele vrienden Happy Birthday zingt. Van zodra Winehouse haar keel openzet, weten de anderen dat het tijd is om te zwijgen. Het stemgeluid van de jonge Amy is dan al uniek en indrukwekkend. De beelden zijn illustrerend voor Winehouses verdere leven want ondanks de onbezorgdheid die er lijkt uit af te stralen, leren we later dat Winehouse al sinds haar dertiende aan de antidepressiva zit en ook lijdt aan de eetstoornis boulimie.

    De scheiding van haar ouders kwam voor Winehouse als een schok en hing als een donkere schaduw boven haar jeugd. Het zal ook niet bevorderlijk geweest zijn voor haar latere verslavingen. Haar familie gaf voor deze documentaire toestemming aan Kapadia die daardoor ook toegang kreeg tot de familiale foto- en beeldarchieven. Vader Mitch Winehouse keerde even later echter op zijn stappen terug omdat hij vreesde te negatief te worden voorgesteld. Kapadia zou volgens vader Winehouse de laatste jaren van zijn dochters leven ook te negatief hebben voorgesteld en te zeer de nadruk gelegd hebben op negatieve dingen.

    amy_winehouse_pic02.jpgamy_winehouse_pic03.jpg

    Het moet wel gezegd dat er in de laatste jaren van Winehouses leven ook weinig positieve dingen gebeurden. Het succes van haar doorbraakalbum ‘Back to Black’ in 2006 katapulteerde de toen 23-jarige Winehouse naar de hoogste regionen van de muziekcharts. Iedereen was wild van de blanke zangeres met zwarte stem, maar helaas waren de paparazzi ook wild van Winehouses controversiële levensstijl gevuld met drank en drugs en haar destructieve huwelijk met Blake Fielder-Civil. Winehouse kon geen voet buiten de deur zetten of ze werd getrakteerd op een salvo van flitsende fotografen. Het zijn beelden die aankomen bij de kijker. Zo’n leven wens je niemand toe.

    Een scène waar vader Winehouse zeker niet gelukkig van zal geworden zijn, maar wel tekenend is voor de moeilijke vader-dochterrelatie is een scène waarin Winehouse na het succes van ‘Back to Black’ wegvlucht naar Saint Lucia om even te bekomen van alle commotie en tot rust te komen. Daar lijkt ze ook haar drank- en drugsgebruik een beetje onder controle te krijgen totdat haar vader plots op het eiland verschijnt met in zijn kielzog een cameraploeg voor zijn eigen realityshow.

    Het zijn harde beelden waarin je een jonge talentvolle vrouw voor je ogen ziet aftakelen tot een uitgemergelde junkie. Maar laten we vooral niet vergeten wat een geweldige zangeres Amy Winehouse was. Amper twee studio-albums heeft ze gemaakt maar deze hebben toch hun stempel gedrukt op de recente muziekgeschiedenis. In 2008 kreeg ze als eerste Britse 5 Grammy’s. Ze was toen niet aanwezig op de uitreiking maar we zien haar live in Groot-Brittannië de ceremonie meemaken.

    actif kapadia,amy winehouse,blake fielder-civil,tony bennett,mark ronson,pete doherty

    De verbazing op haar gezicht als haar naam uit de enveloppes blijft komen, is niet gespeeld en laat vooral zien dat Amy Winehouse een klein meisje is gebleven dat wil doen wat ze graag doet: zingen. Of zoals ze stijf van de stress staat als ze een duet mag zingen met een van haar grote idolen, Tony Bennett. “Life teaches you how to live, if you live long enough", zegt dezelfde Bennett even later. Slik.

    En ja, Kapadia gaat ook niet voorbij aan de negatieve publiciteit. Hij toont ook beelden van een van haar laatste optredens in Hongarije waar ze stomdronken op het podium staat en wordt uitgejouwd door het publiek. Maar je hebt nergens het gevoel dat Kapadia sensatie opzoekt of respectloos is tegenover Amy Winehouse. Ze leefde hoe ze zong: rauw, puur, destructief en veel te volwassen voor haar leeftijd. Een ruwe diamant, maar ook een ongeleid projectiel.

    Kapadia laat zien dat Amy Winehouses leven een kroniek van een aangekondigde dood is. Des te tragischer omdat niemand op tijd kon ingrijpen om dit supertalent te redden. Amy is een eerlijke documentaire die diep inhakt bij de kijker. Een van de betere films van 2015.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 december 2015

     

    *** Amy trailer ***