• Deadpool heeft één van de meest geslaagde promocampagnes

    Pin it!

    Ergens in 2009 waren er concrete plannen voor een Deadpool film. Acteur Ryan Reynolds kwam meteen in aanmerking voor 2 superhero rollen, deze van Deadpool en ook deze van Green Lantern (2011), en we weten allemaal hoe deze film ontvangen/verworpen werd door pers en publiek. Deadpool (2016) werd dus een beetje opzij geschoven. Maar toen in augustus van 2014 was er die gelekte Deadpool video, het begin van één van de meest geniale promocampagnes die ik al heb kunnen zien.

    deadpool_2016_poster01.jpg

    Korte inhoud: Wade Wilson (Ryan Reynolds) is een speciale agent van de overheid die, nadat hij onderworpen is aan een behandeling die hem bovenmenselijke genezende krachten heeft gegeven, een alter-ego in de vorm van 'Deadpool' aanneemt. Gewapend met zijn nieuwe vaardigheden en een verwrongen gevoel voor humor jaagt hij op de man die bijna zijn hele leven verwoest heeft.

    Laten we eerlijk zijn, deze R-rated superhero film had misschien wel een klein kansje om 35 miljoen dollar binnen te halen tijdens zijn openingsweekend in de States, maar met de geslaagde en stoute campagne heb ik het gevoel dat we ondertussen verwachten dat deze prent zijn weekend-omzet zal verdubbelen. En dit is voor 75% de verdienste van de marketingjongens, want van datgene wat ik heb gezien van trailers kan het nog alle kanten opgaan en zelfs een oerslechte film gaan worden.

    Heel wat mensen, zelfs zij die niks met comic adaptaties te maken willen hebben, kijken nu uit naar deze film. De nieuwe trailer kwam gisteren online en regisseur Tim Miller stond al meteen klaar om enkele antwoorden te geven op deze toch wel unieke belevenis. Van zijn antwoorden werd duidelijk dat deze film zich zou afspelen in een gelijkaardige wereld als deze van X-Men. Een soort pre-post apocalyptic Detroit, die niet zo ver van de New York achtige setting is uit de X-Men. Maar het mocht niet al de clean zijn voor dit R-rated karakter en dus beantwoorde Detroit aan alle wensen voor een meer duistere en meer agressieve setting. Vergelijkbaar met die wereld uit Daredevil met criminelen die in de straat leven.

    Het meest interessante personage naast deadpool is deze van Negasonic Teenage Warhead gespeeld door Brianna Hildebrand. Een stil personage met bijzondere krachten. Volgens de regisseur is dat personage zeker niet al te stil in de film. Daarnaast zien we Gina Carano in de rol van vechtersbazin Angel Dust. Morena Baccarin is dan weer gecast in de rol van Copycat en de rol van Weasel en zijn vrouw worden gespeeld door T.J. Miller en Rachel Sheen. En laten we de metalen kolos niet vergeten, gespeeld door Stefan Kapicic.

    deadpool_2016_poster02.jpgdeadpool_2016_poster03.jpgdeadpool_2016_poster04.jpgdeadpool_2016_poster05.jpg

    Op 10 februari 2016 komt Deadpool bij ons in de bioscoop en in aanloop van deze film zullen we waarschijnlijk nog veel van deze promofilmpjes te zien krijgen.

     

    *** Deadpool trailer ***

  • The Bridge seizoen 3 uit op Blu-ray

    Pin it!

    Het derde seizoen van "The Bridge" – of Bron/Broen zoals de serie origineel heet – is vanaf 15 december verkrijgbaar op DVD en Blu-ray. Deze serie is een van de beste exponenten van de Scandinavische thrillerreeksen die de afgelopen jaren naar onze contreien zijn gewaaid en ook in het derde seizoen blijft de serie overeind als een huis. The Bridge 3 is opnieuw spannend, goed geschreven en stevig geacteerd. En Saga Norén blijft een droom van een hoofdpersonage. De DVD van het derde seizoen is ondertussen de best verkochte DVD in Vlaanderen.

    the_bridge_season_3_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Inbrekers stootten in Malmö op een geënsceneerd tafereel waarin het lijk van een vrouw aan tafel zit met de etalagepoppen van een man en twee kinderen. Het slachtoffer is de Deense Helle Anker, de oprichtster van de eerste genderneutrale kleuterschool in Kopenhagen en actief voorvechtster in het gelijke rechtendebat. Er is met lippenstift een onrustwekkende glimlach op haar gezicht getekend en haar hart is verwijderd wat doet vermoeden dat de moordenaar haar ‘harteloos’ vindt.

    Het volgende slachtoffer is priester Fabian Christensen (Anders Hove) die op een schommel wordt gevonden. De speurders weten meteen dat ze met een seriemoordenaar te maken hebben. Aanvankelijk lijken de slachtoffers geen band te hebben maar het spoor leidt uiteindelijk naar kunstenaar Freddie Holst (Nicolas Bro). Alle plaatsen delict zijn immers zo geënsceneerd dat ze op schilderijen van Holst lijken. Maar Holsts connectie met de moorden lijkt misschien wel een beetje té voor de hand liggend…

    Welkom in de wondere wereld van Saga Norén, de rechercheur van de Zweedse politie die het syndroom van Asperger heeft en met haar vreemde gedrag haar collega’s voortdurend op de proef stelt. Norén is een einzelgänger, doet haar eigen ding, communiceert extreem moeizaam en empathie is haar volkomen vreemd. Maar ze is wel een van de beste speurders van het land, extreem plichtsbewust en ziet verbanden en aanwijzingen die haar collega’s niet zien. Ook in dit seizoen wordt Norén voortreffelijk neergezet door actrice Sofia Helin die de rol van haar leven te pakken heeft. Helin lijkt haar personage steeds beter te begrijpen wat haar vertolking nog beter maakt.

    “I know you won’t like this but I think you need a hug," zegt haar baas Hans tegen Norén na een discussie over haar moeder. Waarop Norén ongemakkelijk naar Hans schuifelt en het hele gebeuren later aan een collega vertelt met de woorden “He thought physical, non-erotic contact would comfort me." Het illustreert de manier waarop Norén met de wereld omgaat en zorgt hier en daar ook voor een humoristische noot in een verder vrij donker en grauw seizoen.

    Na de gebeurtenissen uit het tweede seizoen neemt The Bridge in zijn derde seizoen een beetje een nieuwe start. Noréns Deense partner Martin (Kim Bodnia) is er na het tweede seizoen niet meer bij en dus moet er bij de Deense politie een nieuwe partner gevonden worden voor de veeleisende Zweedse rechercheur. Dat wordt in de eerste aflevering Hanne Thomson (Kirsten Olesen) die duidelijk geen fan is van Norén, maar dat probleem lost zichzelf op want Thomson wordt nogal vrij letterlijk weggeblazen.

    Daarna wordt Norén gekoppeld aan Henrik Sabroe (Thure Lindhardt), die zijn eigen issues en geheimen heeft. Sabroes vrouw en kinderen verdwenen zes jaar geleden spoorloos en daarna sukkelt de man met insomnia, een pillenafhankelijkheid en een seksverslaving. Gaandeweg ontstaat er een band tussen gekwetste zielen Sabroe en Norén, die hopelijk nog kan worden uitgediept in een vierde seizoen. Norén laat geen mensen te dicht bij haar komen, dan wordt ze bang, maar Sabroe weet er toch in te slagen enkele stenen uit Noréns muur te slopen. Meer nog dan de voorgaande twee seizoenen, krijgen we in het derde seizoen een inkijk in Noréns privéleven.

    the_bridge_season_3_blu-ray_pic01.jpgthe_bridge_season_3_blu-ray_pic02.jpg

    Plots staat immers haar van haar vervreemde moeder voor haar deur die komt vertellen dat haar vader op sterven ligt en vergiffenis wil voor iets uit het verleden. Norén weet niet hoe ze hiermee moet omgaan en doet dan maar het simpelste: haar moeder uit haar leven weren. Maar we zien haar ook worstelen met deze beslissingen en twijfelen of dit wel de juiste beslissing is.

    De enige die Norén een beetje lijkt te begrijpen is haar baas Hans (Dag Malmberg), maar die belandt al vrij snel in het seizoen in het ziekenhuis. Hans’ vervanger Linn (Maria Kulle) heeft minder voeling met het rare gedrag van Norén en is iets minder geduldig dan Hans. Dat leidt tot enkele conflicten maar uiteindelijk beseft Linn dat het onderzoek geen meter vooruitkomt als ze Norén haar vrijheid niet geeft.

    Het verhaal zit net zoals in de eerste twee seizoenen weer clever ineen en de kijker wordt meermaals op het verkeerde been gezet. De personages zijn geloofwaardig en hoewel er verschillende subplots zijn, komt het scenario nergens geconstrueerd of geforceerd over. Helaas voor je nachtrust hebben de makers de techniek van de cliffhanger perfect onder de knie. Nordic noir is nog steeds een kwaliteitslabel en The Bridge is een ideale serie om tijdens koude winterdagen te bingen.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 28 december 2015

     

    *** The Bridge season 3 trailer ***

  • La Isla Mínima / Marshland (2014) ***½ DVD recensie

    Pin it!

    De Spaanse thriller La isla mínima was de grote slokop op de Goya Awards van 2015. De film ging naar huis met tien prijzen waaronder die van beste film, beste regisseur en beste scenario. In België is La Isla Mínima (2014) deze zomer vrij geruisloos gepasseerd en dat is heel jammer want dit is een donkere, heel sfeervolle film die bijwijlen doet denken aan het eerste seizoen van "True Detective". En dat is absoluut een compliment.

    la_isla_minima_2014_dvd.jpg

    Korte inhoud: Spanje, 1980. De tienerzussen Estrella (Cyntia Suano) en Carmen (Laura López) verdwijnen onder verdachte omstandigheden. De meisjes staan in hun dorp bekend als "gemakkelijk" maar zo lang als nu zijn ze nog nooit weggebleven en hun ouders maken zich ongerust. Terecht, want de lichamen van de zussen worden enkele dagen later naakt en verminkt teruggevonden. De twee detectives Juan (Javier Gutiérrez) en Pedro (Raúl Arévalo) worden vanuit Madrid naar het zuiden gestuurd om deze delicate zaak op te lossen.

    En daarvoor hebben ze elk hun eigen werkwijze want de speurders zijn elkaars tegenpolen. Pedro is voorstander van oerdegelijk politiewerk en zoekt toenadering tot de lokale journalist in de hoop bruikbare informatie te vinden. Juan trekt dan weer ’s avonds de kroeg in omdat hij vindt dat de lippen sneller loskomen na een paar biertjes. Al snel leiden de sporen naar don juan Quini (Jesús Castro) die iets had met één van de vermoorde zussen, maar bewijzen vinden wordt moeilijk in de hechte en gesloten gemeenschap.

    La isla mínima opent met indrukwekkende luchtbeelden van de troosteloze moeraslanden in het Zuid-Spaanse Andalusië. Door de manier waarop het desolate landschap door Alex Catalán in beeld wordt gebracht, krijg je de indruk naar een stel kloppende hersenen te kijken. De met drones gefilmde beelden komen meermaals terug in de film en zorgen voor een beetje ademruimte tussen de rauwe scènes. Na deze openingscredits weet je dat dit een bijzonder sfeervolle film met een behoorlijk indrukwekkende cinematografie wordt.

    Onderhuids toont de film hoe het Spanje is vergaan bij de overgang van de dictatuur van Franco naar een democratie. In het afgelegen zuiden is de democratie nog niet helemaal doorgedrongen tot de bewoners en zijn de mensen vooral nog argwanend, schuw en bang. Mensen leven er nog van de visvangst en dagwerk, en smokkelen en stropen is een ideale bijverdienste. Geen ideale omstandigheden om een gevoelige moord te onderzoeken natuurlijk. Regisseur Alberto Rodríguez weet deze politieke achtergrond naadloos te verweven met de zoektocht naar de moordenaar.

    la_isla_minima_2014_pic02.jpgla_isla_minima_2014_pic01.jpg

    Interessant is ook dat de speurders niet altijd aan hetzelfde zeel trekken. De ene was ooit nog in dienst bij dictator Franco zelf, de andere werd uit zijn functie gezet wegen zijn anti-autoritaire denkbeelden. Het zijn tegenpolen maar de ene wordt niet beter of slechter afgeschilderd dan de andere. Beide personages lijken een beetje een metafoor te zijn voor de toestand waarin Spanje zich in 1980 bevond.

    De politieke achtergrond van Spanje – toen officieel al een democratie maar nog steeds in de ban van Franco – hangt als een dreigende waas boven deze film. Maar het prachtige maar ook troosteloze en dreigende landschap is misschien wel de echte hoofdpersoon van deze film. Zo’n film kan alleen maar donker en duister zijn en vrolijk word je hier niet van. Maar je kan je wel vergapen aan een visueel erg knappe film.

    Verwacht je niet aan bombastische actiescènes, maar geniet van de knappe dialogen en mooie beelden. La Isla Mínima is een trage film, zelfs een beetje loom. Niet alle scènes worden getoond, af en toe mag de kijker ook eens nadenken en dingen zelf invullen. Een herademing tussen het grote Hollywoodgeweld. Zeker het ontdekken waard.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 28 december 2015

     

    *** La Isla Mínima trailer ***

  • Inside Out (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Deze animatiefilm staat in onze Top 10 Beste Films van 2015. Het zal jullie dan ook niet verbazen dat we deze Inside Out (2015) veel beter vonden dan die andere Pixar/Disney film The Good Dinosaur (2015). Het leek tevens een pak meer op een Pixar film, en mikte ook wel op een iets ouder publiek.

    inside_out_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Opgroeien gaat niet zonder vallen en opstaan, en dat geldt ook voor Riley (Kaitlyn Dias). Wanneer haar vader (Kyle MacLachlan) een nieuwe baan krijgt in San Francisco, moet ze haar leventje in het Midden-Westen van Amerika achter zich laten. Riley laat zich, net als iedereen, leiden door haar emoties: Joy (Amy Poehler), Fear (Bill Hader), Anger (Lewis Black), Disgust (Mindy Kaling) en Sadness (Phyllis Smith). De emoties wonen in het Hoofdkwartier, de commandoruimte in Riley’s hoofd, waar ze haar van advies voorzien bij de dagelijkse dingen. Riley en haar emoties hebben moeite om zich aan te passen aan het nieuwe leven in San Francisco, wat leidt tot opschudding in het Hoofdkwartier. Hoewel Joy, Riley's belangrijkste emotie, haar best doet om alles positief te houden, ruziën de emoties over hoe ze het beste kunnen omgaan met een nieuwe stad, een nieuw huis en een nieuwe school.

    Naast de al reeds vermelde acteurs hebben we ook nog de stem van de moeder vertolkt door Diane Lane en de stem van Joy's metgezel Bing Bong ingesproken door de overheerlijke Richard Kind. De regie van de film is in handen Pete Docter en Ronnie Del Carmen. En die twee houden de film fris en bijzonder origineel. In een film waar gedachten en emoties gematerialiseerd worden door glazen bollen - opgestapeld in een gigantisch bibliotheek-complex - is het leuke om van die kleine scènes te hebben waarin twee leden van het onderhoudspersoneel met een stofzuiger de oude herinneringen opzuigen. Of een herinnering van een oude commercial met een catchy tune die door een trechter naar boven wordt gestuurd en om dat het meisje te zien die zonder aanleiding de commercial begint te neuriën. Het zijn al die kleine scènes die deze animatie zo voortreffelijk maken. Hoe werkt ons brein? Hoe steken onze emoties in mekaar? Wel, deze Inside Out probeert hier een antwoord op te vinden.

    Op het einde van de film krijg je heel wat andere controlekamers te zien, zoals deze van een buschauffeur of van een kat. Het zijn knettergekke scènes die ons doen nadenken hoe ons controlekamertje er wel zou uitzien. De vorige film van Pete Docter, Up (2009), stond ook al in onze Top 10 Beste Film van 2009. Toch vond ik deze prent net iets grappiger en volmaakter dan Up. De film steekt bijzonder intelligent in mekaar met karakters die heel nauwkeurig zijn uitgewerkt. Sadness is bijvoorbeeld geen 'slecht' karakter. Het is bijna onbewust dat ze voor problemen zorgt, en dat is een beetje tegen haar wil in. Het knappe is als we ouder worden en het leven meer complicaties brengt, onze herinneringen ook gaan veranderen en emotioneel ingewikkelder worden. Het concept is niet alleen simpel maar tezelfdertijd diepgaand en inventief.

    inside_out_2015_pic01.jpginside_out_2015_pic02.jpginside_out_2015_pic03.jpg
    inside_out_2015_pic04.jpginside_out_2015_pic05.jpginside_out_2015_pic06.jpg

    Veel emotie in de film komt ook van een bizar figuurtje genaamd Bong Bong, een vergeten toy die verloren ronddwaalt in de herinneringen van Ripley. Hij is haar vergeten ingebeelde vriend, die een beetje doet denken aan het vergeten speelgoed in Toy Story. Veel van de intenties zijn interessant en introspectief, ook al vind ik die liefde voor nostalgie - en voor het oude speelgoed - bij momenten wat afgezaagd. Het leven zit al vol met verdriet en drama, als we ons nu ook nog eens moeten bekommeren over oud speelgoed, dan zal het voor veel van ons niet goed komen.

    Ik heb ook een beetje het gevoel dat deze film vooral bestemd is voor jonge ouders. De karakters in het hoofd van Ripley zijn zelfs een beetje haar surrogaat ouders. Ik vraag me in ieder geval af hoe deze film onthaald werd bij de kinderen zelf. De film krijgt veel goede kritieken, maar de meeste van deze kritieken zijn dan ook geschreven door 30'ers mét kinderen. De boodschap is tevens glashelder: het is goed om ook emotioneel te kunnen zijn en zelfs verdrietig. Al deze emoties zorgen ervoor dat we kunnen opgroeien tot een volwassen mens.

    Inside Out is ondertussen uit op Blu-ray (3D) en DVD met audio-commentaar van de filmmakers, maar ook heel wat leuke extraatjes en een kortfilm genaamd Lava. Binnenkort zijn er Oscar-nominaties, maar de kans is groot dat deze film de Oscar zal winnen voor beste animatiefilm, tenminste als deze niet gekaapt zal worden door net iets meer diverse animatiefilms zoals Song of the Sea (2014).

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 december 2015

     

    *** Inside Out trailer ***

  • Amy (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Janis Joplin. Jimi Hendrix. Jim Morrison. Brian Jones. Kurt Cobain. En sinds 2011 helaas ook Amy Winehouse. Allemaal extreem getalenteerde zangers en muzikanten die op 27-jarige leeftijd in verdachte omstandigheden stierven. In de documentaire Amy (2015) toont Asif Kapadia hoe 'queen of soul' Amy Winehouse vanaf 14-jarige leeftijd naar het absolute sterrendom opklom, maar nog sneller, harder en zwaarder terug naar beneden donderde. Amy is een beklijvende documentaire die ook zal gesmaakt worden door niet-fans.

    amy_2015_blu-ray.jpg

    Het leven van Amy Winehouse (°1983) eindigde bijzonder tragisch toen ze op 23 juli 2011 in haar huis in het Britse Camden dood werd aangetroffen door haar bodyguard. De officiële doodsoorzaak luidde enkele weken later alcoholvergiftiging. Hoewel de zangeres al jaren in de media kwam door haar drank- en drugsgebruik kwam haar dood toch nog als een schok. Als kijker hoop je nog op een happy end maar helaas, net als haar leven eindigt ook Amy met heel slecht nieuws.

    Asif Kapadia – die ook de goed ontvangen docu Senna over de verongelukte Braziliaanse Formule 1-piloot Ayrton Senna maakte – gebruikt in Amy allemaal archiefmateriaal van de zangeres. Er is geen voice over, Winehouses leven wordt verteld door haarzelf en nabestaanden die Kapadia na haar dood heeft geïnterviewd. Inventief is hoe Kapadia haar songteksten gebruikt om bepaalde gebeurtenissen in haar leven te illustreren. Na haar debuutalbum ‘Frank’ wou Winehouses omgeving haar naar de ontwenningskliniek sturen ‘but daddy thinks i’m fine. So I said no no no…" verschijnt er op het scherm...

    De documentaire opent met beelden van een veertienjarige Amy Winehouse die samen met enkele vrienden Happy Birthday zingt. Van zodra Winehouse haar keel openzet, weten de anderen dat het tijd is om te zwijgen. Het stemgeluid van de jonge Amy is dan al uniek en indrukwekkend. De beelden zijn illustrerend voor Winehouses verdere leven want ondanks de onbezorgdheid die er lijkt uit af te stralen, leren we later dat Winehouse al sinds haar dertiende aan de antidepressiva zit en ook lijdt aan de eetstoornis boulimie.

    De scheiding van haar ouders kwam voor Winehouse als een schok en hing als een donkere schaduw boven haar jeugd. Het zal ook niet bevorderlijk geweest zijn voor haar latere verslavingen. Haar familie gaf voor deze documentaire toestemming aan Kapadia die daardoor ook toegang kreeg tot de familiale foto- en beeldarchieven. Vader Mitch Winehouse keerde even later echter op zijn stappen terug omdat hij vreesde te negatief te worden voorgesteld. Kapadia zou volgens vader Winehouse de laatste jaren van zijn dochters leven ook te negatief hebben voorgesteld en te zeer de nadruk gelegd hebben op negatieve dingen.

    actif kapadia,amy winehouse,blake fielder-civil,tony bennett,mark ronson,pete dohertyamy_2015_docu_pic02.jpg

    Het moet wel gezegd dat er in de laatste jaren van Winehouses leven ook weinig positieve dingen gebeurden. Het succes van haar doorbraakalbum ‘Back to Black’ in 2006 katapulteerde de toen 23-jarige Winehouse naar de hoogste regionen van de muziekcharts. Iedereen was wild van de blanke zangeres met zwarte stem, maar helaas waren de paparazzi ook wild van Winehouses controversiële levensstijl gevuld met drank en drugs en haar destructieve huwelijk met Blake Fielder-Civil. Winehouse kon geen voet buiten de deur zetten of ze werd getrakteerd op een salvo van flitsende fotografen. Het zijn beelden die aankomen bij de kijker. Zo’n leven wens je niemand toe.

    Een scène waar vader Winehouse zeker niet gelukkig van zal geworden zijn, maar wel tekenend is voor de moeilijke vader-dochterrelatie is een scène waarin Winehouse na het succes van ‘Back to Black’ wegvlucht naar Saint Lucia om even te bekomen van alle commotie en tot rust te komen. Daar lijkt ze ook haar drank- en drugsgebruik een beetje onder controle te krijgen totdat haar vader plots op het eiland verschijnt met in zijn kielzog een cameraploeg voor zijn eigen realityshow.

    Het zijn harde beelden waarin je een jonge talentvolle vrouw voor je ogen ziet aftakelen tot een uitgemergelde junkie. Maar laten we vooral niet vergeten wat een geweldige zangeres Amy Winehouse was. Amper twee studio-albums heeft ze gemaakt maar deze hebben toch hun stempel gedrukt op de recente muziekgeschiedenis. In 2008 kreeg ze als eerste Britse 5 Grammy’s. Ze was toen niet aanwezig op de uitreiking maar we zien haar live in Groot-Brittannië de ceremonie meemaken.

    De verbazing op haar gezicht als haar naam uit de enveloppes blijft komen, is niet gespeeld en laat vooral zien dat Amy Winehouse een klein meisje is gebleven dat wil doen wat ze graag doet: zingen. Of zoals ze stijf van de stress staat als ze een duet mag zingen met een van haar grote idolen, Tony Bennett. “Life teaches you how to live, if you live long enough", zegt dezelfde Bennett even later. Slik.

    En ja, Kapadia gaat ook niet voorbij aan de negatieve publiciteit. Hij toont ook beelden van een van haar laatste optredens in Hongarije waar ze stomdronken op het podium staat en wordt uitgejouwd door het publiek. Maar je hebt nergens het gevoel dat Kapadia sensatie opzoekt of respectloos is tegenover Amy Winehouse. Ze leefde hoe ze zong: rauw, puur, destructief en veel te volwassen voor haar leeftijd. Een ruwe diamant, maar ook een ongeleid projectiel.

    Kapadia laat zien dat Amy Winehouses leven een kroniek van een aangekondigde dood is. Des te tragischer omdat niemand op tijd kon ingrijpen om dit supertalent te redden. Amy is een eerlijke documentaire die diep inhakt bij de kijker. Een van de betere films van 2015.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 december 2015

     

    *** Amy trailer ***

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2015

    Pin it!

    Het einde van het jaar nadert en hoe kon het ook anders dat we hier onze Top 10 van Beste en Slechtste films van het jaar meegeven. En net zoals elk jaar is het weer puzzelen welke films we al dan niet zullen toevoegen. In tegenstelling tot heel wat andere Vlaamse lijstjes gaan we effectief films keuren die we dit jaar hebben gezien, inclusief in persvisie. Zoals elk jaar bombarderen de studio's hun beste films op het einde van het jaar en is de releasedatum voor België meestal in januari. Gezien we op het einde vaak vergeten zijn welke films een jaar geleden zijn uitgekomen proberen we deze lijst zo relevant mogelijk te maken, en films toe te voegen die effectief hun eerste releasedatum hadden in 2015.

    Star Wars: The Force Awakens 2015the_big_short_2015_poster.jpgthe_danish_girl_2015_poster.jpggirlhood_2014_poster.jpgslow_west_2015_poster.jpg

    Maar net zoals elk jaar zijn er opnieuw films die net uit de boot zijn gevallen en die we toch willen vermelden of films die we net gemist hebben en waarvan we denken dat ze toch de moeite waar kunnen zijn. Om te beginnen zijn er de films die we nog niet hebben kunnen zien, zoals Spotlight (2015). De film werd genomineerd voor de Golden Globes maar zou pas op februari 2016 bij ons in de bioscoop komen. Ook de persvisie van The Big Short (2015) hebben we gemist, een film die ook al genomineerd is voor de Golden Globes. Ook The Danish Girl (2015) komt pas op 20 januari in de Belgische zalen.

    Films die net uit onze top 10 van beste films zijn gevallen zijn Slow West (2015), Bridge of Spies (2015), Mission Impossible 5: Rogue Nation (2015), Black Mass (2015) en Girlhood (2014), de betere versie van Black (2015).

    The Best Movies of 2015

    10. Mad Max: Fury Road (2015) George Miller

    Als we deze lijst beginnen met Mad Max: Fury Road (2015) weet je meteen dat de lat heel hoog zat. De film zal misschien door de ene op handen gedragen worden en door de andere uitgespuwd. Ik behoor in ieder geval tot die eerste categorie. Het is een te gekke rollercoaster film, met knappe visuele effecten en een zalige cast. De film slaagt er bijzonder wel in om Mad Max naar de 21ste eeuw te loodsen met geniale, gemotoriseerde constructies met stekels, vuurspuwende kanonnen en cirkelzagen.

    Mad Max: Fury Road 2015

    9. The Revenant (2015) Alejandro González Iñárritu

    The Revenant (2015) zal zonder twijfel de film zijn die Leonardo DiCaprio aan zijn eerste Oscar zal helpen voor Beste Mannelijke Acteur. Mocht hij dit jaar niet winnen, zal het kot te klein zal zijn. De film zelf vond ik nu niet bepaald beresterk, ook al worstelt DiCaprio met een enorme beer. Het duurde me allemaal wat te lang en bij momenten had ik de indruk dan de regisseur net iets teveel naar Terrence Malick had gekeken.Maar het acteerwerk in deze prent is buitengewoon.

    The Revenant 2015

    8. Creed (2015) Ryan Coogler

    Ook Creed (2015) was een enorme verrassing van het jaar. En de grootste reden van het succes van deze film is te danken aan hoofdacteur Aaron Covington die het deken volledig naar zich heeft toegetrokken. Anderzijds zet ook Sylvester Stallone in deze film één van zijn beste vertolkingen neer in jaren. Het zou me niet verbazen dat hij hiervoor een Oscar-nominatie opstrijkt. Het was een slimme zet om deze film Creed te noemen, want dit is geen Rocky prent, en ik kijk nu al uit naar het mogelijke vervolg.

    Creed 2015

    7. The Hateful Eight (2015) Quentin Tarantino

    Tarantino heeft een hobbelig parcours gehad met The Hateful Eight (2015). Enerzijds werd zijn script vroegtijdig gelekt op internet door een agent van één van de 6 acteurs die hij had aangesproken en wou Tarantino er ook gewoon mee stoppen. Maar na wat aandrang van de fans heeft hij zijn script bewerkt en het resultaat blijft onversneden Tarantino materiaal. Minder spectaculair dan veel van zijn vorige films, maar qua dialogen, karakteriseringen en vertolkingen een must om te zien.

    The Hateful Eight 2015

    6. The Martian (2015) Ridley Scott

    The Martian (2015) is één van de betere Ridley Scott films in jaren. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Andy Weir, een echte page turner. De hoofdrol wordt gespeeld door vaste waarde Matt Damon die hier een charismatische vertolking neerzet. De eerste draft van het script was geschreven door Drew Goddard die twee jaar geleden zijn indrukwekkende debuut maakte met The Cabin in the Woods (2012). Visueel ziet deze sci-fi er opmerkelijk uit en inhoudelijk hebben we een slimme prent zonder romance maar met voldoende menselijk doorzettingsvermogen als vervanging, en het resultaat is een geniale prent.

    The Martian 2015

    5. Sicario (2015) Denis Villeneuve

    Eén van de betere thrillers van het jaar is zonder twijfel Sicario (2015). Villeneuve is een regisseur die weet hoe hij spanning en intrige moet opbouwen, en één van de beste acteurs-regisseurs is in Hollywood. En deze film was opnieuw een schot in de roos, ook al is de zwartgalligheid en het brute geweld waarschijnlijk niet voor iedereen bestemd. Fotografisch is Sicario ook wel een pareltje, en de reden hiervoor heeft een naam, en deze is Roger Deakins, één van de meest talentvolle Directors of Photography in Hollywood. Ook de bevreemdende en lugubere muziekscore van Jóhann Jóhannsson werkt op ons gemoed en zorgt ervoor dat de dreiging des te groter wordt naarmate we afdalen in de hel van het Mexicaanse Juárez.

    Sicario 2015

    4. Son of Saul / Saul Fia (2015) László Nemes

    Met Son of Saul (2015) weten we meteen dat we in de handen zijn van een regisseur die het verhaal van de Holocaust vanuit een totaal ander perspectief wil vertellen, in tegenstelling tot wat we al eerder hebben gezien in andere films. Deze Son of Saul biedt een meer persoonlijke en intiemere aanpak. Een Hongaars meesterwerkje dat gericht is om af te stoten en te verroeren, en doet dat met eenzelfde gedrevenheid als dat van zijn hoofdpersonage.

    Son of Saul 2015

    3. Inside Out (2015) Pete Docter & Ronnie Del Carmen

    De beste animatiefilm van het jaar is zonder twijfel Inside Out (2015), van de hand van Pixar. In vergelijking is die andere Disney/Pixar film van 2015, The Good Dinosaur (2015), toch maar een mager beestje. Inside Out is niet alleen één van de betere Pixar films, maar tevens één van zijn meest volwassen films. Het is gedurfd, grappig en bijzonder origineel, een instant classic.

    Inside Out2015

    2. Star Wars: The Force Awakens (2015) J.J. Abrams

    Een top 10 lijstje van 2015 zonder Star Wars: The Force Awakens (2015) is niet alleen een doodzonde, maar tevens behoorlijk dom. Het is geen meesterwerk, het omvat geen dramatiek à la Michael Haneke en de acteurs zullen waarschijnlijk niet voorkomen in de oscar-nominatie lijst. Anderzijds is het een geweldige, nostalgische rollercoaster en een immense opluchting om te zien dat de makers begrepen hebben hoe een Star Wars film voor een hedendaags publiek er moet uitzien. Het is niet alleen een film die zowel nostalgisch op onze gevoelens speelt, maar tevens uitpakt met nieuwe karakters die ons van de eerste tot laatste minuut charmeren. Zelden zijn er films die ik een 2de en zelfs een derde keer wil zien op één maand tijd. Ja het wordt dé grootste prent van 2015 en stoot binnen een maand misschien Avatar van zijn box-office troon.

    Star Wars: The Force Awakens 2015

    1. Ex-Machina (2015) Alex Garland

    Maar de grootste verrassing van het jaar was deze kleine sci-fi prent Ex-Machina (2015). Voor een langspeelfilm-debuut heb ik zelden een film gezien die de perfectie benaderd, zowel inhoudelijk als visueel. De moraliteit van het verhaal draait rond de vraag waar de grens ligt tussen een mens en een volmaakte AI (Artificial Intelligence), en hier vallen we terug op het Frankenstein thema waarin Victor even de rol van God overnam en een levend wezen creëerde en dat levend wezen ook een bestaansrecht kreeg. We krijgen voortreffelijke acteerwerk voorgeschoteld waarin alles in kleine nuances zit, in blikken, een tilt met het hoofd. De intrige in deze film wordt ook nog eens versterkt door de knappe muziek van Geoff Barrow en Ben Salisbury. Zelfs de visuele effecten zijn voor deze low budget sci-fi buitengewoon knap. Als er één film is die me jarenlang zal bijblijven is het toch wel deze prent.

    Ex-Machina 2015

    The Worst Movies of 2015

    10. In the Heart of the Sea (2015) Ron Howard

    Ik kan niet zeggen dat In the Heart of the Sea (2015) een slechte film is, maar toch verdient hij een plaats in deze lijst. Het is een wanprestatie van zowel de regisseur als de scenaristen en misschien wel één van de grootste teleurstellingen van 2015. Ik heb me zelden zo verveeld bij het bekijken van zo'n spektakelfilm. Het contrast tussen Jaws (1975) en deze 100-miljoen-dollar film kan haast niet groter zijn. Het verhaal is oersaai en je hebt niet meteen veel voeling met de personages. Veel 'walvis' komt er trouwens niet aan te pas. Hooguit een paar minuten. Na het zien van de film heb je toch spijt dat Ron Howard het verhaal van Moby Dick niet had verteld in plaats van deze survival film.

    In the Heart of the Sea 2015

    9. Mortdecai (2015) David Koepp

    Eén van de grootste oorzaken waarom Mortdecai (2015) zo slecht is, is misschien wel de platte vertolking van Johnny Depp, die dringend moet stoppen typetjes te spelen. Maar het is niet alleen een beschamend schouwspel voor Depp, de volltallige cast en personeel achter de camera hebben zich hier serieus belachelijk gemaakt. De enige man die deze caper-spoof nog een beetje overleeft zonder veel kleerscheuren is Paul Bettany. Ewan McGregor en Gwyneth Paltrow hebben in deze film dan weer weinig te doen, maar hopelijk zullen ze beseffen dat een talentvol scenarist niet noodzakelijk een bekwaam regisseur is.

    Mortdecai 2015

    8. Alvin and the Chipmunks: The Road Chip (2015) Walt Becker

    Ik haat die Smurf films en deze Alvin and the Chipmunks: The Road Chip (2015) is eigenlijk geen haar beter. Enkel kinderen die jonger zijn dan 8 jaar zouden hier misschien nog van kunnen genieten, maar voor de overgrote meerderheid is het een kwelling om de stortvloed aan idiote scènes en dialogen te verduren. Het deed me een beetje denken aan die Studio 100 vehikels, die als enige doel hebben omzet te maken op de kap van ouders van kleine pagadders. De product placement is omnipresent en de makers hebber er voor gezorgd dat ze voldoende minuten film bij elkaar hebben gesprokkeld (86 minuten) om nog te kunnen voldoen aan het criterium van langspeelfilm. En dat is ook meteen de enige mogelijke verdienste.

    Alvin and the Chipmunks: The Road Chip 2015

    7. Taken 3 (2015) Olivier Megaton

    Wat een immens contrast met de eerste film. Deze Taken 3 (2015) is een inspiratieloze bedoening met oppervlakkige personages, een krankzinnig verhaal en buitengewoon slecht camera- en montagewerk. En dat laatste valt meteen op wanneer je tijdens een achtervolging met voertuigen je constant gaat afvragen in welk voertuig de hoofdpersonages nu aan het rijden zijn. Regisseur Megatron heeft spijtig genoeg geen flauw benul wat het betekent om spanning en gevaar in beeld te brengen. Zelfs Liam had er klaarblijkelijk geen zin meer in. Hij stond op automatische piloot te spelen en lijkt uitgeput van zijn vorige twee avonturen. Laten we duidelijk zijn, deze threequel is echt wel beneden zijn niveau en nauwelijks het bekijken waard.

    Taken 3 2015

    6. The Transporter Refueled (2015) Camille Delamarre

    Nog zo'n derivaat van de Luc Besson producties is The Transporter Refueled (2015). Voor elke idiote actie-scène krijgen we oersaai en humorloos geleuter en cliché-scènes waarvan zelfs een Jan Verheyen van zou blozen. Maar de kers op de taart is dat het personage van Ray Stevenson niet eenmaal, maar zelfs twee keer wordt ontvoerd! En hier hebben maar liefst drie scenaristen op gewerkt (inclusief Besson)! What were they thinking?! Maar de reden waarom The Transporter Refueled zo slecht is, heeft alles te danken aan de inspiratieloze regie van Camille Delamarre.

    The Transporter Refueled 2015

    5. The Last Witch Hunter (2015) Breck Eisner

    De meest vervelende en onbegrijpelijke film van 2015 is deze The Last Witch Hunter (2015). Komt daar nog bij dat het bezet wordt door een handvol oncharismatische personages, inclusief deze van Vin Diesel. En het was al duidelijk bij de eerste minuten dat deze prent geen ballen waard was. Het lijkt er bij momenten zelfs op dat Vin Diesel het Nicolas Cage jasje heeft aangetrokken, en tevens ook zijn haarstukje. Dat deze film bijna 100 miljoen dollar heeft gekost is onbegrijpelijk. The Last Witch Hunter bracht wereldwijd slechts 108 miljoen dollar op, een serieuze klap in het gezicht van Vin Diesel die zich met de F&F franchisen even de koning van Hollywood waande. Spijtig genoeg zijn hier geen coole stunt of mooie wagens te bespeuren.

    The Last Witch Hunter 2015

    4. The Gallows (2015) Travis Cluff & Chris Lofing

    Er waren heel wat stinkers van horrorfilms, gaande van nodeloze Poltergeist (2015) remakes, belabberde found footage rotzooi als The Visit (2015) tot inspiratieloze horrordrama's als Victor Frankenstein (2015), maar de kroon wordt toch gespannen door The Gallows (2015). Visueel ziet het er behoorlijk amateuristisch uit, alsof ze deze film hebben toevertrouwd aan een bende eerstejaars filmstudenten. Maar ook op narratief vlak slaan de makers de bal mis. En had ik al gezegd dat ik found footage films HAAT?!

    The Gallows 2015

    3. Pixels (2015) Chris Columbus

    Het zou geen Top 10 Worst Movie lijst zijn zonder een film met Adam Sandler. En deze Pixels (2015) is echt wel een pareltje in absolute rotzooi. Gebaseerd op de slechtste arcade games ooit, lijkt deze prent bestemd te zijn voor mensen die een gloeiende hekel hebben aan games. De film duurt te lang, aangebrand, cheesy, dom, seksistisch en geen beetje grappig. Het is een kinderfilm met grappen voor 30'tigers. Als je dan toch een Arcade game wil zien, ga je meer plezier beleven met 100 minuten lang te staren naar een onnozel Pong game.

    Pixels 2015

    2. Jupiter Ascending (2015) Andy & Lana Wachowski

    Ze werden ooit aanzien als visionairs die het science fiction genre hadden heruitgevonden met The Matrix (1999), maar nu brengen Andy en Lana Wachowski de ene teleurstelling na de andere. En Jupiter Ascending (2015) is een serieus dieptepunt. De reden waarom ik deze films katapulteer naar de top van de lijst, heeft alles te maken met de middelen die voorhanden waren. En deze prent had zowaar een productiebudget van 176 miljoen dollar. En hoe deze twee excentriekelingen zoveel geld bijeen hebben kunnen sprokkelen is mij één groot raadsel, zeker na hun Speed Racer flop. Het script steekt vol van halfbakken ideetjes (met holograms en grijze aliens) maar halverwege laat het ons koud wat er gebeurt met Jupiter of haar ouders. Hadden de Wachowski's de hulp ingeroepen van een scenarist die de zaken wat beter kon uitbalanceren, dan had dit materiaal kunnen zijn voor een trilogie. Hier zal het volgens mij blijven steken op die ene slechte sci-fi.

    Jupiter Ascending 2015

    1. Fantastic Four (2015) Josh Trank

    Maar de hoofdvogel werd toch wel afgeschoten door Fantastic Four (2015). De verwachtingen voor deze prent konden niet hoger zijn na de overtuigende eerste trailer en de interessante cast. Maar de regisseur heeft er werkelijk een zootje van gemaakt. En zeggen dat hij zelf in aanmerking kwam voor de regie van Star Wars: The Force Awakens (2015). Er was nog sprake van een Fantastic Four 2 (2017) film (had zelfs al een Belgische releasedatum in het volle zomerseizoen op 26 juli 2017!), maar na 3 catastrofale missers (los van de Roger Corman versie), zou je zo denken dat ze deze franchise maar beter opdoeken. Trank had ergens gelezen dat je meer moet inzetten op karakter-opbouw in plaats van op visuele effecten, en dus deed hij dat ook. Maar iemand had hem vergeten vertellen dat hij een Fantastic Four film aan het maken was, en dat die 4 personages samen nog niet aan de knieën van een Batman komen. Halverwege de film lig je dan ook al in slaap. We krijgen cliché-scène te zien die we in andere films op een veel beter uitgewerkte manier hebben gezien. Afgezien van het chaotische tempo van de film, zijn de zeldzame actiescènes vrij futloos en ronduit slecht gemaakt.

    Fantastic Four 2015