• Point Break remake zoekt het in de extreme sports

    Pin it!

    Er is lange tijd sprake geweest van een Point Break sequel al dan niet met Patrick Swayze, maar na zijn overlijden zijn de plannen gewijzigd, en nu is de Point Break (2015) remake in een stroomversnelling gekomen.

    point_break_2015_poster.jpg

    De 44-jarige Gerard Butler, die wel met een surfplank overweg kan, had de rol van Bodhi moeten vertolken. De acteur was al 2 jaar geleden te zien in Chasing Mavericks (2012) als de legendarische surfer Frosty Hesson. Hoewel het orgineel draait rond surfers zou deze film eerder het accent leggen op extreme sporten. Maar gezien wijzigingen in planning heeft de acteur moeten afhaken. Zijn vervanger is de Venezolaanse acteur Edgar Ramirez (pic), die we kennen voor zijn rol als Carlos The Jackal in Oliver Assayas' driedelige miniserie "Carlos" (2010). De acteur wacht nog op zijn grote doorbraak en dit zou het wel eens kunnen worden.

    Maar het was uitkijken wie nu uiteindelijk Keanu Reeves ging vervangen als agent Utah, en ook al dachten velen dat het een bekende naam zou worden, pakken de makers uit met een fris Australisch gezicht. Maar Variety kwam al snel met het nieuws dat de rol zou gaan naar Luke Bracey (pic). De acteur begon zijn carrière zoals zovele Australische acteurs in de soap Home and Away om nadien opgepikt te worden in de pietluttige romcom van Selena Gomez, Monte Carlo (2011), gevolgd door de nog pietluttigere G.I. Joe: Retaliation (2013). Laten we hopen dat deze rol voor hem zijn uiteindelijke doorbraak zal bevestigen.

    Korte inhoud: Johnny Utah is een jonge FBI-agent (Luke Bracey) die in een uitzonderlijke groep van extreme sporters infiltreert die ervan verdacht worden een reeks ongeziene overvallen op bedrijven te hebben gepleegd. De leider van de bende heet Bodhi (Edgar Ramirez) en kan het meteen goed vinden met Utah. Hij gaat undercover met gevaar voor eigen leven en probeert te bewijzen dat deze atleten de architecten zijn van de verbijsterende misdaden die de financiële markten over de hele wereld opschudden.

    De regie van de remake is in handen van Ericson Core, die eerder al indruk heeft gemaakt met de sportfilm Invincible (2006) met Mark Wahlberg, Greg Kinnear en Elizabeth Banks. De originele film was gebaseerd op het verhaal van Vince Papale, een 30-jarige barman uit Philadelphia die er alles voor over had om bij de NFL Philadelphia Eagles te spelen in 1976. In de nieuwe film is er geen Gary Busey, maar de rol van Angelo Pappas wordt deze keer vertolkt door Ray Winstone. De vrouwelijke hoofdrol wordt gespeeld door Teresa Palmer.

    Het scenario van de film wordt geschreven door Kurt Wimmer (Total Recall 2012, Equilibrium, Law Abiding Citizen). Op de vraag of iemand zit te wachten op een remake van Point Break van Kathryn Bigelow: "Neen!" Het origineel is allesbehalve gedateerd en heeft ondertussen al zijn cultstatus verdiend. Maar de remake-machine spaart niemand. Hopelijk gaan vele jongeren met deze film ook de weg vinden van de originele film.

    point_break_2015_poster_pic01.jpgpoint_break_2015_poster_pic02.jpgpoint_break_2015_poster_pic03.jpg

    Maar de makers waren in ieder geval bewust van de sterkte van de originele film en hebben wijselijk besloten om geen echte remake te maken, dan wel een film die zich heeft geïnspireerd op de karakters en de plot uit de originele film. Het surfen is dus bijvoorbeeld gewijzigd in extreme sports (big-wave surfing, wingsuit flying, sheer-face snowboarding, free rock climbing, en high-speed motorcycling) en ook het verhaal lijkt nog maar weinig meer te maken met een klassieke beach-film en heeft veel weg van een GoPro-filmpje. Ook al verwacht ik hier niet zo heel veel van, en ben ikzelf geen mega-fan van de casting van Johnny Utah, ben ik wel benieuwd. Verwacht wordt dat deze prent begin 2016 in de bioscoop komt.

    *** Point Break trailer ***

    ***Related Posts***
    02/07/2016: Point Break remake op DVD en Blu-ray
    02/01/2016: Point Break remake is een humorloos en saai Red Bull event
    15/05/2008: Point Break 2 goes Indonesia
    15/05/2007: Point Break 2 met Patrick Swayze?

  • Seventh Son (2014) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vertrouw nooit films die met hun promotiemateriaal uitpakken met "From the producers of". In essentie wil deze stelling niets zeggen gezien een producer geen creatieve beslissingen neemt, maar enkel zorgt dat de productie binnen budgettaire marges blijft. Enkel een uitvoerend producent zou een creatieve inbreng kunnen hebben, maar de creatie ligt in handen van de scenarist, de Director of Photography tot zelfs de make-up artiesten en decor mensen. En het is de regisseur die finaal over alles moet beslissen. Dus deze Seventh Son (2014) heeft niets, maar dan ook niets te maken met de films van deze producers, met name Godzilla (2014) of zelfs 300: Rise of an Empire (2014).

    seventh_son_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De zatte John Gregory (Jeff Bridges) is een Spook, een persoon die vecht tegen het kwaad, en heeft eeuwen geleden de slechte en krachtige heks, Moeder Malkin (Julianne Moore), gevangen gezet. Maar nu is ze ontsnapt en ze is klaarblijkelijk uit op wraak. Terwijl ze haar volgers bijeen roept, bereidt Moeder Malkin zich voor om haar woede te botvieren op de nietsvermoedende mensen. Slechts één ding staat in haar weg: John Gregory. John zelf is niet meer de jongste en probeert iemand te vinden die hem kan opvolgen. Hij heeft zijn hoop gevestigd op de jonge boerenzoon Thomas Ward (Ben Barnes) die de zevende zoon zou zijn van de zevende zoon van een soort hocus pocus ridderband die nooit echt wordt uitgediept. Tegen de wil van John redt Thomas de jonge en mooie heks Alice (Alicia Vikander), van een Monty-Python-Burn-The-Witch-scene met een bende dorpelingen. En ja, beetje bij beetje krijgt Thomas gevoelens voor Alice.

    Deze film stond niet in onze Top 10 Slechtste Films van 2014, voor de simpele reden dat niemand van ons de film had gezien. Hadden we dat wel gedaan, dan had deze zeker een plaats verdiend in de bottom-10. De film is op zoveel vlakken pijnlijk slecht en ik zal een poging ondernemen om de kwaliteiten ervan ook in de aandacht te brengen, ook al ben ik op dit ogenblik van het schrijven van deze review nog niet zeker of ik deze zal vinden.

    De regisseur was gewoon incompetent om een dergelijke fantasy-genre film in goede banen te leiden. Sergei Bodrov mag dan nog wel een verdienstelijke biopic hebben gemaakt met Mongol: The Rise of Genghis Khan (2007), maar hier bakt hij er echt wel niets van. De producers van deze film hadden waarschijnlijk een betere film gemaakt mochten zij deze prent hebben geregisseerd. Als positieve puntje zou ik zeggen dat Jeff Bridges een meesterlijke over-acting prestatie neerzet, die nog meer tenenkrullend is dan zijn vertolking in R.I.P.D. (2013). En op zich is zoiets een pluspunt, want tot op een zeker niveau kan je met hem meelachen. Gekleed in een excentrieke outfit met lange baard horen we hem "Ogres' scrotums!" blaffen, en zeg nu zelf. Daar kan ik echt van genieten. En nog ee geluk dat er ondertitels waren, want de helft van wat Bridges blaft is gewoon onverstaanbaar. En ik ben één van die weinigen die ALLES had begrepen van wat Brisdges zei in True Grit (2010) ZONDER ondertitels.

    Het verhaal is dan nog een adaptatie van de succesvolle fantasy boeken van Joseph Delaney, maar de drie scenaristen die hier hebben aan gewerkt ( Charles Leavitt, Steven Knight en Matt Greenberg) hebben ook niets op papier kunnen zetten was ons nog maar een beetje indruk op me kon maken. Misschien hadden ze Steven Knight creative control moeten geven over deze prent, want zijn Locke (2013) was gewoon briljant en dat speelde zich af in een wagen met één acteur.

    seventh_son_2014_blu-ray_pic01.jpgseventh_son_2014_blu-ray_pic02.jpgseventh_son_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Het zou me verbazen mocht Julianne Moore het script hebben gelezen. Ik had de indruk dat de actrice net zoals Charlize Theron, Rachel Weisz, Mila Kunis, Eva Green of Angelina Jolie, ook wel eens in een strakke evil-witch-outfit wou rondlopen. Ze dacht misschien dat de film nog zo slecht niet kon zijn mocht ze de meest wicked van de wicked witches kon spelen. Gelukkig heeft deze film haar kansen op een Oscar voor Still Alice (2014) niet ge-Norbitteerd (cf. Eddie Murphy die de Oscar van Beste Acteur in een Bijrol verloor voor Dreamgirls nadat hij belachelijk werd gemaakt met zijn Norbit). Anderzijds maken Alicia Vikander en Ben Barnes wel een goede indruk, maar ook zei zouden best niet al teveel in dergelijke films meespelen. Beiden zijn het talentvolle acteurs wiens acteervermogen hier helemaal onbenut blijft. Hetzelfde kan gezegd worden van acteurs als Djimon Hounsou, Kit Harington en Antje Traue.

    De film werd drie jaar geleden opgenomen en de monteur moet waarschijnlijk door een nachtmerrie zijn geweest om hiervan een film te maken die nog maar een beetje het bekijken waard was. Oh! Ik heb nog een positief puntje gevonden, in tegenstelling tot de nieuwe trend dat films nu langer dan 2 uur moeten duren, is deze nauwelijks 102 minuten lang, en ook al zijn er 12 boeken zullen we hiervan naar alle waarschijnlijkheid GEEN sequel krijgen! Thank God!

    Op 10 juni 2015 komt deze Seventh Son hoe dan ook uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D (ook al werd deze film niet opgenomen met 3D-technologie). Op de schijf vinden jullie nog heel wat extraatjes, gaande van verwijderde en alternatieve scènes, een alternatief einde en nog een heuse making-off. Dus je kan Universal niet verwijten dat ze niet geprobeerd hebben hier nog iets goeds van te maken.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 30 mei 2015

     

    *** Seventh Son trailer ***

  • Fifty Shades of Grey (2015) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De Fifty Shades of Grey (2015) film is zonder enige twijfel de hype film van het voorjaar, een beetje zoals The Da Vinci Code (2006), ook al gebaseerd op een mega-bestseller. En net zoals bij deze prent worden de hoge verwachtingen nauwelijks ingelost. Maar Sony ging zich geen zorgen maken, want deze verfilming van het stationsromannetje van E.L. James zou zijn lezerspubliek - zowat 2/3 van alle vrouwen op deze aardbol - wel overhalen om ook naar de bioscoop te trekken voor deze vrouw(on)vriendelijke porno.

    fifty_shades_of_grey_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Wanneer de literatuur studente Anastasia Steele (Dakota Johnson), de rijke Christian Grey (Jamie Dornan) gaat interviewen, als gunst aan haar kamergenoot Kate Kavanagh (Eloise Mumford), ontmoet ze een mooie, briljante en intimiderend man. Het onschuldige en naïeve meisje schrikt van het besef dat ze hem wil, ondanks zijn raadselachtige gereserveerdheid. Niet in staat om Anastasia's schoonheid en onafhankelijke geest te weerstaan, geeft Christian Grey toe dat hij haar ook wil, maar op zijn eigen termen. Anastasia aarzelt als ze de particuliere smaken van Christian Grey ontdekt. Los van zijn multinationale ondernemingen, zijn enorme rijkdom en zijn liefhebbende familie, wordt Grey beheerst door de behoefte om alles te controleren. Als Anastasia dichter bij hem komt ontdekt ze zijn diepste seksuele verlangens en zet dit de deur open voor de ontwaking van haar eigen verlangens en dit terwijl Kate aanpapt met de broer van Grey, Elliot (Luke Grimes).

    Uiteraard zijn de beschrijvingen in het boek net iets pikanter met zijn vele sensuele details, dan datgene wat we te zien krijgen op het witte doek. De regisseuse Sam Taylor-Johnson heeft tevens nooit haar stempel op de film kunnen zetten, want hier hebben we een veel te brave en getrouwe weergave van wat er in het boek staat beschreven, inclusief de wat slappe dialogen. Een cineast met enige stijl en visie, die ook niet te beroerd is om bepaalde scènes compleet te herwerken, had misschien nog iets appetijtelijk kunnen puren uit deze soft-erotische soap. De 'Red Room' of 'Play Room' ziet er ook net iets te gewoontjes uit, en daar had de regisseur net iets meer mee kunnen doen. De film had niet minder spannend en meeslepend geweest als Sam Taylor-Johnson gewoon zijn camera had gezet op iemand die het hele boek voorleest. En ja, waarschijnlijk zou ook dat een kassucces worden.

    Qua acteerwerk deden de twee hoofdacteurs wat ze konden met het aangereikte materiaal, maar ook niets meer dan dat. Het is in ieder geval geen filmkoppel dat vonken gaf. Er was naar de aanloop veel te doen over de casting van Dakota Johnson, die volgens sommige lezers niet zo knap zou zijn als de beschrijvingen van Anastasia Steele in het boek. Persoonlijk vind ik dat complete nonsens. Dakota is niet alleen een knappe vrouw met een lip-bijt-fixatie, maar ze brengt ook met haar personage die kenmerkende mix tussen naïviteit en intelligentie. Ze is zowel kwetsbaar als behoorlijk vrijgevochten. Daarentegen vind ik Jamie Dornan een behoorlijk saai figuur. Hij is rijk en ziet er goed uit, maar hij heeft niet die onweerstaanbare aura om vrouwen in zweem te doen vallen. Hij heeft bij momenten meer weg van die stijve hark Patrick Bateman uit American Psycho met een onverwerkt verleden. Je vraagt je als kijker af wat de uiteindelijke aantrekking is. Waarom is Anastasia niet jaloers op haar vriendin die aanpapt maar haar veel knappere en normale broer van Christian. En als je als kijker niet gelooft in het samenzijn van het koppel, dan heeft de film toch wel een serieus probleem. Ik blijf het een spijtige zaak vinden dat Charlie Hunnam het project heeft verlaten. Het had een a-typische casting geweest, maar misschien wel een pak overtuigender.

    fifty_shades_of_grey_2015_pic01.jpgfifty_shades_of_grey_2015_pic02.jpgfifty_shades_of_grey_2015_pic03.jpg

    Zijn Europeanen meer gewend dan Amerikanen, dat zal binnenkort wel blijken. Ik heb echter het gevoel van wel. Laten we er geen doekjes om winden, deze R-rated film wil uitpakken met zijn stoute erotiek in de Valentijnsperiode. Maar de SM die hier gepresenteerd wordt is eigenlijk SM voor beginners: een beetje bondage, een blinddoek, een zweepje en een riem, en zo hebben we het in deze meer dan twee uur durende film gehad. Naar Europese normen is dit PG-13 en zijn we mijlenver verwijderd van Lars Von Trier's Nymphomaniac (2013). Zelfs die 80'ties film Nine 1/2 Weeks (1986) van Adrian Lyne is meer ondeugend dat deze Fifty Shades of nog dat gedrocht van een Vlaamse tv-film 'SM Rechter' gaat veel verder met zijn SM spelletjes. Het is uiteraard geen verdienste om verder te willen gaan dan de andere film met zijn ondeugendheid, maar de promo-campagne met zijn pikante trailers legt hier wel iets teveel de nadruk op. En dit terwijl de helft van de seks-scènes uit het boek geschrapt werden. Daarnaast zit er ook geen dreiging in de film. Je voelt ook nooit echt dat het personage twijfelt om zich over te geven aan iets gevaarlijks. Nul spanning en intrige.

    Ik heb het niet zo om boeken te gaan vergelijken met films. Een film met een boek gaan vergelijken is een beetje zoals appels met peren vergelijken. De trilogie van E.L. James is trouwens geen meesterwerk, maar ja, 'sex sells' of zoiets zeker. Maar je kunt er niet omheen dat je net iets meer kan vertellen in een boek en de nodige nuances kan leggen die van belang zijn. In principe geldt dit voor zowat elk boek die een film-adaptatie krijgt. Ik verwijt scenariste Kelly Marcel ervan de verkeerde accenten te hebben gelegd en nevenpersonages iets te snel heeft weggeschreven. Op een gegeven moment wil Anastasia met haar moeder (Jennifer Ehle) praten, een beetje tegen de zin van Christian. Dit had een belangrijke ontmoeting moeten zijn voor de onzekere Anastasia en er wordt hier een beetje naar toe gebouwd. Spijtig genoeg krijgt de moeder nog geen twee zinnen te zeggen of Christian duikt op en de moeder wordt afgevoerd. Het dramatisch nut van die scène is mij dan één groot raadsel.

    Fifty Shades of Grey animated pictureFifty Shades of Grey animated picture

    Fifty Shades of Grey is al even slaapverwekkend als een aflevering van de praatbarak 'Bart & Siska'. Maar er zullen hier wel liefhebbers voor te vinden zijn, net zoals dat het geval was bij de verfilmingen van de boeken van Dan Brown. De film zou 40 miljoen dollar hebben gekost - bijna 3 keer het budget van de Amerikaanse The Loft (2014) - en ik heb geen idee naar waar dit productiegeld naar toe is gegaan. Zeker niet naar de acteurs of deze regisseur, want deze waren onbekend. Ook niet naar de speciale effecten, want die waren er niet. Zelfs niet naar de setdesign, want er werden klaarblijkelijk geen sets gebouwd maar gewoon gefilmd op locatie op een 5tal plaatsen. Zelfs de muziekscore van Danny Elfman was niets bijzonder - een beetje in contrast met de geslaagde nummers van ondermeer Beyoncé, The Weeknd en Ellie Goulding. Ik heb een flauw vermoeden dat de zakken van E.L. James werden gevuld, die ook nog eens een producer-credit had verkregen. Kortom, Fifty Shades of Grey was voor mij althans - om Christian Grey te quoten - "Fifty Shades of fucked up".

    Fifty Shades of Grey is vanaf 10 juni 2015 beschikbaar op DVD en Blu-ray en uitgebracht door Universal. Op de Blu-ray vinden we maar liefst 2 uur aan extra beeldmateriaal, gaande van set-rondleidingen, behind the scenes, videoclips, making-off filmpjes, alles over Christian en Ana. Wat al een beetje te verwachten was, vinden we geen audio-commentaar van de cineaste. Er is tevens ook nog een Digibook met een extra DVD met nog meer bonusmateriaal, voor mocht je er maar geen genoeg van krijgen. En om het echt leuk te maken is er ook nog een uncut versie van de film met 7 minuten extra naughty stuff (... don't get your hopes up too much).

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 29 mei 2015

    ***Related Post***
    14/11/2014: Pikante Dakota Johnson photoshoot

     

    *** Fifty Shades of Grey trailer #2 ***

  • Blackhat (2015) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is verre van de beste Michael Mann film (Collateral, Heat, Ali), maar Blackhat (2015) heeft zijn verdiensten en ik heb er hoe dan ook van genoten. Een film over hackers die achter hun computer zitten in kleine obscure kamertjes is niet meteen uitnodigend voor een verkwikkende cyber-thriller, maar de regisseur slaagt er toch in om alles heel opwindend te houden. Maar 133 minuten is echt wel een beetje van het goede teveel en ook al ben ik een grote fan van zijn filmstijl, begint de film bij momenten toch wat te vervelen en hadden ze wat mij betreft de schaar in de montage mogen zetten in een filmversie van 110 minuten.

    blackhat_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Een nieuwe vorm van criminaliteit zaait terreur. Na een aanval op een Chinese kerncentrale en de financiële markten wil de Chinese overheid en de FBI onder leiding van agent Carol Barrett (Viola Davis), het kwaad bestrijden door er een andere hacker, Nicholas Hathaway (Chris Hemsworth), die in een Amerikaanse gevangenis een 15-jarige straf uitzit, in te schakelen. De hackers gebruiken een programma genaamd Remote Access Tool (RAT), en de Chinese officier Dawai Chen (Leehom Wang) zou een gedeelte van deze code hebben geschreven met zijn voormalige kamergenoot Hathaway. Dawai schakelt ook zijn zuster Lien (Wei Tang) in die als netwerk ingenieur een grote hulp kan zijn. De speurtocht strekt zich uit van Chicago tot Los Angeles en van Hongkong tot Jakarta. De Amerikaanse en Chinese hackers zullen samen moeten werken om een grote computerinbraak te stoppen.

    We krijgen een verrassend begin met een 5-minuten lang klank- en lichtspel op computer chip-niveau, waarbij we een hacking visueel psychedelische manier in beeld krijgen. Het zijn beelden die wel wat doen denken aan The Matrix (1999) en Ghost in the Shell (1995) waarbij data via de kabels zich een weg banen naar het interne skelet van een computer. Andere regisseurs hadden hier alles veel korter gehouden en aangevuld met titels of voice-overs, maar Mann maakt geen compromissen voor de massa en kiest resoluut voor een visuele interpretatie van een computer-hacking. En dat is waarom deze regisseur toch met kop en schouders boven zijn collega's uitsteekt. En ook al kan je bedenkingen hebben bij deze aanpak, het is en blijft een gedurfde intro.

    Maar je kunt er niet omheen dat er toch heel wat verkeerd is gelopen tijdens deze 70 miljoen dollar shoot die uiteindelijk de grootste filmflop werd in de carrière van de regisseur met een wereldwijde recette van slechts 17 miljoen dollar en dit met een mega-ster als Chris Hemsworth in de hoofdrol. The people who saw it really didn't like it and made sure everybody knew about it. De film had nochtans een 007-plot maar het resultaat was bij momenten toch wat onsamenhangend en uiteindelijk bijzonder troosteloos, waarbij om de haverklap de regisseur alles in leven wil schudden met een actie-scène. De dialogen van scenarist Morgan Davis Foehl zijn van een wel zeer laag niveau en je begrijpt op bepaalde momenten echt niet wat Michael Mann, het genie achter het schitterende The Insider (1999), aan het denken was.

    Wat is die blackhat? Wel de blackhat is een term die komt van het wilde westen waar de slechterik vaak een zwarte hoed doeg. Tegenwoordig wordt de term het meest gebruikt voor cyber-criminelen. Een blackhat hacker is eigenlijk een hacker die een computerbeveiliging neutraliseert met kwaadaardige intenties of voor persoonlijk gewin. Wanneer ze inbreken zorgen ze er in vele gevallen voor dat de gebruiker niet meer in staat is om toegang te krijgen tot zijn gegevens. Een white hat hacker is dan weer iemand die een systeem gaat controleren op mogelijke beveiligingsrisico's en een grey hat hacker is dan weer iemand die zonder toelating inbreekt in een systeem om de gebruiker dan te wijzen op zijn falende beveiliging, en dan tegen vergoeding of tegemoetkoming zijn systeem kan verbeteren. Een onderwerp die in ieder geval bijzonder actueel is na de Sony hacking een paar maand geleden.

    In tegenstelling tot Christopher Nolan of Quentin Tarantino heeft Michael Mann ook de beslissing genomen na Collateral (2004) (wat semi pellicule semi digitaal was) quasi volledig te kiezen voor het digitale HD formaat. En wat bij een film als Public Enemies (2009) een beetje vervreemdend aanvoelde, schreeuwt deze Blackhat naar een digitale Arri Alexa fotografie. Mann ging zelf nog een stap verder, en mengde er beelden bij van de GoPro HD Hero 3 én de Canon Eos 5D Mark III (twee kleine camera's die ik hier thuis liggen heb en waarmee ik af en toe eens een film mee maak). Opgenomen in pellicule had deze prent niet alleen een stuk duurder gekost (+ 100 miljoen dollar) maar ook naar mij gevoel minder juist in zijn toon en aanpak.

    blackhat_2014_blu-ray_pic01.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic02.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Het is in essentie een traditionele Michael Mann gangsterfilm waarin de grens tussen de ordediensten en de schurken vervagen en de stijlvolle cinematografie ons (althans gedeeltelijk) in het verhaal zuigt. Mann is een talentvolle acteurs-regisseur, maar een hacker die lijkt op de hunky blonde god Chris Hemsworth, met de gespierde en gewaxte borstkas die alle meisjesharten sneller doet bonken, had al een eerste aanwijzing moeten zijn dat hier iets niet klopt. Het verhaal is ook een ellenlange achtervolging via verschillende landen waar de regisseur eigenlijk iets wil vertellen over hun levensstijl, maar ons gaandeweg toch verliest tussen een koffie-scène in Hong Kong en een parade in Indonesië.

    Naast de bovenvermelde acteurs zien we ook nog Yorick van Wageningen in alweer een villain-rol, maar ook John Ortiz die we nog kennen van Miami Vice (2006). In de credits zien we staan dat de muziek zou gemaakt ijn door Harry Gregson-Williams, maar hij heeft een in (ondertussen gedeletet) facebook bericht dat hij niets te maken had met de muziek die in de film zat. Hij had aan Blackhat gewerkt maar blijkbaar zou Mann andere muziek hebben gebruikt van de boers Atticus en Leopold Ross.

    blackhat_2014_blu-ray_pic04.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic05.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic06.jpg

    Maar los van alle mankementen kon ik hoe dan ook genieten van de anamorfische cinematografie van Stuart Dryburgh (The Secret Life of Walter Mitty) en die typische Mann scènes waar we het isolement zien van zijn personages die gevangen zitten in hun wereld. We hebben ook het gevoel dat we constant in de gaten worden gehouden via camera's of posters met ogen, alsof je nooit geheel verlost kan worden van het hoogtechnologische spinnenweb die de aardbol omhult. En ik ben ervan overtuigt dat wanneer je de film een tweede kans geeft en de sfeer op je laat inwerken, dat Blackhat eigenlijk nog wel een vermakelijke en intrigerende prent kan worden. De fans van Michael Mann zullen hier van kunnen genieten, de anderen zullen iets meer moeite moeten doen. Maar laat je niet misleiden door de barslechte 'Rotten Tomatoes' quotering, deze Blackhat heeft meer te bieden dan pakweg San Andreas (2015).

    De meeste Belgen zullen deze film voor her eerst ontdekken op DVD en Blu-ray, die te verkrijgen is vanaf 3 juni 2015. De reden hiervoor is dat Universal de beslissing had genomen om de film bij ons uit de zalen te halen na de desastreuze box-office cijfers in andere landen. Het feit dat de film ook 24 keer is veranderd van titel zal ook niet geholpen hebben met de promotie. Op de Blu-ray staan een aantal making-off filmpjes maar spijtig genoeg opnieuw geen audio-commentaar van de regisseur. Eigenlijk hadden we deze film MOETEN zien op het grote witte doek, maar met de juiste home cinema apparatuur zal je hier ook wel van genieten.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 28 mei 2015

    ***Related Post***
    21/10/2014: Chris Hemsworth spoort cybercrimineel op in Blackhat van Michael Mann

     

    *** Blackhat trailer ***

  • The Imitation Game (2014) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De meningen van The Imitation Game (2014) lagen misschien uiteen, maar ik vond deze eigenlijk verre van een slechte biopic over een wel heel eigenaardige kerel. De film deed me wat denken aan A Beautiful Mind (2001), ook al gebaseerd op een mathematicus die echt had bestaan (John Nash is tevens vorige week overleden in een auto-ongeval).

    the_imitation_game_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Film over het levensverhaal van Alan Turing (Benedict Cumberbatch), een Britse wiskundige en informaticus. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte hij voor de Britse crypto-analytische dienst, die als doel had onderschepte gecodeerde berichten van de Duitsers te ontcijferen. Turings grootste verwezenlijking bestond erin om als één van de eersten de Duitse Enigma-codes te breken waardoor de Geallieerden de controle over de Atlantische Oceaan kregen en uiteindelijk de oorlog zouden winnen. Tijdens zijn creatie werd hij bijgestaan door Joan Clarke (Keira Knightley) en de intellectuele rivaal Hugh Alexander (Matthew Goode). Na de oorlog , in 1952, werd hij echter veroordeeld voor homoseksualiteit.

    De fout waaraan de makers zich hebben bezondigd komt op het einde van de film, waarin ze een pancarte laten zien met de vermelding dat in Groot-Brittannië 49'000 homoseksuelen werden terechtgesteld. Alan Turing mag dan nog wel één van die homoseksuelen zijn, dat was allerminst het onderwerp van de film. Homoseksualiteit komt zelfs maar heel laat aan bod in de film. Maar het leek een beetje ingegeven door de ijver om met een maatschappelijk drama beter te kunnen scoren tijdens de Academy Awards. En met 8 nominaties hebben ze dat niet verkeerd gedaan, maar er werd er maar eentje verzilverd, en dat was die voor de Beste Scenario Adaptatie van Graham Moore.

    De naam van Alan Turing was me in ieder geval onbekend en bijgevolg was het voor mij meteen ook wel een aangrijpend verhaal. Deze wiskundige en geniale crypto-analyst, gestorven op 42 jarige leeftijd vermoedelijk door zelfmoord met cyanide, werd bekend voor het kraken van Hitler's Enigma code. Een code die werd gebruikt voor het versleutelen van alle berichten naar de troepen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een doorbraak die er waarschijnlijk voor gezorgd heeft dat de oorlog 2 jaar korter heeft geduurd en onnoemelijk veel mensenlevens heeft gered. Hij ontwierp tevens een systeem die aan de wieg lag van onze huidige computers. Maar door de grote geheimhouding van zijn werk, werd hij ook in de gaten gehouden door de ordediensten en uiteindelijk veroordeeld voor homoseksualiteit. Pas op 24 december 2013 werd gratie verleend door de koningin van Engeland.

    De Noorse regisseur Morten Tyldum (Headhunters, Fallen Angels) heeft de beslissing genomen om verschillende facetten van het leven van Turing aan te kaarten en deze a-chronologisch te monteren, en het resultaat werkt. We beginnen in 1952 waarin Turing aan de tand wordt gevoeld door een politie-inspecteur, om nadien terug in de tijd te duiken waarin hij zich presenteert aan Commander Denniston (Charles Dance). Maar we gaan nog dieper in het verleden, tijdens de schoolgaande puberjaren waarin de jonge Turing gepest wordt op school. De film is dus deels biopic, deels romance en deels een spionage thriller. En de slimme montage zorgt ervoor dat het nooit vervelend wordt - iets wat bij biopics vaak het geval is.

    the_imitation_game_2014_blu-ray_pic01.jpgthe_imitation_game_2014_blu-ray_pic02.jpgthe_imitation_game_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Wat we leren uit de adolescentie van Turing is dat hij al op vroege leeftijd werd afgewezen omdat hij "anders" was. En dit "anders" zijn werd hierdoor enkel maar versterkt en Turing keerde helemaal tot zichzelf en kon moeilijk samenwerken met andere mensen. Toch zal deze samenwerking uiteindelijk hem instaat stellen om een doorbraak te maken. Alex Lawther, de jonge acteur die Turing belichaamt in zijn jonge jaren zet hier meteen ook een sterke vertolking neer. Hij slaagt erin om die onderdrukte emotie tastbaar te maken. De machine die hij ontwierp was bijna een reflectie van de machine die hij doorheen de jaren was geworden, ontdaan van elke emotie en volledig overgeleverd aan de wetmatigheden van zijn intellectuele studie. Zelfs bij momenten beredeneerd emotieloos om het feit dat hij weigerende een schip met geallieerden te hulp te schieten en het risico lopen dat de Duitsers het vermoeden zouden hebben dat de Enigma code was gekraakt. De vraag die hij zich dan stelt is hoe je een onderscheid kan maken tussen mens en een machine. Ironisch genoeg was het net zijn homoseksuele gevoelens die hem nog het meest als "mens" karakteriseerde en net daarom werd hij ook vervolgd.

    Benedict Cumberbatch is perfect gecast voor de rol. Hij is zowel geloofwaardig als mathematicus (iets wat Russell Crowe een stuk minder was in A Beautiful Mind) en heeft zijn personage ook een zekere gravitas. Keira Knightley speelt haar rol naar behoren ook al had ze eigenlijk geen zo'n belangrijke rol. En de Stoker acteur Matthew Goode is altijd een plezier om hem aan het werk te zien. De knappe muziek komt van Alexandre Desplat en de sfeervolle fotografie werd verzorgd door Oscar Faura.

    Op de DVD en Blu-ray staan spijtig genoeg geen extraatjes, geen audio-commentaar van de regisseur noch making-off filmpjes. Toch wel een beetje van een teleurstelling.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 mei 2015

     

    *** The Imitation Game trailer ***