• Pompeii is Vulgaire Auteurscinema !

    Pin it!

    Met de release van Pompeii (2014) van Paul W.S. Anderson, die door filmcritici de grond wordt ingeboord en door de massa zelfs links wordt gelaten – de box-office van de film blijft op 10 miljoen haperen tijdens zijn openingsweekend wat te weinig is voor een 100 miljoen dollar film – gaan opnieuw stemmen op om deze prent alsnog een plaats te gunnen in het rijk van de Vulgar Auteurism (Vulgaire Auteurscinema). Een select lijstje van Amerikaanse films die door een kleine minderheid van jonge cinefielen wordt geprezen.

    Het is allemaal begonnen bij een groep van jonge ervaren filmcritici die geïnspireerd waren door de idealen van auteurfilms, en zich opwierpen voor de verdediging van een bepaald soort cinema dat door de traditionele media vaak bestempeld wordt als commercieel wegwerpproduct. Het gaat dat in het bijzonder over Amerikaanse actiefilms die wel degelijk een stempel dragen van een regisseur, al is deze meestal van vormelijke aard en minder van inhoudelijke. Het zijn films die meestal beoordeeld worden door het publiek voor hun prestaties aan de box-office dan wel voor hun artistieke merites of voor hun auteurs-kwaliteiten.

    pompeii pictureresident evil retribution

    De term zelf werd dan weer gelanceerd in een essay getiteld vulgar auteurism gepubliceerd in het najaar van 2009 in Cinema Scope, en meer bepaald rond de figuur van regisseur Michael Mann (Heat, Miami Vice, Public Enemies, The Insider). Een essay dat eigenlijk zijn inspiratie haalde in het invloedrijke boek, Vulgair Modernisme van J. Hoberman uit 1991, een verzameling van kritische bedenkingen, die stellen (ik parafraseer) dat een aantal populaire werken die weinig gewaardeerd worden door de culturele elite, desondanks een cultureel modernistische sensibiliteit vertonen (een dominante ironiserende toon, zelfreflectie, ludiek formalisme). Bijgevolg moeten deze werken dan met dezelfde nauwkeurigheid benaderd worden als het zogenaamde meer prestigieuze werkt.

    De website Mubi is zowat de spreekbuis geworden voor deze beweging, met regelmatige updates en besprekingen van films die volledig beantwoorden aan de karakteristieken van het vulgaire auteurschap. Hun definitie komt erop neer dat een filmmaker die werkt in de populaire cultuur en de massa-entertainment (zoals genre cinema, geweld, pulp, enz..), maar nog steeds een thematische en esthetische continuïteit in hun oeuvre handhaven, en die vaak (niet altijd) ten onrechte afgewimpeld worden voor het zogenaamd "vulgaire" in hun werk (lees: gebrek aan verfijning of goede smaak), zijn filmmakers wiens films beschouwd kan worden als vulgar auteurism. Gezien Europa minder een doorgedreven cultuur heeft van commerciële cinema (dit is ondertussen aan het veranderen met de grotere dominantie van populaire Franse cinema), gaat het in hoofdzaak over Amerikaanse films (weliswaar in de meeste gevallen geregisseerd door niet-Amerikanen).

    fast & furious 6pain & gain

    Namen van regisseurs en films die regelmatig terug komen zijn deze van Paul W.S. Anderson (Resident Evil: Retribution 3D), Nimród Antal (Armored), Michael Bay (Pain & Gain), Joe Carnahan (The Grey), John Carpenter (In the Mouth of Madness), Jon M. Chu (Step Up 3D), Bobby & Peter Farrelly (Stuck on You), Isaac Florentine (Ninja), Walter Hill (Driver), John Hyams (Universal Soldier 4), Justin Lin (Fast & Furious 6), John McTiernan (Die Hard 3), Pierre Morel (The Transporter 2), Russell Mulcahy (The Shadow), Mark Neveldine & Brian Taylor (Crank 2: High Voltage), Roel Reiné (The Marine 2), Tony Scott (Déjà Vu), M. Night Shyamalan (The Happening), Sylvester Stallone (The Expendables), Paul Verhoeven (Starship Troopers) en Rob Zombie (Halloween II).

    Dat er een immens verschil is tussen The Master (2013) van Paul Thomas Anderson en Resident Evil: Retribution (2012) van Paul W.S. Anderson zal niemand kunnen ontkennen. Het ene is een quasi meesterwerkje, het andere is ontspanning van de meest verwerpelijke soort. En ook al kan ik begrijpen waarom films van W.S. Anderson een bepaald publiek kunnen bekoren (zijn films hebben een eigen dominante visuele stijl die de inhoud en thematiek ondergeschikt maakt) krijg ik ze zelf niet verteerd, idem voor Michael Bay films. Daarentegen kan ik wel heel wat verdienstelijke zaken zien in het werk van Rob Zombie, Paul Verhoeven, Tony Scott, Justin Lin of John Carpenter (ook al zou ik Carpenter eerder omschrijven als een cult-regisseur, meer dan een vulgair auteur). Maar zo heb je bij deze vulgar auteurism ook wel gradaties.

    the_expendables_pic01.jpgcrank_2_high_voltage_pic01.jpg

    Maar bij deze zullen een aantal onder jullie wel blij zijn dat ze vandaag ook met argumenten voor de dag kunnen komen betreffende de zoveelste sequel van een B-actiefilm, zonder zich hiervoor te moeten schamen. Vulgar Auteurism zijn ook vaak films die niet verstoken zijn van enig cynisme. Het is voer voor het oog, of nog, entertainment voor de toeschouwer die kijkt in plaats van diegene die zich waant een filmkenner met goede smaak te zijn. Toch zou ik zelf niet al teveel gewicht willen geven aan deze stroming die enkel uit is op de uiterlijke kenmerken, maar de discussie kan nu wel gevoerd worden en wij hebben hier met De FilmBlog zeker geholpen aan de erkenning van heel wat populaire films die misschien niet met dezelfde gevoeligheid werden benaderd door de traditionele media.

  • A Ghostbuster crossed the streams. RIP Harold Ramis (1944-2014)

    Pin it!

    Acteur en regisseur Harold Ramis, auteur van Groundhog Day en het brein achter de Ghostbusters, is overleden aan complicaties bij een zeldzame auto-immuunziekte waar hij al 4 jaar tegen vocht. Hij was 69. Ramis is voor het grote publiek bekend voor zijn vertolking van Egon Spengler in Ghostbusters. We zullen hem missen.

    harold ramis

    Maar bij ons is hij zeker ook bekend als de scenarist en regisseur van de geniale film Groundhog Day (1993) met zijn trouwe collega Bill Murray in de hoofdrol. Ook Analyze This (1999) komt van hem, net zoals de iets minder geslaagde sequel Analyze That (2002). Daarnaast schreef en regisseerde hij ook Bedazzled (2000) met Brendan Fraser en Elizabeth Hurley als een sexy duivel, en Caddyshack (1980) met Chevy Chase. En het was voor hem allemaal begonnen met het script van Animal House (1978) van John Landis.

    Er was lange tijd sprake van een nieuwe Ghostbusterfilm met de oorspronkelijke cast, maar dit was nog voor de periode dat Ramis de immuunziekte opliep. Nadien werd nog wel een Ghostbusters III script goedgekeurd, maar het ziet er meer naar uit dat als er een nieuwe film komt, het eerder een remake zal worden met een nieuwe cast.

    "Well, for me, it's the relationship between comedy and life - that's the edge I live on, and maybe it's my protection against looking at the tragedy of it all. It's seeing life in balance. Comedy and tragedy co-exist. You can't have one without the other. I'm of the school that anything can be funny, if seen from a comedic point of view. ", liet Harold Ramis opschrijven. Rest in Peace.

  • De RoboCop remake krijgt dan toch een Belgische release !

    Pin it!

    Je zou denken dat België gedegradeerd is tot ontwikkelingsland als je ziet hoeveel films er bij ons geen release krijgen. Een paar jaar terug zat België bij de kop van het peloton, maar sinds een dik jaar merk ik dat steeds meer films wel bij onze buurlanden worden vertoond, maar niet meer bij ons. De reden waarom de films bij ons geen distributierechten krijgen is ook helemaal niet duidelijk. Nu blijkt zelfs dat de potentiële blockbuster RoboCop (2014), volgens Sony BE met wie ik net contact had, bij ons GEEN BIOSCOOPRELEASE krijgt! WTF!

    Robocop,sony,release

    Het was me al eerder opgevallen dat independent filmproducties als Enemy (2013) geen release bij ons kregen, ook al werd hij door velen gezien als één van de beste films van 2013. Welke pipo's dan de beslissing nemen om deze film niet in hun release-pakket op te nemen is mij één groot raadsel. Maar toen zag ik dat Sony niet alleen RoboCop, maar ook films als het beklemmende Lone Survivor (2013) met Mark Wahlberg, had weerhouden van een Belgische release.

    RoboCop komt morgen op 12 februari 2014 in de States in première en van wat ik heb kunnen opvangen van de eerste persvisies is deze film verrassend geslaagd, ook al waren de verwachtingen niet al te hoog. In Nederland en Duitsland komt de film een dag later in roulatie. Werd België geviseerd omdat Matthias Schoenaerts de hoofdrol heeft geweigerd? Ik betwijfel het, maar dit is en blijft ronduit belachelijk, en zal alleen maar de piraterij in ons land verder stimuleren. Dat niet alle films hun weg kunnen vinden naar onze zalen is mathematisch te verklaren, er worden nu eenmaal teveel films gemaakt en er zijn te weinig schermen. Maar dat er dan wel plaats is voor een I, Frankenstein (2014), is om gek van te worden.

    Ik was zelf niet echt in de wolken van het productieverloop en de eerste trailer van RoboCop van José Padilha. Maar de tweede trailer heeft veel goed gemaakt. Het ziet er uit dat de regisseur een remake heeft gemaakt met voldoende inzicht in het werk van Paul Verhoeven. Het is niet de 'robot' dan wel de mens achter de robot die van belang is. Ook de casting van 80/90ties acteurs als Michael Keaton en Gary Oldman legt meteen iets meer gewicht in de schaal. Laten we hopen dat er voldoende protest komt of dat de film potten breek aan de box-office, en dat de RoboCop remake bij ons alsnog in de bioscoop komt.

    Update 24/02/2014: Ik ben niet zeker of het te wijten was aan ons gezaag bij Sony over het aantal films die maar geen bioscoop-release kregen, maar Sony heeft ons 2 uur geleden een bericht gestuurd dat RoboCop dan toch een Belgische release krijgt, en dat op 7 mei 2014. Inderdaad, 3 maanden na de Amerikaanse release! Maar beter later dan nooit. Zoals ik al zei in de commentaren, sta ik nu niet te popelen om deze film te zien, maar dit is nu wel het soort actievehikels die je best op een groot scherm aanschouwt in plaats van op een kleine flatscreen. Komt daar nog bij dat lang niet iedreen zo negatief is over de film en zelf vinden dat het een slimme remake is geworden, die volledig heeft begrepen wat Paul Verhoeven heeft geïnspireerd. We zullen binnenkort wel een uitnodiging voor de persvisie krijgen, dus de review is waarschijnlijk voor eind april.

    ***Related Posts***
    27/04/2014: RoboCop (2014) review
    10/11/2013: Tweede RoboCop trailer is iets meer overtuigend
    10/09/2013: De eerste RoboCop 2014 trailer is om van te huilen
    09/06/2013: Criminologen spreken zich uit over Sci-Fi thrillers
    25/11/2012: Robocop heeft dan toch een zilveren outfit
    17/09/2012: RoboCop in een banaal zwart GI Joe/Batman pak
    31/08/2012: Michael Keaton in Robocop
    15/06/2012: Matthias Schoenaerts weigert RoboCop rol
    28/03/2012: RoboCop remake met beter acteerwerk
    19/11/2005: RoboCop krijgt een remake

  • De nieuwe Godzilla is GIGANTISCH !!

    Pin it!

    Binnenkort wordt de nieuwe Godzilla (2014) op ons losgelaten, en wat meteen opvalt op de eerste posters: Godzilla is gigantisch! Daar waar de vorige Godzilla (1998) nog tussenin de wolkenkrabbers kon slalommen, zien we hier dat dit radioactief gemuteerd monster hoog boven de torens uitsteekt.

    Godzilla 2014 poster

    Korte inhoud: Wanneer kwaadaardige wezens de mensheid en haar voortbestaan bedreigen, slaat Moeder Natuur terug met haar eigen ultieme wapen, Godzilla. Een verwoestende natuurkracht, die het in een heftige strijd zal opnemen tegen deze creaturen. Tussenin de brokstukken van de agressie en de chaos volgen we drie leden van een gezin. Joe Brody (Bryan Cranston) is een wetenschapper die werkzaam is in Japan. Hij ontdekt als één van de eersten een anomalie in sonargegevens en is net met zijn onderzoek hiernaar begonnen wanneer de hel losbarst. Zijn stiefzoon Ford (Aaron Taylor-Johnson), een jonge marineofficier, probeert ondertussen terug te keren naar zijn gezin in San Francisco, waar zijn vrouw Elle (Elizabeth Olsen), een verpleegster, haar handen vol heeft met het helpen van mensen in nood.

    De grootste monsters die ik me kan herinneren zijn deze uit Pacific Rim (2013), maar hier lijken ze zelfs nog een stuk groter. Er zit dus in ieder geval geen beeld meer in van een Godzilla die met zijn grote oog door het raam van een wolkenkrabber kijkt. Ze zullen hooguit zijn kruis zien, als je dat al kunt dissociëren bij gemuteerde hagedissen. Hier is trouwens een Godzilla-chart van de verschillende groottes van Godzilla doorheen de filmgeschiedenis, en wat blijkt, ze worden effectief met de jaren groter. Godzilla is in ieder geval zo groot geworden dat mensen voor hem rondkruipende mieren zijn. Hoe zij dit monsters ooit zullen kunnen stoppen lijkt in ieder geval interessant genoeg voor een film.

    De vraag die we ons uiteraard kunnen stellen is hoe accuraat een filmposter genomen kan worden. Deze 1998 Godzilla poster was eigenlijk ook buiten proportie in vergelijking met de Emmerich film. Bekijk de grootte van de wagens naast zijn poot. Maar één ding is zeker, Godzilla wordt groter dan dat we ons kunnen voorstellen

    De nieuwe film wordt geregisseerd door Gareth Edwards, de man die 4 jaar geleden indruk heeft gemaakt met zijn low budget prent Monsters (2010). Zijn productiebudget bedroeg toen 15'000 euro, benieuwd wat hij kan klaarspelen met een budget van 160 miljoen dollar. Warner Bros heeft er in ieder geval alle vertrouwen in dat deze film de box-office zal veroveren. Het verhaal komt van The Expendables bedenker Dave Callaham en het script werd geschreven door Max Borenstein, die ook het scenario heeft geschreven van de opkomende Seventh Son (2015) . Godzilla zou bij ons moeten uitkomen op 14 mei 2014.

    ***Related Posts***
    08/09/2014: Godzilla op Blu-ray
    05/05/2014: Welke blockbuster flopt deze zomer?

    *** Godzilla (2014) teaser trailer ***

  • Jackass Presents: Bad Grandpa (2013) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik had het zowat gehad met de Jackass toestanden. Wat in begin nog de grenzen wou aftasten van het menselijk fatsoen met geïntoxiceerde mafkezen die de meest absurde, provocerende, onbeschaafde en ronduit gevaarlijke stunts voor ons opvoerden, werd stilaan iets teveel van het goede. De truuk met de welgemikte biljartbal in de teelballen was leuk de eerste keer, zelfs een tweede keer in super-slo-mo, maar dit masochistische stunt-slapstick genre begon op mijn systeem te werken en enkel nog bijval te kennen bij adolescente pubers die tegen alle waarschuwingen in niets liever deden dan de kapriolen te herhalen op YouTube met alle gevolgen vandien. Het gevolg was dat de serie werd afgevoerd van het MTV kanaal, ondanks zijn immens succes.

    jackass,bad grandpa,Johnny Knoxville

    En toen kreeg ik Bad Grandpa (2013) voorgeschoteld, geschreven door Johnny Knoxville, Spike Jonze en Jeff Tremaine, een Jackass film mét een verhaaltje. En ik moet toegeven - tot mijn eigen schaamte - dat ik hier met volle teugen van heb genoten. De tv-serie Benidorm Bastards was eigenlijk halvelings gebaseerd op het Johnny Knoxville typetje van een oude, vuilgebekte en ongemanierde oude man die via candid camera de mensen voor schut zet, met dit verschil dat de Vlamingen hiervoor echte gepensioneerden hebben opgevoerd. Hier is Johnny Knoxville opnieuw in make-up. En je herkent de man nauwelijks. De make-up is zo knap dat het zelfs een Oscar-nominatie heeft opgeleverd voor Beste Make-up.

    Korte inhoud: Zesentachtig-jarige Irving Zisman (Johnny Knoxville) is op een reis door Amerika met de meest onwaarschijnlijke metgezel: zijn acht-jarige kleinzoon Billy (Jackson Nicoll). Het is één van de meest krankzinnige verborgen camera films ooit vastgelegd, vermomd als road-movie. Irving, wiens vrouw zonet is overleden en die voor een laatste keer nog eens de bloemetjes wil buitenzetten, krijgt een kleinkind in zijn schoot geworpen tegen zijn wil. De dochter wil er niet meer naar kijken en Irving beslist om de puber te gaan afzetten bij zijn vader. Maar ondertussen vormt er zich een band tussen hem en die kleine snuiter, die in die paar dagen wel een heel aparte opvoeding meekrijgt van de gerimpelde oude man. Ze worden zelfs partners-in-crime. Op hun weg ontmoeten ze chippendales, misnoegde ouders van kinderen die deelnemen aan misverkiezingen, stoere bikers, geschokte rouwende mensen en allerhande nietsvermoedende burgers die in de maling worden genomen.

    Het moet bij mijn weten de eerste candid camera film, na de eerdere experimenten van Sacha Baron Cohen (Borat, Brüno, The Dictator) waar je als kijker echt gaat meevoelen met de personages. Johnny Knoxville is een roekeloze acteur die klaarblijkelijk geen angsten kent en de vertolking van de puber is opmerkelijk. Het lijkt op het eerste gezicht allemaal gemakkelijk, maar wat die twee klaarspelen is een mooi staaltje improvisatie-werk. Het is tevens één van de betere sociale-experimenten. Zo kijken we hoe de mensen reageren wanneer Irving zijn kleinzoon Billy probeert te verzenden via de post, wat stuit op verontrustende en gemengde gevoelens van de twee vrouwen die de verzending moeten organiseren. De meest leuke scène in de film is de misverkiezing waarin Irving zijn kleinzoon als meisje heeft verkleed om hem zo te kunnen inschrijven, en zo kans te maken op een geldprijs. Wat volgt is onversneden humor.

    Op 26 februari 2014 is de film beschikbaar op DVD en Blu-ray met een alternatief einde, deleted scenes en een making of. Ik verwacht dat de film minder bijval zal kennen in de States dan in de rest van de wereld, want het is toch wel in veel gevallen een kaakslag tegen het puriteinse en vrouwonvriendelijk Amerika. De film heeft misschien iets minder van een satirische impact als de films van Cohen, maar het is plezier verzekerd en het voelt ook heel spontaan en minder georchestreerd aan. Mocht er zoiets bestaan als "low-art", dan zou ik deze prent hier zeker aan toeschrijven. En mocht Nicoll in de vergetelheid verdwijnen na deze film, hij kan zijn hoofd hoog houden, want hij heeft hier één van de meest geëngageerde acteerprestaties neergezet van de voorbije jaren door een kind. ... Scrap that! Hij heeft hier één van de meest geëngageerde acteerprestaties neergezet van de voorbije jaren!

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 20 februari 2014

     

    *** Jackass Presents: Bad Grandpa trailer ***

  • Het Vonnis (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Naast Prisoners (2013) kwam er vorig jaar een andere film in de bioscoop waarin het hoofdpersonage na een tragisch voorval het recht in eigen handen neemt. Ik heb het over de laatste film van Jan Verheyen, genaamd Het Vonnis (2013). Net zoals SM-rechter (2009) hebben we hier te maken met een Vlaamse rechtbank thriller. Het courtroom drama is een genre waarin de Amerikanen in uitblinken met films als Primal Fear (1996), The Accused (1988), A Few Good Men (1992), A Time to Kill (1996) of nog The Verdict (1982) en ik zou er nog tientallen kunnen opsommen.

    het vonnis,koen de bouw,jan verheyen,veerle baetens,Joke Devynck,Wouter Hendrickx,Hendrik Aerts,Johan Leysen,Chris Lomme,Jo De Meyere,Jappe Claes,Frank Van den Eeden,West of Memphis

    Korte inhoud: Het lot verscheurt het leven van Luc Segers (Koen De Bouw), die op de vooravond van zijn benoeming als CEO van een topbedrijf zijn vrouw Ella (Joke Devynck) en zes-jarige dochter verliest ten gevolge van een brutale moord. Luc ontwaakt in het ziekenhuis na drie weken coma en wordt snel op de hoogte gehouden van de feiten en met de hulp van inspecteur Vercauteren (Wouter Hendrickx) kan hij de dader met de vinger wijzen. De dader Kenny De Groot (Hendrik Aerts) wordt dan ook opgepakt. Maar door een onnozele procedurefout komt de dader op vrije voeten, nog voor het proces kan beginnen. Bij Segers gaan de stoppen springen en hij beslist dan maar het recht in eigen handen te nemen en zal zich daarna meten met de rechtsstaat die hem in de steek heeft gelaten.

    Laat ik misschien eerst beginnen met het positieve. Ik vind Het Vonnis één van de betere Jan Verheyen films. Het script is het gevolg van een persoonlijke verontwaardiging over het justitie-apparaat en deze woede heeft de regisseur nu ook gedeeld met zijn publiek. Het moet gezegd worden, Jan Verheyen kenmerkt zich vooral door zijn ietwat platte en zeemzoete films à la Team Spirit en Zot van A., die voornamelijk bestemd waren voor een tv-publiek. Hier lijkt hij iets meer gewicht in de schaal te willen leggen, en ik hoop dat hij op dit elan verder gaat.

    Het valt niet te betwijfelen dat er geacteerd wordt op hoog niveau en dan vooral door Johan Leysen, bekend van ondermeer "The Spiral", die hier een glansrol neerzet als advocaat van Segers. Daarnaast zien we ook een uitstekende Koen De Bouw die een zwaar getekende man speelt, en een briljante scène heeft met Chris Lomme. De andere acteurs, gaande van Jo De Meyere, Veerle Baetens en Jappe Claes hebben allemaal ook wel verdienstelijke bijrollen en de fotografie van Frank Van den Eeden houdt alles heel koel en strak. De kleurcorrectie is misschien wel iets te overdreven gedesatureerd en gecontrasteerd.

    Tot zover de pluspunten. Het Vonnis mag dan nog wel de intentie hebben breder te mikken dan het gewone tv-publiek, het slaagt er eigenlijk amper in om ons 2 uur lang te boeien. En het probleem ligt volgens mij bij het scenario die iets teveel platgetreden paden bewandelt en eigenlijk weinig nieuwigheden te vertellen heeft. Je weet trouwens al waar dit verhaal naar toe gaat van bij het begin en het is voor mij altijd een slecht teken wanneer ik te midden van de film naar mijn uurwerk zit te staren. Het script is noch een volwaardige vendetta film (de film suggereert de wraak-actie zelfs in flash back), noch een slimme rechtbank thriller. Dit scenario mist intrige en spanning. Je hebt ook moeite om meteen mee te leven met het hoofdpersonage, gezien er heel weinig karakter-ontwikkeling is alvorens de moordaanslag.

    Het Vonnis animated pictureHet Vonnis animated pictureHet Vonnis animated picture

    Het had veel interessanter geweest mocht Verheyen bijvoorbeeld de identiteit van de dader verborgen hebben gehouden. Het had naast een meer boeiende film ook een veel interessantere discussie opgeleverd over de gevolgen van vendetta acties. Nu wordt alles nogal simplistisch voorgesteld, alsof een juridische fout per se in het voordeel is van de dader. De documentaire West of Memphis (2012) heeft het ook over juridische dwalingen, maar met het gevolg dat 3 onschuldige jongeren 17 jaar achter de tralies vlogen en één ervan bijna ter dood veroordeeld werd. De film dringt ons ook iets teveel een mening op, en laat geen ruimte voor nuance. De slechterik is slecht, de procureur is emotieloos, de fout is al zo onnozel als wraakroepend en het slachtoffer is de ideale man met het ideale gezinnetje in het ideale leven. De dader, die nooit schuldig werd bevonden, werd zelfs door zijn advocaat afgespiegeld als een 'problem child'. Ik had zoiets van: "WHY?" Dit had het pleidooi kunnen zijn van de advocaat van Segers in het voordeel van zijn klant, maar dit werd hem op een dienstblad aangereikt door een gemene advocate met valse glimlach vol met blokjes op haar tanden (die blokjes zijn er niet voor haar personage maar de actrice had toevallig in die periode haar tanden willen rechtzetten - had bij momenten de indruk dat Sara De Roose het tot advocaat geschopt had). Het vonnis zag je dan ook al van ver aankomen.

    Kortom, ik denk dat Het Vonnis wel zijn publiek zal vinden, zeker in de hoek van de verzuurde Vlamingen die over alles en nog wat hun beklag doen. Maar veel wijzer zullen ze van deze prent echt niet worden, integendeel, het zal het geloof in de rechtsstaat nog meer een deuk geven. Laat me duidelijk zijn, het rammelt bij justitie, maar het is denk ik niet met populistische platitudes dat we hier iets aan zullen veranderen. Deze film snijdt immers te weinig in het vlees om echt te bloeden en indruk te maken. Qua niveau is het wel beter dan SM-Rechter, en het is verre van een slechte film, maar ik wacht nog op de eerste geslaagde rechtbank thriller. (quotering 2/5)

    Het Vonnis is vanaf volgende week 25 februari 2014 beschikbaar op DVD en Blu-ray met als bonus een aantal verwijderde scènes, een première verslag en een set-interview met regisseur Jan Verheyen. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur over de gehele film, want misschien tot leuke en vaak gênante stiltes had kunnen zorgen.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 19 februari 2014

     

    *** Het Vonnis trailer ***