• Top 10 Meest Verontrustende Films

    Pin it!

    Niet om de feestvreugde van het eindejaar geheel om zeep te helpen, maar deze top 10 lijst moest al enige tijd on-line komen. Iedereen heeft wel eens een film gezien waarvan de maaginhoud spontaan tot aan de lippen komt, maar wat zijn volgens ons de tien meest weerzinwekkende films uit de filmgeschiedenis. De selectie was niet eenvoudig gezien er een stortvloed van exploitation en gore films zijn die in aanmerking komen. Maar deze 10 hebben ook wel een zekere notoriteit en zijn dus geen amateurfilms of obscure en ordinaire B-films die het vermelden nauwelijks waard zijn. Deze Top 10 bestaat stuk voor stuk uit films die we niet snel zullen vergeten en die we misschien wel liever NIET hadden gezien, en kan niet verward worden met degelijke horrorfilms waarvan onze All Time Top 10 Horror Movies al een tijdje on-line staat.

    Top 10 Meest Verontrustende Films

    10. The Human Centipide II (2011) Tom Six
    In de eerste film zagen we een gekke wetenschapper die een trio van toeristen ontvoert en verminkt om van hen een nieuwe "huisdier" te maken, met name een menselijke duizendpoot, en dit door hun mond te verbinden met elkaars rectum. Alleen het plot was al voldoende om de neus op te halen, maar het is eveneens een film die iedereen gezien wil hebben, al was het maar om zichzelf te testen in hoeverre we bestand zijn tegen dergelijke gruwel. De Hollandse cineast Tom Six haalde waarschijnlijk zijn inspiratie eerder bij de Saw films dan bij Cronenbergs Naked Lunch (1991), maar het resultaat is in ieder geval iets wat je nog nooit eerder hebt moeten aanschouwen. Met The Human Centipide II ging hij zelfs nog een stapje verder met een langere sliert en een sterk laxeermiddel. Maar uiteindelijk staat hij nog laag in deze lijst omdat het allemaal qua gore-gehalte nog meevalt. Het is bij momenten zelfs iets Monty Python achtig.

    The Human Centipide,Tom Six,posterThe Human Centipide,Tom Six,picture

    9. Cannibal Holocaust (1980) Ruggero Deodato
    Dat Cannibal Holocaust gezien wordt als een cultfilm is te begrijpen, zeker gezien zijn jarenlange verbanning uit heel wat landen. Maar ook omdat het de eerste found footage film is die indruk heeft gemaakt en heel wat navolgers kende in komende jaren met films als The Blair Witch Project (1999) , [Rec] (2012) en V/H/S (2012) . Een professor aan de universiteit van New York komt terug van een reddingsoperatie in het Amazone regenwoud met filmbeelden die gedraaid werden door een vermist team van documentairemakers die een film aan het maken waren over lokale kannibaal stammen. Cannibal Holocaust is zeker onaangenaam, ongemakkelijk, zelfs gênant om naar te kijken, maar tevens compromisloos trouw aan het genre, en niet zonder enige intellectuele benadering.

    Cannibal Holocaust,Ruggero Deodato posterCannibal Holocaust,Ruggero Deodato picture

    8. Martyrs (2008) Pascal Laugier
    De wraak van een jonge vrouw tegen de mensen die haar ontvoerd en gefolterd hebben als kind leidt haar en een vriendin, die ook een slachtoffer werd van kindermisbruik, op een angstaanjagende reis naar de onderbuik van de hel. Martyrs is zeker niet voor gevoelige kijkers. Het daagt het publiek uit om vreselijke gruweldaden te verduren en getuige te zijn van wat een mens in staat is om te doen aan anderen. Een hallucinant portret van degradatie en manipulatie, die het fenomeen van torture porn weer actueel maakte en Eli Roth op ideeën bracht.

    Martyrs,Pascal Laugier posterMartyrs,Pascal Laugier picture

    7. Grotesque (2009) Kôji Shiraishi
    Deze Japanse horrorprent Grotesque (Gurotesuku) heeft eigenlijk niet veel van een verhaal, maar is een oefening in gore zoals je nog nooit eerder hebt kunnen aanschouwen. Een geflipte dokter ontvoert een jong verliefd koppeltje en leeft er zich volledig op uit met kettingzagen en messen. Niet alleen is het walgelijk om naar te kijken, maar de vernedering die deze twee mensen doormaken is wat in ons hoofd blijft steken lag nadat we de film gezien hebben. Hier is in ieder geval geen gebrek aan emmers bloed vermengd met vlees en ingewanden, en als je op het einde van de rit niet spontaan moet kokhalzen dan heb je waarschijnlijk behoorlijk veel weggekeken. Een meer gepaste titel voor deze prent kon je in ieder geval niet bedenken.

    Grotesque,Koji Shiraishi posterGrotesque,Koji Shiraishi picture

    6. Ichi the Killer (2001) Takashi Miike
    Ook al uit Japan vond ik deze Ichi the Killer (Koroshiya 1) toch stukken beter dan Grotesque, al was het maar dat het veel beter werd geregisseerd door het genie achter de uitstekende horrorprent Audition (1999). Wanneer een gangsterbaas wordt vermoord, krijgt diens sadistische rechterhand Kakihara opdracht de dader op te sporen. Door getuigen aan vreselijke martelingen te onderwerpen, ontdekt Kakihara dat zijn baas werd vermoord door Ichi, een geheimzinnige jongeman die zijn tegenstanders met vlijmscherpe messen aan reepjes snijdt. Een pijnlijke film die je moet gezien hebben.

    Ichi the Killer,Takashi Miike posterIchi the Killer,Takashi Miike picture

    5. A l'Intérieur (2007) Alexandre Bustillo & Julien Maury
    Vier maanden na de dood van haar man, wordt een zwangere vrouw de stuipen op het lijf gejaagd door een vreemde vrouw die haar ongeboren baby wil. Het plot van A l'Intérieur lijkt in ieder geval minder gory dan de film in kwestie. Maar de filmmakers hebben zich niet veel aangetrokken van mogelijke censuur en gingen voluit voor de mensonterende gruwel en actrice Béatrice Dalle zet hier een wel uitzonderlijk gemene rol neer. Ook de regisseur heeft puik werk geleverd met een geslaagde mix van gore, zwarte humor en vlijmscherpe suspens. In vergelijking met deze prent is Suspiria (1977) van Dario Argento een aangename komedie.

    inside,a linterieur,Julien Maury,Alexandre Bustillo posterinside,a linterieur,Julien Maury,Alexandre Bustillo poster

    4. Salo (1975) Pier Paolo Pasolini
    Niet Caligula (1979) van softcore porno regisseur Tinto Brass maar wel Salo (The 120 Days of Sodom) van Pier Paolo Pasolini is de betere Italiaanse gruwel ooit gemaakt. In 1944 in een nazi-gecontroleerd gebied van Italië ronselen vier fascistische libertijnen 16 jongeren op en onderwerpen hen aan 120 dagen van lichamelijke, geestelijke en seksuele marteling. Een portret die de gruwel van de 20ste eeuw op zijn manier blootlegt en ons misselijk maakt. Pasolini illustreert met deze film zijn overtuiging dat de maatschappij mensen dwingt om zich te conformeren, dat de slachtoffers zich tegenover elkaar keren en wij bestempeld worden als ordinaire medeplichtige voyeurs.

    Pier Paolo Pasolini,salo posterPier Paolo Pasolini,salo picture

    3. Taxidermia (2005) György Pálfi
    Een film waar ik zelf misselijk van werd is deze Hongaarse Taxidermia. Je zou denken dat landen waar het fascisme hoogdagen kende (Italië, Japan, Hongarije, Servië) met uitzondering van Duitsland, geen moeite hebben om de meest groteske films te maken. Het vertelt het verhaal van 3 generaties van mensen; zwaarlijvige snelheid eters, een balsemer van gigantische katten, en een man die vuur uit zijn penis schiet. Persoonlijk vind ik het body horror tot de meest walgelijke gore films, en deze prent spant echt wel de kroon. Zwarte humor is zelden zo zwart geweest. En in tegenstelling tot het torture porn genre liggen de cinematografische ambities iets hoger. Dit hebben gezegd bekijk je deze prent liever niet met een volle maag.

    Taxidermia,gyorgy palfi posterTaxidermia,gyorgy palfi picture

    2. Irréversible (2002) Gaspar Noé
    Na een woordenwisseling met haar vriend (Vincent Cassel) beslist een jonge vrouw (Monica Bellucci) het feestje vroegtijdig te verlaten. Op haar weg huiswaarts aangerand door een pooier die de vrouw brutaal verkracht en haar achtereenvolgens in een verminkende coma slaat. Wanneer de vriend het nieuws te weten komt is hij in alle staten en wil kost wat kost die pooier vinden in de onderbuik van het Parijse nachtleven. Irréversible is niet alleen ondraaglijk omwille van zijn compromisloos brutaal geweld, maar ook omwille van zijn cinematografische kwaliteiten. De film werd gemonteerd van achteren naar voor alsof alles in één take (lang uitgerekte plan-de-sequence) werd opgenomen met een misselijke geluidsband. Het knappe regie- en acteur werkt zorgt ervoor dat deze prent het niveau van de doorsnee Death Wish film ver overstijgt, ook al is het verre van een film die je een tweede keer wil ondergaan.

    irreversible,gaspar noe posterirreversible,gaspar noe picture

    1. A Serbian Film (2010) Srdjan Spasojevic
    Maar het meest misselijke in zijn soort is toch wel A Serbian Film die geen enkel taboe omzeilt en voluit gaat voor het mensonterende, brutale geweld. Een ex-pornoster in geldnood gaat akkoord om deel te nemen aan een "artistieke film" om zo een breuk te maken met zijn vorige leven, alleen om te ontdekken dat hij is opgeroepen om deel te nemen aan een walgelijke snuff film. Het hoofdpersonage wordt in een maelstrom van ongelooflijke wreedheid en chaos getrokken met een regisseur die voor niets zou wijken om zijn visie te voltooien. Om te ontsnappen aan deze filmische hel moet hij alles opofferen, zijn trots, zijn moraal, zijn geestelijke gezondheid, en misschien zelfs zijn eigen leven. Een testament van een brutale geschiedenis het land te verduren kreeg, maar de film is zo ondragelijk grafisch dat de intentie van de film aan velen verloren zal gaan. Maar het meest gedurfde aspect is misschien wel het zielsonderzoek die elke toeschouwer zal moeten ondergaan na het zien van deze prent.

    A Serbian Film,Srdjan Spasojevic posterA Serbian Film,Srdjan Spasojevic picture

    ***Related Posts***
    07/07/2008: Top 10 Best Monster Movies
    24/09/2007: Top 10 Killer Babes
    05/04/2007: Top 10 Best Torture Scenes
    27/08/2006: Top 10 Best Snakes in Movies
    11/10/2005: All Time Top 10 Horror Movies
    30/09/2005: Top 50 Movie Villains

  • Luc Besson strikt Kevin Costner voor 3 Days to Kill

    Pin it!

    De Franse super-producer Luc Besson heeft nu ook Kevin Costner kunnen strikken voor één van zijn actie-vehikels. Eerder kwamen Jason Statham en Liam Neeson al in actie. Besson lijkt deze actiethrillers te schrijven in speltempo, en ook al is het verhaal vaak filterdun, brengen ze veel geld in het laatje en dit met een bescheiden productiebudget. De nieuwe film heet 3 Days to Kill (2014) en wordt geregisseerd door McG, een cineast die goed past in het kraam van Besson, vooral omwille van zijn videoclip regie.

    3 days to kill,luc besson,Kevin Costner,mcg,Hailee Steinfeld,Connie Nielsen,Amber Heard,Relativity Media,scarface,Liam Neeson,taken

    Korte inhoud: Ethan Runner (Kevin Costner) is een huurmoordenaar voor de overheid. Wanneer hij te horen krijgt dat hij terminaal ziek is besluit hij zijn gevaarlijke leventje op te geven om uiteindelijk een relatie op te bouwen met zijn vervreemde vrouw (Connie Nielsen) en dochter Zoey (Hailee Steinfeld), die hij altijd voor de veiligheid op afstand hield. Maar wanneer agente Vivi (Amber Heard) hem een experimenteel, maar potentieel levensreddend medicijn aanbiedt in ruil voor een laatste missie kan hij niet weigeren. Zelfs als dat betekent dat hij een balans moet zien te vinden tussen zijn twee zwaarste opdrachten: 's werelds meest meedogenloze terrorist zien te vinden en voor het eerst in tien jaar voor zijn dochter zorgen terwijl zijn vrouw de stad uit is.

    Ik ben zelf geen al te grote fan van Luc Besson, maar je moet het hem toegeven dat hij in zijn eentje in staat is om de Europese commerciële cinema op de kaart te zetten in Hollywood en hij binnenkort de Amerikaanse actiefilm zal kunnen beconcurreren. Deze film omzeilt ook de grote Amerikaanse filmstudio's, maar is nog steeds een co-productie tussen EuropaCorp van Luc Besson en het Amerikaanse Relativity Media van de independent producer Ryan Kavanaugh. 3 Days to Kill werd opgenomen in Servië en Frankrijk, waaronder de gloednieuwe filmstudio van Besson, Cité du Cinéma (ook wel smalend Hollywood-sur-Seine genoemd). Een studio die nu ook kan staan naast die andere Europese filmstudio's; Pinewood (Londen, Groot-Brittannië), Cinecittà (Rome, Italië) en Babelsberg (Berlijn, Duitsland).

    Voor de acteurs zelfs zijn het lucratieve filmpjes die waarschijnlijk een plezier zijn om te maken, zeker wanneer ze al een zekere leeftijd hebben en dreigen in de marge te vallen van Hollywood. Toen Liam Neeson het ene na het andere Besson-script aangeboden kreeg na zijn succes met Taken (2008), bestaat er een gerucht dat ook Bruce Willis en Arnold Schwarzenegger een graantje wilden meepikken van het succes. Voor Kevin Costner is het in ieder geval een terugkeer als actie-acteur in een hoofdrol.

    3 days to kill,luc besson,kevin costner,mcg,hailee steinfeld,connie nielsen,amber heard,relativity media,scarface,liam neeson,taken3 days to kill,luc besson,kevin costner,mcg,hailee steinfeld,connie nielsen,amber heard,relativity media,scarface,liam neeson,taken3 days to kill,luc besson,kevin costner,mcg,hailee steinfeld,connie nielsen,amber heard,relativity media,scarface,liam neeson,taken

    De trailer lijkt wederom alle ingrediënten te bevatten van een doorsnee Besson-film, incluis de car-chases, explosieve vuurgevechten en voldoende vrouwelijk schoon op hoge hakken. De poster heeft dan weer iets weg van de Scarface poster. 3 Days to Kill komt bij ons in de bioscoop vanaf 19 februari 2014.

    *** 3 Days to Kill trailer ***

  • Contracted (2013) * recensie

    Pin it!

    Ik hou wel van een geslaagde zombiefilms, ook al is het gegeven al zo versleten als de straat. Toch kwam er een nieuwe wind waaien met World War Z (2013) die het genre ging optillen naar het blockbuster niveau en de tv-serie The Walking Dead die ondertussen al aan zijn 5de seizoen zit. En toen zag ik deze Contracted (2013) van Eric England.

    contracted,Eric England

    Korte inhoud: Samantha (Najarra Townsend) is een onrustige jonge lesbische vrouw die een gedrogeerd en verkracht wordt tijdens een feestje door een willekeurige vreemdeling. Vervolgens denkt ze dat ze besmet is met een seksueel overdraagbare aandoening. In werkelijkheid blijkt het echter iets veel ergers te zijn.

    Ik keek er wel naar uit om deze film te zien, maar het was volkomen verbazingwekkend hoe slecht een scenario wel kan zijn. Zo slecht dat een film als Zombie Strippers (2008) plots intelligenter oogt dan dit flauw excuus van een hedendaagse zombiefilm. Net zoals ik een gloeiende hekel heb aan teenagers die in het donker gaan kijken naar de oorzaak van een akelig geluid, heb ik ook moeite met personages die kenmerken van een zware infectie vertonen maar het nalaten om een dokter te bellen of een bezoek te brengen aan het hospitaal (de dokter die ze bezoekt gebeurt wanneer de infectie nog niet opvalt en zijn geniale advies was om een lotion aan te brengen op de infectie in plaats van een diepgaand onderzoek aan te bevelen).

    Inderdaad, het verhaal zou dan wel snel afgelopen zijn, maar al een stuk meer plausibel en beter gemotiveerd. Ook de mensen rondom haar schijnen een zware infectie aan hun ogen te hebben want zij zien blijkbaar ook niet de afschuwelijke symptomen te zien. Ze hadden wel een opmerking gegeven over haar uiterlijk toen je nog niets zag. Dat de logica ver zoek was werd meteen duidelijk.

    Maar mij grootste probleem was dat Contracted eigenlijk ook geen echte horrorfilm was en naar mijn gevoel teveel op de rem ging staan, los van het openingsshot en nog een scene halverwege de film. Het zou de bedoeling moeten zijn van een dergelijke prent dat de toeschouwer toch een beetje zit te huiveren in plaats van met het hoofd te schudden van onbegrip op de afstompende onzin die hier werd verkocht.

    Bij bepaalde films is de nonsens van die aard dat de film uiteindelijk nog leuk wordt om te zien, maar hier overheerst uiteindelijk het gevoel van ontgoocheling en irritatie, want alles kon veel beter met een meer bekwaam regisseur aan het roer. In het genre bestaan er veel betere B-films. Ik denk dan maar aan iets zoals Teeth (2007) en Carriers (2009). Het is dan ook wel een vadsige prent, maar op z'n mist nog wel een verhaal die steek houdt.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 29 december 2013

     

    *** Contracted trailer ***

  • Miljoenen-misbruik met Tax Shelter bij Belgische filmproducties

    Pin it!

    Voor zover ik me het kon herinneren bestond het tax shelter systeem erin om een btw voordeel te gunnen aan personen en bedrijven die investeren in films, en dit met als doel het investeringsklimaat in de Belgische audiovisuele sector te verbeteren en te stimuleren. In ons land konden investeerders sinds januari 2003 genieten van een belastingvrijstelling van 150% voor het bedrag dat door hen werd besteed aan Belgisch audiovisueel werk.

    Er waren ook strikte voorwaarden, zoals de betrokkenheid van Belgische productiehuizen, de investering mocht niet meer zijn dan 50% van de totale kost en moest zich toespitsen op Belgische productie- en exploitatie-uitgaven. Nergens was er sprake van een extra rendement die investeerders konden krijgen. De impact van de tax shelter bleef in ieder geval niet beperkt tot producties van eigen bodem; België groeide erdoor uit tot een hotspot van coproducties van films en dat ging in Hollywood (en elders) niet ongemerkt voorbij. Producenten beseffen er maar al te goed dat de tax shelter voor hen een godsgeschenk is. Nu blijkt dat bepaalde bedrijven hier een loopje hebben genomen met een anders uitstekend financierings-mechanisme, met een miljoenen-fiasco tot gevolg. Bedrijven als Fortis, Corsan, uMedia en Scope kwamen al eerder in de spotlight wanneer het over tax shelter rendementen ging.

    tax shelter,la vie dadele,nymphomaniac,the artist,The Expatriate

    Volgens de krant De Tijd zouden bepaalde taxshelterbedrijven tientallen miljoen ophalen bij investeerders door hen 16 procent rendement te beloven. Maar het is een piramidespel waarbij de winsten niet echt zijn en worden uitbetaald met geld van nieuwe projecten. Er is ook sprake van artificiële omzetten, met nepvergoedingen van eigen satellietbedrijven.

    "Dat is de onbekende schaduwzijde van de taxshelterbusiness waarin ik werk", getuigde een insider in de krant. "Vergelijk de taxshelterprojecten gerust met de CDO's, de ondoorzichtige financiële producten die mee aan de basis lagen van de financiële crisis. Als investeerders niet meer begrijpen waar ze geld in steken, loeren de misbruiken om de hoek. Zoals elk piramidespel duurt het succes maar zo lang tot de zeepbel barst. Tot er geen vers geld meer binnenkomt. En dan zullen honderden investeerders, van dokters tot bekende ondernemers en middelgrote bedrijven, tientallen miljoenen euro's in rook zien opgaan."

    Minister van Financiën Koen Geens (CD&V) gaat voorstellen de tax shelter bij te sturen. Laten we hopen dat die voorstellen het systeem niet helemaal ontwrichten als gevolg van een paar rotte appels in business-outfits die nul de ballen van film afweten of ook maar iets met de filmproductie te maken hebben. De tax shelter lokte onder meer Nicole Kidman (Grace of Monaco), Jean Dujardin (The Artist, Möbius), Aaron Eckhart (The Expatriate), regisseur Lars von Trier (Nymphomaniac) en projecten zoals de WikiLeaks-film The Fifth Estate, Le Petit Nicolas en Potiche naar België en maakte zowel Erik Van Looys Amerikaanse Loft-remake als Michel Gondry's Boris Vian-verfilming L'Ecume des Jours en Abdellatif Kechiche's Gouden Palm-winnaar La Vie d'Adèle mogelijk. Het magazine De Wereld Morgen maakte hierover al een uitgebreide analyse rond het fenomeen van de tax shelter.

  • Out of The Furnace heeft $50 miljoen rechtzaak aan zijn been

    Pin it!

    Deze keer is het geen auteur of een familielid die een proces wil beginnen tegen een filmproductie voor de schending van hun rechten, maar wel de Indiaanse Ramapough die een schadevergoeding eist van maar liefst 50 miljoen dollar (terwijl de film zelf met moeite 22 miljoen dollar heeft gekost). De bergenstam is van mening dat ze negatief in beeld werden gezet door de makers van Out of The Furnace (2013) van Scott Cooper, een film die op 6 december in de States te zien was en bij ons pas op 5 februari 2014 in de zalen komt.

    Out of The Furnace,Scott Cooper,Casey Affleck,Russell Crowe,Brad Ingelsby,Scott Cooper,Ridley Scott,Leonardo DiCaprio,Woody Harrelson

    Korte inhoud: Russell (Christian Bale) en zijn jongere broer Rodney (Casey Affleck) wonen in Braddock, een dorpje gelegen in de economisch verpauperde Rust Belt in het noorden van Amerika. Russell is de noeste werker van de twee, die net als zijn pa tevreden is met zijn leven als fabrieksarbeider. Rodney daarentegen, als militair geplaagd door oorlogstrauma's, probeert rond te komen van gokgeld en prijzengeld dat hij wint met illegale boksgevechten. Hij werkt zich in de schulden en komt uit noodzaak in contact met een groep rednecks uit het berggebied dat boven Braddock ligt. Zij hebben hun eigen wetten en regels. Aan Russell om zijn broertje uit de oven te houden.

    De rechtszaak werd ingeleid in New Jersey en richt zich tegen de schrijvers (Brad Ingelsby & Scott Cooper) en producers van de film, waaronder Ridley Scott en Leonardo DiCaprio. Volgens de aanklacht schetst de film een vertekend beeld van de bewoners van de Ramapo-bergen langs de grens van de staten New York en New Jersey, zo'n 35 kilometer ten westen van de stad New York.

    De klagers beweren dat de filmpersonages familienamen hebben die vaak voorkomen bij de Ramapough en dat de film negatieve en ongefundeerde stereotypen bestendigt. De filmstudio Relativity Media die de film eerder deze maand in de VS uitbracht, gaf in een reactie te kennen dat de film "niet gebaseerd was op één persoon of een groep en dat het verhaal volledige fictie is".

    Maar de ophitsing zou voornamelijk ontstoken zijn door het personage van Woody Harrelson, die een gemene schurk speelt genaamd DeGroat. Die komt vaak voor bij de Ramapough, die ook voorvaderen hebben met roots in Nederland en andere Europese landen. De meeste van de zeventien aanklagers heten ook DeGroat. Het personage dat Harrelson speelt, is de leider van een bende 'producten van inteelt' die wordt afgeschilderd als wetteloos, drugsverslaafd, arm en gewelddadig. In de film wordt ook de term 'Jackson-blanken' gebruikt, een historisch neerbuigend begrip om de Ramapough te omschrijven en er wordt gesproken over "het inteelt-bergvolk van Jersey".

    Out of The Furnace,Scott Cooper,Casey Affleck,Russell Crowe,Brad Ingelsby,Scott Cooper,Ridley Scott,Leonardo DiCaprio,Woody Harrelson,forest whitaker,Zoe Saldana,Willem Dafoe,Sam ShepardOut of The Furnace,Scott Cooper,Casey Affleck,Russell Crowe,Brad Ingelsby,Scott Cooper,Ridley Scott,Leonardo DiCaprio,Woody Harrelson,forest whitaker,Zoe Saldana,Willem Dafoe,Sam ShepardOut of The Furnace,Scott Cooper,Casey Affleck,Russell Crowe,Brad Ingelsby,Scott Cooper,Ridley Scott,Leonardo DiCaprio,Woody Harrelson,forest whitaker,Zoe Saldana,Willem Dafoe,Sam Shepard

    De aanklagers eisen schadevergoeding wegens eerroof, mentale schade en emotioneel leed. Ramapough-leider Dwaine Perry, die niet tot de groep behoort die de klacht indiende, noemde de film tijdens een persconferentie een "haatmisdrijf". De Ramapough zijn niet door het Amerikaanse federale bestuur erkend, maar omschrijven zichzelf als een etnische stam die wel door de staten New York en New Jersey werd erkend.

    Maakt deze rechtszaak enige kans? Het zou me verbazen. De film Borat (2006) die letterlijk landen en mensen te kakken heeft gezet en honderden rechtszaken over zich heen kreeg uit diverse hoeken heeft zo goed als alle zaken gewonnen. En dit was dan nog een film die geen zuivere fictie was. De meeste rechtszaken die wél een gevolg krijgen zijn copyright-zaken, maar zelden krijgen dergelijke claims een gevolg. Anderzijds is het meteen wel gratis reclame voor Out of The Furnace, die toch wel een indrukwekkende casting heeft met naast bovenvermelde namen ook nog Sam Shepard, Willem Dafoe, Zoe Saldana en Forest Whitaker.

    Update 15/05/2014: Een federale rechter in New Jersey heeft de rechtszaak wegens laster op Out of the Furnace gisteren verworpen. De klacht werd ingevoerd door 17 leden van de Ramapough Lunaape Nation, een Indiaanse stam gelegen in de mid-Atlantische regio van de VS. De producenten, waaronder Relativity Media, Scott Free Productions, Red Granite Pictures en Leonardo DiCaprio's Appian Way Productions eiste de verwerping van de klacht, met het argument dat het niet voldeed aan het 'First Amendment' en waarschuwing dat het een rem zou zijn op de vrije meningsuiting van makers en distributeurs van films. Zij zouden op deze manier telkens aansprakelijk kunnen zijn wanneer verschillende etnische, culturele, sociale of andere groepen in een mogelijk slecht daglicht zouden komen. De rechter wees dat er niet voldoende werd aangetoond dat de film deze groep met de vinger wees, en dat de voornamen ook werden gewijzigd.

    ***Related Post***
    01/07/2014: Out of The Furnace review
    19/11/2009: Crazy Heart van Scott Cooper lijkt Oscar-materiaal

    *** Out of The Furnace trailer ***