• In Time zou zich hebben bezondigd aan plagiaat

    Pin it!

    Kleine tip aan al diegene die af en toe eens een filmscenario op papier krabbelt en overweegt om dit naar een filmstudio/film productiehuis te sturen: NIET DOEN ! De verhalen van scenaristen die plots een herwerkte versie van hun script in de bioscoop tezien krijgen zijn niet meer bij te houden. Waarom zou een studio meer 250'000 dollar betalen aan een nobele onbekende voor de rechten als ze meteen een ervaren scenarist kan vragen om het aangeleverde script meteen te herwerken naar Hollywood-normen? Je schakelt hiervoor best een agent in en passeer je met je script via een auteursrechten-organisatie.

    in time,plagiaat,Andrew Niccol,Roger Deakins,Justin Timberlake,Amanda Seyfried

    De nieuwe scenarist in het rijtje die zich belazerd voelt is de Griek Odysseus Lappas, ingeschreven bij de Writer's Guild of America, die in 1996 Time Card schreef. Hij zou gesproken hebben met een vertegenwoordiger van Fox en ook een deal hebben gesloten van 80'000 dollar ALS het scenario ooit verfilmd zou worden. En wat blijkt nu, zijn verhaaltje waarin mensen niet ouder zijn dan 25 en elke seconde te koop is, lijkt verschrikkelijk veel op In Time (2011) van Andrew Niccol, die zowel de regie deed als het scenario schreef. En nu hebben Twentieth Century Fox en New Regency een proces aan hun broek wegens plagiaat, voor een bedrag van maar liefst 4,5 miljoen dollar.

    De sciencefiction prent In Time met Justin Timberlake en Amanda Seyfried was geen slechte film maar one-time-wonder Niccol die één van de beste science-fiction prenten heeft gemaakt met zijn debuutfilm Gattaca (1997) schoot hier toch wel wat tekort. Je had de indruk dat ze iets teveel ideeën wilden aansnijden, maar geen van deze ideeën was echt naar behoren uitgewerkt. Naast de prachtige fotografie van DoP Roger Deakins is hier eigenlijk niet zo heel veel te rapen.

    Ook in In Time worden mensen niet ouder dan 25 jaar. Extra jaren zijn alleen te koop, waardoor de rijken onsterfelijk zijn en de armen jong sterven. Timberlake speelt een man die tijd krijgt van een rijke stikkerd, maar daarna beschuldigd wordt van moord. Hij besluit de dochter van een andere rijke man te kidnappen om de politie op afstand te houden. Ook in de versie van Lappas zou het hoofdpersonage blut zijn en gezien dat hij in tijdnood zit beslist hij de dochter van een rijke man te ontvoeren voor losgeld. In Time bracht wereldwijd bijna 174 miljoen dollar op. Fox en New Regency hebben nog niet gereageerd.

    *** Intiem moment tussen Timberlake en Seyfried ***

    ***Related Post***
    26/07/2011: In Time van Andrew Niccol

  • Catch. 44 (2011) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is geen debuutfilm, maar Catch. 44 (2011) leek er wel een beetje op. Regisseur en scenarist Aaron Harvey mag dan nog wel een waardeloos cineaste zijn, hij is er dan toch in geslaagd om een Hollywood sterren te strikken voor zijn low budget film. Spijtig genoeg kunnen zij niet vermijden dat deze prent toch frontaal de muur inrijdt met banaliteiten en Tarantoni rip-off scènes.

    catch 44,Aaron Harvey,Malin Akerman,Deborah Ann Woll,Nikki Reed,Bruce Willis,Forest Whitaker,Jimmy Lee Jr,Shea Whigham,Sarah Roemer,Lizzy Caplan,Kate Mara

    Korte inhoud: Tes (Malin Akerman), Dawn (Deborah Ann Woll) en Kara (Nikki Reed) werken in Vegas, maar redden het financieel nauwelijks. Hun leven zal echter fors veranderen wanneer Tes een curieuze vreemdeling ontmoet, genaamd Mel (Bruce Willis). Wanneer Mel deze meiden een kans aanbiedt voor een beter leven, komen de meiden in een buitengewone situatie terecht met een psychopathische huurmoordenaar genaamd Ronny (Forest Whitaker), een grauwe truckchauffeur (Jimmy Lee Jr.) en de gedesillusioneerde kok Billy (Shea Whigham). Wat begon als een opdracht met eenvoudige instructies, zal uitdraaien in een dodelijk kat-en-muis spel.

    Het verschil tussen Harvey en Tarantino is dat die laatste oog heeft voor psychologie en uiterst boeiende karakters weet neer te zetten met zalige dialogen. Geen enkel karakter uit Catch. 44 is de moeite om te volgen. Het verbaast me een beetje dat deze acteurs allemaal hebben beslist om in deze film te spelen na het lezen van het evidente straight-to-dvd scenario. Vreemd genoeg hebben heel wat actrices (Sarah Roemer, Lizzy Caplan, Kate Mara) wijselijk bedankt voor een rol in deze prent.

    De film heeft stijl, maar daarmee kan je nog geen publiek aan het lijntje houden voor 90 minuten. Inhoudelijk heeft een aflevering van South Park meer te bieden. De regisseur weet zelf niet goed wie uiteindelijk de hoofdrol speelt. Op het eerste gezicht, Akerman, maar komt doorgaans iets te lomp over en lijkt al zo dwaas als een achterdeur. En laten we eerlijk zijn, Akerman is nu niet meteen de beste actrice. Spijtig genoeg zijn haar twee vriendinnen niet veel beter. Enkel de verschijning van Brad Dourif, maar hij had nog minder screentime dan Willis en Whitaker.

    Op het einde krijgen we nog iets van een Mexican Stand-off tussen Willis en Whitaker, maar tegen die tijd ben je al in slaap gedommeld en maakt het allemaal niet veel meer uit wie op wie staat te schieten. De film oogt stoer met zijn knappe vrouwen met pistolen en een Whitaker die een Bardemke probeert te doen door een eigenzinnige huurdoder neer te zetten met spraakgebrek. Maar brengt allemaal niets op. Catch. 44 kenmerkt zich door zijn vermoeiende en repetitieve verhaalstructuur die op geen enkel moment de monotonie doorbreekt.

    De Catch. 44 Blu-ray ligt vanaf vandaag, 29 oktober 2013 in de winkelrekken. Misschien vinden jullie deze film geweldig, het was in ieder geval niet mijn ding. De film lijkt toch in twee filmzalen te zijn vertoond, met een recette van niet meer dan 1’887 dollar. Alstublieft!

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 29 oktober 2013

     

    *** Catch. 44 trailer ***

  • Illumination Entertainment waarschuwt voor teveel animatiefilms

    Pin it!

    Worden er teveel animatiefilms uitgebracht op te korte tijd? Dat is althans de mening van Christopher Meledandri, de CEO van Illumination Entertainment die verantwoordelijk is voor de twee kaskrakers Despicable Me (2010) en Despicable Me 2 (2013). Die laatste film haalde zowat 906 miljoen dollar op wereldwijd tijdens zijn bioscooprelease. Maar toch maakt de man zich zorgen over de evolutie van animatiefilms.

    Illumination Entertainment,ice age,Christopher Meledandri,despicable me 2,despicable me,titan ae,fox animation

    En het scheelde niet veel of we hadden van de man niets meer gehoord nadat hij een serieuze nose dive maakte met zijn Titan A.E. (2000) van Fox Animation Studios. Een animatiefilm die zowat 150 miljoen dollar had gekost (productie + promotie) en maar een schamele 36 miljoen dollar opbracht. De productie wiste hij dan ook snel van zijn CV op Imdb en Wikipedia. Maar deze flop diende als leergeld (ook al was het niet zijn geld maar dat van Fox). Zoveel jaar later staat hij bekend als één van de meest succesvolle CEO’s van animatiefilms en met zijn Despicable 2 zorgt hij tevens voor één van de meest profijtelijke Universal films ooit.

    Voor Chris was waren financiële flops een ware nachtmerrie, en na Titan gooide hij het over een andere boeg en begon hij interesse te krijgen in andere animatie-concepten in plaats van meer traditionele Disnley-like animatiefilms. En zo maakte hij succes met films de Ice Age films. Een wijze beslissing want ook deze franchise was meteen een schot in roos. Maar toch blijft de man zich zorgen maken over de toekomst, en de enorme concurrentiestrijd tussen de verschillende animatie studio’s. "De animatie huizen brengen te veel films uit en er is gewoon niet genoeg ruimte. Ze gaan elkaar kannibaliseren. We zien dat nu al gebeuren met de competitie tussen animatiefilms en live-action films. En iedereen lijkt iets teveel hun pijlen te mikken op de jonge teenagers."

    Voor Chris blijft de kwaliteit van het script toch het verschil maken. Het begint allemaal met karakters en wanneer de bioscoopbezoeker de zaal verlaat neemt hij deze karakters met zich mee. Elke geslaagde film begint met sterke karakters, en daaruit vloeit een knap verhaal. Uiteraard betekent dat niet dat het verhaal er zomaar uitkomt. Dat gaat meestal ook gepaard met bloed, zweet en tranen. "Voor het soort films die wij brengen speelt komedie een grote rol," verklaart Cris verder. "Waarom spreken de animatiefilms een breed publiek aan? Ik denk dat op verschillende niveaus spelen. De komedie is geschreven door volwassenen voor volwassenen, maar niet op een manier dat het niet geschikt zou zijn voor kinderen."

    Titan AE posterIce Age 2 The Meltdown posterDespicable Me 2 poster

    Maar ook het thema is voor Meledandri een belangrijk gegeven. "Waarom vertellen we een bepaald verhaal? Waarom is het de moeite dat we meer dan 1000 mensen aan het werk zetten en waarbij we aan miljoenen mensen vragen hiervoor geld uit te geven. " En het thema wat Chris bezielt is 'familie', op een meer traditionele manier in Despicable Me en op een meer onconventionele manier in Ice Age. Tot slot had Meledandri het ook nog over de essentiële marketing van een film en op de eerste plaats ‘hoe’ een film wordt gepromoot. Het is de bedoeling dat elke keer dat een toeschouwer de film ziet op een poster, trailer of banner, dat ze meteen ook geëntertaind worden. Iets wat ze hier in België nog moeten leren. Maar in de States is de verhouding tussen productie en promotie nog steeds 50/50, terwijl bij ons nog steeds 90/10, en daar wringt vaak het schoentje.

  • Runner Runner (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een tijd geleden hebben we hier nog uitgepakt met een Top 10 Casino Films, en wat ons meteen was opgevallen was het gebrek aan geslaagde kaartspel -films. Toen ik wind kreeg van Runner Runner (2013) waarin het wereldje van de online pokerspelen een plaats zou krijgen was mijn interesse meteen verscherpt.

    runner_runner_2013_blu-ray.jpg

    Ook het feit dat Ben Affleck van de partij zou zijn was meteen hoopvol dat we niet te maken zouden krijgen met een goedkope B-film van geen belang. En het begin van de film was dan ook beloftevol, maar halverwege werd duidelijk dat deze Runner Runner geen slimme pokerfilm zou worden, maar een vrij doorzichtig misdaadverhaaltje. Runner Runner is in essentie een dure B-film vertolkt door een A-cast met een verhaal die al zo dom is als folden met een royal flush.

    Korte inhoud: Richie Furst (Justin Timberlake) is een student aan de Princeton-universiteit, die op de vingers wordt getikt omwille van zijn gok-activiteiten die hij op de campus heeft geïntroduceerd. Hij wil nu zijn laatste credits inzetten voor een laatste online poker-game, die hij overigens zwaar verliest. Maar na wat analyses komt hij al snel tot de conclusie dat het spel opgezet was en hij dus gewoon werd bestolen. Wanneer hij ontdekt dat de site beheerd wordt vanop een verlaten eiland, besluit hij de corrupte eigenaar Ivan Block (Ben Affleck) te confronteren met deze misdaad. En al snel wordt hij opgeslorpt door het luxe-leventje van Ivan en raakt hij betoverd door de schoonheid van diens lief, Rebecca Shafran (Gemma Arterton). Stilaan wordt hij zowat de rechterhand van Ivan en al snel zit de FBI hem op de hielen en wordt hij aanzien als de schakel om Ivan Block achter de tralies te krijgen.

    Net zoals bij The Lincoln Lawyer, de vorige film van regisseur Brad Furman, zien we dat de man het voornamelijk moet hebben van zijn ster-acteurs en afgelikt camerawerk, om de prent alsnog in de bioscoop te krijgen. Inhoudelijk laten ze te wensen over. Het thema was meteen duidelijk: hebzucht en geaccumuleerde compromissen kunnen onschuldige mannen op een dwaalspoor brengen van corruptie. Maar daar waar we een slim personage verwachten blijkt Richie eigenlijk maar een dom blondje. Het halfdode script van Brian Koppelman en David Levien (Solitary Man, The Girlfriend Experience, Oceans 13), helpt in geen geval het verhaal van de grond te krijgen, die hoofdzakelijk bestaat uit clichés en stuitende kortzichtigheid. Het verhaal speelt zich af in Costa Rica, maar werd gefilmd in Puerto Rico, waarschijnlijk omdat de autoriteiten wel wat moeite had met het script die hun bevolking onderverdeeld in corrupte politici en prostituees.

    Runner Runner animated pictureRunner Runner animated pictureRunner Runner animated picture
    runner runner,justin timberlake,ben affleck,gemma arterton,brad furman,brian koppelman,david levien,the social network,leonardo dicaprio,anthony mackie,the lincoln lawyerrunner runner,justin timberlake,ben affleck,gemma arterton,brad furman,brian koppelman,david levien,the social network,leonardo dicaprio,anthony mackie,the lincoln lawyerrunner runner,justin timberlake,ben affleck,gemma arterton,brad furman,brian koppelman,david levien,the social network,leonardo dicaprio,anthony mackie,the lincoln lawyer

    In de laatste 30 minuten van Runner Runner worden zelfs alle regels van logica overboord gegooid en krijgen we een reeks van weinig credibele ontmoetingen met corrupte politici en over-enthousiaste FBI-agenten, ondermeer vertolkt door Anthony Mackie. En ook al is Ben Affleck het enige pluspunt uit deze prent, staat hij hier toch met weinig overtuiging te acteren en zien we in zijn blik de verveling die hij nauwelijks kan wegsteken bij dit weinig verrassende script. Timberlake heeft zich ontpopt tot een competente acteur, maar lijkt uit hetzelfde hout te zijn gesneden als een Zac Efron, mooi qua uitzicht maar reken niet op hem om de film op koers te houden met zijn acteerwerk. Hij zet hier zijn personage neer uit The Social Network (2010) als een jonge, gehaaide ondernemer met dit verschil dat hij het vernuft bij David Fincher heeft gelaten. Wat betreft Gemma Arterton, zij is en blijft een brok talent die in deze film compleet onderbenut wordt.

    Kortom, de regisseur van Runner Runner schiet hier schromelijk tekort om van deze film een slimme misdaadfilm te maken met karakters van vlees en bloed en een plot die geen platgetreden paden wil bewandelen. Het verhaal is bijzonder saai en er zijn amper momenten van echte spanning of intrige. Een videoclip kan werken met luxe jachten, bling bling pool parties en mooie vrouwen in high heels, maar als je er niets mee weet aan te vangen kom je hier geen 90 minuten mee weg. Oh, en wat is de regel ook al weer van films die net 90 minuten duren? Juist ja, de kwaliteit is er vaak ver te zoeken. Leonardo DiCaprio heeft de film geproduceerd en het is te begrijpen dat hij er zelf geen deel wou van uitmaken. Runner Runner komt bij ons in de bioscoop vanaf 25 september 2013.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 27 oktober 2013

    ***Related Post***
    05/07/2013: Justin Timberlake en Ben Affleck in Runner Runner

     

    *** Runner Runner trailer ***

  • Tom Cruise in nieuwe race-film genaamd Go Like Hell

    Pin it!

    Regisseur Joseph Kosinski zal binnenkort zijn derde film inblikken, na het visueel knappe Tron Legacy (2010) en de science-fiction prent Oblivion (2013). En opnieuw zal hij samenwerken met Tom Cruise.

    Go Like Hell,tom cruise,joseph kosinski,oblivion,tron legacy,days of thunder,rush

    Go Like Hell (2014) zal Tom Cruise opnieuw in een racewagen plaatsen. De prent gaat over de hevige concurrentiestrijd tussen autofabrikant Ford en auto-ontwerper Enzo Ferrari, die uitmondde in de 24 Uur van Le Mans in 1966, een Grand Prix die jaarlijks wordt gehouden op het Franse circuit. Het was een strijd tussen de Ford GT40 Mk. II (pic) en de P3 (pic).

    Tom cruise heeft in het dagelijkse leven ook wel een passie voor snelle wagens en hij haalde zelfs een recordtijd in Top Gear. In 1990 speelde hij een coureur in Days of Thunder (1990). Op die filmset ontmoette hij zijn toekomstige vrouw Nicole Kidman. Maar ook de regisseur heeft een grote liefde voor snelle voertuigen, getuigen zijn twee voorgaande films.

    De film zou gebaseerd zijn op het boek Go Like Hell: Ford, Ferrari and Their Battle for Speed and Glory at Le Mans van A.J. Baines uit 2009. De opnames zouden pas volgend jaar van start gaan, en over de release is op dit ogenblik nog niets bekend. De 24 Uurs van Le Mans staat bekend als een ware uitputtingsslag, zowel voor de coureurs als voor de auto's. Bij Formule 1, waarover momenteel een film loopt in de bioscoop genaamd Rush (2013), moeten de sportwagens zo snel mogelijk over de eindmeet rijden. De 24u van Mans had als doel om te testen of autofabrikanten robuuste sportwagens kunnen bouwen. Deze uitputtingsslag was ook niet zonder risico’s. Tegenwoordig zijn veel strengere veiligheidsregels van kracht dan in 1966. Zo bestaan teams nu uit drie coureurs in plaats van twee en mogen coureurs nog maximaal veertien van de 24 uur rijden.

    Het belooft in ieder geval een spannende film te worden en voor wie nog nooit van de race heeft gehoord zal ook nog een verrassende ontknoping tegemoet gaan. Laten we in ieder geval hopen dat Kosinski het verhaal en zijn karakters niet te snel uit het oog verliest ten voordele van het visuele plaatje. We zullen het binnenkort wel zien.