• Super 8 (2011) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Bij het zien van Super 8 (2011) dacht ik meteen dat regisseur J.J. Abrams naar zijn jeugdjaren wou terugkeren, een beetje zoals George Lucas dat deed met zijn American Graffiti (1973). Je merkt meteen dat hij heel vertrouwd is met die periode. Maar in tegenstelling tot de film van Lucas, verliest deze prent gaandeweg zijn ziel in de speciale effecten en de blauwe anamorphic lens flares.

    super 8,steven spielberg,jj abrams,american graffiti,et the extra-terrestrial,Kyle Shandler,Elle Fanning,The Tree of Life

    Korte inhoud: In de zomer van 1979 sluit de Amerikaanse Luchtmacht een sectie van Area 51. Alle materialen worden per trein vervoerd naar een opslagplaats in Ohio. De trein wordt echter aangereden door een truck en ontspoort. Een groepje kinderen, dat bezig is om hun eigen zombie-film te maken met hun 'Super 8' camera, stuit op de ravage. Al snel wordt vermoed dat het niet om een ongeluk gaat, als er plotseling verdwijningen plaatsvinden en onverklaarbare dingen gebeuren. Een lokale sheriff (Kyle Shandler) probeert het mysterie te ontrafelen, maar wil hij de angstaanjagende en onmenselijke waarheid wel weten?

    Ook al vind ik het acteerwerk wat wisselvallig, moet ik toch bekennen dat de 13-jarige Elle Fanning een vat vol acteertalent is, en net zoals haar iets oudere zus (Dakota) zullen we nog heel veel van dat meisje horen. Maar naast haar zijn er niet meteen vertolkingen waar je van achterover zult vallen. Maar je voelt wel doorheen de beelden de aanwezig van Steven Spielberg, iets wat meteen voor de nodige magie zorgt. Mocht Abrams zijn personages iets beter hebben uitgewerkt en al de cgi-troep achterwege gelaten, dan had deze prent gemakkelijk van het niveau van E.T.: The Extra-Terrestrial (1982) kunnen zijn.

    Super 8 heeft tevens een film in een film. De jongeren zijn bezig met het maken van een zombiefilm (waarschijnlijk ook aan verwijzing naar de jeugdjaren van de twee filmmakers). En het is net het productieproces van deze prent die ervoor zorgt dat ze bij toeval getuige zijn van het trein-ongeluk. De omver gevallen camera filmt het wezen die uit de trein ontsnapt, maar dan gebeurt er verder niets meer. Het ontdekken van het buitenaardse wezen op de super 8 camera is tevens van ondergeschikt belang. Meer nog, de HOOFDPERSONAGES hebben geen enkele invloed op de gebeurtenissen. Alles draait rond de nostalgie van het moment, en voor Amerikanen die in die periode zijn geboren zal dit wel volstaan. Op het einde krijgen we zelfs de volledige kortfilm te zien die de jongeren hebben gemaakt, en dit heeft een beter plot dan de film op zich.

    super 8,steven spielberg,jj abrams,american graffiti,et the extra-terrestrial,Kyle Shandler,Elle Fanning,The Tree of Lifesuper 8,steven spielberg,jj abrams,american graffiti,et the extra-terrestrial,Kyle Shandler,Elle Fanning,The Tree of Lifesuper 8,steven spielberg,jj abrams,american graffiti,et the extra-terrestrial,Kyle Shandler,Elle Fanning,The Tree of Life

    Het ziet er allemaal heel mooi uit, maar het is één van de meest overbodige films en misschien wel, tezamen met The Tree of Life (2011), één van de grootste teleurstellingen van 2011. Abrams probeert iets teveel Spielberg te imiteren, maar het gaat hem niet af en hij overstijgt amper het cliché of de hommage. Het enige wat de film overstijgt, is het gewone moster-genre.

    Maar de blu-ray van Super 8 maakt dan weer veel goed, met zijn meer dan 2 uur durende extraatjes, naast de audio-commentaar van J.J. Abrams waar je heel wat opsteekt van het filmproces. Zeker een aanrader voor mensen die in de filmsector werkzaam zijn.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 30 november 2011

    ***Related Post***
    14/05/2011: Spielberg en JJ Abrams werken aan Super 8

     

    *** Super 8 trailer #2 ***

  • Trollhunter (2011) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    In de nasleep van The Blair Witch Project en het iets duurdere Cloverfield komt er nu een Noors antwoord op het found-footage genre. Trolljegeren of Trollhunter (2011) is de tweede film van regisseur André Øvredal, die met zijn prent voor de eerste keer het documentaire aspect vermengt met het fantasy genre. Met het laatste beeld van de film zou je deze prent zelfs kunnen omschrijven als een mockumentary. Binnenkort krijgen we tevens een nieuw experiment, met een mengeling tussen docu en de super hero film, met Chronicle (2012).

    trollhunter,Andre Ovreda,found footage,Chronicle,mockumentary,Glenn Erland Tosterud,Tomas Alf Larsen,Otto Jespersen,Hans Morten Hansen,super 8

    Korte inhoud: Een groep studenten, Thomas (Glenn Erland Tosterud), Johanna (Johanna Mørck), en hun cameraman Kalle (Tomas Alf Larsen), hebben besloten een documentaire te maken over een vermeende beer stroper, ganaamd Hans (Otto Jespersen). Op de plaats van een gedode beer, interviewen ze diverse lokale jagers. De sporen doen vermoeden dat het karkas werd verplaatst. Finn Haugen (Hans Morten Hansen), hoofd van de Noorse Wildlife Raad van Bestuur verwerpt het idee dat de beer sporen had kunnen vervalsen. De studenten proberen ondertussen de stroper een interview van hem te ontfutselen. Maar groot is hun verbazing wanneer ze te weten komen dat Finn niet op beren jaagt, dan wel op gigantische 'trollen'. Hij werd door de overheid aangesteld om de trollenpopulatie op peil te houden.

    Eindelijk nog eens een monsterfilm zonder vampieren of weerwolven. Het enige spijtige is dat de prent nooit echt angstwekkend aanvoelt, ook al had dit met een iets strakkere regie een mogelijkheid kunnen zijn. Nu walst de film een beetje tussen horror en onderkoelde Scandinavische zwarte komedie (zo kunnen Trollen het zweet ruiken van zij die geloven in Christus, vraag is of ze ook moeite hebben met moslimvrouwen), zonder echt uit te blinken in één genre. Alles komt ook heel traag op gang, maar naar het einde toe maken we toch een opwindende achtervolging mee, wat veel van de film goed maakt. Maar spannend blijft de film wel, en dit omwille van het docu-karakter waarmee je je al toeschouwers meteen betrokken voelt met de gebeurtenissen – hoe onwaarschijnlijk deze ook moge zijn. De monsters in deze prent (of toch de laatste twee exemplaren) zijn tevens meer geloofwaardig dan pakweg het monster uit Super 8 (2011).

    Wat eigen is aan het genre zijn de bruuske handheld-camera bewegingen, en in deze Trollhunter werken ze bijzonder wel op de zenuwen. Misschien zelfs iets teveel. Maar de makers weten met hun vrij beperkte middelen (3,5 miljoen dollar) toch een bijzonder knappe film af te leveren die nooit echt verveelt. Hoewel, om ten volle te kunnen genieten van deze prent, moet je in de bioscoop zitten of achter een groot tv-scherm met surround systeem. De film moet het grotendeels hebben van zijn wow-momenten en zijn geluidseffecten. Qua plot en karakter-ontwikkeling blijft het allemaal wel wat rommelig en to little to care.

    trollhunter,Andre Ovreda,found footage,Chronicle,mockumentary,Glenn Erland Tosterud,Tomas Alf Larsen,Otto Jespersen,Hans Morten Hansen,super 8,Johanna Morcktrollhunter,Andre Ovreda,found footage,Chronicle,mockumentary,Glenn Erland Tosterud,Tomas Alf Larsen,Otto Jespersen,Hans Morten Hansen,super 8,Johanna Morck

    Mensen die iets afweten van Scandinavische mythologie zullen hier mateloos van kunnen genieten, want zoals ik later heb kunnen vernemen zitten er heel wat verwijzingen in (de eigenschappen van trollen, de eet-competities, de geit op de brug en de trol eronder,…). Ik ga er vanuit dat de doorsnee Vlaming hier niet echt van wakker zal liggen. Maar er is hoop, want ja, er is binnenkort een Amerikaanse versie van de film, en ik heb zo een vermoeden dat het scenario wel iets beter uitgewerkt zal worden. Uiteraard zal de gehele Noorse flair uit het project zijn verdampt, maar anderzijds denk ik wel dat het een veel betere film kan worden met een veel beter script. Niets belet hen om de film tevens op te nemen in Noorwegen.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 27 december 2011

     

    *** Trollhunter trailer ***

  • The Tree of Life (2011) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Als we de Amerikaanse en vooral Europese critici mogen geloven heeft Terrence Malick ons dit jaar, met zijn The Tree of Life (2011), gebombardeerd met een mijlpaal in de filmgeschiedenis. Hij heeft ons een meesterwerk bezorg dat kan wedijveren met Stanley Kubrick’s 2001: A Space Odyssee.

    the tree of life,terrence malick,brad pitt,Jessica Chastain,sean penn,lawless

    Dat het merendeel van de cinemabezoekers ambitieuze, ingewikkelde filmprojecten met een traag maar gestaag verteltempo niet meer kan smaken en te ongeduldig blijkt, is de laatste jaren een understatement. Grote cineasten als Francis Ford Coppola krijgen geen budgetten meer van studio’s om nog grootse filmproject te realiseren. Sterke scenario’s moeten het afleggen tegen clichématige, risicoloze blockbusters (Twilight, Transformers). Kladbrieven met bier & koffievlekken die men scripts noemt halen probleemloos de productietafel.

    Dat neemt niet weg dat, als Terrence Malick er toch in slaagt om carte blanche te krijgen van Fox voor zijn droomproject (met sterrencast), dit automatisch een win-win situatie creëert waarbij de man zichzelf overstijgt vanwege ongelimiteerde vrijheid…

    Korte inhoud: De elfjarige Jack heeft twee broers en woont bij zijn ouders. Op jonge leeftijd lijkt alles hem toe te lachen. Zijn moeder (Jessica Chastain) is lieflijk en vergevingsgezind en zijn vader (Brad Pitt) probeert hem klaar te stomen voor de harde wereld. Dat de wereld inderdaad geen prettige plaats is, leert Jack als hij in aanraking komt met ziekte, lijden en de dood. Als volwassen man wordt Jack (Sean Penn) een verdwaalde ziel in een moderne wereld die op bijzondere wijze zijn weg probeert te vinden.

    The Tree of Life is helaas vakkundig gehyped door gefrustreerde critici die maar al te graag inhakken op commerciële vehikels (meestel terecht, soms ook niet) en die daarom Tree of Life als instrument hebben gebruikt om Hollywood er op te wijzen dat ‘films met een visie en hart’ meer dan ooit broodnodig zijn in het kale, zielloze filmlandschap van de 21ste eeuw. Het is ongezien hoe Malick's nieuwste opgehemeld wordt tot ongekende hoogten door deze zelfverklarende filmguru’s. Nog onbegrijpelijker was het feit het door Brad Pitt geproduceerde drama de Gouden Palm 2011 heeft gewonnen. Totaal onverdiend.

    Ik heb de plicht om als 'criticus voor de jonge generatie' u erop te wijzen dat The Tree of Life de meest overroepen film is van het jaar, en misschien wel van dit decennium. Deze film is een puinhoop en lachwekkend slecht. Een eerstejaars filmstudent had het beter gedaan dan Terrence Malick, die de pedalen duidelijk heeft verloren. Tree of Life is een incoherente en vooral extreem saaie film die nergens naartoe lijkt te gaan. Een kluwen van nietszeggende dialogen en doelloze verhaallijnen maken van de 2 uur durende film een marteling om naar te kijken. Enige lichtpuntje in deze klucht zijn de getoonde segmenten van natuurbeelden. Deze zijn even goed (en soms zelfs beter) dan de fraaiste natuurfilm ooit, anderzijds wekken ze net als de rest van de film geen greintje emoties los, daar ze met het verhaal en de karakterontwikkelingen geen samenhang vertonen.

    the tree of life,terrence malick,brad pitt,Jessica Chastain,sean penn,lawlessthe tree of life,terrence malick,brad pitt,Jessica Chastain,sean penn,lawlessthe tree of life,terrence malick,brad pitt,Jessica Chastain,sean penn,lawless

    Iedere Terrence Malick fan weet natuurlijk dat je je mag verwachten aan een kunstige, alternatieve film met een dosis poëtische beeldspraak en dialogen die als gedichten klinken. Maar als er geen coherentie is, geen vaste verhaallijn, geen rode draad, dan verlies je houvast en betrokkenheid… Je loopt verloren en kan onmogelijk meevoelen met een film die zo mooi en meesterlijk had kunnen zijn. Het is zeer frustrerend dat Malick de hoge verwachtingen niet kan inlossen. Hij heeft met ondermeer The Thin Red Line en Badlands reeds bewezen dat hij absolute wereldcinema kan maken die iets uniek brengt. De man is anno 2011 helaas volledig het noorden kwijt.

    Dat zelfs Sean Penn in interviews moest bekennen dat hij niet wist wat hij in de film deed en het script niet begreep, dan moet je als kijker toch vragen beginnen te stellen bij een film die decennia lang op zich heeft laten wachten. Nochtans is de boodschap gruwelijk simpel: De mensheid is maar een nietig, nietsbetekenende zandkorrel in een oneindig, wonderlijk universum. Hij waant zich superieur aan de natuur rondom hem en stelt zich teveel vragen bij de dood en zijn persoonlijke problemen. Dit terwijl de natuur rondom hem gewoon verder gaat alsof er niets aan de hand is. Wie zijn wij om te verlangen dat we eeuwig zouden moeten leven, wie zijn wij om god te vervloeken als er een geliefde sterft.

    the tree of life,terrence malick,brad pitt,Jessica Chastain,sean penn,lawlessthe tree of life,terrence malick,brad pitt,Jessica Chastain,sean penn,lawlessthe tree of life,terrence malick,brad pitt,Jessica Chastain,sean penn,lawless

    Een zeer mooie boodschap, en de Christelijke ondertoon die deel uitmaakt van het (bijna onbestaand) plot stoort absoluut niet. Maar de vertaling naar het grote scherm mislukt compleet en ik kan gerust stellen dat Terrence Malick’s talent en visie compleet afwezig was tijdens de opnamen van dit debacle. Er valt de cast trouwens weinig te verwijten. Brad Pitt speelt erg goed als de getormenteerde vader, Sean Penn komt weinig in beeld maar maakt er het beste van, en Jessica Chastian zet een onberispelijke prestatie neer.

    Malick weet trouwens van geen ophouden meer. Hij wacht meestal 5 of 10 jaar met het uitgeven van een nieuwe film, nu staan er maarliefst 4 nieuwe projecten in de steigers, allemaal kort achter elkaar. Telkens met een absolute topcast. Ook al gaat Malick met zijn The Tree of Life zwaar de mist in, toch kijk ik uit naar de toekomst. In het bijzonder dan naar Lawless (2013), een drama met Christian Bale en Ryan Gosling in de hoofdrollen. Wie deze 2 karakteracteurs kent, weet dat hier een potentiële klassieker in de maak is. Dit ensemble roept herinneringen op aan het vuurwerk tussen Robert De Niro en Al Pacino in Heat (1995).

    Ik weet dat de fans van de meer alternatieve cinema The Tree Of Life toch een kans gaan geven, na het lezen van deze review. Maar bij deze zijn jullie toch gewaarschuwd: op je doodsbed zal je het jezelf nog beklagen dat je 2 uur van je kostbare leven hebt verloren.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 26 november 2011

    ***Related Post***
    20/12/2010: Veelbelovende The Tree of Life met Brad Pitt

     

    *** The Tree of Life trailer ***

  • The Darkest Hour met Emile Hirsch

    Pin it!

    Mijn grootste probleem met alien-films, is dat die buitenaardse wezens er vaak allemaal hetzelfde uitzien, dezelfde geluiden maken en iets teveel humanoïde kenmerken vertonen. En ook al verwacht ik dat The Darkest Hour (2011) van visueel-fx genie en regisseur Chris Gorak op de ballen zal trekken, ben ik blij om eens een alien-invasie te zien op een geheel originele manier; namelijk met onzichtbare aliens.

    the darkest hour,chris gorak,virus,red heat,leslie bohem,daylight,jon spaihts,prometheus,wanted,timur bekmambetov,stefen fangmeier,emile hirsch,rachael taylor,olivia thirlby,max minghella,night watch

    Deze keer hebben we niet te maken met grijze mannetjes, maar wel met een buitenaards wezen die zich manifesteert via elektriciteit. Er was ooit iets gelijkaardigs in Virus (1999), maar deze prent was zo slecht dat iedereen deze ondertussen is vergeten.

    Korte inhoud: Buitenaardse wezens zijn geland op aarde en hebben het complete elektrische netwerk op de planeet platgelegd. Hierdoor is de mensheid niet in staat om zich te organiseren en terug te vechten. De buitenaardse wezens jagen systematisch op het ongeorganiseerde hopeloze leger. Ondertussen probeert een kleine groep Amerikaanse toeristen in Moskou hun krachten te bundelen, in een poging de indringers te stoppen voordat de volledige mensheid is uitgeroeid.

    Tja, een groepje Amerikaanse teenager toeristen die Rusland moet redden van een alien invasie, je kunt het zo zot niet bedenken. Het verhaal werd geschreven door Leslie Bohem, die ondermeer het scenario schreef van Daylight (1996) en zich met aliens inwijdde met de mini-serie "Taken". Het scenario komt dan weer van Jon Spaihts, die ondermeer bezig is met het script voor de nieuwe alien film van Ridley Scott, Prometheus (2013).

    Dat de trailer iets weg heeft van Wanted (2008) is logisch, gezien de producer van de film niemand minder is dan de Rus Timur Bekmambetov (Wanted, Night Watch). Een grappige nooit in de trailer is dat de man wordt bewierookt als "visionair". Daarnaast is ook de visuele effectenmaker Stefen Fangmeier opnieuw van de partij. Onder de acteurs zien we Emile Hirsch in de hoofdrol (pic), met Rachael Taylor, Olivia Thirlby, Joel Kinnaman en Max Minghella (de zoon van de overleden regisseur Anthony Minghella).

    Maar los van alles voelt deze Darkest Hour wel nieuw aan, en dat hebben we vooral te danken aan de locatie. Moskou als arena voor een Amerikaanse blockbuster is iets wat we niet zo vaak zien, en al zeker geen opnames op het Rode plein. Red Heat (1988) heeft zoveel jaar gelden de deur open gezet, maar er zijn maar weinig producties die effectief ginder hun tenten hebben opgezet – als je daar al een tent mag opzetten. Er is nog geen releasedatum bekend maar met een beetje geluk krijgen we deze al in de winter van 2011 te zien.

    *** The Darkest Hour trailer ***

  • Vol lof voor The Elder Scrolls V: Skyrim

    Pin it!

    Het zal sommigen al zijn opgevallen, dat we met De FilmBlog de laatste tijd heel wat games hebben verslonden. Dat heeft deels te maken met de kwaliteit ervan, en/of het filmische karakter. Games hechten ook steeds meer aandacht aan hun verhaal en cinematics. Een paar maand geleden was er zelfs een game die werd gelanceerd op een filmfestival. Dus ja, ze hebben zeker een plaats op deze filmblog.

    skyrim,The Elder Scrolls,Roll Playing Game,fallout 3,Morrowind,rage,call of duty,modern warfare 3

    Normaal gezien krijgen enkel de films een rating, maar dit game zou van mij zeker een ****½ verdienen. Na vier tergend lange jaren wachten is het eindelijk zover: Bethesda Game Studios laat zijn nieuwste virtuele schepping op de wereld los: The Elder Scrolls: Skyrim (VG 2011). Het vorige deel in de saga van The Elder Scrolls: Oblivion was meer dan een schot in de roos. Het was bijna een meesterwerk en een revolutie in het verzadigd geachte Roll Playing Game segment.

    Het leek dan ook onwaarschijnlijk dat Bethesda dit succesverhaal nog eens kon overdoen. Maar ook na The Elder Scrolls IV: Oblivion (VG 2006) lukte het hen om ons te bekoren met de apocalyptische 3rd person RPG Fallout 3 (VG 2008). Echter leek het erop dat de passie van de makers toch wat zoek was gegaan omdat er - nog meer dan bij vorige games van deze studio – een plaag van bugs het spel teisterden. Dergelijke onvolmaaktheden wijzen steeds op commerciële belangen. Zonder mods en patches was de game niet speelbaar, vooral niet op de PS3. Ook de spelwereld was iets te klein en te eenzijdig ten opzichte van het aantal speluren. Dit falen kwam echter pas boven water als je de game al minstens 20 uur gespeeld had.

    Pas nadat de Game of the Year edition werd uitgegeven begin 2009 kon men spreken van een topper (de bugs en irritante glitches werden weggepoetst). Het is echter bijna onvergefelijk dat dergelijke ongepolijste games de markt halen.

    Wonder o wonder: Skyrim lost alle hoge verwachtingen in en krijgt amper te kampen met bovenstaande perikelen. Men slaagt erin om The Elder Scrolls IV: Oblivion te overtreffen en de bugs van het begin af te weren uit de wederom immense, nee, gigantische spelwereld. Het klopt dat er nog hier en daar wat kleine schoonheidsfoutjes het scherm vervuilen, maar het is een zeer grote verbetering ten opzichte van voorgangers. Skyrim kan ei zo na The Elder Scrolls III: Morrowind (VG 2002) evenaren (het beste game van Bethesda) door de meest epische muziekscore ooit in een game te verweven, en een spelwereld te bieden die bloedmooi oogt (het noorderlicht! De sneeuwvlakten! De mammoeten! De reuzen!...) en levensecht aanvoelt. De landschappen zijn enorm veelzijdig. De fictieve wereld is de mooiste ooit in een game. Je zou bijna denken dat God zich gemoeid heeft met deze schepping. Er werd enorm veel tijd gestoken in kleine details: veranderende seizoenen, vallende bladeren, fladderende vlinders, prachtige sneeuwstormen, uitgestreken sterrenhemels, veranderende wolkenformaties en vooral: de prachtige watereffecten. Oogverblindend mooi…

    De AI van sommige NPC’s is nog steeds niet optimaal (soms wat houterig tijdens gevechten, doch ook hier een duidelijke verbetering merkbaar), maar dat wordt meer dan goedgemaakt door al de andere facetten in het game.

    Korte inhoud: Skyrim speelt zich 200 jaar af na de ontwikkelingen in Oblivion. Er heerst een burgeroorlog na de moord op de koning. Je personage wordt ongewild in de oorlog betrokken: onterecht wordt je ter dood veroordeeld voor verraad van het koninkrijk, maar ontsnapt aan de dood nadat een draak plots terreur komt zaaien tijdens de executie. Je kan vluchten en begint te onderzoeken waarom er opeens draken (die enkel in legendes zouden bestaan) in Skyrim neerstrijken. Al snel ontdek je dat je ‘Dragonborn’ bent: het bloed van de mythische draken stroomt door je aderen en je kan de krachten van deze mastodonten absorberen. Je wordt door hogere krachten gestuwd naar je onvermijdelijke lot: de drakengod Alduin elimineren om zo de rust weder te laten keren…

    skyrim,The Elder Scrolls,Roll Playing Game,fallout 3,Morrowind,rage,call of duty,modern warfare 3 skyrim,The Elder Scrolls,Roll Playing Game,fallout 3,Morrowind,rage,call of duty,modern warfare 3

    Het game biedt zoals zijn voorgangers meer dan 100 (!) speluren en een onbeperkte vrijheid in een gigantische fantasiewereld. Een epische main quest houdt je meer dan 20 uur zoet. De sidequests en het ontdekken van de landschappen, steden, kerkers, gilden en bandietenkampen kan makkelijk 80 uur duren. The Elder Scrolls houdt woord en blijft de meest non lineaire spelervaring in het hedendaagse gamelandschap. Het stemmenwerk van 2 grote personages wordt verzorgd door topacteurs Max Von Sydow en Christopher Plummer, die met passie hun steentje bijdrage aan Skyrim.

    De kroon op dit werk voor de hardcore fans is het dual-wielden. Je kan nu tegelijkertijd met 2 wapens of spells te keer gaan. Dit systeem houdt je inventief (noodgedwongen experimenteren met wapens en het casten van spells tegen een waaier van vijanden) en zorgt voor meer variëteit tijdens duellen. Voor de eerste maal in de Elder Scrolls reeks kan je ook perks kiezen (het systeem van Skill optimalisatie overgenomen uit Fallout). Je kan ook ‘shouts’ verdienen na het doden van draken (Je slorpt hun krachten op). Ook zullen bevriende NPC’s je veel sneller vergezellen tijdens quests wat het dragelijker maakt als je een leger bovennatuurlijke vijanden klein moet krijgen.

    De dungeons zien er ook opvallend beter uit dan in Oblivion. Werkelijk elke kerker ziet er anders uit, en er is geen detail over het hoofd gezien. Kleine stofdeeltjes, druppend water, schaduweffecten van kampvuren en fakkels, stalactieten, lichtinvallen… alles is levensecht en nooit eenzijdig. Skyrim mist misschien dat tikkeltje 'ziel' en vernieuwing dat Morrowind 10 jaar geleden bracht daar de open wereld kleiner is en de keuzemogelijkheden (tijdens gesprekken) bij quests beperkter, toch is ook dit een absolute topgame. De bovenstaande nieuwigheden zorgen voor een game dat soortgenoten op alle vlakken overstijgt. Er bestaat bijna geen discussie dat dit de beste game van het jaar is en één van de beste RPG’s aller tijden.

    Afsluitend: Dit is één van de beste RPG games ooit gemaakt. Na het spelen van Skyrim wordt het pijnlijk duidelijk hoe zielloos en overgewaardeerd recente games als Rage (VG 2011) en Call Of Duty: Modern Warfare 3 (VG 2011) wel zijn. Ze vervallen in het niets als ze het moeten opnemen tegen een game dat met ziel, passie en respect voor de speler wordt gemaakt. Gewoon in huis halen dit juweeltje en het escapisme van een andere wereld in al zijn glorie ervaren.

    *** The Elder Scrolls V: Skyrim trailer ***