De FilmBlog

De high school tienerkomedie is niet echt een genre dat uitblinkt in originaliteit. De vaste onderwerpen zijn seks (American Pie) of romantiek (Never Been Kissed), met uitzonderingen als shoppen (Clueless), cheerleaders (Bring It On of moord (Scream). Af en toe verschijnt er gelukkig ook een tienerkomedie die de schoolmuren en zijn doelgroep weet te overstijgen, en vaak komt daar een flinke dosis sarcasme aan te pas (bv. Mean Girls of Juno). Ook Easy A (2010), een vermakelijke komedie over een studente wiens leugentje om bestwil helemaal uit de hand loopt, is meer dan de zoveelste tienerfilm.

Korte inhoud: Olive Penderghast (Emma Stone) is een modelstudente: ze haalt goede cijfers, kan goed opschieten met haar leraars en heeft goede vrienden en een paar relativerende, liefhebbende ouders. Om niet te hoeven gaan kamperen met haar beste vriendin Rhiannon (Alyson Michalka) en diens wereldvreemde ouders, verzint Olive een vriendje voor het weekend. En bij dat leugentje blijft het niet want maandagmorgen vertelt ze aan Rhiannon dat ze seks hebben gehad…

Ze worden echter afgeluisterd door de zeer religieuze Marianne (Amanda Bynes), die Olives ‘ontmaagding’ meteen in het roddelcircuit gooit. Het nieuws verspreidt zich als een lopend vuurtje op East Ojai High School en levert Olive stande pede het etiket ‘schoolslet’ op. Wanneer de homoseksuele Brandon (Dan Byrd) haar smeekt (en betaalt) om te zeggen dat ze naar bed zijn geweest, is het hek helemaal van de dam en voor ze het weet zit Olive tot over haar oren in de leugens.

De grootste aantrekkingskracht van Easy A is Emma Stone. Net als Ellen Page in Juno, draagt Stone de volledige film en met haar luchtige, ietwat sarcastische, vertolking heeft ze onmiddellijk de sympathie van de kijker. Na enkele bijrollen (o.a. Superbad en Zombieland) toont Stone in Easy A dat ze ook een hoofdrol aan kan, en dat ze een mooie carrière voor de boeg heeft. Hilarisch zijn ook Olives hippie-ouders Dill en Rosemary, die zichtbaar met heel veel plezier gespeeld worden door Stanley Tucci en Patricia Clarkson. Met hun soms overdreven enthousiasme, begrip en een pak humor zorgen zij voor een luchtig tegenwicht voor Olives experimenten en leugens.

Verder zien we Cam Gigandet als Mariannes vriendje, Malcolm McDowell als het schoolhoofd, Fred Armisen als priester, Penn Badgley als Olives jeugdvriend Todd, Thomas Haden Church als Mr. Griffith en Lisa Kudrow als schoolpsychologe en Mrs. Griffith. De regie is in handen van Will Gluck, van wie onlangs nog Friends with Benefits te zien was. Het scenario werd geschreven door debutant Bert V. Royal, die zich uitstekend heeft ingeleefd in het tienergebeuren en de jongeren ook een eigen woordenschat geeft. De dialoog "There's a higher power that will judge you for your indecency." - "Tom Cruise?" werd onlangs overigens nog genomineerd voor een MTV Movie Award.

Easy A is in feite een eerbetoon aan de tienerkomedie uit de jaren '80 en dan vooral die van John Hughes. Dat ontkennen de makers overigens niet want er wordt meermaals expliciet naar Hughes en zijn werk verwezen (Olive: "[…] I want John Cusack holding a boombox outside my window. I wanna ride off on a lawnmower with Patrick Dempsey. I want Jake from Sixteen Candles waiting outside the church for me. I want Judd Nelson thrusting his fist into the air because he knows he got me. Just once I want my life to be like an 80's movie, preferably one with a really awesome musical number for no apparent reason. But no, no, John Hughes did not direct my life.") Halverwege de film zit er bovendien ook een montage met beelden uit enkele van Hughes' films (zoals The Breakfast Club, Ferris Bueller's Day Off, Sixteen Candles).

De belangrijkste inspiratiebron van de film is echter Nathaniel Hawthornes 'The Scarlet Letter', die de klas van Olive in de film bespreekt. In het boek wordt hoofdpersonage Hester Prynne in de zeventiende eeuw gebrandmerkt voor overspel, in Easy A naait Olive een rode 'a' (van 'adultery') op haar jurk. En dan komen we bij het zedenlesje, dat natuurlijk in de film zit, maar gelukkig niet door je strot geramd wordt zoals in de meeste van dergelijke films.

Natuurlijk is Easy A ook niet perfect. Zo is het ietwat moeilijk te geloven dat Olive vrij onopgemerkt door het leven gaat op East Ojai en zelfs nog nooit gekust heeft, maar wel rondloopt met het uiterlijk van Emma Stone. Misschien hebben de high schoolboys wel schrik van Olives droge, intelligente humor? En hoewel de belangrijkste personages uitstekend zijn uitgewerkt en vertolkt, blijven andere — Bijbelfreak Marianne op kop — dan weer hangen in stereotiepe karikaturen.

Easy A is een film waar je met relatief weinig verwachtingen aan begint, maar uiteindelijk een meer dan aangename verrassing blijkt te zijn. En de charmante Olive Penderghast als hoofdpersonage is ook eens iets anders dan een film over de zoveelste queen bee die prom queen wil worden.

De blu-ray van de film staat boordevol extra’s zoals 'The Making of Easy A', 'Vocabularity of Hilarity', 'School of Pop Culture', de auditietapes van Emma Stone en bloopers. Er zijn ook twee commentaartracks met regisseur Will Gluck en Emma Stone en de mogelijkheid om tijdens het kijken pop-ups met interessante weetjes en achtergrondinformatie op je scherm te toveren.

***Related Posts***
07/11/2010: Emma Stone in Friends with Benefits
06/10/2010: Spiderman reboot kiest voor Emma Stone
12/04/2010: Strijdvaardige Emma Stone in Zombieland

Marvel lanceert deze zomer een tweede klepper van formaat: Captain America: The First Avenger (2011). Nadat Thor (2011) een succes bleek én haast alle Marvel-films tot op heden een degelijke kwaliteit konden waarborgen, stem ik me hoopvol dat Cap ook in dat rijtje gaat thuishoren. Meer zelfs: ik geloof dat deze iconische, republikeinse propaganda van weleer, wel eens tot het allerbeste uit de Marvel-stal zal behoren.

Ja, ik haal hier het woord propaganda boven, want dat was Captain America oorspronkelijk ook. Hij werd onder druk van de Amerikaanse regering door Marvel in het leven geroepen tijdens de 2e Wereldoorlog, als symbool van de Amerikaanse oorlogsmachine die Hitler's regime hielp omver te werpen. Onoverwinnelijkheid en patriottisme waren de twee sleutelelementen voor dit 'oorlogswapen'.

Dit nam niet weg dat Marvel een knappe reeks comics op poten zette die verder gingen dan enkel het promoten van de US of A in al zijn (voormalige) macht en glorie. Dankzij een ploeg talentvolle ontwikkelaars, kan Marvel tot op heden de reeks strips verder zetten. Dit gezegd zijnde kan ik enkel maar lof uitspreken over de huidige film. De adaptatie naar het grote scherm verliep tot nog toe vlekkeloos en de nieuwste trailer ziet er zeer indrukwekkend uit. De marketingcampagne en pre-productie waren in tegenstelling tot Thor en Green Lantern (2011) zonder bluts of buil verlopen. Dat is in Hollywood een graadmeter naar de te verwachten kwaliteit van het eindproduct.

Chris Evans speelt de supersoldaat van dienst. Dit afgetraind wandelend wapen lijkt als twee druppels water op zijn indrukwekkend evenbeeld uit de comic. Het was al enkele jaren duidelijk dat Evans voorbestemd was om grote rollen te dragen: hij is mijn inziens veel meer waard dan wat hij tot noch toe liet uitschijnen. De rol van Private Lorraine wordt gespeeld door Natalie Dormer.

In matige films als Fantastic Four of The Losers (2010) kwam zijn volledig potentieel niet tot zijn recht. Deze rol wordt naar alle waarschijnlijkheid zijn grote doorbraak. Mooie referentie is Chris Hemsworth in Thor, die daar bewees probleemloos een grote franchise meester te zijn. Wat de film nog interessanter maakt is de omringende cast: de altijd degelijke Tommy Lee Jones speelt de beenharde generaal van dienst, Stanley Tucci de experimentgeile wetenschapper en de zwaar onderschatte Hugo Weaving fungeert als protagonist 'The Red Skull'. Naar Marvels' traditie mag Samuel L. Jackson als heldenronselaar Nick Fury de rode draad opnemen om het opkomende Avengers ensemble verder bij elkaar te sprokkelen.

Regisseur Joe Johnston (Jurassic Park 3) lijkt in zijn opzet te gaan slagen, want met zijn geweldig ensemble acteurs, leuke premisse, boeiend bronmateriaal en het volle vertrouwen van het Marvel-huis kon de man zijn artistieke vrijheid ten volle benutten om een stevige brok actie af te leveren en tevens een epische recreatie te tonen van de woelige jaren '40.

Onderstaande trailer voorspelt veel goeds. Indrukwekkende sfeerbeelden en stevige actie gaan er hand in hand. Let vooral op de introductie van booswicht The Red Skull. Ik voorspel alvast dat deze Captain America: The First Avenger de nieuwe nummer 2 gaat worden als beste comicbook-film. The Dark Knight (2008) zal wellicht enkel van zijn troon gestoten kunnen worden door zijn eigen opvolger. Hou deze film zeker in de gaten! De film gaat bij ons op 17 augustus 2011 in première.

***Related Posts***
08/02/2011: Captain America teaser
09/06/2010: Captain America afbeeldingen

Als fan van oorlogsseries zoals "Band of Brothers" (2001) en "The Pacific" (2010) keek ik uit naar de release van "Generation Kill" (2008). Een HBO serie gebaseerd op de ervaringen van oorlogscorrespondent Evan Wright die "embedded" bij First Recon Battallion de invasie van Irak vanuit Koeweit in 2003 aan de lijve en vanop de eerste linies mocht ervaren.

Deze serie over de moderne oorlogsvoering anno 2000 werd mede mogelijk gemaakt door de mannen die "The Wire" op hun naam hebben gezet, de ultra-realistische serie over de misdaadbestrijding in Baltimore, waar ik helaas nog maar drie seizoenen van gezien heb.

Het moet gezegd, oorlog zorgt voor onmenselijk veel leed maar ook hopen inspiratie voor de cinema en de televisie. Je zou denken dat je echt niet meer origineel uit de hoek kunt komen in het onderwerp. Dat is buiten de hedendaagse strategie van het leger gerekend. Geen massale aanvallen meer met heroïsche veldslagen en massaslachtingen. Nee, eerst komt het zwaar geschut en dan trekt de infanterie over het reeds murw gebombardeerde doelwit. Of worden elitetroepen zoals de mariniers ingezet voor de moeilijke klusjes en doelgerichte acties.

Zo ook het First Recon Battallion van de Amerikaanse mariniers. Dagenlang troepen ze al samen bij de Iraakse grens. Klaar om losgelaten te worden en in actie te schieten. Ze voelen zich heel wat, het machismo druipt er van af, ze zullen die moslims wel eens mores leren. Maar de bevelen komen maar niet. En ondertussen wachten deze soldaten. Wachten en nog eens wachten. Ze zijn getraind om te vechten en te doden. Ze zijn kort gehouden en staan op springen. Hun ergste vijand blijkt niet het Iraakse leger te zijn maar de verveling, hun incompetente commandanten, de slechte logistiek en het feit dat hun bevelen soms indruisen met hun moraal als soldaat. Voor zover deze vechtmachines een moraal hebben natuurlijk.

In de serie volgen we vooral de ervaringen van Bravo Company onder leiding van luitenant Nate (Stark Sands). Nate is een eerste klas luitenant met heel veel beroepseer. Hij kan rekenen op "Ice Man" Sergeant Brad ( Alexander Skarsgård), een al even koele kikker die ze allemaal op grondig een rijtje heeft en het zootje ongeregeld van het peloton samen kan houden. In de eerste aflevering hebben we een groot Jarhead gevoel. Deze film wist op een flagrant treffende manier de uitzichtloosheid weer te geven van opgefokte soldaten die weken lang niets anders zien dan woestijn en de "grote oorlog" vooral meemaken van horen zeggen. Bravo Company, nochtans het verkennerkorps bij uitstek, leeft ook toe naar die uiteindelijke strijd. Wanneer ze dan eindelijk het bevel krijgen om te strijde te trekken, blijkt dat ze nog uren moeten zitten suffen in hun aftandse humvees. Ook de invasie zelf blijkt een tegenvaller. Maar dan komen langzaam de eerste confrontaties met de vijand eraan.

De serie legt mooi de klemtoon op het feit dat oorlog nooit is wat je ervan verwacht. Ook niet als soldaat die als eerste in de vuurlinie wordt gestuurd. Het dagenlang doden van de tijd zonder voldoende voorzieningen werkt op de moraal van de mannen. Wanneer blijkt dat bepaalde officieren eigenlijk lichtjes flippen onder de stress, dreigt de moraal van Bravo Company helemaal onder uit te gaan. Bovendien blijkt de vijand niet goed gedefinieerd. Als kijker merk je dat duidelijk ook. Je weet met praktisch zekerheid dat de Irakezen die zomaar neergeschoten worden, meestal gewone boeren zijn die toevallig te dicht bij de vijand kwamen. Je kan je ook terecht vragen stellen bij de rules of engagement in dergelijke situaties. maar zou je zelf ook niet schieten op alles wat beweegt in een vreemd land waar je niet moet rekenen op steun van een groot leger en waar je er meestal alleen voor staat?

Boeiend is de uitwerking van de verschillende karakters. In het leger zitten ronduit marginalen. Mariniers zijn bovendien een geval apart, meer macho, meer racist, en dergelijke. Sergeant Brad weet zijn peloton vrij goed in het gareel te houden door respect af te dwingen met zijn onverschrokken serieus en koelbloedigheid. Conflicten met oversten horen daarbij en ook dan wankelt de beste soldaat wel even. Hetzelfde overkomt de luitenant van Bravo Company. De jonge Nate lijkt een opperbeste kerel die voor zijn mannen door het vuur gaat. Als enige met strepen durft hij wel eens tegen de hiërarchie ingaan. Die onredelijkheid samen met het absurde van de situaties waarin ze terecht komen, maakt Nate extra gevoelig. Ondertussen ben ik aan de aflevering gekomen waar Bravo Company een roadblock moet bemannen. Het is duidelijk dat ook deze missie tot de nodige verwarring en frustratie leidt.

Voor de fans van Jarhead (2005) of liefhebbers die tijdens de voorlopig regenachtige zomer een leuk tijdverdrijf zoeken, raad ik deze serie ten zeerste aan.

De Oscar-genomineerde acteur Peter Falk is op 83-jarige leeftijd overleden. Zijn familieleden hebben in een mededeling laten weten dat Falk vredig in zijn huis in Beverly Hills is gestorven. Falk is vooral bekend als inspecteur Columbo in de gelijknamige detectiveserie, waar hij vier Emmy Awards voor kreeg. Wat Peter Falk kenmerkte was zijn rechter kunstoog. Op 3-jarige leeftijd verloor hij zijn oog ten gevolge van een tumor.

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog werkte Falk als kok op een marineschip. Na de oorlog ging hij verder studeren, waarna hij op kantoor ging werken. Hij maakte in 1958 zijn tv-debuut met Wind Across the Everglades. Drie jaar later brak hij door met zijn rol in Murder Inc., die hem samen met Pocketful of Miracles drie Oscarnominaties opleverde.

Falk was goed bevriend met regisseur/acteur John Cassavetes en speelde in Husbands (1970) en de Oscar-genomineerde cultfilm A Woman Under the Influence (1971). Peter leed al langer aan Alzheimer. Waaraan hij overleed is alsnog onbekend. Hij laat zijn vrouw Shera Danese achter en twee dochters, Jackie en Catherine, uit een eerder huwelijk.

***Related Posts***
19/04/2009: Columbo integraal op DVD
08/03/2009: 11 seizoenen van Columbo op DVD
09/02/2006: Top 25 Beste TV-series

The Experiment (2011) is de Amerikaanse remake van de Duitse film Das Experiment (2001) van Oliver Hirschbiegel. En daarmee is zowat het belangrijkste gezegd, want hoewel The Experiment op zich geen slechte film is, blijft natuurlijk de vraag waarom Amerikanen absoluut uitstekende buitenlandse films moeten herkauwen voor hun eigen markt. Dat mochten onlangs ook het Zweedse Låt den rätte komma in of het Oostenrijkse Funny Games nog ondervinden, en momenteel werkt ook Erik Van Looy natuurlijk aan een vergeamerikaniseerde versie van Loft. Buiten de Engelse taal en enkele bekende koppen in de cast voegt The Experiment dan ook weinig toe aan het origineel.

Korte inhoud: Voor een psychologisch experiment wordt een groep van 26 mannen opgedeeld in bewakers en gevangenen. Ze worden veertien dagen opgesloten in een afgelegen hangar, met enkele camera’s die hun handelen registreren. Als ze het zo lang kunnen uithouden zonder ongelukken, krijgen ze elk een flinke som bijgeschreven op hun bankrekening (ongeveer 1000 dollar per dag). Maar al na één etmaal begint het experiment te ontsporen en nemen de ‘bewakers’ hun rol iets te serieus. De bewakers deinzen niet terug voor geweld en terreur, en de gevangenen worden psychologisch gekweld en vernederd. Travis, ofwel gevangene nr. 77 (Adrien Brody), neemt het voortouw en onder zijn leiding breekt er een opstand uit.

Beide films zijn gebaseerd op het boek ‘Black Box’ van Mario Giordano die zijn inspiratie haalde uit één van de bekendste experimenten uit de sociale psychologie, namelijk het ‘Stanford gevangenisexperiment’. Professor Philip Zimbardo sloot in 1971 24 jonge mannen op in de kelders van de universiteit van Stanford. Bedoeling was om een gevangenissituatie te creëren en de reacties van de proefpersonen te registreren. Door lottrekking werd bepaald wie er tot de groep van 12 bewakers en wie tot de 12 gevangenen hoorde. Na amper zes van de geplande veertien dagen werd het experiment echter stopgezet, omwille van het gedrag van de bewakers en de stress en angst onder de gevangenen.

Het controversiële experiment leverde niet alleen belangrijke wetenschappelijke inzichten op over o.a. manipulatie, beïnvloeding en gezag, maar dus ook de inspiratie voor een boek en een paar films. En hoewel The Experiment een remake is van Das Experiment vallen er toch een paar belangrijke verschillen te noteren. Ten eerste is de Amerikaanse versie een half uur korter dan de Duitse, maar die laatste is dan weer een pak gewelddadiger, explicieter en, vooral, intenser.

Grootste verschil is echter dat in The Experiment de personages veel minder uitgewerkt worden dan in zijn Duitse variant. Daardoor blijf je grotendeels in het ongewisse over de precieze redenen waarom ze zo fanatiek in hun toegewezen rol vallen en blijven de meeste personages veel te karikaturaal geportretteerd. Dat geldt vooral voor Barris, het personage van Forest Whitaker, waarvan we weten dat hij op 42-jarige leeftijd nog bij zijn moeder woont, maar een dominante moederfiguur kan toch niet alleen de reden zijn waarom hij zich na amper één dag al ontpopt tot de meest sadistische bewaker? Een gemiste kans, zeker in een film die zijn mosterd haalt uit de psychologie.

Het is ook spijtig dat de onderzoekers grotendeels buiten beeld blijven. In tegenstelling tot hun Duitse collega’s beschikken zij in The Experiment over een rood licht dat ze kunnen aanzetten wanneer het te gortig wordt. Het is een soort virtuele aanwezigheid, want verder komen de wetenschappers alleen in beeld aan het begin van de film bij de selectieproeven en de uitleg wat het experiment concreet inhoudt. Het valt overigens maar moeilijk te vatten waarom de onderzoekers zo lang wachten om in te grijpen.

Wat wel uitstekend werkt is de wisselwerking tussen Forest Whitaker en Adrien Brody. Zij leren elkaar tijdens de selectieproeven van het experiment kennen en bouwen een zekere kameraadschap op. Deze houdt bij het begin van de proef nog stand wanneer het personage van Whitaker zich geneert om dat van Brody te commanderen, maar algauw neemt het genot van de machtspositie van Barris de overhand op zijn vriendschap met Travis en escaleert hun hele relatie tot een machtspelletje. Het zijn natuurlijk twee Oscarwinnaars die hier tegenover elkaar staan, en dat zie je op het scherm.

The Experiment werd geregisseerd door Paul Scheuring die zijn weg wel kent in het gevangeniswezen, want Scheuring is ook de man achter de televisiereeks “Prison Break”. De regisseur heeft gekozen voor een flitsende stijl die meteen duidelijk wordt in de aanvangsminuten waarin je beelden te zien krijgt van allerlei diersoorten die elkaar niet al te zachtaardig te lijf gaan. Verder stouwt Scheuring zijn prent vol actie en geweld, en een beetje meer subtiliteit had best gemogen.

Kortom, The Experiment is een film over een belangrijk psychologisch experiment, maar gek genoeg zijn de makers erin geslaagd vrijwel alle psychologie uit de film te weren, ten koste van geweld en actie. Dat zal de invloed van Hollywood zijn, maar daardoor voegt de remake helemaal niets toe aan het Duitse origineel. Das Experiment is dan ook een pak beter en veel intenser dan The Experiment.

***Related Posts***
25/01/2011: Das Experiment remake

Er is hier lang over gediscussieerd maar de wereldpremière van de 3D Kuifje-film, The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011), zal uiteindelijk plaatsvinden in Brussel op 22 oktober 2011. En dat is een immense eer voor zo’n klein landje als België. Uiteraard is Kuifje, geschreven door de Belgische striptekenaar Hergé, een product uit eigen bodem, maar hier hebben we te maken met een 135 miljoen dollar Steven Spielberg / Peter Jackson DreamWorks Animation film. Geen klein bier dus.

Kuifje en het Geheim van de Eenhoorn is gebaseerd op drie Kuifje-albums: De krab met de gouden scharen, Het geheim van de eenhoorn en De schat van Scharlaken Rackham. In de Verenigde Staten gaat de film pas enkele weken later dan bij ons in première. Een grote zucht voor onze distributeurs want ook Londen en Parijs waren kandidaten om de wereldpremière van de film te organiseren. De enige die misschien niet meteen opgezet zal zijn is regisseur Frank Van Passel, die dan ook zijn film, Het Varken van Madonna (2011), zal uitbrengen. Het zijn uiteraard twee compleet verschillende films, maar het zijn ook twee films die een Vlaams publiek zullen aanspreken, en als die Vlamingen moeten kiezen denk ik dat de keuze snel gemaakt zal worden.

Op de vraag welke argumenten doorslaggevend waren om uiteindelijk voor Brussel te kiezen voor de wereldpremière, antwoordde de woordvoerder van DreamWorks: "Stripheld Kuifje werd in Brussel gecreëerd door Hergé, en al zijn avonturen zijn daar aan de verbeelding van zijn maker ontsproten. Kuifje is in België niet alleen een nationale held, maar zo'n groot symbool, dat Brussel de enige geschikte plaats is voor de première van de film".

Toch ben ik benieuwd hoe ze de première zullen aanpakken in Kinepolis Brussel, wat niet meteen de meest ideale locatie is voor een film van een dergelijk kaliber. Je zou denken dat in Antwerpen, of zelfs Gent, je een betere lokatie hebt om iets prestigieus en grootschalig te organiseren. Mensen die al in Kinepolis Brussel verzeild zijn geraakt, weten dat de hoofdingang op een steenworp van de metro-rails ligt en aan de wat saaie achterkant zitten we met onze rug naar het Koning Boudewijnstadium. Je hebt geen grote ingang zoals dat bij vele andere Kinepoliszalen wél het geval is. Maar gezien alles in ons land een communautair tintje heeft, zal dat hier ook wel het geval zijn. De vraag aan ieders lippen is nu welke prominente filmmaker of acteur naar ons land zal komen om de film te vertegenwoordigen. Peter Jackson is in ieder geval druk bezig met The Hobbit: part 1 (2012) en ik denk dat Steven Spielberg ook bezig zal zijn met de voorbereiding van Lincoln (2012). Maar wie weet, kunnen ze toch voor ons een uitzondering maken. Acteurs Daniel Craig, Simon Pegg en Jamie Bell zijn uiteraard ook welkom.

***Related Posts***
01/06/2011: Het Varken van Madonna
17/05/2011: The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn trailer
20/09/2008: Tintin te duur voor Universal
12/03/2007: Spielberg heeft interesse in Tintin

DC Comics, de artiesten achter de Batman-franchise, hebben een ander paradepaardje weten te converteren naar het witte doek: het geanticipeerde Green Lantern (2011) . De stripboekenreeks vertelt het verhaal van Hal Jordan, een rebelse straaljagerpiloot die na de noodlottige ontvangst van een magische ring uit handen van een stervende alien, deel uitmaakt van een alliantie intergalactische bewakers die het hele universum dienen te beschermen tegen het kwaad.

De prachtig gestileerde comicbook franchise moet qua inhoud zelden onderdoen voor de sublieme Batman stripreeksen en heeft dus een hoog potentieel als 'Big Budget Hollywoodproductie'. De filmadaptatie blijkt in de praktijk echter een enorme uitdaging. Dit mede (onrechtstreeks) door ene Christopher Nolan, die zorgde dat de lat bij DC enorm hoog werd gelegd na het kassucces The Dark Knight (2008) . Ook de lucratieve producties van Marvel zetten het vuur aan de schenen van hun grootste concurrent.

Daar er handenvol buitenaardse werelden, aliens, bombastische actietaferelen en een enorme bovennatuurlijke vijand moesten gecreëerd worden, was het geen lachertje om dit alles met CGI tot stand te brengen, ondanks een beginbudget van ruim 200 miljoen $, wat overigens enorm veel is voor een superheldenfilm anno 2011. Hal Jordan’s superhelden kostuum (een soort tweede huid), vormt het uithangbord van de film maar ook de grootste uitdaging voor het effectenteam. Ryan Reynolds zag af want naast zijn afbeulende fitnessregiment moest hij bijna de hele productie lang met Avatar-achtige bewegingssensoren op zijn lichaam rondlopen om zo achteraf het CGI-kostuum digitaal te kunnen laten 'overleven' door het effectenteam.

Het werd verder een zeer vermoeiend en geplaagd productieproces zo zeggen insiders nu. Dat uitte zich kort geleden in de zeer flauwe eerste trailer, die fans van het eerste uur tot afkeer brachten: naast het feit dat Ryan Reynolds op een kloon van ‘Van Wilder’ leek en met flauwe moppen uitpakte, waren er de zeer goedkoop ogende speciale effecten. Velen vreesden in eerste instantie zelfs het ultieme doemscenario, met name een déjà vu van de allerslechtste superheldenfilm ooit gemaakt: Batman and Robin (1997) … Toch kunnen we als kijker lessen trekken uit bijvoorbeeld de gelijkaardige zwakke mediacampagne van Thor (2011): niet te vroeg conclusies trekken. Het eindproduct kan totaal verschillen van de trailers en marketing. Het was duidelijk dat de eerste Green Lantern beelden overhaast in elkaar werden geknutseld door een montageteam dat door de geldbeluste studiohoofden werden opgejaagd tot het halen van een onrealistische deadline om alles in te blikken.

Nu kan elke fan gelukkig opgelucht ademhalen, want na een financiële injectie van 9 miljoen dollar om de CGI effecten beter uit te werken (ontegensprekelijk toegekend onder druk van de publieke opinie die Green Lantern neersabelden), tovert regisseur Martin Campbell een nieuwe indrukwekkende trailer uit zijn hoed, en een dozijn overweldigende clips die alle criticasters de mond moeten snoeren. Het is verbazingwekkend hoe veel beter de nieuwe beelden ogen. Niet alleen ziet de CGI er plots veel verfijnder uit, de film is nu een stuk donkerder, met een geloofwaardige en meer ingetogen Ryan Reynold als held. Martin Campbell gaf tevens een antwoord op de onverschilligheid over de film, tijdens de première (zie clipjes onderaan).

Deze film heeft echt een ware metamorfose ondergaan de laatste maanden en dat stelt me zeer positief. Want na het succes van X-Men: First Class (2011) , de amusante popcornprent Thor en de indrukwekkend ogende Captain America: The First Avenger (2011) , lijkt onze groene held voor een zeer geslaagde filmzomer te gaan zorgen met als gevolg dat er met nog meer ongeduld gaat worden uitgekeken naar The Dark Knight Rises (2012) , Man of Steel (2012) en The Avengers (2012) , allen volgend jaar in volle glorie te bekijken. Kortom: happy times!

***Related Posts***
06/05/2011: Indrukwekkende 2de Green Lantern trailer
07/01/2011: Green Lantern zit met reshoots
26/11/2010: Nieuwe Green Lantern trailer is iets beter
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Ik breng u heugelijk nieuws: Steven Spielberg, executive producer van de Transformers trilogie, heeft een meesterzet gedaan door enkele maanden geleden de eye-candy van dienst Megan Fox de laan uit te sturen na haar casting in Transformers: Dark of the Moon (2011) . Dit nieuws werd pas deze week officieel gemaakt.

Megan Fox is dus niét zelf opgestapt, zoals ze ons eerder probeerde wijs te maken. Ze was naar eigen zeggen te druk bezig met andere grootse filmprojecten en had geen tijd meer voor de Hasbro-franchise… Yeah right. Een goedkope smoes, want naast de enorm lucratieve Transformers-rol heeft ze enkel maar slechte b-films om op terug te vallen. Haast niemand wil haar casten vanwege haar extreem moeilijk karakter en beperkte acteermogelijkheden (Ze heeft minder charisma dan een digitale Decepticon) . Om nog maar te zwijgen over haar vele razzie-nominaties en opeenstapeling flops aan de box office, met name Jennifer's Body (2009) .

Nu de echte reden van haar plotse vertrek: De overroepen Fox kon blijkbaar niet om met regisseur Michael 'explosion-fetisj' Bay zijn (terechte) commentaar betreffende haar constante wanprestaties en onredelijke tirades tegen de cast en crew op de set. Ze maakte iedereen het leven zuur en speelde constant de onrealistisch veeleisende diva in een orgie van neerbuigendheid. Als kers op de taart ging ze hevig te keer in één of ander Hollywood roddelblad door Michael Bay op een laffe, tactloze manier uit te maken als 'tirannieke dictator'. Ze vergeleek Michael Bay zelfs met Hitler.

Nadat deze dwaze praat ter ore kwam van filmgod Spielberg, liet deze met één vingerknip de omhooggevallen Fox ontslaan. Het was genoeg geweest, deze lastpost had de boel genoeg op stelten gezet. De Hitler uitspraak was natuurlijk een geschikte opportuniteit om haar bij het groot vuil te zetten. De zelfverklarende ster en haar torenhoog ego krijgen (weeral) een flinke deuk… Het gehele Transformers-team was in feeststemming nadat dit blok aan hun been was verdwenen en er eindelijk doorgewerkt kon worden. Ik citeer met bittere ernst enkele crewleden: "Ze is niet meer waard dan enkele rollen in een handvol pornofilms". Ik concludeer dat haar vertrek de kwaliteit van deze film enkel maar ten goede is gekomen.

Transformers: Revenge of the Fallen (2009) is zoals geweten een zeer slechte film, die naast de overdadige, chaotische CGI effecten en een slecht plot (welk plot?), compleet ten onder ging aan de wanprestatie en onkunde van deze opportunist. Het leeghoofdige ex-model werd voor het vervolg vervangen door Rosie Huntingdon-Whitley, die het ongetwijfeld beter zal doen als Fox daar ze een herseninhoud heeft die iets groter is dan een amoebe. Ik wens Megan Fox alvast veel succes met haar contractonderhandeling bij pornokoning Larry Flint, waar ze onder haar ondeugend alias Foxy Megan een carrière kan opbouwen naar haar niveau.

Ziehier de recentste trailer van het 3e Transformers luik. Het valt niet te ontkennen dat het er allemaal zeer spectaculair uitziet. De actie ziet er duidelijker en scherper uit dan eender welke actiefilm tot op heden, en het apocalyptische aspect spreekt zeker aan. Wordt dit de beste Transformers film tot nog toe? Vroege screenings wijzen alvast in die richting, zowel bij pers als publiek. Er zou sprake zijn van een degelijk (!) script, dat zowaar uitgebreider is dan een bierviltje. De 3D effecten en CGI tot slot zouden Avatar (2009) overtreffen. 3e keer goede keer?

***Related Posts***
30/04/2011: Transformers Dark of the Moon trailer
27/05/2010: Megan Fox gedumpt ten voordele van Rosie Huntington Whiteley
15/09/2009: Megan Fox vergelijkt Michael Bay met Hitler

Er is zoveel verkeerd aan de nieuwe trailer van Conan the Barbarian (2011) van regisseur Marcus Nispel, dat ik niet precies weet waar te beginnen. Het lijkt wel gemaakt door dezelfde leeghoofden die Clash of the Titans (2010) in elkaar hebben gestoken, en dat voorspelt in ieder geval weinig goeds.

Korte inhoud: Conan (Jason Momoa) is de laatste van zijn volk. Hij zag zijn vader sterven en is vastbesloten om zijn vader te wreken. Hij zal iedereen doden die verantwoordelijk was voor de dood van zijn volk. Maar hij heeft een erg gevaarlijke vijand: de almachtige Khalar Sing.

Iedereen ging er een beetje vanuit dat het om een remake zou gaan, maar het werd dan uiteindelijk een reboot die zijn inspiratie zocht in de strips van Robert E. Howard. En dat was op zich ook de beste optie gezien de originele film moeilijk te overtreffen is met Arnold Schwarzenegger en de krachtige muziekscore van Basil Poledouris. Maar dit beloftevol project kreeg snel een bitter smaakje nadat bekend werd dat videoclip-maker Marcus Nispel de film zou regisseren. De man heeft een niet onaardige, maar anderzijds weinig vernieuwende remake gemaakt van de Texas Chainsax Massacre. Nadien bewees hij met films als Pathfinder (2007) en Friday the 13th (2008) dat hij er gewoon niks van bakt als verhalenverteller en het vooral moet hebben van de mooie fotografie van Daniel Pearl. Maar voor deze Conan reboot moest hij het stellen met de minder getalenteerde DoP Thomas Kloss, en dus zou de film visueel ook zwaar kunnen teleurstellen. Ik heb in ieder geval weinig mooie beelden gezien in de trailer, maar ik was misschien iets teveel afgeleid door de cgi-troep die ze noodgedwongen in de film wilden wringen.

Van wat je al kan uitmaken uit de trailer zie je dat we te maken hebben met heel wat onbekende gezichten. Het begint al met de hoofdacteur die gespeeld wordt door Jason Momoa. De man straalt weinig charisma uit en ziet er eigenlijk meer uit als een villain dan als een leiderfiguur die we willen volgen. Daarnaast zien we Rachel Nichols in de rol van Tamara en Rose McGowan heeft ook nog een rolletje kunnen krijgen als Marique. Ook Ron Perlman is van de partij, alsook Stephen Lang.

De trailer is gemonteerd op rockmuziek die geen beetje past met de geest van het verhaal, laat staan dat het überhaupt werkt. Alles ziet er heel goedkoop uit en bestemd voor teenagers die net de leeftijd van 16 hebben bereikt en staan te trappelen om een R-rated film mogen zien vol geweld, bloed en seks. En gezien het gedistribueerd wordt door Lionsgate (en bijvoorbeeld niet door Universal) zullen we hier wel te maken hebben met een ordinaire barbarenfilm die weinig voeling heeft met de strips (en ja, ik heb er als jonge tiener heel wat van gelezen). Op 14 september 2011 komt de film bij ons uit, ook in 3D (of wat had je gedacht).

Het wordt een hete zomer voor stripboekfanaten. Zowel DC als Marvel sturen de komende maanden groots opgezette filmproducties de wereld in. Om concreet te zijn: Green Lantern (2011), Captain America: The First Avenger (2011), Thor (2011) en last-but-not-least X-Men: First Class. Die laatste oogstte enkel maar positieve kritiek na zijn release vorige week.

Thor gaf enkele weken geleden als eerste het startschot. Het werd een sterke start want iedereen lijkt het roerend eens: dit is een topper.

Mijn inziens is Thor een meer dan geslaagde popcornprent die een balans weet te scheppen tussen een boeiend verhaal, stevige actie, humor en karakterontwikkeling. Regisseur Kenneth Branagh leek achteraf bekeken de geknipte man voor de taak, hij mag trots wezen op zijn adaptatie.

Fans van de comic waren na het zien van de eerste reeks trailers nochtans terecht ontgoocheld. Het zag er allemaal weinig belovend uit: enerverende nevenpersonages die puberale nonsens ratelden, een Thor die vreemde en idiote opmerkingen uitkraamde en de plastiekerige look van Asgard en zijn krijgers was een doorn in het oog: een warboel tot en met.

Ook zo bij de eerste Green Lantern-trailer. De vlaag van ontstemming bleek totaal onterecht, achteraf bekeken. Het lijkt wel een bewuste zet van de filmstudio’s om hun marketingcampagne zwak te beginnen en sterk af te ronden, want de laatste clips van zowel Thor als Green Lantern zien er stukken deftiger uit in tegenstelling tot de eerdere beelden. Vreemde tendens…

Tegen alle verwachtingen in is Thor op alle vlakken toch een schot in de roos. Van alle irritaties in de trailers was weinig tot niets te bespeuren in het eindproduct. Aan de cast zou het in ieder geval niet gelegen hebben mocht deze film hebben geflopt: De charismatische Chris Hemsworth speelt met verve de jonge god, de altijd uitstekende oscarwinnares Nathalie Portman speelt overtuigend een astrofysicus én love-intrest voor de god van de donder en ook de rest van de cast is van een hoog kaliber. Klepper Anthony Hopkins speelt met passie koning Odin en Idris Elba laat een grote indruk na met zijn bijrol als poortbewaker Heimdall. Verder passeren nog Tom Hiddleston (Loki), Stellan Skarsgard (professor Selvig) en Ray Stevenson (krijger Voltagg) de revue. De casting is met andere woorden uitmuntend.

Het verhaal zit (zoals te verwachten viel) redelijk basic in elkaar: Thor is de gedoodverfde troonopvolger van het koninkrijk Asgard, daar heerser Odin zijn tweede zoon, de knullige Loki, niet bekwaam acht om tot volgende koning gekroond te worden. Thor is allesbehalve bescheiden wanneer hij het nieuws verneemt, en besluit nog voor de kroning een raid te ondernemen tegen Asgards’ aartsvijand: ‘The Forst Giants’. Een agressief ras dat Thor’s volk al meermaals heeft bedreigd. Samen met een ploeg elitekrijgers trekt hij er op uit om de vijand een lesje te leren om zo een moedige indruk te slaan bij vaderlief en het volk.

De onbedachtzame Thor ontketend door zijn dwaasheid echter bijna een oorlog tussen de twee volkeren, waarna Odin tussen beiden moet komen om de plooien terug glad te strijken. Thor wordt na deze farce van zijn krachten ontnomen en verbannen naar een planeet met een primitieve beschaming genaamd ‘aarde’. Zijn gevechtshamer ‘Mjolnir’ wordt van hem gescheiden en enkele honderden kilometers verder gekatapulteerd in de woestijn van Arizona.

Ondertussen terug in Asgard wreekt de jaloerse Loki zich op zijn vader door hem in een coma te helpen, waarna hij met veel poeha het koningschap opeist. Hij wil koste wat het kost een terugkeer van Thor naar Asgard uitsluiten en stuurt een grote bewakingsrobot naar de aarde om onze held en alles wat hem in de weg staat te vernietigen. Gelukkig vindt deze bijstand van een astrofysicus en haar twee vrienden. Zij storten zich mee in een episch avontuur waarbij ze Thor helpen zijn hamer en verloren krachten te recupereren om zo het dreigende kwaad te bestrijden…

Verwacht geen complex verhaal of sporadisch een actiesequentie. Bereid je voor op een luchtige mix van spectaculaire actie en gezonde humor. Gelukkig heb je nooit het gevoel dat de film geforceerd, repetitief of achterhaald overkomt: Met dank aan de slimme regie van Branagh. Velen vergelijken deze prent graag met Iron Man (2008), die eerder al een gelijkaardige formule hanteerde. De uitstraling van Hemsworth, de sterkte van de gehele cast en de leuke dialogen maken er, overgoten met een laag spectaculaire CGI (Asgard ziet er echt adembenemend mooi uit), een mooi geheel van.

Thor mist de intelligentie en ernst van het haast perfecte X-Men: First Class (2011) maar biedt veel fun en spektakel in de plaats. Thor gaat tevens perfect samen met dat zalige zomerweer van de laatste weken!

***Related Posts***
14/04/2011: Vier goddelijke dames in Thor
15/12/2010: Thor wordt de nieuwe Flash Gordon
02/02/2009: Disney koopt Marvel voor 4 miljard dollar
14/07/2009: Natalie Portman wordt het meisje van Thor
18/05/2009: Chris Hemsworth voor Thor, the Thunder God
02/10/2008: Kenneth Branagh regisseert Thor
13/05/2008: Brad Pitt voor Thor?