• Ridley Scott koopt rechten Vlaamse Strip The Forever War

    Pin it!

    Filmregisseur Ridley Scott heeft via de productiemaatschappij Fox 2000 de filmrechten gekocht van de SF-roman The Forever War van Joe Haldeman uit 1974. Dat meldt het vakblad Variety. Fox nam ook een optie op de strip-versie van het boek. Die strip, de trilogie De Eeuwige Oorlog, is van de hand van Vlaams striptekenaar Marvano. De auteurs zijn uiteraard in de 7de Hemel, maar hoeveel ze er aan over houden is niet precies bekend.

    The Forever War

    Ridley Scott liep al langer rond met plannen voor een verfilming van de sf-roman van Joe Haldeman, maar hij kon de filmrechten maar niet verwerven, omdat deze in handen waren van Richard Edlund, een special fx artist die zijn debuut wou maken met dit verhaal. Hij kocht de rechten toen op voor een slordige 400’000 dollar. Maar het project kwam maar niet van de grond. Ridley Scott zei aan Variety: "Ik ben er al 25 jaar op uit om dit verhaal te verfilmen en het is almaar meer relevant geworden". The Forever War wordt de eerste sf-film van Scott sinds Alien (1979) en Blade Runner (1982).

    Haldeman baseerde zijn boek op zijn ervaringen tijdens de oorlog in Vietnam, maar situeerde zijn verhaal in de ruimte. Marvano volgde het verhaal inhoudelijk zeer getrouw. "Scott heeft een optie genomen op de strip, die van kracht zal worden indien zaken uit de stripversie in de film gebruikt worden", zei Marvano.

    "Scott wil de roman verfilmen, niet de strip, maar men wilde voor alle zekerheid de rechten binnenhalen om zich in te dekken. Indien de optie gelicht wordt, dan wordt het pas interessant", voegde hij er aan toe. De rechten op de trilogie Een Nieuw Begin (Forever Free), het vervolg op De Eeuwige Oorlog, zijn eveneens in het contract vervat. Uitgeverij Dupuis heeft net de drie delen van De Eeuwige Oorlog gebundeld op de markt gebracht in de reeks Vrije Vlucht.

    Ridley Scott zal meteen een scenarist aanstellen om het boek om te vormen tot een filmisch verhaal. Ondertussen maakt hij zich klaar voor de verfilming van Nottingham (2009) met Russell Crowe als Robin Hood en Sienna Miller als Maid Marion. Ook de thriller Child 44 ligt klaar voor verfilming gebaseerd op het script van Richard Price (Freedomland, Ransom, Clockers, Mad Dog and Glory). Ook van de Gucci film wil Scott nog werk maken, over de moord op Maurizio Gucci. Het scenario van deze film is van de hand van Charles Randolph (The Interpreter, The Life of David Gale).

  • W. (2008) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een jaar of 4 te laat, maar hier heb je hem toch, de biopic van George W. Bush door regisseur Oliver Stone, die na Nixon (1995) en JFK (1991) zich nu werpt op de meest gehate Amerikaanse president uit de geschiedenis met W. (2008). Toch is er een gevoel van ontgoocheling want de hoge verwachtingen zijn niet echt ingelost en de terugkeer van Oliver Stone is dus nog niet aan de orde. Ik zou zo denken dat de 'W' in de film niet staat voor 'Walker' maar wel voor 'Why?!?'. In tegenstelling tot JFK is deze film toch meer te vergelijken met Nixon. Stone neemt geen loopje met de waarheid. Maar de film komt spijtig genoeg nog niet aan de knieën van JFK die er hoe dan ook in slaagt om de Amerikaanse spirit naar buiten te brengen.

    w_2008_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Hoe je ook over hem denkt, George W. Bush (Josh Brolin) is één van de meest controversiële figuren in de recente geschiedenis. Het leven van de 43ste president van de Verenigde Staten is er één van vele diepe dalen en hoge pieken. Geboren in een vooraanstaande familie ligt er al vanaf jonge leeftijd een hoge druk op George W. Hij kende een redelijk onbezorgde jeugd en een succesvolle periode in het bedrijfsleven maar verloor zichzelf daarna in de drank. De ontmoeting met zijn vrouw en bekering tot het geloof gaven hem de houvast zijn problemen te overwinnen en zich te ontpoppen tot belangrijkste leider van het Westen.

    Het resultaat is een film die een menselijk gezicht geeft aan de man, zonder echt een stelling in te nemen. Stone blijft opvallend op de vlakte en verzamelt een aantal toepasselijke scènes waarin de man zich laat zien van zijn meest flamboyante kant. W. is eigenlijk een behoorlijk brave film geworden, de een beetje aan de oppervlakte blijft, en dus ook snel vergeten zal worden. Het is uiteraard lovenswaardig om een film te maken die de mens probeert te zoeken achter de president, maar het had naar mijn aanvoelen nog beter geweest mocht de film iets meer ballen had vertoond. Het is misschien geen anti- of pro-Bush film, maar het maakt de man toch enorm sympathiek en ik ben niet zeker of dit wel het juiste gevoel is.

    Wat meteen in het oog springt is de bezetting, met Josh Brolin als George W. Bush, Elizabeth Banks als Laura Bush, Ioan Gruffudd als Tony Blair, Thandie Newton als Condoleezza Rice, Ellen Burstyn als Barbara Bush, Jeffrey Wright als General Colin Powell, Richard Dreyfuss als Dick Cheney, James Cromwell als George Herbert Walker Bush, Scott Glenn als Donald Rumsfeld, Toby Jones als Karl Rove,Allan Kolman als Vladimir Putin en Sayed Badreya als Saddam Hussein.

    De biopic schetst het leven van Bush vanaf zijn opkomst tot zijn ambtstermijn als president van de Verenigde Staten. We zien hoe hij in zijn studietijd rond slentert met zijn stevig drinkende studiegenoten en vriendenkring en volgen zijn overgang naar de uiteindelijke politieke top. Tussendoor zien we zijn diepe religieuze inkeer en zijn voortdurende worsteling die hij met zijn vader had, wat een belangrijk thema in de film vormt. Volgens Stone heeft Bush bijna zijn hele leven moeten opboksen tegen de gedachte dat hij in de ogen van zijn vader eigenlijk te kort schiet…het aloude vader-complex thema, een vrij klassiek uitgangspunt voor een film waar heel wat mensen naar uitkeken.

    Nog volgens de filmmaker was W. is in zijn jonge jaren een stevige drinker die geregeld brokken maakte. Zijn vader is sterk misprijzend over dit gedrag dat de naam en faam van de Bush-dynastie kan beschadigen, en zegt hem dat hij geen Kennedy is, wat eigenlijk wel grappig is. De film schenkt aanvankelijk veel aandacht aan de tijd waarin Bush nog aan zijn politieke opkomst werkte. Allereerst een soort man die weinig succesvol was en die het ene faillissement na het andere opstapelde, maar waar de helpende hand van papa-Bush op de achtergrond voortdurend aanwezig was. Stilaan zien we ook de bekering tot het conservatieve christendom. Daarna komt uitdrukkelijk de periode 2002-2003 in beeld, bepalend voor de oorlog in Irak. De periode daarna blijft verder buiten beeld.

    W 02W 01W 03
    002001

    De zwakke schakel in de film is het script van Stanley Weiser (co-scenarist van Wallstreet) die een opbouw mist en weinig samenhang kent. Het lijkt allemaal wat bijeengeraapt en met de nodige haast in elkaar gezet, teneinde de film nog op tijd, voor de verkiezingen van november 2008, uit te kunnen brengen. Maar of de film iets zal teweeg brengen bij de verkiezingen lijkt mij onwaarschijnlijk. De beraadslagingen in het Witte Huis, de politieke spelletjes die gespeeld worden, de onderlinge verschillen en de manier waarop Bush toch uiteindelijk bijna alleen het besluit over de Irak-oorlog neemt, het is allemaal meer dan genoeg reden om de W. te gaan zien. De film kan worden gezien vanuit het oogpunt van een satire, tegelijkertijd zit er groot drama in die regeerperiode en heeft de regering van W. het land diepgaand verdeeld. Die dramatiek ontbeert de film. Dat Bush Jr. vaak met volle mond spreekt is wel het minste dat we deze president moeten vergeven. Maar ondanks de kritiek en de onvoldoende diepgang, kan van deze film toch voldoende genoten worden.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 oktober 2008

    ***Related Posts***
    29/07/2008: W. van Oliver Stone teaser trailer
    08/04/2008: Thandie Newton speelt Condoleezza Rice
    28/03/2008: W. van Oliver Stone
    21/01/2008: Oliver Stone maakt George W. Bush film

     

    *** W. trailer ***

  • Louis de Funès als Gendarme

    Pin it!

    Ik heb de vorige keer de Screen Icons DVD-box van Louis de Funès in de kijker gezet, en heb daarbij die andere box een beetje overschaduwd. Bij deze dus een rechtzetting, want ook de 6 delige Gendarmes Box is een hebbeding voor zij die van Franse humor houden. Allemaal geregisseerd door Jean Girault, die naast de Gendarmes ook heel wat andere Funès-films heeft gemaakt.

    Louis de Funes

    De eerste film in het rijtje is Le Gendarme de St. Tropez (1964). Het verhaal begint als Ludovic Cruchot (Louis de Funès), politeagent uit een klein Frans dorpje, wordt overgeplaatst naar de bekende Franse badplaats Saint Tropez en onder bevel komt te staan van adjudant Jérôme Gerber (Michel Galabru) Al snel krijgen de agenten een groot probleem: een groep koppig volhardende nudisten. Enige tijd later ontdekt Cruchot dat zijn dochter Nicole (Geneviève Grad) samen met haar vriendje een dure sportauto heeft gestolen en even later hiermee gecrasht is in een diepe kuil. Met wat behendigheid krijgt Cruchot de sportauto weer aan de praat, maar hij realiseert zich dat onder de losse spullen die hij net uit de auto heeft gegooid, zich een beroemd gestolen schilderij bevindt.

    Le Gendarme à New York (1965) is de tweede film in het rijtje. Ludovic Cruchot verwerft bekendheid door de dieven te vangen die het museum Annonciade hadden beroofd. Ook in Parijs hoort men over hem. Zij sturen Cruchot en zijn brigade naar een internationaal congres in New York om Frankrijk te vertegenwoordigen. De dochter van Cruchot, Nicole probeert haar vader over te halen om haar mee te nemen op deze reis. Cruchot weigert maar Nicole besluit mee te gaan als verstekeling.

    In Le Gendarme se Marie (1968) opent de gendarme van Saint Tropez de jacht op wegpiraten. Ludovic Cruchot doet enthousiast mee. Ongezien ligt hij op de loer om de eerste de beste overtreder te bekeuren. Hoeveel overtredingen hijzelf hierbij maakt, maakt hem niet uit. Zo houdt hij ook een vrouwelijke wegpiraat aan (Claude Gensac), die de weduwe van een kolonel van de Franse rijkswachtbrigade blijkt te zijn. Cruchot is meteen verliefd en dat blijkt wederzijds te zijn.

    De zwakste van de zes blijft voor mij Le Gendarme en Balade (1970). De Gendarmes worden getest op hun fysieke krachten. Omdat ze allemaal de test onvoldoende afleggen wordt het gehele team inclusief Cruchot met vervroegd pensioen gestuurd. De mannen vervelen zich dood en besluiten dat ze dit niet zomaar over hun kant laten gaan. Gezamenlijk proberen ze hun taken weer op te pakken, waarbij ze hun opvolgers behoorlijk in de weg zitten.

    De meest frivole moet Le Gendarme et les Extra-Terrestres (1979) begint met Gendarme Beaupied (Maurice Risch) die beweert dat hij een ufo heeft gezien. Niemand gelooft hem. Cruchot dreigt hem over te plaatsen als hij niet snel met die onzin stopt. Enkele dagen later verschijnt er een buitenaards wezen aan Beaupieds bureau dat vertelt dat de aliens St Tropez als thuisbasis hebben gekozen. Beaupied neemt het wezen gevangen, in de hoop op promotie. De gendarmes komen erachter dat de buitenaardse wezens de gedaante aannemen van de mensen die ze ontmoeten. Er moet een manier gevonden worden om af te komen van die wezens, maar dat blijkt lastig als je denkt dat het je collega is…

    Louis 01 Louis 02

    De laatste en één van de betere uit de reeks is Le Gendarme et les Gendarmettes (1982). Tijdens de tournage is regisseur Jean Girault overleden aan de gevolgen van tuberculose. De regie werd overgenomen door Tony Aboyantz. Dit is ook de laatste film waar Louis de Funès in speelt. In 1983 overleed hij aan een hartaanval. In St Tropez krijgen ze versterking in de vorm van vier vrouwelijke stagiairs. De vrouwen verblijven in het klooster, maar hun mannelijke collega's proberen om het hardst om in een goed blaadje bij hen te komen. Als de Gedarmettes worden ontvoerd zetten de Gendarmes een reddingspoging op touw.

    De verhalen zijn lang niet altijd even sterk, maar als jullie uit zijn op een avondje lekker lachen, dan zijn deze films echt een aanrader. Het zijn echte familiefilms waar dat 70’ties gevoel sterk tot uiting komt en bijgevolg ook de charmes uitmaakt van deze franchise. De box is de krijgen voor een kleine 25 euro.

    ***Related Post***
    19/10/2008: Louis de Funès Screen Icons DVD-box

  • The X Files: I Want to Believe (2008) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    The X-Files was in de jaren ’90 één van de hoogtepunten op de televisie. Week na week schotelden bedenker Chris Carter en zijn scenaristen Mulder en Scully de vreemdste buitenaardse (en wetenschappelijke) zaken voor. De serie stond bekend om zijn spannende verhalen, goedgeschreven scenario’s, feilloze vertolkingen, meeslepende intriges, visuele pracht en speelde gretig in op de ongerustheid rond het nieuwe millennium.

    the_x_files_i_want_to_believe_2008_blu-ray.jpg

    In 2002 werd de serie na negen seizoenen opgedoekt, maar de fans werden onmiddellijk gerustgesteld want na The X Files: Fight the Future (1998) zou er snel een tweede bioscoopfilm komen rond Mulder en Scully. Uiteindelijk duurde het nog tien lange jaren vooraleer deze tweede film, The X Files: I Want to Believe (2008), eindelijk kwam. En dat zou wel eens te lang kunnen blijken, want het huidige filmpubliek is niet opgegroeid met Mulder en Scully.

    Korte inhoud: Enkele vrouwen, waaronder een FBI-agente, verdwijnen op mysterieuze wijze in het ondergesneeuwde Virginia. De enige aanwijzingen die de speurders, FBI-agenten Mosley Drummy (Xzibit) en Dakota Whitney, hebben zijn de visioenen van een helderziende voormalige pedofiele priester (Billy Connolly). Ten einde raadt roept Whitney de hulp in van Fox Mulder, door zijn jarenlange werk aan 'The X-Files' specialist in onopgeloste en bovennatuurlijke zaken. Mulder (David Duchovny) en zijn voormalige partner Dana Scully (Gillian Anderson), die nu arts is in een hospitaal, zijn echter al zes jaar weg bij de FBI. Aanvankelijk is Mulder dan ook niet happig om mee te werken, maar de figuur van de priester blijft hem intrigeren.

    Carter probeerde dit op te vangen door van I Want to Believe een 'stand alone' te maken, die ook kijkers zou aantrekken die nooit naar de serie gekeken hadden. Deze aankondiging zorgde voor ongerustheid bij de die hardfans want dat betekende dat de kenmerkende mythology van de serie niet aan bod zou komen in de film. In I Want to Believe zitten geen samenzweringen, marsmannetjes of vliegende schotels en daarmee verliest de franchise meteen een groot deel van zijn aantrekkingskracht.

    De tegenvallende box-office resultaten - met zijn recette van 68 miljoen wereldwijd met een productiebudget van 30 miljoen dollar - lijken bovendien aan te geven dat dit wel eens een fatale keuze zou zijn: I Want to Believe lokt geen nieuwe kijkers en de fans blijven ontgoocheld achter met de enkele schaarse knipogen naar de serie, zoals de zonnebloempittenkauwende Mulder, de potloden in het plafond, de cameo van Carter en de zus van Mulder in het FBI-gebouw.

    Let wel, I Want to Believe is zeker geen slechte film: hij steekt vakkundig gemaakt en visueel moet de film zeker niet onderdoen voor de serie (sneeuw zag er bv. nog nooit zo sfeervol uit). Het scenario — de plot was de afgelopen maanden een van de grootste geheimen in Hollywood — zit meer dan degelijk ineen en gaat alleen op het einde even de mist in.

    the_x_files_i_want_to_believe_2008_blu-ray_pic03.jpgthe_x_files_i_want_to_believe_2008_blu-ray_pic01.jpgthe_x_files_i_want_to_believe_2008_blu-ray_pic02.jpg

    Na zes jaar hebben Gillian Anderson en David Duchovny bovendien nog niets van hun chemistry ingeboet en hun samenspel is nog net zo goed als in de hoogdagen van de serie. Als fan is het dan ook heerlijk om een paar typische Mulder-Scully-dialogen zien te passeren. Ander humoristisch hoogtepunt is het gebruik van het kenmerkende deuntje wanneer een foto van president Bush wordt getoond.

    Maar er is helaas te weinig wat I Want to Believe uittilt boven het merendeel van de andere hedendaagse thrillers, vervang de namen Mulder en Scully door twee andere namen en je hebt bijna precies dezelfde film. Er wordt te weinig gedaan met het feit dat Mulder en Scully eindelijk een koppel zijn en we hebben het raden naar wat ze de voorbije zes jaar gedaan hebben. I Want to Believe valt tussen twee stoelen in: de film is te doorsnee voor de "X-Files"-leek en te weinig "X-Files" voor de fan. Het is een gemiste kans en de vraag is of Carter nog een nieuwe kans krijgt om Mulder en Scully een waardig afscheid te geven.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 28 oktober 2008

     

    *** The X Files: I Want to Believe trailer ***

  • Army of Two wordt ook verfilmd

    Pin it!

    Wanneer er een game-adaptatie in de bioscoop draait, mag je er met een gerust geweten van uit gaan dat de prent zal zuigen als geen ander. De uitzonderingen op deze regel zijn dun gezaaid. Het aantal misbaksels is gewoon niet meer bij te houden (Double Dragon, Super Mario Brothers, Street Fighter, Mortal Kombat 1 & 2, Wing Commander, Pokemon, Tomb Raider 1 & 2, Final Fantasy, House of the Dead, Resident Evil 1-2-3, Alone in the Dark, Doom, Bloodrayne, Silent Hill, DOA, Hitman, In the Name of the King,...).

    army_of_two pic

    Je krijgt vaak te horen dat die ene film in aantocht alles zal veranderen, maar het blijft rotzooi. En toch blijf ik nog altijd hopen op een goede afloop van Max Payne (2008) en Prince of Persia: The Sands of Time (2010).

    Maar deze storm van wansmaak belet in geen geval dat studio’s nog steeds zweren bij Game-adaptaties. En binnenkort is Army of Two aan de beurt en niemand minder dan Scott Z. Burns, co-scenarist van The Bourne Ultimatum, zal het script verzorgen. Hopelijk scheurt hij hier zijn broek niet aan. Het zijn de mensen van MovieWeb die met het nieuws komen:

    Selling more than "1 million units since it launched in March" game is "a two-player action contest in which a pair of private military contractors fight their way through a web of intrigue. Because people experience the game in pairs, playing two guys who go against the world, Scott and I agreed this format presented an opportunity to make a great buddy film," Burns stated.

    Een beloftevol scenarist is geen garantie op een geslaagde prent, maar het is een begin. Eén van de grote oorzaken van de teleurstellende kwaliteit van de game-adaptaties is dat ze geen scenario hebben die steek houdt. Dit heeft dan weer te maken met het ontbreken van een consistent verhaal in de games zelf.

    Wat betreft dit game, ik heb hiervan nog nooit gehoord – en ik speel toch af en toe wel eens een game. Ik ben er zelfs niet zeker van dat hier iemand op zit te wachten, maar dat kan je ook zeggen van heel wat remakes. Nu maar hopen dat ze ook een doorgewinterde regisseur kunnen vinden. Mocht er onder jullie iemand zijn die Army if Two al gespeeld hebben, laat dan iets weten in de reacties wat jullie bevindingen zijn op het nieuws. Hieronder staat een filmpje over het spel.

    *** Army of Two game-trailer ***