• Angels & Demons, The Da Vinci Code sequel

    Pin it!

    Na het mottige The Da Vinci Code (2006) is het met pijn in het hart dat ik de sequel moet aankondigen. Volgens de makers zal Angels & Demons (2008), bij ons beter bekend als Het Bernini Mysterie, de vervolgfilm worden met Tom Hanks in de hoofdrol en Ron Howard achter de camera. Scenarioschrijver Akiva Goldsman heeft een recordbedrag van 3,8 miljoen dollar gekregen om de bestseller van Dan Brown tot een script om te smelten. Het zal u niet ontgaan zijn dat het hier vooral om de poen te doen is, en minder om de artistieke merites van het project. Naar alle waarschijnlijkheid gaat Angels & Demons rond kerst 2008 draaien, hopelijk ben ik dan hoog in de bergen op skivakantie en gaat deze kerstpromotie aan mij voorbij.

    Angels & Demons
    © Columbia Pictures & Sony Pictures Home Entertainment

    Angels & Demons is eigenlijk een prequel op The Da Vinci Code. In het boek – die in tegenstelling tot zijn opvolger geen bestseller was – zien we Robert Langdon die een vrouw helpt die de moord op haar vader onderzoekt. Het spoor leidt naar een geheim genootschap dat van plan is om het Vaticaan te verwoesten. Met een beetje knip- en plakwerk moet het lukken om er een sequel van te maken, beweren de producers. Ze hebben er trouwens genoeg geld voor neergeteld. Maar of je met méér geld ook een betere film aflevert – en zeker op scenarieel vlak – is nog de vraag. Hoe dan ook is Akiva Goldsman (Cinderella Man, A Beautiful Mind) best wel een talentvol schrijver.

    Tom Hanks en regisseur Ron Howard hebben nog niet bevestigd terug te keren voor Angels & Demons, maar als de studio doorgaat met het uitkeren van topsalarissen zal een nieuwe samenwerking geen probleem moeten zijn. Dus ja, ik denk dat de fans van deze pulp – en ze zijn met miljoenen – al staan te trappelen op het vervolg. En er is voor deze liefhebbers van mysteries en raadseltjes nog meer goed nieuws want ook National Treasure krijgt een vervolg met National Treasure II: The Book of Secrets (2007) met opnieuw Nicolas Cage in de hoofdrol.

    ***Related Posts***
    28/03/2017: Inferno filmbespreking
    28/12/2016: Top 10 Beste en Slechtste Films van 2016
    10/05/2016: Tom Hanks in Inferno
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    14/05/2009: Angels & Demons filmbespreking
    22/04/2009: Na Angels & Demons komt The Lost Symbol
    02/11/2008: Eerste beelden Angels & Demons
    18/01/2007: Na Angels & Demons komt The Lost Symbol
    22/04/2007: Top 10 box-office succes van 2006
    18/05/2006: The Da Vinci Code filmbespreking
    17/12/2005: Eerste beelden The Da Vinci Code
    18/03/2005: Een promotiestunt van The Da Vinci Code?

  • The Fountain flop van Darren Aronofsky

    Pin it!

    Ook Darren Aronofsky moet de wanhoop nabij zijn nadat zijn eerste mainstream film The Fountain (2006) zwaar flopt aan de box-office zowel in de States als bij ons. Het begon al verkeerd te lopen met het boe-geroep op het Filmfestival Venetië en de zwakke filmreviews in de pers, maar nu moet de film het financieel ook nog eens bekopen. The Fountain haalt in zijn openingsweekend nog geen 4 miljoen dollar. Hoe is zoiets mogelijk?

    Helaas moeten wij wachten tot 7 maart 2007 alvorens deze metafysische prent bij ons in de zalen is, maar één ding had ik al gezegd toen ik voor het eerst de trailer zag: de casting van die film zit niet goed. Het "universele koppel" Hugh Jackman en Rachel Weisz passen niet echt samen. Trouwens zwalpt de prent tussen het alternatieve en mainstream circuit zonder echt te overtuigen in één categorie. The Fountain deed trouwens een beetje denken aan die vreselijke Sean Connery prent, Zardoz (1974), en is mijlenver verwijderd van Kubrick’s meesterwerk, 2001: A Space Odyssey (1968) of het intieme, transcendente werk van Andrei Tarkovsky’s Solyaris (1972).

    The Fountain
    © Warner Bros.

    Maar toch had ik verwacht dat de film het beter zou doen dan pakweg Hugh Jackman’s andere film, The Prestige (2006). Het is nog niet verloren voor The Fountain, maar met de logica van de box-office zou de film nog geen 20 miljoen dollar halen in de States, en dit zit ver onder het productiebudget. Het productiebudget ging van 80 naar 40 miljoen en ik heb zo de indruk dat het marketingbudget van deze film niet zo hoog was, want veel promotie werd er eigenlijk niet voor gemaakt. De producers hadden waarschijnlijk iets teveel gehoopt op Aronofsky’s reputatie bij de filmfans, maar deze lieten het dus ook afweten.

    ***Related Posts***
    27/12/2006: Top 10 Flops van 2006
    06/09/2006: Boe-geroep in Venetië voor The Fountain
    28/07/2006: Nieuwe trailer voor The Fountain
    11/11/2005: Nieuwe trailer voor The Fountain

  • Windkracht 10 film slechts 200'000 bezoekers

    Pin it!

    Een Vlaamse film die het niet doet zoals verwacht is Windkracht 10: Koksijde Rescue (2006) van Hans Herbots (Verlengd Weekend), de duurste Vlaamse prent uit onze filmgeschiedenis (4,6 miljoen euro - sommige berichten spreken zelfs van 7,4 miljoen) die de grootste film had moeten worden, kreeg na zijn 5de week nog maar 200'000 bezoekers over de vloer en dat is voor een film met een dergelijk budget een zware teleurstelling.

    Windkracht 10

    De producent Erwin Provoost probeert nog wel te zeggen dat de film uiteindelijk uit zijn kosten zal geraken, maar dan heeft hij volgens mij vorig weekend op de Lotto gespeeld want een eenvoudig rekensommetje leert ons het volgende: 200'000 x 7 euro is nog maar altijd 1,4 miljoen euro (bruto !!!).

    Hier hebben jullie een idee van het aantal bezoekers bij een gemiddelde Vlaamse film:

    Oesje! (1997) 670'000 bezoekers
    De Kabouterschat (1999) 240'000 bezoekers
    Team Spirit (2000) 355'000 bezoekers
    Pauline & Paulette (2001) 227'000 bezoekers
    Team Spirit II (2003) 348'000 bezoekers
    Any Way The Wind Blows (2003) 75'000 bezoekers
    De Zaak Alzheimer (2003) 750'000 bezoekers
    Verlengd Weekend (2005) 92'000 bezoekers
    Een Ander Zijn Geluk (2005) 13'000 bezoekers
    De Indringer (2005) 168’000 bezoekers

    Ik ben de zaal een paar weken geleden binnengestapt met een lage verwachting. Ik was niet echt onder de indruk van de beelden die ik vooraf tezien kreeg. Toch heb ik bij momenten kunnen genieten van de supergestileerde fotografie van Danny Elsen en de zware kleurcorrecties (ik ben nu eenmaal verzot op mooie beelden). De aanwezigheid van acteur Koen De Bouw werkt nog steeds. Hij is één van de weinige Vlaamse acteurs die echt charisma uitstraalt op het witte doek. Veerle Baetens en Kevin Janssens hadden zeker ook wel een verdienstelijke presence en de toekomst ziet er voor hen rooskleurig uit. Binnenkort is Kevin tezien in de mini-serie Koning van de Wereld van Guido Henderickx, en de eerste beelden zien er bijzonder knap uit.

    Ik heb toen geen review geschreven omdat ik Windkracht 10 uiteindelijk behoorlijk zwak vond en geen negatieve pers de wereld wou insturen tijdens de beginweken van de release. Vlaamse films verdienen een ruggensteun, want het blijft aartsmoeilijk om die dingen gefinancierd te krijgen. Toch genoot Windkracht van alle denkbare financiële impulsen (VAF, de zender één, Nederlands Film Fund, Bridge Entertainment Group, COBO Fonds, Media Plus,...) en heel wat sponsors via het Begische Tax Shelter systeem. Maar ook de videoclip van Sandrine, de familiedag en het Windkracht 10 videospel konden deze Sea King niet redden van de box-office crash.

    De pijnpunten waren – alweer – het oerslechte scenario (zwakke dramatische opbouw, vreemde plotwendingen afgewisseld met banaliteiten en overdreven sentimenteel gezever en als kers op de taart een zeer teleurstellend einde) en bij momenten zwakke acteursregie. Waarom ze Erik Van Looy niet op deze film hebben gezet blijft voor mij een groot raadsel, want dit zijn het soort films die op het lijf van Erik zijn geschreven. Hij was trouwens al een keertje in zee geweest met het windkracht 10 team en is een bekende bij het productiehuis van MMG. Promotioneel uitpakken met 'De regisseur van De Zaak Alzheimer' had ook wat meer indruk gemaakt bij het Vlaamse publiek. Niet vergeten dat Alzheimer een slordige 750’000 bezoekers trok (iets wat niemand had verwacht) en dit met de helft van het Windkracht 10 budget.

    Windkracht 10 Koksijde Rescue banner

    Maar het grootste probleem met Windkracht 10 is dat het hopeloos de Amerikanen 'probeert' achterna te lopen en daar uiteindelijk in essentie niet in slaagt. De prent poogt het publiek te paaien met mooie beeldjes maar vergeet in haar imitatiedrang om een coherent, dramatisch verhaal te vertellen, laat staan een beetje originaliteit te vertonen. Het ene cliché volgt het andere andere op; van het meisje in de douche, huilen in de regen tot jawel, het blaffende brave hondje. Veel geld werd gepompt in het zwembad van Pinewood Studio's, maar er bleef blijkbaar te weinig geld over om de rest van de film te verfraaien. Sommige scènes zijn gewoon op het randje van het belachelijke en het is verontrustend dat niemand de film kon bijsturen tijdens de opnames. Komt daar nog bij dat de film saai en voorspelbaar is en allesbehalve spannend. Betekent dit dat we in Vlaanderen geen commerciële films kunnen maken? Absoluut niet, integendeel, we moeten ze gewoon veel beter maken.

    ***Related Post***
    02/08/2006: Kevin Costner in The Guardian, ... windkracht 10²
    29/11/2005: De Top 10 van de Vlaamse Films in verkochte bioscooptickets

  • Shortbus, arthouse porno

    Pin it!

    Expliciete seks kan tegenwoordig ook al in een respectabele film, zo blijkt. Na de blockbuster porno is er nu ook de arthouse porno-komedie (ook wel 'edelporno' genoemd) op deze filmblog, met de nieuwe film van John Cameron Mitchell (Hedwig and the Angry Inch), Shortbus (2006). Hoe weet je trouwens of je met porno of edelporno te maken hebt? Wel, het verschil ligt hem in de appreciatie van de film en of je er al dan niet depressief en opgewonden van raakt.

    Shortbus (2006)

    In Italië is dat niet nieuw meer, met de controversiële regisseur Tinto Brass (Caligula, La Vancanza) die geen enkel taboe schuwde. Zowel incest, necrofilie, verkrachtingen en orgies waren veelvuldig aanwezig in zijn films. De drang naar authenticiteit van de seksscènes was manifest present in de jaren ’90. In Frankrijk had je zo een porno-vague met Catherine Breillat (Anatomie de l'Enfer, Romance X) die – niet zonder een zweem van snobisme - de vrouwelijke seksualiteit in al haar facetten wou blootleggen en Patrice Chéreau die op zijn manier de seksualiteit analyseerde met Intimacy (2001). In Engeland bracht Michael Winterbottom met 9 Songs (2004) een indringend portret over de schoonheid van de seksualiteit tussen volwassenen. In de States tastte Vincent Gallo de grenzen van het fatsoen met The Brown Bunny (2003) met een minutenlange pijp-scène met Chloë Sevigny en Larry Clark onderzocht seks bij jongeren met het naargeestige Ken Park (2002). In Scandinavië schokte Lars Von Trier dan weer menig critici met zijn dogmafilm The Idiots (1998), hoewel hij een stand-in gebruikte voor een penetratie-scène en dat is tegen alle regels van Dogma 95 – foei, foei.

    Korte inhoud: In Shortbus volgen we de sekstherapeute Sonia (Sook-Yin Lee), bij wie vrijen met haar vriend niet tot orgasmes leidt. Om hem niet teleur te stellen faket ze hoogtepunten. Naast dit paar zien we ook het homokoppel James (Paul Dawson) en Jamie (P.J. DeBoy), die ook een probleem hebben: James, die stiekem met zelfmoordplannen rondloopt, wil wel neuken, maar niet geneukt worden. Zou een derde partner soelaas kunnen bieden? En dan is er nog de sadomasochistische heerseres Severin (Lindsay Beamish), die haar leren pakjes en zweepjes graag wil inruilen voor 'gewoon een huis en een kat die ik kan verzorgen'. Alle personages ontmoeten elkaar in een door een travestiet geleide seksclub, waar men struikelt over de in elkaar verstrengelde lijven. Alles kan en mag, zolang de ander het goedvindt. De twee stellen leren er dat ze eerlijk tegen zichzelf en anderen moeten zijn, waarna hun seksuele problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen…Hier vinden jullie de gewone trailer en hier de x-rated trailer

    Shortbus zou een goed gemaakte komedie zijn over seksualiteit met echte karakters. Een ontroerende en tedere beschouwing van mensen die bezig zijn men seksualiteit, dat je bijna vergeet dat je naar expliciete seks aan het kijken bent. Het is in ieder geval een verademing om zo'n film aan te treffen in het conservatieve en repressieve Amerika van George W. Bush. Beffen, rukken, pijpen, SM en penetraties in allerlei openingen … en toch geen porno. De film draait sinds 8 november 2006 in de bioscoop.

  • Déjà Vu van Tony Scott met Denzel Washington

    Pin it!

    Acteur Denzel Washington en regisseur Tony Scott (Enemy of the State, True Romance) vormen opnieuw een team met Déjà Vu (2006), na hun vruchtbare samenwerking op Crimson Tide (1995) en Man of Fire (2004).

    denzel washington,deja vu,tony scott,val kilmer,bruce greenwood,paula patton,adam goldberg,james caviezel,thriller

    Het testosterone-gehalte van deze prent wordt nog eens vergroot door de aanwezigheid van blockbuster-producer Jerry Bruckheimer. De film was even in de ijskast beland nadat Hurricane Katrina even door de set kwam razen. Gelukkig begon 3 maanden na de storm de pre-productie opnieuw. Dit is dus meteen ook één van de eerste mainstream post-Katrina films gedraaid in New Orleans.

    Korte inhoud: De meeste mensen hebben het wel eens meegemaakt: het vreemde gevoel wanneer je ergens bent, iemand ziet of een situatie beleeft en denkt het eerder meegemaakt of gezien te hebben. Maar wat als deze gevoelens in werkelijkheid waarschuwingen zijn uit het verleden of puzzelstukjes voor de toekomst? Inspecteur Doug Carlin (Denzel) wordt ingeschakeld om bewijsmateriaal te verzamelen wanneer er een bom is ontploft op een boot in New Orleans. Hij ontdekt tijdens zijn onderzoek dat het déjà vu-gevoel, waarvan men over het algemeen denkt dat het slechts in je hoofd bestaat, in werkelijkheid een krachtig hulpmiddel kan zijn...

    Tony Scott is verzot op visueel sterke beelden en probeert nog steeds de limieten van de filmpellicule in al zijn facetten te ontrafelen. Maar de laatste 4 jaar, met prenten als Domino (2005), Man on Fire of de kortfilms Beat the Devil (2002) en Agent Orange (2004), heb je zo de indruk dan de man zwaar aan de acid heeft gezeten. Via procédés van dubbeldruk, hevige kleurcorrecties, bleeching en uitblanking-effecten maakt hij schilderijen van waanzin en verwarring. Maar soms heb je de indruk dat Tony iets teveel bezig is met het uiterlijk, en iets te weinig met zijn plot en karakters. Maar op die manier wil hij waarschijnlijk een duidelijke breuk vormen met het stijlvolle en minitieuze werk van zijn iets oudere broer Ridley Scott.

    James CaviezelVal KilmerDenzel WashingtonPaula Patton
    Denzel Washington & Val KilmerBruce GreenwoodDenzel WashingtonJerry Bruckheimer & Tony Scott
    © Touchstone Pictures

    Hoe dan ook zal Déjà Vu waarschijnlijkheid een crowd-pleaser zijn, zoals we dat van Tony gewoon zijn. Mijn enige zorg is de PG-13 rating, wat zelden voorkomt bij zijn films. Meestal zijn het harde films waar harde taal wordt gesproken. Hopelijk wordt deze thriller niet te zeemzoeterig.

    In deze thriller is ook een rol weggelegd voor Val Kilmer, Bruce Greenwood, Adam Goldberg, Paula Patton en James Caviezel. Déjà Vu is tezien in onze zalen vanaf 13 december 2006.

    ***Related Posts***
    11/12/2006 : The Warriors remake van Tony Scott
    01/05/2005 : Domino van Tony Scott
    11/10/2004 : Man of Fire review

  • 8 films to die for: Unrest, Penny Dreadful, The Hamiltons, Dark Ride, Reincarnation, The Gravedancers, The Abandoned en Wicked Little Things

    Pin it!

    De horrormarkt is al enkele jaren in bloei, zowel in Azië als in de States en dat heeft uiteraard alles te maken met het publiek die massaal naar de bioscoop trekt voor die films. De box-office cijfers liegen er niet om; horror scoort. Maar dit impliceert dat er ook een overaanbod is aan horrorfilms en dat het dus niet altijd evident is om opgemerkt te worden. Het zijn trouwens niet altijd de beste horrorfilms die een bioscoop-release krijgen, en ik denk dan aan een film zoals When a Stranger Calls (2006) die qua originaliteit een nieuw dieptepunt heeft bereikt.

    Om bepaalde huiveringwekkende mainstream-prenten dan toch extra in de picture te brengen is er nu After Dark HorrorFest, een soort filmfestival die op één weekend een selectie van 8 horrorfilms uitbrengen in een 500tal bioscopen over het continent. Deze 8 films worden gepromoot als zijnde veel té grafisch om ooit vertoond te worden in het reguliere circuit...maar dit is dus promotionele zever in pakskes. Films als The Devil’s Rejects (2005) of Hostel (2005) hebben anders geen problemen om een bioscoopdistributie te krijgen. Helaas vind ik de selectie van bedenkelijke kwaliteit en lijkt het of de films zich iets te fel au serieus nemen terwijl ze het ene horror-cliché na het andere in beeld brengen. Let trouwens eens op de Bitney-Spears-look-a-likes die worden gecast in de hoofdrollen; het is om van te huilen. Maar goed, deze mainstream horrorfilms bezitten alle ingrediënten van wat er verwacht wordt van moderne slashers: creepy setting, een geschifte gemaskerde serial-lunetic, teenagers, snelle montage en liters bloed.

    Hopelijk komen deze films ooit bij ons in de zalen of in het Filmfestival van de Fantastische Film in maart 2007 (dit keer in de gebouwen van Tour & Taxis). Laat weten in de commentaarbox welke de favorieten zijn. Hier volgen de 8 geselecteerde horrorprenten, 8 films to die for.

    Horror Fest Online

    Horrorfilms hebben een zwak voor het mortuarium en met deze Unrest (2006) volgen we een groepje geneeskunde studenten tijdens hun opleiding. De film is geregisseerd door Jason Todd Ipson die ooit studies heeft begonnen als plastische chirurg. Korte inhoud: In de anatomie-les worden de eerstejaarsstudenten geneeskunde geconfronteerd met een aantal dode lichamen klaar voor dissectie. Wanneer Alison Blanchard (Corri English) haar kadaver ontdekt krijgt ze er koude rillingen van. Er is iets met het lijk en Alison voelt een duistere aanwezigheid. Wanneer een vriend van haar op een dag dood wordt aangetroffen in de kelder moet zij proberen het mysterie van het lijk te ontrafelen alvorens de wraak van het kadaver nog meer slachtoffers maakt.

    Penny Dreadful (2006) speelt dan weer op de hitchhiker’s premisse. Een onbekende wordt opgepikt van de weg en deze blijkt dus achteraf een seriemoordenaar te zijn. De film is geregisseerd door Richard Brandes die eerder het vreselijk slechte Out for Blood (2004) maakte, dus dat belooft. Korte inhoud: Sinds haar ouders zijn omgekomen bij een gruwelijk auto-ongeluk durft Penny (Rachel Miner) niet meer in een auto te stappen. Haar psychiater (Mimi Rogers) probeert haar vervolgens te helpen en besluit samen met Penny een autoritje te gaan maken. Maar dan raken de twee dames met hun wagen een mysterieuze vreemdeling op de weg, die hun reis al snel in een ware nachtmerrie weet te veranderen.

    Naar het voorbeeld van de Manson-familie hebben we in The Hamiltons (2006) eveneens een allegaartje van geschifte familieleden wiens tijdverdrijf bestaat uit het in stukken snijden van hun buren. Deze prent van The Butcher Brothers is misschien één van de meest beloftevolle films uit de reeks. Korte inhoud: De familie Hamilton lijkt op een hele normale familie, die in een klein dorpje in California wonen en hun dagelijkse problemen hebben. Het gezin bestaat alleen uit kinderen, nadat hun ouders zijn overleden. David Hamilton, de oudste zoon, zorgt nu voor de rest van de familie. Wanneer het jongste lid van de familie een oude camera van zijn ouders gebruikt voor een project op school, ontdekt hij dat de familie toch niet zo 'normaal' is als hij dacht...

    Een horrorreeks zonder een vertegenwoordiger van de Aziatische markt kan je niet maken. De Japanse regisseur Takashi Shimizu (The Grudge/Ju-On) bezoekt met Reincarnation (2005) (originele titel: Rinne) opnieuw de wereld van de doden. De enige film van enig belang van de regisseur was uiteindelijk Ju-On (2003). De rest waren remakes en sequels die eigenlijk geen meerwaarde zijn op het origineel. En ook met deze film valt Shimizu eigenlijk in herhaling. Korte inhoud: Een filmcrew is bezig een film te maken over een waargebeurde moord. Er heerst echter onrust onder de crew, en al snel start het geroddel. De productie zelf loopt ook niet van een leien dakje en de crew krijgt tegenslag na tegenslag te verwerken.

    Dark Ride (2006) is misschien nog wel één van de betere uit de reeks en zeker een crowd pleaser. De gruwel speelt zich af in een spookhuis en doet me een beetje denken aan Tobe Hooper’s The Funhouse (1981). Dark Ride is geregisseerd door Craig Singer. Korte inhoud: Een groepje studenten stopt na een road trip bij een verlaten amusementspark. Wat ze achteraf beter niet hadden kunnen doen. Al gauw bevinden ze zich in een levensgevaarlijke situatie wanneer ze achtervolgd worden door een mysterieuze psychopaat.

    The Gravedancers (2005) speelt zich op een andere klassieke horror-locatie, het kerkhof. Deze keer geen zombies die uit de aarde kruipen, maar wel geesten van demente killers die niet tevreden zijn met de grafschennis van een aantal jongeren. De film is geregisseerd door Mike Mendez die eerder het grappige The Convent (2000) maakte. Korte inhoud: Harris (Dominic Purcell), Kira (Josie Maran) en Allison (Clare Kramer) zijn drie oude vrienden die elkaar na jaren weer ontmoeten bij de begrafenis van hun vriend Devin. Tijdens een nacht vol drank besluit het drietal afscheid te nemen van hun overleden makker. Op het kerkhof vinden ze een kaart met een spreuk. Ze lezen hem hardop voor, dronken dansend op de graven. Wat ze niet weten, is dat daarmee een eeuwenoude vloek in werking treedt. Het duurt niet lang of Harris, Kira en Allison vallen ten prooi aan wraakzuchtige geesten die slecht één doel hebben: de grafschenners meesleuren naar het dodenrijk. Hun enige hoop zijn twee paranormale onderzoekers. Kunnen zij het kwaad stoppen?

    In The Abandoned (2006) heeft misschien wel de meest eigenaardige en ingewikkelde trailer die ons iets teveel wil vertellen. De Spaanse regisseur Nacho Cerdà brengt in ieder geval een visueel knappe film – van wat ik toch van de beelden kan uitmaken. Of deze film ook echt de stuipen op het lijf zal jagen valt nog af te wachten. Korte inhoud: Na de dood van een familielid besluit een filmproducent, die geadopteerd was, vanuit Amerika terug te keren naar zijn vaderland Rusland. Eenmaal daar aangekomen vinden er vreemde gebeurtenissen plaats. Zijn gids verdwijnt, er verschijnt een geest en een vreemde man komt in zijn leven…

    De laatste in het rijtje is Wicked Little Things (2006) (a.k.a. Zombies)van J.S. Cardone. Vreemd genoeg trekt deze trailer fel op The Abandoned, maar steekt wel iets eenvoudiger in elkaar. Korte inhoud: Weduwe Karen Tunny (Lori Heuring) verhuist met haar dochters Sarah (Scout Taylor-Compton) en Emma (Chloë Grace Moretz) naar een afgelegen huis in de bergen, welke Karen heeft geërfd van de familie van haar overleden man. Maar zij weten niet dat het huis dichtbij een oude mijn ligt, waar vele kinderen begraven liggen door een ramp die in het begin van de twintigste eeuw heeft plaatsgevonden ...