De FilmBlog

Wat een ongelooflijk dwaze rotzooi! En ik dacht een spetterende actiefilm te zien in het genre van Backdraft, maar niks is minder waar. Voor de mensen die Ladder 49 nog niet hebben gezien; lees gerust verder want deze film is zo slecht dat ik het onmogelijk nóg meer voor jullie kan bederven. Ik had al een vermoeden dat er iets niet pluis was. Een straight-to-DVD film is niet meteen een goed voorteken.

Korte Inhoud: De film draait rond Jack Morrison (Joaquin Phoenix) uit Baltimore, die van groentje uitgroeit tot doorgewinterde brandweerman. Zijn gevaarlijke en veeleisende baan vergt veel energie en gaat vaak ten koste van zijn vrouw en kinderen. Steun vindt hij bij zijn mentor en commandant Mike Kennedy (John Travolta) en bij zijn tweede familie 'de broederlijke band tussen de mannen van de brandweerkazerne'. Maar wanneer Jack tijdens een zware klus wordt ingesloten door de vlammenzee, wordt hem duidelijk waar het in het leven echt om draait ; familie, waardigheid en moed. Terwijl zijn collega's van ‘Ladder 49’ er alles aan doen om hem uit de vlammenzee te redden, herbeleeft Jack zijn roeping.

Uiteraard zit je constant met Backdraft (1991) in je hoofd, en dit vooral omdat de film zich duidelijk heeft geïnspireerd op het betere werk van regisseur Ron Howard (de militaire begrafenissen, de bombastische hero-muziek met de typische song op het einde, de grappen en grollen in de kazerne, de drinkpartijen na de werkuren...). Ladder 49 probeert inspiratieloze vuurgevechten aan elkaar te knopen die we allemaal al hebben gezien in de versie uit 1991, en onderbreekt de actie met flash-backs met wat gezinsdrama en een smaakje van de dagdagelijkse heroïsche levensstijl van de brandweermannen.

De film stapelt de clichés op, zowel in de actie-scènes als in de pogingen om humor te brengen. En de reden waarom het niet werkt is hoofdzakelijk te danken aan een zwakke en risico-loze regie van Jay Russell, die na deze film waarschijnlijk niet snel op een nieuw filmproject zal gezet worden. Hoewel, Paul W.S. Anderson (regisseur van zwakke films zoals Resident Evil, Alien vs. Predator, Soldier) schijnt nog steeds film te maken. Ook al heb je geen talent, als je genoeg geld in de film weet te investeren zal het minder opvallen. Ladder 49 behaalde een status-quo in de Verenigde Staten, maar was een regelrechte ramp in het buitenland. Ook Travolta kon de film niet redden, integendeel, hij tekent met deze film zijn zoveelste drek-film.

De flash backs in de film werken op de zenuwen. In het begin van de film lijkt alles erop dat we een stevig drama zullen zien, maar dan gaan we terug in de tijd naar de half-zwakzinnige kapitein in zijn onderbroek die fratsen uithaalt met zijn nieuwe rekruten. "Ooo, het is zo fijn om brandweerman te zijn". We krijgen teveel het gevoel dat deze film de harten wil winnen van de brandweermannen met karikaturen i.p.v. een sterk verhaal te vertellen met personages van vlees en bloed. De regisseur, beïnvloed door zijn vorige zeemzoete avontuurtjes (Tuck Everlasting, My Dog Skip), slaat de bal volledig verkeerd en weet niet hoe hij moet omgaan met emoties. Daarbovenop heeft hij een verschrikkelijk slecht gevoel voor timing. Als het de intentie was van de regisseur een film te brengen met veel gevoel, dan had hij een beter script nodig en moest hij compleet zijn afgeweken van Backdraft. Misschien moet hij maar eens een kijkje nemen naar films van Terrence Malick (The Thin Red Line). Ik ga hier geen meer woorden aan vuil maken. Deze film faalt in zijn opzet een eerlijk portret te schilderen van deze helden. - Step away, there is nothing to see.

***Related Posts***
19/11/2010: Backdraft review
14/08/2004: Een nieuwe Backdraft?

Ik beken, ik geef toe, ik pleit schuldig. Voor gisteren had ik nog nooit gekeken naar Grease, Saturday Night Fever, Fame, Footloose of godbetert Dirty Dancing. Gisteren echter heb ik dus een deel van dit serieuze gat in mijn cultuur opgevuld met Flashdance (1983) van Adrian Lyne. Waarom heb ik zo krampachtig alle dans- en musical-achtige films gemeden in mijn leven?

Wel, ik heb tijdens de lessen esthetica in de middelbare school zo’n schrik gepakt van de meligheid en saaiheid van West Side Story (1961) (hoewel achteraf gezien een pubercrisis hier ook wel voor iets tussen zat) dat ik sindsdien alle films waarin ook maar één danspasje teveel wordt gepleegd of één liedje teveel in wordt gezongen, klasseer onder de noemer "te mijden". Maar ach, een mens wordt al wat milder met de jaren en sinds Baz Luhrmanns Moulin Rouge! (2001) kan een dansfilm en musical zowaar ook hip zijn.

Korte inhoud: Alex Owens (Jennifer Beals) verdient overdag de kost als lasser op een bouwwerf. ’s Nachts werkt ze echter als danseres in een plaatselijke bar. Alex’ droom is toegelaten te worden tot het Pittsburgh Conservatory of Dance en dus spendeert ze al haar vrije momenten aan haar dansoefeningen.

En zo bevond ik mij gisterenavond in een tijdelijke vlaag van zinsverbijstering toen ik besloot om naar Flashdance te kijken. Jennifer Beals speelt in Flashdance de "Maniac on the Dancefloor." Beals is het levende bewijs dat a) je door de jaren heen léért te acteren. In Flashdance is haar prestatie niet echt om euforisch over te worden, in televisieserie "The L Word" (2004-) speelt ze de rest van haar medecast vlotjes van het scherm (okee, ere wie ere toekomt behalve dan Pam Grier). En b) dat je er op je 40ste beter kan uitzien dan op je 20ste. (Voor de geïnteresseerden Jennifer Beals ziet er tegenwoordig zo uit: pic 1, pic 2, pic 3)

Het verhaal van Flasdance is flinterdun: meisje heeft een grote droom, alles zit haar tegen in het begin van de film en alles zit haar mee op het einde van de film. En tussendoor wordt ze natuurlijk ook nog verliefd. Het lijkt een beetje op Billy Elliot (2000) maar dan in een vrouwelijke en een lightversie. Alles in Flashdance ademt de sfeer van de jaren ’80, de jaren van 'Let’s Get Physical', de beenverwarmers, Irene Cara, de opgang van MTV en de totaal foute kleren. Zoals gezegd is Flashdance een muziekfilm en iedereen zal ‘What A Feeling’ van Irene Cara en 'Maniac' van Michael Sembello die op de soundtrack staan wel kunnen meezingen. Op het einde van de film begon ik zelfs spontaan 'It's Raining Men' te zingen toen ik ineens besefte dat Geri Halliwell niet alleen haar nummer (van The Weather Girls), maar ook haar clipje (uit Flashdance dus) heeft gepikt.

Het valt mij zwaar om te moeten toegeven dat ik Flashdance niet eens zo’n slechte film vond en, wacht het wordt nog erger, ik heb zelfs de soundtrack. Maar voor Dirty Dancing ben ik nog lang niet klaar want daarvoor moet ik eerst mijn Patrick Swayze-trauma nog overwinnen. Maar dat is voor een andere keer …

Mag het al eens gezegd worden dat de meeste big-budget Amerikaanse films die we te zien krijgen dat sprankeltje vernieuwing en lef missen. Daarom kijk ik zo uit naar de mogelijks nieuwe film van John Carpenter. Ja, u hoort het goed, de meester van de horror is terug na 5 jaar films te hebben geproduceerd. Zijn laatste film was Ghosts of Mars uit 2001. Zijn nieuwe film zal The 13th Apostle heten.

De regisseur van Halloween en The Thing heeft zich laten verleiden door het script van de MacGyver schrijver Paul Margolis. Het scenario handelt over een detective die een onderzoek verricht naar een serie moorden die allen te maken hebben met een internet-serial-killer-club. Ik hoop in ieder geval dat we een Carpenter mogen verwachten in supervorm, want zijn laatste films waren nu niet meteen kaskrakers. Toch signeert Carpenter zijn films met een persoonlijke en zeer herkenbare touch: donkere fotografie, synthesizer-composities, een hoog dodental, veel verwijzingen naar westerns, meestel is het hoofdpersonage een anti-held en al zijn films zijn gedraaid in anamorphobe lenzen.

***Related Posts***
21/06/2006: Rob Zombie maakt Halloween remake
19/03/2006: The Devil's Rejects review
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers
10/10/2005: Top 10 van de Beste Horrorfilms
18/07/2005: Het slasher klimaat

Dit is merkwaardig en totaal onverwacht nieuws. In een vorige post had ik het even over het controversiële onderwerp van Kingdom of Heaven. De film had gemakkelijk wat stof kunnen doen opwaaien met het conflict tussen de christelijke en de moslim-cultuur. Denk maar aan de commotie bij de joodse orthodoxen na het zien van the Passion. Ook de "homo en anti-homo beweging" liet van zich horen na het zien van Oliver Stone’s Alexander. Maar wat blijkt nu: critici uit Arabische landen vinden Kingdom of Heaven een zeer geslaagde film. En voor een regisseur die een controversieel onderwerp benadert moet dit leuk zijn om te horen.

Op Monsters & Critics schrijven ze het volgende:

"De bedoeling van de film was om de wonden te genezen, in plaats van deze opnieuw te laten bloeden," zei de Egyptische critici Tarek al-Shenawy. De Libaneese auteur Amin Maalouf voede daaraan terecht toe dat de film inderdaad het geloofsfanatisme van beide partijen in de verf heeft gezet. "Ik dacht dat de historische context van het verhaal vrij accuraat was. De geest van die tijd is in de film duidelijk aanwezig. Egyptisch-Amerikaanse reporter Deana Elimam zei dat Arabieren en moslims vaak worden afgeschilderd als bloeddorstige woestelingen, maar dat dit in Kingdom of Heaven helemaal niet het geval is.

En ja, terwijl het Arabische continent opgezet is met de film, vindt de Britse pers Kingdom of Heaven absoluut niet waarheidsgetrouw. Zij distantiëren zich van de cinematografische kwaliteit van de film, maar reageren op de uitspraken van de filmmakers die deze film zien als een historisch correcte film die door scholen gezien moet worden. Op News Telegraph staat het volgende:

Academics, however - including Professor Jonathan Riley-Smith, Britain's leading authority on the Crusades - attacked the plot of Kingdom of Heaven, describing it as "rubbish", "ridiculous", "complete fiction" and "dangerous to Arab relations".

"complete and utter nonsense". He said that it relied on the romanticised view of the Crusades propagated by Sir Walter Scott in his book The Talisman, published in 1825 and now discredited by academics.

"It sounds absolute balls. It's rubbish. It's not historically accurate at all. They refer to The Talisman, which depicts the Muslims as sophisticated and civilised, and the Crusaders are all brutes and barbarians. It has nothing to do with reality."

Opnieuw controverse dus. Toch denk ik niet dat Sir Ridley Scott hiervan wakker ligt. Misschien moeten die Britse historicussen eens wat afstand nemen van hun boeken en de film bekijken met een hart op de juiste plaats.

***Related Posts***
05/09/2006: Gladiator 2: A Hero Will Rise Again
23/06/2006: Ridley Scott interesse in GUCCI film
08/05/2006: Ridley Scott denk aan Gladiator 2 & Tsunami film
09/07/2005: Ridley Scott kiest voor Alien 5
11/05/2005: Arabieren tevreden met Kindom of Heaven
08/05/2005: Kindom of Heaven review
10/04/2005: Ridley mag kiezen tussen Gladiator II en Alien 5
04/04/2005: extended trailer van Kindom of Heaven
17/08/2004: Orlando Bloom als kruisvaarder

De meningen zijn over het algemeen vrij positief over de nieuwe Star Wars film, Revenge of the Sith. Blijkbaar zouden er veel betere actie-scenes zijn en betere dialogen (- dat laatste moet niet moeilijk geweest zijn vergeleken met die dwaze replieken in die 2 vorige prequels). De film zou ook een stuk grimmiger zijn. De negatieve kantjes van de film vallen eigenaardig genoeg quasi allemaal op het personage van Padmé Amidale, die blijkbaar de plaats heeft ingenomen van Jar-Jar Binks. Maar dat wordt dan weer ruimschoots goed gemaakt, zo blijkt, door de relatie tussen Anakin en Palpatine. Ik ben echt benieuwd, maar ik ga de film dus volgende week niet kunnen zien in première, gezien ik, zoals sommige onder jullie weten, dan zelf op een filmset actief ben.

Het leuke nieuws die ik vandaag las is dat er een tv-serie van Star Wars zal gemaakt worden. Coming Soon schrijft het volgende:

I was just watching the news over here in Australia and they said that the TV series will be shot in Australia and a deal will be done this June. The show will be one hundred episodes long and one hour each.

Wow, dat wordt een serieus dure zaak. Ik hoop dat ze zich niet zullen verslikken. Dat wat werkt voor Star Trek, werkt misschien niet meteen voor Star Wars. Het publiek zal visueel veel verwachten van de Star Wars-reeks, en gezien dit uiteindelijk niet te betalen bestaat de kans dat de omgevingen er fake zullen uitzien. Ik vraag me ook af in hoeverre deze serie afbreuk zal doen aan de films. Ik ruik ook teveel de geur van winstbejag (vooral met de geruchten dat ze ook een 3D/2D cartoon serie willen maken, genaamd The Clone Wars, die zich situaart na Attack of the Clones). De makers van de serie 24 hebben met een minimum aan middelen een super-serie kunnen maken, maar zij moesten hun geld niet spenderen aan het maken van futuristische kostuums, decors en CGI.

***Related Posts***
14/04/2008: The Clone Wars tailer
27/05/2005: Revenge of the Sith filmbespreking
25/05/2005: Revenge of the Sith DivX
14/04/2005: Hayden Christensen in de schaduw van Darth Vader
11/03/2005: Star Wars: Episode III: Revenge of the Sith trailer
09/03/2005: Revenge of the Sith poster
27/02/2005: Ewan McGregor over Revenge of the Sith
09/10/2004: De haardos van Anakin Skywalker