De FilmBlog

Ik ben een grote fan van Jim Carrey. De man is niet alleen een van de beste komieken in Hollywood, maar is volgens mij ook de best betaalde komiek. Voor de films The Cable Guy, Man on the Moon, Me Myself & Irene, Liar Liar en How the Grinch Stole Christmas kreeg hij telkens zijn 20 miljoen dollar. Zelfs voor Bruce Almighty bedroeg zijn gage 25 miljoen dollar waarmee hij meteen zijn eigen vliegtuig-jet kon aanschaffen. Maar dat Jim Carrey naast zijn bekkentrekkerij ook nog een stukje kon acteren bewees hij in The Majestic, Man on the Moon en Eternal Sunshine of the Spotless Mind.

Carrey heeft al talrijke awards in ontvangst mogen nemen maar kreeg nooit een oscar-nominatie. Er bestaat dan ook weinig hoop dat hij de ceremonie in 2006 zal leiden nu bekend is dat Chris Rock niet terugkeert. Nochtans zou hij een hilarische host kunnen zijn. Dit hebben gezegd is Carrey eigenlijk niet van plan om meer serieuze films te maken om zo zijn kansen op dat prestige-beelden te vergroten. Integendeel, zijn laatste nieuwe film lijkt wel een straight-to-video komedie van geen belang. De acteur heeft wel plannen om een thriller te maken, The Number 23 (2006), met Joel Schumacher als regisseur en Elisabeth Shue. Daarna heeft hij een opnieuw een komedie gepland van Jay Roach, Used Guys (2007)

Korte inhoud: In Fun with Dick and Jane (2005), een remake van de gelijknamige film uit 1977, zien we Dick (Carrey) en Jane (Téa Leoni) die gelukkig samenleven in een typische Amerikaans droom. Tot op een dag de droom een ware nachtmerrie wordt. Wanneer het bedrijf waar Dick werkt betrokken raakt bij een beursschandaal, wordt hij geconfronteerd met het vooruitzicht om alles in zijn leven te verliezen. Voor Dick en Jane zit er niets anders op dan te bedelen, lenen en te stelen om alles wat ze verliezen terug te krijgen. En dat had moeten leiden naar een pak hilarische momenten met een speldenprik naar corporate Amerika en zijn consumptiemaatschappij ...

Dat regisseurs na een langspeelfilm een aantal shots of zelfs een scène wil/moet reshooten, gebeurt zo nu af en toe wel eens. Maar dat de gehele crew opnieuw werd opgetrommeld om SERIEUS te reshooten is ongewoon en eerlijk gezegd onrustwekkend voor het project. Voor tv-regisseur Dean Parisot (Galaxy Quest) is dit een bittere pil. Nochtans vond ik zijn satirische aanpak in een aantal van zijn projecten best geslaagd. Maar blijkbaar is hier iets mis gelopen. In CinemaBlend stond het volgende te lezen:

According to DH, the film has had over 60 PAGES of REWRITES done to the script (this is AFTER the thing has already been shot and completed), and they’ll be spending 5 weeks to shoot them. 5 weeks?? For some film’s that’s their entire shooting schedule. For Fun With Dick and Jane, a movie that’s already spent 114 days shooting I guess it’s just a drop in the bucket. The movie is currently scheduled for December release

Hoe is het mogelijk dat ze een scenario herschrijven nadat het gefilmd is heeft alles te maken met test-screenings. Als het test-publiek de film absoluut niet lust kan een extra investering een nog grotere financiële ramp voorkomen. Ondertussen hebben ze de 5 weken reshoot achter de rug en komen ze met de volgende trailer op de proppen, die doet denken aan The Truman Show meets Mr. and Mrs. Smith. Deze verwijzing naar andere films is helemaal geen kritiek op de Fun with Dick and Jane. We zitten in een tijdperk waar alles al verteld is. Maar de manier waarop een verhaal wordt verteld is uiteraard andere koek. Maar Ik ben helemaal niet overtuigd door de aanpak en ik wacht wel tot deze uit is op DVD. De film is op 15 februari 2006 in onze zalen.

*** Tea Leoni high quality picture gallery ***