De FilmBlog

Zoals ik al reeds heb laten uitschijnen in mijn recensie over The Chronicles of Riddick, zal de film eerst moeten overtuigen aan de box-office vooraleer er kan gespeculeerd worden van 2 vervolgfilms. En wat blijkt, Riddick haalt zijn quota niet...

The Chronicles of Riddick is het vervolg op de low-budget science-fiction thriller Pitch Black, hoewel de relatie tussen de films soms ver te zoeken is. David Twohy, de regisseur en schrijver van het personage, had plannen om van Riddick een echte trilogie te maken met nog 2 films, Pitch Black buiten beschouwing gelaten. In IMDB werd er zelfs even vermelding van gemaakt. Maar de dure Chronicles (110 miljoen euro) haalde maar een magere oogst binnen. De plannen zijn dus voor onbepaalde duur opgeschort.

De film, die zeker niet slechter is dan een Red Planet of een Mission to Mars had heel veel ambitie en potentie om het jonge publiek te verleiden. Maar de magie van de film blijft voor een stuk onvoorspelbaar. Toch begrijp ik regisseur Twohy niet. Waarom zonodig van Pitch Black een tweede Star Wars willen maken. Niet alleen was Vin Diesel minder interessant dan in Chronicles, maar Pitch Black had een eigen intrigerende stijl. Vin Diesel zal nu wel 2 keers nadenken vooraleer hij zijn goedkeuring zal geven voor het vervolg, want hij weet hoe Hollywood in elkaar zit. Als de film niet scoort, werpt dit ook een schaduw op de acteurs. En niemand wordt graag vergeleken met Sharon Stone.

Doet me eraan denken dat ik even de verschillende trilogieën in kaart zal brengen en eens de recettes van naderbij zal bekijken in een volgende post.

Terminator 4 zit officieel in de startblokken, wat betekent dat productie kan beginnen in 2005. Het is het magazine Variety die schreef dat de scenaristen van Terminator 3: Rise of the Machines, John Brancato en Michael Ferris hun eerste draft hebben klaarliggen onder de supervisie van T3 regisseur Jonathan Mostow.

De vraag die iedereen zich natuurlijk stelt is of Arnie deel zal uitmaken van het vierde deel? Een vervolg van Terminator zonder de echte Terminator zou even teleurstellend zijn als een Rocky 6 of een Rambo 4 zonder Stallone. Niet dat we staan te springen om ze te zien, maar het geeft toch altijd wel de indruk dat er waarschijnlijk iets scheelt aan het scenario van de film, en dat plaatsvervangers nooit zo goed blijken te zijn als de originele. Ook al zou Arnold enkel omwille van zijn politieke carrière, niet in de film kunnen verschijnen, de box-office zou wel eens rood kunnen uitslaan. En in de logica dat de sequels; Bigger, Stronger, Better en Faster moeten zijn, zal er niet meteen in het budget van de film kunnen gesnoeid worden. Komt daar nog eens bij dat T3 nauwelijks winst heeft gemaakt. De enige troost die de makers hebben is dat ze misschien een minder dure plaatsvervanger kunnen vinden.

***Related Posts***
19/02/2009: Christian Bale verontschuldigt zich op de radio
04/02/2009: Christian Bale werpt F-bommen op Terminator Salvation set
17/07/2008: Terminator Salvation trailer
22/04/2008: Moon Bloodgood in Terminator 4 The Future Begins
20/04/2008: Terminator 4 terminated
07/02/2008: Josh Brolin de nieuwe Terminator ?
28/11/2007: Christian Bale als Terminator ?
25/11/2007: Terminator: The Sarah Connor Chronicles
04/10/2007: McG is gesprek voor regie van Terminator 4
26/09/2007: Rachel Weisz en Chloe Sevigny vechten voor Terminator 4
04/03/2007: Arnold Schwarzenegger in Terminator 4
11/01/2007: Hoe zit het met Terminator 4?
07/07/2006: James Cameron heeft plannen voor 2 trilogieën
26/04/2006: James Cameron ziet de toekomst in 3D
24/03/2006: Arnold terug voor Terminator 4
01/01/2006: Conan the Barbarian 3 is voor 2007
10/11/2005: Terminator 4 + Terminator serie
16/10/2005: We want Arnie back !
17/07/2005: Gesprekken over True Lies 2
16/07/2005: Wachten op Conan the Barbarian
15/10/2004: Is er nog leven na het gouverneurschap voor Arnold ?
25/09/2004: Gesprekken over Terminator 4

Old Boy (2003) van Chan-wook Park is in de smaak gevallen van Quentin Tarantino, die aan het hoofd stond van de jury in Cannes, en de film beloonde met de Grote Prijs. En het was zeker terecht, want deze comic-adaptatie verrast op vele vlakken.

Op een dag wordt Dae-su Oh (Min-sik Choi), een doodgewone man met een vrouw en een dochtertje, op straat ontvoerd. Wanneer hij bijkomt in een geïmproviseerde gevangenis ziet hij op de televisie het nieuws dat zijn vrouw is vermoord. De politie beschouwt Dae-su als hoofdverdachte, omdat zijn bloed op de plek van de moord is aangetroffen. Dae-su probeert te bedenken wie zijn ontvoering en de moord op zijn vrouw op zijn geweten kan hebben, en maakt een lijst van alle mensen die hij gekwetst of slecht behandeld heeft. Langzaam went hij aan het leven in zijn cel. Na vijftien jaar opgesloten te hebben gezeten, wordt hij door zijn ontvoerders met slaapgas verdoofd en op het dak van een flatgebouw achtergelaten. Als Dae-su wakker wordt, ontdekt hij dat hij niet alleen plotseling is vrijgelaten, maar dat hij ook een portemonnee vol geld en een mobiele telefoon op zak heeft. Niet veel later wordt hij gebeld door een anonieme man die hem uitdaagt om erachter te komen waarom hij vijftien jaar lang gevangen werd gehouden. Dae-su ontmoet in een eethuis de jonge vrouw Mido (Hye-jeong Kang), die zich direct tot hem aangetrokken voelt. Met haar hulp vindt hij zijn gevangenis terug en achterhaalt hij wie zijn ontvoerder was. Deze ontvoerder doet hem het volgende voorstel: als Dae-su binnen vijf dagen weet te achterhalen waarom hij ontvoerd werd, zal de kidnapper zelfmoord plegen. Ontdekt Dae-su dit niet, dan wordt Mido vermoord. Vijf dagen resten Dae-su om het mysterie rondom vijftien jaar gevangenschap te ontrafelen…..

Het deed me een beetje denken aan Cube en aan die andere film die binnenkort in de bios zal zijn, Saw (2004). Het zijn beide films die beginnen vanuit een vrij onwaarschijnlijk vertrekpunt en dit op een realistische manier proberen uit te werken met aandacht voor de inter-menselijke relaties. En dat vind ik trouwens iets heel fascinerend in ons post-moderne tijdperk (hoe lang deze nog mag duren); het onwerkelijke werkelijk maken. Old Boy schrijft zich volledig in dit register.

Zonder het einde te verklappen moet ik wel toegeven dat deze film heel intelligent is opgebouwd. Het hoofdpersonage valt dus ook niet op het einde uit zijn bed, beseffende dat het maar een droom was, of dat alles opgezet spel was. Neen. Alles wordt geleidelijk uitgewerkt met aandacht voor suspens, timing en een uitgekiende visuele stijl die telkens blijft verbluffen door zijn inventiviteit.

De regisseur is iemand die veel nadruk legt op de sfeer en de stijl, maar overdrijft daar af en toe een tikkeltje in. Iets wat je al snel aanvoelt als westerling, heb ik zo de indruk. De shots duren allemaal iets langer dan nodig. De film is tevens ook iets minder duidelijk in zijn bedoelingen in vergelijking met zijn vorige film Sympathy for Mr Vengeance, die op dezelfde manier het thema van de wraak aansnijdt. De existentiële vragen zijn ook nooit ver weg. Vooral dan, wat gebeurt er na de wraak? Wie ben je dan als mens? Het is een film die je niet koud zal laten en je zeker aan het denken zal zetten. De film zit ook volle oosterse en andere wijsheden:"Laugh and the world laughs with you - weep and you weep alone" . Deze film zal zonder enige twijfel heel veel mensen aanzetten om zich nog meer door Aziatische films te laten verleiden. Daar twijfel ik niet aan! Toch wel even vermelden dat deze film niet bestemd is voor gevoelige kijkers, als die er nog moge zijn.

***Related Post***
15/04/2006: Sympathy for Lady Vengeance trailer

Quotering: *
Titel: Abominable
Regisseur: Ryan Schifrin
Acteurs: Matt McCoy, Jeffrey Combs (!), Dee Wallace-Stone (!!) en Haley Joel
Genre: Horror
Duur: 90 min
Land: VS
Site: http://www.abominablethemovie.com
Extra: trailer
Release in België: Als je deze zal vinden op DVD mag je al blij zijn

In België zijn er niet meteen budgetten omhanden om de volgende Ridley Scott film te producen, helaas. Maar we hebben zeker de budgetten om knappe films af te leveren zoals dit al het geval was met De Zaak Alzheimer (2,5 miljoen euro), of films van een nog kleiner budget zoals Any Way the Wind Blows (1,6 miljoen euro). Soms kunnen we verrassend uit de hoek komen met cijfers waarmee we even de illusie koesteren tot de club te behoren. Uiteraard via co-producties met het buitenland, maar laten we daarover niet te neerbuigend doen. Dat doet de sector al genoeg onder elkaar. Om u toch een idee te geven van het budget zal ik enkele voorbeelden opsommen van recente Amerikaanse producties. (De kans is namelijk groter dat u deze films wél gezien zal hebben, i.p.v. de Vlaamse voorbeelden – opnieuw helaas)

Lost In Translation 4 miljoen euro
Memento 5 miljoen euro
Monster 8 miljoen euro
The Butterfly Effect 13 miljoen euro
The Others 17 miljoen euro
The Hours 25 miljoen euro
Se7en 30 miljoen euro
The Pianist 35 miljoen euro
Training Day 45 miljoen euro
Moulin Rouge 53 miljoen euro
The Terminal 60 miljoen euro
The Bourne Supremacy 75 miljoen euro
Gladiator 103 miljoen euro
I Robot 105 miljoen euro
T3 175 miljoen euro
Spider-Man 2 200 miljoen euro

Wij hadden ooit eens het geluk een budget te vinden van 20 miljoen euro. Uiteraard was dit een Waalse aangelegenheid. Ik zeg uiteraard omdat zij de cinema iets hoger inschatten dan de Vlamingen, die misschien meer inwoners tellen in België, maar wel minder films maken dan onze zuiderburen. De 20 miljoen ging naar Gérard Corbiau, die na zijn behoorlijk goede Farinelli, zich mocht wagen aan het dure Le Roi Danse. Maar het prestigieuze script werd een pretentieuze film, en de zonnekoning kreeg naast de vernietigende kritieken, ook nog eens een teleurstellende box-office te verwerken. De ironie van dit alles is dat producent Dominique Janne het tegenwoordig doet met Vlaamse cineasten die minder geld nodig hebben zoals een Lieven Debrauwer (Pauline & Paulette, Confituur) en een Dorothée Van den Berghe (Meisje).

Al deze uitleg om iets te vertellen over Abominable. Een film met een minuscuul budget van een klein miljoen euro, die het verhaal vertelt van een rolstoelpatiënt in het bos die een groep jongeren probeert te redden van een afschuwelijke dood door een bloeddorstig monster. Een beetje te beschrijven als Bigfoot meets Rear Window. Wat zo opmerkelijk is aan de horrorfilm is de toch wel verrassende kwaliteit van de trailer. De film is gerealiseerd door Ryan Schifrin, de zoon van oscar-nominee Lola Schifrin (schreef de alom bekende thema’s van Mission Impossible en Starsky & Hutch, naast een gigantische waslijst van andere memorabele filmmuziek: zoals voor Bullit, Rush Hour, The Amityville Horror,...

Abominable is eveneens één van de laatste projecten van DOP Neal L Fredericks (zie vorige post), die met zijn zenuwachtige camera in The Blair Witch Project menig popcorn-vreter in de bioscoop deed kotsen, wat al een verdienste op zich te noemen is. Christien Tinsley verzorgde de speciale effecten voor het beest en is ondermeer bekend voor zijn meesterschap in The Passion of the Christ van onze Mel (zonder Kim), en werkte mee aan verschillende producties zoals The Chronicles of Riddick en Catwoman.

Abominable heeft zo een van die titels waar critici dol op zijn om de film af te breken, maar de trailer laat vermoeden dat hier heel veel creativiteit aan het werk is. Nu rijst de vraag of een kopie van deze film ooit in ons kleine landje zou verzeilen. Ik ben in ieder geval al blij met een DVD-kopie in een locale, van Bad Boys II ontdane, videotheek…

Een paar weken geleden heeft de vloek van Blair Witch opnieuw toegeslaan, en ditmaal op de cameraman van The Blair Witch Project, Neal L Fredericks (35). Tijdens een verkenningsvlucht voor de nieuwe filmproductie Cross Bones in Florida, crashte het vliegtuig in zee. Drie andere crewleden konden het wrak net ontsnappen maar Fredericks bleef steken in de veiligheidsgordel en zonk naar de bodem.

Het opmerkelijke aan het voorval was dat het vliegtuig nooit eerder een defect had vertoond en dat het een zonnige dag was, ideaal voor een locatie-scouting...

Quotering: **½
Titel: One Missed Call (Chakushin ari)
Regisseur: Takashi Miike
Acteurs: Kazue Fukiishi, Atsushi Ida en Renji Ishibashi
Genre: Horror
Duur: 112 min
Land: Japan
Site: http://www.chakuari.jp/web
Extra: trailer
Release in België: De film is gemaakt in 2003, dus is de betere videotheek hiervoor aangewezen – je kan natuurlijk ook wachten op een Amerikaanse remake.

Naast een nuchtere dokter en een geslepen advocaat zou iedereen ook een gedreven videotheek (DVDtheek klinkt echt niet!)-uitbater moeten hebben. In Brussel heb je een videotheek in de buurt van de Beurs, die werkelijk iedere filmfan kan bekoren. Toch is het niet eenvoudig om er een te vinden, gezien het gros wordt uitgebaat door mensen die nog nooit hebben gehoord van Miike Takashi, Wong Kar-Wai, Zhang Yimou, Edward Yang of Takeshi Kitano. Het zou voor sommigen al feest zijn indien er een belletje bij de naam Akira Kurosawa zou klinken. Meestal beplakken ze dan ook hun interieur vol met gratis gekregen affichkes van debiele blockbusters, zoals Bad Boys 2 of staat er een kartonnen versie van Jackie Chan en Chris Tucker uit de film Rush Hour. De laatste film is dan ook meestal het dichtste wat aanleunt bij “Aziatische” filmproducties. Is het dan zo moeilijk om ook eens wat DVD’s te importeren uit het land van de rijzende zon? Ja, daar maken ze ook films…

Ik was er al een tijdje naar opzoek en uiteindelijk gevonden. One Missed Call, de originele Japanse titel is Chakushin ari, en is van de hand van de eigenzinnige regisseur Miike Takashi. In de film draait alles rond, hoe kan het ook anders, de "Japanse scholiere" Yumi (het blijft een dubieuze fetisj – de naam van het personage had zelfs perfect kunnen passen in een 007 film). Op een dag, tijdens een wandeling met haar vriendinnen, krijgt ze een gemiste oproep op haar gsm, met het nummer van haar eigen mobiel. De oproep dateert uit drie dagen in de toekomst. Als Yumi's vriendin het bericht beluistert, hoort ze een afschuwelijke schreeuw. Ook een andere vriendin ontvangt een soortgelijk bericht. Wanneer 72 uur verstreken zijn, ziet Yumi op de televisie hoe haar vriendinnen worden vermoord door een bovennatuurlijke kracht. Yumi probeert, samen met de broer van één van de slachtoffers, erachter te komen wat de oorzaak van deze mysterieuze moorden is. Het lijkt een beetje op Ringu, maar dan nu met gsm’s. Maar bij het zien van de film besef je meteen waarom de originele versies zo goed zijn, en als je genoten hebt van Ringu, The Eye of Ju-On, dan zal je hoogstwaarschijnlijk ook plezier beleven bij deze film.

Miike Takashi staat vooral bekend om de grote hoeveelheid expliciet geweld. Met name de films Audition (2000), Ichi the Killer (2001) en de Dead or Alive-trilogie deden internationaal veel stof opwaaien. Miike was in 2004 ook verantwoordelijk voor de luchtigere komedie Zebraman, over een man die zich uitdost als zijn favoriete stripheld. Met 'One Missed Call' krijgen we echter opnieuw een echte horrorfilm voorgeschoteld. En zoals bij veel films van Miiki, weten we nooit of hij een soort hommage of pastiche maakt, zoals we dat ook hebben kunnen ervaren bij Cabin Fever. Miiki is wel een stukje begaafder in het toepassen van deze techniek, gezien hij een meester is van het genre. Dit is echter wel geen post-moderne deconstructie oefening zoals Wes Craven’s Scream, maar een echte horror waar de regisseur ons altijd een stuk voor is.

Eindelijk is Chucky terug! Normaal moest de film al zijn uitgekomen in ’99, maar Universal zag het script niet meteen zitten. Ze hadden wel geen problemen met het script van Bruce Almighty of A Cat in the Hat, maar ja, het blijven zakenmensen – niet meteen grote filmliefhebbers. Na een aantal rewrites en een beetje lobbywerk is het er dan uiteindelijk toch van gekomen.

Ik lig nu niet meteen wakker van het vijfde in het rijtje na: Child's Play 1,2, 3 en Bride of Chucky (1998), maar Seed of Chucky (2004) is gewoon plezante horror en zeker niet slechter dan James Bond…eu 21 !!! Dit is gewoon een film voor de fans van Chucky.

Je moet toch bewondering hebben voor iemand als Don Mancini, die uit het niets het personage van Chucky creëerde en scenariseerde en nu voor het eerst de 4de Chucky zal regisseren. Let wel, ik heb niet gezegd dat het ook een sterke film zal zijn. Ik heb eerder het gevoel dat dit een straight-to-dvd prent zal worden. Ik denk zelfs dat als je geen echte fanatiekeling bent van Chucky, je deze film gewoon oersaai zal vinden. Kijk gewoon naar de trailer.

Korte inhoud: De goedaardige pop Glen (Billy Boyd) is een wees, voortgekomen uit de bizarre relatie tussen de duivelse moordlustige pop Chucky (stem van Brad Dourif) en zijn minstens zo gestoorde bruid Tiffany (Jennifer Tilly). Wanneer er plannen zijn om een film te maken over de gruwelijke misdaden van zijn ouders, vertrekt Glen naar Hollywood om zijn bloeddorstige vader en moeder opnieuw tot leven te wekken. Het gezin blijkt echter niet zo goed met elkaar overweg te kunnen. Chucky kan niet geloven dat zijn zoon niet te porren is voor een goede moordpartij. En Tiffany kan niet geloven dat haar favoriete actrice Jennifer Tilly in de film zal meespelen!