• Films die je had kunnen mijden in 2004

    Pin it!

    Een casting organiseren in geen pleziertje. Je moet rekening houden met de beschikbaarheid van veel acteurs, je moet zorgen dat ze hun tekst op tijd krijgen, zien dat bepaalde mensen op een bepaalde manier gekleed zijn, genoeg ruimte laten tussenin de castings, …

    En eenmaal je dan een werkbaar schema hebt, beginnen de mails en de telefoontjes van mensen die liever een uur vroeger of later willen komen. Arrrgghhh ! 60 acteurs op 1 dag casten, het staat op papier, morgen zullen we zien hoe ik het overleef.

    Maar onder het mom de De FilmBlog site niet te verwaarlozen tijdens deze hectische periode, is hier een top 10 van de films die je beter had kunnen ontlopen dit jaar. Opnieuw gaat het om films die bij ons zijn uitgekomen in 2004.

    Dit lijstje is dus ook mijn persoonlijke keuze, maar is zo opgesteld dat de mathematische zekerheid vrijwel onweerlegbaar is. Ik hou rekening met de financiële en creatieve middelen die voorzien waren, en uiteindelijk het verhaal, acteerspel, actie, dialogen, etc, etc… Laten we eraan beginnen:

    Het Slechtste uit 2004

    10. The Passion of the Christ van Mel Gibson
    Een opgeblazen film die niets anders is dan een herbeleving van een sadistisch facet van het Nieuwe Testament, de kruisiging van Christus. De fotografie is de enige meerwaarde aan de film. Maar juist omwille het feit dat de fotografie zo realistisch en figuratief is, ruilen we de diepgang en het sacrale in voor het sensationele. Het is dus eerder bij Braveheart gebleven, in plaats van The Last Temptation of Christ.

    9. Blade:Trinity van David S. Goyer
    Een filmpje voor 13jarigen bij wie de cultus van Count Dracula niet veel verschilt van de gewoontes van Ozzy Osbourne op MTV. Belachelijk vervolg op 2 knappe vampierenfilms.

    8. Troy van Wolfgang Petersen
    Als je geen vrouw bent die kicked op het lichaam van Brad Pitt en de vrouwelijke charmes van Orlando Bloom is deze film gewoon 163 minuten lang slaapverwekkende poppenkast. Mooie costumes en een paar leuke scenes, maar ik wacht op Troy 2: The Return of the Hourse.

    7. Exorcist: The Beginning van Renny Harlin
    Dit is het resultaat van productioneel geknoei en het ontslaan van Paul Schrader als regisseur van de film, die de film tot nieuwe hoogtes had kunnen brengen, weliswaar tegenin de PG13. De film houdt geen steek en springt van de oorlogsjaren naar Afrikaanse rituelen in een oogwenk. Belachelijke mise-en-scenes, postkaart fotografie, slechte trucages en een scenario die van Hugo Claus had kunnen komen.

    6. Van Helsing van Stephen Sommers
    Opnieuw een film voor 13-jarigen, die de laatste tijd steeds meer aan hun trekken komen in de bioscoop. Een film die al zijn pijlen richt op de speciale effecten die één voor één door de mand vallen dat je er bijna moet om schaterlachen. Banaal scenario, gebrek aan humor, een voor het genre film te weinig angstwekkende momenten en doeltreffende actie-scènes. Ook het “Hongaars” accent van Kate Beckinsale kon de film niet redden van de ondergang.

    5. Alien vs. Predator van Paul W.S. Anderson
    Schandalig wat er is gebeurd met de franchise van Alien. Van Pradator hadden ze reeds brandhout gemaakt in de sequel, maar met deze film kent het flamboyante karakter een nieuw dieptepunt. Dames en heren, ik stel jullie voor aan de meest stupide interstellair gevecht ooit. Resultaat, een NUL – NUL gelijkstand.

    4. King Arthur van Antoine Fuqua
    Pretentieuze poging van Bruckheimer om Gladiator achterna te lopen, met een regisseur die blijkbaar niet goed wist waaraan hij begon. De film heeft een gebrek aan stijl en inhoud. De film gaat over alles behalve over de legende, de magie, het heroïsme van Koning Arthur. Toch lagen waren alle ingrediënten aanwezig voor een geslaagde film.

    3. Resident Evil: Apocalypse van Alexander Witt
    Wat is hier gebeurd? Geen commentaar, de film spreekt voor zich.

    2. The Village van M. Night Shyamalan
    De enige ontmaskering in de film is die van M. Night Shyamalan, waar het konijn iets de vroeg uit de toverhoed tevoorschijn kwam en de spelkaarten uit de mouw zijn gevallen. Wanneer creativiteit moet inleveren voor marketing strategieën, krijg je dergelijke doorzichtige rotzooi. Shyamalan tekent bij deze zijn zwakste film.

    1. Catwoman van Pitof
    Er is al zoveel gezegd over deze CATastrofe dat ik het laat voor wat het is.

  • Wat je niet mocht missen in 2004

    Pin it!

    Laat ik misschien deze post beginnen met alle bezoekers een Zalige Kerst toe te wensen. We naderen het einde van 2004 en de tijd is rijp voor een kort filmoverzicht van het beste uit het voorbijgaande jaar.

    Vaak lees je op verschillende sites de meest uiteenlopende voorkeuren. Laten we deze diversiteit dus ondersteunen en daarvoor stelt Boy Meets Girl een persoonlijke top 10 samen van de films die bij ons zijn uitgekomen.

    Het jaar 2004 zal de geschiedenis ingaan als een grand-cru jaar, met veel verrassingen, zowel bij de blockbusters, als bij de kleine onafhankelijke producties. Het is bijgevolg heel ingewikkeld om er 10 uit te pikken. Dus heb ik eerst een lijstje gemaakt van een honderdtal favorieten en daarna beginnen schrapen.

    Het resultaat is wat het is, een persoonlijke voorkeur. Misschien delen jullie mijn mening, misschien absoluut niet.

    Het Beste uit 2004

    10. Old Boy van Park Chan-wook
    Dat de vernieuwing vooral uit Azië komt was zelfs te merken aan de kleine filmproducties. Op een gewaagde en virtuoze manier ontrafelt hij de geknelde psychologie van een man in een gecontroleerde en gemanipuleerde wereld.

    9. The Incredibles van Brad Bird
    Misschien wel de eerste grote postmoderne animatiefilm die op een schitterende manier de retro-futuristische alledaagsheid mengt met super-hero actie met knipoogjes naar het exotische van de eerste James Bond films.

    8. Shaun of the Dead van Edgar Wright
    Voor mij de revelatie uit Groot-Brittannië en zal zonder enige twijfel een cult-klassieker worden. In tegenstelling tot de remake van Dawn of the Dead herwerkt op een hilarische manier de zombie film.

    7. La Mala Educación van Pedro Almodóvar
    Aangrijpende film van een cineast die ons op een geniale manier verleidt met poëtische kunstzinnigheid en obsessionele passie. Het is touwens de eerste film noir waar de femme fatale een man is.

    6. 2046 van Wong Kar-Wai
    De regisseur die na In the Mood For Love een opera regisseert van melancholie waar de liefde universeel, tijdloos en onvergetelijk worden. Een film om te gaan zien en honderd keer opnieuw te zien.

    5. Hero van Zhang Yimou
    Gewoon een apotheose van pure schoonheid, waar de actie en de oosterse-vechtkunst op een poëtische en filosofische manier vertaald worden voor een breed publiek.

    4. Collateral van Michael Mann
    Ik snap niet dat je een lijstje kan maken van de beste films in 2004 en deze elegante, abstracte en lyrische film over het hoofd kan zien, van de meester van de politie-actiethrillers. Een aangrijpend portet over eenzaamheid en gebroken dromen.

    3. Eternal Sunshine of the Spotless Mind van Michel Gondry
    In een periode waar alle verhalen al honderden keren zijn verteld en waar Hollywood hopeloos zit te remaken, sequelen en prequelen is hier een film die zich ontdoet van elk symbool en die ons uitnodigt om te genieten van koude liefde die tot niets zal leiden. Gemaakt door een gek (Gondry), geschreven door een gek (Kaufman) en geacteerd door de grootste gek in Hollywood (Carrey).

    2. The Lord of the Rings: The Return of the King van Peter Jackson
    Superlatieven ontbreken me om deze film te beschrijven, maar dit is de kroon op het werk van een monumentale trilogie. In tegenstelling tot Eternal Sunshine is deze film een apotheose van de symboliek. Een pure spektakelfilm, vol met emotie, spanning en intimiteit. Buitengewone adembenemende cinema!

    1. Spider-Man 2 van Sam Raimi
    Er valt niet over te discussiëren, deze film is uitmuntend. Het is trouwens de eerste blockbuster die zichzelf in vraag stelt. Een knap verhaal met een sterke dramatische structuur die zich niet laat misleiden of gijzelen door zijn adembenemende speciale effecten. Gewoon betoverend!

  • 36 Quai des Orfèvres (2004) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is al een tijdje dat er een goede Franse politie-thriller op de markt was, maar deze 36 Quai des Orfèvres (2004) is zeker een goeie poging in die richting, met in de hoofdrollen 2 sterke acteurs, Gerard Depardieu en Daniel Auteuil.

    36_quai_des_orfevres_2004_36th_precinct_blu-ray.jpg

    Toen ik voor het eerst hoorde van deze film dacht ik eerst dat het een remake was van Henri-Georges Clouzot’s Quai des Orfèvres (2004), maar nee dus. Het was wel degelijk een klassieke politie-thriller van de hand van ex-politieman Olivier Marchal, die met deze film in de voetstappen van Melville en Michael Mann treedt. Quai des Orfèvres is een beetje te vergelijken met de term Scotland Yard in Groot-Brittannië. Maar agenten onder elkaar spreken meestal over '36'.

    Korte inhoud: De premisse van de film was eenvoudig: in het Parijs van vandaag worden aan aantal gewelddadige overvallen gepleegd en de politie-instructeur Robert Mancini (gespeeld door André Dussollier die hetzelfde rolletje speelt als in Agents Secrets) wil die bende kost wat kost oprollen. Er zijn twee agenten, Léo Vrinks (Daniel Auteuil) is een nog actieve 40’er die het politiewerk heeft geleerd in de straten waar het verschil tussen crimineel en flik soms niet van elkaar te onderscheiden zijn. Zijn ere-code staat boven alles. Daartegenover staat Denis Klein (Gérard Depardieu), een agent die als het moet over lijken gaat om zijn positie te versterken en zijn macht te vergroten. De twee verschillen zo van elkaar dat ze binnen de kortste keren elkaars rivaal worden. Na een misgelopen politie interventie eisen de mannen van Vrinks het ontslag van Klein, maar deze heeft nog een verborgen kaart die zijn rivaal schaakmat kan zetten. Een film over macht, wraak, vriendschap en verraad.

    Een ding waar Fransen heel goed in zijn, moet toch wel de politie-thrillers zijn. Ik denk dat ik er honderden heb versleten. Zo herinner ik me nog Le Cercle Rouge, Le Samouraï, Dernier Domicile Connu, Garde à Vue (kreeg onlangs een remake met Bellucci, Morgan Freeman en Gene Hackman – Under Suspicion), en het lijstje is nog lang niet af. In 2004 waren er niet meteen veel hoogvliegers in Frankrijk en deze film had alle ingrediënten voor een aangrijpende film. En de film slaagt op een aantal punten om de spanning hoog te houden, maar op andere momenten ontgoochelt hij. Waar de film ingetogen zou moeten zijn, zien we nutteloos geweld en op momenten waar we een personage willen zien evolueren, verzeilen we op een zijspoor die naar niets leidt. Ik zit dus een beetje met gemengde gevoelens. De acteur/regisseur moet blijkbaar nog wat ervaring opdoen achter de camera, maar zoals hij bezig is mogen we ons in de kortste keren verwachten aan een geweldige film.

    36_quai_des_orfevres.jpg

    Wat toch opmerkelijk is aan deze prent, in tegenstelling tot vele Amerikaanse tegenhangers, is dat hij de politieagenten niet beschouwd als helden of als supermensen. Ze zijn ook niet goed of slecht, maar zijn gewone mensen die elk een eigen code hebben. De omgeving waarin ze leven lijkt al even melancholisch en claustrofobisch als de duistere schuilplaatsen van de criminelen. Hun gedrag en hun hunker naar geweld is als een soort verslaving die hun blijft achtervolgen en ook afrekend met hen. De film heeft ook een portie nostalgie. De politieburelen met de Venetiaanse schermpjes, de duistere steegjes die nat zijn door de regen. De gezichten van Depardieu en Auteuil spreken gewoon boekdelen. Regisseur Marchal ziet het leven pessimistisch en gewelddadig en laat zijn personages, wiens leven draait rond '36', afdalen in de hel.

    Toch heeft de film ook zijn zwaktes. Ik vind de muziek bijvoorbeeld, van Erwann Kermorvant et Axelle Lenoir, veel te nadrukkelijk aanwezig. Op bepaalde momenten leidt ze ons gewoon af van het verhaal. Ze is ook iets te zwaar voor een dergelijk soort film. Ook de mise-en-scènes zijn vaak een beetje geforceerd, en dit vooral in een film die het moet hebben van zijn realistisch karakter. Bepaalde scènes zijn dan weer compleet verzonnen en ongeloofwaardig. Zo kan een politie-agent (ik vertel niet wie om niets te verklappen) even uit de gevangenis komen om de begrafenis bij te wonen van zijn vrouw. Voor deze scène draagt hij een speciaal maatpak, dat niet eerder in de film te zien was, alsof de cipiers even snel voorbij Olivier Strelli zijn gereden. Da man vraagt dan aan de cipiers om de boeien los te maken omdat hij niet wil dat zijn dochtertje deze moet aanschouwen, maar laat ze nadien vlak voor haar neus weer om doen. Enfin, het zijn kleine dingen in de film die mij gewoon storen, en dit vind je gedurende de ganse film.

    Ook de effecten van slow en fast-motion zijn al even nutteloos als de paar brutale interventies; zoals de scene waar een man een oudere vrouw toetakelt met een boksijzer. Je merkt onmiddellijk dat zelfs in de meest gewelddadige Amerikaanse producties het geweld soms veel gestileerder in beeld komt dan in deze prent. Ja, het is het milieu waarin ze vertoeven, maar dit lijkt mij iets te gemakkelijk. Ik mis iets meer context en emotie. Ander kan ik toch gewoon een Dead Wish film gaan huren. De film heeft zich iets teveel geïnspireerd op de kinetische energie van Michael Mann’s Heat (1995), maar verwaarloosde daarmee de essentie van de film, namelijk het conflict tussen de twee mannen.

    De acteurs zijn vaste waarden van de Franse cinema en overtuigen in hun rol. Ze geven echt diepte aan hun personage en moeten zich vaak worstelen door veel te lange dialoog-scenes. Om de acteurs dan bezig te houden kwam de regisseur op het lumineuze idee…hmmm… om elke acteur om te toveren tot kettingroker. Zo blijven ze in actie en creëren ze een mysterieus rookgordijn in de donkere fotografie. Ik zou daar in principe niets op tegen hebben, maar de mensen die van nature niet roken in de film, pik je er meteen uit. En dat zijn dus allemaal dingen die afleiden. Conclusie, de film heeft zijn goede en minder goede kanten, maar uiteindelijk zijn het vooral de twee hoofdacteurs die de film nog kunnen redden uit de poel van de mediocriteit.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 23 december 2004

  • Spawn in het faillisement geduwd

    Pin it!

    Sommige dingen gaan er bij mij echt niet in. Ik ben verzot op comic books, ik heb leren lezen met de Jommeke’s en de Suske’s en Wiske’s, daarna de Rode Ridder, XIII en Conan de Barbaar, gevolgd met Storm, om dan uiteindelijk af te wisselen met Aziatische en Amerikaanse comics, waaronder de serie Spawn van creator Todd McFarlane, over de gelijknamige anti-held die rechtstreeks uit de hel komt en die een strijd voert met het uitschot op aarde, demonen uit de hel en vooral met zichzelf. Nu blijkt, volgens het magazine Hollywood North, dat hij er een nieuwe vijand bij heeft, namelijk het Amerikaanse gerecht. McFarlane wordt veroordeeld tot het uitbetalen van 15 miljoen dollar aan hockey-ster Tony Twist. De rechter concludeerde dat hij en zijn firma onrechtmatig gebruik hadden gemaakt van de naam van de hockey-speler voor het personage Antonio "Tony Twist" Twistelli in de uitgaven van Spawn in de vroege jaren ’90. McFarlane probeerde in beroep te gaan met als argument dat dit deel uitmaakte van de vrijheid van een kunstenaar maar dit werd verworpen.

    Laat ik de dingen even op een rijtje zetten. Voor het rijden onder invloed van alcohol op de openbare weg en betrokken raken bij een ongeval krijg je daarvoor hooguit een paar maand rijverbod en een boete van 1200 euro. Voor het onrechtmatige gebruik van een naam in een strip, 15 miljoen dollar!?! Ligt het aan mij of leven we in een krankzinnige wereld? Mochten ze mijn naam willen gebruiken voor een cool personage in de Spawn reeks, wat met mijn lange-vlaamse-omslachtige naam nooit zal gebeuren, dan zou ik het met plezier hebben afgestaan. Waarom niet? De verkoop van de Spawn albums zal door het gebruik van eenderwelke naam zeker niet worden beïnvloed. Trouwens vind ik de uitgave van een stripreeks toch nog iets belangrijker dat eender welke exploten van een legendarische super-athleet. Nu dreigt McFarlane in het faillissement te worden geduwd, terwijl een onnozele hockey ster nu eventjes op de rug van een fan nota-bene, zich net als Mel Gibson een eiland kan kopen in de stille oceaan nabij het Fidji-archipel. En terwijl deze terugdenkt op zijn laatste hockeystick slag in de kaak van de referee, zonnend in de hitte van de zomerzon, zullen duizenden jongeren en volwassenen hun lievelingsstrips van de McFarlane cy zien verdwijnen van de markt. Leve het kapitalisme en de blinde justitie!

    De verfilming van de strips leverde een zwakke film op, maar de albums bruisen van de visuele creativiteit. Misschien zou een nieuwe en betere verfilming de maatschappij nog kunnen redden. Er is in ieder geval genoeg materie om 6 trilogieën mee te maken.

    Categories: Comics 0 comments
  • War of the Worlds van Steven Spielberg

    Pin it!

    Steven Spielberg is momenteel bezig met het draaien van zijn nieuwe film War of the Worlds in Griekenland, met Tom Cruise in de hoofdrol, op de vlucht van marsmannetjes. Volgens de opnameleider zou Spielberg later plannen hebben om de filmen bij hem thuis.

    Daarvoor zijn er momenteel werken bezig bij hem om bijvoorbeeld zijn zwembad te laten verwijderen.

    Familie Spielberg moet leuke tijden beleven, denk ik. Een filmploeg bij u thuislaten is altijd een beetje een verbouwing. Daarna wil hij op het klein baseball-veldje in de buurt een grote constructie bouwen om die daarna te laten exploderen.

    Volgens de opnameleider vraagt de gemeente 50 dollar voor de reservaties van de parkingplaats in de straat, maar het bouw en afbraak-plan is nog ter discussie. Maar een "njet" zal er wel niet komen, vooral niet wanneer je Spielberg noemt. Toch wel even interessant om weten dat een figurant op een dergelijke grote Amerikaanse productie slechts 80 dollar verdient per dag.

    Zo zie je dat met het budget van 120 miljoen dollar niet iedereen rijkelijk wordt vergoed. Kan je voorstellen wat het hier bij ons moet zijn.

    Hier is tevens ook de link van de schitterende teaser-trailer.

    Categories: News 3 comments