27/03/2015

Top 20 Meest Memorabele Strippers & GoGo Dancers in Films

Met de release van de Blu-ray van Sin City 2: A Dame to Kill For (2014) hadden we het idee om onze Top 10 van de meest memorabele en bekende film-strippers uit te breiden naar een Top 20. Toch leek dat niet meteen een gemakkelijke klus. Met enige vertraging is hieronder onze Top 20 Movie Strippers & Go-Go Dancers. Want ja, er is een verschil. Strippers zwieren hun kleren af terwijl Go-Go dansers enkel verleidelijk gaan dansen op een podium. Het onderscheid is vaak niet duidelijk in films en bijgevolg hebben we ze in één lijstje samengebracht.

Top 20 Movie Strippers & Go-Go Dancers

20. Bar Paly in Pain & Gain (2013)

De scène op zich stelt niet zo heel veel voor, maar het enige waar Michael Bay klaarblijkelijk talent voor heeft is het in beeld brengen van halfnaakte babes op hoge hakken. En hier hebben we een mooi voorbeeldje met de adembenemende Bar Paly (pics) die in een glitterend pakje haar wulpse vormen laat kronkelen op de beats van de muziek.

pain_and_gain_2013_poster2.jpgBar Paly,No Pain No Gain,stripper pain_and_gain_2013_poster3.jpg

19. Lindsay Lohan in I Know Who Killed Me (2007)

Het goede nieuws is dat je de volledige film niet hoeft te bekijken om de uitdagende strip-act van Lindsay Lohan (pics) te kunnen aanschouwen. Want op het moment dat je denkt het ergste al gezien te hebben, duikt de film met elke scène nog verder de dieperik in. Maar op zich was de brave 'Mean Girl' / 'Maggie Peyton' aan de paal te zien slingeren wel een leuk moment, voldoende voor een 19de plaats.

i_know_who_killed_me_2007_poster.jpglindsay lohan,i know who killed me,stripper i_know_who_killed_me_2007_poster2.jpg

18. Jennifer Aniston in We're the Millers (2013)

Inderdaad, de film is niet om aan te zien, maar deze 45-jarige Jennifer Aniston (pics) heeft toch nog steeds een strak lichaam, en haar strip-act mocht er wel zijn. En dan heb ik het enkel over deze scène, want haar vertolking van een stripper was al even onwaarschijnlijk als de vertolking van een hoertje door Julia Roberts in Pretty Woman (1990).

We're the Millers posterJennifer Aniston,We're the Millers,stripper We're the Millers poster

17. Penelope Ann Miller in Carlito's Way (1993)

De relatie tussen Pacino en Penelope Ann Miller sloeg in de film nergens op, maar er zat wel een leuke strip-act in. Misschien wel de enige reden waarom dit personage niet uit het verhaal werd geschreven. Penelope Ann Miller is allesbehalve overtuigend als stripper. Ze komt zelfs behoorlijk houterig over (bekijk dan been die even de lucht in vliegt! Priceless!). Maar de manier hoe De Palma de gehele scène in beeld bracht, verdiende toch een plekje in deze lijst, en moest hiervoor Sheri Moon Zombie wijken met haar strip-act in Halloween. Sorry, Sheri :s

 Road House,stripper  Julie Michaels,Road House,stripper Road House,stripper

16. Julie Michaels in Road House (1989)

Julie Michaels is een bezig bijtje. De dame was niet alleen te zien als blonde stoot in Road House maar tevens als een rondborstige vechtersbazin in Point Break, in een onvergetelijke scène waarin ze met de borsten bloot Keanu Reeves te lijf gaat. Wat weinigen weten is dat Michaels een ervaren stuntvrouw is geworden net na haar ontdekking in Road House. Ze heeft zelf "Jason" vermoord in Jason Goes to Hell: The Final Friday en Dwayne Johnson te lijf gegaan in The Scorpion King. Een paar jaar na Road House ging deze dame zelfs volledig uit de kleren voor A Time to Revenge (1997). Deze blondine moest gewoon in deze Top 20 verschijnen.

 Road House,stripper  Julie Michaels,Road House,stripper Road House,stripper

15. Jessica Alba in Sin City 2: A Dame to Kill For (2014)

In vergelijking met de eerste Sin City, die en stuk beter scoort in dit klassement, lijkt deze stripact van Nancy een stuk meer aangekleed, maar daarom niet minder suggestief. Toch hadden we er iets meer van verwacht, en moeten we met enige verstomming concluderen dat niet Jessica Alba (pics ) maar Eva Green de show steelt, en dat zonder flashy strip-act. Maar de act op zich verdiende hier wel een plaats in deze Top 20.

 Jessica Alba,Sin City 2,stripper Jessica Alba,Sin City 2,stripper rosario dawson,Sin City 2,stripper

14. Pamela Anderson in Barb Wire (1996)

Ook al moet dit waarschijnlijk één van de slechtste comic-adaptaties zijn, kan je niet omheen de strip-act van de rondborstige Pamela Anderson (pics) die zich voor de gelegenheid in een lederen pakje stak die net iets te strak bleek aan de decolleté. Bedenk daarbij nog een watervaldouche en een naaldhak die in het publiek wordt gesmeten, en de toon van de film is meteen gezet. Spijtig genoeg ging alles snel bergaf vanaf dit punt.

Barb Wire posterPamela Anderson,Barb WireBarb Wire poster

13. Roselyn Sanchez in Yellow (2006)

Er zijn weinig mensen die deze halve independent film hebben gezien, maar zij die wel hebben geproefd Yellow zullen waarschijnlijk de strip-act van Roselyn Sanchez (pics) herinneren ... is tevens het enige memorabele aan deze prent. De film is één reuze cliché van de stripper met het gouden hart die in bescherming wordt genomen door de club-eigenaar, geschreven en geproduceerd door Sanchez zelf. Als jullie echter een betere film willen zien met Roselyn, kan ik The Game Plan (2007) aanraden. Dwayne Johnson moet je er dan wel bij nemen.

yellow_2006_poster.jpgRoselyn Sanchez,Yellow,stripper yellow_2006_poster2.jpg

12. Olivia Wilde in Butter (2011)

Als je de geruchten mag geloven is Olivia Wilde (pics) een vrij verlegen meisje. In Butter merk je daar niet echt veel van. Olivia is tevens behoorlijk lenig en die kleine strip-act moest gewoon in deze lijst. Spijtig dat ook deze prent zelfs de prijs van een pakje boter niet waard is.

butter_2011_poster.jpgElisabeth Berkley,Olivia Wilde,stripper butter_2011_poster2.jpg

11. Rebecca Romijn in Femme Fatale (2002)

Rebecca Romijn (pics) is misschien niet dé beste actrice en haar carrière is nooit echt van de grond gekomen, maar die ene scène uit Femme Fatale zal niemand vergeten. Je hebt de indruk dat ze volledig uit de kleren gaat, maar uiteindelijk zie je bitter weinig, en toch is alles zo aanstekelijk. Spijtig dat het niet op een podium was, maar deze strip-act mocht hier ook niet ontbreken. En ja, het is opnieuw een Brian De Palma prent, hoe kon het ook anders.

Femme Fatale posterRebecca Romijn,femme fatale,stripper Femme Fatale poster

10. Natalie Portman in Closer (2004)

Dat Natalie Portman (pics) kon acteren wisten we ondertussen allemaal, maar dat ze ook nog eens kon strippen was met deze Closer meteen duidelijk. In deze film maakt ze het hof aan Clive Owen en hij kreeg wel een exclusieve inkijk in de intieme delen van de dame.

Closer posterNatalie Portman,close,stripper Closer poster

9. Demi Moore in Striptease (1996)

Het is niet meteen een geslaagde film maar de strip-acts in G-string van Demi Moore (pics) mogen wel gezien zijn, al was het maar om nog eens de nummers te horen van Eurythmics. Het vreemde aan deze prent, in vergelijking met bijvoorbeeld een Showgirls is dat er bitter weinig echte erotiek te bespeuren valt. Bij momenten is het een soort vreemde komediefilm waar niemand echt opgewekt van wordt. Maar als je aan een stripper denkt in een Hollywoodprent, kan je moeilijk om Demi heen.

striptease_1996_poster.jpgDemi Moore,Striptease,stripper striptease_1996_poster2.jpg

8. Amy Smart in Crank: High Voltage (2009)
Amy Smart (pics) was niet al te verlegen om voor de camera te gaan strippen in een vrij idiote actie thriller met Jason Statham. De scènes waren zelfs niet enorm flatterend voor de actrice en het heeft in ieder geval haar carrière geen boost gegeven. Maar de act op zich kon niet aan deze lijst ontbreken.

 Crank: High Voltage posterAmy Smart,Crank: High Voltage,stripper  Crank: High Voltage poster

7. Jamie Lee Curtis in True Lies (1994)
De 80'ties babe bij uitstek is toch wel Jamie Lee Curtis (pics) en in deze 90'ties film voert ze op iets oudere leeftijd wel een behoorlijk heet dansje op voor de ogen van Schwarzenegger. De erotische geladenheid van scène wordt even doorprikt met een beetje humor, wanneer Jamie haar "paal" mist en even op de grond dondert, maar de scène moet niet onderdoen voor haar aanstekelijke aerobic-moves in Perfect (1985).

True Lies posterJamie Lee Curtis,True Lies,stripper True Lies poster

6. Kim Basinger in Nine 1/2 Weeks (1986)
Regisseur Adrian Lyne heeft wel wat ervaring met erotische scènes en deze strip-act van Kim Basinger (pics) is ondertussen de geschiedenisboeken ingegaan, naast die fameuze ondervragingsscène met Sharon Stone in Basis Instinct.

 Nine 1/2 Weeks posterKim Basinger,Nine 1/2 Weeks,stripper  Nine 1/2 Weeks poster

5. Elizabeth Berkley in Showgirls (1995)
Elizabeth Berkley (Pics) is ook zo goed al verdwenen van het witte doek, maar we zullen haar allen nog herinneren - niet voor haar debuut in de serie "Saved by the Bell", maar wel van deze Paul Verhoeven film. Met haar lange benen en ideale maten kon je nauwelijks nog letten op het filterdunne verhaaltje of het buitengewoon slecht acteerwerk.

showgirls_1995_poster.jpgElisabeth Berkley,showgirls,stripper showgirls_1995_poster2.jpg

4. Rose McGowan in Planet Terror (2007)
Regisseur Robert Rodriguez is een meester in het verfilmen van strip-acts, en ook zijn voormalige vriendin weet hij bijzonder goed in beeld te brengen in deze exploitation prent. Rose McGowan (pics ) mag dan nog niet hebben doorgebroken als een acteertalent, we gaan haar allemaal nog wel herinneren als stripper met één been in deze Planet Terror.

Planet Terror posterrose mcgowan,planet terror,stripper Planet Terror poster

3. Jessica Alba in Sin City (2005) Dat Jessica Alba (pics ) een echt danstalent was, dat wisten we al ,na het zien van Honey (2003), maar dat ze ook nog eens een opwindende stripact kon opvoeren werd meteen duidelijk in deze prent. Jessica lijkt een heel braaf meisje, maar hier heeft Robert Rodriguez haar omgedoopt tot femme fatale met een sexy lederen cowgirl outfit. En uiteraard mocht de zweep niet ontbreken om alles nog een stukje pikanter te maken.

Sin City posterjessica_alba,sin city,stripper Sin City poster

2. Jessica Biel in Powder Blue (2009)
Dit is echt wel een hete stripper-scène waar Jessica Biel voluit gaat in haar rol, met aanstekelijke dans-acts al dan niet met kaarsvet of ingewikkeld in lakens. Jessica heeft ook het perfecte maten en is ook bijzonder overtuigend in haar rol. Qua verhaal is het een minder geslaagde kopie van Paul Thomas Anderson's briljante Magnolia. Deze film had dan ook een rotslechte regisseur aan het roer (Timothy Linh Bui) die eigenlijk iets te vertellen had. Jessica koos spijtig genoeg de verkeerde film om uit de kleren te gaan, maar ze verdient hoe dan ook deze tweede plaats.

Powder Blue posterjessica biel,powder blue,stripper Powder Blue poster

1. Salma Hayek in From Dusk Till Dawn (1996)

En hoe kon het ook anders dan Salma Hayek (pics) als de vampieren koningin Santanico Pandemonium te katapulteren naar de eerste plaats van de Beste Strip-acts. Haar slachtoffers werden getrakteerd op een sexy dansje, en mochten drinken van een rankje die ze over haar been goot, voordat de bar in een slachthuis werd omgedoopt. Maar ook de cinematografie en de zalige muziek van After Dark door Tito & Tarantula.

from_dusk_till_dawn_1996_poster.jpgSalma Hayek,From Dusk Till Dawn,stripper from_dusk_till_dawn_1996_poster2.jpg

26/03/2015

Iron Man scenaristen werken aan Alien Nation remake

En hier hebben we een nieuwe 80's remake in de maak, en deze keer zou Alien Nation (1988) een make-over krijgen, de science-fiction prent van Stan Winston. Niet meteen een hoogstaande filmoeuvre, maar toch met sterk acteerwerk van James Caan en knappe make-up van Stan Winston.

alien_nation_1988_poster.jpg

20th Century Fox heeft Iron Man scenaristen Art Marcum en Matt Holloway aangesteld in de hoop een betere remake te schrijven dan het origineel, één van de 5 regels bij het maken van een remake. En ondertussen wachten we nog op namen van mogelijke filmsterren en regisseurs die in aanmerking komen voor deze prent.

De originele film vond plaats Los Angeles in het jaar 1991. Driehonderdduizend buitenaardse arbeiders zijn in de stad neergestreken. De autochtonen laten zich liever niet in met deze nieuwkomers. Deze zijn hoogbegaafd en bestand tegen alle voor de mens schadelijke chemische stoffen, maar gewoon zeewater is hun grootste vijand en dodelijk. Politieagent Matt Sykes stemt er in toe om een buitenaardse man als zijn partner te nemen. Hij wil zo in het milieu van de Aliens infiltreren en de moordenaar van zijn vorige partner vinden.

De originele Alien Nation deed het niet slecht aan de box-office en bij zijn video-release, dat er zelfs een jaar later een serie is uitgekomen. De "Alien Nation" serie hield het echter maar één seizoen uit, ook al werden in de jaren '90 nog een aantal tv-films gemaakt (Alien Nation: Millennium, Dark Horizon, Body and Soul, The Enemy Within, The Udara Legacy), boeken en comics. Er is dus materiaal genoeg om uit de destilleren voor een uitstekende film.

Een tijd geleden waren er al plannen om een remake te brengen van deze prent voor televisie, maar dit is er uiteindelijk nooit van gekomen. Misschien omdat toen op hetzelfde moment District 9 (2009) in de zalen is gekomen, met zo goed als hetzelfde concept. Ook in deze film hadden we aliens die een plaats proberen te vinden in onze maatschappij. Er werd eerder gedacht aan een mogelijke District 9 sequel dan aan een Alien Nation remake.

alien_nation_1988_james_caan_mandy_patinkin.jpg

De nieuwe film zou ons in het begin vertellen hoe de aliens op onze planeet zijn gekomen, een beetje in dezelfde lijn als de Fox reboot van de Planet of the Apes film. Wie weten zullen ze nog op het zotte idee koen deze twee franchisen met elkaar te mixen: Men vs Apes vs Aliens. Dit gaat er nog wel van komen, maar het zal nog niet voor morgen zijn.

The Day the Earth Stood Still met Keanu Reeves vanavond op 2BE

Vanavond kunnen jullie op 2BE nog eens op de smikkel van Keanu Reeves kijken. Een goede remake moet voldoen aan ongeveer 5 regeltjes, en dat is nu niet meteen iets waar The Day the Earth Stood Still (2008) van Scott Derrickson in uitblinkt. Visueel is het beter dan het origineel uit 1951 van Robert Wise, of wat had je gedacht met een budget van +100 miljoen dollar. Maar het eindresultaat is het filmticket niet waard. De makers hadden niet de minste ambitie om een uitdagende of baanbrekende prent te maken, laat staan een verhaal te vertellen dat steek houdt, maar waren uit om poen te scheppen met een bekende titel, een steracteur en een gigantische marketings-campagne. Het zal hen zuur opbreken want deze science-fiction prent opende met een bescheiden 30 miljoen en het ziet er naar uit dat de film amper 80 miljoen zal halen in de States (dit laatste is pure speculatie van mijn part). Komt daar nog bij dat Keanu Reeves hier één van zijn meest penibele vertolkingen neerzet en zo zijn etiquette van slechte acteur nog maar eens in de verf zet.

the_day_the_earth_stood_still_2008_blu-ray.jpg

Daarnaast zou deze remake misschien wel eens een definitief punt kunnen zetten achter al die eco-flops waarmee we de laatste jaren, onlangs nog met Shyamalan's The Happening, geconfronteerd werden. De kern van het verhaal is dat we moeten veranderen, want anders is het gedaan met het leven op aarde. Het is niet de meest subtiele boodschap, en de prent die hieruit voortvloeit is uit hetzelfde hout gesneden. Wil nu net dat deze Hollywoodfilm symbool staat voor de VERSPILLING aan energie, talent en geld. Je kunt het een beetje vergelijken met de managers van GM die met hun privé-jet naar de regering vliegen om te bedelen voor meer geld of een milieubeweging die een boek uitbrengt ter bescherming van de bossen, gedrukt op niet-gerecycleerd papier. The Day the Earth Stood Still is niet enkel inhoudelijk en vormelijk een mislukking, maar is als productie compleet niet relevant of geloofwaardig.

Korte inhoud: Een buitenaards wezen genaamd Klaatu (Keanu Reeves) bezoekt samen met zijn onvernietigbare robot Gort de aarde. Hij heeft een belangrijke waarschuwing voor de bewoners van de aarde: als de mensheid niet stopt met hun oorlogen dan zullen buitenaardse vredestichters wraak nemen en de aarde vernietigen. Regeringsleiders vanuit alle hoeken van de aarde en vooraanstaande wetenschappers verdringen zich vervolgens om het raadsel achter het bezoek van Klaatu te ontwarren. Obdertussen ontmoet de bezoeker Helen Benson (Jennifer Connelly) en haar zoon Jacob (Jaden Smith).

Zoals ik al eerder heb laten vallen wordt hier serieus slecht geacteerd. Niet alleen het houterig en emotieloos spel van Keanu Reeves, maar ook de tussenkomst van het zoontje van Will Smith is beschamend. Jaden irriteert bijna in elk frame, en is nauwelijks in staat om zijn rol overtuigend te brengen in tegenstelling tot The Pursuit of Happyness (2006) waar hij onder begeleiding van zijn vader veel spontaner in beeld kwam. Ook de bloedmooie maar bleke en veel te magere Jennifer Connelly speelt onder haar kunnen. Maar de schuld ligt niet altijd bij de acteurs. Ook regisseur Scott Derrickson (pic) draagt hier een verpletterende verantwoordelijkheid. Maar dat had 20th Century Fox eerder moeten weten na het zien van zijn Hellraiser: Inferno (2000) of The Exorcism of Emily Rose (2005). Het kleinste kind kan zien dat de man zichtbaar moeite heeft om acteurs te regisseren.

Voor de rest zit de film bol van de cgi met veel visueel geweld, grote evacuaties, een resem ruimteschepen, hier en daar wat explosies en auto's die door de lucht vliegen. Het prijsbeest Gort trekt spijtig genoeg op de ballen met een vormgeving die compleet floept met het beoogde realisme. Wie gelooft dat een immense buitenaardse robot de vorm heeft van een gespierde man met een helm op? Dit is een misplaatste verwijzing naar het origineel van deze film uit 1951, die in deze remake NIET werkt. Al dat visuele gedoe neemt trouwens teveel tijd in beslag dat ten koste gaat van de opbouw van geloofwaardige spanning. Het gebrek aan relevante interactie tussen de personages werkt de oppervlakkigheid volledig in de hand.

day_the_earth_stood_still_pic 01day_the_earth_stood_still_pic 02

De mens is de oorzaak van de interventie van de ruimtewezens, maar dat is een veronderstelling die we niet te zien krijgen, behalve in een kwakkelige diefstalscène op een station, die ons moet overtuigen hoe slecht en dom 'de mens' wel is. David Scarpa maakt met deze intro in ieder geval zijn creatieve beperkingen als scenarist kenbaar. Het bewijst tevens dat geld geen kwaliteit kan kopen.

Kortom, een teleurstelling op heel wat vlakken voor een prent die gezien zijn middelen een veel beter resultaat kon brengen, maar zich tevreden stelt met een formulefilm en het uitmelken van het origineel, in plaats van het verhaal opnieuw uit te vinden en relevant te maken voor een modern publiek. The Day the Earth Stood Still was niet rijp genoeg voor een verfilming, maar de gulzigheid om geld te maken was te groot om nog meer tijd te steken in een beter scenario en bijgevolg ook een betere regisseur aan te trekken. Ik ben normaal geen grote fan van Roland Emmerich (The Day After Tomorrow, Independence Day) maar hij slaagt er op z’n mist in om een echt verhaal te vertellen, iets wat van Derrickson niet gezegd kan worden. Je kan je soms afvragen van hoe slecht een film wel kan zijn…

rating

Beoordeling: 1,5 / 5
Recensie door op 26 maart 2008

***Related Post***
25/07/2008The Day the Earth Stood Still met Keanu Reeves

 

*** The Day the Earth Stood Still trailer ***

And So It Goes (2014) *½ Blu-ray recensie

Bij het zien van deze cover en het lezen van de titel weet je meteen wat voor soort film And So It Goes (2014) van Rob Reiner zal worden, en de verwachtingen worden geheel ingelost. Spijtig geoeg is het niet meteen een romcom die zal blijven nazinderen, ondanks de twee talentvolle acteurs.

and_so_it_goes_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Oren Little (Michael Douglas) is een egocentrische makelaar die niets om anderen geeft. Maar het leven van Oren wordt op zijn kop gezet wanneer zijn vervreemde zoon Luke (Scott Shepherd) plotseling op de stoep staat, met een kleindochter Sarah (Sterling Jerins) die hij nooit gekend heeft. Luke moet naar het gevang voor een korte periode en wil dat zijn vader voor de kleine zorgt. Met behulp van zijn vastberaden en lieve buurvrouw Leah (Diane Keaton) begint Oren langzaam te leren om zorgzaam te zijn en wordt hij onverwachts ook nog verliefd.

Ik vermoed dat je al een zekere houdbaarheidsdatum voorbij moet zijn om met het script van de 60-jarige Mark Andrus te lachen. Nochtans was hij de scenarist die 18 jaar geleden nog genomineerd werd voor Beste Originele Filmscript voor de komedie As Good as It Gets (1997). En dit verhaal probeert een beetje diezelfde weg op te gaan met een mensonvriendelijk personage gespeeld door Douglas. Maar de inspiratie is weg, de humor ontbreekt en de regie van Rob Reiner wiegt ons halverwege in slaap. En hij was de regisseur die 31 jaar geleden indruk maakte met zijn mockumentary This Is Spinal Tap (1984).

Het is mediocriteit troef in deze prent. Zelfs de acteurs beschouwen dit als een zondagsfilm waar ze niet echt hun personage moeten heruitvinden. De film wil iets vertellen over de kracht van de liefde om mensen bij elkaar te brengen, maar zo zijn er een heleboel andere soortgelijke films die hetzelfde vertellen maar dan beter. Douglas begint er ook steeds meer uit te zien als zijn vader. De tijd dat hij nog de rol van een man op middelbare leeftijd kan spelen is voorbij. De show wordt in deze film gestolen door de oma Claire, gespeeld door Frances Sternhagen.

and_so_it_goes_2014_pic01.jpgand_so_it_goes_2014_pic02.jpgand_so_it_goes_2014_pic03.jpg

De Blu-ray van And So It Goes komt zonder bonussen, maar hier zaten we ook niet echt op te wachten. Ideaal voor een druilerige zondagnamiddag. Hoewel, in het genre 'wrinkle porn' zijn er toch wel veel betere films voorhanden. Deze "grumpy old man finds love" is echt wel iets te smaakloos, zelfs voor een generatie wiens smaakpapille zo goed als niet meer functioneren.

rating

Beoordeling: 1,5 / 5
Recensie door op 26 maart 2015

 

*** And So It Goes trailer ***

25/03/2015

La Prochaine Fois Je Viserai Le Coeur (2014) *** DVD recensie

Franse cinema. Lang geleden dat ik nog eens een Franse film heb gezien. Er zijn maar weinig Franse films die me kunnen bekoren en als ik ze goed vind, zijn het niet de oerouderwetse "plattelandsdrama's" maar eerder de films van François Ozon zoals Jeune & Jolie (2013) of de luchtige dingen a la Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain (2001) en Une Long Dimanche de Fiançailles (2004).

the_gunman_2015_poster.jpg

Ik denk altijd aan hopeloos trage en ouderwetse films als ik aan Franse cinema denk of aan eindeloze palaver films of zeer zwaarmoedige films waarbij je als kijker toch de nodige afstand bewaart. Misschien heb ik de laatste tien jaar te weinig Franse films gezien. Maar toch keek ik met belangstelling naar La Prochaine Fois Je Viserai le Cœur (2014) van Cédric Anger. Een film gebaseerd op waargebeurde feiten.

Korte inhoud: In de late jaren '70 wordt een regio getroffen door een seriemoordenaar. Het bleek een jonge plichtsbewuste ambitieuze gendarme te zijn. Ja, de plot verklappen ze al meteen, dus waarom zou ik dat niet doen. De film reconstrueert zijn verhaal maar zegt er uitdrukkelijk bij dat er veel fantasie is gebruikt. Wat kan mij dat schelen. Soit.

Franck Neuhart (Guillaume Canet) is een gendarme. Eenzaam alleen, zo goed hij is in zijn job, zo gehandicapt is hij als mens. We hebben na een tijdje door dat hij de moordenaar is en als we hem zijn in zijn dagelijkse leven ontdekken we een eenzame man, de eeuwige single omdat hij niet kan omgaan met vrouwen en ergens mentaal een aberrante stoornis heeft die er voor zorgt dat hij wraak neemt op zogenaamd 'onkuise' vrouwen door op hen te schieten. Als professional is hij zelfs een van de leidende figuren in het onderzoek naar de dader. Zichzelf. Hij speelt dat verrassend goed. En ook de acteur doet dit vrij goed.

Toch weekt hij geen enkel emotie los. Dat hij onze sympathie niet wint, dat mag duidelijk zijn, maar de film houdt ons ook op een afstand. Zelfs de schietpartijen waarbij het als kijker is alsof hij de persoon naast jou neerschiet, laten me onberoerd. Weer die typische eigenschap van de Franse film. Ik raak niet betrokken. Behalve dan bij Sophie (Ana Girardot, die we nog kennen van de serie "Les Revenants"), de jonge timide vrouw die zijn was doet en die hopeloos toenadering zoekt tot Franck, die maar met moeite weet hoe om te gaan met dergelijke emoties. Omdat Franck toegang heeft tot de informatie die ze hebben over de dader, begint hij meer en meer de informatie te sturen door brieven te schrijven. En dan komt de politie - op wie de gendarmes neerkijken - hem steeds dichter op het spoor en begint hij zelfs fouten te maken. Het net sluit zich rond Franck maar zelf wil hij nog veel meer slachtoffers maken.

la_prochaine_fois_je_viserai_le_coeur_2014_pic01.jpgla_prochaine_fois_je_viserai_le_coeur_2014_pic02.jpg

Soms heb ik de indruk dat ik naar een docu zit te kijken. Zonder dat de beweegredenen worden verklaard. Uitdieping van de personages zit er niet echt bij. De moordende flik. En that's it. De film is op geen enkel moment spannend. Gelukkig is hij ook op bijna geen enkel moment vervelend. Slecht kan ik die film niet noemen. Maar ik loop er niet echt wild van.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 25 maart 2015

 

*** La Prochaine Fois Je Viserai Le Coeur trailer ***

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende