27-01-15

American Sniper (2014) ***½ Blu-ray recensie

Gaandeweg de film begon ik mij af te vragen waarom American Sniper (2014) was genomineerd voor een Oscar voor Beste Film - dit is meestal geen goed teken wanneer je aandacht in het midden van een film begint weg te deemsteren - , maar toen schoot het me te binnen met de impact van een sniperkogel: Dit is een Clint Eastwood prent, die zowat de Meryl Streep van de regisseurs is geworden.

american_sniper_2015_poster2.jpg

En ook al is dit geen Flags of Our Fathers (2006), hij weet ons toch steeds te boeien met zijn patriottisch heroïsme. Enkel spijtig dat de scenarist Jason Hall zo'n flauw script heeft afgeleverd, gebaseerd op het waar gebeurde verhaal van misschien wel de meest beruchte sniper uit de SEAL geschiedenis. American Sniper zal de Oscar niet winnen voor Beste Film, maar het is verre van een slechte biopic.

Korte inhoud: Het verhaal van Navy SEAL Chris Kyle (Bradley Cooper), de dodelijkste schutter aller tijden die door zijn vijanden "de duivel" wordt genoemd. Van 1999 tot 2009 vestigde hij een record met de meeste moorden als scherpschutter in de geschiedenis van het Amerikaanse leger. Kyle leerde de fijne kneepjes van het vak al toen hij een kind was en zou een prominente rol gaan spelen in de strijd tegen het terrorisme in Irak, die na 9/11 van start ging. En bij zijn terugkeer naar zijn vrouw (Sienna Miller) en kinderen zou hij de oorlog nog moeilijk achter zich kunnen laten.

Clint is nog steeds verzot op wapens en scherpschutters, en de scènes waarin we Bradley in het oorlogsgebied zien zijn echt wel adembenemend. Voornamelijk omdat alles heel realistisch en allesbehalve over-the-top in beeld werd gezet. Daar waar een Ridley Scott (Black Hawk Down) zijn Amerikaanse helden in een vagevuur van kogels zet met rondvliegende helikopters in een afgelikte fotografie, benadert Clint Eastwood zijn Amerikaanse held met enige terughoudendheid in een documentair-achtig setting. Maar beide regisseur brengen wel degelijk fictie, waarin de Amerikaanse helden het moeten opnemen tegen een duivels volk. Het lijkt wel of elke Irakees een handlanger is van Abu Musab al-Zarqawi en elke Amerikaanse soldaat een blanke, volwassen koorknaap wiens benen zijn afgeschoten.

Politiek gezien is het duidelijk een film die vooral in de smaak zal vallen voor Amerikaanse Republikeinen en de National Rifle Association. Eastwood, zelf een Republikein, heeft in 2012 nog opgekomen voor de republikeinen tegen Barack Obama met een wel heel mislukte speech die grandioos werd neergesabeld door Jon Stewart. Nochtans was hij zelf tegen de oorlog in Irak en tegen de politiek van George W. Bush. Maar Eastwood draagt wel de militairen in zijn hart en het is eraan te zien. Het lijken allemaal doodeerlijke mensen die elke dag de baarlijke duivel trotseren. Hij is zo verzot op zijn militairen, dat de vijand zelfs nauwelijks aan bod komt in deze prent. En een beetje zoals een scherpschutter de wereld ziet door de loop van een McMillan TAC-338A sniperpistool, bekijkt Eastwood het levensverhaal van de scherpschutter met tunnelvisie en worden er nauwelijks vragen geopperd over het 'waarom' van hun aanwezigheid. We krijgen de beelden te zien van 9/11 en zien hen strijden in Irak, maar op geen enkel moment is er een twijfel waarom ze nog maar eens een deur instampen om de inwoners met hun wapens op de grond te dwingen.

american_sniper_2014_pic01.jpgamerican_sniper_2014_pic02.jpgamerican_sniper_2014_pic03.jpg

Bradley Cooper zet een sterke vertolking neer, ook al komt zijn personage nooit echt van de grond. Maar de acteur doet wat hij kan met datgene wat hij aangereikt krijgt. Hij is zelfs 18 kilo bijgekomen voor de rol. Het enige interessante aan zijn personage is het feit dat hij een talentvolle scherpschutter is. Voor de rest is hij niet meteen een figuur die je wil volgen of waarvan je een afschuw hebt. Hij laat ons allemaal koud. Aan de andere kant is er Sienna Miller (pics) die de ondankbare rol heeft om thuis te blijven en te zitten snotteren aan de telefoon.

Al bij al heb ik me toch niet verveeld, al had ik hier heel wat meer van verwacht. Het is een iets te braaf eerbetoon aan de militairen. Er zitten momenten in van efficiënte cinema en de acteurs maken dit hele verhaal bijna tastbaar met hun kwetsbaarheid. Is American Sniper een pro-oorlogsfilm à la Scott of een anti-oorlogsfilm à la Stone? Neen, de film heeft zelfs geen mening wat dat betreft. En dat is misschien wel de grootste teleurstelling. American Sniper is vanaf 25 februari 2015 bij ons in de bioscoop.

rating

Beoordeling: 3,5 / 5
Recensie door op 27 januari 2015

***Related Post***
13/11/2014: Clint Eastwood brengt ode aan de American Sniper

 

*** American Sniper trailer #2 ***

26-01-15

Salma Hayek gaat de exploitation toer op in Everly

We hebben al kunnen genieten van Danny Trejo in Machete (2010), en in mindere mate in de sequel Machete Kills (2013); nu is het de beurt aan de vrouwen om de exploitation toer op te gaan. We hadden al een eerste poging met Bitch Slap (2009), binnenkort is er Everly (2014).

everly_2015_poster.jpg

Korte inhoud: Wanneer haar voormalige vriend, een gevaarlijke maffiabaas van de Yakuza, er achter komt dat Everly (Salma Hayek) een informant is voor de FBI is hij woest. Terwijl Everly zich verschanst in haar appartement stuurt haar ex-vriend een golf aan moordenaars op haar af. Ondertussen probeert ze ook nog haar moeder en dochter te redden.

Je zou denken dat zo'n rol eerder zou gaan naar iemand als Zoe Saldana (pics), maar Salma heeft ook al in het verleden bewezen dat ze best wel een femme fatale kan zijn en Saldana had het ook wat te druk. De regie van de film is in handen van acteur/regisseur Joe Lynch, die hiermee zijn tweede film heeft gemaakt, na zijn ietwat belachelijke Knights of Badassdom (2013).

Ik ben er toch wel gerust in dat dit uiteindelijk wel een ontspannende prent zal worden, ondanks een plot vol gaten en flinterdunne personages. Deze film is niet gemaakt om serieus genomen te worden en de makers zijn hier meteen duidelijk in. Salma (pics) is er ondertussen 49 geworden maar ze ziet er nog steeds uit als een fitte dertiger, ook al moet je niet geen topless scenes verwachten, laat staan naakt of seks scènes. Dit is exploitation van de brave soort. Wel spijtig dat de regie van de film niet werd toevertrouwd aan Robert Rodriguez.

De film werd in de States uitgebracht via internet, en heeft bij ons geen bioscooprelease gekregen. Het zal dus wachten zijn op de Blu-ray release.

*** Everly trailer ***

25-01-15

Keanu Reeves krijgt relatietest in Knock Knock thriller van Eli Roth

Horror-regisseur Eli Roth heeft vandaag een teaser online gezet van de opkomende Knock Knock (2015) met Keanu Reeves.

Korte inhoud: We weten niet zo heel veel over het project, enkel dat we te maken hebben met twee femmes fatales, Genesis (Lorenza Izzo) en Bel (Ana de Armas), die het leven van een gezin - Evan (Keanu Reeves), zijn succesvolle vrouw Karen (Ignacia Allamand) met twee kinderen - overhoop gooien.

knock_knock_keanu_reeves_pic02.jpgknock_knock_keanu_reeves_pic01.jpg

Ik denk dat je het een beetje kan vergelijken met Funny Games (1997). He verhaal begint gewoontjes met de ontmoeting van ogenschijnlijk vriendelijke mensen, en alles draait uit in een bloedbad. Ook al betwijfel ik dat Eli Roth al zo vernuftig te werk zal gaan als Michael Haneke. Anderzijds staat Roth wel garant voor onversneden entertainment en gewaagde cinema. Lorenza Izzo zagen we tevens ook al opduiken in zijn kannibalen-film The Green Inferno (2013). Izzo is zelfs ondertussen zijn vrouw geworden.

Er bestaat tevens ook al een B-horrorfilm genaamd Death Game (1977) met krak hetzelfde verhaal. Uiteraard verwacht ik wel een veel betere film. The Green Inferno is nooit bij ons uitgekomen maar deze prent heeft bij ons een releasedatum op 28 oktober 2015.

*** Knock Knock teaser trailer ***

24-01-15

Grand Piano (2013) ** Blu-ray recensie

Vanaf de openingstitels is al duidelijk waar Grand Piano / Blackmail (2013) zijn mosterd haalt. Na deze smaakvolle opening zou het geen verrassing zijn om 'main title sequence by Saul Bass' en 'directed by Alfred Hitchcock' te zien staan. En ook bij het verder kijken van de film wordt duidelijk waar de makers hun inspiratie gehaald hebben: ook de muziek en de verhaallijn zijn duidelijk schatplichtig aan Hitchcock. Helaas kan Blackmail qua kijkplezier zelden tippen aan de thrillers van de master of suspense. blackmail

Korte inhoud: Tom Selznick (Elijah Wood) is één van de beste pianisten van zijn generatie en de enige die het befaamde stuk La Cinquette ('The Impossible Piece') kan spelen. Vijf jaar geleden kreeg hij tijdens een optreden echter een black-out en daardoor podiumvrees waardoor hij sindsdien niet meer heeft opgetreden. Nu staat zijn comebackconcert ter ere van zijn overleden mentor voor de deur en de verwachtingen zijn hooggespannen. Kan Tom nog steeds spelen als de beste?

Wanneer Tom op zijn pianokrukje plaatsneemt en de eerste pagina van zijn bladmuziek omdraait, ziet hij de boodschap dat hij wordt doodgeschoten als hij ook maar één verkeerde noot speelt. Aanvankelijk denkt Tom dat het een ‘grapje’ is van zijn vrienden maar snel wordt duidelijk dat zijn vriendin Emma, een beroemde actrice die in de zaal zit, ook in gevaar is en hij maar beter kan doen wat de onbekende man hem opdraagt.

Het verhaal van Blackmail doet een beetje denken aan thrillers als Phone Booth of Buried (2010) waar eveneens het grootste deel van de film in real time verloopt en alles draait rond een personage dat vrijwel de hele film in beeld is. En ook al heeft hij Midden-Aarde gered, Elijah Wood is niet meteen de eerste naam die in je opkomt als actieheld. Maar Wood is uitstekend gecast als de wat zonderlinge geniale pianist Tom Selznick. De acteur kwijt zich uitstekend van zijn taak en speelt op zijn kenmerkende wijze met de ogen vaak wijd opengesperd.

Naast Wood is er ook John Cusack die de slechterik speelt. Cusack komt alleen op het einde van de film in beeld en acteert verder alleen met zijn stem. Met zijn hese stem roept de acteur telkens een zekere dreiging uit, zodat het zelfs bijna een anti-climax wordt wanneer Cusack op het einde eindelijk in beeld komt. Selznicks vriendin Emma wordt gespeeld door Kerry Bishé, die echter een weinig dankbare rol heeft en alleen maar in beeld komt om mooi te wezen.

Wat er vooral schort aan Blackmail is de geloofwaardigheid. Tom Selznick kan één van de moeilijkste pianostukken ter wereld spelen en tegelijk een sms versturen. Of de pianist kan tijdens zijn optreden een paar keer de coulissen induiken om opdrachten te vervullen. Zonder dat hij overigens iemand tegenkomt die dit in vraag stelt… Ook de motieven van de slechterik zijn redelijk idioot en zijn manier van aanpak nog meer. Je mag niet al te kritisch naar Blackmail kijken en je te veel vragen stellen over het verhaal want het scenario van Damien Chazelle hangt hier en daar wel met grote haken en ogen aaneen.

blackmail_grand_piano_2013_blu-ray_pic02.jpgblackmail_grand_piano_2013_blu-ray_pic01.jpg

Regisseur is de Spanjaard Eugenio Mira die eerder enkele thrillers in zijn thuisland draaide. Ook Blackmail is trouwens gefinancierd met Spaanse centen en o.a. gedraaid in Barcelona en Gran Canaria. Mira is dus duidelijk een liefhebber van Alfred Hitchcock, maar ook van Brian de Palma (die natuurlijk zelf ook goed naar de films van Hitchcock heeft gekeken). Er zitten enkele shots in Blackmail die zo uit de koker van De Palma zouden kunnen komen, zoals de beginscène waarin we in één beweging vanuit een piano een verhuiswagen induiken. Ook een opvallend splitscreen verwijst naar de regisseur van o.a. The Intouchables en Scarface.

Verder valt ook de mooie klassieke muziek van Victor Reyes op die een grote meerwaarde geeft aan deze film. Tenslotte valt nog op te merken dat de film vreemd genoeg alleen in het Nederlands taalgebied wordt uitgebracht onder de titel Blackmail, in de rest van de wereld heet deze prent Grand Piano, een titel die overigens veel beter bij de inhoud van de film past.

Kortom, Blackmail is een visueel knappe film, met mooie klassieke muziek, maar met een rammelend scenario. De DVD en Blu-ray van de film liggen reeds in de winkelrekken.

rating

Beoordeling: 2 / 5
Recensie door op 23 januari 2015

*** Blackmail trailer ***

23-01-15

Con Air regisseur Simon West werkt aan The Blob remake

Het ziet er naar uit dat de cult-klassieker The Blob (1988), die op zijn beurt gebaseerd was op The Blob (1958), binnenkort een remake zal krijgen. De film zou geregisseerd worden door hit-and-miss regisseur Simon West (Tomb Raider, Con Air).

the_blob_1988_poster.jpg

Korte inhoud: Het eerste afspraakje van Meg en Paul eindigt in mineur wanneer Paul een oude zwerver aanrijdt. De man heeft heel veel pijn aan zijn hand, waaraan een soort van groen vergif kleeft. Hij beweert dat het spul uit de hemel is komen vallen. Meg, Paul en Brian Flagg, die getuige was van het ongeval, brengen de man meteen naar het ziekenhuis. Het ding aan de hand van de man wordt alsmaar groter en vreet zijn hele lichaam op. Die nacht nog worden er zes mensen door dezelfde blubber vermoord.

West is in ieder geval wel een geschikte figuur om deze prent naar de 21e eeuw te brengen. Hij weet om te gaan met visuele effecten en is tevens één van die regisseurs die komedie perfect kan doseren tussen de actie. En met de vooruitgang in visuele effecten verwacht ik ook wel een compleet nieuw gelatine-monster. Anderzijds zal de regisseur wel een geloofwaardige film willen maken. Uiteraard zou het wel eens kunnen dat al de 'fun' hiermee uit deze horrorprent zal gezongen worden en dat we overblijven met een smaakloze PG-13 film. Maar West is niet de regisseur die een revolutionaire horror zal maken. Meer nog, Quentin Tarantino vindt de regisseur ook maar niets.

Zes jaar geleden kwam regisseur Rob Zombie (Halloween I & II) in aanmerking om dit project een facelift te geven, maar de regisseur was niet van plan een getrouwe remake te geven. Het monster zelf had hij compleet anders ingevuld. Zijn aanpassingen gingen zo ver dat men zelf kon afvragen waarom dit nog de naam van 'The Blob' droeg. Het was dan ook niet te verwonderen dat deze productie er nooit is gekomen.

the_blob_1988_pic01.jpgthe_blob_1988_pic02.jpgthe_blob_1988_pic03.jpg

Ik herinner me nog bitter weinig van de 80'ties versie van The Blob. Het enige wat ik nog kon herinneren is de auto-scène met de blonde stoot Erika Eleniak . Hieronder is die fameuze scène.

*** The Blob (1988) - car scene ***

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende