26/05/2015

Horns (2013) *** Blu-ray recensie

De thriller Horns (2013) is de film waarin Daniel Radcliffe aantoont dat er nog leven is na Harry Potter. De Britse acteur, deze keer met uitstekend Amerikaans accent, laat zien dat hij een volledige film kan dragen. En Radcliffe heeft hier een hele last om dragen want Horns laat zich niet makkelijk in één genrevakje stoppen. De film is een gewaagde mix van verschillende genres: wat begint als een klassieke whodunnit, eindigt als een pure horrorprent met daartussen ook nog romantische, drama-, coming-of-age-, fantasy- en bovennatuurlijke elementen. Gelukkig weten de makers – op het bizarre over the top horroreinde na – alles vrij goed in toom te houden en al bij al is Horns een ietwat vreemde, maar zeker boeiende film met een uitstekende Radcliffe.

horns_2013_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Ignatius 'Ig' Perrish en Merrin Williams (Juno Temple) zijn al sinds hun kindertijd dikke vrienden. En niet lang nadat ze elkaar leerden kennen, werden ze ook een koppel. Maar hun idyllische leventje wordt brutaal verstoord wanneer Merrin wordt vermoord. Omdat het koppel de fatale avond al ruziënd werd gezien in een restaurant, is Ig de hoofdverdachte. Hij houdt echter vol dat hij onschuldig is, maar slechts weinigen lijken hem te geloven. Zelfs zijn ouders lijken niet helemaal overtuigd van zijn onschuld.

Gelukkig gelooft Igs jeugdvriend Lee Tourneau (Max Minghella) wel dat Ig niet de dader is en hij neemt als advocaat de verdediging van Ig op zich. Het wordt een moeilijke zaak want het bewijs wijst allemaal naar Ig en de journalisten zwermen als vliegen rond de jongeman. Na een dronken avond wordt Ig ’s morgens plots wakker met twee duivelse horens op zijn voorhoofd. Hij ontdekt al gauw dat mensen plots supereerlijk tegen hem zijn en hem hun grootste smerige geheimen vertellen. Ig lijkt het slechtste in de mens naar boven te halen en besluit zijn nieuwe gave aan te wenden om de echte dader te zoeken.

Het verhaal lijkt op het eerste gezicht behoorlijk bizar en het gegeven van de twee horens zou er in verkeerde handen zeer snel heel belachelijk kunnen uitzien. Maar gelukkig heeft Horns een zeer degelijke cast en crew gekregen die van het basismateriaal een verrassend goede film maken. Het verhaal is trouwens gebaseerd op een boek van Joe Hill, een naam die misschien niet meteen een belletje doet rinkelen, maar Hill is niemand minder dan de zoon van Stephen King.

Het boek van Hill werd tot filmscript verwerkt door Keith Bunin, een vrij onervaren scenarist die enkel zeven afleveringen van de reeks “In Treatment" schreef. Maar Bunin heeft zich uitstekend van zijn taak gekweten en heeft een scenario afgeleverd dat 100 minuten blijft boeien en alleen in de laatste 20 minuten een beetje ontspoort wanneer volop de gore horrorkaart wordt getrokken waardoor deze scènes niet passen bij de rest van de film.

Achter de camera staat de Franse regisseur Alexandre Aja wiens carrière sterk begon met Haute Tension en de remake van The Hills Have Eyes, maar daarna wegdeemsterde met Mirrors (2008) en Piranha 3D (2010). Met Horns – zijn eerste niet-remake – toont Aja dat hij in dit genre een regisseur is waarmee rekening moet gehouden worden. Met inventief camerawerk en een gepast kleurenpalet schept Aja een troosteloze wereld voor Ig, die met weemoed terugdenkt naar zijn – ook letterlijk – kleurrijke verleden. De scène waarin Igs broer Terry (Joe Anderson) tript is een visueel pareltje.

Horns heeft een niet-lineaire opbouw. De film begint met een scène waarin Ig en Merrin stapelverliefd in het bos liggen. Dezelfde scène komt terug aan het einde van de film, maar krijgt door de voorgaande gebeurtenissen een heel andere betekenis. Veelvuldig wordt er ook gewerkt met flashbacks die de relaties tussen de personages uitklaren. Aan het begin van de film ben je als kijker volstrekt onwetend wat er precies is gebeurd. Zelfs het feit dat Ig wordt beschuldigd van de moord op zijn vriendinnetje, kom je pas na enkele scènes te weten. Het is een vertelstructuur die uitstekend past bij deze film.

horns_2013_blu-ray_pic01.jpghorns_2013_blu-ray_pic02.jpghorns_2013_blu-ray_pic03.jpg

Doorheen de film zitten er heel wat verwijzingen naar de Bijbel, zo zijn er niet alleen de evidente verwijzingen naar de duivel of de zeven hoofdzonden, maar let ook maar eens op de nummerplaten van de auto’s. De outfit van Radcliffe – donkere hoodie met een bordeaux t-shirt eronder – kan een knipoog naar Gryffindor zijn. De naam van Merrin verwijst dan weer naar vader Merrin uit The Exorcist. Het zijn allemaal leuke knipogen voor filmfans.

Kortom, Horns is een film met een origineel gegeven. Het is een beetje een bizarre film die verschillende genres aanboort, maar Horns weet, op het te groteske einde na, zeker te boeien. In de cast springt vooral Daniel Radcliffe eruit als de getormenteerde hoofdfiguur. De Blu-ray ligt inmiddels in de winkelrekken. Op het schijfje vind je ook een ongeveer 20 minuten durende making off waarin cast en crew aan het woord komen over de productiegeschiedenis van de film. Niet echt heel spectaculaire info wat erin verteld wordt, maar toch een leuke extra.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 26 mei 2015

 

*** Horns trailer ***

25/05/2015

San Andreas (2015) **½ recensie

Naar goede oude gewoonte komen jaarlijks een pak disaster films uit, die uitpakken met aardbevingen, tsunami's, vulkaanuitbarstingen, virussen of tornado's. En de meest ambitieuze in zijn genre moet dit jaar toch San Andreas (2015) worden, met Dwayne Johnson in de hoofdrol. En ambitieus was het zeker, spijtig brengt het script minder deining teweeg dan gehoopt.

san_andreas_2015_poster02.jpg

Korte inhoud: De beruchte San Andreasbreuk maakt zijn gevreesde reputatie waar. Californië wordt getroffen door een allesverwoestende aardbeving. Een SAR-helikopterpiloot (Dwayne Johnson) is erin geslaagd zijn ex-vrouw (Carla Gugino) op te bikken van tussen te brokstukken en proberen nu al het mogelijke om ook hun enige dochter (Alexandra Daddario) te redden. Maar al snel wordt duidelijk dat deze aarbeving nog niet gedaan en is en een gigantische tsunami de stad van de kaart dreigt te wassen.

Wat meteen opvalt was dat deze film niet in regie was van disaster-master Roland Emmerich, maar van Brad Peyton. Een Canadees die in zijn 15 jarige carrière nog maar 2 films op zijn actief had staan, en niet meteen langspeelfilms waarmee je kan uitpakken, tenzij je van slappe humor houdt (Journey 2: The Mysterious Island) of slappe humor met beestjes (Cats & Dogs: The Revenge of Kitty Galore). In deze San Anreas zijn er geen beestjes, en is er zelfs quasi geen humor te bespeuren. Meer nog, de regisseur slaagt er nooit in enige dreiging op te wekken en alles voelt behoorlijk fake aan. Al van bij het begin worden we getrakteerd met een scène die uit een Final Destination sequel had kunnen komen. We zien een blondine die met haar wagen op een bergpas een aantal gevaarlijke stoten uithaalt met haar gsm en haar sjakos op de achterbank, en dit terwijl er tegenliggers voorbij razen. Maar de dame komt goed weg, tot een aardbeving haar voituurke de ravijn induwt. Je zou er bijna bij juichen dat die trut niet langer een gevaar is op de weg.

Maar dit is uiteraard een voorproefje van wat komen zal, want analist Lawrence Hayes (Paul Giamatti), die zijn assistent Dr. Kim Park (Will Yun Lee) verloor tijdens een aardschok nabij de Hoover Dam - een scène die wel erg veel weg had van Superman (1978). En misschien was deze film ook wel iets van een inspiratiebron, want Lex Luthor had toen ook een nucleaire raket afgevuurd in de San Andreas breuk om zo Californië van de kaart te vegen. En de film zit eigenlijk vol van zaken die we al in andere films hebben gezien. Neem nu die wolkenkrabbers die in elkaar storten, dit hadden we al eerder gezien in heel wat Transformer films of zelfs 2012 (2009) van Roland Emmerich, inclusief de tsunami's uit die andere Emmerich film The Day After Tomorrow (2004). Alles wordt gerecycleerd en de makers komen met niets nieuws voor de dag.

Ook het script van Carlton Cuse blinkt niet meteen uit in originaliteit. Het ene cliché volgt het andere op en we voelen ons als toeschouwer telkens 2 stappen verder dan onze hoofdpersonages. Ik vermoed tevens dat de makers weinig kaas hebben gegeten van fysica of aerodynamica, laat staan basis natuurwetten. Ze nemen zelfs een loopje met de geloofwaardigheid. ***spoiler*** Op een gegeven moment zien we de dochter vast zitten in een ruimte van een gebouw die onder water komt te staan na een inslaande tsunami. Haar vader (die daar héél toevallig in de buurt was) slaagt er maar niet in het glas te breken en het meisje verdrinkt. Maar de vader geeft niet op en probeert alsnog het boeltje te forceren en haar naar het oppervlak te brengen. Daar moet hij haar op een tafel zien te leggen (ondertussen zijn we al 4 minuten verder) voor hartmassage. Maar dat lukt niet (meer dan 6 minuten verder). Dan komt plots het rubberen bootje van de moeder in het gebouw binnencrashen, via de stalen roostering en het versterkte glasraam. Het meisje wordt op het bootje gedragen en weggevaren (ondertussen al 10 minuten verder). Opnieuw hartmassage, lukt nog steeds niet. Maar de vader geeft niet op en na een kwartier hersendood komt het meisje dan toch bij bewustzijn, alsof ze even aan het rusten was. Dit moet de langste reanimatie ooit geweest zonder hersenschade. Proficiat! ***end spoiler***

san_andreas_2015_pic01.jpgsan_andreas_2015_pic02.jpgsan_andreas_2015_pic03.jpg
san_andreas_2015_pic04.jpgsan_andreas_2015_pic05.jpgsan_andreas_2015_pic06.jpg

Over Dwayne Johnson heb ik niets op aan te merken. Hij doet wat hij kan met datgene wat hem aangereikt wordt en bewijst nog maar eens dat hij een echte leading man kan zijn. Maar daarnaast hebben we een casting op losse schroeven met soms wel heel bedenkelijk acteerwerk van de intervenanten. De azuurblauwe ogen van Alexandra Daddario kunnen ons nog bekoren, maar de dochter van de protagonist is allesbehalve een personage die we willen volgen. Vreemd genoeg hebben we meer interesse in haar love-interest, gespeeld door de Olly Murs look-alike Ben (Hugo Johnstone-Burt), wiens kleine broertje grappig genoeg Ollie heet.

De slechterik van dienst wordt gespeeld door ex-Fantastic Four lid Ioan Gruffudd, die met dergelijke rollen zijn carrière geen dienst bewijst. Er zit zelfs een onnozel klein rolletje in voor Kylie Minogue (pics) die iets te nadrukkelijk dienst deed als 'product placement', gezien deze film voor een groot stuk in Australië werd gedraaid en de productie waarschijnlijk goed wou staan met het gastland. Maar zij is verre van de enige productplacement. Er zit zelfs een flagrant Apple shot in een aula van een universiteit waar 90% van de studenten met een Apple laptop de les aan het volgen zijn. Ja, disasterfilms kosten blijkbaar veel geld. San Andreas is bij ons in de zalen vanaf 27 mei 2015.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 25 mei 2015

***Related Post***
10/03/2015: 100 miljoen dollar voor een rampenfilm

 

*** San Andreas trailer #2 ***

24/05/2015

Taken 3 (2014) * Blu-ray recensie

Ik hou van een goede actiefilm en de eerste Taken (2008) had alle ingrediënten om ons te bekoren. De film deed het - met zijn beperkt budget van 25 miljoen dollar - tegen alle verwachtingen in bijzonder goed aan de box-office, vooral in de States. Het lanceerde tevens de carrière van Liam Neeson als actieheld. Was dit succes te danken aan het verhaal, de regisseur, het acteerwerk, de hand van Luc Besson, de sfeer, de montage, de vecht-choreografie? Eigenlijk was het een perfecte samenkomst van veel factoren.

taken_3_2014_blu-ray.jpg

En zoals bij iedere succesfilm werd gehoopt op een succesformule en de uitbouw van een heuse filmfranchise. Zeker met Liam die stilaan een vecht-icoon aan het worden was en acteurs als Denzel Washington (cf. The Equalizer) en Sean Penn (cf. The Gunman) op ideeën bracht. Maar de sequel Taken 2 (2012) was een mislukking. En een belangrijke reden hiervoor was de waardeloze regisseur achter de camera. En tot mijn grote verbazing heeft Luc Besson opnieuw de foute beslissing genomen om Olivier Megaton opnieuw achter de camera te zetten voor deze Taken 3 (2014), en zoals verwacht is het opnieuw een afschuwelijk slechte film geworden, misschien zelfs de zwakste van de drie.

Taken is het soort film die het moet hebben van zijn akelige sfeer, zijn hoofdacteur en zijn harde en korte actie-scènes, in plaats van een cgi curcus of ingenieuze stunts. Het is actie back to basics, maar het gevaar bestaat er altijd in dat alles zo basic wordt, dat de film behoorlijk flets overkomt. Deze prent zou ik niet smaakloos noemen maar het komt nog niet tot aan de knieën van de eerste film. Taken 3 is een inspiratieloze bedoening met oppervlakkige personages, een krankzinnig verhaal en buitengewoon slecht camera- en montagewerk. En dat laatste valt meteen op wanneer je tijdens een achtervolging met voertuigen je constant gaat afvragen in welk voertuig de hoofdpersonages nu aan het rijden zijn.

Korte inhoud: Voormalig CIA-agent Bryan Mills (Liam Neeson) wordt door zijn ex-vrouw Lenore (Famke Janssen) opgezocht die hem vertelt dat ze huwelijksproblemen heeft. Later ontmoet hij Stuart (Dougray Scott), de echtgenoot van Lenore, die hem waarschuwt uit de buurt te blijven van zijn vrouw. De volgende dag krijgt Mills een sms van Leonore die hem vraagt om elkaar opnieuw te ontmoeten. Aangekomen op zijn appartement, blijkt Lenore dood te zijn. Bijna onmiddellijk verschijnen agenten van het Los Angeles Police Department die hem arresteren als verdachte voor de moord. Hij kan ontsnappen en achtervolgd door de politie en de FBI, onder leiding van Franck Dotzler (Forest Whitaker), gaat Mills op zoek naar de echte moordenaar en probeert contact te nemen met zijn dochter Kim (Maggie Grace)

Daar waar Taken 2 zijn inspiratie ging zoeken in The Bourne Ultimatum (2007), wil deze film The Fugitive (1993) heropvissen met een kat en muis achtervolging tussen een flik en een vals beschuldigde man. Neen, in dit verhaal wordt er niemand 'taken'. Megatron heeft spijtig genoeg geen flauw benul wat het betekent om spanning en gevaar in beeld te brengen. Zelfs Liam had er klaarblijkelijk geen in meer in. Hij stond op automatische piloot te spelen en lijkt uitgeput van zijn vorige twee avonturen. Maar laten we duidelijk zijn, deze threequel is echt wel beneden zijn niveau. Zit er een Taken 4 aan te komen? Tot op heden zijn er geen concrete plannen en gezien het flauwe box-office resultaat denk ik dat ze er effectief mee zullen ophouden...eu, neen, ... HOOP ik dat ze ermee zullen ophouden. De tagline 'It Ends Here' is in ieder geval veelbelovend, maar ervaring leert mij dat je die taglines bij films niet al te ernstig moet nemen.

taken_3_2014_blu-ray_pic02.jpgtaken_3_2014_blu-ray_pic01.jpgtaken_3_2014_blu-ray_pic03.jpg

De DVD en Blu-ray van Taken 3 komt hoe dan ook uit op DVD en Blu-ray vanaf 3 juni 2015. Er is zelfs een steelbox exemplaar voor de grote fans. Op de extra's is er geen audio-commentaar van de regisseur (thank God for that!) maar wel een pak making-off filmpjes en interviews over de plot, de personages en de stunts. Jullie vinen er ook een aantal deleted scenes op, die zowaar nog slechter zijn als de scènes die in de film steken en dat is op zich wel een opmerkelijke prestatie.

rating

Beoordeling: 1 / 5
Recensie door op 24 mei 2015

***Related Posts***
03/10/2012: Taken 2 review
12/04/2009: Taken review

 

23/05/2015

The Witcher 3: Wild Hunt (2015) **** PS4 recensie

Deze week heeft de Poolse ontwikkelaar CD Projekt RED The Witcher 3: Wild Hunt (2015) uitgebracht, een story driven-actie-rollenspel in een open wereld, gebaseerd op de boeken van Poolse schrijver Andrzej Sapkowski. Het spel is beschikbaar voor PC, PS4 en XBOX One.

the witcher,the witcher 3

In het spel neem je controle over de beroemde, alsook beruchte Witcher Geralt of Rivia. Witchers worden als jonge kinderen gerekruteerd en opgeleid om de ultieme monsterjagers te worden. Ze ondergaan bikkelharde training en worden onderworpen aan mutaties, die hun fysieke, psychische en magische potentieel in staat moet stellen om het op te nemen tegen de inhumane en bovennatuurlijk krachtige fauna die de wereld rijk is en hun eigen leven met decennia te verlengen. Ze dragen twee zwaarden; een stalen zwaard tegen natuurlijke beesten (waaronder mensen), en een zilveren zwaard tegen het bovennatuurlijke.

Witchers zijn ook meester herbalisten en weten hoe ze elixirs en potions moeten brouwen voor allerlei gebruik. Soms vergiftigen ze zelfs hun eigen bloed om onwetende bloedzuigers die een beet wagen te verzwakken. Witchers worden niet graag gezien door het gewone volk, want witchers zijn mutanten. Echter wanneer een kwaadaardige geest de lokale waterbevoorrading terroriseert of een weerwolf de schapenbevolking...en ook de gewone bevolking...aan het uitdunnen is, who you gonna call? Nope, niet de Ghostbusters, maar wel een witcher. Witchers helpen maar al te graag, tegen betaling.

Zo’n monsterhunt is dan ook geen klein kunstje. In het game ga je als Geralt eerst de personen ondervragen die het euvel gezien hebben, om een idee te hebben met wat je te kampen zult krijgen. Daarna ga je de sporen na die het beest heeft nagelaten en begin je het ding te traceren. Het spel heeft dan iets weg van wat je misschien al kent uit de laatste Batman (Arkham Asylum: Origins) games, waar je de sporen gaat onderzoeken die je via interne monoloog de weg wijzen. Wanneer je je prooi gelokaliseerd hebt, moet je je wel nog voorbereiden. He wordt hierbij geholpen door je “bestiary”, jouw ingame monster-encyclopedie, die je de sterktes maar vooral zwaktes van je tegenstanders aangeeft. Zo ga je vóór het gevecht na welke potions of concocties je best drinkt, welke oliën je best op je zwaard smeert en welke magische spreuken goed van toepassing zullen zijn.

Mettertijd wordt je ondergedompeld in kennis over deze magische beesten. En deze kennis graaft veel dieper dan de oppervlakkige kennis die wij als filmliefhebbers over de jaren heen vergaard hebben, uit vampierenfilms of het werk van pakweg George A. Romero. In The Witcher 3 leer je zoveel meer, zoals bvb wat een 'botchling' is, een zombie-achtig wezentje heropgestaan uit een miskraam, waarom het terug uit de dood is opgestaan. Maar ook hoe je de vloek kan opheffen om hem om te vormen tot een 'lubberkin', een goedaardige beschermende geest. Ieder monster heeft zijn eigen karakteristieken en onderverdelingen die maken dat je een tijdje zoet bent om al die beestjes te doorgronden.

the_witcher_3_wild_hunt_2015_ps4_pic01.jpgthe_witcher_3_wild_hunt_2015_ps4_pic02.jpgthe_witcher_3_wild_hunt_2015_ps4_pic03.jpg

Het verhaal in The Witcher 3 draait rond Ciri, Geralt’s dochterfiguur, die verdwenen is. Om haar te vinden moet Geralt menige grote en kleine taak opnemen, en er zijn zelfs enkele flashbackmomenten waarbij je als Ciri zelf kan spelen. Ciri moet niet onderdoen voor Geralt wat zwaardvechten betreft. De verhaal lijnen zijn interessant, en ook de keuzes die je maakt gedurende het spel hebben hun impact of doen je wel even nadenken of je nu moreel correct gehandeld hebt. Zo hielp ik bij het begin van het spel een smid die het slachtoffer was van een brandstichting. Eens de dronken schuldige gevonden, pleitte die mij om hem niet in te leveren en wou me omkopen. Toen ik de man toch aan de arm der wet overhandigde, werd de dronkenlap beschuldigd van sabotage (het is oorlogstijd en een smid is van militair belang). Er was zelfs geen rechter nodig en de man werd prompt naar de galg geleid. Toch net even anders dan de tik op de vingers die ik voor hem verwachtte.

Visueel is The Witcher 3: Wild Hunt een pareltje. Er kwam wel een beetje kritiek uit de community omdat de trailers die oorspronkelijk de wereld waren ingestuurd van een veel hogere resolutie waren dan wat er uiteindelijk is uitgerold. Maar dat is eigenlijk niet abnormaal wanneer games ook op console moeten draaien. De ontwikkeling gebeurt op state of the art PCs en dat krijgen we gedurende de ontwikkeling te zien. PS4 en XBOX One kunnen die hogere resoluties natuurlijk niet aan wil men ook nog een degelijk frame rate garanderen. Slachtoffer is een beetje de PC versie geworden, want die heeft omwille van zijn consolebroertjes ook wat resolutie moeten laten varen.

the_witcher_3_wild_hunt_2015_ps4_pic04.jpgthe_witcher_3_wild_hunt_2015_ps4_pic05.jpgthe_witcher_3_wild_hunt_2015_ps4_pic06.jpg

Iets meer kritiek heb ik op de controles van het hoofdpersonage. Over het algemeen zijn die best wel ok, maar hier en daar kwam ik toch wel wat vervelende zaken tegen. Een ietwat non-responsive target-switching, onderwater controles zijn niet vlot (naar boven en onder zwemmen bvb. gaat te traag). Geralt mist ook wat precisie wanneer hij loopt waardoor je wel eens een trap mist, of je moet soms op een vreemde manier over decorstukken springen. Je moet ook met je karakter naar het object kijken waar je mee wil reageren, waardoor je soms cirkeltjes moet lopen over een item waarboven je staat of de exacte camerapositie vinden om de interactie mogelijk te maken. Combat is echter niet slecht, vooral tegen grotere tegenstanders word je beloond met indrukwekkende gevechten.

Kortom, de positieve punten overwegen grotendeels de minpuntjes. Er is een grote open wereld die je de vrijheid geeft om te spelen zoals je zelf wenst, we hebben Mooie graphics (ondanks verlaagde resolutie), knappe voice-acting en goed geschreven dialogen, een interessante onderdompeling in de wereld van de occulte witcher, boeiende opdrachten met heel wat detectivewerk, en jawel, de optie op ten aanval te trekken op het paard. Hier en daar zit er wel een glitch, naast de occasionele crashes ervaren en de karaktercontroles konden toch wel een stuk beter. Alles bijeen is The Witcher 3: Wild Hunt een 'bewitched' videogame dat zeker een aanrader is!

rating

Beoordeling: 4 / 5
Recensie door op 23 mei 2015

 

*** The Witcher 3: Wild Hunt trailer ***

Gepost door © filip in Games | Pin it! |  Facebook | Commentaren (5)
Tags: the witcher, the witcher 3

22/05/2015

George A. Romero's Empire of the Dead zet vampieren tegenover zombies

Na het succes van The Walking Dead zit er een nieuwe zombie-reeks aan te komen, en dan nog wel gebaseerd op George A. Romero's 15-delige comic reeks Empire of the Dead, uitgebracht door Marvel. Misschien hebben ze de deal beslecht op het festival van Cannes, want daar is het nieuws bekend geworden.

Korte inhoud: In Empire of the Dead bevinden we ons in New York na een doden-prest die heel wat inwoners in vlees-eters had veranderd. Manhattan is daarom onder quarantaine geplaatst. Maar dat betekent niet dat iedereen er veilig kan rondlopen. Er zwerven niet alleen nog een aantal zombies rond, die stilaan beginnen te evolueren, maar een andere oude roofdier heeft een bloedige hap uit de Big Apple genomen: met name de vampieren, en zij zijn nu de bevelhebbers geworden in de stad. De stad is getransformeerd in een Romeins Rijk waar zombies nu in een arena, de bloedige Circus Maximus, worden geworden voor het plezier van het volk en zijn heersers. En in de arena is het uitkijken wie de zombie gladiator Zanzibar zal verslaan.

empire_of_the_dead_2015_comic_poster_01.jpgempire_of_the_dead_2015_comic_poster_02.jpgempire_of_the_dead_2015_comic_poster_03.jpgempire_of_the_dead_2015_comic_poster_04.jpgempire_of_the_dead_2015_comic_poster_05.jpg
empire_of_the_dead_2015_comic_poster_06.jpgempire_of_the_dead_2015_comic_poster_07.jpgempire_of_the_dead_2015_comic_poster_08.jpgempire_of_the_dead_2015_comic_poster_10.jpgempire_of_the_dead_2015_comic_poster_09.jpg

De serie zal geschreven worden door Romero zelf, samen met zijn trouwe partner Peter Grunwald. Het was de apocalyptische cult-klassieker Night of the Living Dead (1968) die eigenlijk aan de basis lag voor de zombie / vampieren stripreeks, en gezien het succes van zowel de bloedzuigers als de brainvreters kon een serie niet uitblijven.

Ondertussen zijn ze bezig om de oude Romero films te hermaken in 3D. De laatste film was Night of the Living 3D Dead (2013) met Gemma Atkinson (picsNight of the Living Dead 3D (2006) in roulatie. En dit jaar zou The Living Dead 3D (2015) moeten uitkomen. Er zit zelfs een niet-Romero zombiefilm aan te komen genaamd Night of the Living Dead: Origins 3D (2015).

empire_of_the_dead_2015_pic001.jpg

Het zal nu afhangen of dit de zoveelste straight-to-dvd B-film zal worden, of dat ze effectief grote namen achter hun project kunnen krijgen en een bekwame regisseur om alles in goede banen te leiden, want dit moet geen simpele film zijn om budgettair alles onder controle te houden. Het concept spreekt me wel aan. We hebben al een belachelijke versie gehad met nazi's en zombies in Zombie Fight Club (2014), ik denk dat we wel klaar zijn voor een World War Z (2013) treatment. De toekomst zal het uitwijzen.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende