31-10-14

The Immigrant (2013) **** Blu-ray recensie

Toen ik The Immigrant (2013) van James Grey (We Own the Night, The Yards) in de bus kreeg, zag ik de uitgelezen kans om mijn gloednieuwe 7.2 versterker eens uit te testen. Mijn oude receiver uit mijn tienerjaren kon ik helaas niet aansluiten op hedendaagse toestellen, ondanks de uitstekende geluidskwaliteit die hij had.

the_immigrant_2013_blu-ray.jpg

Daar vloog het schijfje mijn Blu-ray speler in die via HDMI aangesloten is op mijn receiver. Ik moet eerlijk zeggen, ik merk duidelijk het verschil in beeldkwaliteit tussen DVD en zelfs ordinaire HD-televisie. Blu-ray is voor mij een standaard geworden. Tot zo ver het technische aspect. cWie klaagt er nu over beeldkwaliteit als je een prachtige vrouw als Marion Cotillard op je scherm ziet, die er zelfs goed uitziet als ze een miserabele persoon acteert. Sommige vrouwen hebben een uitstraling die je bloed doet stollen of ze er nu uitzien alsof ze dagen niet gewassen zijn dan wel uitgedost zijn als hare Majesteit van Engeland in de vorige eeuwen.

Meteen zijn we aan het pluspunt van The Immigrant aangekomen. De film wordt gedragen door drie karakterkoppen. Marion Cotillard op kop, bijna geëvenaard door de al even getormenteerde Joaquin Phoenix, die al bewezen heeft wat voor geschifte personages hij kan vertolken. Jeremy Renner kende ik persoonlijk niet, maar ook hij heeft reeds een ferm palmares bijeen gespeeld. Hij moet dus niet onderdoen voor Joaquin en Marion.

Korte inhoud: Marion speelt Ewa een Poolse immigrant die het naoorlogse Europa ontvlucht in 1921 samen met haar zus Magda. De immigratiediensten houden Magda helaas in quarantaine wegens ziekte op Ellis Island, zeg maar een gesloten asielcentrum, en Marion wordt wegens vermeend immoreel gedrag aan boord van het schip, geweigerd. Marion is wanhopig maar Bruno Weiss (Joaquin) een duister figuur met duidelijk veel connecties, is blijkbaar zo goed om haar te helpen. Hij heeft haar onderdak en werk en krijgt haar zo ver dat ze meespeelt in zijn cabaretiershows en zelfs meer. Omdat ze geen andere uitweg ziet kan Ewa niet anders dan alles ondergaan, ze wil namelijk geld verdienen om haar zus vrij te kopen. De enige die haar daar bij kan helpen is Bruno. Maar wanneer zijn neef, de goochelaar Orlando opduikt en ook hij een al dan niet gezonde interesse in Ewa vertoont, duwen de omstandigheden haar meer in de richting van Orlando. Losraken van Bruno en haar huidige situatie is echter moeilijker dan gedacht en misschien zelfs onmogelijk?

De film baadt in een warme sepia-achtige oude gloed. Soms voelt die grauw en koud aan, soms warm nostalgisch. Soms eerder melancholisch en fatalistisch. Marion speelt overtuigend het onzekere wanhopige meisje Ewa die niet anders kan dan de haar geboden kans van Bruno te nemen. Tegen haar wil. Ze wil allesbehalve werken in het theater en Bruno zelf vervult haar met afschuw. Maar ze heeft geen andere opties. Dat ontdekt ze algauw aan den lijve. Bruno is een duister figuur. Maar in het begin dank je dat is gewoon iemand met veel connecties bij de politie en immigratiediensten. Het pooierschap dat hij uitoefent is nog niet eens zo erg. Maar naar mate de film vordert merk je dat zijn imago van "regelaar" doorprikt wordt. De politie spuugt hem al even erg uit als het ander geboefte, ondanks al het geld dat ze van hem krijgen. De conflicten met zijn neef Orlando escaleren als Bruno merkt dat Ewa voor wie hij in feite een obsessie heeft ontwikkeld opeens naar hem trekt.

the_immigrant_2013_blu-ray_pic01.jpgthe_immigrant_2013_blu-ray_pic02.jpg

De evolutie van de karakters is mooi gebracht. Ewa toont zich op bepaalde momenten zelfs in controle, terwijl Bruno het lijkt te verliezen. Beiden hebben veel meer met mekaar gemeen dan ze willen. Beiden zitten in een situatie waar ze niet in willen inzitten maar ze nooit zullen lijken uit te geraken en daarom zijn ze met elkaar verbonden in een neerwaartse spiraal. Geestelijk, emotioneel en zelfs fysiek is hun lotsbestemming dezelfde.

Het is een haat-en liefdeverhouding die subtiel en menselijk in beeld wordt gebracht. Geen overdrijving. Geen bombast. geen overdreven drama. De Regisseur filmt niets overbodigs. Even schuchter als Eva suggereert hij de dingen. Geen frontale confrontatie. Het zit 'm allemaal onderhuids. Dit had een "bescheiden" Europese film kunnen zijn en daarom is hij zo geslaagd. Twee kleine mensen in een kleine wereld gevangen, uitmuntend vertolkt door twee grote acteurs. Echt een aanrader voor mensen die flitsende actiefilms even beu zijn.

rating

Beoordeling: 4 / 5
Recensie door op 31 oktober 2014

 

*** The Immigrant trailer ***

29-10-14

A Million Ways to Die in the West (2014) **½ Blu-ray recensie

Eigenlijk had A Million Ways to Die in the West (2014) van acteur/regisseur/producent en scenarist Seth MacFarlane alles om ons te bekoren. Enerzijds was er het interessante uitgangspunt van een cynische cowboy in het Wilde Westen, met heel wat parodiërende knipoogjes naar andere films, anderzijds was er de sterke cast en ook de muziek van Joel McNeely wist een perfecte balans te brengen tussen nostalgie en parodie. Spijtig dat je zelden moet lachen met deze prent ... of kan ik gewoon niet meer lachen met fart en poep-jokes

a_million_ways_to_die_in_the_west_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: A Million Ways to Die in the West speelt zich af in het Wilde Westen, een tijd waarin de reputatie van cowboys alles was. De schaapherder Albert (Seth MacFarlane), verliest zijn begeerlijke vriendin (Amanda Seyfried) nadat hij zich uit schrik terug trekt van een duel. Een beetje moedeloos van de gebeurtenis durft de laffe Albert zijn gezicht niet meer in het openbaar te vertonen, tot op het moment dat de beeldschone Anna (Charlize Theron) in zijn leven komt met een mysterieus verleden. Terwijl zij Albert helpt zijn zelfvertrouwen terug te winnen, worden zij langzaam maar zeker smoorverliefd op elkaar. Maar hun relatie dreigt uit elkaar te vallen wanneer haar man (Liam Neeson), een beruchte crimineel, ten tonele verschijnt en Albert opnieuw voor een duel wordt uitgedaagd.

Mel Brooks was een genie in het samenbrengen van hommage-cinema en parodie en ook zijn Blazing Saddles (1974) was een schot in de roos. Hier weet MacFarlane niet echt een balans te houden en voelt alles heel geforceerd aan. En dat is altijd wel een beetje het probleem met films waarin één man zowel de regie, het script, de productie als het acteerwerk op zich heeft genomen. Er zijn uitzonderingen (heel wat Clint Eastwood films, Sling Blade, The Apostle, A Bronx Tale, Big Night), maar in de meeste gevallen krijg je meestal wel een teleurstellende film voorgeschoteld (Pinocchio, Harlem Nights, Braveheart, Beyond the Sea ...). Er was gewoon geen ruimte voor dialoog. Er was niemand om hem te vertellen welke moppen werken en welke niet. Het was zijn film en ik heb de indruk dat niemand hem ooit heeft tegengesproken.

MacFarlane is ook de enige van de acteurs die niet in het plaatje past, daar waar de andere acteurs nog wel in de Far West thuishoren. Maar de acteur is dan ook een wandelend anachronisme die met zijn actuele bril de inwoners van het Wilde Westen graag voor schut zet met zijn wisecracks. Hadden de filmmakers de wijsheid om iemand anders te casten dan MacFarlane, die iets beter zou passen aan de zij van Neeson en Theron, dat had mijn inziens de film ook stukken beter geweest. Er zitten bij momenten wel leuke stukjes in de film, maar deze worden meestal aangereikt door de nevenacteurs Sarah Silverman, Neil Patrick Harris en Giovanni Ribisi.

a_million_ways_to_die_in_the_west_2014_blu-ray_pic01.jpga_million_ways_to_die_in_the_west_2014_blu-ray_pic02.jpga_million_ways_to_die_in_the_west_2014_blu-ray_pic03.jpg

De regisseur probeert ons wel de bekoren met zijn typische western fotografie, maar hij heeft de verkeerde camera genomen. Er werd gedraaid met de digitale 4k Sony CineAlta PMW-F55 camera wat allesbehalve een western cinema-look geeft. Tarantino wist dat wel en heeft zijn Django Unchained (2012) dan ook gedraaid op 35mm. Aan ambitie ontbreekt het MacFarlane niet, maar deze A Million Ways to Die in the West (2014) kan je moeilijk een geslaagde filmproject noemen.

Gelukkig maken de extraatjes op de Blu-ray veel goed. Zo vinden jullie er een alternatief begin op en een alternatief einde. Ook een pak deleted, extended en alternatieve scènes. Uiteraard een gag-reel en making-off filmpjes, naast het audio-commentaar van de regisseur en de acteurs. Vanaf 29 oktober 2014 komt de film uit op DVD en Blu-ray.

rating

Beoordeling: 2,5 / 5
Recensie door op 29 oktober 2014

 

*** A Million Ways to Die in the West trailer ***

28-10-14

Reasonable Doubt (2014) *½ Blu-ray recensie

Ik verteer ze op mijn nuchter maag die courtroom drama's, maar dan eerder het soort dat geschreven is door kalibers als een John Grisham. Binnenkort is het trouwens uitkijken naar The Judge (2014). Ik was dan ook een beetje benieuwd naar de Blu-ray van Reasonable Doubt (2014), de nieuwe film van Peter Howitt, die voor deze prent blijkbaar de pseudoniem Peter P. Croudins had aangenomen. En waarom denk je dat iemand nu een andere naam zou gebruiken? De regisseur mag in ieder geval geen kwaad woord over de film zeggen, dus zullen we het misschien wel eens vernemen binnen een paar jaartjes.

reasonable_doubt_2014_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Na een fataal ongeluk, waarbij de dader is doorgereden, moet de plaatsvervangend hoofdofficier van justitie, Mitch Brockden (Dominic Cooper), de verdachte Clinton Davis (Samuel L. Jackson) vervolgen voor de misdaad die hij heeft begaan. Mitch probeert de zaak te verwerpen wat vanwege onvoldoende bewijs ook lukt. Echter, na het proces, realiseert Mitch zich dat hij een verkeerde beslissing heeft gemaakt. Bevangen door schuldgevoel gaat hij op zoek naar de man die hij heeft vrijgesproken.

Ik kon mijn teleurstelling nauwelijks wegsteken, en halverwege had ik zin de fast forward knop in te drukken. Het leek bij momenten wel op drie aan elkaar gesmolten verhalen uit een flikken serie die elk afzonderlijk niet goed genoeg waren voor verfilming. Het begint al met een personage waar je noch sympathie noch afgrijzen voor voelt. Dominic Cooper, die ons volledig koud laat, is nochtans verre van een slecht acteur. Blijkbaar staat hij toch wat op losse schroeven wanneer de regisseur er blijkbaar ook geen zin in had. Deels kan je dit ook toeschrijven aan het bizarre personage, die er geen probleem mee had om een vluchtmisdrijf te plegen, maar anderzijds zich wel schuldig voelt dat een verkeerde man zou opdraaien voor zijn fout. Een personage die uitblinkt in lafheid, maar dan op het einde een klopjacht gaat voeren naar een seriemoordenaar. Het verhaal raakt kant noch wal.

Ik wist nochtans dat ik op mijn hoede moest zijn voor films die net 90 minuten duren, en hier heb je er zo eentje. Alles is textbook-done-this-did-that materiaal die al zo voorspelbaar als irritant is. Er zit geen ambiguïteit in het verhaal, geen echte plottwist waar je van achterover valt. Alles is oersaai lijnrecht en niets van wat je te zien krijgt is nog maar een beetje geloofwaardig. Waar zit de spanning? De suspense ? De bitsige courtroom debatten? Laat staan de comic relief? Advocaten en ordediensten rakelen geruchten op en in één handomdraai worden ze aanzien als feiten aanzien. En van 'doubt' (om nog maar te zwijgen over 'reasonable doubt' ) is hier hoegenaamd geen sprake. Ik vermoed dat scenarist Peter A. Dowling net iets teveel naar Law & Order en Dexter heeft bekeken en de kern van het verhaal gaandeweg was vergeten. Spijtig genoeg is het maar een mager afkooksel van bovenvermelde series.

reasonable_doubt_2014_blu-ray_pic01.jpgreasonable_doubt_2014_blu-ray_pic02.jpg

Is er dan niets positiefs te vertellen over deze Blu-ray release? Ik kan er in ieder geval niet veel positiefs over zeggen, buiten misschien de fotografie van Brian Pearson die met een minuscuul budget van 8 miljoen dollar toch geen steken heeft laten vallen. Maar misschien vinden jullie deze prent wel 'ok'. Spijtig dat er geen audio-commentaar werd opgenomen, want dan had misschien nog een beetje comic relief opgeleverd, met een regisseur die liever niet zijn echte naam op de affiche wou hebben.

rating

Beoordeling: 1,5 / 5
Recensie door op 28 oktober 2014

***Related Post***
07/12/2013: Een nieuw courtroom drama met Reasonable Doubt

 

*** Reasonable Doubt trailer ***

Alien Isolation en A Walk Among the Tombstones antwoorden

En ondertussen hebben ze ons gezwoegd door de emails van onze twee wedstrijden en kunnen we de antwoorden en de winnaars kenbaar maken. Enerzijds was er de Alien Isolation Quiz met de volgende correcte antwoorden:

1. Predator
2. Lifeforce
3. My Stepmother is an Alien
4. District 9
5. Xtro
6. Species
7. It Came From Outer Space
8. Under the Skin
9. The Man Who Fell to Earth
10. The Day the Earth Stood Still

alien_isolation_quiz.jpga_walk_among_tombstones_quiz.jpg

De winnaar van het PS4-exemplaar is N. De Boeck, het PS3-exemplaar gaat naar V. Wessels en het X-Box exemplaar is voor F. Van Acker. Proficiat aan de winnaar. Wij doen de games nog deze week op de bus. Voor de A Walk Among the Tombstones Quiz hadden we de volgende correcte antwoorden:

1. Unforgiven
2. Revenge
3. Above the Law
4. Munich
5. Tokarev
6. The Great Silence
7. Death Wish
8. The Big Heat
9. Kill Bill vol 2
10. A Bittersweet Life

De 10 winnaars van een duo-ticket zijn: M. Kuipers, R. Meijaard, B. Roefmans, D. Van den Berg, I. Bisschop,K. de Leeuw, D. Peetermans, P. De Coninck, R. Van de Velde en E. Daniels. Proficiat aan de winnaar! De tickets gaan deze week nog de deur uit. Blijf in ieder geval De FilmBlog volgen voor nog meer leuke wedstrijden.

27-10-14

Nicolas Cage en Paul Schrader verwerpen hun eigen Dying of the Light

Het gebeurt niet vaak dat een regisseur, de uitvoerend producent én de hoofdacteur niet willen dat het publiek hun nieuwste film gaat bekijken. Toch valt dit te beurt aan Dying of the Light (2014) van regisseur Paul Schrader met Nicolas Cage in de hoofdrol en Drive en Only God Forgives-regisseur Nicolas Winding Refn als uitvoerend producent.

dying_of_the_light_2014_poster2.jpg

Korte inhoud: Evan Lake (Nicolas Cage), is een ouwe CIA-agent die wordt gedwongen om met vervroegd pensioen te gaan wanneer hij tekenen van dementie begint te krijgen. Tegelijkertijd ontdekt hij dat de jihadist Muhhamed Banir (Alexander Karim) niet dood is, zoals twee decennia lang is gedacht. Hij blijkt nog te leven en ondergaat een experimentele medische behandeling. Maar Banir's precieze locatie is echter niet bekend.

In eerste instantie had Nicolas Winding Refn de film moeten regisseren, gebaseerd op het script van Schrader met Harrison Ford of Channing Tatum in de hoofdrol, maar Refn kreeg toen de regie van Drive (2011) in de schoot geworpen en dat project leek hem veel boeiender. En we kunnen hem geen ongelijk geven. Hij bleef wel betrokken bij de film als producent. Uiteindelijk kwam Schrader zelf aan het roer met een beperkt productiebudget en er werd besloten om te gaan draaien in het goedkopere Hongarije.

Een film maken doe je drie keer: op de eerste plaats is er het scenario, nadien is er de productie en uiteindelijk is er de montage. En soms kan het gebeuren dat de film wel drastisch gaat veranderen qua stijl en zelfs qua verhaal. En dit moet ook gebeurd zijn op deze productie en dat was niet naar de zin van Grindstone Entertainment die de regisseur uit de montagekamer liet verwijderen en de film uiteindelijk zelf ging monteren en afwerken. Zoiets is uiteraard 'not done', ook al gebeurd het wel vaker. Meestal komt een dergelijke ingreep de film nauwelijks ten goede, en al zeker niet wanneer de regisseurs en acteurs zich afzetten van het project. Maar gezien er contractuele verplichtingen zijn mogen ze niet in de aanloop van de filmrelease de productie onderuit halen. Nu hebben Cage, Refn, Schrader en co-acteur Anton Yelchin een foto laten maken waarop ze een protest t-shirt dragen om zo hun ongenoegen te uiten.

De t-shirt zegt dus niet 'Don't go and see the movie' - want strafbaar zou zijn, maar geeft wél de clausule weer van het contract waar de artiest aangemaand wordt om geen negatieve commentaren te spuwen over de studio, de film, het werk van de artiesten of zij die betrokken zijn met de filmproductie. Twee woorden zijn wel zijn wel uitgelicht in een kadertje; en deze woorden zijn 'derogtory' en 'picture', en een goed verstaander weet meteen hoe laat het is.

Nicolas Cage,Paul Schrader,Dying of the Light,Nicolas Winding Refn,Alexander Karim,Anton Yelchin,babylon addying_of_the_light_2014_pic02.jpg

We hebben het hier niet over een regisseur die van de set wordt getrapt omdat de financiering uit de pan begint te swingen, zoals dat gebeurde met Mathieu Kassovitz op de Babylon A.D. shoot. Dit gaat over een creatief meningsverschil. Uiteraard zal er wel een keerzijde zijn aan het verhaal, maar niet het geld, wel de artistieke prestatiemoet primeren. En zo zet je niet zomaar een regisseur (en dit geval regisseur/scenarist) aan de kant. Bij ons heerst er wel zoiets als het recht van een final cut voor een regisseur (tenzij er dwingende redenen zijn), maar aan de overkant van de oceaan liggen de kaarten wel anders en heeft de studio meer rechten om de productie over te nemen.

Soms zijn de aanpassingen gerechtvaardigd en bewijzen de test-screenings dat het publiek de film "beter" vindt. In dit geval houdt de regisseur de lippen op mekaar. Soms gaat hij er alles aan doen om zijn naam van de affiche te verwijderen (lees het verhaal van Tony Kaye met American History X). Mijn ervaring leert me dat in de meeste gevallen de versie van de regisseur ook de betere film blijkt te zijn (cf. Blade Runner, Brazil, Mimic, ...). We hadden de poster en de trailer kunnen verwijderen uit dit bericht, maar het is wat ons betreft aan de toeschouwer om geïnformeerd te zijn en de juiste beslissing te nemen. Maar zolang we die keerzijde van het varhaal niet horen gaan we deze film ook niet uitvoerig gaan bespreken uit respect voor de getroffen filmmakers.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende