De FilmBlog

  • Wind River (2017) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Met zijn scenario’s voor Sicario (2015) en Hell or High Water (2016) wist Taylor Sheridan al in het vizier te komen van menig filmliefhebber. Liet hij voor bovenstaande films de regie nog over aan respectievelijk Denis Villeneuve en David Mackenzie, dan kruipt hij voor Wind River (2017) zelf in de regiestoel. Dat levert een sterke misdaadthriller op met stevig acteerwerk in een prachtig desolaat decor.

    wind river,taylor sheridan,jeremy renner,elizabeth olsen

    Korte inhoud: Corey Lambert (Jeremy Renner) is een wildjager in het Indianenreservaat Wind River in Wyoming. Zijn functie houdt in dat hij ervoor moet zorgen dat de roofdierenpopulatie in toom wordt gehouden zodat niet al het vee wordt gedood door hongerige roofdieren. Op een dag trekt Lambert er in de gure kou met zijn sneeuwscooter op uit om op een drietal poema’s te jagen. Op een afgelegen stuk grond vindt hij echter het lijk van een jonge vrouw.

    Omdat het duidelijk is dat de vrouw door een misdrijf om het leven is gekomen, moet de FBI erbij gehaald worden. De Indianen hebben wel hun eigen politie maar in dit geval hebben ze geen bevoegdheid en moet een federaal agent het onderzoek leiden. De FBI vindt het echter niet nodig een doorwinterde agent naar Wind River te sturen en dus wordt de jonge, onervaren Jane Banner (Elizabeth Olsen) uit Las Vegas naar Wyoming gestuurd.

    Hoewel Banner gemotiveerd is om de waarheid te achterhalen, blijkt al snel dat ze helemaal niet voorbereid is op een moordzaak in extreme weersomstandigheden in een gemeenschap die collectief de rangen sluit. Samen met de lokale politie en met de hulp van Lambert, die het gebied op zijn duimpje kent, begint Banner aan haar onderzoek. Daarbij komt ze meer te weten over de achtergrond van Lambert. Deze sleurt immers een groot trauma mee dat hem zijn huwelijk kostte.

    Wind River is de tweede langspeelfilm van Taylor Sheridan die eerder dus imponeerde als scenarist van het bekroonde Sicario en Hell or High Water. Deze film is het sluitstuk van Sheridans ‘American Frontier’-drieluik dat zich afspeelt in niemandslanden. Het sneeuwwitte decor van Wind River vormt een visueel prachtige locatie om een moord op te lossen. Het landschap ziet wit zover het oog reikt en vormt daarmee een steriel moordkader.

    Sheridan wil met zijn film ook het onrecht van de Indianen onder de aandacht brengen. De film eindigt immers met de pijnlijke woorden “Als er een inheems-Amerikaanse vrouw verdwijnt, wordt dat niet geregistreerd". Enkel federale agenten zijn immers bevoegd om arrestaties te doen wanneer er in een indianenreservaat een misdrijf plaatsvindt. De lokale stammenpolitie heeft geen bevoegdheid als de dader of het slachtoffer niet Indiaans zijn. Sheridan was zo woedend dat hij dit hoorde dat hij meteen in zijn pen kroop voor het scenario van Wind River.

    wind_river_2017_blu-ray_pic01.jpgwind_river_2017_blu-ray_pic02.jpgwind_river_2017_blu-ray_pic03.jpg
    © 2017 Remain In Light

    Een van de grootste sterktes van Wind River is het sterke acteren van Jeremy Renner en Elizabeth Olsen. Renner is perfect gecast als wildjager Lambert die een rugzak aan bagage meedraagt en met een indringende blik de sneeuwrijke horizon afspeurt. Tegelijk weet Renner ook een soort zachtheid uit te stralen wat zijn personage sympathiek maakt.

    Het samenspel met Elizabeth Olsen (zus van Mary-Kate en Ashley) gaat vlekkeloos en je gelooft dat ze naast hun professionele samenwerking ook een soort waardering voor elkaar beginnen te krijgen. Olsen toont dat ze meer in haar mars heeft dan opdraven in comic-verfilmingen (Captain America, Avengers of Godzilla).

    Wind River is een visueel sterke film die kan terugvallen op sterke acteurs en een clever scenario. Enig minpuntje is dat het gewelddadige einde stilistisch een beetje uit de toon valt bij de rest van de film. Maar het zijn kniesoren die daarover gaan vallen. Wind River is sinds een tweetal weken beschikbaar op Blu-ray en DVD. Helaas zonder extra’s.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 22 februari 2018

     

    *** Wind River trailer ***

  • Incredibles 2 zet deze keer Elastigirl op de voorgrond

    Pin it!

    Het is zowat 14 jaar geleden dat The Incredibles (2004) de wereld had veroverd. De film kostte iets minder dan 100 miljoen dollar maar bracht Disney/Pixar een slordige 633 miljoen op. Meer nog, de film won zelfs 2 Oscars, voor Beste Klankmontage en Beste Animatiefilm van het jaar. Datzelfde genie achter deze prent, Brad Bird, heeft nu eindelijk ook een sequel klaar met Incredibles 2 (2018), waar heel wat fans op zaten te wachten, inclusief mezelf.

    incredibles_2_2018_poster.jpg

    Brad Bird had nadien ook nog het succesvolle Ratatouille (2007) gemaakt, alsook de geslaagde Mission: Impossible 4 Ghost Protocol (2011) en de iets minder geslaagde Project T/Tomorrowland (2015). Nu is hij dus terug op vertrouwd terrein met deze nieuwe 3D Pixar animatiefilm.

    En als we de geruchten mogen geloven heeft Brad jarenlang gewerkt aan deze sequel, omdat hij er enkel maar aan zou beginnen indien het idee beter was dan de originele film, wat meteen de lat wel heel erg hoog legt. Na het zien van de trailer was ik dan ook even stil. De film gaat over een gender-wissel. Na een jarenlange brainstorm wil hij effectief uitpakken met een verhaal dat we al ad nauseam hebben gezien en ver achter ons willen laten. Voor zij die iets origineels hadden verwacht, zijn eraan voor de moeite. Het wordt dus opnieuw een rondje gender-clichés. Als vrouw vraag je jezelf dan af of Brad Bird de laatste jaren onder een steen heeft geleefd. Zijn we dit stadium als maatschappij niet al lang voorbij? Een man die huishoudtaken doet is heus niet meer zo lachwekkend als dat een vrouw uit gaat werken en zelfs een heldin kan zijn. De trailer geeft ons ook niet meteen de hoop dat de makers er echt iets 'nieuws' willen van maken.

    Korte inhoud: Bob Parr/Mr. Incredible (Craig T. Nelson heeft samen met zijn vrouw Helen/Elastigirl (Holly Hunter) en hun drie kinderen (Violet, Dash en Jack Jack) een enigszins 'normaal' leven. Althans, voor een familie superhelden. De gezinssituatie komt echter onder druk te staan wanneer Bob in zijn eentje voor de kleine Jack Jack moet zorgen, terwijl zijn vrouw de wereld probeert te redden.

    De film pikt het verhaal op van waar het was gebleven in de eerste film. Hoewel, op het einde van de eerste film kwam de familie bijeen en besloten ze 'samen' de vijanden te bestrijden. Maar kijk, deze plotwending heeft Brad Bird blijkbaar laten vallen en we zien in het begin van de trailer de vader die zijn gezinnetje opnieuw verlaat om 'the underminer' te trotseren. Is dit een manier van Pixar om te zeggen, kijk, laten we gewoon het oorspronkelijke idee recycleren maar dan nu met een vrouw in plaats van een man? Dit wordt een soort 'Mr Incredible does Babysitting'.

     Avengers Age of Ultron animated picture Avengers Age of Ultron animated picture
    © 2018 Walt Disney Studios Motion Pictures

    Visueel ziet de trailer er wel schattig uit. Los van de achterhaalde boodschap dat er in een gezin altijd iemand op de bank moet zitten (in plaats van de hedendaagse visie dat een gezin een gezonde taakverdeling is tussen vader en moeder) lijken de scènes op zich nog wel te werken. De stijlvolle animatie heeft ook wel iets weg van de Batman animated series. Elastigirl heeft tevens een wardrobe change met een grijze tint en een rode belt, ook al heeft ze later in de trailer die typische rode outfit. Waar Pixar geweldig goed in blijft is de textuur en de materies van hun karakters. Op een gegeven moment zien we Elastigirl voorbijflitsen op de snelweg en ze zwaait even naar een jongen in een gebreide gele trui (zie trailer afbeelding). Let op de details in deze trui. Op deze trui hebben ze waarschijnlijk dagenlang zitten wroeten. En van outfits gesproken, die retro rolkraagtrui van Lucius Best (Samuel L. Jackson) blijft gewoon goed.

    Tot slot moet ik er nog bij vertellen dat deze film werd gemaakt mede door John Lasseter die een 6 maanden lange rustperiode heeft ingelast nadat hij zich had misdragen tegenover zijn werknemers met ongewenste aanrakingen, omhelzingen en kusjes. Insider zien deze gevallen ster eigenlijk niet meer terugkeren want hoe ga je met zo’n probleem om. Op Imdb zou hij nog steeds betrokken zijn met de ontwikkeling van Toy Story 4 (2019) en Wreck-It Ralph 2 (2019), ook al denk ik dat Disney al aan het zoeken is naar een uitweg, nadat ze eerder al een Day of Listening hadden ingevoerd waar ze konden peilen wat de gevoelens waren op de werkvloer.Incredibles 2 zou bij ons op 13 juni 2018 moeten uitkomen.

     

    *** Incredibles 2 trailer ***

  • The Circle (2017) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Er waren ingrediënten aanwezig om van The Circle (2017) een boeiende maatschappijkritische film te maken. Bijvoorbeeld een aantrekkelijke cast (o.a. Emma Watson en Tom Hanks) en een actuele roman van een succesvol auteur (Dave Eggers) die wijst op de gevaren van een door sociale media gecontroleerde maatschappij. Toch schort er vanalles aan The Circle dat een middelmatige film is geworden die niet helemaal weet te overtuigen.

    the_circle_2017_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De ambitieuze Mae Holland (Emma Watson) heeft een saaie job in een callcenter en smacht naar een boeiendere job. Wanneer haar vriendin Annie (Karen Gillan) voor haar een sollicitatiegesprek bij The Circle kan regelen, kan Mae haar geluk nauwelijks op. The Circle is immers een van de meest toonaangevende en machtigste IT-bedrijven ter wereld waar iedereen wil werken.

    Mae kan haar ogen dan ook niet geloven wanneer ze ook effectief een baan krijgt aangeboden bij The Circle. Daar krijgt ze vrijwel exact dezelfde job als voordien maar in een hip, belangrijk bedrijf in een high techgebouw. Door haar gedrevenheid en ijver wordt Mae al snel opgemerkt als een van de meestbelovende nieuwkomers en haar geluk kan al helemaal niet op wanneer het bedrijf ook de verzekering van haar aan MS-lijdende vader wil betalen.

    Door een stommiteit tijdens haar schaarse vrije tijd wordt Mae echter min of meer verplicht om deel te nemen aan het nieuwe revolutionaire experiment van The Circle. Mae krijgt een camera om die haar van zonsopgang tot ze gaat slapen overal filmt waardoor haar hele doen en laten ‘transparent’ wordt voor iedereen. Haar aanvankelijke enthousiasme dat grote baas Eamon Bailey (Tom Hanks) net haar kiest, slaat echter snel om wanneer Mae op de grenzen van vrijheid botst.

    Het zal allicht niemand ontgaan dat de grootste inspiratie voor The Circle komt van Facebook dat ook wel eens een loopje neemt met de privacy van zijn gebruikers. In een technologisch superieur hoofdkwartier dat dan weer geïnspireerd lijkt door Apple en met nog wat verwijzingen naar Google, YouTube of andere internetgiganten, is ‘De Cirkel’ van Dave Eggers echt een boek van zijn tijd en het kost dan ook geen enkele moeite om je The Circle voor te stellen.

    Eggers leverde al enkele keren het bronmateriaal waar de filmwereld mee aan de slag ging, zo was er A Hologram for the King uit 2016. Maar hoe succesvol Eggers boeken ook in de literatuurwereld zijn, zo stroef loopt het met zijn boekverfilmingen. Ook The Circle kan Eggers naargeestige toekomstvisie uit 2013 niet vertalen naar het grote scherm. Het verhaal mist logica, slaat stappen over en komt verwarrend over.

    Emma Watson lijkt te vergeten dat ze kan acteren en enkel Tom Hanks kan door zijn jarenlange ervaring zijn personage een beetje leven in blazen en maakt van Eamon Bailey een geslaagde combinatie tussen Mark Zuckerberg en Steve Jobs. De rest van de cast loopt er een beetje verloren bij zonder goed te weten wat ze moeten aanvangen met hun uit clichés opgetrokken personages. Jammer dat net dit de laatste film moest worden van Bill Paxton.

    the_circle_tom_hanks.jpgthe_circle_emma_watson_karen_gillan.jpgthe_circle_bill_paxton.jpg
    © 2017 Remain In Light (Belgium)

    Regisseur James Ponsoldt weet met enkele fraaie beelden de meubelen niet te redden en verzuipt mee met het scenario dat nochtans geschreven is door hemzelf en Eggers. De bedoelingen van de makers om het machtsmisbruik van sociale netwerkbedrijven aan te klagen zijn duidelijk, maar verdwijnen in een te rommelig verhaal waarin er iets te veel toevalligheden en onwaarschijnlijkheden zitten om de vaart in het verhaal te houden.

    Dat Mae de baan bij The Circle praktisch in de schoot geworpen krijgt bijvoorbeeld. Of dat Mae wel heel snel mede-oprichter Ty (John Bodeya) vindt en zijn kant van het verhaal hoort. Of dat bij The Circle enkel jonge twintigers werken met de perfecte maten, buiten hun CEO Bailey dan. Of hoe kribbig Annie reageert op Maes succes. Het grootste probleem van The Circle is echter hoe Mae vliegensvlug transformeert van sceptisch gebruiker van The Circle tot de grootste adept en terug. Dit mist geloofwaardigheid.

    Er zijn teveel losse eindjes, rafelende randjes en de goodwill van de kijker wordt te veel op de proef gesteld om van een topfilm te kunnen spreken. Jammer want hier zat veel meer in. Alleszins wakkert The Circle wel het debat aan, hoe ver kan je gaan zonder dat er sprake is van privacyschending, of zijn we nog wel in staat tot echt menselijk contact zonder sociale media? Alleszins is het boek beter dan de film. De Blu-ray van The Circle is inmiddels verkrijgbaar, zonder extra’s voor slechts €14,99 bij MediaMarkt.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 19 februari 2018

     

    *** The Circle trailer ***

  • Blade Runner 2049 (2017) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Deze week is eindelijk de DVD, Blu-ray en 4k Ultra HD verschenen van Blade Runner 2049 (2017), de sequel 35 jaar na datum. En deze neo-noir science-fiction vervolgfilm - geregisseerd door niemand minder dan de geniale Denis Villeneuve - moet niet onderdoen voor het origineel, gebaseerd op het boek ‘Do Androids Dream of Electric Sheep?’ van Philip K. Dick.

    blade_runner_2049_2017_poster06.jpg

    Korte inhoud: Dertig jaar na de gebeurtenissen in de eerste film ontdekt een nieuwe Blade Runner, LAPD agent K (Ryan Gosling) een verborgen geheim dat wat nog overblijft van de huidige maatschappij mogelijk in chaos kan doen verzinken. De ontdekking van K leidt tot een zoektocht naar Rick Deckard (Harrison Ford), een voormalige Blade Runner die nu reeds dertig jaar vermist is.

    Een tijd geleden tijdens de persvisie kregen we een bericht die afkomstig zou zijn van de regisseur, met het verzoek spoilers te vermijden in de reviews. Of dit bericht werkelijk van hem kwam, of van Warner, laat ik in het midden, maar veel spoilers waren er voor mij eigenlijk niet. Er zijn eigenlijk geen immense dramatische twists die je niet op voorhand had zien aankomen. En toch is het grandioze cinema, en misschien wel één van de betere science-fiction films sinds Ex Machina (2015). Je kunt haast niet anders dat de twee films met elkaar vergelijken en er zijn ook heel wat links met mekaar, maar uiteindelijk zijn het ook twee verschillende films.

    Het meest indrukwekkende aan deze prent is zijn visuele stijl. Ridley Scott had een duidelijke richting aangegeven met zijn eerste film, maar Denis heeft dat naar een ander niveau gebracht. Het contrast met de kleine hokjes waar de mensen in leven en de Egyptische tempels van de grote corporaties kon nauwelijks groter. Ook de regen en de rook zijn van de partij in deze post apocalyptische and desolate plek. Een plek waar androids het recht opeisen om hun leven te leiden en de replicant-makers die hun macht niet uit handen willen geven. De fotografie van Roger Deakins is buitengewoon en hij zal hiermee zijn nominatie voor de Oscars wel op zak hebben. Zoals we van de regisseur ook gewend zijn is de indrukwekkende klankband, niet alleen de synthesizer muziek die echo’s oproept van Vangelis, maar tevens de geluids-effecten die op een bijzonder doeltreffende manier inspelen op ons gemoed. Hans Zimmer werkte hiervoor samen met Benjamin Wallfisch (It, Dunkirk). In het begin van de film zien we K afdalen in de stad en we horen op repetitieve wijze het voorbij zoeven van trams gemengd met het geluid van reclameboodschappen van hologram strippers die potentiële klanten aansporen om een hologram meisje in huis te halen. Op geen enkel moment voel je dat we op een filmset staan, maar worden meegezogen in deze kille wereld van androids en mensen, tussen datgene wat bestaat en het imaginaire.

    Wat Villeneuve brengt is 180° verwijderd van een doorsnee Michael Bay film. Deze regisseur is niet uit op effecten of coole camera-bewegingen, het is bij momenten zelfs een artistieke prent die het vuur te laten smeulen in plaats van de boel op te blazen. Er zijn heel wat momenten waar de camera zich traag door een ijzig stille ruimte begeeft, en waar de spanning nauwelijks te houden te houden is. Het is tevens een terugkeer naar het noir genre en het mysterie rond een verdwenen kind en de existentiële rollercoaster die het hoofdpersonage meemaakt.

    blade_runner_2049_pic04.jpgblade_runner_2049_pic05.jpgblade_runner_2049_pic06.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing

    Wat ik nog kan zeggen over de film zonder te spoilen is dat de vertolkingen over de gehele lijn fantastisch zijn. Gaande uiteraard van Gosling die hier één van zijn betere vertolkingen neerzet, tot Harrison Ford die een charsmatische aantrekking blijft. Ook de kleinere rollen zijn stuk voor stuk noemenswaardig te noemen, gaande van een Dave Bautista als replicant, tot het hoofd van het politiedepartelment Lieutenant Joshi (Robin Wright), de hoertjes Mariette (Mackenzie Davis), Doxie #2 (Krista Kosonen) en Doxie #3 (Elarica Johnson), of de mysterieuze megalomane industrialist Niander Wallace (Jared Leto) met zijn gevaarlijke replicant rechterhand Luv, briljant vertolkt door de Nederlandse Sylvia Hoeks. Zelfs het hologram meisje gespeeld door Ana de Armas, zorgt er voor dat we werkelijk geloven dat liefde tussen een replicant en een A.I. hologram niet noodzakelijk steriel en emotieloos moet zijn. Meer nog, het laat ons inzien dat datgene wat ons mens maakt misschien niet zo ver verwijderd is van een aantal geprogrammeerde algoritmes.

    Zijn er minpuntjes aan Blade Runner 2049? Het script van Hampton Fancher, die de eerste Blade Runner schreef, en Michael Green steekt verdomd goed in mekaar voor een film waarvan iedereen dacht dat het één van de meest waanzinnige ideeën was. Het brengt niet alleen datgene wat je verwacht van een Blade Runner sequel, maar graaft ook meer in de psyche van androids en laat ons onderduiken in een fascinerende wereld van holograms, desolatie plekken en enorme tempels. Er zijn een aantal verhaallijnen in de film die nauwelijks worden uitgewerkt (zoals de replicants die een rebellie opzetten), ook al had ik het vermoeden dat het zaadjes waren voor een eventuele trilogie, ook al kan je einde ook zien als waardige afsluiter. Hoef ik nog te vermelden dat Blade Runner 2049 een aanrader is?

    op 14 februari 2018 is de DVD, Blu-ray en 4k Ultra HD verschenen met heel wat aan extraatjes. Er zijn zes 'achter de schermen'-clips, waaronder The Replicant Evolution, Welkom tot 2049 en Rise of Wallace Corp. We kunnen ook de tijdskloof overbruggen met de eerste film aan de hand van drie originele kortfilms (2036: Nexus Dawn, 2048: Nowhere to Run en 2022: Blackout) van regisseurs Shinichiro Watanabe en Luke Scott. Er zijn tevens ontwerpen van de wereld van Blade Runner: een diepgaande 'achter de schermen'-featurette met cast en crew, waaronder regisseur Denis Villeneuve, uitvoerend producent Ridley Scott, Harrison Ford en Ryan Gosling. Spijtig genoeg wel geen audio-commentaar van de regisseur over de gehele film. Maar op vlak van extraatjes kunnen we niet echt klagen. De film is ook verschenen in steelbook versie en voor de grote fans is er zelfs een Limited Edition Steelbook Deckard Blaster!

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 16 februari 2018

     

    *** Blade Runner 2049 trailer ***

  • Den of Thieves (2018) ** recensie

    Pin it!

    Vreemd genoeg lagen mijn verwachtingen voor deze Den of Thieves (2018) vrij hoog, deels te maken door het feit dat ikzelf verzot ben op heistfilms maar tevens omdat ik deze cast wel zag zitten in een dergelijke rol. Spijtig genoeg oversteeg het nauwelijks het B-niveau en was het script van regisseur Christian Gudegast veel te dunnetjes, boordevol onwaarschijnlijkheden en heel wat déja-vu momenten uit andere films (Heat, Usual Suspects, Ocean's Eleven).

    den_of_thieves_2018_poster.jpg

    Korte inhoud: Iedere dag wordt er miljoenen dollars in contanten uit de omloop genomen en vernietigd door de centrale bank van de Verenigde Staten, de 'Federal Reserve'. Een beruchte dief smeedt het plan om de meest gedurfde bankroof te bewerkstelligen, en 30 miljoen van dat geld pal onder de neus van meest gevreesde afdeling van wetshandhaving te ontvreemden. 'Big Nick' O'Brien (Gerard Butler) is echter vastberaden om Ray Merrimen (Pablo Schreiber) te klissen.

    Ik hoor jullie al zeggen, 30 miljoen dollar is nog bescheiden naast de pakweg 160 miljoen die ze in Ocean Eleven hadden gestolen. Het verschil is wel dat het zou gaan om “wit geld” die niet traceerbaar zou zijn. Anderzijds, de crew van bandieten telt toch behoorlijk wat leden, en elk van hen zou dus zijn leven of jarenlange gevangenis riskeren voor een slordige 3 à 4 miljoen dollar. Daarmee koop je één enorme villa en 1 luxewagen, maar je frigo zal wel leeg zijn mocht je nog geld over hebben voor de aankoop van een frigo. Het is dus niet de heist van de eeuw, ook al wil deze film het laten uitschijnen alsof het de meest slimme overval van de eeuw is.

    Heat (1995) is en blijft na al die jaren nog steeds een referentie op vlak van films met bankovervallen en ook al probeert deze Den of Thieves een beetje van de magie weg te snoepen (zoals het schetsen van een hopeloze relatie van de flik die zich dan maar vastbijt in zijn werk of nog de heftige shoot-outs op klaarlichte dag). Toch blijft het bij proberen en ondanks de charismatische cast bleef ik achteraf wat op mijn honger zitten en vond ik het einde zelfs ronduit bespottelijk. Wat mij nog het meest ergerde was dat het met zijn veel te lange duurtijd van 2 uur eigenlijk NIKS te vertellen had van belang. Ja flikken moeten soms buiten de lijntjes kleuren om dergelijke criminelen te dwarsbomen en ja, de grens is soms filterdun tussen de flik en de gangster. Vertel misschien iets wat we nog niet wisten. Het is spijtig dat het script niet goed wist hoe je een sterk verhaal met kinetische actie in balans te brengen. Bij momenten dacht ik bij mezelf: 'dit is interessant’ en andere keren: 'dit is echt wel dom'.

    Verhaallijnen worden aangesneden zonder dat ze uitgewerkt worden. Ik weet niks van de relatie van Nick en nochtans spendeerde de film er 5 minuten aan. Blijkbaar was Nick ontrouw geweest (iets wat we niet hebben gezien) en blijkbaar was de maat vol en stond Debbie (Dawn Olivieri) klaar om te vertrekken, nadat Nick domweg haar een pikante sms stuurde die eigenlijk bestemd was voor een andere vrouw. De scène voelt buitengewoon onnatuurlijk aan en op een gegeven moment had ik het gevoel dat Nick eigenlijk zijn vrouw uit het huis wou – want liefde was er klaarblijkelijk niet meer. En indien dat het geval was, waarom al de drama? Het leek een cliché scheiding wat spijtig genoeg niet echt dieper wist te graven dan een scène met Nick achter de omheining van de school van zijn dochter, en dat momentje van "ik mis je. ". Mag het misschien allemaal iets minder voorspelbaar. Hoe het verder liep weet niemand want de film kwam er niet meer op terug.

    En dan was er ook nog een scène met Enson Levoux (50 Cent) die op de poster voorin de schurkenbende stond maar eigenlijk zo goed als onzichtbaar is in de film. Zijn dochter is 16 geworden en klaar voor haar eerste prom date en dat maakt de kolos wat zenuwachtig dus roept hij de voltallige crew van bodybuilders samen om de jongen die met zijn dochter wil uitgaan duidelijk te maken dat hij zich best moet gedragen. Was dit een komedie, dan had ik dit nog wel door de vingers gezien, maar in deze film voelde ook deze scène buitengewoon onwaarschijnlijk.

    den_of_thieves_2018_pic01.jpgden_of_thieves_2018_pic02.jpgden_of_thieves_2018_pic03.jpg
    © 2018 The Searchers

    De regisseur verwart ‘karakter-ontwikkeling’ met het in beeld brengen van macho-gedrag en stoerdoenerij. De vrouwen worden hier in beeld gezet als strippers/hoeren, dikke kwebbelende viswijven of vrouwen die overreageren. Er zijn twee hoofdpersonages, Nick en Ray. Spijtig genoeg weet men van hen eigenlijk bitter weinig los van dat de ene een onorthodoxe flik is en de andere een ex-militair die banken wil overvallen. En dan is er nog Donnie Wilson (O'Shea Jackson Jr.) die de meest onwaarschijnlijke rol neerzet in de gehele film. Toch heeft deze prent met zijn macho-attitude een vrij duidelijk all-male-verstand-op-nul doelpubliek voor ogen, die liever niet al teveel vragen stelt bij zijn heist-popcorn. Pablo Schreiber is de meest interessante figuur in deze prent, Gerard Butler veruit het minst interessante karakter.

    Zoals, ***spoiler*** hoe een crew zich een weg kan boren tot de rioleringen, om dat te voet naar een ander uiteinde te lopen, om daar een volledige nieuwe outfit aan te trekken, en met een geldtransportwagen zich aanmelden bij de Federale Bank, door de checkpoint rijden, door het gebouw gaan met hun trolleys om zich dan aan te melden bij de desk, wachten op de transactie terwijl ze een Ocean Elevenke doen, en na een EMP storing uiteindelijk de bank kunnen verlaten – DIT ALLEMAAL terwijl Butler met zijn crew minutenlang met de wagen in volle vaart van die ene decoy bank naar de Federal Reserve rijdt om dan uiteindelijk één van de crew uit de bank zien stappen. Timings-gewijs denk ik dat er iets niet klop. Los van het feit dat Butler eigenlijk goed had moeten weten dat de Federale Bank de target was. *** end spoiler *** Maar dit is niet het soort film waar je de plot serieus moet nemen..en dat vind ik dan zelf wel een bijzonder spijtige zaak. Den of Thieves had een verrassende karakterstudie, een sterke thriller en een spetterende actiefilm kunnen worden, maar de regisseur/scenarist had geen flauw idee hoe hij dit alles in balans kon brengen. Op 21 februari 2018 komt de film bij ons in de zalen.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 14 januari 2018

     

    *** Den of Thieves trailer ***

  • Happy Death Day (2017) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wat gebeurt er als je Groundhog Day (1993) een Scream-horror treatment geeft? Wel dat zullen we binnenkort zien in Happy Death Day (2017) van Christopher Landon (Paranormal Activity: The Marked Ones) naar een script van Scott Lobdell. Een tiener-slasher met een twist, geproduceerd door het low budget horrorhuis Blumhouse Productions.

    happy_death_day_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: 'Happy Death Day' volgt Tree Gelbman (Jessica Rothe), een studente die de ergste verjaardag ooit beleeft. Op het einde van de dag wordt ze namelijk vermoord. Het is een dag die ze telkens opnieuw beleeft, van de alledaagse details tot aan het dodelijke einde dat ze elke dag weer moet doormaken. Om de cirkel te doorbreken zal ze moeten achterhalen wie de moordenaar is en waarom deze het op haar voorzien heeft.

    Dit is dan toch niet de Halloween horror-hit georden van 2017 wat iedereen dacht. En toch hebben de makers niet alleen de gimmicks uit Groundhog gereproduceerd, maar tevens de serial killer geintroduceerd en er iets nieuws en spannend van gemaakt. En eigenlijk vertelde de trailer wel de gehele film, maar dit is een low budget horrorprent waar het verhaal ondergeschikt is aan de popcorn entertainment. En gezien het beperkte budget zagen we ook heel wat nieuwe namen opduiken, zoals Israel Broussard, Ruby Modine, Rachel Matthews, Charles Aitken en Jason Bayle. Gezien het beperkte budget van een kleine 5 miljoen heeft de film toch met zijn release een slordige 60 miljoen kunnen ophalen en dat is uiteraard voldoende om alle marketing en distributiekosten te dekken en nog heel wat over te houden. Toch, een filmfranchise à la Scream of Saw zal het waarschijnlijk niet worden.

    De masker van de serial killer mocht misschien wel iets meer scary zijn. Dat was zowat het enige puntje van kritiek die ik zou hebben na het zien van de film. Ik heb de indruk dat er wel wat inspiratie is gehaald in de maskers van de The Purge films, maar zelfs deze maskers hadden iets dreigend. Deze masker ziet er gewoon lame uit. De highlight van de film is toch wel Jessica Rothe, die ons toch blijft boeien met haar droopy oogjes en haar natuurlijke scream queen flair.

    happy_death_day_2017_blu-ray_pic01.jpghappy_death_day_2017_blu-ray_pic02.jpghappy_death_day_2017_blu-ray_pic03.jpg
    Foto's door Patti Perret © 2017 Universal Pictures

    Bij ons komt de Blu-ray en DVD volgende week uit op 21 februari 2018. Het is in ieder geval een film waar je iets meer aan zult overhouden dan pakweg de zoveelste nieuwe Saw sequel of zelfs die Leatherface prequel. Happy Death Day is meer een komedie dan een horror. De horror mocht wel iets meer scary zijn en de plottwisten net iets beter uitgewerkt, maar al bij al toch een degelijke verstand-op-nul filmpje met een leuke actrice in de hoofdrol.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 13 februari 2018

     

    *** Happy Death Day trailer ***